பஞ்சாபி கவிதைகள்: பஞ்சாபி கவிதை: மூலம் : மன்ஜித் திவானா ஆங்கிலம் : பி.எம்.ரஸ்தான் – தமிழில் : தி.இரா.மீனா

[ A+ ] /[ A- ]

நினைத்துப் பார்

ஒருவருடைய பாதையை

ஒருவர் எப்படித் தேர்ந்தெடுப்பார்

என்று நினைத்துப்பார்,

சூரியனும் சந்திரனும்

கண்பாரவையற்றுப் போனால்..

ஒருவர் சாயும்போது

தான் எழுந்து விடுவோம் என்று

நாற்காலி அச்சப்படுமானால்

எப்படி ஒருவர் ஓய்வெடுக்க முடியும்?

இறுதிச் சடங்கு ஜூவாலைக்கும்

வேள்வியின் ஜூவாலைக்கும்

எந்த மாறுபாடும் இல்லையெனில்

ஒருவரால் என்ன செய்ய இயலும்?

ஆடைகளைக் களைந்தால்

மட்டும் ஒருவர்

நிர்வாணமாக முடியுமா?

நினைவுகளின் சேர்க்கை

எந்தப் பொட்டலங்களில் தங்கும்?

சகுந்தலையின் மோதிரத்தை

விழுங்கிய மீன்

கடலால் விழுங்கப்பட்டதே ,

கடலுக்கு ஒரு

விமோசனம் இருக்கிறதா?

காலம் காலமான கடவுள்

கடல் என்கின்றனர்

எனில் ஏன் என்

மூச்சு மூழ்குகிறது.

மனதின் கண்ணாடியை

நீ எப்படி மறந்தாய்,

எவ்வளவு காலம் பார்வையற்றவனாய்க்

நீ காட்சி தருவாய்?

படைப்பின் நான்கு முனைகளை

நீ உறுதியாகப் பற்றிக் கொண்டாலும்,

எல்லாமும் தண்ணீரைப் போல

உன் விரல்களினூடே நழுவும்…

என்றேனும் இதைப் பற்றிச் சிந்தித்திருக்கிறாயா?

*

பூமி

பூமி கண்ணாடி

மூலம்தான்

தங்கள் முகங்களை ஆத்மாக்கள்

அடையாளம் காண்கின்றன.

Comments are closed.