ஞா.சத்தீஸ்வரன் கவிதைகள் ( அறிமுகப் படைப்பாளி )

[ A+ ] /[ A- ]

images (2)

1.
கரிச்சான் சத்தங்கூட அத்துப்போன
கரிசக்காட்டின் செத்த மண்ணில்
வெள்ளாமையத்து
புதர்மண்டிக்கிடக்கும் சீமைக்கருவேலை
ஒரு அசப்பில் பரட்டப் புளியமரத்தையோ
கடனுக்கு அஞ்சித் தொங்கிய
தொத்த சம்சாரியையோ நினைவூட்டியபடி இருக்கலாம்
மிச்சமிருக்கும் உசுருகளை
நியாபகம் வைத்துக்கொள்ள
இனி எதுக்கும் ஏலாது
தோட்டந் தொரவு வித்து
விலாசமத்துப் போய்
ஏதோவொரு நகரத்து வீதியில்
நாறிக் கிடக்கலாம்
நம் பிள்ளைகளின் பொழப்பு.

2.
உறக்கப் பொழுதில்
வயோதிகத்தின் வால்பிடித்து
நோயெனும் சர்ப்பத்தில் பிரயாணிக்கும்
வழிப்போக்கனாய் புலம்பி
ஓட்டைக்கூரையில் ஒழுகும் தூத்தலாய் சலசலக்கிறது
ஒன்னுமத்த வாழ்க்கை.

3.
ஒனப்பத்துப் போன நிலத்தின்
வாழ்ந்து கெட்ட ஞாபகத்தில்
முங்கிக் கிடக்கும் சம்சாரியின் வறண்ட கண்கள்
கொடும்பசியுள்ள பறவையின் அசைவுகளை வெறித்தபடி இருக்கிறது
நிகாரிழக்கும் பொழுதில் நியாபகங்கள் பறவையாகி
பறக்கத் தெம்பற்று அந்தரத்தில் மிதக்கிறது
எளவெடுத்தக் காத்துக்கு றெக்கைகளைத் தந்துவிட்டு
திராணியற்றுத் திரளும்
புறக்கணிப்பின் ரணத்தில்
நெஞ்சு வெடித்துச் சாகிறது
சாவின் விளைச்சல்.
•••

Comments are closed.