முதல் தகவல் அறிக்கை ( சிறுகதை ) / ரமேஷ் கண்ணன்

[ A+ ] /[ A- ]

அக்டோபர் மாதம் 10 ந் தேதி சண்முகத்திற்கு மறக்கவே முடியாத ஓர் நாளாகிப் போனது.அதிகாலையில் நல்ல தண்ணீர் வரும்.சண்முகம் குடியிருந்தது காம்பவுண்டு வீடு. ஆறு குடும்பமுமே வாடகைக்குத் தான் குடியிருக்கிறார்கள்.நகரத்தின் மையப்பகுதி என்பதால் பல மொழிகள் பேசும் குடும்பங்கள் வசிக்கிறார்கள்.அதனாலேயே வட்டாரத்தில் அதனைப் பாரத விலாஸ் வீடு என்றே சொல்லுவார்களாம்.

பெரிய சண்டை சத்தம் இல்லாதது போலவே ஒட்டுதலும் பெரிதாய் இருக்காது.ஒரு அரை செ.மீ சிரிப்பு அ சிலர் குனிந்தோ ,பராக்கு பார்த்தபடியோ தவிர்த்து விடுவார்கள்.

மரக்கதவைத் திறந்து கம்பிக்கிராதிக் கதவை இழுத்து சண்முகம் வெளியே வருகையில் அதிர்ந்து போனான்.படுக்கையறை சன்னலுக்கு அருகே நிறுத்தியிருந்த ஸ்பெலண்டர் பைக்கைக் காணவில்லை.கை கால்கள் உதற ஆரம்பித்து விட்டன.வார்த்தைகள்குழறின.மேலெழும்பவில்லை.
அய்யைய்யோ வண்டியைக் காணோம் என உரக்கக் கத்தி விட்டான்.அன்னலெட்சுமி உள்ளேயிருந்து என்னங்க மாமாவெனப் பதறியபடி வந்தவள் கையில் வைத்திருந்த சில்வர் பானையைக் கீழே போட்டாள்.அதுவொரு சத்தம் கொடுத்து சுழன்று நின்றது.இருவரும் சுதாரித்து உணர்வுகளைத் தேக்கி வைக்கத் துவங்கினர்.அடிபைப்பில் யாரோ கிஷ்ஷு கிஷ்ஷீ எனத் தண்ணீர் அடித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.ஒவ்வொரு வீட்டிலிருந்தும் என்ன என்னாச்சுவெனக் கேட்டபடி வந்தனர்.அவர்களுக்கு விஷயத்தை அன்னலட்சுமி சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள்.

இதுவரைக்கும் இப்படி நடந்ததேயில்லை என யாரோ ஒருத்தர் சொல்கையில் அவனுக்கு என்னவோ போலானது.

சண்முகம் பக்கத்து ஊரிலிருந்த குமார் அண்ணனுக்கு போன் அடித்தான்.அதற்கு முன்பு வாசற்பக்கமாக ஓடிச்சென்று பார்த்தான்.குமார் அண்ணன் எஸ்.பி ஆபீஸிலிருக்கும் சோமு அண்ணனின் நம்பரைக் கொடுத்து பேசச்சொன்னார்.சோமு அண்ணன் உடனே நூறுக்கு போன் அடித்துத் தகவலைச் சொல்லுங்கள்.உடனடியாக ஏரியா போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்குப் போய் ரிப்போர்ட் பண்ணுங்க.நான் ஸ்டேஷனுக்கு பதினோரு மணிக்கு நேரா வர்றேன் என்றார்.

ரயில்வே பணிபுரியும் சுரேஷ் சார் சட்டையை மாட்டியபடி வாங்க ஸ்டேஷனுக்கு போவோமெனக் கூப்பிட்டார்.அன்னம் ; மாமா வண்டி போனாப் போகுது விடுங்க ஸ்டேஷன்ல ஒரு கம்ப்ளெயின்ட் பண்ணிட்டு வந்திருங்க.நம்ம தலையெழுத்து எனும் போது அவளது கண்களில் நீர்முட்டிக்கொண்டு நின்றது கன்னங்கள் உப்பியபடி அழத் தயாரானாள்.பிள்ளை புரண்டு படுத்தான்.அவனிடம் இப்போதைக்கு ஏதும் சொல்லாத நா வந்ததும் மெதுவாப் பாத்துக்குவோம் என்றவாறே வெளியேறினான்.அவள் பர்ஸை ஓடிவந்து கொடுத்து விட்டுச்சென்றாள்.

சண்முகத்தை மணமுடித்த அன்னத்திற்கு அவன் டூ வீலரில் ஊரைச்சுற்றிக்காட்டியதைத் தவிர வேறு பெரிதாய் சந்தோஷமில்லை.திருமணமான சமயத்தில் டிவிஎஸ் சேம்ப் தான் வைத்திருந்தான்.அப்புறம் அவளின் வற்புறுத்தலால் அவளுடைய நகைகளை அடகு வைத்து இந்த வண்டியை வாங்கினான்.ஆர்.டி.ஓ ஆபிஸுக்கு அருகிலேயே உள்ள கருப்பணசாமி கோவிலில் சாவியை வைத்து சாமி கும்பிட்டு எலுமிச்சை ,மாலை பூசை செய்து எடுத்த வண்டி.ஒரு முறை கூட இடையில் மக்கர் செய்ததே இல்லை.ஐந்தாண்டுகள் ஆகிவிட்டன.சிங்கிள் ஹேண்ட் சார் வண்டியை நல்லா மெயிண்டைன் பண்றீங்க என்பான் மெக்கானிக் கடைப்பையன்.இந்த வண்டியை ஓட்டியே தான் கியருக்குப் பழகினான் சண்முகம்.

உக்காருங்க சார் என்றார் சுரேஷ்.உங்களுக்கு வேறு சிரமம் என்றான் சண்முகம். சார் இந்த மாதிரி நேரத்தில தான் ஒருத்தருக்கொருத்தர் உதவி என்றபடி வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்தார்.பின்னாலே உட்கார்ந்து கொண்டான் சண்முகம். இப்படி அமர்ந்து இருப்பதே அவனுக்கு அழுகையைக் கூட்டி வந்தது.

பல்லைக்கடித்துக்கொண்டு சமாளித்தான்.சுரேஷ் பேசியது எதுவுமே காதில் விழவில்லை.

அதே இடத்தில் நின்ற நான்கு டூ வீலரில் தன்னுடையது மட்டும் காணாமல் போனதை நினைத்து அழுகையாய் வந்தது. ஸ்டேஷன் வாசலில் எட்டத்தில் வண்டியை நிறுத்தி விட்டு இருவரும் நுழைந்தனர்.ஸ்டேஷன் முன்பு போடப்பட பந்தலில் குளுமையாய் இருந்தது.அதிகாலை நேரம் பரபரப்பு ஏதுமில்லை.வயர்லெஸ் கருவிகளில் தொடர்ச்சியாக குரல்கள் மாறி மாறி ஒலித்தபடி இருந்தன.

நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்த ஒரு சீருடைக்காரரிடம் வணக்கம் சொன்னார்கள்.சொல்லுங்க என்ன விஷயம் என்றார்.சுரேஷ், டூவீலர் தொலைந்து போன விபரத்தைச் சொன்னவுடன் திரும்பி

சண்முகத்தைப் பார்த்து வண்டியைப் பூட்டாம வச்சிருப்பீங்க.

ஏதும் லோன் கட்டாம விட்டுட்டீங்களா

பைனான்ஸ்காரன் தூக்கியிருப்பான்

இல்ல சார்

வண்டியை லாக் பண்ணி தான் சார் நிறுத்தியிருந்தேன்.லோன் போட்டு வாங்கலை சார். ஃபுல் கேஷ் சார்ன்னு சொல்லியவன் உதட்டைக்கடித்துக் கொண்டான்

சரி பேப்பர்ஸ் இருக்கா ஆர்.சி.புக் இன்ஸ்யூரன்ஸ்லாம்

இருக்கு சார் என்றான் சண்முகம்

நாங்க சொல்றத, நீங்க கேக்குறதே இல்லையே.நிறைய பேர் வண்டியைப் பூட்டாம சாவியோடையே நிப்பாட்டியிருப்பாங்க.

சரி நீங்க எப்ப பாத்தீங்க வண்டி இல்லாதத?

காலையில அஞ்சு மணியிருக்கும் சார்.

உடனே நூறுக்கு போன் அடிச்சேன் சார்ன்னு சொன்னவுடன் நிமிர்ந்தவர் இதெல்லாம் யார் சொன்னா உனக்குன்னுற மாதிரி பார்த்தார்.

சார் எஸ்பி ஆபீஸ்ல அண்ணன் வேலை பாக்குறாரு சோமுன்னு .அவருதான் சொன்னாரு நூறுக்கு போன் அடிக்க. காலையில 11.00 மணிக்கு ஸ்டேஷனுக்கு வர்றேன்னு சொன்னாரு சார்.

அவரின் முகம் மாறியது. காம்பவுண்டு கேட் கிடையாது பூட்டு கிடையாது செயின் போட்டு லாக் பண்ண மாட்டீங்க.இப்ப வண்டியைக் காணோம் இவரத் தெரியும் அவரத் தெரியும்னு வந்திருவீங்க.

சரி சரி எப்படி வந்தீங்க ஸ்டேஷனுக்கு என்றார்.

சண்முகம் சுரேஷை காண்பித்து சார் வண்டிலன்னதும்

பக்கத்தில இருக்க எல்லா டூ வீலர் ஸ்டேண்டுலயும் போயி பாருங்க உங்களுக்கு அதிர்ஷடமிருந்தா கிடைக்கும். பாத்துட்டு இருந்தா உடனே தகவல் சொல்லுங்க ன்னார்.

அடுத்து வர்றப்ப பேப்பர்ஸும் கொண்டு வாங்க ன்னார்.

சண்முகம் போற வழியில் வர்ற எல்லா ஸ்பெளன்டரையும் பாத்துகிட்டே வந்தான்.தட்டுப்படலை.

நாலு டூவீலர் ஸ்டாண்டுகளிலும் பார்த்தாகி விட்டது. காலை வெயில் உரைக்கத்துவங்கி விட்டது. ஸ்டேஷன்ல தகவலைச் சொல்லிட்டு திரும்புறப்போ. வாங்க டீ சாப்பிடுவோமென வற்புறுத்தி சுரேஷ் வாங்கி கொடுத்தார்.

ஒரு பொருளைத் தொலைப்பது மாதிரியான கொடுமை என்னவென மெல்ல மெல்ல சண்முகத்திற்கு தெரிய ஆரம்பித்தது.

வீட்டிற்குத் திரும்பியவன் பையனைப் பள்ளியில் விடவேண்டும்.தெரிந்த ஆட்டோக்காரரை வரவைத்து போய்விட்டுவிட்டுத் திரும்பினான்.போக வர முந்நூறு ரூபாய்.

அலுவலகத்துக்கு லீவு சொல்லி விட்டு குளித்து கிளம்பினான்.சுரேஷ் நான் வரவா என்றதற்கு வேணாம் அண்ணன் வருவார் சார் என்றான்.

ஸ்டேஷனுக்கு எட்டத்தில் உள்ள டீக்கடையில் காத்திருந்தான் மணி பதினொன்றரையாகி விட்டது. சிறிது யோசித்தபடி சோமு அண்ணனுக்கு போன் செய்தான்.அவர் தம்பி இந்தா நானே கூப்பிடுறேன்னு போனைக் கட் செய்தார்.மணி ஒன்றாகி விட்டது. பொறுத்துப்பார்த்த சண்முகம் மீண்டும் போன் அடித்தான்.தம்பி இங்கே கொஞ்சம் முக்கியமான வேலை. கணேஷ்னு நுண்ணறிவு பிரிவு எஸ் ஐ இருப்பார்.அவர்ட்ட பேசிட்டேன்.உறுதியாய் எப்ஐஆர் போட்டு வாங்கிடலாம்.அவரைப்பாத்து நான் சொன்னேன்னு சொல்லுங்க.ஸ்டேஷன் இன்ஸ்பெக்டரும் ஃபிரண்டு தான்.நீங்க போய் இப்ப கணேஷ் சாரைப் பாருங்கன்னார்.

மெல்லத் தயங்கி உள்ளே நுழைகையில் காலை போல இல்லை ஸ்டேஷன்.ஆட்கள் வருவதும் போவதுமாய் விசாரணை அதட்டல் சத்தங்கள்.சின்னச் சின்ன தடுப்பறைகள். என்ன கேஸ்டூவீலர்

ஏரியா எது

வெயிட் பண்ணுங்க

இன்ஸ்பெக்டர் வர மூணு மணியாகுமென்றார் முன்னறையில் இருந்தவர்.வயர்லெஸ் ஒலியும் இடையே வரும் பிரத்யேக ஓசையையும் காதுகள் பழகி விட்டன.பசி வயிற்றைக் கிள்ளியது.

சார் இங்க கணேஷ்னு நுண்ணறிவு பிரிவு எஸ்ஐ இருக்காராமே அவர இப்ப பாக்காலாமா எனத் தயங்கியபடியே கேட்டான் சண்முகம். ஓ !அவரா வெளியில தான இருந்தார் நீங்க பாக்கலையா இல்ல சார் அவரை நான் பார்த்தது இல்லை சோமுன்னு.

இதோ, இவர் தான் கணேஷ் எனக் கைகாட்டிய திசையில் சிவில் டிரஸ்ஸில் இருந்தார்.நல்ல உயரம். சார் சோமு அண்ணன்.

ஓ நீங்க தானா ஆமா போன் பண்ணாரு என்ன சார் செயின் லாக் லாம் போடலையா.சரி இன்ஸ்பெக்டர் மூணு மணிக்கு வருவார் .வெயிட் பண்ணுங்க. நானும் இருக்கேன் பேசிருவோம்னார்.

வெளியே வந்து டீ ,வடையை சாப்பிட்ட பின்பு காதடைத்துக் கிடந்தது கொஞ்சம் ஆசுவாசமானது.

டீக்கடைக்காரர் என்ன மேட்டர் சார் ன்னார்.

எரிச்சலோடு சொன்னான் சண்முகம்.

மெல்ல அவன் வதங்கிக்கொண்டிருந்தான்.

அன்னத்திற்கு போன் செய்தான்.மாமா காலைலயும் சாப்பிடல எங்க இருக்கீங்க அவுக வந்தாங்களா எனக்கேள்விகளை அடுக்கிக்கொண்டே இருந்தாள்.

சரி நான் சாப்பிட்டேன்.அண்ணே வரல ஆனா பேசிட்டாக இன்ஸ்பெக்டருக்காக வெயிட் பண்றேன்.தம்பிய நீ போய் கூப்பிட்டு வந்துடு.ஆட்டோ வந்துடும்.ரூபாய் நான் அப்புறம் தர்றேன்னு சொல்லிடு.இப்ப நான் அதுக்குத்தான் போன் பண்ணேன்.அம்மா பேசுனாங்க ஏதும் மனசில போட்டு வருத்தப்படாதீக.தலைக்கு வந்தது தலப்பாயோடு போச்சின்னு நெனைச்சிக்குங்க என்றார்கள் என்றாள் அன்னம்.சரி நான் போனை வச்சிடுறேன் என்றான் சண்முகம்.

கணேஷ் சார் வண்டியை எடுத்து ஸ்டேஷனை விட்டு வெளியேறுகையில் கண்களில் படுமாறு போய் நின்றான்.அவர் இவனைப் பார்த்து கையசைத்துக் காத்திருங்கள் என்று சொன்னது அவனுக்கொரு நம்பிக்கை அளித்தது.

அவர் சென்ற சிறிது நேரத்தில் இன்ஸ்பெக்டர் ஜீப் வந்து நின்றது.சண்முகம், கணேஷ் சார் வரும்வரை காத்திருப்பதா என்று யோசித்தபடியே உள்ளே சென்று விட்டான்.

நம்ம தாலிய அறுக்குறாய்ங்க

நாளைக்கு செலவு ஃபுல்லா நம்மது தானாம்.

சொல்லும் போதே சண்முகத்தைப் பார்த்து என்ன விஷயம் ன்னார்

சார் ……. சோமு ………. எஸ் பி ஆபீஸ்

ஓ !அந்த டூ வீலரா !வெயிட் பண்ணுங்க

இப்ப நானும் சாப்பிட்டுட்டு எஸ் பி ஆபீஸ் போகனும் .ஒண்ணு பண்ணுங்க நீங்க போயிட்டு ஏழு மணிக்கு வந்துடுங்க என்றார்.

இதற்காகவே காத்திருந்தது போல கண்களில் படுபவருக்கெல்லாம் வணக்கம் சொல்லியபடி ஸ்டேஷனை விட்டு வெளியேறினான்.

அன்னத்தையும் இவனுக்கு உடனே பாக்கனும் போல இருந்தது.

சண்முகம் பொடிநடையாய் நடக்க ஆரம்பித்தான்.

வீடு திரும்பிய சண்முகம் வண்டி நிறுத்திய இடத்தில் அப்படியே திக்பிரமை பிடித்தவன் போல நின்றான்.

குடிவந்த புதிதில் பந்தல் கம்பி வாங்கி சுவரில் அறைந்து செயினால் கட்டி வண்டியைப் பூட்டியிருந்தால் தொலையாமல் இருந்திருக்குமோ என்று எண்ணினான்.இனி யோசித்து என்ன செய்ய போனது போனது தானென யோசிக்கையில் அன்னம் யதேச்சையாக வந்தவள்

என்ன மாமா வாசலிலே நின்னுக்கிட்டு

வாங்க திரும்பத்திரும்ப சொல்றேன் அதையே யோசனை பண்ணி வருத்தப்படாதீங்க.என்ன சொன்னார் இன்ஸ்பெக்டர்? ஏழு மணிக்கு வரச்சொல்லியிருக்கார்.

சரி சோமு மாமா போன் பண்ணுனாங்க பணம் எதுவும் கொடுக்க வேணாம்.தம்பி வந்தா சொல்லிருமான்னார்.

ஓஹோ சரி என்றவன் பிள்ளை அசந்து தூங்கிக்கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தான்.பொறாமையாக இருந்தது. குழந்தையாக இருந்து விட்டால் எந்த இழப்பையும் பொருட்டின்றி நகர்த்தி விடலாமே என நினைத்துக்கொண்டான்.சாப்பிட்டீங்களா என்றான்.

சாப்பிட்டோம் நாங்க.புளிக்குழம்பு அப்பளம் பொரிச்சேன் எனத் தட்டையெடுத்து வைத்தாள் அன்னம்.

மணி ஆறாகி விட்டிருந்தது.

கணேஷ் சார் சொன்ன விஷயங்கள் நினைவுக்கு வந்தன.வண்டி இன்சூரென்ஸ் அமௌன்ட் 25,000 காட்டுது. இப்ப நீங்க எப் ஐ ஆர் போட்டு வாங்கிய பின்பு எங்களுக்கு கண்டுபிடிக்க குறிப்பிட்ட காலக்கெடு இருக்கும்.அப்புறம் கண்டுபிடிக்க முடியலைன்னு ஓர் சர்டிபிகேட் கொடுக்கனும்.அதக் கோர்ட்டில ப்ரொடியூஸ் பண்ணனும். இன்சூரென்ஸ் காரங்க விஷிட் பண்ணி செக் செய்வாங்க.அந்த ஃபைல் இன்சூரென்ஸ் அதிகாரி சரிபார்த்து அமௌன்ட் ஷேங்க்சன் பண்ணுவாங்க.

குறைஞ்சது ஆறு மாசமாகும்.இடையில இடையில நாங்க கூப்பிடுறப்ப ஸ்டேஷன் வரவேண்டியிருக்கும்.

அரை தூக்கத்தில் நினைவு எங்கெங்கோ ஓடியபடி இருந்தது. மணி ஆறே முக்கால் ஆனது.விருட்டென எழுந்திருத்த சண்முகம் மெக்கானிக் ஜாபருக்கு ஃபோன் செய்தான்.

பாய் பழைய டிவிஎஸ் சேம்ப் ஏதாவது செகண்ட் ஹேண்ட் வந்தா சொல்லுங்க ஆறாயிரம் ரூபாய்க்குள்ள வர்ற மாதிரி.

ஏன் சார் என்றதற்கு விஷயத்தை சொன்னான் சண்முகம்

வருத்தப்பட்ட ஜாபர் அவசியம் பாய் உங்களுக்கு முடிச்சி தர்றேன்.

இப்போதைக்கு நம்மகிட்ட ஸ்பேர் வண்டி ஒண்ணுயிருக்கு.

கடைப்பையன்ட்ட கொடுத்து விடுறேன்.ஒண்ணும் கவலைப்படாதீங்க சார் என்று சொல்லி போனை வைத்தான்.

சண்முகத்தின் கண்களில் நீர் தளும்பிக்கொண்டிருந்தது.

மணி ஏழைத் தாண்டி விட்டது. சண்முகம் ஸ்பேர் வண்டிக்காகக் காத்திருந்தான்.

Comments are closed.