மரணத் துறை / பாலசுகுமார்

[ A+ ] /[ A- ]

இபோதெல்லாம் அந்த இறங்கு துறை பயத்தையும் அச்சத்தையும் தருகின்ற மரண வாசலாகவே தமிழ் மக்கள் மனங்களில் பதிந்திருந்தது.வேறு வழியின்றி வெளியிடங்களுக்கு போகும் மூதூரார் விரும்பியோ விரும்பாமலோ இந்த வழியயே பயன் படுத்த வேண்டிய ஒரு துயர் மிகு நாட்கள் அவை .தரை வழிப் பாதைகள் இருந்தும் அவை இந்த கடல் வழிப் பாதையயை விட ஆபத்து நிறைந்திருந்தன.

இந்திய இராணுவமும் இலங்கை கடற்படையும் முகாமிட்டிருந்த காலத்தில் ஒரு நாள் திருமலையிலிருந்து புறப் பட்ட போக்கு வரத்து சபை இயந்திரப் படகு ஐந்து மணிக்கு வரவேண்டியது ஆறு மணியாகியும் வந்து சேரவில்லை கடல் சீற்றம் அதிகம் இருந்ததால் கிண்ணியாப் பக்கமாய் போய்ப் படகு இருட்டாகிய வேளையில் இறங்கு துறையயை வந்தடைந்தது.மழையும் தூறலாக காற்றுடன் பெய்ய பயணிகள் பகல் நேரத்திலேயே அச்சத்துடன் கால் வைக்கும் துறை இன்று இன்னமும் அதிகமாக அச்சத்தை ஊட்டியது மழையிலும் கடூர கனத்த முகத்துடன் பயணிகளை சோதனையிட்டுக் கொண்டிருந்தனர் கடற்படையினர்

குழந்தைகளும் பெண்களும் பெரியவர்களுமாக நூற்றுக்கு மேற்பட்டோர் அதில் பயணம் செய்திருந்தனர் நவமும் அதில்தான் வந்திருந்தாண் தாய்மார் படகில் இருந்து குழந்தைகளை இறக்க உதவி செய்தவன் கடைசியாகவே இறங்கினான் கடுமையான விசாரணையின் பின் அவன் அனுமதிக்கப் பட ரஹீம் நானா கடை நோக்கி அவன் நடக்க “மச்சான் வாங்களன் நான் வண்டில் கொண்டு வந்த நான் வண்டில்ல போவம் ” என்று அழைத்தான் சுந்தரமூர்த்தி “இல்ல மச்சான் எனக்கு இஞ்ச எல்லாரும் பழக்கம் ஒரு பயமும் இல்ல ரஹீம் நானா கடையில சைக்கில் இருக்கு நான் அதில் வாறன் ”

“இல்ல மச்சான் இருட்டுப் பட்டிற்று தனிய வாற சரியில்ல கட்ட பறிச்சான் பாலத்தடியில இருக்கிற இந்தியன் ஆமியும் இருட்டு பட்டா கொஞ்சம் முறைப்பான் வா வண்டில்ல போவம் ”

என்று கூப்பிட

“நான் ஒரே போய் வாறதால எனக்குப் பயமில்ல நீங்க போங்க நான் வாறன்”

என்று சொல்லி விட்டு ரஹீம் நானாட கடைக்குள்ள போனான் நவம்

ரஹீம் நானாட கடைக்குள் புகுந்த நவம் கடையின் பின்பக்கம் சாத்தியிருந்த சைக்கிள எடுக்க போக,

ரஹீம் நானா

“தம்பி சுடச் சுட புட்டும் உடன் றால் ஆணமும் இருக்கு சாப்பிட்டு போங்க”

“இல்ல நானா இருட்டாப் போச்சு அம்மா சாப்பிடாம பாத்திற்று இருப்பா”

என்ற நவத்திடம்

“இந்தாங்க இதில் பத்தாயிரம் இருக்கு நெல்லுக் கட்டின காசு அப்பாக்கு குடுக்கணும்”

“சரி வாறன் நானா” என சயிக்கிள தள்ளினான்.

மழை பொட்டுப் பொட்டாய் தூறிக் கொண்டே இருந்தது பக்கற்றுக்குள் இருந்த லேஞ்சை தலையில் கட்டிக் கொண்டு சைக்கிளை மிரிக்க தொடங்கினான் .இரண்டு பக்கமும் சிறிய வீடுகள் அதைத் தாண்ட கரச்சையாய் விரிந்த நிலப் பகுதியை ஊடறுத்து செல்லும் வீதி வேகமாக சயிக்கிளை மிரித்து பாட்சாலை ஏத்தத்தில் ஏறும்போது வாங்கொலி நாலாபக்கமும் ஒலிக்க தொடங்கியது இன்னமும் வேகமாய் சயிக்கிளை மிரித்த அவன் அப்போது பாடசாலை சந்தியயை அடைந்திருந்தான் நேரே போனால் மணல் வீதி இருட்டில் தடுமாறித்தான் விழணும் என்று நினைத்து பெற்றோல் செற் சந்தியால் போய் இணல் வாகையடியயை தாண்டி பால நகருக்குள்ளால போயிரலாம் என்ற எண்ணத்தில் சயிக்கிள திருப்பிய போது நாலைந்து பேர் அவனை வழி மறித்தனர்.அவன் அதை எதிர் பார்க்கவில்லை .

“உன்னில ஒரு விசாரணை இருக்கு வா”

என அவன் சைக்கிளின் காண்டிலை பிடித்து இழுத்து நிறுத்தி இறங்கு என்றனர்.அவன் காலை குத்தி கதைக்க தொடங்கினான்

“என்னில் என்ன விசாரணை எதுவாய் இருந்தாலும் இப்ப வர ஏலாது இருட்டாப் போச்சு நான் வீட்ட போகணும் என்றான்”

நிலமையின் பயங்கரத்தை அவன்

புரிந்து கொண்டான்.அப்போதுதான் பார்த்தான் தன்னுடந் லோஞ்சில் பயணம் செய்த தனக்கு தெரிந்த ஒருவனும் நின்றிருந்தான் .

“என்ன மச்சான் இது நீ சொல்ல்லுடா உனக்கு என்ன தெரியும் தானே”

“இல்லடா ஒரு சின்ன விளக்கம் எண்டு சொல்லுறாங்க மச்சான்”

என்றான்

நவம் சூழலில் உள்ள நிலமை பயங்கரமானது என்பதை உணர்த்தியது ஆனாலும் அவனால் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை அவர்கள் நான்கைந்து பேர் கைகளில் துப்பாக்கி வேறு

ஒருவன் நவத்தை பிடரியில் ஓங்கி ஒரு அடி விட்டு இறங்குடா”கனக்க கதைக்காம எங்களுக்கு எல்லாம் தெரியும் என்றான்”

நிலை குலைந்த நவம் கீழே வீழ்ந்தான்

“நான் ஒரு மாஸ்ரர் ”

“படிச்சாக்களத்தாண்டா முதல் முடிக்கணும்”

என்றான் ஒருவன் கீழே விழுந்தவனை அவன் சைக்கில கானுக்குள்ள தட்டி விட்ட அவர்கள் அவனை

“பேசாமல் வா விசாரணை முடிய விட்டிருவம் ”

என்று சொல்லி நாலு பேர் முன்னும் பின்னுமாக நடக்க நடுவில் நவம் இரண்டு பக்கமும் ஆயுதத்தோடு இருவர்.

எதுவுமே செய்ய முடியாதபடி தன் இயலாமையயை நொந்த வண்ணம் நடந்தான் .கோபம் வந்தாலும்அவனால் என்ன செய்ய முடியும்.

கடைசி லோன்ஞ்சுக்கு யார் வந்தவங்க நவம் அதிலதான் வாறன் எண்டவன் என்று ஊரில் விசாரிக்க தொடங்கினார் நவத்தின் தகப்பனார் .சுந்தர மூர்த்தி தான் கண்டதாக சொல்ல ஊரே அல்லோகலப் பட்டது .சேனையூர் முழுவதும் அவன் உறவினர்கள் எல்லோருக்கும் என்ன ஆச்சோ ஏது ஆச்சோ என்ற தவிப்பு .

அதிபர் சேதி அறிந்து நவம் வீட்டில் உடன் ஆசிரியர்களும் வந்திருந்தனர்.கட்டைபறிச்சான் பாலத்துக்கடியில் முகாமிட்டிருந்த இந்திய ராணுவத்திடம் முறையிட அதிபர் தலமையில் ஒரு குழு புறப்பட்டது இந்த இரவு வேளையில் யாரும் மூதுருக்கு செல்வது ஆபத்து .முகாமுக்கு பொறுப்பா இருந்தவன் ஒரு சிங் அவன் கொஞ்சம் மனிதாபிமானம் மிக்கவன் சனத்தோடு நல்லம் .அவன் உடனடியா ஜெற்றி முகாமுக்கும் மூதூர் முகாமுக்கு பொறுபாயிருந்த அதிகாரியுடனும் பேசி உடனடியா தேடும் படி சொல்லியிருக்கு என்றான்.

விடிய விடிய அழுகையும் பயமுமாய் விடிந்தது ஊரில் யாருக்கும் தூக்கம் வரவில்லை.

விடிந்தது பலர் மூதூர் நோக்கி நவத்தை தேடிப் புறப் பட்டனர் .நவத்தின் சைக்கில் ஜெற்றிக்கு போகும் வழியில் கானுக்குள் கிடந்ததாக இந்திய இராணுவ அதிகாரி சொன்னான்.அந்தப் பக்கம்தான் எங்கட இராணுவம் தேடுது என்று விளக்கமளித்தான் அதிபரிடம் அந்த அதிகாரி.

எல்லோரும் அந்தப் பக்கம் குவியத் தொடங்கினர் .

இதனிடையில் இந்திய ராணுவம் பலரை விசாரித்ததில் ஒருவன் தான் கண்டதாக ஒப்புக் கொண்டு வழி காட்டத் தொடங்கியிருந்தான் அவன் காட்டிய வழியில் இராணுவமும் ஊரவரும் திரண்டனர் .அந்த வீதி பழைய இறங்கு துறையில் முடிவடைந்து அது ஆட்கள் இப்போ நடமாடத கண்ணா மரங்கள் நெருக்கமாய் வளர்ந்திருந்தது.

ஒரிடத்தில் அவன் உயிரற்ற உடல் சேற்றில் புதையுண்ட நிலையில் கண்டெடுக்கப் பட்டது.

•••

Comments are closed.