Category: கடந்த இதழ்கள்

Sibi Chelvan’s poem translated into English by Latha Ramakrishnan

download (95)

12. BASEMENT

Standing at the mountain-base
I kept watching for a long time
The mountain was all tall and massive
I waited there itself
One can see the mountain from all sides
of our place
Viewing it from a distance
we won’t see its base.
But, the mountain-base never worried about it
It had no grievance at all of its absence
when I watch so.
In mountain-climbing
the base remains the start
and the close.

மலை யடிவாரம்

மலையடிவாரத்தில் வெகுநேரம் பார்த்திருந்தேன்
மலை மிக மிக உயரமாகத் தெரிந்துகொண்டிருந்தது
அங்கேயே காத்திருந்தேன்
ஊரின் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும்
மலையைப் பார்க்கலாம்
தொலைவிலிருந்து பார்க்கும்வேளை
மலையடிவாரம் தெரியாது
ஆனால் அதைப் பற்றி ஒரு நாளும் கவலைப்பட்டதில்லை மலையடிவாரம்
நான் பார்க்கும்போது அது இல்லையென்பதில் அதற்கு ஒரு நாளும் குற்றச்சாட்டு கிடையாது
மலையை ஏறத்தொடங்கும் ஆரம்பமும்
மலையடிவாரத்தில்தான்
மலையிலிருந்து இறங்கும்போது அதுதான் முடிவாகமுடிந்தும் நிற்கிறது

•••

கவிஞர் ரொஷான் தேல பண்டார ( அவர்கள் நம் அயல் மனிதர்கள் 06 ) – எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

download (1)

இலங்கையின் வரலாறு, கடந்த நூற்றாண்டின் இறுதியிலும், இந் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்திலுமாக, கறை படிந்திருக்கிறது. அதை மாற்ற இயலாது. இன ஒற்றுமையையும், போரின்றிய உலகையும் வேண்டிப் பிரார்த்திக்கும் நல்ல உள்ளங்கள் எல்லா இனத்தவர்களிலும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்திருக்கிறார்கள். எமது பார்வைகள் எப்போதும், எல்லாவற்றையும், எல்லோரையும் சந்தேகத்துடனே பார்க்கப் பழக்கப்பட்டுப் போயிருப்பதால், நல்லவர்களைக் கூட சந்தேகத்துடனேயே மிக எளிதாகக் கடந்து சென்று விடுகிறோம்.

போரானது, இலங்கையிலுள்ள அனைத்து இனங்களையுமே பாதிப்புக்குள்ளாக்கித்தான் ஓய்ந்தது. அதன் வீரியம் ஓய்ந்து விடாமல், அதன் தணல் அணைந்து விடாமல் காப்பதை இன்றைய அரசியல்வாதிகள் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அதற்கு தூபமிட இந்திய தமிழ் அரசியல்வாதிகள், எழுத்தாளர்கள் எனச் சிலரும் இருக்கிறார்கள் என்பது கவலை கொள்ளத்தக்க விடயமாகும்.

யுத்தம் ஏற்படுத்தும் மோசமான விளைவுகளில் பிரிவுதான் மிகவும் மோசமானது. அது மனிதனுக்கென இருக்கும் அனைத்து உரிமைகளையும் இல்லாமல் செய்து விடுகிறது. ஒருவரையொருவர் பிரித்து விடுகிறது. அப் பிரிவு, ஒருவர் எந்த மொழியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டவராக இருப்பினும், அவரைப் பாதித்து விடுகிறது. அப் பாதிப்பு, அவருக்குள்ளிருந்து வேறு வடிவத்தில் வெளியாகிறது. அது கவிதைகளாக, ஓவியங்களாக, இலக்கியப் படைப்புக்களாக மாற்றம் பெறுகிறது.

அவ்வாறான சூழ்நிலையில் எழுதப்பட்ட சிங்கள மொழிக் கவிதையொன்றைக் கீழே தருகிறேன். கவிதையை எழுதியிருக்கிறார் கவிஞர் ரொஷான் தேல பண்டார.

கறுப்பு நீர்த் தடாகம்

கறுப்பு நீர்த் தடாகத்தினருகே ஓர் அந்திவேளை

இருண்ட மேகங்கள் வந்து மெதுவாகத் தரித்து நிற்கும்

மயான அமைதியை இன்னுமின்னும் அதிகரித்தபடி

அல்லிப் பூக்களின் இதழ்கள் ஒவ்வொன்றாக உதிரும்

இதயம் நொறுங்குமளவிற்கு அரளிமரத்தின்

வெள்ளைப் பூக்கள் வாடிச் சருகாகி காற்றில் மிதக்கும்

வீட்டு முற்றத்தின் எல்லைக்கு தனிமை வந்து

உஷ்ண நீர்த்துளிகளை எனதிரு விழிகளிலும் சுரக்க வைக்கும்

முன்பொரு நாள் நாம் வருகை தந்த போது புன்னகைத்த

காவற்கல் கூட இன்று முகம் திருப்பிக் கொள்கிறது எனில்

எமது நேச வரலாற்றை இந் நிலமறியக் கூடும்

அந்தளவு மயானத் தனிமை அதையும் ஆளக் கூடும்

****

கவிஞர் ரொஷான் தேல பண்டார, சிங்கள மொழியில் கவிதை எழுதி வந்தாலும் கூட தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலத்திலும் பரிச்சயம் கொண்டவர். இலங்கையில் அனுராதபுரத்தைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட இவர் ஒரு ஓவியரும் கூட. யுத்த காலத்தில் வன்னிப் பிரதேசத்தில் பணி புரிய நேர்ந்ததன் காரணமாக, இவரது கவிதைகள் மற்றும் ஓவியங்கள் யுத்தத்தின் பிரதிபலிப்பையே அதிகம் சித்தரிக்கின்றன.

மனிதர்களைத் தின்று கொழுத்த யுத்தங்களின்வரலாறும், அவை கற்றுத் தரும் படிப்பினைகளும்ஏராளம். மேலேயுள்ள கவிதையிலுள்ள குறியீடுகள், இலங்கையில் போரானது, யுத்தம் நடந்த பிரதேசத்தில் கொண்டு வந்து சேர்த்துள்ள தனிமையை, இழப்பை விரிவாகச் சொல்கின்றன.

இங்கு ‘கறுப்பு நீர்த் தடாகத்தினருகே’ எனும் சொல்லாடல், அந்தி நேரங்களில் மேகங்கள் மட்டுமே வந்து செல்லும் இஸ்லாமியப் பள்ளிவாயல்களையும், அல்லிப் பூக்கள், மயான அமைதியோடு இருக்கும் கோயில்களையும், அரளி மரம், யாரும் வராமல் பூஜைக்குரிய பூக்கள் சருகாகிக் கிடக்கும் பௌத்த விகாரையையும் குறிக்கிறது எனக் கொண்டு, இக் கவிதையை மீண்டும் வாசித்துப் பாருங்கள். போரின், அது கொண்டு வந்து சேர்த்த மயான அமைதியின், தனிமையின் மோசமான சித்திரவதையை கவிதை எடுத்துரைக்கும்.

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

mrishanshareef@gmail.com

உவர் மண் அறிமுகம் / பொன். குமார்

download

இலக்கியத்தில் பாடல்களே முதல் வடிவமாகும். பாடலிலிருந்து பிறந்த தே கவிதையாகும். கவிதைக்குப் பிறகு நாவல் வந்த து. கதை வந்த து. கட்டுரை வந்த து. பொதுவாக சொன்னால் உரை நடை வந்த து. ஆனால் இன்று உரை நடைக்கு இருக்கும் வரவேற்பு கவிதைக்கு இருப்பதில்லை. சில கவிதைத் தொகுப்புகளைத் தவிர, சிலரின் கவிதைத் தொகுப்புகளைத் தவிர பிறரின் தொகுப்புகள் பொது வெளியில் பேசப் படுவதில்லை. வரவேற்பு இருப்பதில்லை. பொதுவாக மறுபதிப்பு காண்பதில்லை.

மறுபதிப்பு கண்ட
கவிதைத் தொகுப்பு ‘ உவர் மண் ‘. ஆசிரியர் நட. சிவ குமார். 1997 ஆம் வெளி வந்து 2017 ஆம் ஆண்டு மறுபதிப்பு கண்டுள்ளது குறிப்பிடத் தக்கது.

வீடு என்பது ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் மிக முக்கியமானது.
மனிதரில்லா வீடு இருக்கும். வீடில்லா மனிதர் இல்லை. தாயின் கருவறையும் மனிதர்க்கு பத்து மாதம்தான். ஆனால் வீடு என்பது இருக்கும் வரை. இறுதி வரை. மனிதர் எங்கு சுற்றினாலும் வீடு வந்து சேர்ந்தேயாக வேண்டும். வீட்டிலிருக்கும் நாம் வீட்டைப் பற்றி சிந்திப்பதில்லை. வாடகை வீடோ , சொந்த வீடோ மனிதர்க்கு தேவை. கவிஞர் நட. சிவகுமார் ‘ வீடு பற்றிய கவிதைகள் ‘ எழுதியுள்ளார். வீட்டைக் குறித்து சிந்திக்கச் செய்துள்ளார். வீடு இல்லாமல் சுதந்திரமாக வாழ எண்ணுகிறார். வீட்டுக்குள் இருக்கும் பிரச்சனைகளை எண்ணி வெறுக்கிறார். ஒழுகும் வீட்டுக்குள் இருக்கும் சிரமத்தைக் கூறுகிறார். வாடகையை உயர்த்தினாலும் ஒரு வருடம் மட்டுமே வாழ முடியும் என்று வருந்துகிறார். வீடு என்றாலும் விடுபடாது தொல்லைகளும் தொடரும் என்கிறார்.

கிணறு மக்களுக்குத் தேவையான தண்ணீர் வழங்கி வந்த து. வற்றாத அமுத சுரபியை வற்றச் செய்து விட்டார்கள். இன்று கிணறையும் மக்கள் இல்லாமல் செய்து விட்டார்கள். கிணறைக் காண்பது அரிதாகி விட்டது. இந்நிலையில் கவிஞரின் ‘ கிணறு ‘ பற்றிய கவிதை கிணறைக் கண் முன் நிறுத்துகிறது. கிணறு தண்ணீரைக் கொடுத்தாலும் திறந்த வெளியில் இருப்பதால் பூச்சிகளும் எச்சங்களும் விழுவது குறித்து பேசியுள்ளார். அந்த தண்ணீரையே குடிக்க வேண்டியள்ளது என்று வருந்தியுள்ளார். பூனை விழுந்த பின் அதை அகற்றுவதற்கு உடன் குடியிருப்பவர்களின் ஒத்துழையாமைக் குறித்து வருந்தியுள்ளார். இதிலும் வாடகைக்கு குடியிருப்போர் நிலைமையே வெளிப் பட்டுள்ளது.

வாடகை வீட்டில் வசிப்போருக்கு காதலும் கை கூடாது , எட்டாமலே போய் விடும் என்று விவரிக்கிறது ‘ எட்டாவது வீடு ‘ கவிதை .

கிணறு பற்றியதைத் தொடர்ந்து குளம் தொடர்பான கவிதை ஒன்றையும் எழுதியுள்ளார். ‘கால் ‘ கழுவின, மீன் செத்துக் கிடந்த குளத்து நீரில்தான் குளிக்க வேண்டியிருக்கிறது என்கிறார். சொறி பிடித்தாலும் வேறு வழியில்லை என்கிறார். கிணறு நீர் குடிப்பதற்கு என்றால் குளத்து நீர் குளிப்பதற்கு என்கிறார். மக்கள் குடிக்கவும் குளிக்கவும் சுத்தமான, சுகாதாரமான நீரில்லை என்கிறார். அன்றைய நிலை அவ்வாறு என்றால் இன்றைய நிலை சுகாதாரம் என்னும் பெயரில் இரசாயணம் கலந்த நீரையே பயன் படுத்தப்பட வேண்டியுள்ளது.

பெற்றொர் இன்றி எவரும் பிறப்பதில்லை. பெற்றோரை
வணங்காதோர், மதியாதோர் பிள்ளையுமில்லை. கவிஞர்கள் கவிதைகள் மூலம் பெற்றோரைப் போற்றுகின்றனர். வழிபடுகின்றனர். கவிஞரும் ‘அம்மா சில வரைப் படங்கள் ‘ மூலம் அம்மாவின் அவஸ்தைகளை, அம்மாவின் அருமைகளைக் கவிதையாக்கித் தந்துள்ளார்.
ஸ்கூலுக்குப் போகும் எனக்கும்
சைக்கிளில் போகும் அப்பாவுக்கும்
காலை டிபனுக்காக
மதியம் சாப்பட்டிற்காக
மாடு மாதிரி வேலை செய்யும் அம்மா
அம்மாவைப் பற்றி எழுதிய கவிதையில் இது ஒரு மாதிரி. மற்றவைகளும் இதே மாதிரிகள்.
மரண அவஸ்தைப் படும் அம்மாவிற்காக இரக்க்கப் பட்டு ‘ மரணக் குறிப்புகள் ‘ கவிதையில் எழுதியுள்ளார்

அம்மாவைத் தொடர்ந்து ‘ அப்பாவின் உலகத்திற்குள்ளும் ‘ வாசகர்களை அழைத்துச் சென்றுள்ளார்.
கவர்மெண்ட் வேலையிலிருக்கும் அப்பாவுக்கு
முன்னூறு ரூபாய்க்கு மேல
வட்டிக் கடன்.
இருந்தாலும் அப்பா
எப்போதும் போல் சிரித்துக் கொண்டு
மனத்திற்குள் சுமை இருந்தாலும் வெளிக் காட்டிக் கொள்ளாதவர்கள் அப்பாக்கள் என்கிறார். ஆனாலும் மகளுக்கு நல்ல வரனாக அமைய வேண்டும் என்பதில் அக்கறைக் கொண்டவர்களும் அப்பாக்கள் என்கிறார்..

‘ சித்தப்பா ‘ குறித்தும் ஒரு சிறிய பதிவு உண்டு. கிராமத்தில் திருவிழாக்களில் வேண்டியதை வாங்கிக் கொடு்த்த சித்தப்பா பட்டணத்தில் தடுமாறுவது அவமானமாக உள்ளது என்கிறார்.

‘ பாட்டிகள் பற்றி சில தகவல்களை’ யும் கவிஞர் கூறியுள்ளார். அதில் ஒரு தகவல்
கண்டாங்கிச் சேலையுடன்
காதில் பாம்படம் தொங்க
காரியமான காரியத்துக்குக் கூட
கணவன் பெயரை உச்சரிக்காதவளாய்..
பண்பாடு மாறாத பாட்டியைப் படம் பிடித்துக் கற்பித்துள்ளார்..
குறத்திப் பெண்ணுக்க கூட
கொஞ்ச நாளு குடும்பம் நடத்தி்க்கிட்டு
குடும்ப கெளரவம் பாதிக்குமிண்ணு
விட்டுட்டு வந்துட்டாரு
தாத்தாவின் குணத்தைத் தள்ளாட்டமில்லாமல் கூறியுள்ளார்.

ஒரு பெண்ணுடன் வாழாமல் பலவுடன் வாழ்ந்து அனாதையாக இறந்து போன ‘ வைரவன் தாத்தா’ கதையை ஒரு பாடமாக கற்பித்துள்ளார்

சின்ன பிள்ளைங்க சேர்ந்து விளையாடி சந்தோசமாக சாமி கும்பிட்டு விளையாட நினைத்தாலும் மழை பெய்வதை சாமி தடுக்கவில்லை என ‘ ஒடக்கு ‘ வில் கொஞ்சம் கோப ப் பட்டுள்ளார். சாமிகளுக்கு மக்கள் சந்தொசமாக இருப்பது பிடிக்க வில்லை என்கிறார்.

பல வண்ண ‘மீன்கள் ‘ ஒரே தொட்டியில் ஒன்றாக மகிழ்ச்சியாக வாழ்கின்றன என்று கவிதை குறிப்பிட்டாலும் இதன் மூலம் ஒற்றுமையின்றி வாழ்கின்றனர் என்று வருத்தப் பட்டுள்ளார். ‘ ஊர்க் கோவில் ‘ கவிதையில் மக்கள் கலவரமின்றி ஒற்றுமையாக வாழ வேண்டும் என்று பிரார்த்தித்து தன் எண்ணத்தை வெளிப் படுத்தியுள்ளார்.

மனிதர்களில் பெரு தெயவங்களை வணங்குபவர்கள் உண்டு. சிறு தெய்வங்களை வணங்குபவர்களும் உண்டு. இரு தெய்வங்களை வணங்குபவர்களும் உண்டு. கவிஞர் நட. சிவகுமார் சிறு தெய்வங்களை வழிபடுபவராக உள்ளார் என்பது கடுவா மூர்த்தி சாமி, கோமரத்தாடி, பலி ஆகிய கவிதைகள் மூலம் அறிய முடிகிறது.

மனிதர்களில் பலர் உயர்ந்தவர்களாக உள்ளனர். அவர்களில் ஒரு பிரிவினர் மற்றவர்களின் துணியை வெளுத்திடும் வண்ணார்கள். சமூக அழுக்கையும் சேர்த்து வெளுத்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் ஆவர். நட. சிவகுமாரின் கவிதைகளில் வண்ணார்கள் பற்றிய தகவல்கள் மிகுதியாகவே உள்ளன. வண்ணார்கள் குறித்த கவிதைகளை வெளுத்து வாங்கியுள்ளார்.
…..வெளுத்த துணிகளை
வீட்டுக் காரம்மாவிடம்
வாசலில் நின்று கொடுத்துக்
கொண்டிருந்தான்
வண்ணான்.
இருக்கையில் இருந்தும்
இருக்காத து போல
சூடு அதிகரிப்பது போல
இருந்த து எனக் கு.
கவிஞர் தனக்குத் தானே ‘ சூடு ‘ வைத்துக் கொள்கிறார். வண்ணார்களை வணக்கத்திற்குரியவர்கள் பட்டியலில் சேர்த்துள்ளார். வண்ணார்களை வண்ணான் என்று ஒருமையில் உரிமையில் குறிப்பிட்டுள்ளார். துரைக்கு துணி வெளுத்த பரம்பரை என்று பெருமைப் பட்டுக் கொண்ட அம்மாவின் பெருமையை ‘ சவடால் ‘ கவிதையில் சாம்பலாக்கியுள்ளார். தீண்டா வண்ணார்களைத் தீண்டச் செய்துள்ளார். ‘ வெள்ளாவி ‘ வைப்பதற்கு சாமான்கள் வாங்கப் போனாலும் கடை காரன் மதிக்காமல் கடைசியிலே கொடுப்பான் என ஒரு வண்ணாரின் கோபத்தையும் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
இப்படி எல்லாம் கஷ்டப் பட்டு உரசி விட்டு
வேலை செஞ்சபொறவும்
எங்கள ரசவாதம் செஞ்சுக்க மனசில்ல
பாவி பயலுவளுக்கு
என ரசவாதம் கவிதையிலும் வெளிப்பட்டுள்ளது கவிஞரின் கோபம்.

ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் ஒரு வாழ்க்கைச் சூழல் இருக்கும். வாழ்க்கை முறை இருக்கும். வாழ்க்கை நிலை இருக்கும். அவரவர் நிலையை அவரவர் எழுதும் போதே சிறப்பாக இருக்கும். கவிஞர் நட. சிவகுமார் ‘ உவர்மண் ‘ தொகுப்பு மூலம் வாழ்க்கைச் சூழலை, வாழ்க்கை முறையை, வாழ்க்கை நிலையைப் பதிவுச் செய்துள்ளார் . பதிவுச் செய்வதுடன் மாற்றத்துக்கும் வழி வகுத்துள்ளார். ஆதிக்க சமூகத்தின் மீதான ஆற்றாமையையும் கவிதைகளின் மூலம் உரைத்துள்ளார். வட்டார வழக்கு மொழியைக் கையாண்டதுடன் கவிதை மொழியையும் கை விடாமல் கவிதைகளைப் படைத்துள்ளது கவிஞரின் தனிச் சிறப்பு. குடும்ப ப் பின்னணிப் பிரச்சனைகளை மையமாக வைத்துத் தொடங்கிய தொகுப்பு உறவுகளின் உணர்வுகளைப் பேசி இறுதியாக ஒரு குறிப்பிட்ட இன மக்கள் நிலையைப் பேசுவதில் முடிந்துள்ளது தொகுப்பு. கவிதைகளில் வரிகளை பிரித்துக் காண்பிப்பது பெரும் சிரம ம். பிரித்துக் காட்டுவதும் இயலாத து. கவிஞர் நட. சிவகுமார் கவிதைகளுக்கு புத்துணர்வூட்டி, புது பரிமாணத்தைத் தந்துள்ளார். கவிதைகள் என்றும் ஓயாது என்பதற்கும் நட. சிவ குமாரின் கவிதைகள் அடிப் படையாக உள்ளன.

வெளியீடு
குமரிப் பதிப்பகம்
சிவகிரி நிவாஸ்
சிதம்பர நகர் ஜங்சன்
நாகர் கோவில் 1
9942118989
9442079252
விலை ரூ 100/-

வில்லியம் பிளேக் கவிதைகள் / தமிழாக்கம்: ஆகி

download

காதல்தேவனொரு சிறுவனாய் ஏனிருந்தான்

ஏன் காதல்தேவனொரு சிறுவனாயிருந்தான்,

ஒரு சிறுவனாய் அவன் ஏனிருந்தான்?

நானறிந்த வரையில் அவனொரு

சிறுமியாயிருந்திருக்க வேண்டும்.

ஏனெனில் தன் வில்லால் அவன் எய்கையில்

அவள் தனது கண்களினால் எய்து,

அவர்களிருவரும் அகமகிழ்ந்து களிகூர்ந்து

கலகலக்கின்றனர், நாம் கண் கலங்குகையில்.

காதல்தேவனையொரு சிறுவனாக்கியது

காதல்தெய்வச் சிறுமியின் விகடத் திட்டம்;

ஏனெனில் சிறுவனொருவனால் அவ்விடயத்தை

உய்த்தறியவியலாது தான் மனிதனாகும் வரை.

பிறகவன் அக்கறைகளால் ஊடுருவப்பட்டு

கூரியக் குத்தல்களால் ஊறுபட்டு,

அவனின் வாழ்நாளெலாம் அம்புகளின்

நுனிகளைக் களைவதெனக் கழியும்.

கிரேக்கர்களின் போர் மீதானக் காதல்

காதலையொரு சிறுவனாய்,

பெண்ணையொரு கற்சிலையாய்

உருமாற்றியதால் அப்பால் சென்றது இன்பமெலாம்.

……………………………………………..

காதற்தோட்டம்

காதற்தோட்டத்தினுள் நான் செல்கையில்,

இம்மட்டும் கண்டிராதவொன்றைக் கண்டேன்;

வழக்கமாக நான் களித்துத் திரியும் பசுமையினூடாக

தேவாலயமொன்று எழுப்பப் பட்டிருந்தது.

இத்தேவாலயத்தின் வாயிற்கதவுகள் அடைக்கப்பட்டிருந்தன,

கதவின் மீது ”நீயதைச் செய்யாதே” என்ற நீதிப்பேராணையுடன்;

ஆதலால் எண்ணிறந்த இனிய மலர்களைத் தாங்கிநின்ற

காதற்தோட்டத்திற்கு நான் திரும்பி வந்தேன்.

அங்கே அது கல்லறைகளால் நிறைந்திருப்பதைக் கண்டேன்,

மலர்கள் மலர்ந்திருக்குமிடமெங்கும் நடுகற்களாய்;

கருப்பு அங்கியணிந்த பாதிரிகள் கண்காணித்தவண்ணம் சென்றனர்,

எனதின்பங்களையும் இச்சைகளையும் முட்புதர்களால் கட்டியெடுத்து.

……………………………………………..

Why was Cupid a Boy மற்றும் The Garden of Love என்ற கவிதைகளின் தமிழாக்கம்

என் அம்மாவுக்குத் தெரியும் / இந்தியில் – தாரோ சிந்திக் / தமிழாக்கம் – நாணற்காடன்

download

தாரோ சிந்திக் – அருணாச்சல பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த முதல் இந்தி கவிஞர். சாகித்ய அகாதமியின் 2017 க்கான யுவபுரஸ்கார் விருது பெற்ற இந்தி கவிஞர். 13 ஆகஸ்ட் 1986 ல் பிறந்தவர். அருணாச்சல பிரதேசத்தின் மேற்கு சியாங் மாவட்டத்தில் டோன்யி போலோ அரசுக் கல்லூரியில் இந்தித் துறைத் தலைவராகப் பணியாற்றுகிறார்

••••

என் அம்மாவுக்குத் தெரியும்

என் அம்மா

சொற்களுக்கு முன் குருடியாகிவிடுகிறாள்

ஆனால் அந்தக் கறுப்பு எழுத்துகளுக்கு நடுவில்

ஒளிந்திருக்கும் வெளிச்சமான நாளைய தினம்

என் அம்மாவுக்குத் தெரியும்

என் அம்மா

விதவைகளுக்கான அந்த வரிசைகளில் ஒருத்தியாக இருக்கிறாள்

அவர்களுக்கு மொத்த உலகமும்

கதவில்லாச் சிறைச்சாலையாய் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டிருக்கிறது

ஆனால் இந்தப் பாதையிலிருந்து விலகிச் செல்ல

என் அம்மாவுக்குத் தெரியும்

என் அம்மா

குழந்தைகளுக்கு சிறு அடி விழுந்தாலும் காயமாகிவிடுகிறாள்

ஆனால் மரபின் ஒவ்வொரு போர்க்களத்திலும்

ஆயுதங்களைப் பயிரிட்டு வளர்க்க

என் அம்மாவுக்குத் தெரியும்

என் அம்மா

பூவாக இருந்தவள் இப்போது கல்லாக இருக்கிறாள்

மென்மையை அவளது வயது கைது செய்து தண்டனை தந்திருக்கிறது

ஆனால் பூவுக்கும் கல்லுக்குமிடையில் கழிந்துபோன வரலாற்றை

என் அம்மாவுக்குத் தெரியும்

என் அம்மா

அந்த நூலறுந்த பட்டம் போன்றவள்

ஆனால் அம்மாவிலிருந்து அப்பா ஆக

என் அம்மாவுக்குத் தெரியும்

என் அம்மா

பண்பாட்டின் உச்ச யுகத்தில் இருந்தும் கூட

புத்தகங்களின் உலகில் புதியவளாக இருக்கிறாள்

ஆனால் வாழ்வை எப்படி படிக்கவேண்டுமென்பது

என் அம்மாவுக்குத் தெரியும்

——————

குளிர்ந்த நெருப்பு

நீ எரிந்துகொண்டிருக்கும் நெருப்பில்

வெப்பமும், புகையும் இல்லை

இல்லை, இதில் ஆச்சரியமாக சிந்திப்பதற்கு

எந்த விசயமுமில்லை

இப்படி கூட இருக்கலாம் –

தேகத்திற்கு பதில் புத்தி எரியும்போது

ஆசைகளின் ஒளி ஊடுருவும் விரிப்பில்

கண்கள் எப்போதும் மூடியிருக்கும்போது

உணர்வுத் தூக்கத்தின் பெயரற்ற வீதிகளில்

வாரிசற்ற இலைகளாகி பறக்கும்போது

கோழைத்தனத்தின் வலுவற்ற கை விலங்குகளால்

கைகள் கட்டப்படும்போது

மேலும்

அழுத்தி வைக்கப்பட்ட பாதங்களின் சங்கிலிகள் ஆகும்போது

அந்த நேரத்தில்

புகையற்ற நெருப்பில் நீ சந்தோசமாக எரிகிறாய்

அந்த குளிர்ந்த நெருப்பின் எண்ணையில் கீழ்மைப்படுகிறாய்

என்பதைக்கூட நீ உணரவில்லை

அந்த நேரத்தில்

உன் தினசரி வேலைகள் ஒரு வளர்ப்பு விலங்கு போலாகின்றன

ஏனெனில் மண்ணால் பிசையப்பட்ட உன் உடல்

அப்போது பலமிழந்துவிடுகிறது

உன் வலுவற்ற எலும்புகள் அப்போது கொழுப்பை அதிகமாக்குகிறது

……………………….

இறந்த காலத்தின் கூக்குரல்

காடு, மலை, ஆறு, அருவி

மற்றும் வியாபித்திருக்கும் இந்தக் காற்றில்

இலையுதிர் கால காய்ந்த இலைகள் போல்

சட சடவென உதிரும்

காலத்தின் தடையில்லாச் சக்கரத்தில்

கடந்த காலத்தின் கூக்குரலை

மௌனப் புலம்பலை, அழுகுரலை

கேட்டுக்கொள் .

இன்று உனது இறுமாப்பு

வெவ்வேறு வடிவங்களில் ஊடுருவி

தங்கக் கூண்டுகளை

பலமாக உடைத்துக்கொண்டிருக்கிறது

துண்டுத் துண்டாகப் பிரித்து

சாபமும், தண்டனையும் போல

மறக்கப்பட்ட நம் முன்னோர்களின் மீதியை

மிஞ்சியிருந்த பெருமையை

செல்வத்தை, பொருளை

பெற்று வீணடித்து

அதன் முக்கியத்துவத்தை

மண்ணோடு மண்ணாக்கிவிட்டது

இறுமாப்பின் வழியாக

பண்பாட்டின் வழியாக

மிஞ்சியவற்றை மீண்டும் தொகுத்தளி

காட்டருவின் சக்தியை உருவாக்கு

புதிதாய்ப் படைக்க கதவு திற

கனவின் மூடநம்பிக்கையை உடைத்துப்போடு

சத்தியத்தின் கண்ணாடியைக் காட்டு

ஏனெனில் –

காலனி ஆதிக்கம் இன்று

உனது புத்தியைப் பூட்டிவைத்திருக்கிறது

மேற்கு மீண்டும்

கிழக்கின் பக்கம் ஆதிக்கம் செய்யத் தொடங்கிவிட்டது

ஆடம்பரங்களும், ஊழல்களும் செல்வாக்கு பெற்றுவிட்டன

மதம் நமது பண்பாடுகளின் மேல் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது

( 2017 யுவபுரஸ்கார் விருதுபெற்ற இந்தி கவிதை நூல் “ அக்‌ஷரோ கீ வினதி “ நூலிலிருந்து…. )

•••

எழுத்து என்பது சுயதேடல்தான் — டைலன் தாமஸ் – தி.இரா.மீனா

download

டைலன் தாமஸ் ( Dylan Marlais Thomas 1914—1953 )
Welsh கவிஞர் என்று போற்றப்படும் டைலன் தாமஸ் “எழுத்து என்பது சுய தேடல்தான்” என்ற நம்பிக்கையுடையவர். தன் ’இருப்பையும், கண்டுபிடிப் பையுமே தன் கவிதைகளின் கருவாக்கியவர்.உருவகம்,புலனறிவு சார்ந்த கற்பனை. உளவியல் பாணியிலான விளக்கம் என்ற கோட்பாட்டின் அடிப் படையில்தான் அவர் கவிதைகள அமைந்தன. சுயம் சார்ந்ததாகக் கவிதைக ளிருப்பினும் உலகளாவிய சிக்கல்களான பிறப்பு, இறப்பு,காதல்,மதம் என்ப வைகளின் மீது ஆழ்கவனம் செலுத்தியவர்.

James Joyce , Arthur Rimbaud D.H. Lawrence மற்றும்William York Tindill ஆகியோரின் படைப்புகளின் தாக்கம் பெற்ற வர். 18 Poems அவருடைய முதல் கவிதைத் தொகுப்பாகும். Early Prose Writing Collected Prose , Note books ஆகியவை அவருடைய உரைநடை நூல்களில் சிலவாகும். Under Milk Wood அவருடைய சிறந்த நாடகப் படைப்பாக மதிப்பி டப்பட்டுள்ளது. Light breaks where no sun shines” என்பது அவரது முதல் கவிதைப் படைப்பாகும். ஆபாசம் என்று அது விமர்சிக்கப்பட்ட அதே அளவிற்கு வரவேற்பும் பெற்றது. Stephen Spender, TS Eliot உள்ளிட்டோர் அதனை வரவேற் றனர். “மலைப்புத் தருகிற புதுமையெனினும் ,புறக்கணிக்கப்பட்ட, மறந்து போன நம் தொன்மையையும் காட்டுகிற கவிதைகள் அவருடைய தென்றும், அவரைப் போல சொற்களை யாரும் குண்டூசிகளாய் நமக்குள் செலுத்த முடிந்ததில்லை என்றும்Philip Larkin விமர்சிக்கிறார்.

தன் கவிதைகளுக்கான பின்புலத்தையும், கவிதையார்வத் தையும் “சொற்களின் மீது எனக்கிருந்த காதலே தொடக்கத்தில் என்னை எழுதத் தூண்டியது.முதலில் எனக்கு அறி முகமான கவிதை என்பது நர்சரிப் பாடல்கள்தான்..அவற்றை நானாகப் படிக்கத் தொடங்குவதற்கு முன்னாலேயே நான் சொற்களை விரும்பத் தொடங்கிவிட்டேன்.சொற்கள் மட்டும்தான்.அவை எதைக் குறிக்க வந்தவை என்பது இரண்டாம் பட்சம்தான்…எனக்கு நினைவில் வருவது நான் சொற் களைக் காதலிக்கத் தொடங்கியதுதான்.

இப்போது ஓரளவிற்கு அவற்றின் செயல்பாடு தெரிந்தாலும் இன்னமும் சொற்களின் கருணையினால்தான் வாழ்கிறேன்.இப்போது அவற்றை ஓரளவு என் வசப்படுத்தி மாற்ற முடியு மென்று நினைக்கிறேன்.நர்சரிப் பாடல்கள், பின்பு மற்ற கவிதைகள், கதைப் பாடல்கள் என்று தொடர்ந்து படித்த பிறகு அவைதான் எனக்கு எல்லாமும் என்று புரிந்தது”என்று தன் கவிதைத் தளம் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

நிலவில் கோமாளி

மாய ரோஜாஇதழ்களின்

நகர்வுபோல என் கண்ணீர்;

மறக்கப்பட்ட வானத்திலிருந்தும் பனியிலிருந்தும்

என் எல்லா சோகமும் பிளவாய் வழிகிறது.

நான் பூமியைத் தொட்டால்

அது நொறுங்கிப் போகுமென நினைக்கிறேன்.;

தடுமாற்றமுடைய கனவு போல

அது சோகமானதும் அழகானதுமாகும்.

மரணம் என்பது இராச்சியமில்லை
மரணம் என்பது இராச்சியமில்லை
காற்றாக இருப்பினும் மேற்கிலிருப்பினும்
இறந்த பிறகு மனிதர்கள் அனைவரும் ஒன்றுதான்;
அவர்களின் முழங்கையிலும் காலிலும் நட்சத்திரங்கள் இருக்க
அவர்களின் எலும்புகள் பரிசுத்தமாய் மாறிப் போயின,
அவர்கள் பித்துப்பிடித்தவர்களெனினும் அவர்கள் மனநலமுடையவர்கள்.
அவர்கள் கடலிடையே மூழ்கினாலும் அவர்கள் மீண்டெழுவார்கள்.
காதலர்கள் தம்மைத் தொலைத்தபோதும் காதல் தொலையாது
மரணம் என்பது இராச்சியமில்லை.

மரணம் என்பது இராச்சியமில்லை.
கடலின் சுழலுக்கடியில்
அவர்கள் நீண்ட பொழுது இருந்தபோதும் சுழலால் இறக்கமாட்டார்கள்.
விலா எலும்புகள் முறுக்கினாலும்
சக்கரத்தில் சிக்கிக் கொண்டாலும் அவர்கள் நொறுங்க மாட்டார்கள்.
கூரான கொம்புகள் அவர்களை ஊடுருவினாலும்
அவர்களின் நம்பிக்கை இரண்டாக ஒடிந்தாலும்
எல்லா நிலையிலும் பிளவுகள் வரினும் அவர்கள் சிதைவதில்லை
மரணம் என்பது இராச்சியமில்லை

மரணம் என்பது இராச்சியமில்லை
அவர்களின் காதுகளில் கடற்பறவையின் இரைச்சல்
அல்லது கரைகளில் மோதும் அலைகளின் இரைச்சல் இல்லாமல் போகும்;
மழையின் தாக்குதலை எதிர்கொள்ளும் மலரைக்
காணமுடியாமல் போகலாம்;
அவைகள் நகங்கள் போல பித்துப்பிடித்து இறந்தும் போகலாம்
பண்புகள் டெய்சிகளாய் நிலைக்கும்
சூரியன் உடையும் வரை உடையாமலிருக்கும்
மரணம் என்பது இராச்சியமில்லை.

அந்த நல்ல இரவிற்குள் அமைதியாகப் போகவேண்டாம்
அந்த நல்ல இரவிற்குள் அமைதியாகப் போகவேண்டாம்
நாளின் இறுதியில் முதுமை எரிக்கப்பட வேண்டும்;
சீற்றம், இருளுக்கு எதிரான சீற்றம்.

ஞானிகளுக்கு அவர்கள் பக்கத்திலான முடிவு தெரியுமெனிலும்
அவர்களின் சொற்கள் இன்னமும் ஒளியை உருவாக்கவில்லை
அந்த நல்ல இரவிற்குள் அமைதியாகப் போகவேண்டாம்

நல்லமனிதர்கள்,மோதும் அலையாய் அவர்களின்
செய்த சிறிய செயல்கள் சாதனையாய் நடனமாடும்.
சீற்றம்,இருளுக்கு எதிரான சீற்றம்.

மூர்க்கமான மனிதர்கள் சூரியனில் பறப்பதான வெளிப்பாடு
தாமதமாக உணர்ந்து இறுதியில் அவர்கள் அதற்கு வருந்திக் குறையுடன்
அந்த நல்ல இரவிற்குள் அமைதியாகப் போகவேண்டாம்.

சாவை நெருங்கும் மனிதர்கள் பார்வையற்றுப்
போனாலும் கண்கள் எரிநட்சத்திரமாய் ஒளிவிட
சீற்றம்,இருளுக்கு எதிரான சீற்றம்.

நீங்கள் என் தந்தை ,இது சோகத்தின் உச்சம்
எனக்கு சாபம், வாழ்த்து எதுவெனினும் சரி,கிடைக்கட்டும் சீற்றக் கண்ணீர்
அந்த நல்ல இரவிற்குள் அமைதியாகப் போகவேண்டாம்.
சீற்றம்,இருளுக்கு எதிரான சீற்றம்.

——–

இன்னொரு வாழ்வு – ’ரிஷி’ (லதா ராமகிருஷ்ணன்)

images (76)

வழிதவறி தொலைந்த குழந்தையாய்,

நம்பிக்கைத்துரோகத்துக்கு ஆளான

காதல்வயப்படவர்களாய்,

நாய்வாலின் நிமிராச் சுருளாய்,

மஞ்சளாகிக்கொண்டே வரும் இலையின்

அலைக்கழிப்பாய்,

மொழியறியாப்பாடலொன்றின்வழி யான

மனத்தளும்பலாய்

கண்முன்னே களவுபோகும் காலம் வரவாக்கும்

கையறுநிலையாய்

ஆழ்மனதில் குழம்பித்தவிக்கிறது

கவிதைபோல் ஒன்று.

குற்றச்சாட்டல்ல கவிதை;

குறுக்குவிசாரணையல்ல.

கூண்டுக்கைதியல்ல கவிதை;

கடுங்காவல்தண்டனையல்ல.

வாதப்பிரதிவாதங்களல்ல கவிதை;

வழக்காடுமன்றமல்ல.

வாக்குமூலமல்ல கவிதை;

விலங்கிட்ட கரங்களல்ல.

முகமூடியல்ல கவிதை;

மூதுரைகளுமல்ல.

முத்துமணிவயிரமல்ல கவிதை

முழக்கயிறல்ல.

பகையல்ல கவிதை;

போருமல்ல;

வியூகமல்ல கவிதை;

வெற்றியுமல்ல.

விழவல்ல கவிதை;

விழிநீரல்ல;

வித்தகமல்ல கவிதை;

விளம்பரமல்ல…..

அரைத்தூக்கத்தி லாழ்ந்துபோன மனதில்

கணநேரக் கனவாய் கரையுமோர் அசரீரி:

‘உடல் பொருள் ஆனந்தி…..’

உறக்கக் கரையோரம்

இருக்கும்போதும்

தண்ணீரில் மிதந்துவரும் புட்டியும்

அதனுள்ளிருக்கும் காகிதத்துண்டும்

தவறாமல் தெரிகிறது

விழிக்குள்ளான விழிகளுக்கு _

விரியுங் காட்சியின் கருணை

யருங் கவிதையாக.

குறுக்கே மறிக்கும் உறக்கத்தை

கைகளால் சுருட்டியெடுத்துக்

கக்கத்தில் இடுக்கிக்கொண்டு

மனமும் விரலும் மணத்துயிர்க்க

மறுபிறவியெடுக்கவேண்டும் கவிதையில்

**********

மாயா ( சிறுகதை ) ரமா சுரேஷ்

images (77)

வாழ்வதற்கான எல்லா ஆதாரங்களையும் அவள் தன் தேகத்தில்தான் மறைத்து வைத்திருக்கிறாளென மற்றவர்களைப் போல் சூரியனும் நம்பினான். திறந்து வைத்திருந்த ஜன்னலின் வழியே மாயாவின் அறையினுள் விழுந்த சூரியன், தன் மூர்க்கமான காதலை தூங்கிக் கொண்டிருந்தவளை ரசித்தபடி அறையெங்கும் படரவிட்டது. விரல் நகம் தீண்ட அஞ்சி நின்று பின் நேரம் செல்ல செல்ல தாபம் தலைக்கேற அவளின் ஆடையைத் தாண்டி ஊர்ந்து செல்ல துவங்கியது.

மாயா கண்கள் களையாமல், விழிகளை உருட்டி சூரியன் படர்வதற்கு ஏதுவாய் புரண்டு படுத்துக்கொண்டாள். சன்னல் கம்பிகளில் மூக்கை தேய்த்தபடி அவளின் உத்தரவிற்காக காத்திருந்த மைனா, பவ்யமாக உள்ளே நுழைந்து இரவு அவள் சாப்பிட்டபின் மிச்சம் வைத்திருந்த கோழித் துண்டுகளை லபக்கென விழுங்கியது. இரையக் கண்டுகொண்ட பரவசம் அதன் ஆவேசமான தலையசைப்பில்.

தனது சின்னஞ் சிறிய கால்களால் தத்தி தத்தி நடந்து சென்று சாய்ந்து கிடந்த மது குவளைக்குள் தலையை நுழைத்தது. மிச்சமிருந்த பிராந்தியை சொட்டு சொட்டாக உறிஞ்சி குடித்தபின் தலையை சிலுப்பிக்கொண்டது. அவளைப் போலவே மைனாவிற்கும் இது வழமையானதொன்றாகிப் போனதால் அதன் செயல்களை மாயா பொருட்படுத்துவதில்லை. ஆடைகள் களைந்து கிடந்த அவளின் மீது மையல் கொண்டு சத்தம் கேட்காமல் பறந்து போய் அவளின் அருகில் அமர்ந்து கொண்டது. வாளிப்பான அவளின் தொடைகளில் மூக்கை உரசிக் கொண்ட அதன் உடலெங்கும் புதுவிதமான சூடு பரவ சிறகுகளை வேகமாக அசைத்து தனது பரவசத்தை வெளிப்படுத்தியது. திடீரென அதிகமான ஒரு டிகிரி வெப்பத்தில் சூரியன் முன்னை விடவும் இந்த அறைக்குள் தீவிரமாய் ஆக்கிரமிக்க நினைப்பதைப் புரிந்து கொண்டு அதனை முறைத்தது.

மாயா ஜன்னலை திறந்து வைத்திருப்பது இந்த இரகசியக் காதலர்களுக்காக மட்டுமே. இவர்களை மீறி ஏதோ ஒரு இரைச்சல் தொந்தரவு செய்யவே தள்ளாட்டத்துடன் எழுந்து ஜன்னல் அருகே வந்து நின்றாள். சாலையில் இரைச்சலை உமிழ்ந்துவிட்டு போகும் வாகனங்களைப் பார்த்து எரிச்சலோடு பதினோறாவது மாடியில் இருந்து காரித் துப்பினாள். அவள் துப்பிய எச்சில காற்றில் எங்கோ கரைந்து சென்றது. கண்கள் கூச சூரியனைப் பார்த்து சிரித்தாள். எரிச்சலுடன்,
”இம்ச எப்ப பாரு என் உடம்ப ஆக்ரமிக்கிறதே வேலையாப் போச்சு.” தன் ஆடைகளை களைந்து எறிந்துவிட்டு, நிர்வாணமாய் கைவிரித்து, கால் அகற்றி நின்றவளை அந்த அறை கூச்சத்தோடு எதிர்கொண்டது.

சூரியனின் சூடு இப்பொழுது வியர்வையாக வழியத்துவங்கியது. அவள் உடம்பில் ஏற்பட்ட எந்த பருவ மாற்றங்களையும் அவள் ரசித்ததும் இல்லை, கண்டதும் இல்லை. ஆனால், சூரியன் ஒவ்வொரு பருவ மாற்றத்தில் எப்படி இருப்பான் என்பதை உணர்ந்து ரசிப்பாள். தொடக்கப்பள்ளி, நாட்களில் நண்பன் ஒருவன் ஆறுதலாய் அவள் தோள் மீது கை போட்டப்படி, ‘அழுதால் கண்ணீரே வரவில்லை என்று கவலைப்படாதே!’ ‘ஏதாவது ஓர் இடத்தை உற்று பார்த்தால் கண்ணில் இருந்து தானாகவே நீர் கொட்டும்’ என்றான்.

அவனைத் தன் தோளோடு சேர்த்து அணைத்துக்கொண்டு, உண்மையா என்பதுபோல் விழிகள் சுருக்கி சிரித்தாள். அவனும் தலையை ஆட்டியப்படி ‘நான் எங்க அம்மாவை இப்படிதான் ஏமாற்றுவேன்’ என்று சொல்லிவிட்டு உணவு இடைவேளையில், கேண்டினில் ஆளுக்கொரு ஃபிஸ் பால் சூப் வாங்கி வந்தான். இருவரும் விளையாட்டிற்கு ஆளுக்கொரு திசையில் அமைதியாக வெறித்துப் பார்க்க, அவன் கண்களில் மட்டும் தண்ணீர் கொட்டியது. தன் இடுப்பில் கை வைத்து நண்பனை பொய்யாக முறைத்த மாயா சத்தமாக சிரிக்க அவளைச் சுற்றி சிரிப்பலைகள் பரவத்துவங்கியது.

அவளைச் சுற்றியிருந்த எல்லோரும் ஒரு காட்சிப் பொருளாகவே பார்க்கத்துவங்கி விட்டனர். ”அவ அம்மா பல பெண்களோட கண்ணீரையும், சாபத்தையும் வாங்கிட்டு வர்றா, அந்த பாவ மூட்டைகள எல்லாம் இந்த பொண்ணு தலையில் கடவுள் கட்டிட்டான்” என்று கடவுளை திட்டுவது போல் மறைவாக இவள் அம்மாவைத் திட்டுவார்கள்.

மாயாவின் பாட்டி செய்வதறியாது தன் கண்ணீரையெல்லாம் மடியில் ஏந்திக்கொண்டு எப்படியாவது மாயாவின் கண்களில் ஒரு சொட்டு கண்ணீரையாவது பார்த்து விட வேண்டினாள். பத்துமலை முருகன் கோவிலில் தங்கத்தில் ஆன கண்ணீர் ததும்பும் தகடு கண்களை காணிக்கையாக உண்டியலில் போட்டுவிட்டு திரும்பிப் பார்க்காமல் வந்தாள். ஆனால், எந்த சாமியும் மாயாவின் கண்ணை கலங்கடிக்கவில்லை. பாட்டி சில நேரங்களில் பெய்யாகவும், பலநேரங்களில் கோபத்துடனும் மாயாவை திட்டி பார்த்தாள், மிரட்டி பார்த்தாள், ஏன் சூடு கூட வைத்தாள்! துடித்து அலறிய மாயாவின் கண்களில் இருந்து ஒரு துளி கண்ணீர் கூட வரவில்லை. சிரிப்பதைப் போல் அழுவது அத்தனை எளிதான காரியமில்லை. மாயா கண்ணீர் விடாததற்கான காரணம் அவளின் அம்மாதான் என்று பாட்டியும் நம்பினாள்.
மாயாவிற்கு அம்மா மீது ஒரு வித மயக்கம் இருக்கும்.

இதுவரை அம்மாவை போன்று ஒரு அழகியை அவள் பார்த்ததில்லை. அம்மா கருப்பாக இருந்தாலும் அவளது தேகம் ஐஸ்கட்டியை போல சில்லென, வழவழப்புடன் மின்னும். அம்மாவின் கண்களும், இதழ்களும் எப்போதும் ஓர் வினோத தவிப்புடன் துடித்துக்கொண்டிருக்கும். அம்மாவின் மார்பிற்குள் அடிக்கும் வாசனைக்காகவே மாயா எப்போதும் தன் முகம் புதைத்துக் கொள்வாள். மார்பிற்குள் பட்டாம்பூச்சி பாறப்பதாய் சொல்லி மேலும் இறுக்க அணைத்துக்கொள்வாள். மாயாவை, அம்மா அதிகம் கொஞ்ச மாட்டாள், முத்தமிட மாட்டாள். எப்போதாவது கைகளில் விளக்கெண்ணெய்யை தடவிக்கொண்டு மாயாவின் கண்களை வருடி சுத்தம் செய்து, மையிட்டு விடுவாள்.

மாயாவின் கண்களையே பார்த்தபடி வெகுநேரம் அவளின் முகத்தை தன் உள்ளங்கையில் ஏந்திக்கொள்வாள். மாயா பிறந்த அன்று அவள் பாதத்தில் மென்மையாக முத்தமிட்டது போல் என்றாவது ஒரு நாள் மாயாவின் கண்களி முத்தமிடுவாள். அப்போது அம்மாவின் கண்கள் கலங்கி நீர் சுரப்பதை மாயா குழப்பத்துடன் பார்ப்பாள். “நீ ஏம்மா அடிக்கடி காணாமல் போயிடுர? என்னையும் கூட்டிட்டு போயிடேன்!” மாயா கெஞ்சும் போதெல்லாம், அம்மா சிரிக்க மட்டுமே செய்வாள். ஆனால், பாட்டி தான் பேயாட்டம் ஆடுவாள்.

“ஊரு மேயப் போன சிறுக்கிக்கு இனி இந்த வீட்டிற்குள் இடம்மில்லை, நேத்து ஒருத்தி உன் மருமகளை ஹோட்டல் 81 வாசலில் பார்த்தேங்கிறா, ஏலேய்! இந்தாடான்னு” துணி காயா போட வைத்திருக்கும் தடி குச்சியை இரண்டாக உடைத்து, அப்பாவின் கைகளில் கொடுத்துவிட்டு சந்தையில் இருந்து இதற்காகவே வாங்கி வந்த வெளக்கமாத்தை கைகளில் எடுத்துக்கொள்வாள். அம்மாவின் முனங்கல் சத்தம் கூட வெளியில் வராது. அடிவிழும் சத்தம் கேட்டு பக்கத்து வீட்டு சீனப் பாட்டி ஓடி வருவாள். அது வரை தமிழில் அசிங்கமாக பேசிக்கொண்டிருக்கும் பாட்டி மலாயில் பேச ஆரம்பித்து விடுவாள். மாயாவிற்கு பாட்டி என்ன பேசுகிறாள் என்று புரியவில்லை என்றாலும் கண்டிப்பாக நல்ல வார்த்தைகளை பேசிருக்க மாட்டாள் என்பது, சீன பாட்டியின் முகசுளிப்பில் இருந்து புரிந்தது கொள்ள முடியும்.

அடி வாங்கி முடித்த அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் அப்படி ஒரு சம்பவமே நடக்காததைப்போல் அம்மா குளித்து, அலங்காரத்துடன் விதவிதமாக சமைக்க துவங்கிவிடுவதை மாயா ஆச்சிரியத்துடன் பார்த்துக்கொண்டிருப்பாள். அப்பா குட்டி போட்ட பூனைப்போல் மாயாவை வாயில் கவ்வாத குறையாக இழுத்துக்கொண்டு அம்மாவிடம் ஜாடை மாடையாக பேசிக் கொண்டிருக்கும் அப்பா தன்னிடம்தான் பேசுகிறார், பதிலுக்கு என்ன சொல்லுவது என்று புரியாமல் அப்பாவையும், அம்மாவையும் பார்த்தப்படி இருப்பாள் மாயா. இறால் சம்பாளுக்கும், கீரை சொதிக்கும் பாட்டியின் நாக்கு தொங்கி கிடப்பதைப் பார்க்க பாவமாக இருக்கும் மாயாவிற்கு.

தன் வீட்டு வாசலில் இருந்து சூரியனைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த மாயாவின் கண்களுக்குள் பலவித வண்ணங்கள் கிளர்ந்தன, அவள் கண்களில் இருந்து வடிந்த நீலம் பச்சை மஞ்சள் சிவப்பு ஒன்றோடு ஒன்று கலந்து அவளுக்குள் பல நூறு வண்ணங்களை ஓடவிட்டு விளையாட்டு காட்டியது. மஞ்சள் நிறமாக மாறிக்கொண்டிருந்த சூரியனை கைகளை நீட்டி எட்டிப்பிடித்தவள் அதற்கு வெவ்வேறான வண்ணங்களைத் தீட்டி அணைத்துக்கொண்டாள். நிறம் மாறிப்போன சூரியனைக் கண்டு சத்தமாக சிரித்துக்கொண்டிருந்தாள். நாட்கணக்கில் காணாமல் போகும் அம்மா திடீரென வாரக் கணக்கில் காணாமல் போய் அன்று திருப்பி வந்திருந்தாள். அம்மாவைக் கண்டதும் மாயா ஓடிசென்று அவளின் மார்பிற்குள் மூக்கை நுழைத்துக்கொண்டாள்.

அம்மா இன்னைக்கு ஏன் நிறைய பட்டாம்பூச்சி உன் நெஞ்சுக்குள்ள பறக்குது என்றவள் அம்மாவின் மார்புக்குள் தன் முகத்தை முழுமையாக புதைத்துக்கொண்டாள். பாட்டியின் காட்டு கத்தலை விட, கட்டுக்கட்டாகா கேலாங் சந்தையில் இருந்து வாங்கி வைத்திருந்த விளக்கமார்கள் மாயாவை மிரட்டியது. அப்பாவிற்கு என்று தனியாக பெரிய லோத்தாக்களையும் குவித்து வைத்திருந்தாள். அம்மாவிடம் இருந்து பயத்துடன் ஒதுங்கி நின்ற மாயா, அம்மா ஏன் இன்று இவ்வளவு கண்ணீரை சிந்துகிறாள் என்று புரியாமல் கத்த துவங்கினாள். கண்ணீர் இல்லாத மாயாவின் அழுகை எடுபடவில்லை. கடைசி லோத்தா முறிக்கையில் அப்பா நெஞ்சை பிடித்துக்கொண்டு சரிந்தவர் அதன் பிறகு எழாமல் போக, பாட்டியும் அம்மாவும் கட்டிக்கொண்டு அழுவதை பார்த்த மாயா சிரிக்க துவங்கிவிட்டாள். அதன் பிறகு அவளுக்கு அழுகையும் நின்று போனது.

சொந்தபந்தங்கள், நண்பர்களிடையே காட்சி பொருளாக இருந்த மாயா சோதனை எலியானாள். மாயாவை அழவைக்கிறேன், கண்ணீர் வரவழைக்கிறேன் பார் என்று அவளுக்கும் இந்த உலகத்திற்குமான உறவு மெல்ல மெல்ல துண்டிக்கப்பட்ட போது நூல் அருந்த பட்டமாக திசைகள் அற்று சூரியனை நோக்கி பறக்க துவங்கினாள். அவள் எவ்வளவு உயரமாக பறக்கிறாள் என்பது அவளின் சத்தமான சிரிப்பில் தெரிந்தது. இதற்கிடையில் பாட்டி பூனையாகவும் அம்மா யானையாகவும் உருமாறினார்கள். அம்மா வீட்டில் இல்லாத போது கூப்பாடு போடும் பாட்டி அம்மாவை பார்த்தவுடன் தும்முவதை கூட நிறுத்துவதை பார்க்கும் போது மாயாவிற்கு சிரிப்பு மட்டுமே சொந்தமாகிப்போனது. மாயா சத்தமா சிரிக்கசிரிக்க ஒரு நாள் பாட்டியின் உயிர் பயத்தில் பிரிந்தது.

யாருமற்ற அனாதையாக சுற்றுவதை விட அம்மாவின் மீது அடிக்கும் பலவித வாசனைகளுடன் சுற்றி திரிய பிரியப்பட்டாள் மாயா. சில நேரம் அம்மா மீது பிணவாடை கூட அடிக்கும். அந்த நாட்களில் மட்டும் தன் தோழிகளின் வீடுகளில் தங்கிக்கொள்ளவாள். அப்படி ஒர் நாளில் காவல்துறையிடம் இருந்து, அழைப்பு வந்தது. அவளுடைய வீட்டில் இருந்து துர்நாற்றம் வருவதாக! திறந்த வீட்டிற்குள் அம்மாவும், அவனும் நிர்வாணமாய் கிடந்தனர். அம்மாவின் கைகளில் அவன் ஆண் குறி குழைந்து வழிந்துக்கொண்டிருந்தது.

அம்மா அவனை கொலை செய்துவிட்டு தானும் தற்கொலை செய்துக் கொண்டதை காவல் துறை உறுதிசெய்து கொண்டது. இப்படி அவள் வாழ்வில் நடந்த துயரங்களை நினைத்து சூரியனை எப்படி உற்றுப்பார்த்தாலும் அவளுக்கு கண்ணீர் என்பதே வருவதில்லை. அதிலும் அம்மாவின் கையில் புழுவாக நெளிந்து கொடிருக்கும் அந்த குறியை நினைத்து விட்டாள் அவளால் நீண்ட நேரம் சிரிப்பை அடக்க முடியாது.

இன்று அந்த சம்பவத்தை நினைத்து நடு வீட்டினுள் உருண்டு சிரிக்க துவங்கியவள், இரவு கிழித்து தூக்கி எறிந்த காகித குப்பைகளை ஒன்றுக்கூட்டி தன் மேனி எங்கும் தூவிக்கொண்டாள். அவனிடமிருந்து வந்த கல்யாண பத்திரிகை அவள் எதிர்பார்த்த ஒன்றுதான். ஆனால், அதில் ஒட்டிக்கொண்டு வந்த கடிதம்தான் அவளை சிரிக்க வைத்தது.

“துயரங்கள் அற்ற மாயாவிற்கு! உன்னைப்போல் என்னால் மரணங்களை சிரிப்புடன் கடக்கமுடியாது. துயரமே இல்லாத உன்னுடன்தான் வாழ ஆசைப்பட்டேன் ஆனால் துயரத்தை உணர முடியாத உன்னுடன் எப்படி வாழ முடியும், இந்த பிரிவுகூட உனக்கு சிரிப்பை மட்டுமே தரும் என்பது தெரிந்த ஒன்று. ஆடு, மாடுகள் கூட தன் வாழ்வில் நடக்கும் துயரங்களுக்கு கண்ணீர் சிந்துகிறது! ஆனால், நீ? பிறந்ததில் இருந்து கண்ணீர் சிந்தவே இல்லை என்பதை நினைத்தால் உன்னை ஓர் மிருகமாகக் கூட என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. உன் சிரிப்பை பார்த்துதான் மயங்கினேன்.

அந்த சிரிப்பிற்கு பின்னால் எவ்வளவு குரூரம் உள்ளது என்பதை பார்க்க தவறிவிட்டேன். பெண்களுக்கு சிரிப்பை விட சில இடங்களில் கண்ணீர்தான் அழகு. உன் கண்களில் கண்ணீர் இல்லாமல் போனதற்கு எந்த காரணமாக வேண்டுமானால் இருக்கட்டும். ஆனால் எந்த உணர்வுகளும் அற்ற உன் சிரிப்புடனும், சந்தோசத்துடனும் வாழ்வது கடினம். முடிந்தால் உன் மரணத்திற்காவது அழுதுவிடு அப்பொழுதுதான் உன் பிறப்பு அர்த்தமாகும். என் வாழ்வில் உன்னைமட்டும் நான் மீண்டும் சந்தித்துவிடவே கூடது!” கடிதத்தை மடித்தபோது அவள் சிரிப்பு சத்தத்தில் காகித தூள்கள் வீடு முழுவதும் பறந்தது.

சில மாதங்களுக்கு முன் மாயா எவ்வளவு எடுத்துச்சொல்லியும், பலவித வித்தைகளை அவள் முன் நிகழ்த்திக்காட்டி காதல் என்ற பெயரில் மயக்கியவன். அவள் சிரிக்கும் போது எத்தனை வித அழகுடன் இருக்கிறாள் என்பதை புகைப்படமாக எடுத்து தள்ளினான். பலவிதமான பரிசுப்பொருட்கள். அனைத்திலும், அவள் சிரிப்பை அவன் அதிகம் நேசிப்பதாக பறைசாற்றியது. பழகிய சில மாதங்களில் உடனே பதிவு திருமணம் செய்யவேண்டும், அப்போதுதான் பொங்கள் பகுதியில் அதிநவீன வசதியுடன் வரும் வீட்டில் முன் பதிவு செய்துக்கொள்ளமுடியும் என்று, எப்படி திருமணம் நடக்க வேண்டும், யாரையெல்லாம் கூப்பிடவேண்டுமென பெயர் பட்டியல் எடுத்தவனை சிரிப்புடன் “என்னுடன் ஒரு நாள் உன்னால் வாழமுடியாது! இன்னும் சிறிது காலம் காதலிச்சு பார்” என்று தடுத்தாள். உன் எண்ணத்தைப் பொய்யாக்குகிறேன் என்று அவள் வீட்டில் இரண்டு நாள் தங்கப்போவதாக சொல்லிக்கொண்டு வந்து நின்றவனை மாயா தடுக்கவில்லை.

‘ஒரு பெண்பிள்ளை இப்படியா வீட்டை வைத்திருப்பார்கள்?” என்று திட்டியப்படி கோப்பி குவளைக்குள் பூத்திருந்த பூஞ்சையை வழித் தெரியபோனவனை தடுத்து நிறுத்தியவள், “என்னோடு என்று நான் சொன்னது என் இயல்புகள், ரசனைகள் அனைத்தும் சேர்ந்ததுதான். அதனால், இந்த வீட்டில் எதையும் மாற்ற முயற்சிக்காதே” என்றவள் “உனக்கு கோப்பியா, டீயா?” என்றாள்.
வீட்டை முகச்சுளிப்புடன் பார்த்தவன் சிங்கப்பூர் குப்பை சேகரிக்கும் இடத்தை கூட இந்தளவு மோசமாக தான் பார்த்ததில்லை என நினைத்துக் கொண்டான்.

அவள் என்ன குடிப்பாள் என்று கேட்டவனிடம், என்னைப்போல் உன்னையும் மாற்றிக்கொள்ள முயற்சிக்காதே என்றவள் அவன் கையில் டீ கப்பை கொடுத்துவிட்டு அருகில் அமர்ந்துக்கொண்டாள்.

சோபாவில் குப்பையாக கிடந்த புத்தக குவியலில் இருந்து ஒன்றை உருவிக்கொண்டாள். சிரமப்பட்டு அவள் கன்னம் தடவிக்கொண்டிருந்தவனுக்கு ஏதுவாக கன்னம் காட்டி அவன் மடியில் படுத்துக்கொண்டாள்.
“இதற்கு முன் நீ யாரையாவது காதலித்து வீட்டுக்கு அழைத்து வந்திருக்கிறாயா?” தயக்கத்தோடு அவன் முடிப்பதற்குள் மாயா அவன் கன்னம் திருகி சிரித்தாள். ‘அதெப்பெடி பெண்களுக்கு மட்டும் கற்பும், காமமும் ஒட்டி பிறந்த இரட்டை குழந்தை மாதிரி ஒருத்தனிடம் மட்டுமே வரவேண்டும்’ அவள் கண் சிமிட்டவே அவன் வழிந்து குழைந்து அவளை தழுவிக் கொண்டான்.

‘என் வாழ்க்கையில் அப்படி ஒருவனை நான் இதுவரை கடந்தது இல்லை, உன்னையும் சேர்த்தே சொல்கிறேன்! நான்தான் பலருக்கு சோதனை எலியாக இருந்து இருக்கிறேன். ஆனால் நீதான், என்னிடம் சிக்கிய முதல் சோதனை எலி! உன்னை வைத்துதான் அதற்கெல்லாம் நான் சரிப்படுவேன என்று தெரிந்துக்கொள்ள வேண்டும்” என்று சிரித்தவளை இறுக்க அனைத்துக்கொண்டான்.

“உனக்கு வருத்தம் என்பதே வராதா? இந்த தனிமை, யாருமற்ற சோகம், எதுவும் உனக்கு கண்ணீரை தரவில்லையா? இப்படி இந்த வீட்டில் உன்னை பார்க்க எனக்கு பயமா இருக்கு! என்ன ஜென்மமோ போ!’ என்றவன் அவள் இதழ்களில் முத்தமிட்டான்.
கொடி படர போடப்பட்ட பந்தல் உயிரற்று கிடப்பது போல் இரவு முழுவதும் அவன் படர படர அவள் உயிரற்ற பிணம் போல் கிடந்தாள். அவனின் முத்தம், இறுக்கம், ஆண்மை, வேகம், காமம் அனைத்தும் அவளிடம் மன்றாடி கெஞ்சி அழைத்தது. அவளுக்கும் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் சிரிக்க துவங்கி விட்டாள். அவள் பார்த்த சினிமா, படித்த புத்தகம், ஓரக்கண்ணால் ரசித்த காதல் எதுவும் அவனிடம் தோன்றாமல் போனது.
முதல் நாளே அவன் உணர்ந்து கொண்டான். அவளை சந்தோசமாக சிரிக்க வைக்கவும், துயரத்துடன் கண்ணீர் சிந்த வைக்கவும் முடியாதென.

இதைத் தெரிந்துகொண்ட போது காதல் வடிந்து காமம் மட்டுமே தலைக்கேறியது. மூர்க்கமாக அவன் செயல்பட்ட போதும் அவள் எதிர்ப்பின்றி கிடந்தாள். தன் உடல் இதற்கு முன்னர் என்னவெல்லாம் எதிர்வினையாற்றியது என்னும் எண்ணத்தில் கடந்த காலமும் நிகழ் காலமும் மாறி மாறி அவள் முன் வந்து போனது. இப்படித்தானே அன்றும். தலையில் முடிகளே இல்லாத அந்த சொட்டைத் தலையன், நாற்றம் பிடித்த உடலும் மதுவீச்சம் கவிந்த வாயுமாய் தன் மீது படர்ந்தான், அம்மாவின் காதலனை எப்படி அழைப்பது? அவள் தன் உயிரின் ஆணி வேரெல்லாம் கலங்க தலையணை அடியில் இருந்த கத்தரிக்கோலை எடுத்து சத்தமில்லாமல் சிரித்தாள். அன்று அம்மாவின் மீது மட்டும்மல்ல மாயாவின் மீதும் பிண வாடை வீசியது. ஐந்தாவது முறையாக குளித்துவிட்டு வந்த மாயாவை அம்மாவின் காதலன் அவளை அள்ளி அனைத்துக்கொண்டான்.

குடித்துவிட்டு நிர்வாணமாய் நின்றவனை எவ்வித பதட்டமின்றி சிறு புன்னகையுடன் கடக்க முயன்றவளை மேலும் இறுக்க அனைத்துகொண்டாள். அவள் சிரிப்பின் அர்த்தம் புரியாதவன் அவள் ஆடைகளை களைத்துப் கழுத்துக்குள் முகம் புதைக்கையில் அவன் குறி மாயாவின் கைகளில் இருந்தது. அன்று சிரித்தது போல் அவள் இதுவரை சிரித்ததே இல்லை. சிரிப்பு குறையாமல் அவனை இழுத்துவந்து, போதையில் சுயநினைவு அற்றுக் கிடந்த அம்மாவின் அருகில் போட்டவள், அவன் குறியை அம்மாவின் கையில் திணித்து விட்டு, புன்னகையுடன் அம்மாவின் மணிக்கட்டில் அதே கத்தரிக்கோலால் சின்னதாக ஒரு கோடும் போட்டுவிட்டாள். மறந்து போன சம்பவம் ஏனோ தெரியவில்லை இன்று நினைவுக்கு வர கையில் இருந்த கத்தரிக்கோலை தூர வீசிவிட்டு தாமரை இலையில் நீர் திவலை ஒட்டமுடியாமல் உருண்டுக் கொண்டிருப்பது போல் அவன் புணர்ந்து கொண்டிருக்கையிலேயே உறங்கிப்போனாள்.

தூங்குவதற்கு முன்பு அவளுக்கு ஒன்று மட்டும் நிச்சயம் தெரிந்திருந்தது விடிவதற்கு முன்பே அவன் சென்றுவிடுவான். அப்படித்தான் நடக்கவும் செய்தது. இப்போதெல்லாம் மாயாவிற்கு அந்த கேள்வி தோன்றுவதே இல்லை ‘எனக்கு ஏன் கண்ணீர் வருவதில்லை!’

****

கல்யாண்ஜி கவிதைகள்

download

சுமார் அடுக்ககப் பால்கனியிலிருந்து

இடது மூக்குத்தியணிந்த ஒரு சின்னஞ்சிறு அல்லாத பெண்

புறாக்களைப் பறக்க விடுகிறாள்.

அவளின் உள்ளிருந்து வெளியேறி

இளம் வெயிலைச் சிறகுகளால் ஒதுக்கி மேலேறுகின்றன.

ஒன்று மட்டும் பிடிவாதமாகப் பறத்தல் மறுத்து

திரும்பவும் போய் பால்கனியில் அமர்ந்தது.

வேற்று பாஷையில் கொஞ்சியபடிக்கு அவள் சிரிப்பில் ஒளிர்ந்தாள்.

நான் பார்த்தேன், எந்தச் சிரமமும் இன்றி

சொந்த வீடு போல அது அவளுக்குள் போவதை.

2.

முண்டும் முடிச்சுமான சுற்றுலாப் பாறை அது.

அன்றைய வெயில் முழுவதையும் தன் கீழ் வைத்திருந்தது.

வழியும் திரவம் உறைந்தது போன்ற வழவழப்பில்

எங்களை அது உட்காரச் சொன்னது.

இங்கே உட்கார்கிறேன் என நான் உட்கார்ந்தேன்.

அங்கே உட்கார்வதாக அவன் உட்கார்ந்தான்.

எங்கள் உரையாடல் நிகழத் துவங்கியது

வேறு வேறு பாறைகளிலிருந்து

வேறு வேறு காலங்களிலிருந்து.

.3.

அவர்களின் அறைக்குள் நுழைந்தவுடன் பார்த்த எதிர்ச்சுவர்

மிகுந்த படபடப்பு உண்டாக்கிஅது.

பிடிபடப்போவது போலிருந்த அந்தப் பட்டாம்பூச்சி

செயற்கையானது என்றார்கள்.

பிறவியின் முழு தினங்களுக்குச் சேர்த்து இரையெடுத்திருந்த

பல்லியும் உயர் ரக ரப்பரால் ஆனது என்றார்கள்/

என் பதற்றத்தை முற்றிலும் தணிக்கும் குவளைகள்

அவர்களிடம் உண்டென்று சிரித்து ஆற்றுப்படுத்தினார்கள்.

நடுங்கும் விரல்களுடன் குனிந்து என் காலணியைக் கழற்றுகையில்

தெரிந்தது

உலோகத்தால் ஆனவனாக பாதங்களிலிருந்து நான் மேல் நோக்கி

மாறிக்கொண்டிருப்பது.

4.

உலர்ந்து காய்ந்த வடி கஞ்சி போல

உரியும் சுவரொட்டிக் கிழிசல் போல

ஒரு சொல் அல்லது சில சொற்கள் என் தொண்டைக்குள்.

எச்சிலையும் திரட்டிக்கொண்டே இருக்கிறேன்.

ஒரு சிரங்கைத் தண்ணீர் கிடைக்கும் எனில்

அச் சொல் அல்லது சொற்களை நனைத்துக் கொள்வேன்.

என்ன தாவரம் என அவை முளைக்கையில் எனக்கும் தெரிந்துவிடும்.

அதன் நாளைய மலர்கள் உங்களுக்கானதா, உங்களுக்கு எதிரானதா என்றும்.

ஒருபோதும் அது பெற்ற உள்ளங்கைத் தண்ணீருக்கு

எதிரானதாக இராது என்பது உத்தரவாதமானது.

%

கல்யாண்ஜி

18-07-2017

புரந்தரதாசர் (1484–1564) இசைக் கட்டுரை : – தி.இரா.மீனா

download

கர்நாடக இசையில் தாச இலக்கியத்தின் பங்கு மிக அதிகமானது.சாதாரண மனிதனும் விரும்பி ஏற்கும் வகையில் பண்பாடு மற்றும் சமய மேன்மை சார்ந்த கருத்துக்களை தாசர்கள் கீர்த்தனைகளாக்கி தங்கள் பக்தியை வளப்படுத்தினர்.’நாதோபாசனா’என்ற பெயரில் அமையும் இது இசை, பக்தி, இலக்கியம் என்ற மூன்றையும் உள்ளடக்கியது என்றாலும் தனித்தனியாக இனம் கண்டறிய முடியாத அளவுக்குத் தமக்குள் இணைந்துள்ளது. ஹரிதாசர்களின் இலக்கியத்தைப் பொதுப் பாடல்கள், கவித்துவப் பாடல்கள், தத்துவப் பாடல்கள் என்ற மூன்று பிரிவுகளில் அடக்கலாம். ஹரிதாசர்களின் படைப்பில் மிக முக்கியமானது கீர்த்தனைகளே.இது தேவர்நாமா என்றும் அழைக்கப்படும்..வேதம்,உபநிடதம்,புராணம் குறிப்பாக தசாவதாரம் ஆகிய வற்றின் கருத்துக்களை எளிமையாகச் சாதாரண மனிதனுக்கும் புரியும் வகையில் வெளிப்படுத்தியவர்கள் ஹரிதாசர்கள்.

கருத்துக்களைக் கொள்கை களாக வெளிப்படுத்தாமல் இயல்பான கதை மற்றும் ,பேச்சுப்பாங்கில் கீர்த்த னைகள் வடிவத்தில் அமைத்ததால் மனிதர்கள் மனதில் அவை எளிதாகப் பதிந்தன.எல்லாப் பாடல்களும்,மறுக்கப்படாத சமய நிலைகளை வெளிப்படுத் தின.கடினமாக உணராமல்,வாழ்க்கையை அதன் போக்கை மனிதனுக்குப் பிடித்த வகையில் தெரிந்து கொள்ள அவை உதவின.வேதம் ,புராணம் ஆகியவைகள் சொன்ன கருத்துக்களை தாசர் கீர்த்தனைகள் மக்களுக்குக் காட்டின.ஹரிதாசர்கள் ஒன்றையும் விடாமல் எல்லா முக்கிய அம்சத் தையும் கீர்த்தனைகளில் வெளிக்கொண்டு வந்தனர்.வாழ்க்கையின் நடப்புகளை, அடை யாளத்தைக் காட்டும் வகையில் கீர்த்தனைகளில் சொல்லப்பட்ட நூற்றுக் கணக்கான விஷயங்கள் ஒவ்வொரு வகையில் விஷேசமானவை;அர்த்தம் நிறைந்தவை.

மனிதன்தானாகப் புரிந்து கொண்டிருக்க முடியாதவை.குறிப்பிட்ட காலச்சூழ்நிலையில் வாழ்க்கையின் திக்குத் தெரியாமல் இருந்த சாதாரண மனிதர்களுக்கு உண்மைகளின் அறிக்கைகளாக இருந்த கடினமான இலக்கிய வகைகள் புரியவில்லை. அந்நேரத்தில் ஹரிதாசர்களின் கீர்த்தனைகள், வழி நடத்திச் செல்லும் விளக்காக இருந்தன. கற்றறிந்தவர்களான தாசர்கள் மத்து வரின் செய்திகளை மிக எளிமையாகவும், விசாலமான நோக்குடனும் வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.விறுவிறுப்பான நிலையில் சொற்றொடர்களை எளி மையான கன்னட மொழியில் வெளிப்படுத்தினர்.அன்றாட வாழ்வில் பயன்படுத்தப்படும் பழமொழிகள் போலக் கீர்த்தனைகளை அமைத்தனர். எளிமை அவர்களின் அழகாகும்.அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட பிரிவையோ, துறையையோ பற்றிப் பேசவில்லை.பொதுவான பார்வையைக் கையாண் டதால் எல்லோரையும் ஈர்க்கின்ற தன்மை அந்த இலக்கியத்திற்கு இருந்தது . அகந்தை,ஆங்காரம்,தந்திரம்,ஆகியவைகளை ஒழித்த நிலையில்தான் அவர்கள் பாடல்களிருந்தன.ஒவ்வொரு ஹரிதாசனுக்கும்தனியானநடையிருந்தது.அந்த நடையின் வளர்ச்சிதான் கர்நாடக இசை என்ற ஒரு வடிவத்தை உலகிற்குத் தந்தது.

நவீன கர்நாடக இசையின் காலம் புரந்தரதாசரோடு தொடங்குகிறது. இசைப் பயிற்சிக்கு உரிய ஸரளி வரிசை,ஜண்டி வரிசை அலங்காரம்,கீதம் என்று பலவற்றையும் புரந்தரதாசர் அறிமுகம் செய்தார். அன்றாட வாழ்க்கை நிகழ் வுகள் பற்றிய அபிப்ராயங்களைத் பாடல்களில் வெளிப்படுத்தி,பேச்சு மொழிக் கூறுகளை பயன்படுத்தி,சாதாரண மனிதனும் கற்றுக் கொண்டு பாடும்படியான மெட்டு மற்றும் ராகங்களை நாட்டுப்புற ராகத்தோடு இணைத்து தன் பாடல்களில் வெளிக்கொண்டு வந்தவர்.மாயாமாளவ கௌளை ராகத்தை அறிமுகம் படுத்தியதும் இவர்தான்.

தாசர்களின் தலைவனாகப் போற்றப்படும் புரந்தரதாசர் செல்வப் பரம்பரை யில் வந்தவர்.ஒரு கட்டத்தில் பேராசை வாழ்க்கையின் நிலையிலிருந்து விலகி விஷ்ணுபக்தனானார்.உலக வாழ்க்கையை உன்னிப்பாகக் கவனித்து பல்வேறு சூழ்நிலைகளில் பழகியதால் அவர் கீர்த்தனைகள் நகைச்சுவை,கண் டனம்,சமூகவிமர்சனம்,அறிவுரை என எல்லாவற்றின்கலவையாகவும் அமைந் தன.நாமமகிமை,துதி,நிவேதனம், கிருஷ்ணலீலை, சமூக விமர்சனம்,அறிவுரை என்ற பிரிவுகளில்அவர் கீர்த்தனைகள் அடங்குகின்றன.

அவருடைய பாடல்கள் அனைத்தும் தேற்றமும்(theorems) விளக்கவுரைகளும்தான் (commentaries ) எல்லாக்காலத்திற்கும் பொருந்தும் வகையிலான பாடல்கள் அவருடைய அறி வுப் பிரதிபலிப்பாக இல்லாமல் சாதாரண மனிதனையும் தொட்டுப் பார்த்துப் பேசுவதாகிறது.ஒவ்வொரு பாடலும் உலகத்தொடர்பான செய்திப் பகிர்வாகவும் உள்ளது. இந்த நிலை மனிதர்களிடம் இசையின் மீது ஒரு தாக்கத்தை உண் டாக்கியது என்பதில் இரண்டாம் கருத்தில்லை.,

’வயிற்று வைராக்கியம் ”என்ற கீர்த்தனை சமூக வாழ்க்கையின் குறை பாடுகளைப் பிரதிபலிக்கும் கீர்த்தனையாகும் ”வைகறையில் எழுந்து குளிரில் குளித்துவிட்டு மதம்,மாச்சர்யம்,கோபம் ஆகியவைகளோடு வாழ்தல்,ஒருபுறம் மந்திரம் சொல்லிக்கொண்டு மறுபுறம் மனதைஅலையவிடுதல்,மேடை வேடம் போட்டு வாழும் சோற்றுஞானம் “என்று சமூகத்தின் குறைகளைச் சுட்டிக் காட்டுகிறார்..’மடி மடி என்று’ என்ற பாடலில் ஈரஆடைகளை அணிந்து உலகத்தவருக்குத் தன்னைக் காட்டிக் கொள்வது மடியாகாது.. மனதிலிருக்கும் கோபம், பொறாமை, வெறுப்பு ஆகியவைகளைஒழிப்பதுதான் உண்மையான மடிஎன்கிறார். வெளிப்புறச் செயல்களுக்கு அதிக மதிப்புத் தந்து மற்றவர்கள் முன்பு தன்னைக்காட்டிக் கொள்ளும் தன்மைமனிதர்களிடம் அதி கமாகவுள்ளதுள்ளது என்கிறார்.

அநீதியையும்,ஆடம்பரத்தையும் பழிப்பதான பார்வையிலும் சில கீர்த்தனைகள் உண்டு.” எனக்கு சிரிப்புத்தான் வருகிறது உடல் தண்ணீருக்குள் இருந்து பயன் என்ன?வேம்பினை வெல்லத்தில் இணைப்பதால் என்ன பயன்?புலையன் நம்மிடையிலன்றி வெளியிலா இருக்கிறான் உடல்அழுக்கை கழுவ முடியும்போது மன அழுக்கைக் கழுவமுடியாதா?”என்பன போன்ற கருத்துக்கள் குறிப்பிடத் தக்கவை.சமூக போதனைக்குச் சான்றாக “தருமமே ஜயம்” என்ற கீர்த்தனை அமைகிறது .”நஞ்சுகொடுத்தவனுக்கு நல்ல உணவு தரவேண்டும்:பழித்தவனைப் பாராட்ட வேண்டும்”என்ற கருத்து இன்னாசெய்தவனுக்கும் நன்னயம் செய்யத் தூண்டும் வள்ளுவத்தை நினைவுபடுத்துகிறது’ இது பாக்கியம்என்ற கீர்த்த னையில் “கல்லாயிருக்க வேண்டும் கடின சம்சாரத்தில்,வில்லாக வளைய வேண்டும் பெரியோரிடம்”என்ற வரி பழமொழி போல இன்றும் எல்லோராலும் பயன்படுத்தப்படும் எளியதொடராகிறது.

எதையும் எதிர்த்து நிற்கும் ஆன்மபலம் மனிதனுக்கு வேண்டும் என்ற வற்புறுத்தல் அவர் பாடல்களில் தொடர்ந்து இடம் பெறுகிறது பக்தி என்பது பல கோயில் களுக்குச் செல்வதல்ல.சரியான வாழ்க்கைமுறைதான் பக்திஎன்கி றார்.மண்,பொன்,பெண் மீது இருக்கும் ஆசை நீக்கப்படவேண்டும் என்ற செய்தி சொல்லப்படும் விதம் புதுமையானதாக உள்ளது.”ஆசைகளை நீக்கும்படி நேரில் உபதேசம் செய்வது இயல்பு. ஆனால் திருமால் தன் கையால் கடிதமெழுதி இவைகளை நீக்கும்படி வேண்டுகிறான்”என்ற தொனியிலான கீர்த்தனை புதுமையாக மட்டுமின்றி வியப்பையும் ,கற்பனை ஆற்றலையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

ஒவ்வொரு நாளும் நல்லநாளே. திதி, வாரம், நட்சத் திரம்,யோகம் ஆகியவை பற்றியெல்லாம் மனிதர்கள் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை.கடவுளை வழிபட்டால் எல்லா நாளும் நல்லநாளாகும் என்ற மிக உயர்ந்த தத்துவத்தை மிக எளிமையான முறையில் “இந்த தினம் சுபதினம்இந்த நட்சத்திரம் சுபநட்சத்திரம் “என்ற பாடல் காட்டுகிறது .“மனிதர்களுக்கு வாழ்க்கைஎன்பது வானவில்லைப் போல பல்நிறம் கொண் டதாக,கவர்ச்சியானதாகத் தெரிகிறது.ஆனால் அவையெல்லாம் மாயையே என்பதை அவர்களுக்கு நினைவுபடுத்தும் வகையில் .”யாருக்குக் கவலை” என்ற பாடலில் எந்த நேரமும் உடையும் நீர்க்குமிழியைப் போல உள்ள வாழ்க்கையில் யாரைப் பற்றி நாம் கவலைப்பட வேண்டும். யானை கள்,குதிரைகள், கஜானா, நாடு,கௌரவம், புனிதமான உறவுகள்,நட்பு எல்லாம் மாயையும்,குறைவான ஆயுளும் உடையவை என்று .நிரந்தமற்ற தன்மையை உணர வைப்பது அவர் கருத்தாகிறது.

என்ன சாதியாக இருந்தாலும் மனித நேயத்தைப் புரிந்து கொள்ளாவிட்டால் என்ன பயன்?ஒருவனுடைய பிறப்பு மட்டும் அவன் உயர்வுக்கோ ,தாழ்வுக்கோ காரணமாக முடியாது.வெவ்வேறு நிறமுடைய பசுக்கள் தரும் பாலும் வெவ்வேறு வடிவம் கொண்ட கரும்புகள் தரும் சுவையும் வித்தியாசப்பட முடியுமா? தோற்றத்தில் இருக்கும் வேறுபாடு யாருடைய இயல்புத் தன்மையையும்,பக்குவத்தையும் மாற்ற முடியாது என்பது அவர் கொள்கை.

தீண்டாமை அவரால் பொறுக்க முடியாததாகிறது.பிறந்த சாதியை வைத்து மனிதன் தீண்டத்தகாதவன் என்று முத்திரை குத்துவது சரியல்ல.அவன் செயல்பாடுகள்தான் அதைத் தீர்மானிக்க வேண்டும்.தீண்டாமை என்பது தொடுவுணர்ச்சியை முன் வைத்து அமையும் பொருளல்ல என்றொரு பாடல் சொல்கிறது. சுயஒழுக்கமில்லாதிருப்பது ,செல்வனாக இருந்து கொண்டு பொருள்தர மறுப்பது,மென்மையான பேச்சை பயன்படுத்தத் தெரியாம லிருப்பது இறுதியில் புரந்தரவிட்டலனை வணங்காமலிருப்பது ஆகியவைகள் தான் அவர் பார்வையில் தீண்டாமை யாகும்.புரந்தரதாசரின் கருத்து நம் சமூகத்தின் தீண்டாமைக்குத் தரும் அடியா கும்.புரந்தர விட்டல என்பது எந்தக் கடவுளுக்கும் பயன்படுத்தப்படும் பெயராகும் என்ற கருத்தையும் அறிஞர்கள் முன்வைக்கின்றனர். பல கடவுளரின் பெயர்களை அவர் பயன் படுத்தியிருப்பது இதற்குச் சான்றாகும். ஒவ்வொரு ஹரிபக்தனின் விருப்பமும் நல்ல எஜமானனுக்கு பொருத்தமான வனாக இருக்கிற தாச பாவம்தான்.

புரந்த ரதாசரின் பெரும் பாலான பாடல்கள் அவ்வுணர்வு சார்ந்தவையாகவே வெளிப் படுகின்றன.கடவுளுக்கும் அவன் பக்தனுக்குமிடையே நெருக்கம் அதிகமாகும் போது பரஸ்பர மதிப்பும், அன்புமான ஓருணர்வு வளர்கிறது.இந்த உணர்வுக்கு அடையாளம் கொடுப்பது போல மிக அதிகமான பரிச்சயப்பட்ட தொனியில் பாடல்களை வெளிப்படுத் துகிறார்.”எனக்கு நீயோ ,உன் உதவியோ தேவை யில்லை.உன் நாமத்தை உச்சரிக்கும் பலம் என்னிடம் இருப்பதே போதும்” என்கிறார் .இன்னொரு இடத்தில் நட்புணர்வோடு “ நான் சத்தியம் செய்கிறேன். நீயும் செய்ய வேண்டும்.நாமிருவரும் பக்தர்கள் மீது சத்தியம்செய்வோம் “ என்கிறார்.

புரந்தரதாசர் சிறந்த கணக்குப்பிள்ளையும் கூட.நல்ல செயல்களைச் செய்யும் போதும்,கெட்ட செயல்களைச் செய்யும் போதும் ஒருவன் தன் மனதையே தணிக்கை செய்து கொள்ளவேண்டும் மனம்தான் தணிக்கைக் கருவி என்கிறார்.”மனதைச் சோதித்துக் கொள்” [”மனவ சோதிசபேக்கு” ]என்ற பாடல் இதைக் காட்டுகிறது பாடல் இப்படித் தொடங்குகிறது.”எல்லா ஹரிதா சர்களுக்கும் இது ஓர் எச்சரிக்கை அழைப்பு. நேரம் குறைந்துவிட்டது. நூறுஆண்டுகள் ஆயுளாக இருந்தால் ஐம்பதாண்டுகள் தூக்கத்தில் போய்விடுகிறது.

மீதமுள்ள ஐம்பதாண்டுகளில் முதல் பதினைந்து ஆண்டுகள் அறிவுக் குறைவான இளமையிலும்,கடைசி இருபத்தைந்தாண்டுகள் முதுமையிலும் கழிகின்றன.இடையிலுள்ள இளமையான நிலையிலுள்ள இருபதாண்டுகள் இளரத்தம் என்பதால் மனம் அரேபியக் குதிரை போல உலகத்து ஆசைகளை நோக்கி ஓடுகிறது.இப்படி இருந்தால் எந்த நேரத்தில் கடவுளை நினைத்து வாழமுடியும்’.என்று பாடல் அமைகிறது.

மனிதாபிமானத்தைப் புறம் தள்ளி விட்டு சாதி,பெண்,பணம்,ஆகியவைகளில் ஆழ்ந்து மயங்கிக் கிடந்த தன் காலச் சமூகம் அவரைப் பெரிதும் பாதித் தது.இவற்றைத் தடுத்து மக்களுக்கு விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தும் வகையில் அவர் பல இடங்களுக்கும் பயணம் செய்து தன் கருத்துக்களை வெளிப்படுத் தியதாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். சில கருத்துக்கள் பழமொழி போல சமுதாயநலம் சார்ந்து அமைகின்றன.”வயது முதிர்ந்தவனோடு திருமண உறவுக்கு எதிர்ப்பு, இரு மனைவியர் வாழ்க்கைக்கு எதிர்ப்பு, கீழ்ச்சாதி வந்தான் என்ற பேச்சுக்கு எதிர்ப்பு ” எனச் சமூக அவலங்களை அகற்ற முயல்கிறார்.

ஏழைகளின் உணவான ராகியைப் பாடலாக்கி ’ராகி என்ற சொல் ’பல்வேறு பாவனைகளில் வெளிப்படுத்தியிருக்கும் தன்மை அற்புதமானது

“ராகி தந்தீரோ பிக்ஷ்க்ஷேக்கே ராகி தந்தீரோ

அன்னதான மாடுவராகி அன்னசத்ராவணிதவாராகி

குருகள் சேவைய மாடுவராகி

புரந்தரவிட்டலன சேவிப்பவராகி

போக்யராகி யோக்யராகி பாக்யவந்தராகி

ராகி தந்தீரா பிக்ஷ்க்ஷேக்கே ராகி தந்தீரா”

ஒரு வயதான மூதாட்டியிடம் தனக்கு உணவு தரும்படி பக்தன் வேண்டு கிறான்.தன்னிடம்ஒரு ராகிரொட்டி மட்டுமே இருப்பதாக அவள் சொல் கிறாள்.அது தனது தேவைக்கு மேலானது என்கிறான். அதுமுதல் தினமும் பிச்சைக்கு வந்து ராகியையே வேண்டுகிறான்.இந்தப் பாடலின் மிகச் சிறந்த அமசம்’ராகி’ என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தும் விதம்தான். ”யோக்யராகி”,”போக்யராகி”, ”பாக்யவந்தராகி” என்று எல்லாம் இரட்டைப் பொருளில் அமைகிறது.சான்றாக “யோக்ய +ராகி—சாப்பிடுவதற்கு ஏற்ற ராகி ,”யோகயர்+ஆகி—கொடை கொடுப்பதற்கு தகுதியானவர், போக்யர்+ ஆகி கொடுப்பதில் அவருக்குக் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி “என இந்தப் பாடலுக்கு அறிஞர்கள் விளக்கம் தந்துள்ளனர்.இது அவருடைய மிகச் சிறந்த பாடலெனவும் கூறப்படுகிறது.

’லம்போதர லகுமிரா’, ’கஜவதனா பேடுவே’, ’பாக்யதலட்சுமி பாரம்மா ”,என்று எல்லோரும் அறிந்த சில பாடல்கள் அவருடைய எளிமை நடைக்கும், எவரும் புரிந்து கொள்ளும் தன்மைக்கும் சான்றுகளாகும் புரந்தரதாசருக்குப் பின்வந்தவர்கள் அவர் மரபையே பின்பற்றினர்.இன்றும் அது தொடரப் படுகிறது..தியாகராஜரும் ராகம்,பாவம், தாளம்.என்று புரந்தரதாசர் வழியைத் தொடர்ந்தவர் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

கன்னட மொழியில் அவரால் படைக்கப்பட்டவைகளை ’புரந்தரோபநிஷத்” என்று அவரது குருவே போற்றியுள்ளார்.நான்கு லடசத்திற்கும் மேலான பாடல்களை அவர் பாடியிருந்தாலும் எழுநூறுக்கும் மேற்பட்ட பாடல்களே இன்று பயன்பாட்டிலுள்ளன.

ஹிந்துஸ்தானி இசையில் புரந்தரதாசரின் தாக்கம் அதிகமுண்டு. ஹிந்துஸ்தா னிய பாடகரான தான்சேனின் குருவான சுவாமி ஹரிதாஸ் புரந்தரதாசரின் சீடராவார்.அவருடைய பாடல்கள் ஹிந்துஸ்தானி இசையிலும் மிகப் பிரபல மாக இருக்கின்றன.அவற்றை அண்மைக் காலங்களில் பீம்சிங்தோஷி மாதவ் குடி, பசவராஜ் ராஜ்குரு ஆகியோர் மக்கள் மத்தியில் மிகப் பிரபலமாக்கி யுள்ளனர். ’ தாசசாகித்ய திட்டத்தின்’ அடிப்படையில் திருப்பதி தேவஸ்தானம் புரந்த்தாசரின் பாடல்களை மக்கள் மத்தியில் பரவலாக்கி வருவது குறிப்பிடத்தக்கது.

’தாசர் என்றால் புரந்தரதாசர்தான்”என்ற அடைமொழியோடு கன்னட மண்ணில் இன்றும் போற்றப்படுபவராக உள்ள அவரையும் ,கனகதாசரையும் இணைத்து ’கனக புரந்தரா’ என்ற செய்திப்படம் ஒன்று கிரீஷ்கர்னாடால் இயக்கப் பட்டுள்ளது. கிருஷ்ணனின் இளம்பிராயத்தை வர்ணிக்கும் புரந்தரதாசரின் சிறிய அளவிலான கீதங்கள் இன்றும் தென்னகத்து தாய்களால் பாடப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது.

———————