சோலைமாயவன் கவிதைகள்

[ A+ ] /[ A- ]

கேள்விகளால் வடிவமைத்த ஆடைகளில் வரிசையாக தைத்து
இருக்கிறார்கள் பட்டன்களை
நாம் திறக்கும் பட்டன்கள்
ஒருபொழுதும் திருப்திபடுத்தியதில்லை
கேள்வியின் குகையில் பின்தொடர்ந்து
நுழைந்துதால்-அது
சிறுநூறு குகைகளை காட்டி பம்மாத்துச்செய்கிறது
எல்லோரிடமும் ஒரு கேள்வியும்
எல்லோரிடமும் ஒரு பட்டனுமும் இருக்கத்தான் செய்கின்றது
இரயில் தண்டவாளம் போல
ஆடையும் பட்டனையும் தொலைத்த பொழுதொன்றில்
என் தலைக்கும் மேல் இருந்து ஆகாயம்
அவ்வளவே…..
~~

எவ்வளவு எவ்வளவு
உயர்ந்த சிலையிலிருந்து
வெளியேறுகிறதுபசியின் வாதை
நெகிழிகளிலான் சிலையை செதுக்கியிருந்தால்
தேசத்தின் தாய்மடி உயிர்த்திருக்கும்
இரும்புசத்தற்ற குழந்தைகள் பிறக்கும்
இந்தேசத்தில் தான்
வானவளவு சிலையை நிறுவுகிறார்கள்
இரும்புகளால்..
இருள் கவிழ்ந்திருந்திருக்கும்
இவ்விரவில்
உங்களில் ரசனைகள் குமட்டுகிறது
பலகோடிகளால் ஆடையை நெய்யும்
உங்கள் அதிகாரத்திற்கு தெரியாது
தெருவெங்கும் அலையும்
ஏழைகளின் கண்ணீர்
இறங்கி வந்து பாருங்கள்
உங்கள் ஆட்சியின் கரும்புள்ளி
சிலையை….

~~

நாளுக்குநாள்
கடைகள் முளைக்கின்றன
நாளுக்குநாள்
வாகனங்கள்பெருகுகின்றன
நாளுக்கு நாள்
மக்கள்நெருக்கம் கூடுகின்றன
நாளுக்குநாள்
விபத்துகள் அதிகரிக்கின்றன
நாளுக்கு நாள்
இவ்வூர் விரிந்து போகுகின்றன
நாளுக்கு நாள்
குற்றச் செயல்கள் நிகழ்ந்தபடி இருக்கின்றன
மாநகரத்திற்கு
குடிபெயர்ந்த பின்
நாளுக்கு நாள்
உறக்கத்தில் துரத்துக்கிறது
யானைகள் பிச்சையெடுக்கும் கனவொன்று

~~

எங்கள் ஊருக்கு வெயில் என்று பெயர்

அதிசயமாய் பெய்த மழையில் முளைத்தை புல்லுகளை
ஆடு மாடுகளோடு மேயும்
வெயில்

கூரையில்அடைக்காக்கும் அவ்வெயில்
இரவெல்லாம் நட்சத்திரங்களை முட்டையிடும்

வெயிலுக்கு தாகம் தீர்க்க முடியாத
வருத்தத்தில்
பசித்த குழந்தையின் வயிறென
வற்றிக்கிடக்கிடக்கின்றன
எங்கள் ஊரின் கிணறு குளம் குட்டைகள்

எங்கள் ஊரில்
பேருந்துநிறுத்தம் இரண்டு
நியாய விலை கடை இரண்டு
பால்வாடி இரண்டு
ஏன்
செத்தால் புதைக்கும் சுடுகாடு இரண்டு
வஞ்சனையில்லாம் படரும்
வெயில் மட்டும் ஓன்று

எங்கள் ஊரின் சிறப்பு கேட்கும்
நண்பர்களுக்கு
எங்களின் ஊரின் பெயர் வெயில்…

~~

கோமாரி நோயால்
மாடுசெத்துப்போச்சினு
மூச்சிரைக்க ஓடி வந்து சொன்னார் மாமா
ஞாயிற்றுக்கிழமையின் வாசம் உடம்பெங்கும் பரவியது
எறவானத்துல சொருகி வச்சிருந்த
சூரி கத்தியால்
தலை
குடல்
கொழுப்பு
ஈரல்
கறியென தனித்தனிய பிரிச்சி எடுத்து
எல்லாத்தையும் கலந்துக்கட்டி கூறுப்போட்டோம்
கடையெழுவள்ளல்களில் வாரிசென வாரி வாரி
கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார்
பின்னால் ஓரமாக
அத்தை அழுதுகொண்டிருந்திச்சி
அதுக்கு எங்க அம்மா பேரு வைச்சிருந்தேன் மருமவனே

~~

கைகளிலிருந்து களவாடப்படுகிறது காணிநிலம்
உள்ளங்கைகளால் பிசைந்த சோறு விரல்களின் இடுக்குக்களின் வழிய
பிதுங்குகிறது
அதிகாரத்தின் துஷ்பிரயோகம்
பறவைகளின் பசியை நசுக்கிய
கனரக வாகனங்கள் மேல் தேசியக்கொடி
யாருக்காக அழுவான்
முதுகெலும்பு வேரானவன்
மாட்டுப்பொங்கல் விழா ருசிக்காது
பாம்பு பூரானைப் பார்க்க முடியாது
பறவைகளின் கீச்சொலிகள் ஒலிக்காது
வழி தவறி வரும் மானுக்கு தாகம் தீர்க்கமுடியாது
நடுராத்திரியில் வயலில் இருந்து நிலா பார்க்கும் அபூர்வம் நிகழாது
தொலைந்த காலமொன்றில்
எங்கள் அப்பனுக்கு காடொன்றிருந்தன
கதைகள் ஊரெங்கும் சுற்றித்திரியும்
விரைந்து செல்லும் மகிழுந்து கண்ணாடியின் மீது
பறவையின் எச்சமாக
கண்ணீர் காய்ந்துகிடக்கும்……..

••

Comments are closed.