Category: மொழிபெயர்ப்பு கவிதை

SIBICHELVAN’S 5 POEMS ( தமிழிலிருந்து ஆங்கிலத்திற்கு ) Rendered in English / Latha Ramakrishnan

19510138_1136749829764159_3552676345973368693_n

LAUGHING THERAPY

It was in the seashore that I had seen that scene yesterday.

Today also, when I was having my walking exercise in the Corporation park

I had observed;

Standing as a group

they were all laughing

aloud ,in unison.

They were laughing out from the very depth of their bellies;

giving out laughter of all sorts, all kinds,

each laughing differently, n their own peculiar way.

Halting for a second and eyeing them curiously,

musing ‘oh, these madcaps’ they walk on with a sarcastic smile.

Observing them the Laughing Therapy laughs mockingly.

லாபிங் தெரபி

கடற்கரையில்தான் முதன் முதலாக நேற்று அந்தக் காட்சியைப் பார்த்தேன்

இன்ற காலையில் அந்த மாநகர பூங்காவில் நடைபயிற்சி

மேற்கொண்ட போதும் கவனித்தேன்

ஒரு கூட்டமாக

ஒரு குழுவாக இணைந்து

மொத்தமாக சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்

சிரிப்பை அவர்கள் அடிவயிற்றிலிருந்து சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்

விதவிதமாக வகைவகையாக சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்

விநோதமாக ஒரு கணம் நின்று பார்த்துவிட்டு

பைத்தியங்கள் என நினைத்தபடி குறுநகையோடு போகிறார்கள்

இவர்களைப் பார்த்து ஏளனமாக சிரித்துக்கொள்கிறது

லாபிங் தெரபி

2.BLACK AND WHITE

When I saw it for the first time I was taken aback for sure.

That it could happen so young none expected – neither they nor I.

Just one tiny strand of hair peeped out in white hue.

Growing all too apprehensive on its account

I was seeking suggestions and advices from all and sundry.

Applied the hair-dye recommended by them for the first ever time

to my hair and turned it Black.

After a few days more strands of hair have come to appear White.

Frenzied I dyed them also in black and hid the White.

With the passing of a few years

White became widespread all over my head.

My struggle to hide them with black dye

and they turning pathetically white in a few days

from thence

continue unendingly.

Usually we are lured by white, isn’t it – they say.

But the time left is spent in

applying black dye and turning White into Black.

In the cash-box of the trader who wished to turn

Black into White

There swells daily

Black-money.

Observing him striving day-in and day-out

to turn them White.

and me striving to turn my hair black

The hair that laughed falls a little;

Showing White for some length and some Black at the edge.

it laughs.

The moments when the hairs of those

who, eyeing it and hearing about it laugh to their hearts’ content

begin to turn White,

draw the history of Black as a painting

upon their heads.

2.கருப்பு வெள்ளை

முதன்முதலாக அதைப் பார்த்து கொஞ்சம் மிரண்டுதான் போனேன்

அவ்வளவு இளமையான நாட்களிலேயே அது நடக்கும் என

நானோ மற்றவர்களே எதிர்பார்ததிருக்கவில்லை

ஒரே ஒரு முடிதான் வெள்ளையாக எட்டிப் பார்த்தது

அதற்காக கவலைகொண்டு தெரிந்தவர்கள் தெரியாதவர்கள் என்று

எல்லோரிடமும் ஆலோசனைகளை கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன்

அவர்கள் பரிந்துரைத்த ஹேர்டையை முதன்முதலாக தலைமுடிக்கு

தடவி கருப்பு சாயத்தை ஏற்றினேன்

சில நாட்கள் கடந்த நிலையில் இன்னும் கூடுதலாக முடிகள்

வெள்ளையாக தெரியதொடங்கியிருந்தன

அவற்றையும் வெறிகொண்டு சாயத்தை பூசி மறைக்க தொடங்கினேன்

மேலும் சில வருடங்கள் கழித்து

மொத்தமாக தலைமுழுக்க வெள்ளைமுடி பரவ தொடங்கியிருந்தன

நான் அவற்றை மறைப்பதற்கு கருப்பு சாயத்தை அடிப்பதும்

அது சில நாட்களில் வெளுத்து வெள்ளைவெளேரென

இளிப்பதும் முடிவற்றுப் போய்க்கொண்டிருக்கின்றன

வெள்ளைமீதுதானே வழக்கமாக ஆர்வமிருக்கும் என சொல்கிறார்கள்

ஆனால் கருப்பு சாயத்தை பூசி வெள்ளையை கருப்பாக்குவதில்

கழிகிறது மீதிமிருக்கிற காலங்கள்

வெள்ளையை பணமாக்க நினைத்த வியாபாரியின் கல்லாவில்

தினசரி நிறைகிறது

கறுப்பு பணம்

அதை வெள்ளையாக்க அவனும்

முடியை கருப்பாக்க நானும்

தினசரி போராடிக்கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து

சிரித்த முடி கொஞ்சம் உதிர்கிறது

அதன் அடியில் கொஞ்சம் நீளத்திற்கு வெள்ளையும்

நுனியில் கொஞ்சம் கருப்பும் காட்டி சிரிக்கிறது

அதைப் பார்த்தும் கேட்டும் சிரிப்பவர்களின்

தலைமுடிகளும் வெள்ளையாகத் தொடங்கிய நொடிகள்

கருப்பின் வரலாற்றை ஒரு ஓவியமாக தீட்டுகிறது

அவர்கள் தலையில்

••••

download (77)

3.EVERYTHING REMAINS IN THAT MOMENT

Yes of course, everything remains in that moment, they say

Have you seen that moment? They ask.

Those who have seen spin tales aplenty about that moment;

Those who haven’t are always speaking about it and nothing else.

It goes to show that none has forgotten that moment.

Thus that moment lives in each and every moment.

Therefore that moment is being blessed with eternity,

observes the philosopher.

The existentialist mocks at it.

Thus when that moment was being spent

Another moment is being born anew.

So,

there comes into being another moment

exactly as the earlier one.

Of these not knowing which is real

and which is superficial

the moment is struggling momentarily.

Thus

everything remains in that moment.

3.எல்லாமே அந்த நொடியில்தான் இருக்கிறது

ஆம் எல்லாமே அந்த நொடியில்தான் இருப்பதாக சொல்கிறார்கள்

நீங்கள் அந்த நொடியைப் பார்த்திருக்கிறீர்களா?

எனக் கேட்கிறார்கள்

பார்த்தவர்கள் அந்த நொடியைப் பற்றி

பலவிதமாக புனைவுகளைக் கட்டவிழ்க்கிறார்கள்

பார்க்காதவர்கள் எந்நேரமும் அந்நொடியைப்

பற்றியே பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்

யாரும் அந்த நொடியை மறக்கவில்லை என்பதையே

அது காட்டிக்கொண்டிருக்கிறது

இப்படியாக அந்த நொடி எந்த நொடியிலும்

வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது

ஆக

அந்த நொடி ஒரு சாகவரம் பெற்ற

நொடியாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறது என்கிறான் தத்துவஞானி

அதைக் கேலிசெய்கிறான் இருப்பியல்வாதி

இப்படியாக அந்த நொடி கழிந்துகொண்டிருந்த சமயத்தில்

இன்னொரு அந்த நொடி

புத்தம்புதிதாக தோன்றிக்கொண்டிருக்கிறது

ஆக

அந்த நொடியைப் போலவே இன்னொரு

நொடி தோன்றிக்கொண்டிருக்கிறது

இதில் உண்மையான நொடியெது

பொய்யான நொடியெது என அறியாமல்

நொடிப்பொழுது திணறிக்கொண்டிருக்கிறது

அந்த நொடி

இப்படியாக

எல்லாமே அந்த நொடியில்தான் இருக்கிறது

4.CLEAVING THE AFTERNOON

At dawn I left

heading towards the town with the waterfalls

Soon as I alighted the bus

the town’s afternoon welcomed me.

‘It would be wonderful to bathe in the waterfalls

Your heart would be eased of all pressures’, said the Noon.

The oil-massaging expert came after us, chasing.

Said oil-massage would cool the body;

Further it is also good for health _

So he went on, pursuing.

Asking him to give oil-massaging to noontime

I made it sit on a rock.

Pouring oil onto the top of afternoon and massaging

it with hands He screamed.

That 990 was the heat of that afternoon

the oil-massager gave a weather report.

A sachet of shampoo and also a sandal soap

I bought and gave and took along the afternoon also

to bathe in the waterfalls with me.

The waterfalls which till that time was jumping topsy-turvy

hearing the afternoon yelling joyously “Oh waterfalls! Oh waterfalls!”

suddenly turned and leapt backwards.

I was bathing in it , happiness-personified

மத்தியானத்தைப் பிளத்தல்

அந்த அருவியிருக்கிற ஊருக்கு ஒரு அதிகாலையில் புறப்பட்டேன்

பேருந்துவிட்டு இறங்கியதும் என்னை வரவேற்றது அந்த ஊரின் மதியம்

அருவியில் குளித்தால் நன்றாக இருக்கும்

மன அழுத்தங்கள் நீங்கும் என்றது மதியம்

எங்களோடு எண்ணெய் தேய்த்துவிடும் நிபுணன்

பின்னாலேயே துரத்திக்கொண்டு வந்தான்

எண்ணெய் தேய்ப்பது உடல் சூட்டைக் குறைக்கும் என்றான்

மேலும் அது உடல் ஆரோக்கியத்திற்கு நல்லது என

உரைத்துக்கொண்டே வந்தான்

முதலில் மதியத்திற்கு எண்ணெய் தேய்க்க சொல்லி

ஒரு பாறையின் மீது அமர வைத்தேன்

மதியத்தின் உச்சியில் எண்ணெயை விட்டு

கைவைத்து தேய்த்தவன் அலறினான்

99 டிகிரி உஷ்ணம் அப்போதைய மதிய உடல் சூடென

வானிலை அறிக்கை வாசித்தான் எண்ணெய் தேய்ப்பவன்

ஒரு பாக்கெட் ஷாம்பு மற்றும் ஒரு சந்தன சோப் வாங்கிக் கொடுத்து

என்னோடு அருவியில் குளிப்பதற்கு மத்தியானத்தையும்

அழைத்துப் போனேன்

அப்போதுவரை தலைகீழாக குதித்துக்கொண்டிருந்த அருவி

நீர் வீழ்ச்சி நீர் வீழ்ச்சியென மதியம் உற்சாகத்தில் கூச்சலிட்டதைப் பார்த்து

வீழ்ச்சியடைந்துகொண்டிருந்த அருவி

சட்டென திரும்பி பின்னோக்கி பாய்ந்தது

அதில் நான் பெரும் உற்சாகத்தோடு குளித்துக்கொண்டிருந்தேன்

ஷாம்புவின் நுரை வெள்ளையாக நுரைத்துகொண்டு ஹோவென

பொங்கிப் பிரவாகித்து ஓடிக்கொண்டிருந்தது அருவி

அதை ஒரு ஓரமாக ஒதுங்கிநின்று வேடிக்கை

பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது மதியம்.

With the shampoo’s foam swelling so white

the waterfalls was swelling, flowing overflowing

thunderously.

Standing in one corner the afternoon is watching it

relishing it to its heart’s content.

5

It was flowing with its exclusive musical sound

“Oh lass, oh lady” I called aloud.

As if not hearing she moved on swiftly.

“What is her name?”

“What is her name?”

I asked.

He who stood nearby said “Kaveri”.

“Kaveri, Oh Kaveri”, cried I and ran after her.

Even then she was running as if not hearing my call,

being cross with me.

Thinking that she couldn’t hear me because of the roaring cataract

I asked it to keep quiet for a little while,

and, calling aloud “Kaveri, Oh Kaveri” again and again

pursued her.

Thinking that she couldn’t understand my call

I called out in Telugu.

Even then she moved on without looking back

He who was near me observed that

I would better call out in Kannada.

I called out in Kannada “Kaveri, Oh Kaveri”

But, before Kaveri could turn and look

The sea had arrived..

5.

சலசலவென ஓடிக்கொண்டிருந்தது

ஏ பெண்ணே ஏ பெண்ணே என நான் அழைத்தேன்

அவள் காதில் விழாததைப் போலவே வேகமாகப் போய்க்கொண்டிருந்தாள்

அவள் பெயர் என்ன

அவள் பெயர் என்ன என கேட்டேன்

அருகிலிருந்தவர் சொன்னார்

காவேரியென.

காவேரி காவேரி என அழைத்துக்கொண்டே பின்னாலேயே ஓடினேன்

அப்போதும் அவள் காது கேட்காதவள் போலவே

கோபித்துக்கொண்டு போய்க்கொண்டிருந்தாள்

அருவியின் சத்தத்தில்தான் அவளுக்கு காது கேட்கவில்லை போலும்

என நினைத்து

சற்றுநேரம் சப்தமிடாமல் இருக்க சொல்லி அருவிக்கு சொன்னேன்

காவேரி காவேரி என மறுபடி மறுடி அழைத்துக்கொண்டே

பின்னாலேயே போனேன்

நான் அழைப்பது அவளுக்கு புரியவில்லை போலும் என

நினைத்து தெலுங்கில் அழைத்தேன்

அப்போதும் அவள் திரும்பி பார்க்காமல் போய்க்கொண்டிருந்தாள்

அருகிலிருந்தவர் சொன்னார் கன்னடத்தில் அழைத்தால்

சரியாக இருக்கும் என்றார்

கன்னடத்தில் காவேரி காவேரி என்றேன்

என்னவென காவேரி திரும்பிப் பார்ப்பதற்குள்

கடல் வந்துவிட்டது

நான் எப்போது பிறந்தேன்? / ( மொழிபெயர்ப்பு கவிதைகள் 3 ) (பூச்சுங். டி. சோனம் ) திபேத்திய கவிஞர் / தமிழில் : லதா ராமகிருஷ்ணன்

download (85)

1.நாடுகடத்தப்பட்டவன்

வீட்டிலிருந்து வெகுதொலைவில்

என்னுடைய முப்பத்தியாறாவது வாடகையறையில் வசித்துவருகிறேன்

பொறியில் சிக்கிய ஒரு தேனீ மற்றும் ஒரு மூன்று-கால் சிலந்தியுடன்

சிலந்தி ஊர்கிறது சுவரில்

நான் தரையில்

தேனீ மோதியறைகிறது ஜன்னலின் மீது

நான் மேஜையின் மீது

அடிக்கடி நாங்கள் ஒருவரையொருவர்

வெறித்துப் பார்த்துக்கொள்கிறோம்

எங்கள் தனிமைத் திரளைப் பகிர்ந்தவாறு

அவை சுவருக்குச் சாயம்தீட்டுகின்றன

எச்சங்களாலும் வலைப்பின்னல்களாலும்

நான் அவற்றுக்குத் தருகிறேன் கோர்வையற்றுக் கிடக்கும்

சொற்கள் வலை, தாறுமாறாய் சிக்குண்டு கிடக்கும் இறக்கைகள், ரீங்கரிப்பு, சிறகடிப்பு

வீட்டிலிருந்து வெகுதொலைவில்

என் நிமிடங்கள், நாழிகைகளாய்

சிலந்தி பயணமாகிறது ஜன்னலிலிருந்து உத்தரத்திற்கு.

தேனீ பறக்கிறது ஜன்னலிலிருந்து

குப்பைத்தொட்டிக்கு

நான் ஜன்னலுக்கு வெளியே வெறித்துப்பார்க்கிறேன்

எங்களில் யாரும் ஒருவர் மொழியை மற்றவர் பேசுவதில்லை.

என் மௌனத்தின் முன்

நீங்கள் செவித்திறன் அற்றுப்போவீர்கள் என்று

விழைகிறேன் நான்.

Banishment

Away from home

I live in my thirty-sixth rented room

With a trapped bee

and a three-legged spider

Spider crawls on the wall

and I on the floor

Bee bangs at the window

and I on the table

Often we stare at each other

Sharing our pool of loneliness

They paint the wall

with droppings and webs

I give them isolated

words net, maze, tangle

wings, buzz, flutter

Away from home

My minutes are hours

Spider travels from the window to the ceiling

Bee flies from the window to the bin

I stare out of the window

Neither speaks each other’s tongue

I wish

You would go deaf

Before my silence

2.நான் எப்போது பிறந்தேன்?

அம்மா, நான் எப்போது பிறந்தேன்?

ஆறு வற்றிப்போன வருடத்தில்

அது எப்போது?

விளைச்சல் பொய்த்துப் பல நாட்கள் நாங்கள் பட்டினியாய்க் கிடந்தபோது, நீ உயிர்பிழைக்க வழியேயில்லை என்று நாங்கள் பயந்தபோது

அந்த வருடம்தான் நாம் வேறொரு வீட்டிற்குச் சென்றோமா?

அந்த வருடம்தான் அவர்கள் நம்முடைய வீட்டைப் பறிமுதல் செய்து அதை நாட்டுப்பற்று மிகுந்த கட்சி உறுப்பினர்களுக்குப் பகிர்ந்தளித்துக்கொண்டார்கள் நாம் மாட்டுக்கொட்டகைக்கு விரட்டப்பட்டோம் அங்குதான் நீ பிறந்தாய்

அது எந்த வருடம்?

அந்த வருடம்தான் அவர்கள் மடாலயத்தை இடித்து எல்லாவிதமான வெண்கலத் திருச்சிலைகளையும் உருக்கி தோட்டாக்களைத் தயாரித்தார்கள் வானம் புழுதியால் நிறைந்த அந்த நேரத்தில் நீ பிறந்தாய்

அந்த வருடத்தில்தான் தாத்தா போய்விட்டாரா?

அந்தவருடம்தான் அவர்கள் உன் தாத்தாவை சிறைக்கு அனுப்பினார்கள். அங்கே அவர் மலங் கழுவி சுத்தப்படுத்தினார், வயல்வெளிகளில் இருந்த பூச்சிகளைக் கொன்றுகுவித்தார்

நம் வீட்டில் ஆளரவமற்றிருந்த சமயத்தில் நீ பிறந்தாய்

சுவர்கள் இடித்துத் தரைமட்டமாக்கப்பட்ட வருடம்தான் நான் பிறந்தேனா?அந்த வருடம்தான் அவர்கள் பிரார்த்தனைக் கூடத்தை நொறுக்கிச் சிதைத்தார்கள் மரப்பாளங்கள் அடித்துநொறுக்கப்பட்டன

சுவரோவியங்கள் அழுக்கடைந்தன.

கிழக்கிலிருந்து காற்று விசித்திரமாய் வீசிய நேரத்தில் நீ பிறந்தாய்

எந்த வருடம் அது?

அந்த வருடம்தான் அவர்கள் ஊர்ச் சதுக்கத்தில் மறைநூல்களை தீக்கிரையாக்கினர்

பின் கட்சியைப் போற்றி புரட்சிகரப் பாடல்களைப் பாடினர்

புல்நுனிகள் வளர மறுத்த சமயத்தில்தான் நீ பிறந்தாய்

நீ பாடுவதை நிறுத்திக்கொண்ட வருடமா அது?

அந்த வருடம்தான் அவர்கள் நம் அண்டைவீட்டுப்பெண்

ஒரு கால்வாயை வெட்டிக்கொண்டிருந்த வேளை நம் வழிவழியான பாடலொன்றைப் பாடியதற்காய்

அவளை கொடுமையான வதைமுகாமுக்கு இழுத்துச் சென்றார்கள்

ஒருவர் பின் ஒருவராய் மனிதர்கள் காணாமல்போய்க்கொண்டிருந்த நேரத்தில்தான் நீ பிறந்தாய்

அது எப்போது?

அந்த வருடம்தான் அவர்கள் ‘துருத்திக்கொண்டிருக்கும் தலைகள் அடித்து நொறுக்கப்படும்’ என்ற பெரிய சிவப்பு முழக்கத்தை சுவர்களில் எழுதினார்கள்.

சூரியன் நம்முடைய வானத்தில் உதிக்கத் தயங்கி அப்பாலேகிய நேரத்தில்தான் நீ பிறந்தாய்.

அது எப்போது?

அந்த வருடம்தான் உன் அப்பா… உன் அப்பா….

When was I Born?

Moher, when was I born?

In the year the river dried

When was that?

That was the year when crops failed And we went hungry for many days We

feared that you would never survive

Was that the year we moved to a new house?

That was the year when they confiscated our house And divided it among the

patriotic Party members We were banished to the cowshed where you were born

What year was that?

That was the year when they destroyed the monastery Melted all the bronze

images to make bullets You were born when dust filled the sky

Was that the year grandpa went away?

That was the year when they sent your grandfather to prison Where he cleaned

shit and butchered insects in the fields You were born when there were

no men in

our house

Was I born in the year the walls were pulled down?

That was the year when they ripped apart the prayer hall Wooden beams were

hammered to splinters and frescoes soiled You were born when a crazy wind blew

from the east

What year was that?

That was the year they burnt scriptures in the village square And sang

revolutionary songs in praise of the Party

You were born when blades of grass refused to grow

Was it the year you stopped singing?

It was the year they took our neighbour to the hard labour camp When she sang a

traditional song while digging a canal You were born when people disappeared

one after another

When was that?

That was the year they wrote the big red slogan on the walls ‘Heads

that stick out

will be hammered down’ You were born when the sun shied away from our sky

When was that?

That was the year when your father… your father

download (98)

3.ஒரு பாடல்

என்னுடைய நொடிகளெல்லாம் உனக்குச் சொந்தமானவை

நான் இன்னமும் தனிமையில்,

ஒரு மரத்தின் கீழான சின்ன ‘டாண்டேலியன்’ மலர்ச்செடிபோல்

உன் நிழலின் புகையால் போர்த்தப்பட்டு

என்னுடைய தலை உன் நினைவுகளால் நிரம்புகிறது

என் மனமோ இன்னமும் காலியாகவே,

பெண்குதிரைத் திரளோடு செல்லமாட்டாமல் பின்தங்கிவிட்ட

ஒரு குளம்பற்ற கழுதையாய்.

அப்பழுக்கற்ற தொலைதூர நிலா நீ

நான் உன்னுடைய ஒளியில் நனைந்தபடி

அடுத்த அலைக்காய்க் காத்திருக்கும்

கடற்கரையொன்றிலான கூழாங்கல்

உதிர்ந்த இலையே நான்,

ஜூனிபர் மரத்தின் மீது ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் சிறகிழை

ஆனால்

நட்சத்திரங்கள் நிலவைக் காட்டிலும் அதிக ஒளிசிந்தும் காலம்வரை

நான் உன்னுடைய கோள்வட்டப்பாதையைச்

சுற்றிவந்தபடியே.

உன் இதமான இளஞ்சூடு தேடி

நான் பருந்தொன்று பறக்கும் பாதையைப் பின்தொடர்கிறேன்.

என் சிட்டுக்குருவி இறக்கைகள் என்னை அழைத்துச்செல்கின்றன

என் அறையின் பாழ்மூலைக்கு.

இங்கு நான் என்னுடைய புழுதிபடர்ந்த மடிக்கணினித் திரைக்குள்

வெறித்துப்பார்க்கிறேன்.

உன்னுடைய நறுமணத்தைக் கொண்டுவருகின்ற தென்றலைப்பற்றி

ஒரு பாடல் எழுதும் எதிர்பார்ப்போடு

3.A Song

All my moments belong to you

And I am lonely still, enveloped

In the smoke of your shadow

Like a dandelion under a tree

My head swells with your thoughts

And my heart is empty still, left

Behind by your pack of mares

Like a hoofless donkey

You are a spotless distant moon

I’m a pebble on a shore

Waiting for the next wave

Bathed in your light

I am no more than a fallen leaf

A feather stuck on a juniper tree

But I circle your orb until

Stars outshine the moon

In search of your warmth

I follow the path of a vulture’s flight

And my sparrow’s wings take me

To the desolate corner of my room

Here I stare into

The dusty screen of my laptop

Hoping to write a song about

The breeze that brings your fragrance

••••

செஸ்லா மிலோஸ் கவிதைகள் / தமிழில் : வே.நி.சூர்யா

download (87)

1.சந்திப்பு

நாம் உறைந்த நிலவெளிகளுனூடாக பாரவண்டியில் வைகறையில் சவாரி செய்தோம்

இருளில் சிவப்பு இறகொன்று மேலெழும்பியது

திடீரென ஒரு முயல் சாலையின் குறுக்கே ஓடியது

நம்மில் ஒருவர் நம் கைகளால் அதை சுட்டிக் காட்டினோம்

இவை சிலகாலங்களுக்கு முன்பு. இன்று நம்மில் யாரும் உயிரோடில்லை

அந்த முயலும் இல்லை,சமிக்ஞை காட்டிய மனிதருமில்லை

ஓ, என் காதலி, எங்கே அவர்கள், எங்கே போனார்கள் அவர்கள், எங்கே கையின் தசை, மின்னுகிற அசைவுகள், கூழாங்கற்களின் சலசலப்பு.

நான் இதை துயரத்தின் பொருட்டு கேட்கவில்லை

ஆனால் வியப்பில் கேட்கிறேன்

•••

2.அச்சம்

“தந்தையே, எங்கிருக்குறீர்கள்? இந்த வனம் கொடூரமானது,

இங்கே மிருகங்கள் இருக்கின்றன, புதர்கள் ஆட்சி செய்கின்றன. பழத்தோட்டங்கள் விஷமுள்ள நெருப்பால் எரிக்கப்படுகின்றன,

ஏமாற்றுகிற ஆழமான பள்ளங்கள் எங்கள் பாதங்களுக்கு அடியில் பதுங்குகிறது.

“தந்தையே எங்கிருக்குறீர்கள்? இந்த இரவு முடிவற்றது.

இப்போதிருந்து இருள் நிரந்தரமானதாகிறது.

பயணிகள் வீடற்று இருக்கிறார்கள், அவர்கள் பசியில் மரிக்கிறார்கள்,

எங்கள் ரொட்டி கசப்பானது மேலும் கற்களை போல கடினமானது.

“கோரமான மிருகத்தின் அனல் மூச்சு எங்களை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நெருங்குகிறது, அது தன் துர்நாற்றத்தை வெளியே தள்ளுகிறது.

எங்கே போயிருந்தீர்கள் தந்தையே ? நீங்கள் ஏன் அனுதாபப்படவில்லை உங்கள் குழந்தை அந்தகாரமான வனத்தில் தொலைந்தபோது ?

•••

மேற்கண்ட கவிதைகள் Czeslaw Milosz: New and Collected Poems 1931-2001 நூலில் இருந்து எடுக்கப்பட்டவை.

நிகானோர் பார்ரா கவிதைகள் / தமிழில்: ராஜேஷ் சுப்ரமணியன்

peluca4

•••••

1914 ம் ஆண்டு சிலி (சிலே -Chile ) நாட்டில் பிறந்த நிகானோர் பார்ரா , ஸ்பானிய மொழியின் மிக முக்கியக் கவிஞர். பல முறை நோபல் இலக்கியப் பரிசுக்காகப் பரிந்துரைக்கப்பட்டவர். நூற்றாண்டைக் கடந்து வாழும் கவி ஆளுமை.

அவரது ” கவிதைகளும் எதிர்க்கவிதைகளும் ” (Poems & Antipoems ), ஸ்பானிய மொழியின் மிக முக்கியமான கவிதைத் தொகுப்பாகக் கருதப்படுகிறது. தன்னை, “எதிர்க்கவிஞன் ” என்று பிரகடனப்படுத்திக்கொண்டவர். எளிமையான வார்த்தைகளுடன், நாம் அன்றாடம் எதிர்கொள்ளும் அனுபவங்களையும் புற உலகப் பொருட்களையும் கொண்டு, அபார வீச்சுடன் வெளிப்படுபவை அவரது கவிதைகள். கேலியையும், நகைச்சுவையையும், நையாண்டியையும் ஆயுதங்களாகக் கொண்டு சமூகத்தையும், மதிப்பீடுகளையும் கேள்விக்கு உட்படுத்துபவை அவரது கவிதைகள்.

•••••

.
அகேசியா மலர்கள்

பல வருடங்கள் முன்பு
அகேசியா மலர்கள் பூத்துக் குலுங்கிய
ஒரு தெரு வழியே உலவி வரும்பொழுது
அனைத்து விஷயங்களையும்
அறிந்து வைத்திருக்கும்
ஒரு நண்பனிடமிருந்து தெரிந்துக்கொண்டேன்
உனக்கு அப்போதுதான்
திருமணம் ஆகி முடிந்திருந்த விஷயத்தை.
அவனிடம் சொன்னேன்
எனக்கு அது சம்பந்தம் இல்லாத விஷயமென்று.
நான் உன்னை எப்போதும்
காதலித்தது இல்லை.
என்னை விட நன்றாக உனக்கு அதுத் தெரியும்.
இருப்பினும் நம்புவாயா?
ஒவ்வொரு முறை அகேசியாக்கள்
பூத்து மலரும்போதும் ,
வேறொருவரை நீ மணந்துக்கொண்டாய் என்ற
இதயம் பிளக்கும் செய்தியைக் கொண்டு
மிக அருகாமையிலிருந்து
அகேசியாக்கள் என்னைத் தாக்கியபோது
அடைந்த அதே உணர்வை.

(English translation by: David Unger)
*******

_________

என்னுடையப் பிணமும் நானும்
ஒருவரை ஒருவர் மிக நன்றாகப்
புரிந்துக்கொள்கிறோம்
என்னுடையப் பிணம் என்னைக் கேட்கிறது:
” நீ கடவுளை நம்புகிறாயா ?”
உளமகிழ்வுடன் நான் சொல்கிறேன், “இல்லை “.
என்னுடையப் பிணம் கேட்கிறது:
“அரசாங்கத்தை நீ நம்புகிறாயா ?”
சுத்தியலையும் அரிவாளையும் பதிலாகத் தருகிறேன்.
என்னுடையப் பிணம் கேட்கிறது:
” காவல்துறையை நீ நம்புகிறாயா ? ”
அதன் முகத்தில் ஒரு குத்து விடுகிறேன்
என்னுடைய பதிலாக.
தன்னுடைய சவப்பெட்டியிலிருந்து
அது எழுந்துக்கொள்கிறது
கையோடு கை கோர்த்தவாறு
நாங்கள் செல்கிறோம்
திருக்கோயில் பலிப்பீடத்திற்கு.

(English translation by: Liz Werner)
*****

_______

நான் சொன்ன எல்லாவற்றையும்
திரும்பப் பெற்றுக்கொள்கிறேன்.
கடைசி விருப்பத்தைத் தெரிவிக்கும்
வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைக்க வேண்டும்.
பெருந்தன்மைக் கொண்ட வாசகரே,
இந்தப் புத்தகத்தை எரித்துவிடுங்கள்.
நான் சொல்ல விரும்பியது எல்லாம்
அது மட்டும் அல்ல.
அது உதிரத்தால் எழுதப்பட்டது என்றபோதும்
நான் சொல்ல விரும்பியது அது அல்ல.
என்னைவிட அதிக சோகம் கொண்டவர்
யாருமிருக்க இயலாது.
என்னுடைய நிழலாலேயே
நான் தோற்கடிக்கப்பட்டேன்.
என்னுடைய வார்த்தைகள் என்னைப்
பழிக்குப் பழி வாங்கின.
மன்னித்து விடுங்கள் வாசகரே,நல்வாசகரே ,
வெதுவெதுப்பான ஒரு அரவணைப்புடன்
உங்களை விட்டு செல்ல முடியாதெனில்,
வலிந்து வரவழைக்கப்பட்ட
ஒரு சோகப் புன்னகையுடன்
உங்களை விட்டு நீங்குகிறேன்.
ஒரு வேளை நான் அவ்வளவுதான் போலும்
ஆனால் என் கடைசி வார்த்தையைக் கேளுங்கள்
நான் சொன்ன எல்லாவற்றையும்
திரும்பப் பெற்றுக்கொள்கிறேன்
உலகிலேயே மிக அதிகக் கசப்புடன்
நான் சொன்ன எல்லாவற்றையும்
திரும்பப் பெற்றுக்கொள்கிறேன்

(English translation by: Miller Williams)

********

________

உங்கள் மூளைகளைக்
கசக்கிக்கொள்ளாதீர்கள்
இந்தக்காலத்தில் கவிதைகளை
யாரும் படிப்பதில்லை.
அவை நன்றாக இருக்கின்றனவா
இல்லையா என்பது
ஒரு பொருட்டே இல்லை.

(English translation by: Liz Werner)

*******

______

பார்ரா * சிரிக்கிறான்
நரகத் தண்டனை விதிக்கப்பட்டவன் போல.
ஆனால், கவிஞர்கள் எப்போது
சிரிக்காமல் இருந்திருக்கிறார்கள் ?
தான் சிரித்துக்கொண்டிருக்கும் விஷயத்தை
அவன் வெளிப்பட அறிவிக்கவாவது
செய்கிறானே.

அவர்கள் வருடங்களைக் கடத்துகிறார்கள்
வருடங்களைக் கடத்துகிறார்கள்
அவர்கள் கடத்துவதுப்
போலத் தோன்றவாவது செய்கிறார்கள்.
அனுமானம் எதுவும் இல்லை:
அவர்கள் கடத்துவதுப் போலவே
அனைத்தும் கடந்து செல்கின்றன.

அவன் இப்போது அழ ஆரம்பிக்கிறான்
தான் ஒரு எதிர்க்கவிஞன் என்பதை மறந்து.:
(* பார்ரா – நிகானோர் பார்ரா)
(English translation: Liz Werner)

*******

விடுமுறைப் பயிற்சிப்பாடம்

ஒரு செய்யுள் இயற்றுக :
கீழ்வரும் ஐந்து சீர்களைக் கொண்ட வரியுடன் தொடங்கி,
” உனக்கு முன்னரே இறந்து விட விரும்புகிறேன் ”
கீழ்வரும் அடியுடன் முடியும்படி :
“முதலாவதாக நீ இறந்துவிட வேண்டுமென்றே விரும்புகிறேன் ”

(English translation by: Liz Werner)

******

parra-2_1

இஸுரு சாமர சோமவீர (அவர்கள் நம் அயல்மனிதர்கள் 04 / எம்.ரிஷான் ஷெரீப் ( இலங்கை )

download (86)

இக் கால சிறுவர்களின் ஞாபகங்களில் நவீன காலத் தொற்றுநோய்களான வீடியோ விளையாட்டுக்கள், கைபேசி விளையாட்டு, விளையாட்டு மின்சாதனங்கள் எனத் தமக்குள் மாத்திரம் குறுகிய விளையாட்டுக்களே வரக்கூடும். எனினும், 1990 ஆம் ஆண்டுகளிலும், அதற்கு முன்பும் சிறுவர்களாக இருந்தவர்களிடம் அவர்களது பால்ய காலங்களைக் குறித்துக் கேட்டுப் பாருங்கள். மிகவும் இனியதான, பலவிதமான அனுபவங்களை சுவைபடக் கூறுவார்கள்.

அப் பால்யத்தில் குழந்தைகளுக்கும், சிறுவர்களுக்குமென பலவிதமான விளையாட்டுக்கள் இருந்திருக்கின்றன. அவையெல்லாம், தாலாட்டுக்களைப் போல வழக்கொழிந்து போயுள்ள இக் காலத்தில், அவற்றை நினைவுகூர்வது கூட சந்தோஷத்தையே அளிக்கிறது அல்லவா?

இலங்கையில் ஒரு காலகட்டம் இருந்தது. அக் காலகட்டத்தைத் தமது சிறு வயதில் சந்தித்தவர்களுக்கு, இனிமையான, மீண்டும் நினைத்துப் பார்க்க உகந்ததான பால்ய கால நினைவுகள் அமையவில்லை. இலங்கையின் வடக்குகிழக்கில் இந்திய அமைதிப்படையினரின் பயங்கரவாதங்கள் இடம்பெற்றுக் கொண்டிருந்த காலப் பகுதியது. ஏனைய திசைகளிலெல்லாம் ஜே.வி.பி. கலகக்காரர்களின் பயங்கரவாதம் இடம்பெற்றுக் கொண்டிருந்தது.

தினமும் கலகக்காரர்களால் விதிக்கப்பட்ட ஊரடங்குச் சட்டம் தொடர்ந்தது. இரவுகளில் வீடுகளில் பெரும் வெளிச்சம் துப்பும் விளக்குகளை ஏற்றி வைப்பது கூடத் தடுக்கப்பட்டிருந்த காலமது. அதற்கும் மேலாக மின்மாற்றிகளும், மின்கம்பங்களும் கிளர்ச்சிக்காரர்களால் தகர்க்கப்பட தேசத்தின் ஊர்கள்தோறும் இருள்கள் சூழ்ந்தன. கம்யூனிசத்துக்கும், இடதுசாரிக் கொள்கைகளுக்கும் ஆதரவாகப் பெரும்படைகளாக பல்கலைக்கழக, கல்லூரி மாணவர்கள் திரண்டனர். தபாலகங்கள், அரச நிறுவனங்கள், அரச கட்டடங்கள் பலவற்றையும் உடைத்தும், எரித்தும் அழிக்க முனைந்தனர். பஸ், ரயில் போக்குவரத்துகள் ஸ்தம்பிதமடைந்தன. மீறி நகர்ந்தவை எரிக்கப்பட்டன. பாடசாலைகள், பல்கலைக்கழகங்கள் மறு அறிவித்தல்வரை இழுத்து மூடப்பட்டன. வீதிகள் வெறிச்சோடின.

கலகக்காரர்கள் தாங்கள் சொல்வதைச் செய்ய மறுக்கும் அனைவரையும் கொன்றார்கள். தமது பணத் தேவைகளுக்காக வீடுகள் புகுந்து கொள்ளையடித்தார்கள். ஆட்களைக் கடத்திக் கப்பம் கேட்டார்கள். அவர்களை அழித்து ஒழிக்க அரசு மேற்கொண்ட நடவடிக்கைகளும் தினமும் தொடர்ந்தன. தினந்தோறும் இரவுகளில் எல்லா வீதிகளிலும் காவல்துறையினர் மற்றும் கருப்புப் பூனைப்படையினர் ஜே.வி.பி கிளர்ச்சிக்காரர்களை வேட்டையாடவென வலம் வந்தனர். சந்தேகத்துக்குரியவர்களைக் கைது செய்தனர். அவ்வாறு கைதுசெய்யப்படுபவர்கள் மீண்டு வர மாட்டார்கள்.

இவற்றை இங்கு குறிப்பிடக் காரணம், கீழேயுள்ள சிங்களக் கவிதை. வாசித்துப் பாருங்கள், வெகுதொலைவிலுள்ள கிராமமொன்றிலிருந்து, கலகம் செய்தாரென சந்தேகத்தின் பேரில் கைதுசெய்யப்பட்டு சிறையிலிருக்கும் தனது தந்தையைப் பார்க்க வந்து செல்லும் சிறுவனை.

சிறுவன்

முடிவேயற்று மிகவும் நீண்ட

அந்தப் பேரூந்துப் பயணத்தில் வாந்தியெடுத்த

காய்ச்சலுக்கு தெருவோரக் கடையொன்றில்

சாயத் தேனீர் குடித்த

அப்பாவைத் தேடி அம்மாவுடன்

*பூஸாவுக்குச் சென்ற…

கல்லெறிந்து மாங்காய்ப் பிஞ்சுகளை

பையன்கள் பறித்துப் போகையில்

அவர்களுக்கொரு பாடம் புகட்டிட

அப்பா இல்லாததால்

உதடுகளைக் கடித்து

பெருமூச்சைச் சிறைப்படுத்திக் கொண்ட…

ஒருபோதும் தான் காண அழாத அம்மா

மறைவாக அழுவதைக் கண்டு

உறங்காமல்

உறங்குவது போல் தலையணை நனைய அழுத…

ஆற்றில் சுழிகள் உடையும் விதத்தை

இரவுப் பூக்கள் மலரும் விதத்தை

நட்சத்திரங்கள் உதிர்ந்து வீழும் விதத்தை

தன்னந்தனியாகப் பார்த்திருந்த…

எவ்வளவு துரத்தியும் போகாத

அந்தக் கருத்த, ஒல்லியான, விடலைச் சிறுவன்

இருக்கிறான் இன்னும்

நள்ளிரவில் விழித்து அவன்

அவ்வப்போது தனியாக அழுகிறான்

ஈரமாகிறது எனது தலையணை

****

*பூஸா – இலங்கையில் சந்தேகத்தின் பேரில் கைது செய்யப்படுபவர்களின் சிறைச்சாலை அமைந்திருக்கும் இடம்

தனது துயரம் சூழ்ந்த பால்யத்தினை நினைத்து வருந்தி இவ்வாறு சிங்களமொழியில் கவிதையெழுதி இருப்பவர் கவிஞர், எழுத்தாளர் இஸுரு சாமர சோமவீர. இலங்கையில் வித்தியாசமான அக உணர்வுகளைக் கொண்டுள்ள சிறுபான்மையினரின் உரிமைகளுக்காகப் பாடுபடும் இஸுரு சாமர சோமவீர, சிங்களக் கவிதையுலகில் புரட்சியொன்றைக் கிளப்பியுள்ள, கவிதைகள் மூலமாக உரிமைகளைக் கோரும் கவிஞராக அறியப்பட்டுள்ளார். கவிதைகள் மற்றும் சிறுகதைத் தொகுப்புக்களை வெளியிட்டுள்ளார்.

நம் வருங்கால சந்ததியினரது பால்யத்துக்கான சூழ்நிலை நமது கையில்தான் இருக்கிறது. இனிதான பால்யம் எல்லோருக்கும் வாய்க்கட்டும். வாய்க்க வழி செய்வோம்.

•••

mrishanshareef@gmail.com

துரத்தப்படுதல். ( கவிதை ) (பூச்சுங். டி. சோனம் ) திபேத்திய கவிஞர் மொழிபெயர்ப்பு… / விஜயராகவன் ( ஈரோடு )

download (84)

துரத்தப்படுதல்.

வீட்டிலிருந்து தொலைவே
எனது36வது வாடகை அறையில்
அடைபட்டதேனீ மற்றும் ஒரு மூன்று கால் சிலந்தியுடன் வசிக்கிறேன்.

சிலந்தி சுவற்றில் ஊர
நான் தரையில் ஊர்கிறேன்.
தேனீ ஜன்னலில் முட்ட
நான் மேஜையில் முட்டிக்கொள்கிறேன்.அவ்வப்போது பார்த்துகொண்டு எங்களது தனிமையை பகிர்ந்து கொள்வோம்.

அவர்கள் சுவற்றை வலையாலும், எச்சத்தாலும் வர்ணமடிக்க
நான் அதற்கு வலை,புதிர்பாதை, சிக்கல்,சிறகுகள், ரீங்காரம்,சிறகடிப்பு என தனித்த வார்த்தைகளை அளித்தேன்.

வீட்டிலிருந்து தொலைவினால் எனது நிமிடங்கள் மணிகளானது.

சிலந்தி ஜன்னலிருந்து கூரை முகட்டிற்கும்,
தேனீ ஜன்னலிருந்து குப்பை தொட்டிக்குமாக பறக்கிறது.

ஒருவர் மற்றவரின் மொழியை பேசாமல்,
ஜன்னலுக்கு வெளியே வெறிக்கிறேன் நான்.

எனது வெறுமையான அமைதிக்கு முன்னால்
நீ
செவிடாக
போகக்கடவாயாக….

••••

என் கவிதை என்பது பிரித்தறிவது ; வாழ்க்கையும் அப்படித்தான் ” ஜான் அஷ்பெரி [ John Ashbery ] / தி.இரா.மீனா

download (81)

இருபதாம் நூற்றாண்டின் தலை சிறந்த அமெரிக்கக் கவிஞராக மதிப்பிடப் படும் ஜான் லாரன்ஸ் அஷ்பெரி [1927] அமெரிக்க நாட்டின் கவிதைக்கான ஒவ்வொரு உயர்ந்த விருதையும் பெற்றவர். Pulitzer Prize ,the National Book Award, the Yale Younger Poets Prize, the Bollingen Prize, the Ruth Lilly Poetry Prize, the Griffin International Award, MacArthur “Genius” Grant என்று சிலவற்றை வரிசைப்படுத்தலாம்.

ரோசெஸ்டரில் பிறந்த ஜான் அஷ்பெரி பள்ளி நாட்களில் ஓவியத்தின் மீதும் இலக்கியத்தின் மீதும் ஈடுபாடுடையவராக இருந்தார். அவர் முதல் கனவு ஓவியராக வேண்டுமென்பதுதான்.

பள்ளிக் காலத்தில். W.H.Auden மற்றும் Dylan Thomas ஆகியவர்களின் கவிதைகளை விரும்பிப் படித்தவர்.ஹார்வர்டு பல்க லைக் கழகத்தில் பட்டம் பெற்றவர். பிரெஞ்சு இலக்கியம் பயின்றவர்.பாரிசில் கலை விமர்சகராகவும், மொழிபெயர்ப்பாளராகவும் பணியாற்றியவர்.1953 ல் அவருடைய முதல் கவிதை வெளியானது. New York School of Poets என்ற அமைப்பிலிருந்த Frank O’Hara, James Schuyler and Kenneth Koch ஆகிய கவிஞர்களுடன் அவருக்கு பரிச்சயமேற்பட்டது. அவருடைய கவிதைகள் பின் நவீனத்துவப் பாணியில்அமைந்தவை.

பரவலாக மதிக்கப்படுகிற,அபூர்வமாக நிந்திக்கப்படுகிற கவிஞரான அவர் தன் சமகாலத்து ஐம்பது சதவிகித ஆங்கில மொழிக் கவிஞர்களால் முன்மாதிரியாக கருதப் பட்டது போலவே மீதமான ஐம்பது சதவிகிதக் கவிஞர்களால் புரிந்து கொள்ள முடியாத கவிஞர் என்றும் வர்ணிக்கப்பட்ட கடைசிக் கவிஞர் “என்று ஒரு விமரிசகர் இவரைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார்.

கவிதையின் இலக்குகள்.கருக்கள் ,நவீன சொற்களின் கட்ட மைப்பு என்று எல்லாவற்றிலும் தனக்கெனத் தனிப் பாணி கொண்டதாக அவர் கவிதைகள் அமைகின்றன. Wallace Stevens பாதிப்பு அஷ்பெரியிடம் அதிகம் வெளிப்படுவதாக David Perkins குறிப்பிடுகிறார்.

Abstract expressionism என்று சொல்லப்படும் தாக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டே அஷ்பெரியின் கவிதைகள் அமைந்தன என்று விமர்சகர்கள் கூறு கின்றனர். நவீன ஓவியம்தான் அவரது முதல் ஆளுமையாக இருந்ததென Helen McNeil குறிப்பிடுகிறார். 1950 களில் அவர் எழுதத் தொடங்கிய போது அமெரிக்கக் கவிதை இறுக்கமாகவும்,மரபு சார்ந்ததாகவுமிருந்தது.அந்தச் சூழலில் அறிமுகமான abstract-expressionist Art ஐரோப்பிய பரிசோதனை [avant garde ] முயற்சி சார்ந்த நிலை தீவிரம் பெற்றிருந்தது.

இத்தாக்கத்தால் Expressionism உத்திகளை மிக இயல்பாக ,தாராளமாக அஷ்பெரி தன் கவிதைகளில் வெளிக் கொண்டு வந்ததாகவும் ’verbal canvas” ஆக அவை இருந்ததென்றும் Fred Moramarco குறிப்பிடுகிறார். 1950 மற்றும் 60 களில் New York , Partisan Reviewஆகிய பத்திரிகைகளுக்கு கலை விமர்சகராகப் பணியாற்றிய அனுபவம் அவரை abstract expressionism த்தில் ஆழமான ஈடுபாடு கொள்ள வைத்தது.நவீன ஓவியம் தவிர பல்வேறு ஆளுமைகளும் அவருக்கென ஒரு தனி பாணி உருவாகக் காரணமானது. London Times பத்திரிக்கையில் கவிதைக் கான விளக்கம் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது “ வாழ்க்கை எதையும் நேரடியாகச் சொல்வதில்லை.

சூழ்நிலையைச் செம்மையான அமைப்போடு கூடிய கவிதை யால் பிரதிபலிக்க முடியாது என்று நினைக்கிறேன். என் கவிதை என்பது பிரித்தறிவது ;ஆனால் வாழ்க்கையும் அப்படித்தான்.” என்று குறிப்பிடுகிறார்.

இருபதுக்கும் மேற்பட்ட கவிதைத் தொகுப்புகள் வெளிவந்துள்ளன அவற்றுள் சில : Some Trees , Breezeway ,Wakefulness, A Wave ,Self-portrait in a Convex Mirror, Rivers and Mountains , Three Poems இவை தவிர உரைநடை ,மொழி பெயர்ப்பு நூல்களும் இவர் படைப்பு வரிசையிலடங்கும்.

சில மேற்கோள்கள் :

நான் மன அனுபவங்களை எழுதுகிறேன்.ஆனால் நான் அதைப் பற்றியெழுத வில்லை.அவற்றிலிருந்து எழுகிறேன்.

படிப்பது மகிழ்ச்சியானது.படித்து முடித்து ,இறுதியில் ஒரு வெறுமைக்குத் திரும்புவதும் மகிழ்ச்சிதான்.

வாழ்க்கையை கவிதை மேம்படுத்த வேண்டும் என்றொரு கருத்திருக்கிறது இரட்சிப்பு இராணுவத்தோடு கவிதையைத் தொடர்புபடுத்தி மக்கள் குழம்புகிறார்களென்று நினைக்கிறேன்.

•••
கவிதைகள்

பதற்றம் என்னும் பிரச்னை

நான் உன்னிடம் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்.
அந்த இருட்டு நகரங்களில் நான் வசிக்கத் தொடங்கி
ஐம்பது வருடங்கள் கடந்து விட்டன
மிக அதிகமாற்றமில்லை.

தபால் அலுவலகத்திலிருந்து பூங்காவிற்குள்ளிருக்கும்
ஊஞ்சலுக்கு எப்படிச் செல்வதென்று.
இன்னும் என்னால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை

ஆப்பிள் மரங்களின் குளிர்கால மலர்களோ
டான்டிலியன் செடியின் துகள் போன்ற
என் தலைமுடியின் நிறமோ மெய்பிப்பில்லை
ஒரு வேளை இந்தக் கவிதை உன்னைப்பற்றி எனில்-
நான் கவனமாக ஒதுக்கிய விஷயங்களை நீ சேர்ப்பாயா;
வலியின் விளக்கம் ,உடலுறவு,மனிதர்கள் ஒருவருக்கொருவர்
காட்டிக்கொள்ளும் நேர்மையற்ற விதம்? இல்லை, அவை எல்லாம்
சில புத்தகங்களில் இருக்கிறது போலும்.. உனக்காக
விரல் சான்ட்விச் விள்க்கங்கள் வைத்திருக்கிறேன்.
வெண்கல ஒளித்திரை வலையிலிருந்து அந்தப் பளிங்கு விழி
திடுக்கிட்டு என்னை வெறிக்கிறது.ஒரு போதும் திருப்தியடையாது.
.

சில மரங்கள்

இவை அற்புதமானவை: ஒவ்வொன்றும்

அக்கம்பக்கத்தோடு இணைந்தவை

அசைவின் இயக்கத்தில்

யதேச்சையாகப் பேசிக் கொண்டிருப்பவை போல.

தொலைவிலான உலகில்

நீயும் நானும்

இந்தக் காலைச் சந்திப்பு

மரங்கள் சொல்லும் இணைவு

அவற்றின் இருப்பு என்பது

நம்மிருப்பை நமக்குச் சொல்வது :

அவற்றின் இணைவு ; விரைவில்

நாம் தொடலாம் ,காதலிக்கலாம் ,விளக்கலாம்.

நம்மைச் சூழந்திருக்கும் இந்த வனப்பு

அறியப்படாதிருப்பதில் மகிழ்ச்சியே

ஓர் அமைதி ஏற்கெனவே சத்தங்களோடு நிரம்பியிருக்கிறது.

ஒரு சித்திரம் வெளிப்படுகிறது

இந்த மொழிகள் அவர்களின் பாதுகாப்பு :

புன்னகைகளின் குழு , ஒரு கார்காலக் காலை

மெலிதான குழப்பம்

மௌனத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ள நாட்கள்.

••••

என் இன்பம் இரட்டை

இன்று வேலை செய்ய மனமில்லை என்கிறான் அவன்

அது பரவாயில்லை. இங்கே நிழலில்

வீட்டிற்குப் பின்னால்,தெருச் சத்தத்திலிருந்து பாதுகாக்கப்பட்டு

ஒருவர் எந்த வகையான பழைய நினைவுக்கும் போகலாம்

சிலரைத் தூக்கி எறியலாம்.சிலரை வைத்துக் கொண்டு.

வார்த்தை விளையாட்டு

சுற்றியுள்ள சில உணர்வுகளிடியேயான குழப்பத்தை உண்டாக்கும்போது

எங்களுக்குள்ளே தீவிரமாகிறோம்.

இன்னொரு சுற்றா?இல்லை,

எப்போதும் நீ சொல்ல விரும்புவது இனிமை /அழகே என்னைக் காப்பாற்று

இரவு வருவதற்கு முன்னால் நாங்கள் எங்கள் கனவுகளில் மிதக்கிறோம்

பனிக்கட்டியால் உருவான தெப்பத்தில் /படகில்

கேள்விகளால் துளைக்கப்பட்டும் விண்மீன்களின் விரிசல்களிலும்

கனவுகளைப் பற்றிய சிந்திக்க அது எங்களுக்கு எழுச்சி தருகிறது.

அவை நிகழ்கின்றன. சில சம்பவங்கள்.நீ சொன்னாய்

நான் சொன்னேன் ஆனால்

என்னால் மறைக்க முடியுமெனினும் அதை விடுத்து நான் சொன்னேன்.

நன்றி. உனக்கும் நன்றி.

முரண்படு மெய்மையும் முரண் சொல்லடுக்கும்

இந்தக் கவிதை மிக எளிய நிலையிலான மொழியுடையது

அது உங்களுடன் பேசுகிறது பாருங்கள்.ஜன்னல் வழியாக வெளியே பாருங்கள்.

அல்லது பரபரப்பாக இருப்பதாக நடியுங்கள்.அது உங்களிடமிருக்கிறது.ஆனால்

அது உங்களிடமில்லை.

நீங்கள் அதைத் தவறவிட்டீர்கள்.அது உங்களைத் தவறவிட்டது.ஒருவரையொ

ருவர் தவற விட்டீர்கள்.

இந்தக் கவிதை சோகமாகயிருக்கிறது ஏனெனில் அது உங்களுடையதாக

இருக்க விரும்புகிறது .ஆனால் முடியாது.

மிக எளியநிலையெனில் என்ன ? அது அதுவும் மற்ற விஷயங்களும்,

நாடக அமைப்பிற்குள் அதைக் கொண்டுவரவேண்டும்.நாடகம்?

ஆமாம்,உண்மையில் ஆனால் நான் நாடகமாக எண்ணுகிறேன்.

ஓர் ஆழமான வெளிப்புறப் பொருள்,கனவான வடிவம்,

இந்த நீண்ட ஆகஸ்ட் நாட்களின் நயமெனும் வடிவம்

ஆதாரமற்றது.திறந்த நிலை.உங்களுக்குத் தெரிவதற்கு முன்னால்

அது தட்டச்சு இயந்திரங்களின் உரையாடலில் ஆவியாய்த் தொலைகிறது.

அது இன்னொருமுறை அரங்கேறியிருக்கிறது.நீயிருக்கிறாய் என நினைக்கிறேன்

உன் நிலைக்கு மாற்றும்படிச் சொல்லிவிட்டு நீ அங்கில்லாமல் போகிறாய்

அல்லது நீ வித்தியாசமான மனப்பாங்கை ஏற்கிறாய்.கவிதையும்

உன்னருகே என்னை மென்மையாய் வைக்கிறது. நீதான் கவிதை

இரண்டு காட்சிகள்

I

நாம் நடந்து கொள்ளும் விதத்தை நாம் உண்மையாகவே பார்க்கிறோம்:

ஒவ்வொரு கோணத்திலிருந்தும் குறிப்பிடத்தக்க உரிமைச் சலுகையோடு

ரயில் மகிழ்ச்சியைச் சுமந்து வருகிறது:

தீப்பொறியிலிருந்து வரும் வெளிச்சம் மேஜையை ஒளியாக்குகிறது.

விதி மாலுமியை வழிநடத்துகிறது,அது அதன் விதி.

இதற்கு முன்பு நாம் பல இரைச்சலான செய்திகளைக் கேட்டதில்லை.

நாள் இளஞ்சூடாகவும் இனிமையாகவுமிருந்தது.

“உங்கள் முடியிலிருந்து உங்களை அறியலாம்,

மலைகளின் முகடுகளைச் சுற்றிக் காற்று ஓய்வெடுக்கிறது.

II

ஓர் அருமை மழை கால்வாய் இயந்திரத்திற்கு அபிஷேகம் செய்கிறது.

இது உண்மை நாளாக இருக்கலாம்

உலக வரலாற்றில் முன்னுதாரணம் இல்லாததாக.

ஜுவாலைகள் ஒருமைப்பட்ட அதிகாரமாக இல்லையெனினும்

மெய்யாக வறுமையைப் போல வரண்டதுதான்.

அச்சமூட்டும் அலகுகள் ஒரு வயதானவன் மேல்

சில வர்ண குவளைகளின் நீலநிற நிழல்

படைப்பயிற்சியாளன் சிரிப்போடு சொல்வது போல்

“இறுதியில் எல்லாவற்றிற்கும் ஓர் அட்டவணை இருக்கிறது,

அது என்ன என்று உங்களால் கண்டுபிடிக்க முடிந்தால்.

———

download (82)

விஸ்லவா ஸிம்போர்ஸ்கா கவிதைகள் – ஆங்கிலம் வழியாகத் தமிழில்: சமயவேல்

download (1)

தூங்கும் பொழுது

நான் கனவு கண்டேன் எதையோ நான் தேடுவதாக.

எங்காவது ஒளிந்து அல்லது தொலைந்து இருக்கலாம்

படுக்கைக்கு அடியில், மாடிப்படிகளுக்கு அடியில்,

ஒரு பழைய முகவரிக்குக் கீழே.

நான் தோண்டினேன் உடையலமாரிகள், பெட்டிகள் மற்றும் இழுப்பறைகள்

அர்த்தமில்லாமல் திணிக்கப்பட்ட சாமான்களும் மடத்தனங்களும்.

எனது சூட்கேஸிலிருந்து நான் உருவினேன்

நான் மேற்கொண்ட பயணங்களையும் ஆண்டுகளையும்..

எனது பைகளிலிருந்து நான் உதறினேன்

உலர்ந்த கடிதங்கள், குப்பைகள், எனக்கு எழுதப்படாத இலைகள்

மூச்சிறைக்க நான் ஓடினேன்

வசதியானது, வசதியற்றது வழியாக

இடப்பெயர்வுகள், இடங்கள்.

நான் தட்டுத் தடுமாறினேன்.

உறைபனிக் குகைப்பாதைகள் மற்றும் ஞாபகமறதிகள் வழியாக

நான் மாட்டிக் கொண்டேன் முட்புதர்களுக்குள்

யூகங்களுக்குள்

நான் நீந்தினேன் காற்று வழியாக

மற்றும் குழந்தைப்பருவப் புல்வெளியில்

முடித்துவிட நான் தள்ளிமுள்ளி விரைந்தேன்

காலாவதியான அந்தி வீழ்வதற்கு முன்பு,

திரைச்சீலை, அமைதி.

இறுதியில் நான் நிறுத்தினேன் நீண்டகாலமாக நான்

தேடிக் கொண்டிருந்தது என்ன என்பதை அறிவதை.

நான் விழித்தெழுந்தேன்

எனது கடிகாரத்தைப் பார்த்தேன்

கனவு, இரண்டரை நிமிடங்களைக் கூட எடுத்திருக்கவில்லை.

இவ்வாறானவை காலம் மேற்கொள்ளும் ஜாலவித்தைகள்

தூங்கும் தலைகளில்

அது இடறிவிழ ஆரம்பித்ததில் இருந்து எப்போதும்.

•••

அஆஇ

நான் ஒருபோதும் தெரிந்து கொள்ளப் போவதில்லை

இப்போது அ. என்னைப் பற்றி என்ன நினைத்தார்.

இறுதியில் எப்போதாவது ஆ. என்னை மன்னித்தாரா.

எல்லாமே அருமை என ஏன் இ. பாவனை செய்தார்.

ஈ. என்ன பங்கு வகித்தார், உ.வின் மௌனத்தில்.

ஊ. என்ன எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தார், எதையுமா.

நன்றாக முழுமையாக அவள் அறிந்திருந்த போதும் எ. ஏன் மறந்தாள்.

ஏ. எதை மறைக்க வேண்டியிருந்தது.

ஐ. எதைச் சேர்க்க விரும்பினார்.

என் இருப்பு அருகில் என்பதால்

எதையாவது அர்த்தப்படுத்துமா

ஒ. ஓ.க்களுக்கும் மற்றும் மீதமுள்ள அட்சரங்களுக்கும்.

••••

வியட்நாம்

“பெண்ணே உன் பெயர் என்ன?” “எனக்குத் தெரியாது”

“எவ்வளவு வயது உனக்கு? எங்கிருந்து வருகிறாய்?” “எனக்குத் தெரியாது”

“அந்தப் பதுங்கு குழியை ஏன் தோண்டினாய்?” “எனக்குத் தெரியாது”

“எவ்வளவு காலமாக நீ ஒளிந்திருக்கிறாய்?” “எனக்குத் தெரியாது”

“எனது விரலை ஏன் கடித்தாய்?” “எனக்குத் தெரியாது”

“நாங்கள் உன்னைக் காயப்படுத்துவோம் என உனக்குத் தெரியாதா?” “எனக்குத் தெரியாது”

“ நீ யார் பக்கம் இருக்கிறாய்?” “எனக்குத் தெரியாது”

“இது யுத்தம், நீ தேர்ந்தெடுத்தாக வேண்டும்.” “எனக்குத் தெரியாது”

“ உனது கிராமம் இன்னும் இருக்கிறதா? “எனக்குத் தெரியாது”

“அவர்கள் உன் குழந்தைகளா?” “ஆமாம்”

••••

பார்த்தவுடன் காதல்

அவர்கள் இருவருமே நம்பினார்கள்

ஒரு திடீர்ப் பிரியம் அவர்களிடம் இணைந்திருப்பதை

அந்த நிச்சயம் அழகானது

ஆனால் நிச்சயமின்மை இன்னும் கூடுதல் அழகு.

அவர்கள் முன்பு ஒருபோதும் சந்தித்ததில்லை என்பதால்

அவர்களுக்கிடையில் எதுவும் இல்லை என நம்பினார்கள் உறுதியாக

ஆனால் தெருக்கள், படிக்கட்டுகள், கூடத்தின் வழிகளில் இருந்து

என்ன சொற்கள் வருகின்றன—

நான் அவர்களிடம் கேட்க விரும்புகிறேன்

அவர்களுக்கு ஞாபகம் இல்லையா?

முகத்துக்கு முகம் ஒரு கணம்

சில சுழற் கதவுகளில்?

ஒருவேளை ஒரு கூட்டத்தில் முனகிய ஒரு “மன்னிக்கவும்”?

ரிசீவரில் சிக்கிய ஒரு சிறுகாட்டமான “ராங் நம்பர்” –

ஆனால் நான் விடையை அறிவேன்

இல்லை, அவர்களுக்கு ஞாபகம் இல்லை.

இப்பொழுது ஆண்டுக்கணக்கில்

தற்செயல் அவர்களோடு விளையாடியபடி இருந்தது என்பதைக் கேட்டு

திகைக்கலாம் அவர்கள்

இன்னும் முற்றிலும் தயாராகாமல் இருக்கலாம்

அவர்களது தலைவிதியாக மாறுவதற்கு.

அது அவர்களை நெருக்கித் தள்ளியிருக்கலாம், அவர்களைப் பிரித்து விரட்டியிருக்கலாம்

அவர்களது பாதையை மறித்திருக்கலாம்

திமிராக ஒரு சிரிப்பு,

பிறகு குதித்தோடி விடலாம் அப்பால்.

அங்கிருந்தன அறிகுறிகளும் சமிக்ஞைகளும்

இன்னும்கூட அவர்களால் புரிந்து கொள்ள முடியாத போதும்.

மூன்றாண்டுகளுக்கு முன்னால் ஒருவேளை

அல்லது சரியாக கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை

ஒரு இலை படபடத்ததா

ஒரு தோளிலிருந்து மற்றதிற்கு?

ஏதோ ஒன்று கீழே விழுந்தது, பிறகு எடுக்கப்பட்டது.

யாருக்குத் தெரியும், குழந்தைப்பருவப் புதருக்குள் தொலைந்த

பந்தாகக் கூட இருக்கலாம் அல்லவா?

கதவுக்குமிழ்களும் கதவுமணிகளும் அங்குண்டு

ஒரு தொடுகை இன்னொன்றால் மூடப்பட்டது அங்கு

முன்னதாகவே

அனுமதிக்கப்பட்ட சூட்கேஸ்கள் ஒட்டி ஒட்டி நிற்கின்றன

ஓர் இரவில், ஒருவேளை, அதே கனவு,

மங்கலாக வளர்ந்திருக்கலாம் காலைப் பொழுதில்.

ஒவ்வொரு ஆரம்பமும்

ஒரு தொடர்ச்சி மட்டுமே, இல்லையா,

மற்றும் நிகழ்வுகளின் புத்தகம்

எப்பொழுதுமே பாதிவழியில் திறந்து கொள்கிறது.

———-

இறுதி ஞாபகம்

எதை அது தேடுகிறது என்பதை ஞாபகம் இறுதியாகக் கண்டுபிடித்தது.

எனது அம்மா வந்துவிட்டார், அப்பா கிடைத்துவிட்டார்

நான் ஒரு மேஜையையும் இரண்டு நாற்காலிகளையும் கனவு கண்டேன்.அவர்கள் உட்கார்ந்தர்கள்

மீண்டும் அவர்கள் என்னுடையவர்கள், மீண்டும் உயிருடன் எனக்காக.

அவர்களது முகங்களின் இரு விளக்குகள் பிரகாசித்தன அந்தியில்

ரெம்ப்ராண்டுக்காக போல.

இப்பொழுது மட்டும் நான் கூறத் தொடங்கலாமா

எத்தனை கனவுகளில் அவர்கள் உலவி வந்தார்கள், எத்தனை கூட்டங்களில்

சக்கரங்களின் அடியிலிருந்து அவர்களை நான் வெளியில் இழுத்தேன்,

அவர்கள் அருகில் இருந்த எத்தனை மரணப் படுக்கைகளில் என்னோடு முனகினார்கள்?

துண்டித்தாலும் அவர்கள் திரும்ப வளர்ந்தார்கள், ஆனால் நேரடியாக அல்ல.

அபத்தம் அவர்களை ஒளிந்து கொள்ளுமாறு விரட்டியது

எனக்கு வெளியே அவர்கள் வலி உணரவில்லை என்பதால் என்ன,

எனக்குள் அவர்கள் இன்னும் வலித்தார்கள்

எனது கனவுகளில், நான் அம்மாவைக் கூப்பிடுவதை கேவலமான கும்பல்கள் கேட்டன

உயரே ஒரு கிளையில் எழும்பிக் கிரீச்சிடும் ஒரு பொருளிடம்.

குடுமியாகத் தொங்கும் என் அப்பாவின் முடியை அவர்கள் கேலி செய்தார்கள்

நான் அவமானத்துடன் விழித்தேன்.

எனவே இறுதியில்

ஒரு சாதாரண வெள்ளிக்கிழமை இரவு

திடீரென அவர்கள் திரும்ப வந்தார்கள்

அச்சு அசலாக நான் விரும்பியவாறு.

ஒரு கனவில், ஆனால் எப்படியோ கனவுகளிலிருந்து விடுபட்டு

வெறுமனே அவர்களுக்குக் கீழ்ப்படிதல் மற்றும் வேறெதுவும் இல்லை.

படங்களின் பின்புலத்தில் சாத்தியங்கள் மங்கலாக வளர்கின்றன

தேவையான வடிவத்தை இழந்தன விபத்துகள்.

அவர்கள் மட்டும் பிரகாசித்தார்கள், அழகாக ஏனெனில் அப்படியே அவர்களாகவே

ஒரு நீண்ட நீண்ட மகிழ்ச்சியான காலத்திற்கு அவர்கள் எனக்குக் காட்சியளித்தார்கள்.

நான் விழித்தெழுந்தேன். எனது கண்களைத் திறந்தேன்.

நான் உலகைத் தொட்டேன். ஒரு செதுக்கிய படச்சட்டகம்.

————

வெங்காயம்

வெங்காயம், இப்பொழுது அது பிறிதொன்றாக இருக்கிறது.

அதற்கு உள்ளுறுப்புகள் இல்லை.

ஒன்றுமே இல்லை, ஆனால் பரிசுத்தமான வெங்காயத்துவம்

நிரப்புகிறது இந்த வெங்காயவாதியை.

வெங்காயமயமாக உட்புறத்தில்

அது காட்சியளிக்கிறது வெங்காய இனிமையாய்

அது அதன் சொந்த வெங்காயநற்குரலைப்* பின்பற்றுகிறது

நமது மனிதக் கண்ணீர்கள் இல்லாமல்.

நமது தோல் சும்மா ஒரு மறைப்பு

ஒருவரும் செல்ல விரும்பாத அந்த இடத்திற்கு,

ஒரு உள் நரகம்,

உடற்கூறியலின் சாபம்.

ஒரு வெங்காயத்திற்குள் ஒரு வெங்காயம் மட்டுமே இருக்கிறது

அதன் உச்சியிலிருந்து பாதம் வரை

வெங்காயமிய ஒற்றைப்பித்து,

ஒருமனதான பரநிர்வாணம்.

அமைதியில், ஒரு துண்டினுடைய,

உள்முகமாக ஓய்வில்.

அதன் உட்புறம், அங்கிருக்கிறது ஒரு சிறிய ஒன்று

குறைக்க முடியாத அளவில்.

இரண்டாவது வைத்திருக்கிறது ஒரு மூன்றாவது ஒன்றை

மூன்றாவது ஒரு நான்காவதை உள்ளடக்கியது.

ஒரு மையநோக்கு விசை

அழுத்தப்பட்ட பல்லிசை.

இயற்கையின் உருண்ட தொந்தி,

அதன் மாபெரும் வெற்றிக் கதை,

வெங்காயம் தானாகவே உடுத்திக் கொள்கிறது

அதன் சொந்த மகிமையின் ஒளிவட்டங்களில்.

நாம் வைத்திருக்கிறோம் இரத்தக்குழாய்கள், நரம்புகள் மற்றும் கொழுப்பு

சுரப்பிகளின் ரகசிய அறைகள்.

நமக்குக் கிடையாது அத்தகைய மடத்தனமான

வெங்காயத்தனமான பூரணங்கள்.

——-

*daimonion என்னும் இச்சொல்லை சாக்ரட்டீஸ் பயன்படுத்துகிறார். உள்ளிலிருந்து எச்சரிக்கும் ஒரு குரல். ஆனால் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதைக் கூறாது. ஆனால் அது தெய்வமும் கிடையாது பேயும் கிடையாது.

•••

ஆங்கிலம் வழியாகத் தமிழில்: சமயவேல்

10387318_692355457468193_1627100695237812223_n

போபாவின் பிரபஞ்சங்களுக்குள் ஊடுருவும் கவிதைகள் ( செர்பியக் கவிஞர் வாஸ்கோ போபா [ Vasko Popa 1922 – 1991 –Serbian Poet] ) / இரா. மீனா

download (54)

யுகோஸ்லோவியாவில் கிரெபெனக் என்ற இடத்தில் பிறந்த போபா பள்ளிக் கல்வியை முடித்தவுடன் பெல்கிரேட் பல்கலைக்கழகத்தில் படித்து தத்துவத் துறையில் முதுகலை பட்டம்பெற்றவர்.பள்ளிப்படிப்பின் இறுதியில் மார்க்ஸ் மீது ஈடுபாடு கொண்டார்.அது அவருடைய இறுதிக்காலம் வரை நீடித்தது.

இரண்டாம் உலகப் போரின் போது கம்யூனிசத்தோடு தன்னை இணைத்துக் கொண்டு தலைமறைவாகச் செயல்பட்டபோது ஜெர்மானிய முகாமில் சிறை வைக்கப்பட்டவர். 1950 களில் கலை,பண்பாடு,மற்றும் சமூகம் சார்ந்த செயல் பாடுகளை முழுமையாக முன்னிறுத்திய avant-garde’ என்ற இயக்கத்தில் பங்கு கொண்டவர்.

கடந்தநூற்றாண்டின் தலைசிறந்த செர்பியக் கவிஞராக மதிப்பிடப்படும் வாஸ்கோ போபாவின் கவிதைகள் மீநடப்பியல்வாதம் தொடங்கி பாரம்பரிய நாட்டுக்கதைகள் வரை,உபகதைகள் தொடங்கி பழங்குடித் தொன்மம்வரை நம் காலத்தின் ஆழ்ந்த கற்பனைத்திறம் அனைத்தையும் தன்னகத்தே கொண்டிருப் பதாகமைகின்றன.சமகாலத்துக் கவிஞர்களான Zbigniew Herbert மற்றும் Miroslav Holub ஆகியோர் வரிசையில் வைத்து எண்ணத்தக்கவர்.
நாட்டுபுறப்பாடல்களும்,மீ நடப்பியல்வாதமும் கலந்த கலைக் கலவையாக அவர் கவிதைகள் அமைகின்றன.

அவர் கவிதைகளின் மொழி சுருக்கமாகவும், பழமொழி சார்ந்தும்,அமைந்தது.வாழ்க்கை காதல்,விதி,இறப்பு என்று உலகளா விய கருக்களைச் சொல்லும் போது நகைச்சுவையையும்,பழமொழிகளையும் பெரியஅளவில் பயன்படுத்தியவர்.Ted Hughes அவரை ’தொலை நோக்குப் பார்வையுடைய காவியப்புலவன் ’என்று பாராட்டியுள்ளார். அவருடைய ஒவ் வொரு படைப்பும் ஒரு பிரபஞ்சம் இன்னொரு பிரபஞ்சத்திற்குள் ஊடுருவிக் கடப்பதான எண்ணத்தை உருவாக்குகிறது.இது நவீன கவிதையில் எழுச்சி யூட்டுகிற ஒரு நிலையென்றும் அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

1953, ல் அவருடைய முதல் கவிதைப் புத்தகம் வந்த போது விமர்சகர்கள் அதற்கு கடும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தனர்;புறக்கணிப்பும் செய்தனர். அவர்களின் பார்வையில் யுகோஸ்லேவியக் கவிதைக்கு நவீனமயம் தேவையில்லை என்ற பரவலான கருத்திருந்தது.அதை மாற்றும் வகையில் Popa’ மற்றும் Miodrag Pavlović, ஆகிய இருவரின் தொடர்ந்த படைப்பாக்கங்களால்அங்கு நவீனச்சூழல் உருவானது. தன் கவிதை சார்ந்த சுதந்திரம் பறிக்கப்படும் போது சமரசம் செய்து கொள்ளாமல் கவிதை படைத்தவர் என்பதற்கு

புறக்கணித்த மனிதர்களே அவர் கவிதைகளை அவர் வாழும் காலத்திலேயே வரவேற்றது சான்றாகும்.போபாவின் கவிதைகளில் கவனத்தைக் கவர்கிற அம்சம் அதன் செறிவடக்கம் தான். செர்பியன் மற்றும் யுகோஸ்லோவியக் கவிதைகளுக்கு மட்டுமின்றி உலகக் கவிதைகளின் தரத்தையும் உயர்த்தி யவர்.நவீன காலத்திற்கு ஏற்ற வகையிலான தொன்மப் பயன்பாட்டு உரு வாக்கம், ஆழ்மனவுணர்வு விசாரணை,பிரமிக்க வைக்கும் தொலைநோக்குச் சிந்தனை,மனப்படிமம்,உருவகங்கள்,கவிதைத் திறம் ஆகியவை இவர் கவிதை சார்பண்புகள்.மனிதனின் அடிப்படைச் சிக்கல்களான இறப்பு, காதல், விதி, வாழ்க்கையின் அர்த்தம் ஆகியவை கவிதைகளின் கருக்களாக அமைந்து அவர் படைப்புகளை உலகளாவியதாகவும் ,நிரந்தமானதாகவும் மாற்றின. கவிஞர்களின் கவிஞர்

Secondary Heaven என்ற தொகுப்பு நாட்டுப்பாடல்கள்,தேவதைக் கதைகள் மற்ற புராணப் பாத்திரங்கள் ஆகியவற்றின் பின்னணியில் அமைந்த்தாகும். ஒரு நவீனப் படைப்பாளி பாரம்பரியக் கூறுகளை நாட்டார் பாரம்பரியத்தோடு இணைத்துச் சொல்லும் தன்மையைக் காடுவதாகும்.மறந்து போனவற்றை வாழும் தலைமுறைக்கு அடையாளம் காட்டுவதான கூறுகள் கொண்டதால் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றிருக்கிறது என்பது விமர்சகர்கள் கருத்தாகும்.

கவிஞர்கள் மற்றவர்களுக்காகப் பேசும் பேறுபெற்றவர்கள். –வாஸ்கோ போபா மற்றவர்களின் கருத்துக்களைச் செவி கொடுத்துக் கேட்கும் அபூர்வ இயல்பு டையவர் என்று ஆக்டோவியா பாஸ் கூறியிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

1953 ல் அவருடைய முதல் கவிதைத் தொகுப்பான Bark வெளிவந்தது. அதை யடுத்து Field of No Rest , Secondary Heaven, Earth Erect .Wolf’s Salt, ஆகிய கவி தைத் தொகுப்புகள் வெளிவந்தன.அவருடைய கவிதைகள் பிரெஞ்சு,ஜெர் மன்,ருமானியம்,போலந்து ஆகிய மொழிகளில் மொழி பெயர்க்கப்பட்டுள்ளன.

போபா பெற்ற விருதுகளில் சில: Brankova nagrada , Zmaj’s Award ,Austrian state award , Branko Miljković poetry award, AVNOJ Award, Skender Kulenović.

சில கவிதைகள்:

பந்தயம்

ஒருகால் ஒருதோள் அல்லது எதுவாயினும்

மற்றவர்களிடமிருந்து கிடைக்கும் துண்டு

அதைத் தங்கள் பற்களுக்கிடையே வைத்துக் கொண்டு

தங்களால் இயன்றவரை வேகமாக ஓடி

அதை பூமியில் மறைத்து வைப்பார்கள்.

மற்றவர்கள் எல்லா இடங்களிலும் சிதறி

முகர்ந்து முகர்ந்து பார்த்து

முழு பூமியையும் தோண்டுவார்கள்.

ஒருதோள் ஒருகால் அல்லது எதுவாயினும்

அதைக் கண்டுபிடிக்கும் அதிர்ஷ்டம் அவர்களுக்குள்ளதெனில்

உண்ண வேண்டியது அவர்கள் முறை.

இந்த விளையாட்டு துரித உயிரோட்டத்துடன் தொடர்கிறது

தோள்கள் இருக்கும் வரை

கால்கள் இருக்கும்வரை

எதுவாயினும் இருக்கும்வரை.

•••

ஒரு செருக்கான தவறு

ஒரு காலத்தில் ஒரு தவறு ஏற்பட்டது

மிக அற்பமானது மிகச் சிறியது

யாருமே கவனித்திருக்கக் கூட முடியாதது.

அது தன்னைத் தானே பார்ப்பதையும்

கேட்பதையும் பொறுக்க இயலாதது.

எல்லாவகையான பொருட்களையும் அது கண்டுபிடித்தது

உண்மையில் தான் இல்லை

என்று நிரூபிக்க

அதன் ஆதாரங்களை வைப்பதற்கு விண்வெளியையும்

அதன் நிரூபணங்களை வைப்பதற்கு காலத்தையும்

அதன் நிரூபணங்களை பார்ப்பதற்கு உலகத்தையும்

அது கண்டுபிடித்தது,

அது கண்டுபிடித்தது எல்லாம்

மிக அற்பமானதில்லை

மிகச் சிறியதுமில்லை

ஆனால் நிச்சயமாக அது தவறாகதானிருந்தது.

இல்லையெனில் தவறாக இருந்திருக்கக்கூடும்

•••

மறதியுடைய எண்

ஒரு காலத்தில் ஓர் எண் இருந்தது

தூய்மையாகவும் வட்டமாகவும் சூரியனைப் போல

ஆனால் தனியாக மிகவும் தனியாக.

அது தனக்குள்ளாகவே கணக்கிடத் தொடங்கியது

அது தானே வகுத்தும் பெருக்கியும் கொண்டது

அது தானே கழித்தும் கூட்டியும் கொண்டது

எப்போதும் தனியாகவே இருந்தது.

தனக்குள் கணக்கிடுவதை நிறுத்திவிட்டது

தனது சூரிய வட்டத்தையும் தூய்மையையும்

தானாகவே அடைத்துக் கொண்டது

எப்போதும் தனியாகவே இருந்தது.

அதன் கணக்கிடும் சுவடுகள்

வெளியே நெருப்புமிழ்ந்தன.

இருட்டில் அவை ஒன்றையொன்று பின்தொடர்கின்றன.

எப்போது தமக்குள்ளே பெருக்குவது என்று வகுத்துக்கொள்ள

எப்போது தமக்குள்ளே கூட்டுவது என்று பிரித்துக்கொள்ள

அதுதான் இருட்டில் நடக்கிறது.

அதன் சுவடுகளை நிறுத்தவும்

அவற்றை அழிக்கவும்

அதைக் கேட்பதற்கும் யாருமிருக்கவில்லை.

•••

கண்ணாமூச்சி

ஒருவன் மற்றொருவனிடமிருந்து மறைந்து கொள்கிறான்.

தன் நாவிற்குள்ளே மறைகிறான்

மற்றவன் அவனை பூமிக்கடியில் தேடுகிறான்.

தன் நெற்றியில் மறைகிறான்

மற்றவன் அவனை வானத்தில் தேடுகிறான்

தன் மறதியிலே மறைத்துக் கொள்கிறான்

மற்றவன் புல்நிலத்தில் அவனைத் தேடுகிறான்.

பார்வை அவனுக்காகப் பார்க்கிறது.

அவன் பார்க்காத இடமேயில்லை

பார்ப்பதிலேயே அவன் தன்னைத் தொலைக்கிறான்

•••

சிறிய பெட்டி

அந்தச் சிறிய பெட்டிக்கு முதல் பல் முளைத்தது.

சிறிய நீளமும்

சிறிய அகலமும் சிறிய வெற்றிடமும்

ஆகிய எல்லாமும் அதற்குக் கிடைத்திருக்கிறது.

சிறிய பெட்டி பெரிதாகிறது

அதற்குள் இப்போது அலமாரியிருக்கிறது

அது முன்பே இருந்தது.

அது பெரிதாக பெரிதாக வளர்கிறது

அதற்குள் இப்போது அறையிருக்கிறது

வீடும்,நகரமும் நிலமும்

உலகமும் முன்பே இருந்தன.

அந்தச் சிறிய பெட்டி தன் இளம்பிராயத்தை நினைவில் வைத்திருக்கிறது

மிக அதிக ஏக்கத்தினால்

அது மீண்டும் சிறிய பெட்டியாகிறது

மிகப் பெரிய உலகம் சிறியதாக

இப்போது அந்தச் சிறிய பெட்டியில்.

எளிதாக உங்கள் பையில் போட்டுக் கொண்டுவிடலாம்

எளிதாக எடுக்கலாம் தொலைக்கலாம்

சிறிய பெட்டியை கவனமாக வைத்திருங்கள்.

•••

ஒரு கதையின் கதை

ஒரு காலத்தில் ஒரு கதை இருந்தது.

அதன் முடிவு அது

தொடங்குவதற்கு முன்பே வந்துவிட்டது.

அதன் தொடக்கம் அதன் முடிவுக்குப் பின்வந்தது.

தங்கள் சாவிற்குப் பிறகு

அதன் கதாநாயகர்கள் வந்தனர்.

தங்கள் பிறப்பிற்குப்

பிறகு போய்விட்டனர்.

அதன் கதாநாயகர்கள்

பூமி பற்றியும் சொர்க்கம் பற்றியும்

பலவிதமாகச் சொன்னார்கள்.

தாங்கள் ஒரு கதையின் கதாநாயகர்கள் மட்டுமே என்று

தங்களுக்குத் தெரியாததை

அவர்கள் சொல்லவில்லை.

ஒரு கதையில் தொடக்கத்திற்கு முன்பே

ஒருவரின் முடிவு வந்துவிடும்

அதன் முடிவிற்குப் பிறகு

ஒருவரின் தொடக்கம் நிகழும்

மூலம் : வாஸ்கோ போபா [ Vasko Popa ]

ஆங்கிலம் : அன்னி பெனிங்டன் [ Anne Pennington -Vasko Popa: Collected Poems]

தமிழில் : தி.இரா.மீனா

தற்சாவு – ஹோர்ஜ் லூயி போர்ஹே / தமிழில்: வே.நி.சூர்யா

download (57)

ஒரு நட்சத்திரம் கூட இரவிடம் இருக்காது.

இரவு கூட எஞ்சியிருக்காது.

நான் மரிப்பேன், என்னுடன் தாங்கயியலாத பிரபஞ்சத்தின் எடையும் மரிக்கும்.

நான் பிரமிடுகளை, பதக்கங்களை, கண்டங்களை, முகங்களை அகற்றுவேன்.

நான் திரட்டப்பட்ட கடந்தகாலத்தை அகற்றுவேன்.

நான் வரலாற்றின் சாம்பலை, சாம்பலின் சாம்பல் ஆக்குவேன்.

இப்போது நான் கடைசி சூரிய அஸ்தமனத்தை பார்க்கிறேன்.

கடைசி பறவையின் குரலை கேட்கிறேன்

நான் வெறுமையை யாருக்கும் கையளிக்கப்போவதில்லை.

••••••••