டார்வின் கொன்ற சிறுவன் ஆர்த்ரா கே எஸ். (1st year Mass Media Communication) தமிழில் : ஸ்ரீபதி பத்மநாபா

[ A+ ] /[ A- ]

ஆர்த்ரா கே எஸ்.

ஸ்ரீபதி பத்மநாபா

( ‘This preservation of favourable variations and rejection of injurious variations ,I call

Natural selection ,or the Survival of the fittest ‘-Charles Darwin)

ஆஜானுபாகு எழுந்தபோது குறுபாகு கண்களிரண்டையும் இறுக்கி மூடிப் படுத்துக்கொண்டிருந்தான்.

’நேரமாச்சு’ ஆஜானுபாகு அவனைத் தொட்டு எழுப்பினான். குறுபாகு எழுந்திருக்கும் எண்ணமில்லாமல் ஒதுங்கிப் படுத்தான். முந்தைய நாள் இரவு எதுவும் சாப்பிட்டிருக்கவில்லை. குறுபாகு கண் திறந்தான். விருப்பம் இருந்தாலும் இல்லையென்றாலும் திங்கட்கிழமை முதல் ஐந்து நாட்கள் பள்ளிக்குப் போய்த்தான் ஆகவேண்டும்.

அவர்கள் யூனிஃபார்முக்குள் நுழைந்தார்கள். ஆஜானுபாகு குறுபாகுவின் கையைப் பிடித்து வேகமாக நடந்தான். பள்ளிப் பேருந்து காத்து நின்றது. இருவரும் இருக்கைக்குப் பின்புறமுள்ள கம்பியைப் பிடித்து ஒதுங்கி நிற்பார்கள். தலையை நிமிர்த்தி எட்டிப் பார்த்து சாலையில் பாயும் வண்டிகளை எண்ணுவார்கள். இருவரில் யாருக்கு அதிக எண்ணிக்கை வருகிறதோ அவனுக்கு வெற்றி. இப்படியாக நாட்கள் பள்ளியிலும் பள்ளிப் பேருந்திலும் படுக்கையிலும் தீர்ந்துகொண்டிருக்கின்றன.

இப்படியிருக்கையில் ஆஜானுபாகுவின் கைகள் நீளமாகத் துவங்கின. கால்களும் கூட . குறுபாகு ஆச்சரியப்பட்டான்.

ஒருமுறை டீச்சர் சொல்லியிருந்தார்கள். செல்கள்தான் வளர்ச்சியின் அடிப்படைப் புள்ளி என்று. குறுபாகு ஆஜானுபாகுவிடம் கேட்டான். ”கைகளும் கால்களும் எப்படி வளருது?”

’செல்கள் பிரிந்து வளரும்போது” – ஆஜானுபாகு சொன்னான்.

ஆஜானுபாகுவின் செல்கள் வேகமாகப் பிரிந்து வளர்ந்து நீண்டு வருகின்றன என்று குறுபாகுவுக்குத் தோன்றியது. என் செல்கள் வளர்வதற்கு மறந்துபோய்விட்டன போலும். அவற்றுக்கு நினைவு வரும்போது நானும் ஆஜானுபாகுவைப் போலப் பெரியவனாக வளர்வேன் என்று குறுபாகு எண்ணினான்.

பெயர்கள் ஆங்கில எழுத்து வரிசையில் அடுக்கி வைத்த பதிவேட்டில் ஆஜானுபாகுவும் குறுபாகுவும் அடுத்தடுத்து இருந்தார்கள்.

ஒரு நாள் அசெம்ப்ளியில் வரிசையாய் நிற்கும்போது PET டீச்சர் வந்து ஆஜானுபாகுவின் முன்னால் ஒரு கை தூரத்தில் நின்றிருந்த குறுபாகுவை முன்னால் கொண்டுபோய் நிறுத்தினார். உயரத்தின் ஆரோகண வரிசையில் அசெம்ப்ளி மறு உருவாக்கம் செய்யப்பட்டுக்கொண்டேயிருந்தது. அப்படியாக 760 நாட்கள் முடிந்தபோது குறுபாகு வரிசையின் முதல் ஆளாய் நின்றான். ஆஜானுபாகுவுக்கு வரிசையின் கடைசிக்கு பதவி உயர்வு கிடைத்தது.

ஒன்பதாம் வகுப்பு வந்தபோது ஆஜானுபாகு குறுபாகுவைவிட இரண்டு மடங்கு உயரமாகி இருந்தான். இரண்டு விகிதங்களில் இரண்டு உயரங்களில் ஒரே சாயலுள்ள இரண்டு முகங்கள்.

அன்று முதல்தான் ஏகப்பட்ட கண்கள் தன்னைப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பதை குறுபாகு புரிந்துகொண்டான். பள்ளிக்கூடத்திலும் வெளியேயும் கண்களின் எண்ணிக்கை பெருகியது. உருண்ட கண்கள், சிறிய சீனக் கண் உள்ளவர்கள்… சிலர் தனக்கு மட்டும் புன்சிரிப்பை அளித்துப் போவது போல குறுபாகுவுக்குத் தோன்றியது.

ஒன்பதாம் வகுப்பில் வைத்துத்தான் நிறைய தியரிகளையும் விதிகளையும் கேள்விப்படத் துவங்கினார்கள். அது மட்டுமல்லாது, ஒன்பதாம் வகுப்பை அடையும்போது குழந்தைகள் பெரியவர்களாகிறார்கள் என்கிற ஒரு பொதுவான எண்ணமும் வந்துசேர்கிறது.

ஆதார் கார்டில் உள்ள பெயருக்கு அப்பால் பலப்பல பெயர்களில் அறியப்படுவர்கள்தான் ஆசிரியர்கள். காலங்களினூடே பெயர்கள் மாறி மாறி வருகின்றன. ஒன்பதாம் வகுப்பு மாணவர்களின் ‘STD’ ஆகிறார் பயாலஜி மேடம். ‘STD’ என்றால் ‘ஸ்டாண்டேர்ட்’.

பள்ளியின் மிக அழகான பெண். உயரமும் உடம்பும் சரி அளவில். கோதுமை நிறம். ’பயாலஜி கற்றுத்தர மிகத் தகுதியானவர்’ – மாணவர்கள் ரகசியமாகக் கூறிக்கொண்டார்கள். முன்பு அவரை சாண்டல் சோப்பின் விளம்பரத்தில் நடிக்க அழைத்தார்கள் என்றும் அவர் போகவில்லை என்பதும் கதைகளில் ஒன்று. நல்லதாகத்தான் போயிற்று, போயிருந்தால் பெரிய நடிகையாகி இருப்பார். பெரிய ரசிகர் கூட்ட்த்திடையே மூச்சு முட்டியிருப்பார்…. அதிர்ஷ்டவசமாக அப்படியெல்லாம் நிகழவில்லை. தன் முன்னால் அடங்கி அமர்ந்திருக்கும் மாணவர்களுக்கு உயிர்களைப் பற்றிய அறிவியல் கற்றுக்கொடுப்பதுதான் அவர் தன்னில் கண்ட கடமை. பரிணாம சித்தாந்தகளையும் உடலின் ரகசியங்களையும் கற்றுக்கொடுக்கிறார் அவர்.

வகுப்பில் எல்லோருக்கும் பயாலஜியிடம் ஒரு காதல் இருக்கிறது. குறுபாகுவுக்கும் ஸ்டேண்டர்ட் மேடத்திடம் காதலும் அதற்கு மேல் மரியாதையும் உண்டு. அதற்குப் பின்னால் ஆஜானுபாகு மட்டும் அறிகிற ஒரு கதையும் இருக்கிறது. அதை ஆஜானுபாகு இவ்வாறு நினைவுகூர்கிறான்:

’சுதந்திரத்தைக் கொண்டாடுகிற ஒரு ஆகஸ்ட் 15 அன்று மிட்டாயை நாவில் இனிக்கவைத்து கொடிகளை எண்ணி நடக்கிறபோதுதான் பள்ளி வாகனம் எங்களை ஏற்றிக்கொள்ளாமல் போய்விட்டதை அறிகிறோம். சுதந்திரமாக தனியார் பேருந்தில் ஏறிவிட்டோம். இடம் இல்லை. பயங்கரக் கூட்டம். நான் கையை நீட்டி மேல் கம்பியைப் பிடித்துக்கொண்டேன். குறுபாகு என்னைப் பிடித்துக்கொண்டான். பேருந்தின் ஆட்ட்த்திலும் நெரிசலிலும் சிக்கித் தவிக்கும் குறுபாகுவை அந்தப் பேருந்தில் இருந்த ஸ்டேண்டேர்ட் டீச்சர் பார்த்து, கை தொட்டு அழைத்து, மடியில் அமர்த்திக்கொண்டார். குறுபாகு மூச்சுகூட விடாமல் அசையாமல் 5 நிமிடங்கள் அவர் மடியில் குறுகி அமர்ந்திருந்தான், பாவம்.’

அந்தக் கதை இப்படி முடிகிறது.

அன்று இரவு குறுபாகு உறக்கம் வரும்வரை யோசித்தான்.

‘எதற்காக ஸ்டேண்டேர்ட் என்னை மடியில் உட்கார வைத்தார்? ஒன்பதாம் வகுப்பு படிக்கிற பையன் மடியில் உட்காரலாமா? அப்படியானால் ஆஜானுபாகுவை ஏன் அமர்த்தவில்லை?’

குறுபாகு அன்றும் உறங்கவில்லை. உறங்காத குழந்தையைப் போல ஓங்கி அழுது யாரையும் எழுப்பாமல், ஆஜானுபாகுவின் அருகில் கண்கள் திறந்து படுத்திருந்தான்.

அன்று அவன் தன் குறையில் இருக்கிற வசதிகளைப் பற்றிப் புரிந்துகொண்டான்.

அப்படியிருக்கும்போதுதான் டார்வின் அரங்கத்தில் நுழைகிறார். பயாலஜி வகுப்பில்தான் சார்லஸ் டார்வின் என்கிற அறிவியல் அறிஞரைப் பற்றி குறுபாகு முதன்முதலில் கேள்விப்படுகிறான். (Survival of the fittest). இயற்கையில் தகுதி உள்ளவை நிலைநிற்கும் என்றும் மற்றவை இருப்பிற்கான போராட்டத்தின் முடிவில் வம்சம் இழந்து போகுமென்றும் அவர் சொல்கிறார். இன்று நம்மைச் சுற்றி இருக்கும் உயிர்களெல்லாம் இருப்பிற்கான போராட்டத்தில் வெற்றி பெற்றவர்கள்தான்.

குறுபாகு ஆஜானுபாகுவிடம் கேட்டான் – பூமியில் நிலைநிற்பவை எல்லாம் பூமியை வென்றவர்களா? இல்லை. மனிதன் எல்லாவற்றையும் எளிமைப்படுத்திவிட்டான். ஹோமோசாப்பியன்ஸ் என்கிற உயிர்த் தொகுதி, இயற்கையின், தெரிந்தெடுப்பதற்கான குத்தகை உரிமையை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்துவிட்டது. மனிதன் எல்லோருக்கும் வாழ்வதற்கான உரிமையை உறுதி செய்கிறான். மனிதன் பெரிய மனசுக்காரன். நோயாளியும் ஆரோக்கியவானும், புத்தி உள்ளவனும் இல்லாதவனும், திறனாளிகளும் மாற்றுத் திறனாளிகளும், குள்ளனும் குள்ளமல்லாதவனும் பூமியில் வாழலாம். மனிதனின் விதிகள் இயற்கையின் விதிகளை வென்றுவிட்டது.

ஆஜானுபாகு ஸ்மாலும்(S) மீடியமும்(M) லார்ஜும்(L) கடந்து எக்ஸ்ட்ரா லார்ஜுக்குள்(XL) நுழைந்துவிட்டான். குறுபாகு தன் கைகளைப் பார்த்தான். அவை நீளமாவதே இல்லை. ஆஜானுபாகுவின் செல்களைப் போலப் பிரிந்து வளர்வதில்லை. தன் செல்கள் பிரியவும் வளரவும் மறந்துபோய் விட்டன.

துணிக் கம்பெனிகள் கைவிட்டுவிட்ட தன் உடலின் நிர்வாணத்தை மறைக்க, டெய்லர்கள் வம்ச நாசம் அடைந்துவிட்ட இந்த ஊரில், குழந்தைகளின் உடைகளைத்தான் அவன் அணிய வேண்டியிருக்கிறது. பல நிறங்களிலும் டிசைன்களிலும் உருவாக்கப்பட்ட துணிகள் குறுபாகுவின் உடலில் அந்நியப்பட்டுக் கிடந்தன.

குறுபாகு ஆஜானுபாகுவைப் பார்த்தான். ஒரே பாத்திரத்தில் உண்டாக்கப்பட்டவர்கள். ஒரே நேரத்தில் பூமிக்கு வந்தவர்கள். ஒரே மாதிரி வளர்ந்தவர்கள்.

குறுபாகுவுக்கு தன்னை மடியில் அமரவைத்த டீச்சரிடமும் ஸிம்பதி அளித்த கண்களிடமும் வளராத செல்களிடமும்…. அப்புறம், மனிதன் தோற்கடித்த இயற்கையிடமும் இறுதியாய் டார்வினடமும் கோபம் வந்தது.

ஆஜானுபாகு உறங்கிக்கொண்டிருந்தான். குறுபாகு உறங்கவில்லை. கண்களில் அழுத்தம் அதிகமாகிக்கொண்டு வருவதை உணர்ந்தான். ஒரூ நீண்ட கனவிற்கான உள் அழைப்பு வந்தது. அங்கே குறுபாகு தனியாக இருந்தான். காட்டின் நடுவில், இருளில், இரண்டு கண்கள் ஒளிர்கின்றன. ஒரு செந்நாய் கூர்மையான பற்களைக் காட்டியபடி நின்றுகொண்டிருக்கிறது. குறுபாகு ஆஜானுபாகுவைத் தேடினான். யாரும் இல்லை. குறுபாகு பயப்படவில்லை. அழவில்லை. செந்நாயுடன் போரிட்டான். கூர்மையான கல்லை எடுத்துக் குத்தினான். உருளைக் கல்லெடுத்து எறிந்தான். செந்நாய் மயக்கமுற்றுக் கீழே விழுந்தது. குறுபாகு ஓடினான்… திரும்பிப் பார்க்காமல் பயத்தை மறைத்துக் கொண்டு ஓடினான். எங்கேயும் யாரும் இல்லை. காடு தீரும் வரை ஓடினான்.

தான் நிர்வாணமாயிருப்பதை அறிந்து காட்டின் முடிவில் தளர்ந்து போய் அமர்ந்தான். இதற்கு அப்பால் நகரம்தான். அங்கே யாரும் தன்னைத் தாக்க வரமாட்டார்கள். குறுபாகு நிர்வாணத்தை மறந்து நகரத்தை நோக்கி நடந்தான்.

நகரம் அவனுக்கு முன்னால் வரிசையாய்க் காத்திருக்கிறது. ஆஜானுபாகுவைப் போல உயரமாக, பெரிதாக உள்ளவர்கள் அவனுடைய குறுகிய கைகளையும் மெலிந்த கால்களையும் அவமதிப்புடன் உற்றுப் பார்க்கிறார்கள். STD மேடத்தைப் போன்ற ஒரு பெண்மணி கண்ணீர் வடிக்கிறார்கள். அவர்களில் ஒரு ஆள் திடீரென்று ஓடி வந்து குறுபாகுவைப் பிடித்து ஒரு மரப்பலகையில் படுக்க வைத்தான். அவர் குறுபாகுவின் கைகளையும் கால்களையும் பிடித்து இழுத்து நீட்டத் துவங்கினார். குறுபாகு வலியால் துடித்து உரக்க அழுதான். யாரோ குறுபாகுவின் வளர்ச்சி குன்றிய குறியைப் பிடித்து அழுத்தினார்கள். குறுபாகு ஓங்கி அலறினான். அவர்களின் கூர்மையான பற்கள் அவனுடைய மிருதுவான தோலில் அழுந்தி இறங்கின. குறுபாகு தான் வெற்றிபெற்றுவிட்டதாகக் கூச்சலிடவில்லை.

அடுத்த நாள் காலையில் இரண்டு சுவர் எழுத்துகளுக்குக் கீழே இரண்டு பேர் கிடந்தார்கள்.

இரண்டு சித்தாந்தங்கள் தீப்பிடித்து எரிந்தன. வலுவுள்ளவன் வாழ்கிறான் (survival of the fittest). வலுவில்லாதவன் மரணமடைகிறான் (death of an unfit).

டார்வின் மேல் வழக்குத் தொடரப்பட்ட்து. பல பயங்கரமான சம்பவங்களுக்கு பின்னணியாக இருப்பது டார்வினின் சித்தாந்தம்தான் என்று கூறப்பட்டது. கல்வித்திட்டத்திலிருந்து டார்வினின் பரிணாமக் கொள்கை நீக்கம் செய்யப்பட்டது. ஆதியிலே வார்த்தை இருந்தது என்றும் அந்த வார்த்தை தேவனிடத்தில் இருந்தது என்றும் அந்த வார்த்தை தேவனாயிருந்தது என்றும் அருளிச் செய்யப்பட்டது.

ஆஜானுபாகு உறக்கத்திலிருந்து எழுந்தான். இன்று திங்கட்கிழமை.

****

Comments are closed.