பிலஹரி மார்த்தாண்டம் ராமகிருஷ்ணன் ( சிறுகதை ) / ரமேஷ் கண்ணன்

[ A+ ] /[ A- ]

பிலஹரி மார்த்தாண்டம் பிள்ளையைப் போலவே காட்சி தருவார் ராஜேஷின் தந்தை. நான் தான் ஒருநாள் எதேச்சையாகச் சொன்னேன்.அப்படியொரு அரைதொந்தி கூர்மையான பார்வை மனைவியின் மீது காட்டும் அதீத உரிமை.யாரையுமே விட்டேத்தியாக சொல்லால் காலி செய்யும் தைரியம் அவருக்கு இருந்தது.அந்த காலத்தில் வந்த அரசு வேலையை வேண்டாமென்று சொல்லி விட்டு தமிழகத்தின் புகழ்பெற்ற நிறுவனத்திற்கெனத் தன்னையே ஒப்புக்கொடுத்தவர்.

தற்போதைய ஊதிய விகிதத்தில் அவரெடுத்த முடிவு தவறானதே ஆனாலும் அதையொரு பொருட்டாக கருதாது கம்பெனி பெருமையால் தனக்குத் தானே மகுடத்தை சூட்டிக் கொள்வார்.ஒருவகையில் கம்பனியில் அவருக்கென்று தனி ஜீப்பொன்றே தந்திருந்தார்கள்.தும்பைப்பூ நிறத்தில் டிரைவர் சீருடையணிந்து வீட்டின் முன்பு பவ்யமாய் காத்திருப்பதில் ராமகிருஷ்ணனுக்கு மனமெல்லாம் பூரித்துக் கிடக்கும்.அரசு நிறுவனத்திற்கு சென்றவர்கள் இவரைக் காட்டிலும் வசதியாக இருந்தாலும் இந்த மரியாதையை அவர்கள் கனவிலும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாது.இந்த போதை தான் உயர்நிர்வாகப் பணியாளர்களை நிறுவனத்தோடு வசமாய்க் கட்டிப் போட்டது.

ராமகிருஷ்ணன் தனது அத்தை பெண்ணையே திருமணம் செய்து கொண்டார்.அவ்வளவு படிப்பறிவு இல்லையென்றாலும் குடும்பத்தைக் கொண்டு செலுத்துவதில் சமத்து.பிலஹரி வீட்டில் என்ன நடக்கிறது என்பதையெல்லாம் கருத்தாகவே எடுத்துக்கொள்வதில்லை.சரோஜா அம்மா கைபக்குவம் எட்டு வீட்டையும் தாண்டும்.பிள்ளைகளுக்கும் அவருக்கும் ரசனையாக ஆக்கிப் போடுவதற்காகவே கடவுள் படைத்தான் என்பதாக சதா அடுப்பங்கரையிலேயே கிடப்பாள்.இரண்டு வெஞ்சனம் வைத்து அப்பளம் வடகம் வத்தல் பொரிக்காமல் ஒரு மதியத்தை விடமாட்டார்.

கவுச்சி இல்லாத ஞாயிறு ஆவணி மாதத்தில் மட்டுமே வரும்.

பிலஹரிக்கு ஆபிஸ் அருகே இருந்தபடியால் பெரும்பாலும் மதிய உணவுக்கு வந்து விடுவார்.அவர் குறை சொல்லாத நாளை எண்ணி விடலாம்.அது வெறும் பேச்சு என்பதும் சரோஜாவுக்குத் தெரியும்.நாங்கள் கூடுமிடம் ராஜேஷின் வீடு தான்.ராஜேஷுக்கு கோபால் என்றொரு அண்ணன்.அவருக்கும் நண்பர்கள் உண்டு.ஆனாலும் கூடும் பருவத்தை அவர்கள் கடந்து விட்டார்கள்.இப்போது எங்களின் முறை.கிடையாய் கிடப்போம்.சீட்டுக்கட்டு கேரம் போர்டு டேப் ரிகார்டுகளில் பாடல்கள் கேட்பது பொழுது நன்றாகப் போகும்.அவ்வவ்ப்போது நாங்கள் எழுப்பும் ஓசையும் கூச்சலும் அம்மாவையே கோபம் கொள்ளச் செய்து விடும்.மாடியில் போட்டிருந்த கோடைகாலப் பந்தலுக்கு விறுவிறுவென வந்தவர் ஒருநாள் சொன்னார் எனக்கு மட்டும் பெண் குழந்தையொன்று இருந்தால் ஒரு பய இங்கிட்டு வந்திருக்க முடியாது என்றார்.நாங்கள் சிரித்தோம் அம்மாவும் சிரித்தாள் இல்லையா பின்னே களவாணிப் பயலுகளா என.

பிலஹரி சொந்த கிராமத்திலிருந்து மதுரை வந்த பின்பு அவரை வைத்து படிப்பு வேலையென தனித்தனியாக வந்தவர்கள் குடும்பமாக வந்து தங்கி விட்டனர்.பெரிய அளவில் பொருளுதவி இல்லையாகினும் அவருடைய சிபாரிசு மூலம் ஒவ்வொருவரும் தலையெடுக்க ஆரம்பித்து விட்டனர்.

வள்ளியம்மாள் அவருக்கு மகள் முறை வீட்டிற்கு அருகிலேயே குடி வைத்தார்.கணவர் சோலையும் சொந்தம் தான்.அவரை மீனாட்சி அம்மன் கோவிலுக்கு அருகிலுள்ள துணிக்கடையில் சேர்த்து விட்டார்.அவர்களுக்கு திருமணமாகி பத்து வருடமாகிறது.குழந்தைப்பேறு இல்லை.சரோஜாவோடு ஒட்டிக்கொண்ட வள்ளியம்மாள் சோலை கடைக்குச் சென்ற பின்பு பிலஹரி வீடே கதியெனக் கிடப்பாள்.

துணி துவைப்பது பாத்திரம் துலக்குவது வரை அத்தனை விருப்பமாய் இழுத்துப்போட்டு செய்வார்.வள்ளியம்மாள் வீட்டு அடுப்படிக்கு வேலையே இருக்காது.சோலை வேலை முடித்து பிலஹரி வீட்டிற்கு வந்து வள்ளியை அழைத்துச் செல்வார்.வள்ளி சோலைக்கான உணவை அதற்கென உள்ள பாத்திரங்களில் எடுத்துத் தயாராக வைத்திருப்பாள்.வள்ளி அக்கா வீட்டில் இருக்கையில் வீட்டையே கலகலப்பாக வைத்திருப்பாள்.அவளுக்கெனத் தனி சோகம் இருப்பதே அவளுக்குத் தோணாது.

வள்ளியொருத்தி தான் பிலஹரியிடம் வார்த்தைக்கு வார்த்தை மல்லுக்கு நிற்பவள்.அவர்கள் சண்டை போடுவதைக் காணுகையில் அத்தனை வாஞ்சையோடு பேசிக்கொள்வதைப் போலவே தோன்றும்.பெரும்பாலும் வள்ளி தானாக வலிந்து தோற்று விடுவாள்.அவளது பேச்சு வெற்றியாக மாறுகையில் தான் கண்ணைக் கசக்கிக் கொண்டு அழுவாள்.சரோஜாவுக்கு நன்றாகப் பழகிப்போனது.சரோஜாவுக்குப் பரிந்து பேசித்தான் சச்சரவே ஆரம்பித்திருக்கும்.

மாறி வரும் சூழலில் பிலஹரியின் கம்பனி பல ஆண்டுகளாக ஊதிய உயர்வை அளிக்காமல் தள்ளிப்போட்டுக் கொண்டே வந்தது. கீழ்மட்டத்தில் இது பெரும் புகைச்சலானது.கம்பனி ஆரம்பித்ததில் இருந்து தொழிற்சங்கமே இல்லாத ஒன்றென்றால் அதுதான்.அவ்வவ்ப்போது இதைப் பெருமையாக சொல்லிக்கொள்வார் பிலஹரி.அதனால் தான் எங்கள் கம்பனி லாபத்தில் இயங்குகிறது.

தொழிற்சங்கம் வந்தால் உரிமை போராட்டம் என இழுத்து மூடுவார்களென விவாதிப்பார்.எனக்குத் தோன்றிய ஒன்றிரண்டு விஷயங்களைச் சொன்னாலும் முரண்படுவார்.சில நாட்களுக்குப் பின்பு அங்கு யூனியன் ஆரம்பிப்பதற்கான சட்டரீதியான நடவடிக்கைகளையும் ஊழியர்கள் மத்தியில் ஆதரவையும் திரட்டி ஒரு குழு உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டது.பிலஹரி கம்பனியின் தீவிர விசுவாசி.அவருக்கு ஊழியர்களைக் கண்காணிப்பதும் மூளைச்சலவை செய்வதும் துணைப்பணியாக வழங்கப்பட்டது.ஆளுங்கட்சி எதிர்க்கட்சி யென ஆதரவு இருந்ததால் அந்த குழுவினர் தனித்தனி நபராகப் பிரிக்கப்பட்டு கம்பனியை விட்டு வெளியேற்றப்பட்டனர்.

தொழிற்சங்க கோரிக்கைகளில் நூறு சதம் நியாயம் இருப்பினும் காலச்சூழலில் ஒரு வேலையை இழந்து போராடும் வாழ்க்கையை யாருமே ஏற்றுக்கொள்ள மனம் வாய்க்கவில்லை.இரண்டாண்டுகள் இங்கும் அங்குமாய் அலைந்த போராட்டக் குழுவினர் சின்ன பெட்டிக்கடைகளை ஆரம்பித்து வாழ்க்கையை ஓட்டினர்.

பிலஹரி இப்போதெல்லாம் பழைய மாதிரி இல்லை.எங்களோடு சகஜமாகப் பேச ஆரம்பித்தார்.எனக்கு இது வினோதமாகப் பட்டது.சிறுவயதிலிருந்து கூடும் நாட்களில் அவர் நிழல் தென்பட்டாலே நாங்கள் மெள்ள நகர்வோம்.அவரைக் கண்டவுடன் வணக்கம் பா போயிட்டு வர்றேன் பா என்றபடியே சென்று விடும் எங்களை இப்போதெல்லாம் உக்காத்தி வைத்து பேசுகிறார்.இது நாங்கள் எதிர்பார்க்காத ஒன்று.

ராஜேஷின் அப்பா ஒருநாள் காலையில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தார்.அலுவலக சீருடை தும்பைப்பூ நிறம்.நான் வண்டியை நிறுத்தி என்னப்பா நடந்து போறீங்க என்றேன். ஒண்ணுமில்லபா சும்மா நடந்து போறேன் என்றார்.வாங்கப்பா நான் ஆபிசுல இறக்கி விடுறேன்னு சொல்லி வண்டியில் ஏத்திட்டுப் போய் இறக்கி விட்டு வந்தேன்.இறங்குகையில் எனது கைகளைப் பற்றியவர் கண்கலங்கியபடியே விடைபெற்றார்.நான் அதை கவனிக்காதது போலவே காட்டிக்கொண்டேன்.இப்போதைக்கு அதுதான் அவருக்கு ஆறுதல். அந்த நிறுவனத்தின் ஆளுயுறக் கதவுகள் திறந்தன.செக்யூரிட்டியின் சுரத்தில்லாத வணக்கம் என்னையே என்னவோ செய்தது.

மூச்சு முட்டும் பெருமை பேசிய கம்பனியின் சுயரூபத்தை ஓரளவு என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. தனிப்பேச்சில் ராஜேஷிடம் கேட்கையில் குறிப்பிட்ட தொலைவுக்கு அருகே இருப்பவர்களின் வாகன வசதியை நிர்வாகம் நிறுத்தி விட்டதாகவும் மதிய உணவை வீட்டுக்கு வந்தெல்லாம் சாப்பிடக்கூடாதென்றும் சொல்லி விட்டார்களாம்.இதுவொரு பிரச்சனையாக அவருக்கு ஆகி விட்டது. நாலு வார்த்தை அம்மாவைத் திட்டி அவளின் முகம் பார்த்து சாப்பிட இயலாததும் பிலஹரிக்கு வருத்தமாகி விட்டது.

இது இப்படியாகப் போய்க்கொண்டிருக்க இன்னொரு முறை மாலை நேரம் அவர் நடந்து வந்து கொண்டிருந்தார்.நான் அவரை அமரவைத்து சென்று கொண்டிருந்தபோது நீ தப்பா நெனைக்கலையினா பத்தாயிரம் தேவைப்படுது என்றார். ராஜேஷ்ட்ட சொல்லிராத என்றார். என்னப்பா பெரிய வார்த்தைலாம் சொல்றீங்க என்னால ஐயாயிரம் முடியும்பா.நீங்க திருப்பி தரணும்னு அவசியமில்லைன்னு சொல்லி விட்டேன்.எதற்கு என நான் கேட்காத நிலையில் எனக்கு வண்டி ஓட்டுனான்லப்பா மாரிமுத்து பிள்ளைக்குக் கல்யாணம் வச்சிருக்கான்.

பத்தாயிரம் தேவைப்படும் போல.என் காதுக்கு சேதி வந்துச்சு அதான்பா என்றார்.அப்பா என்ட்ட இப்படில்லாம் விளக்கம் சொல்லத் தேவையில்லை பான்னேன்.சரி வண்டிய வீட்டுக்கு விடு போவோம்.
பிலஹரி அவர்களின் ஸ்ருதி குறைந்தபடியே இருந்தது.ஆனாலும் சரோஜா எப்போதும் போலவே அவரிடம் தலையைக் கொடுத்து முரண்டு செய்தபடியே இருப்பாள்.அவளுக்கு நாளொன்றில் வசை வாங்கவில்லையென்றால் சோறே இறங்காது.இது பிலஹரிக்கும் தெரியும். உப்பும் உறப்புமே பெரும்பாலும் கை கொடுத்து விடும்.சமீபமாக சாப்பாட்டு நேரத்தில் பிலஹரி ஏதும் சொல்வதில்லை.

சரோஜா அம்மாவுக்கு இதை எப்படியாவது மாற்ற வேண்டுமென முயன்று பார்த்தாள்.பாத்திரங்களை வேண்டுமென்றே தவற விட்டாள்.பிலஹரி அசைந்தபாடில்லை.வீட்டின் அருள் குறையத் தொடங்கி விட்டது. நாள்பட்ட சுவர்களில் ஒளி இருளை எதிரொளிக்கச் செய்தது.குறைந்த வோல்டேஜில் அவர்கள் வாழ்க்கையை வாழத்தலைபட்டனர்.

வள்ளியக்காவும் முன்பு போல வருவதில்லை.ஒரு நாளிரவு நடந்த வாக்குவாதத்தில் வள்ளி அக்காவை அடிக்கக் கையை ஓங்கினார் பிலஹரி.

சோலை அதுவரை இல்லாததாய் விசனமாகப் பேசிவிட்டார்.தாங்கமுடியாத பிலஹரி நிலைகுலைந்து போனார்.வள்ளியக்கா எவ்வளவு சொல்லியும் சமாதானப்படாத பிலஹரி முகத்தைத் திருப்பி வைத்துக்கொண்டார்.அன்றிலிருந்து பிலஹரி உள்ள சமயம் வள்ளியக்கா வீட்டிற்கு வருவதில்லை.தனி சமையலுக்கு பழகி விட்டாள்.சரோஜா அம்மாவால் சில தினங்கள் இதனை சமாளிக்க முடியவில்லை.காலம் அவளுக்கு மெள்ள பழக்கப்படுத்தியது.

பிலஹரி வீட்டிற்கு வரும் விருந்தாடிகளின் எண்ணிக்கை குறைந்தன.இரண்டு தெருக்கள் தள்ளியிருந்த பங்காளிகளின் வீட்டிற்கு வந்து விட்டு சொல்லியும் சொல்லாமலும் செல்ல ஆரம்பித்தனர்.இதற்கு முந்தியெல்லாம் பிலஹரி முன் அவர்கள் எவ்வளவு பவ்யமாய் பேசிப்பழகியவர்களென நானே பார்த்திருக்கேன்.

வாழ்வின் ஏற்றத்தாழ்வுகளில் பணத்திற்கு முதன்மையான பங்குள்ளது.மேலும் சிக்கலான நிலையில் உள்ளவர்களைக் கண்டும் காணாது நகர எப்போது பழகுகிறார்கள்.சொல்லி வைத்தாற் போல எண்வரிசை போல கிரமமாய் நடக்கிறது.

திருமணப் பத்திரிக்கைகளை பிலஹரி இல்லாத நேரம் கொடுத்துவிட்டுப்போவது பக்கத்தில் இருப்பவர்களுக்கு நேரில் வைத்து விட்டு இவருக்கு தபாலில் அனுப்புவது எல்லாமே நடந்தது.
சிங்கமாய் கர்ஜனையோடு இருந்த பிலஹரி அரை விளக்கொளியில் அமரப்பழகிக்கொண்டார்.கம்பனியிலிருந்து ஓய்வுபெறுகையில் அவரை சகலவிதத்திலும் மரியாதையாகவே பிரிவு உபசார விழா நடத்தி வழியனுப்பி விட்டார்கள்.

முருகப்பன் பிலஹரி வேலை பார்த்த கம்பனிக்கு ஒப்பந்த அடிப்படையில் உதிரி பாகங்கள் சப்ளை செய்பவன்.பிலஹரி மீது பெரிதும் மரியாதை வைத்திருப்பவன்.அன்றைய விழாவில் அவன் பேசியது அவருக்கு மகிழ்ச்சியளித்தது.

முருகப்பன் கடின உழைப்பாளி.ஒரு காலத்தில் கம்பனியில் வேலை செய்து விட்டு வெளியேறி அவுட்சோர்சிங் முறையில் கம்பனியோடு ஒப்பந்த பணிகளை மேற்கொள்ள ஆரம்பித்தான்.

தன் பணச்சிக்கல்களைப்பெரிதும் வெளியே காட்டிக்கொள்ளாத பிலஹரியின் அனுபவம் அப்படியே இருந்தது.மூன்று வீடு தள்ளியிருந்த முருகப்பன் ஒருநாள் காலையில் அவரின் வீடு தேடி வந்து பார்த்தார்.கையில் தாம்பாளத்தட்டில் தேங்காய் வாழைப்பழம் சகிதமாய் வந்து சரோஜா அம்மாவையும் பிலஹரியையும் நிறுத்தி வைத்து சாஷ்டாங்கமாய்க் காலில் விழுந்து புதிய கிளையொன்றை கப்பலூரில் துவங்குகிறேன்.உங்களின் ஆசீர்வாதத்துடன் நீங்களே துவக்கி வைத்து ஆலோசகராகவும் இருந்து வழிநடத்த வேண்டும் என்றார்.பிலஹரிக்கு ஆச்சரியம் என்றாலும் உடனே ஏற்றுக்கொள்வதிலொரு தயக்கம் இருந்தது.

முருகப்பன் ஐயா நீங்கள் எப்பேர்ப்பட்ட கம்பனியில் எப்படி உயர்பதவியில் இருந்தவங்கன்னு தெரியும்.ஒரு குறையும் வராது.தினந்தோறும் காலையில் அலுவலகம் வாங்க ஐயா.அதே மாதிரி மதியம் வீட்டுக்கு வந்துட்டு சாயங்காலம் விளக்கு வைக்கிறப்ப சிறிது நேரம் உக்காந்திட்டு போனீங்கன்னாப் போதும்யா என்றான்.அவன் சொன்ன ஊதியத்தொகையும் கணிசமானது தான்.இப்போதைய பல சிக்கல்களைத் தீர்த்து விடலாம் தான்.

முருகப்பன் கம்பனி துவக்க விழாவை பிரமாதப்படுத்தி விட்டான்.ஃபிரண்ட் ஆபீஸ் அவ்வளவு அருமை.எல்லாவற்றையும் நேர்த்தியாக செய்திருந்தான்.

அன்றைய நாள் நிறைநாளாய் இருந்தது.

நேற்று முருகப்பன் சொன்ன இன்னொரு தகவல் ராமகிருஷ்ணனுக்கு மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.ஐயா,கம்பனி ஜீப் ஏலத்தில் வந்தது. அதை வாங்கி சர்வீஸ் விட்டு தயாராகி விட்டது. நல்ல கண்டிஷன்.நாளையிலிருந்து நீங்கள் அதிலேயே ஆபிஸ் வாங்க ஐயா என்று சொல்லியிருந்தான் முருகப்பன்.

மாரிமுத்து ஜீப்பை எடுத்து ராமகிருஷ்ணன் வீடு நெருங்குகையில் வள்ளி தலையில் அடித்தபடி ஓடிவந்து கொண்டிருந்தாள்.
ராமகிருஷ்ணன் பிலஹரியாக எழமுடியாது நிரந்தரமாக உறங்கிப்போனார்
•••

Comments are closed.