Category: சிபி பக்கம்

SIBICHELVAN’S 6 POEMS ( II ) Rendered in English by Latha Ramakrishnan



On its own the journey had begun.

Some hours, faraway,

All others not pre-planned,

went on.

In many a milestone

they’ve written the name of an ailment

in languages not in vogue till then.

In milestones, sometimes they’ve written

the journey’s age and sometimes

the ‘volume’ of the disease.

As they’ve kept hidden

the distance of one’s destination

We are journeying all too hastily, agitatedly ,

through a terrible, challenging

want of time.

Your compasses won’t work here;

your GPS instruments won’t.

Gadgets that measure your pressure

and your ECG machine

and your treadmills

Further your ultra-modern scientific devices

don’t come to your aid.

Those who you had firmly believed

would accompany you

are waving hands, bidding goodbye to you.

At the instant when you realize

that no name nor ailment nor life

is inscribed in your journey’s unforeseen milestone

the word Nature would be written in that.

But, then your eyes would be almost closed.

How would you read Nature?

6. என்றொரு பயணம்

தன்னாலே தொடங்கிவிட்டது பயணம்

தொடங்கிய இடத்திலிருந்து

வெகுதொலைவாக சில சமயங்கள்

திட்டமிடாதவையாக மற்ற அனைத்து சமயங்கள்


பல மைல்கற்களில் அதுவரை இல்லாத மொழிகளில்

ஒரு நோயின் பெயரை எழுதிவைத்திருக்கிறார்கள்

மைல்கற்களில் சில சமயங்களில் பயணத்தின் வயதையும்


நோய்களின் அளவையும் எழுதிவைத்திருக்கிறார்கள்

போய்ச் சேரவேண்டிய தொலைவையும்

நேரத்தையும் ரகசியமாக வைத்திருப்பதால்

ஒரு திகிலான

ஒரு சவாலான

ஒரு நேரமின்மையில்

பரபரப்பாக பயணம் மேற்கொண்டிருக்கிறோம்

உங்கள் திசைகாட்டிகள் இங்கே வேலைசெய்யாது

உங்கள் ஜிபிஎஸ் கருவிகள் இங்கே வேலைசெய்யாது

உங்கள் பிரஷரை அளவிடுகிற கருவிகள்

மற்றும் உங்களின் இசிஜி கருவிகள்

மற்றும் உங்கள்

டிரட் மில்கள்

மேலும் உங்களின் அதிநவீன அறிவியல் கருவிகள்

துணைக்கு வருவதில்லை

பயணத்தில் உங்களோடு யாவரும் வருவார்கள் என

நீங்கள் உறுதியாக நம்பியவர்கள்

இப்போது கையசைத்து உங்களுக்கு விடைகொடுக்கிறார்கள்

உங்கள் பயணத்தின் எதிர்பாராத மைல்கல்லில்

எந்தப் பெயரும் எந்த நோயும் அல்லது எந்த உயிரும்

அங்கே பதியப்பட்டிருக்கவில்லை என்பதை

நீங்கள் அறியும் நொடியில்

அந்த மைல்கல்லில் இயற்கை என எழுதியிருக்கும்

அப்போது கண்கள் சொருகியிருக்கும்

எப்படிப் படிப்பீர்கள்



I was of the impression that only in our place

there was blue sky.

Crossing the sea I went to another soil.

There too the sky was in blue alone.

As I visited more and more places

Everywhere the sky was widespread

in blue only.

Should go somewhere having sky sans blue.

Also, should visit a place where there is

no sky at all.

And I should paint it in the hue and shade

That I desire.

If I throw a drop of milk

Won’t the entire sky turn white?

In all the places I tread in that instant

in silvery white sky there wander, flying

going round and round _ the clouds.

7. நீலவான் வெண்மை

எங்களூரில் தான் நீலவானம் இருக்கிறது என நினைத்திருந்தேன்

கடல் கடந்து பறந்து போனேன் ஒரு நிலம்

அங்கேயும் நீலத்தில்தான் இருந்தது வானம்

இன்னும் இன்னும் என நிறைய ஊர்களுக்கு

போகப்போக எல்லா ஊர்களிலும்

வானம் நீலத்தில்தான் விரிந்துகிடந்தது.


நீலமற்ற வானம் இல்லாத ஊருக்கு.

வானமேயில்லாத ஊருக்கும் ஒருநாள் போகவேண்டும்.

அதற்கு நிறத்தை நான் விரும்பிய வண்ணத்தில் ஏற்றவேண்டும்

துளிப்பாலை வீசினால்

வானம் முழுக்க வெண்மையேறாதா


நான் போகிற எல்லா ஊர்களிலும்

வெண்மையான வானத்தில்

பறந்துபறந்து அலைகின்றன மேகங்கள்



I sliced a guava fruit into two and ate it.

Some more I offered to my guests.

The remaining one I threw off

from the terrace of our house.

Before landing on the floor

spreading branches in the wind

the guava fruits

growing in clusters

fell on the ground


8. முன் மதியம்

முன் மதியம் ஒரு கொய்யாப் பழத்தை

விண்டு உண்டேன்

இன்னும் சில பழங்களை விருந்தினர்க்குக் கையளித்தேன்


ஒரே ஒரு கொய்யாப்பழத்தை என் வீட்டின் மாடியிலிருந்து


தரையில் விழுவதற்குள் காற்றில் கிளை பரப்பி

கொத்து கொத்தாக காய்த்த கொய்யாப்பழங்கள்






download (98)


My house stands on the highways

leading to the capital city.

In one corner of the road

there stands an ATM of a bank having branches

all over the country.

Opposite to that there is a 24×7 clinic.

Near to that

ambulances remain waiting in readiness

to receive and caryy the corpsus.

So close to the clinic there is a cinema-theatre.

Colourful movies aplenty

studded with stunt scenes and love songs

would fill the auditorium

with whistles playing a pivotal role.

Adjacent to the theatre there is a

century-old crematorium.

For announcing ‘I have turned modern’

the electric crematorium name-boards

are hanging in multi-colour Flexes.

In the road opposite the crematorium

a massive wedding-hall.

There the song ‘Vaaraayoe Thoezhi Vaaraayoe…’

would be heard always.

Very near to all those my house remains.

Tell me now

If I mention which one specifically

you could identify my house easily?

So as to enable each one of you to spell it in the manner you like

let me draw it in a modern form:

My house there


a clinic

electric crematorium

a petrol bunk

a wedding-hall

Further, as my house stands on a highway

As soon as you are born

You can come and go so easily

near everything.

9. என் வீட்டின் அடையாளம்

என் வீடு ஒரு தலைநகருக்குப் போகிற நெடுஞ்சாலையின்மீது இருக்கிறது

அந்தச் சாலையின் ஒரு ஓரத்தில் நாடெங்கும் கிளை பரப்பியிருக்கிற

ஒரு வங்கியின் ஏடிஎம் எந்திரம் இருக்கிறது

எதிரில் புகழ்பெற்ற 24 மணிநேர மருத்துவமனை ஒன்று

மருத்துவமனை அருகில் தயாராக ஆம்புலன்ஸ்கள் காத்திருக்கின்றன

பிணங்களை வரவேற்று சுமந்து போக

மருத்துவமனையின் மிக அருகில் ஒரு சினிமா தியேட்டர் இருக்கிறது

அதில் பல வண்ணப் படங்கள் சண்டைக் காட்சிகளோடு

காதல் பாடல்களோடு விசில்களின் அரங்கேற்றத்தில் நிறையும்.

தியேட்டருக்கு அருகில் இருக்கிறது

நூற்றாண்டுப் பழமை வாய்ந்த ஒரு சுடுகாடு

நவீனமாகிவிட்டேன் எனச் சொல்ல மின்மயான போர்டின் அறிவிப்பு

சுடுகாட்டு வாசலில் பல வண்ண பிளக்ஸ்களில் தொங்கியபடியிருக்கின்றன

சுடுகாட்டுக்கு எதிர்ச்சாலையில் ஒரு மாபெரும் திருமண மண்டபம்

அங்கு எப்போதும் வாராயோ தோழி வாராயோ

என்ற பாடல் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும்

அவற்றிற்கு மிக மிக அருகில்தான் என் வீடு

இப்போது சொல்லுங்கள்

என் வீட்டிற்கு அடையாளமாக எதைக் குறிப்பிட்டுச் சொன்னால்

உங்களால் எளிதில் அடையாளம் காண இயலும்

அதை அவரவர் விருப்பத்திற்குச் சொல்ல வசதியாக

ஒரு நவீன வடிவத்தில் வரைந்து காட்டுகிறேன்

என் வீடு இருக்கிறது

ஒரு மருத்துவமனை

ஒரு வங்கி ஏடிஎம்

ஒரு எலெக்ட்ரிக் சுடுகாடு

ஒரு பெட்ரோல் பங்க்


ஒரு கல்யாண மண்டபம் அருகில்

மேலும் என் வீடு ஒரு தேசிய நெடுஞ்சாலையின்மீது இருப்பதால்

நீங்கள் பிறந்ததும் எளிதாக வந்து போகலாம்

எல்லாவற்றிற்கும் அருகில்


The frogs have started croaking;

The sound of thunder was bursting out

here and there

The earthy odour rose and spread.

Lightnings caused the dark sky glowed in patches and left.

Thus there began to appear

Indications of the impending rain.

Whether- forecast also was announcing once again

that there would be rain soon.

In the mud formed of the downpour

some time before

expecting rain the more a traveler walks.

Another appears as the ‘rain’s advent;

as the very sky filled with the possibility

of having rain cent percent.

10.சற்றுமுன் தூறலாகப் பெய்த மழை

தவளைகள் கறட்கறட்டென கத்தத் தொடங்கியிருந்தன

இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாக இடியோசை வெடித்துக்கொண்டிருந்தது

மண்வாசனை கிளர்ந்து பரவியது

இருண்ட வானில் வெளிச்சம் கீறி மறைந்தன மின்னல்கள்

இவ்வாறாக மழை வருவதற்கான அறிகுறிகள்

தென்படத் தொடங்கியிருந்தன

வானிலை அறிக்கையும் மழை வருவதை மீண்டும்

ஒருமுறை அறிவித்துக்கொண்டிருந்தது

சற்றுமுன் தூறலாகப் பெய்து

ஓய்ந்திருந்த சற்றில்

இன்னும் மழை வருமா என எதிர்பார்த்து நடக்கிறார் ஒரு சகபயணி

வந்துவிடுவதைப் போலவேயிருக்கிறார் மற்ற சகபயணி

நூறு சதவிகிதம் மழை வருவதற்கு வாய்ப்பிருக்கும் வானமுமாக


Cleaving two lands the tar-road goes on.

In one corner luscious green fields

and on the other side dry lands

The road proceeds in between.

Thirsty zebras in the centre.

They yearn to drink whatever water is

Within eyes’ reach.

The mirage runs in front

splashing wave after wave

In the speed of the road

on its other side

fields dry in luscious green lie.


இரண்டு நிலங்களைப் பிளந்துகொண்டு போகிறது தார் சாலை

ஒரு ஒரத்தில் பச்சைப் பசேலென வயல்களும்

இன்னொரு புறத்தில் கோடையில் காய்ந்த நிலங்களும்

நடுவில் போய்க்கொண்டிருக்கிறது சாலை

தாகமெடுத்த வரிக்குதிரைகள் சாலையின் நடுவில் கடக்கிறது

கண்ணில்பட்ட நீரைக் குடிக்க தவிதவியாய் தவிக்கிறது

கானல்நீர் அலையடித்து அலையடித்து முன்னால் போய்க்கொண்டிருக்கிறது

சாலையின் வேகத்தில்

சாலையின் அடுத்த பக்கத்தில் பச்சைப் பசேலென வயல்கள்



SIBICHELVAN’S 6 POEMS ( II ) Rendered in English by Latha Ramakrishnan

SIBICHELVAN’S 5 POEMS ( தமிழிலிருந்து ஆங்கிலத்திற்கு ) Rendered in English / Latha Ramakrishnan



It was in the seashore that I had seen that scene yesterday.

Today also, when I was having my walking exercise in the Corporation park

I had observed;

Standing as a group

they were all laughing

aloud ,in unison.

They were laughing out from the very depth of their bellies;

giving out laughter of all sorts, all kinds,

each laughing differently, n their own peculiar way.

Halting for a second and eyeing them curiously,

musing ‘oh, these madcaps’ they walk on with a sarcastic smile.

Observing them the Laughing Therapy laughs mockingly.

லாபிங் தெரபி

கடற்கரையில்தான் முதன் முதலாக நேற்று அந்தக் காட்சியைப் பார்த்தேன்

இன்ற காலையில் அந்த மாநகர பூங்காவில் நடைபயிற்சி

மேற்கொண்ட போதும் கவனித்தேன்

ஒரு கூட்டமாக

ஒரு குழுவாக இணைந்து

மொத்தமாக சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்

சிரிப்பை அவர்கள் அடிவயிற்றிலிருந்து சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்

விதவிதமாக வகைவகையாக சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்

விநோதமாக ஒரு கணம் நின்று பார்த்துவிட்டு

பைத்தியங்கள் என நினைத்தபடி குறுநகையோடு போகிறார்கள்

இவர்களைப் பார்த்து ஏளனமாக சிரித்துக்கொள்கிறது

லாபிங் தெரபி


When I saw it for the first time I was taken aback for sure.

That it could happen so young none expected – neither they nor I.

Just one tiny strand of hair peeped out in white hue.

Growing all too apprehensive on its account

I was seeking suggestions and advices from all and sundry.

Applied the hair-dye recommended by them for the first ever time

to my hair and turned it Black.

After a few days more strands of hair have come to appear White.

Frenzied I dyed them also in black and hid the White.

With the passing of a few years

White became widespread all over my head.

My struggle to hide them with black dye

and they turning pathetically white in a few days

from thence

continue unendingly.

Usually we are lured by white, isn’t it – they say.

But the time left is spent in

applying black dye and turning White into Black.

In the cash-box of the trader who wished to turn

Black into White

There swells daily


Observing him striving day-in and day-out

to turn them White.

and me striving to turn my hair black

The hair that laughed falls a little;

Showing White for some length and some Black at the edge.

it laughs.

The moments when the hairs of those

who, eyeing it and hearing about it laugh to their hearts’ content

begin to turn White,

draw the history of Black as a painting

upon their heads.

2.கருப்பு வெள்ளை

முதன்முதலாக அதைப் பார்த்து கொஞ்சம் மிரண்டுதான் போனேன்

அவ்வளவு இளமையான நாட்களிலேயே அது நடக்கும் என

நானோ மற்றவர்களே எதிர்பார்ததிருக்கவில்லை

ஒரே ஒரு முடிதான் வெள்ளையாக எட்டிப் பார்த்தது

அதற்காக கவலைகொண்டு தெரிந்தவர்கள் தெரியாதவர்கள் என்று

எல்லோரிடமும் ஆலோசனைகளை கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன்

அவர்கள் பரிந்துரைத்த ஹேர்டையை முதன்முதலாக தலைமுடிக்கு

தடவி கருப்பு சாயத்தை ஏற்றினேன்

சில நாட்கள் கடந்த நிலையில் இன்னும் கூடுதலாக முடிகள்

வெள்ளையாக தெரியதொடங்கியிருந்தன

அவற்றையும் வெறிகொண்டு சாயத்தை பூசி மறைக்க தொடங்கினேன்

மேலும் சில வருடங்கள் கழித்து

மொத்தமாக தலைமுழுக்க வெள்ளைமுடி பரவ தொடங்கியிருந்தன

நான் அவற்றை மறைப்பதற்கு கருப்பு சாயத்தை அடிப்பதும்

அது சில நாட்களில் வெளுத்து வெள்ளைவெளேரென

இளிப்பதும் முடிவற்றுப் போய்க்கொண்டிருக்கின்றன

வெள்ளைமீதுதானே வழக்கமாக ஆர்வமிருக்கும் என சொல்கிறார்கள்

ஆனால் கருப்பு சாயத்தை பூசி வெள்ளையை கருப்பாக்குவதில்

கழிகிறது மீதிமிருக்கிற காலங்கள்

வெள்ளையை பணமாக்க நினைத்த வியாபாரியின் கல்லாவில்

தினசரி நிறைகிறது

கறுப்பு பணம்

அதை வெள்ளையாக்க அவனும்

முடியை கருப்பாக்க நானும்

தினசரி போராடிக்கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து

சிரித்த முடி கொஞ்சம் உதிர்கிறது

அதன் அடியில் கொஞ்சம் நீளத்திற்கு வெள்ளையும்

நுனியில் கொஞ்சம் கருப்பும் காட்டி சிரிக்கிறது

அதைப் பார்த்தும் கேட்டும் சிரிப்பவர்களின்

தலைமுடிகளும் வெள்ளையாகத் தொடங்கிய நொடிகள்

கருப்பின் வரலாற்றை ஒரு ஓவியமாக தீட்டுகிறது

அவர்கள் தலையில்


download (77)


Yes of course, everything remains in that moment, they say

Have you seen that moment? They ask.

Those who have seen spin tales aplenty about that moment;

Those who haven’t are always speaking about it and nothing else.

It goes to show that none has forgotten that moment.

Thus that moment lives in each and every moment.

Therefore that moment is being blessed with eternity,

observes the philosopher.

The existentialist mocks at it.

Thus when that moment was being spent

Another moment is being born anew.


there comes into being another moment

exactly as the earlier one.

Of these not knowing which is real

and which is superficial

the moment is struggling momentarily.


everything remains in that moment.

3.எல்லாமே அந்த நொடியில்தான் இருக்கிறது

ஆம் எல்லாமே அந்த நொடியில்தான் இருப்பதாக சொல்கிறார்கள்

நீங்கள் அந்த நொடியைப் பார்த்திருக்கிறீர்களா?

எனக் கேட்கிறார்கள்

பார்த்தவர்கள் அந்த நொடியைப் பற்றி

பலவிதமாக புனைவுகளைக் கட்டவிழ்க்கிறார்கள்

பார்க்காதவர்கள் எந்நேரமும் அந்நொடியைப்

பற்றியே பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்

யாரும் அந்த நொடியை மறக்கவில்லை என்பதையே

அது காட்டிக்கொண்டிருக்கிறது

இப்படியாக அந்த நொடி எந்த நொடியிலும்

வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது


அந்த நொடி ஒரு சாகவரம் பெற்ற

நொடியாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறது என்கிறான் தத்துவஞானி

அதைக் கேலிசெய்கிறான் இருப்பியல்வாதி

இப்படியாக அந்த நொடி கழிந்துகொண்டிருந்த சமயத்தில்

இன்னொரு அந்த நொடி

புத்தம்புதிதாக தோன்றிக்கொண்டிருக்கிறது


அந்த நொடியைப் போலவே இன்னொரு

நொடி தோன்றிக்கொண்டிருக்கிறது

இதில் உண்மையான நொடியெது

பொய்யான நொடியெது என அறியாமல்

நொடிப்பொழுது திணறிக்கொண்டிருக்கிறது

அந்த நொடி


எல்லாமே அந்த நொடியில்தான் இருக்கிறது


At dawn I left

heading towards the town with the waterfalls

Soon as I alighted the bus

the town’s afternoon welcomed me.

‘It would be wonderful to bathe in the waterfalls

Your heart would be eased of all pressures’, said the Noon.

The oil-massaging expert came after us, chasing.

Said oil-massage would cool the body;

Further it is also good for health _

So he went on, pursuing.

Asking him to give oil-massaging to noontime

I made it sit on a rock.

Pouring oil onto the top of afternoon and massaging

it with hands He screamed.

That 990 was the heat of that afternoon

the oil-massager gave a weather report.

A sachet of shampoo and also a sandal soap

I bought and gave and took along the afternoon also

to bathe in the waterfalls with me.

The waterfalls which till that time was jumping topsy-turvy

hearing the afternoon yelling joyously “Oh waterfalls! Oh waterfalls!”

suddenly turned and leapt backwards.

I was bathing in it , happiness-personified

மத்தியானத்தைப் பிளத்தல்

அந்த அருவியிருக்கிற ஊருக்கு ஒரு அதிகாலையில் புறப்பட்டேன்

பேருந்துவிட்டு இறங்கியதும் என்னை வரவேற்றது அந்த ஊரின் மதியம்

அருவியில் குளித்தால் நன்றாக இருக்கும்

மன அழுத்தங்கள் நீங்கும் என்றது மதியம்

எங்களோடு எண்ணெய் தேய்த்துவிடும் நிபுணன்

பின்னாலேயே துரத்திக்கொண்டு வந்தான்

எண்ணெய் தேய்ப்பது உடல் சூட்டைக் குறைக்கும் என்றான்

மேலும் அது உடல் ஆரோக்கியத்திற்கு நல்லது என

உரைத்துக்கொண்டே வந்தான்

முதலில் மதியத்திற்கு எண்ணெய் தேய்க்க சொல்லி

ஒரு பாறையின் மீது அமர வைத்தேன்

மதியத்தின் உச்சியில் எண்ணெயை விட்டு

கைவைத்து தேய்த்தவன் அலறினான்

99 டிகிரி உஷ்ணம் அப்போதைய மதிய உடல் சூடென

வானிலை அறிக்கை வாசித்தான் எண்ணெய் தேய்ப்பவன்

ஒரு பாக்கெட் ஷாம்பு மற்றும் ஒரு சந்தன சோப் வாங்கிக் கொடுத்து

என்னோடு அருவியில் குளிப்பதற்கு மத்தியானத்தையும்

அழைத்துப் போனேன்

அப்போதுவரை தலைகீழாக குதித்துக்கொண்டிருந்த அருவி

நீர் வீழ்ச்சி நீர் வீழ்ச்சியென மதியம் உற்சாகத்தில் கூச்சலிட்டதைப் பார்த்து

வீழ்ச்சியடைந்துகொண்டிருந்த அருவி

சட்டென திரும்பி பின்னோக்கி பாய்ந்தது

அதில் நான் பெரும் உற்சாகத்தோடு குளித்துக்கொண்டிருந்தேன்

ஷாம்புவின் நுரை வெள்ளையாக நுரைத்துகொண்டு ஹோவென

பொங்கிப் பிரவாகித்து ஓடிக்கொண்டிருந்தது அருவி

அதை ஒரு ஓரமாக ஒதுங்கிநின்று வேடிக்கை

பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது மதியம்.

With the shampoo’s foam swelling so white

the waterfalls was swelling, flowing overflowing


Standing in one corner the afternoon is watching it

relishing it to its heart’s content.


It was flowing with its exclusive musical sound

“Oh lass, oh lady” I called aloud.

As if not hearing she moved on swiftly.

“What is her name?”

“What is her name?”

I asked.

He who stood nearby said “Kaveri”.

“Kaveri, Oh Kaveri”, cried I and ran after her.

Even then she was running as if not hearing my call,

being cross with me.

Thinking that she couldn’t hear me because of the roaring cataract

I asked it to keep quiet for a little while,

and, calling aloud “Kaveri, Oh Kaveri” again and again

pursued her.

Thinking that she couldn’t understand my call

I called out in Telugu.

Even then she moved on without looking back

He who was near me observed that

I would better call out in Kannada.

I called out in Kannada “Kaveri, Oh Kaveri”

But, before Kaveri could turn and look

The sea had arrived..


சலசலவென ஓடிக்கொண்டிருந்தது

ஏ பெண்ணே ஏ பெண்ணே என நான் அழைத்தேன்

அவள் காதில் விழாததைப் போலவே வேகமாகப் போய்க்கொண்டிருந்தாள்

அவள் பெயர் என்ன

அவள் பெயர் என்ன என கேட்டேன்

அருகிலிருந்தவர் சொன்னார்


காவேரி காவேரி என அழைத்துக்கொண்டே பின்னாலேயே ஓடினேன்

அப்போதும் அவள் காது கேட்காதவள் போலவே

கோபித்துக்கொண்டு போய்க்கொண்டிருந்தாள்

அருவியின் சத்தத்தில்தான் அவளுக்கு காது கேட்கவில்லை போலும்

என நினைத்து

சற்றுநேரம் சப்தமிடாமல் இருக்க சொல்லி அருவிக்கு சொன்னேன்

காவேரி காவேரி என மறுபடி மறுடி அழைத்துக்கொண்டே

பின்னாலேயே போனேன்

நான் அழைப்பது அவளுக்கு புரியவில்லை போலும் என

நினைத்து தெலுங்கில் அழைத்தேன்

அப்போதும் அவள் திரும்பி பார்க்காமல் போய்க்கொண்டிருந்தாள்

அருகிலிருந்தவர் சொன்னார் கன்னடத்தில் அழைத்தால்

சரியாக இருக்கும் என்றார்

கன்னடத்தில் காவேரி காவேரி என்றேன்

என்னவென காவேரி திரும்பிப் பார்ப்பதற்குள்

கடல் வந்துவிட்டது

நாய்கள் ஊளையிட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன ( சில கவிதைகள் ) / சிபிச்செல்வன்

images (64)

நாய்கள் ஊளையிட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன
நள்ளிரவிற்கு மூச்சு முட்டுகிற பயம்
பாதையில் பயணம் பயந்துபோய் பாதியில் நிற்கிறது
ஒரு நாய் தெருவில் குரைத்தவுடன்
மற்ற தெருக்களிலிருந்து எதிர் குரல்களை கொடுக்கின்றன நாய்கள்
அதைப் பார்த்துக்கொண்டு ஒரு நாயும் சும்மாயில்லை
எதிர் குரலை எழுப்பியவாறே வாலை ஆட்டிக்கொண்டு ஆக்ரோஷமாக ஊளையிடுகின்றன
ஒரு நாய்கூட நட்புகுரலை எழுப்பவேயில்லையோ என யோசித்துக்கொண்டிருந்தவேளையில்
ஒரு நாயின் குரலை மற்ற நாய்களின் கூக்குரல் ஊளைகளில் மறைந்து திரிந்துகொண்டிருக்கின்றன
இதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த ஒருவனுக்கு பயம் தெளிந்து அந்த நாய்ஊளையில் இருக்கிற ஒழுங்கற்ற ஒழுங்கை ரஸித்துக்கொண்டிருந்த வேளையில் நள்ளிரவு ஊளைக்குப் பயந்து ஒண்டிக்கொண்டே நழுவிப் போய்க்கொண்டிருக்கிறது ஒரு சுடுகாட்டுப் பாதையில்

18 / 6 / 2017
நள்ளிரவு 12.30 மணி


ஒரு நாயின் ஊளை இன்னொரு நாயைப் போல யில்லை
என் தெரு நாய் நன்றாக அழகாக ஊளையிடுகிறது
எதிர் தெரு நாய் அதைப் போலி செய்ய முயற்சித்தவாறே .ஊளையிடுகிறது
இதைப் பார்த்த மற்ற தெரு நாய்கள்
ஊர் நாய்கள்
பக்கத்தூர் நாய்கள் ஊளையிடுகின்றன
அதைக் கேட்டு பிற நாய்களும் பகடிசெய்து ஊளையிடுகின்றன
மன்னிக்கவும் பிரதியெடுத்து ஊளையிடுகின்றன
நள்ளிரவு நாய்களுக்கு வேறு எதுவும் தெரியாது
ஊளையிடுவதைத் தவிர
முதலில் மற்றும் முடிவில் ஒரு ஊளையை யிடுவோம்


இந்த நாய்களுக்கு வேறு வேலையில்லை


இந்த நாய்களுக்கு வேறு எதுவும் தெரியாது


நீங்கள் அறிவீர்களா?
நாய்கள் ஊளையிடுவது
அதற்குள் சில ரகசியங்களை பரிமாறிக்கொள்ளவென
அறிய வேண்டுமானால்
ஒரு நாயைப் போல ஊளையிட கற்றுக்கொள்ளுங்கள்


ஒரு குவளை நீர் அருந்தியபின்
கொஞ்சம் கூடவே சேர்த்து அருந்தினேன் நள்ளிரவின் இருளை
ஒருமுறை ஊளையிட்டுப் பார்த்துக்கொண்டேன்
இம்முறை மிகச் சரியாக நான் ஊளையிடுவதாக சொல்கிறார்கள் என்னை விரும்பாத நாய்கள்.

பின்னிரவு 1.29 மணி


ஊளையிட்டுக்கொண்டே இந்த நள்ளிரவின் விளம்புவரை ஓடினேன்
பாதையின் முடிவில் ஒரு சுடுகாட்டில் கிடைத்தது
கொஞ்சம் எலும்புகளும் கொஞ்சம் சதைகளும்
கொறித்துக்கொண்டிருக்கிறேன் இந்த நள்ளிரவை
இடையிடையே ஊளையிட்டுக்கொண்டிருக்கிறேன்
நான் நாயென்பதை மறந்துவிடாமல் இருப்பதற்காக
அதிகாலை 1.39 மணி
18 / 06 / 2017


உனக்கு யாருமில்லை என்பதால் நானும்
எனக்கு யாருமில்லை என்பதால் நீயும்
ஒருவருக்கொருவர் துணையாக பேசிக்கொண்டிருக்கிற இந்த
நடு ஜாமத்தில்
ஓயாமல் காற்றில் அசைகிற நிழல்களைப் பார்த்து
ஊளையிட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன நாய்கள்

பின்னிரவு மிகச் சரியாக 3 மணி


இந்தப் பின்னிரவில் ஒரு தேநீரைத் தயாரிக்க தெரியாமல் தடுமாறிக்கொண்டிருக்கிறேன்
தூக்கம் கண்களில் எரிந்து கொதிக்கிறது
ஒரு தேநீரைக்கூட
ஒரு குவளையில் ஊற்றிக்கொண்டு குடிக்கத் தெரியாதவனென்று இந்தப் பின்னிரவு சிரிக்கிறது
அதைப் பார்த்து ஊளையிடுகின்றன
சில தெரு நாய்களும்
சில பெயரில்லாத நாய்களும்
அப்போதுதான் முதன்முதலாக ஒரு கோப்பை தேநீரை தயாரிக்க கற்றுக்கொண்டேன்
அத் தேநீரின் நிறம் இருளைப்போலவேயிருந்தது தற்செயலானதல்ல
அது அவ்வளவு கசப்பாக இருந்தது என்பது கொஞ்சம்கூட சர்க்கரை சேர்க்காத பொய்யைப் போலிருந்தது

இன்னும் விடியவில்லை
இன்னும் ஊளையிட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன நாய்கள்


அதிகாலை 3.15 மணி

குன்றிமணி மற்றும் சில கவிதைகள் / சிபிச்செல்வன்

download (35)


குன்றிமணி அது எங்கோ வேலியில்
ஒரு முட்செடியின்மீது பற்றிப் படர்ந்திருக்கும்
கொடியிலிருந்து காயைப் பறித்தேன்
நிறைய சிவப்பு
கொஞ்சம் கருப்பு
ஒரு துக்குணியூண்டு குன்றிமணியில் இரண்டு நிறமா
பிரமித்துக் கொண்டிருந்தபோது
கருப்பு நிறம்
முழு கருப்பாகவே தெரிந்தது
இன்னொரு பக்கத்திலிருந்து
அது முழுசாகவே சிவப்பு நிறத்தில் நிறைந்திருக்கிறது
சிவப்பிலிருந்து கருப்பைப் பார்க்க யாராலும் இயலவில்லை
மெள்ளக் கீறி கருப்பு நிறத்தினை ஊடுருவி
உள்ளே உள்ளே நுழைந்தேன்
வெள்ளையாக நீக்கமற நிறைந்திருக்கிறது
முழு குன்றிமணி
ஒரு குன்றிமணிக்கு மூன்று நிறம்
நீங்கள் பார்க்காதபோது
அந்த மூன்றாவதை
மறைத்திருக்கின்றன சிவப்பும் கருப்பும்


என்றொரு ப ய ண ம்

தன்னாலே தொடங்கி விட்டது பயணம்
தொடங்கிய இடத்திலிருந்து
வெகுதொலைவாக சில சமயங்கள்
திட்டமிடாதவையாக மற்ற அனைத்து சமயங்கள்
பல மைல்கற்களில் அதுவரை இல்லாத மொழிகளில்
ஒருநோயின் பெயரை எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள்
மைல்கற்களில் சிலசமயங்களில் பயணத்தின் வயதையும்
நோய்களின் அளவையும் எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள்
போய்ச் சேரவேண்டிய தொலைவையும்
நேரத்தையும் ரகசியமாக வைத்திருப்பதால்
ஒரு திகிலான
ஒரு சவாலான
ஒரு நேரமின்மையில்
பரபரப்பாக பயணம் மேற்கொண்டிருக்கிறோம்
உங்கள் திசைகாட்டிகள் இங்கே வேலை செய்யாது
உங்கள் ஜிபிஎஸ் கருவிகள் இங்கே வேலை செய்யாது
உங்கள் பிரஷரை அளவிடுகிற கருவிகள்
மற்றும் உங்களின் இசிஜி கருவிகள்
மற்றும் உங்கள்
டிரட் மில்கள்
மேலும் உங்களின் அதிநவீன அறிவியல் கருவிகள்
துணைக்கு வருவதில்லை
பயணத்தில் உங்களோடு யாவரும் வருவார்கள் என
நீங்கள் உறுதியாக நம்பியவர்கள்
இப்போது கையசைத்து உங்களுக்கு விடை கொடுக்கிறார்கள்
உங்கள் பயணத்தின் எதிர்பாராத மைல்கல்லில்
எந்தப் பெயரும் எந்த நோயும் அல்லது எந்த உயிரும்
அங்கே பதியப்பட்டிருக்கவில்லை என்பதை
நீங்கள் அறியும் நொடியில்
அந்த மைல்கல்லில் இயற்கை என எழுதியிருக்கும்
அப்போது கண்கள் சொருகியிருக்கும்
எப்படிப் படிப்பீர்கள்


நீலவான் வெண்மை

download (37)download (37)

எங்களூரில்தான் நீலவானம் இருக்கிறது என நினைத்திருந்தேன்
கடல் கடந்து பறந்து போனேன் ஒரு நிலம்
அங்கேயும் நீலத்தில்தான் இருந்தது வானம்
இன்னும் இன்னும் என நிறைய ஊர்களுக்கு
போகப்போக எல்லா ஊர்களிலும்
வானம் நீலத்தில்தான் விரிந்து கிடந்தது.
நீலமற்ற வானம் இல்லாத ஊருக்கு.
வானமேயில்லாத ஊருக்கும் ஒருநாள் போகவேண்டும்.
அதற்கு நிறத்தை நான் விரும்பிய வண்ணத்தில் ஏற்ற வேண்டும்
துளிப் பாலை வீசினால்
வானம் முழுக்க வெண்மையேறாதா
நான் போகிற எல்லா ஊர்களிலும்
வெண்மையான வானத்தில்
பறந்து பறந்து அலைகின்றன மேகங்கள்



நான்காவது கோணம் இதழ்

மத்தியானவாசியின் புகை விளையாட்டு / சிபிச்செல்வன் கவிதைகள்

download (29)

மலை யடிவாரம்

மலையடிவாரத்தில் வெகுநேரம் பார்த்திருந்தேன்
மலை மிக மிக உயரமாகத் தெரிந்துகொண்டிருந்தது
அங்கேயே காத்திருந்தேன்
ஊரின் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும்
மலையைப் பார்க்கலாம்
தொலைவிலிருந்து பார்க்கும்வேளை
மலையடிவாரம் தெரியாது
ஆனால் அதைப் பற்றி ஒரு நாளும் கவலைப்பட்டதில்லை மலையடிவாரம்
நான் பார்க்கும்போது அது இல்லையென்பதில் அதற்கு ஒரு நாளும் குற்றச்சாட்டு கிடையாது
மலையை ஏறத்தொடங்கும் ஆரம்பமும்
மலையிலிருந்து இறங்கும்போது அதுதான் முடிவாகமுடிந்தும் நிற்கிறது


அப்பாவின் சட்டைக்குள் குழந்தை

நுழைந்து அப்பாவாக முயற்சித்துக்கொண்டிருந்தது
அப்பாவோடு வளர்ந்த குழந்தையின் சட்டையை அப்பா அணிந்துகொண்டிருப்பதாக நண்பர்கள் பகடி செய்கிறார்கள்
அப்பாவின் சட்டையை மாற்றிப்போட்டுக்கொண்டு அலுவகம் போகிறன் பிள்ளை
பிள்ளையின் காலத்திற்கேற்ற பேஷன் சட்டைகளை உடுத்திக்கொண்டு இளமையின் மெருகை காட்டிக்கொள்ள விரும்புகிறார் அப்பா
அப்பாவின் சட்டையைப் போட்டுக்கொண்ட பிள்ளை
குறிப்பாலுணர்த்துகிறான் அப்பாவாக மாறவிரும்புவதை
இப்படியாக இந்த விளையாட்டை
ரசித்துக்கொண்டிருக்கிறது காலம்
அப்பாவின் சட்டையும்
பிள்ளையின் சட்டையும்
வேகமாக நைந்துகொண்டிருப்பதை

மத்தியானவாசியின் புகை விளையாட்டு

உயரமான மேம்பாலத்தின் அடியிலிருந்து
ஒருவன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான்
உயரமாக போய்க்கொண்டிருந்த வாகனங்களை
மற்றும் அதன் வண்ணங்களை
மற்றும் அதன் வேகங்களை
பாலத்தின் கீழிருந்த சாலையிலும் மத்தியானத்தை விரட்டிக்கொண்டு போன கார்களையும் பார்த்தபடியே இருந்தான் அந்த மத்தியானவாசி.
சலிப்புற்ற ஒரு கணத்தில் சாலையோர பெட்டிக்கடையில் சில்லறைகொடுத்து ஒரு சிகரெட் வாங்கி கொளுத்தினான்.
முதல் புகையை ஆழ்ந்து இழுத்து ரசித்தவாறே
புகையை வெளியே ஊதினான்
புகை அதன் வேகத்தில் மெல்ல காற்றில் கலைந்தது
அடுத்தடுத்து புகையை இழுப்பதும்
அதை வெளியே ஊதுவதுமாக ஒரு விளையாட்டைத் தொடங்கி அதை அவனே சலித்துக்கொண்டிருந்தவேளையில்
கடைசியாக விட்ட சுருள் சுருளான புகையில்
மேம்பாலம் மறைய
சில கணங்களில்
பதட்டமாக விரைந்தான் மத்தியானவாசி.
போக்குவரத்துக் காவலர் வீசில் ஊதி அவனைப் பின்னாலேயே விரட்டிக்கொண்டு போவதைப் பார்த்தவாறேயிருந்தான் அவன்.


அம்ருதா இதழ் மார்ச் 2017

கைகளைக் கழுவிக்கொண்டேயிருக்கிறவர்கள் / சிபிச்செல்வன்

images (11)

கைகளைக் கழுவிக்கொண்டேயிருக்கிறவர்கள்

சாப்பாட்டு அறை வாஷ்பேஸின்களில்
கழிவறைகளில் என எல்லாயிடங்களிலும்
கைகளைக் கழுவிக் கொள்வதற்காக நவீன டெட்டால் சோப்பு நீரை பாட்டில்களில் அடைத்து வைத்திருக்கிறார்கள்
காலையில் எழுந்ததும் முதலில் கைகளைக் கழுவிக்கொண்டுதான் பல் துலக்க வேண்டும்
கழிவறைகளில் காலைக்கடன்களை கழித்ததும்
கைகளைக் கழுவிக்கொள்ள வேண்டும்
பின் குளித்து முடித்ததும் ஒருமுறை அதீத பாதுகாப்பு கருதி கைகளில் டெட்டால் சோப்பு நீரை பிதுக்கி சுத்தமாக கழுவிக்கொள்ள வேண்டும்.
ஒவ்வொருமுறையும் இருபது நொடிகள் கழுவுதல் வேண்டும்
முதலில் உள்ளங்கையில் சோப்புநீரை விட்டு
மெதுவாக மிக மெதுவாக தேய்த்து
பின் வேகவேகமாக தேய்த்துவிடவும்
வலது கையிலிருந்து இடது கையையும்
இடது கையிலிருந்து வலது கையையும் தேய்க்கவும்
உள்ளங்கைகளை சுத்தமாக அழுத்தி தேய்க்கவும்
பின் கைகளின் மேற்புறத்தில் இதேபோல இடவலமாக வலஇடமாக தேய்க்கவும்
விரல்களுக்கிடையில் நகக்கண்களுக்கிடையில் என ஒரு இடம் விடாமல் தேய்க்கவும்
இப்படியாக ஒரு நாளின் வாய்ப்புகள் கிடைக்கும்போதெல்லாம்
சுத்தம் சுத்தமென கைகளைக் கழுவிக்கொண்டேயிருக்கிறார்கள்.
கைகளைக் கழுவிக்கொண்டேயிருக்கிறார்கள் ஓயாமல்
கிருமிகள் ஒட்டிக்கொள்ளக்கூடாதென சொல்லியவாறே
ஓயாமல் கொல்கிறார்கள் பாக்டீரியாக்களை
சக மனிதர்களை
ஓயாமல் கைகளைக் கழுவிக்..,,,,,


பாவனை எதிரி

குத்துச்சண்டை பயிற்சியை மேற்கொண்டிருக்கிறார்கள்
ஒரு ஓரத்திலிருந்து அதை நான் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்
முன்னால் இருந்தவர்களை நோக்கி
முன்னும் பின்னுமாக குதித்து
கடும் பயிற்சியை மேற்கொண்ட குத்துச் சண்டை வீரர்கள்
இப்போதும் அப்போதும்
எதிரிலில்லாத எதிரியை நோக்கி
குத்துகிறார்கள் பாவனையாக
அவ்வளவு அதிகாலையில் நிறைந்திருக்கிறது விளையாட்டு மைதானம்
மூக்குடைபட்டு இரத்தம் தெறித்து
வழிகிறது பயிற்சியாளனின் முகம்
பயிற்சி நிறைந்துவிட்டதாக கத்திக்கொண்டு ஓடிவருகிறார்கள் மற்ற பயிற்சியாளர்கள்
அப்போது பாவனையாக தப்பித்து ஓடுகிறான்
எதிரி வீரன்


சிபிச்செல்வன் கவிதைகள்


முன் மதியம்

முன் மதியம் ஒரு கொய்யாப் பழத்தை
விண்டு உண்டேன்
இன்னும் சில பழங்களை விருந்தினர்க்குக் கையளித்தேன்
ஒரே ஒரு கொய்யாப்பழத்தை என் வீட்டின் மாடியிலிருந்து
தரையில் விழுவதற்குள் காற்றில் கிளை பரப்பி
கொத்து கொத்தாக காய்த்த கொய்யாப்பழங்கள்


அசைகிறது கேபிள் கம்பி

அதில் ஒன்றும் குழப்பமில்லை
அதில் ஒன்றும் சிக்கலில்லை
எல்லாமே அதில்தான் இருக்கிறது.
அதில் ஒன்றும் குழப்பமில்லை
என்பதால் அதை அப்படியே விட்டுவிட இயலாது
அதில் ஒன்றும் சிக்கலில்லை என்பதால் அதை விடுவிக்காமலும்
விட இயலாது
ஆக குழப்பமும் சிக்கலும் வேறுவேறானதல்ல என
குறுக்குமறுக்காக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது இவ்வேளை
ஒரு அணில்போல்
கேபிள்கம்பி மேலும் கீழும் அசைந்தசைய


சற்றுமுன் தூறலாகப் பெய்த மழை

தவளைகள் கறட்கறட்டென கத்தத் தொடங்கியிருந்தன
இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாக இடியோசை வெடித்துக்கொண்டிருந்தது
மண்வாசனை கிளர்ந்து பரவியது
இருண்ட வானில் வெளிச்சம் கீறி மறைந்தன மின்னல்கள்
இவ்வாறாக மழை வருவதற்கான அறிகுறிகள் தென்படத் தொடங்கியிருந்தன
வானிலை அறிக்கையும் மழை வருவதை மீண்டும் ஒருமுறை அறிவித்துக்கொண்டிருந்தது
சற்றுமுன் தூறலாகப் பெய்து
ஓய்ந்திருந்த சற்றில்
இன்னும் மழை வருமா என எதிர்பார்த்து நடக்கிறார் ஒரு சகபயணி
வந்துவிடுவதைப் போலவேயிருக்கிறார் மற்ற சகபயணி
நூறு சதவிகிதம் மழை வருவதற்கு வாய்ப்பிருக்கும் வானமுமாக



இந்தக் கவிதைகள் மூன்றும் நவின விருட்சம் 101 ஆவது இதழில் வெளிவந்த கவிதைகள். நன்றி நண்பர் அழகியசிங்கர்.

கடைசி நேர படைப்பாளி / சிபிச்செல்வன்


இதழைப் பதிவேற்றம் செய்கிற இறுதி நிமிடங்களில் தன் கவிதைகளை ( அது கவிதைகளாகவும் தெரியவில்லை ) அனுப்பி எதிர் கவிதைகள் இலக்கியத்தின் இன்றைய நிலையை கேள்வி கேட்பவை என்ற ரீதியில் தொடர்ந்த டார்ச்சர் செய்கிற இந்த உட்டாலக்கிடியான் கவிதைகளை வெளியிடுவதற்கு எனக்கு விருப்பமில்லையென்றாலும் மாற்று வகை இலக்கியத்திற்கும் இடமளிக்கவேண்டிய பத்திரிகை நோக்கில் தொடர்ந்து இடமளிக்க வேண்டிய நிலை

நண்பர்கள் அவர்களின் படைப்புகளை தொடர்ந்து உற்சாகமாக அனுப்பிவைத்து ஒத்துழைப்பினை நல்குகிறார்கள்
இவர்களின் நட்பும் அன்பும் இல்லாமல் மலைகள் 112 ஆவது இதழ் சாத்தியமில்லை
வழக்கம்போல அவர்களுக்கும் இதை வாசிக்கிற இலக்கிய வாசகர்களுக்கும் என் நன்றி



அருண் கொலாட்கர் என் மகன் / சிபிச்செல்வன்


அருண் கொலாட்கர் என் மகன். ஆம். அருண் கொலாட்கர் என் மகன்தான்.

அவர் மராத்திக் கவிஞர் மற்றும் இந்திய ஆங்கிலக் கவிஞர் என நாம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோமே. அல்லது அவரை முழுமையாக வாசித்திருக்கிறோமே என்ற கேள்விகளும் உங்கள் மனதில் எழுலாம்.

அதுவும் உண்மைதான். அப்படியானால் இரண்டு உண்மைகள் எப்படி இருக்க இயலும் என்ற கேள்வியும் எழும். ஆம் . இரண்டும் உண்மைகள்தான்.

அருண் கொலாட்கர் என்பவர் மராத்தி மற்றும் இந்திய ஆங்கில கவிஞர்தான். அவருடைய கவிதைகளின் மேல் நான் கொண்ட ஆர்வத்தின்காரணமாக என் மகனுக்கு அந்தப் பெயரை வைத்தேன்.

ஆகையால் இந்தக் கட்டுரையில் அருண் கொலாட்கர் என்ற கவியின் கவிதைகளைப் பற்றி நான் பேசப்போவதில்லை.

அருண்கொலாட்கர் என்ற கவிஞருக்கும் எனக்கும் கவிதையைக் கடந்த பந்தம் எப்படி உருவானது என்பதைப் பற்றி பேசப்போகிறேன்.

ஆக்ஸ்போர்டு யுனிவர்சிட்டி பிரஸ் வெளியிட்ட, பார்த்தசாரதி ( இவரும் இந்திய ஆங்கில கவிஞர்தான் ) தொகுத்த இந்திய ஆங்கில கவிஞர்களின் கவிதைகளின் தொகுப்பை ஸ்பென்சர் பிளாசா லேண்ட் மார்க் புத்தக கடையில் பார்த்து வாங்கியபோது அதில் அருண் கொலாட்கர் என்ற பெயரை முதன் முதலாகப் படித்தேன்.

அப்போது வரை வெளிவந்திருந்த ஜெஜீரி கவிதைகளில் சிலவற்றை மட்டும் அந்தத் தொகுப்பில் சேர்த்திருந்தார். அக்கவிதைகள் கண்டோபா என்னும் கடவுளை அதுவும் ஒரு மலைக்கோயிலில் இருக்கிற ஒதுங்கியுள்ள கடவுளைக் கிண்டல் செய்தபடி இருந்த கவிதைகள். அக்கவிதைகள் முதல் வாசிப்பிலேயே என்னை ஈர்த்தன. காரணம் அவர் கடவுளையே நையாண்டி செய்திருந்த விதம். நம்மூரிலே கடவுளை பக்தி ரசம் சொட்டச் சொட்ட பாடிய மரபு இருந்ததும் அதற்கு நேர் எதிராக இவர் கடவுளைக் கிண்டல் செய்த அந்த கலகத் தன்மையும் என்னை ஈர்த்தது.

அவருடைய கவிதைகளை வேறு எங்கே வாசிப்பது என்ற விபரங்களும் அப்போது உடனே கிடைத்துவிடவில்லை. ஆனாலும் அவரைப் பற்றிய தேடல்கள் இருந்தன.

ஒருமுறை நான் நாகர்கோவில் போயிருந்த சமயம் சுந்தர ராமசாமியை சந்தித்து, அவரோடு காலை நடைப்பயிற்சிக்காக எஸ்எல்பி பள்ளிக்கு போயிருந்தபோது அருண் கொலாட்கரைப் பற்றிச் சொன்னேன். அவரும் இந்திய கவிஞர்கள் சந்திப்புகளின் போது அவரை ஒரிருமுறை பார்த்திருப்பதாக உற்சாகமாகச் சொன்னார்.

அப்போதெல்லாம் அவர் யாரோடும் ஒட்டாமல் தனித்திருந்தார் என்ற தகவலையும் சொன்னார். முதன் முதலாக அவரைப் பார்த்தபோது அவருடைய காலில் ஏற்பட்டிருந்த காயத்திலிருந்து சீழ் வழிந்து ஓடிக்கொண்டிருந்ததையும் அதை அவர் ஒரு செய்தித்தாளை வைத்து துடைத்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருந்த சித்திரத்தையும் சொன்னது இப்போதும் நன்றாக நினைவிருக்கிறது.

அவருடைய கவிதைகளைப் பற்றியும் அவரைப்பற்றியும் சுந்தர ராமசாமி கொஞ்சம் அறிமுகம் செய்து வைத்தார். அவரைப் பற்றி என் தேடலையும் அவருடைய கவிதைகள் எனக்குப் பிடித்திருப்பதையும் சொன்னேன்.

அதன் பிறகு ஞானக்கூத்தனைச் சந்திக்கிற போதெல்லாம் அருண்கொலாட்கரைப் பற்றி பேசினேன். அவருக்கும் இந்திய கவிஞர்களைப் பற்றி அறிமுகங்களும் வாசிப்பும் இருந்ததால் அவரும் அருண் கொலாட்கரைப் பற்றி பேசியிருந்தார்.

அடுத்ததாக சிக்னேச்சர் என்ற கவிதை தொகுப்பை எங்கேயே பார்த்தேன். அது ஆசிய கவிஞர்களின் கவிதை தொகுப்பு . அதைத் தொகுத்தவர் மலையாளக் கவிஞர் சச்சிதானந்தம். அந்தப் புத்தகத்தை எப்படியாவது வாங்கிவிட எங்கெல்லாமோ தேடிக்கொண்டிருந்தேன். சென்னையில் அந்தப் புத்தகம் அப்போது கிடைக்கவில்லை.

நாகராஜன் என்ற நண்பர் அப்போது காலச்சுவடு இதழ்களையும் புத்தகங்களையும் மார்க்கெட்டிங் செய்து கொண்டிருந்தார். அவரோடு எனக்கு நெருங்கிய நட்பு இருந்ததால் அவரிடம் சொல்லி இந்தப் புத்தகத்தை எங்கே பார்த்தாலும் வாங்கி வரச் சொல்லியிருந்தேன்

அப்போது அவர் டெல்லி புத்தக காட்சியிலிருந்து இந்தப் புத்தகத்தை தேடிப்பிடித்து வாங்கி வந்து எனக்கு கொடுத்தார். அந்தப் புத்தகத்தில் இன்னும் கொஞ்சம் கூடுதலாகக் கவிதைகள் இருந்தன. அதாவது சுமார் பத்து கவிதைகள் இடம் பெற்றிருந்தன.

அவற்றை ஆர்வத்துடன் வாசித்தேன். அதைப் பற்றி நண்பரும் எழுத்தாளருமான எம்.ஜி.சுரேஷிடம் பேசிக்கொண்டிருப்பேன். எனக்கு அருண் கொலாட்கர் மீதும் அவரின் கவிதைகளின் மீதும் இருக்கிற ஆர்வத்தைப் பார்த்துவிட்டு அக்கவிதைகளை மொழிபெயர்க்க அவர் என்னைத் தூண்டினார். ஆனால் எனக்கு மொழிபெயர்ப்புகளைப் பற்றிய பிரமிப்புகளும், அதை செய்தவர் மிரட்டுவதையும், அதை மொக்கையான மோசமான மொழிபெயர்ப்புகள் என்று அவருக்கு ஆகாத எதிரணியினர் லாவணி பாடுவதைம், அவர் குழுவைச் சார்ந்தவர்கள் புகழ்மாலை பாடுவதையும் பார்த்து பயம் ஏற்பட்டிருந்தது.

ஆனால் எம்.ஜி.சுரேஷ் என்னை விடாப்பிடியாக உற்சாகப்படுத்தியும் தைர்யமுட்டியும் என்னை மொழிபெயர்க்க சொன்னார். அப்படி நான் மொழிபெயர்த்ததை அவர் சரிபார்த்துகொடுத்தார். அத்தோடு நில்லாமல் அப்போது அவர் நடத்திக்கொண்டிருந்த பன்முகம் இலக்கியக் காலாண்டிதழில் அருண் கொலாட்கர் கவிதைகளை வெளியிட்டும் உற்சாகப்படுத்தினார். இப்படித்தான் நான் மொழிபெயர்ப்பாளனாகவும், அதுவும் குறிப்பாக அருண் கொலாட்கரை மொழிபெயர்ப்பவனாகவும் மாறினேன்.

இவை நடந்தது 2003 களில் என நினைக்கிறேன்.

அதற்கு அடுத்த வருடம் குறிப்பாக ஆகஸ்டு மாதத்தில் என நினைக்கிறேன். ஆங்கில இந்துவில் கௌரி நாரயணன் என்பவர் அருண் கொலாட்கரின் இரண்டு புதிய தொகுப்புகளை அறிமுகப்படுத்தி விரிவாக எழுதியிருந்தார். கால கௌடா மற்றும் சர்ப்ப சாஸ்திரா என்ற இரண்டு தொகுப்புகளும் ஒரே சமயத்தில் வெளியிட்டிருந்தார்கள். அவைகளுக்கு ஒரே சமயத்தில் மதிப்புரையும் வெளியிட்டிருந்தார்கள்.

கௌரியை இதற்காகத் தொடர்புகொண்டேன். அவருடைய புத்தகங்களை வாங்குகிற வசதி அப்போது சென்னையிலும் இருக்கவில்லை. அவரிடம் கேட்டிருந்தேன். ஆனால் அப்போது அவர் அருண் கொலாட்கரின் கவிதைகளின் மேல் அதீதமான ஆர்வத்தினால் அக்கவிதைகளை நாடகமாக்குகிற முயற்சியில் ஈடுபட்டிருந்தார். அதற்காக அந்தப் புத்தகங்கள் கைவசம் இருக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை சொன்னார் , இதனால் எனக்கு உடனே அவருடை புத்தகங்களை பார்க்கிற வாய்ப்புகூட கிடைக்கவில்லை.

அந்த சமயத்திலே எழுத்தாளர் இரா.முருகன் அருண் கொலாட்கரின் கவிதைகளை மொழிபெயர்க்க தொடங்கினார்,. அது திண்ணை இணைய இதழில் அவ்வப்போது வெளி வரத் தொடங்கின. அக்கவிதைகளையும் நான் தமிழில் தொடர்ந்து வாசிக்க தொடங்கினேன்.

இரா.முருகன் கிட்டத்தட்ட அருண்கொலாட்கரின் எல்லாக் கவிதைகளையும் இப்போது மொழிபெயர்த்துவிட்டார் என நினைக்கிறேன்.

கௌரி அருண் கொலாட்கரின் கவிதைகளை நாடகமாக்கி அப்போது சென்னையில் அரங்கேற்றினார். அதற்கான அழைப்பும் எனக்கு கொடுத்திருந்தார். அந்த நாடகத்தை பார்க்க நானும் உற்சாகத்தோடு போய்ப்பார்த்தேன்.

இவை எல்லாம் நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்த காலம் சற்றுமுன்பின்னாக இருக்கலாம். ஆனால் இவை நடந்தவை.

செப்டம்பர் மாத 25 தேதிய ஆங்கில இந்துவில் அருண் கொலாட்கரின் மரணம் பற்றிய செய்தி வெளிவந்தது. அவருக்கு தி இந்துவில் ஆங்கிலத்தில் அஞ்சலிக் கட்டுரை ஒன்றை கௌரி நாராயணன் எழுதியிருந்தார்.

பன்முகத்தில் நான் மொழிபெயர்த்திருந்த அருண் கொலாட்கரின் கவிதைகளைப் படித்திருந்த நண்பர் தளவாய் சுந்தரம் என்னைத் தொடர்பு கொண்டு தீராநதி இலக்கிய இதழில் ஒரு அஞ்சலிக் கட்டுரை எழுதச் சொன்னார்.

அந்த வாய்ப்பினால் அருண் கொலாட்கரைப் பற்றி உரைநடை எழுதவும் வாய்த்தது.

இப்படிதான் அருண் கொலாட்கர் கவிதைகளுக்கும் எனக்கும் நெருக்கம் உருவானது. இவை எல்லாம் நடந்தது செப்டம்பர் மாத இறுதியில் . அக்டோபர் 18 தேதி என் இளைய மகன் பிறந்தான். அருண் கொலாட்கர் மீது அந்த சமயத்தில் அபரிமிதமான ஆர்வத்தில் நான் இருந்ததால் என் இளைய மகனுக்கு அருண் கொலாட்கர் என்ற பெயரை வைத்தேன்.

இவை நடந்த சில மாதங்கள் கழித்து இந்தத் தகவல் கௌரியின் வழியாக அருண்கொலாட்கரின் மனைவிக்கு தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டது. அவருக்கு இந்த விஷயம் ஆச்சர்யத்தை ஏற்படுத்திய அதே சமயம் ஒரு வேண்டுகோளையும் அனுப்பியிருந்தார். அது என்னவெனில் அருண் கொலாட்கர் என்பதில் கொலாட்கர் என்ற பெயரை பள்ளி ஆசிரியைகள் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு விதமாக உச்சரித்து அந்தக் குழந்தையை பாடாய்படுத்திவிடுவார்கள் என்பதால் அந்தக்குழந்தை ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டத்தில் பெரும் மனஉளைச்சலுக்கு ஆளாகுவான் என்பதால் அந்தக் கொலாட்கர் என்ற பெயரை நீக்கிவிடும்படி வேண்டிக்கொண்டார்.

அப்புறம் அருண் கொலாட்கர் என்பதில் கொலாட்கர் என்பது அவருடைய குடும்ப மற்றும் குளக்கரையை குறிப்பிடுவதாகவும் சொன்னாராம். இதை கௌரி என்னிடம் சொன்னார். அதன் பிறகுதான் அருண் கொலாட்கர் என்ற மகனின் பெயரில் இருக்கிற கொலாட்கர் என்ற பின்னொட்டை நீக்கி அருண் என்று பரவலாக அவனை அறிந்தார்கள்.

இந்த விவரங்களை அப்போது எனக்கு நெருக்கமாக இருந்த இலக்கிய நண்பர்கள் அறிவார்கள். இப்படி ஒரு கிறுக்கன் இருக்கிறானே என கள்ளச்சிரிப்புகளை அவர்கள் உதிர்த்ததையும் அறிவேன். ஆனால் நான் எதைப் பற்றியும் கவலைபடவில்லை.

இப்போதும் நான் பிரியத்துடன் என் மகனைக் கொஞ்சும்போது அருண் கொலாட்கர் என்ற முழுப்பெயரோடுதான் கொஞ்சுகிறேன்.••

இந்த மலைகள் இதழ் அருண் கொலாட்கரின் சிறப்பிதழாக கொண்டு வரத் திட்டமிட்டதற்கு காரணம் ஒரு மாதத்திற்கு முன் மறுபடியும் அருண் கொலாட்கரைத் தேடி வாசித்தேன். அப்போதுதான் அவருடைய நினைவு நாள் செப்டம்பர் 25 இல் வரப்போவதையும் அறிந்தேன். ஆகையால் கடந்த ஒரு மாதமாக திட்டமிட்டு நண்பர் சமயவேலிடம் இத்தகவலை சொன்னேன். அவர் உற்சாகப்படுத்தினார். பத்து கவிதைகளையும் அவரைப் பற்றிய கட்டுரை ஒன்றையும் கொடுப்பதாகச் சொன்னார். அதன்பிறகு நான் பெரிதும் மதிக்கும் ஆர்.சிவக்குமாரிடம் இந்தத் திட்டத்தையும் அதற்காக அருண் கொலாட்கரின் கவிதைகளை மொழிபெயர்த்துக்கொடுக்கும்படியும் கோரினேன். அவர் ஒப்புக்கொண்டதோடு உடனே மொழிபெயர்த்து முதல்ஆளாக அனுப்பியும் வைத்தார். அவருடைய நண்பரும் மீட்சி இதழில் பல உலக கவிதைகளை மொழிபெயர்த்தவருமான எதிராஜ் அகிலனிடமும் அருண் கொலாட்கரின் சில கவிதைகளை மொழிபெயர்த்துகொடுக்க வேண்டினேன். அவரும் ஒப்புக்கொண்டபடியே செய்து ஒத்துழைத்தார்.

இதற்கிடையில் சேலம் நண்பர் ஷாஅ விடம் அருண் கொலாட்கர் பற்றிச் சொல்லி அவரை மொழிபெயர்த்துக் கொடுக்கும்படித் தூண்டினேன்,. ஆனால் மொழிபெயர்த்த அனுபவம் ஏதுமில்லை என அவர் தயங்கினார்,. மேலும் அருண் கொலாட்கரைப் பற்றித் தனக்கு எதுவும் தெரியாது எனவும் மறுத்தார். ஆனால் நான் விடாப்பிடியாக அவரிடம் அருண்கொலாட்கரைப் பற்றிய அறிமுகத்தைச் சொன்னதோடுல்லாமல் அவருடைய கவிதைகளை அனுப்பி வைத்து மொழிபெயர்க்கச் சொன்னேன்.

அவரும் தயக்கத்தோடு ஒப்புக்கொண்டு படித்துப் பார்த்துவிட்டுதான் எதையும் தன்னால் செய்ய இயலும் என்றார். அருண் கொலாட்கரின் கவிதைகளை வாசித்துவிட்டு அவரும் பெரும் உற்சாகமாகி உடனே மொழிபெயர்த்து அனுப்பி வைத்திருந்தார்.

இவை நடந்த பின்னர்தான் நான் அருண் கொலாட்கரின் சிறப்பிதழாக மலைகள் வெளிவரப்போகிறது என்ற அறிவிப்பை முகப்புத்தகத்தில் நேற்று அறிவித்தேன்.

முதன் முதலாக உற்சாகமூட்டிய சமயவேல் தவிர்க்கவியலாத காரணங்களால் அவருடைய பங்களிப்பை அனுப்பிவைக்க இயலவில்லை. ஆனால் இந்த இதழ் உருப்பெற்றதில் அவருக்கும் பெரும் பங்கிருக்கிறது.


அருண் கொலாட்கரின் சிறப்பிதழை நண்பர்கள் உற்சாகத்தோடு வரவேற்றால் மேலும் அடுத்த இதழ்களில் உலக ஆளுமைகளின் சில சிறப்பிதழ்களை மலைகள் வெளியிடும். அதற்கான பணிகளும் தொடங்கிவிட்டன. விரைவில் அந்த அறிவிப்புகளும் வரும் .

நண்பர்கள் அனைவருக்கும் நன்றி . குறிப்பாக சமயவேல் மற்றும் ஆர்.சிவக்குமார் மற்றும் எதிராஜ் அகிலன் மற்றும் ஷாஅ.

மேலும் இந்த இதழில் எழுத கௌரியையும் தொடர்புகொண்டேன். அவர் எம்.எஸ் . சுப்புலட்சுமியின் நூற்றாண்டு என்பதால் அதில் பிசியாக இருப்பதால் எதையும பங்களிக்க தற்போது வாய்ப்பில்லை என்றார் ( கௌரி நாரயணன் கல்கியின் பேத்தி).

நண்பரும் எழுத்தாளருமான இரா.முருகனைத் தொடர்பு கொண்ட போது அவருடைய பங்களிப்பாக படைப்புகளை அனுப்ப சொல்லி கோரியிருந்தேன். ஆனால் இந்த இதழ் பதிவேற்றம் ஆகிற இந்த நொடி வரை அவரிமிருந்து படைப்பு எதுவும் வரவில்லை . ஆனால் அவரும் கௌரியும் வேறொரு சந்தர்ப்பத்தில் நிச்சயம் அருண் கொலாட்கரைப் பற்றி எழுதுவார்கள்.அப்போது அந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு இன்னும் கூடுதலாகச் சில காரியங்களைச் செய்வோம்.

அருண் கொலாட்கரின் படைப்புகளை, குறிப்பாகக் கவிதைகளை, தமிழ் வாசகர்களுக்கும் கவிஞர்களுக்கும் கொஞ்சம் பரவலாக அறிமுகப்படுத்தும் பணியில் மலைகள் தொடர்ந்து ஈடுபடும் என்ற நம்பிக்கையோடு நண்பர்களிடமிருந்து விடைபெறுகிறேன்


அருண் கொலாட்கரின் கவிதைகளைப் பற்றி விரிவாக வேறொரு சந்தர்ப்பத்தில் எழுதுவேன்.

இப்போது சொல்லுங்கள் அருண் கொலாட்கர் என் மகன் என்ற முதல் வரி பொருத்தமானதுதானே?





மலைகள் இணைய இதழுக்காக

பிறந்த நாள் கொண்டாட்டங்கள் / சிபிச்செல்வன்


நேற்று முன்னிரவில் ஒரு உறவினரின் வீட்டிற்குப் போயிருந்தேன். அவருடைய பெண் குழந்தைக்கு ஒரு வயது ஆனதை முன்னிட்டு பிறந்தநாள் கொண்டாடப் போவதாக காலையிலிருந்து தொடர்ந்து போனில் அழைத்துக்கொண்டிந்தார்கள்.

சுமார் 100 பேர் வந்திருந்தார்கள். அவர்கள் வசித்த வீடு சாதாரண ஓட்டு வீடு. அங்கே நிற்பதற்குக்கூட இடமில்லை. ஒரு பெரிய கேக் வாங்கி வந்திருந்தார்கள். அதை வெட்டுவதற்குப் பிளாஸ்டிக்கில் கத்தியையும் கொஞ்சம் மெழுகுவர்த்திகளையும் அந்தப் பெட்டியில் இணைத்துக்கொடுத்திருந்தார்கள் கடைக்காரர்கள்.

வீடு முழுவதும் பலூன்களைக் கட்டி தொங்கவிட்டிருந்தார்கள். கொஞ்சம் வண்ண காகிதங்களை அறை முழுவதும் கட்டியிருந்தார்கள். நான்கைந்து இளைஞர்கள் கையில் மொபைல் போனில் செல்பி எடுப்பதும் மற்றவர்களைப் போட்டோ எடுப்பதுமாகப் பரவசமான மனநிலையில் இருந்தார்கள்.

ஒரிருவராக வரத் தொடங்கியிருந்தார்கள். நான் அந்த வீட்டின் ஒரு ஓரத்தில் அமர்ந்து நடப்பதைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்தேன்.

உறவுக்காரர்கள் , நண்பர்கள் என வரிசை கட்டி வந்து கொண்டிருந்தார்கள். நேரில் வர இயலாதவர்கள் போனில் அழைத்து வாழ்த்துகளைச் சொல்லியவாறேயிருந்தார்கள்.

காலையில் உள்ளூர் தொலைக்காட்சி சேனலில் அக்குழந்தையின் படத்தை ஒளிபரப்பி பிறந்த நாள் வாழ்த்துகளைச் சொன்னதால் அந்தப் பகுதியில் அன்று அக்குழந்தையின் பிறந்த சற்றே பிரபலமாகியிருந்தது .

இந்தப் பிறந்த நாள் கொண்டாட்டங்கள் எப்போது தொடங்கியது என யோசித்து பார்த்தேன்.

ஆம் நான் சின்ன வயதாக இருந்தபோது ( எழுபதுகளில் ) தமிழ் சினிமாக்களில் பெரிய பணக்காரர்களின் வீடுகளில் பிறந்த நாள் கொண்டாடுவதைப் போன்ற காட்சிகள் இடம் பெற்றிருப்பதைப் பார்த்திருக்கிறேன்.

அது மெல்ல மெல்ல பரவி சமூகத்தில் வேரோடு வேராக பெரிய விருட்சமாக இன்று வளர்ந்திருக்கிறது. அதற்கு சமூக ஊடகங்களின் வளர்ச்சி , தொலைக்காட்சி , அச்சு ஊடகங்களின் பிரம்மாண்டமான வளர்ச்சியும் பரவலாக்கமும் ஒரு பெரிய காரணம்.

அப்புறம் பொருளதார வளர்ச்சியும் , நிறைய பேருக்குக் கல்வி அறிவு வாய்த்ததும் , அதில் கொஞ்சம் பேர் அரசாங்க உத்யோகத்தில் இருப்பவர்களாக மாறியதும் , அவர்கள் வாங்கிய அதீத லஞ்ச பணத்தை எப்படியாவது செலவு செய்து தன்னை சமூகத்தில் பெரிய ஆளாக காட்டிக்கொள்ள வேண்டிய வேட்கையும் இப்படியான பிறந்த நாள் கொண்டாட்ட நிகழ்வுகளுக்குத் தொடக்கப்புள்ளியாக இருந்திருக்கின்றன.

இந்தப் பழக்கம் மெல்ல மற்றவர்களுக்கும் பரவி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சமூகத்தின் எல்லா மட்டங்களிலிருப்பவர்களுக்கும் வந்து சேர்ந்துள்ளது.

இதனால் ஆடைகள், கேக் மற்றும் பலூன்கள் மட்டுமல்லாமல் வண்ண காகிதங்கள் மற்றும் வெடிகள் , பட்டாசுகள் , வாழ்த்து அட்டைகள் மற்றும் பரிசு பொருட்கள் ஆகியவற்றின் வியாபார வாய்ப்புகளும் பெருகியுள்ளன.

அவரவர் வசதிக்கேற்ப சைவ மற்றும் அசைவ உணவு வகைகள் ( பிராய்லர் கோழிகளின் எண்ணிக்கை பெருகியிருப்பதால் இதுபோன்ற கொண்டாட்டங்களில் அவற்றின் பயன்பாடு முட்டை இறைச்சி என பல மட்டங்களில் பல வடிவங்களில் தவிர்க்கவியலாத பொருட்களாக மாறி இடம் பிடித்துள்ளன.) திண்பண்டங்கள் போனற பொருட்களின் பயன்பாடும் விற்பனையும் நுகர்வும் கூடியிருக்கின்றன. இவற்றின் விற்பனையைப் பெருக்குவதற்காக வியாபாரிகள் நூதனமாக வலைவிரித்து விற்பனையை பெருக்குகிறார்கள்.

தங்க நகைக் கடைகளிலோ அல்லது ஜவுளிக்கடைகளிலோ நாம் பொருட்களை வாங்கும்போது அவர்கள் அக்கறையாக நமது பிறந்த நாள் மற்றும் மணநாளைக் கேட்டு வாங்கிக்கொண்டு மறக்காமல் வாடிக்கையாளர்களுக்கு வாழ்த்துகளை சொல்லுவதுபோல அவர்களின் கடைகளில் நம்மை மறைமுகமாகப் பொருட்களை வாங்கத் தூண்டுகிறார்கள்.

ஒரு அரசியல்வாதியின் பேரக்குழந்தைக்குப் பிறந்த நாள் கொண்டாடியபோது அவர் அமைச்சராக இருந்தார். இதனால் தாத்தாவை காக்கா பிடிப்பதற்காக அதிகாரிகள் மற்றும் சக அரசியல்வாதிகள் என ஒரு பெரும்படையே கிளம்பிப் போய் அவரவர் பங்கிற்கு அந்தக்குழந்தைக்கு கேக்கை ஊட்டிவிட்டார்கள். அதீதமாக கேக் சாப்பிட்டதால் அக்குழந்தை இறந்து போனது . இந்த சம்பவம் எல்லாருடைய பிறந்த நாள் கொண்டாட்டங்களின் எல்லா தருணங்களிலும் என் நினைவில் நிழலாடும்.

முதன் முதலாக நான் எப்போது பிறந்த நாள் கொண்டாடினேன் என நினைத்துப் பார்த்தால் அது வெகு சமீப ஆண்டுகளுக்கு முன்புதான் எனத் தோன்றுகிறது. அதுகூட என் பிறந்த நாளை இந்த முகப்புத்தகம் ஊருக்கெல்லாம் உலகிற்கெல்லாம் அறிவித்ததன் விளைவாக அனைவருக்கும் தெரிந்தது.

முகப்புத்தகம் வந்த பிறகுதான் மற்றவர்களின் பிறந்தநாட்கள் வெளியே பரவலாகக் கவனத்திற்கு வந்தது. அவருடைய நண்பர்களின் எண்ணிக்கைக்கும் அவரின் பிரபலத்திற்கும் ஏற்ப வாழ்த்து சொல்பவர்களின் எண்ணிக்கை கூடுவதையும் இப்போது கவனித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

பலருக்கும் அவர்களின் பிறந்த நாளை மற்றவர்கள் கொண்டாடுகிற ஒரு பொதுவெளியாக முகப்புத்தகம் மாற்றியிருக்கிறது என்பதும் ஒரு மறுக்க இயலாத உண்மைதான்.

என்னுடைய 50 ஆவது பிறந்த நாள்தான் நான் முதன் முதலாக கொண்டாடிய தருணம். அதுகூட என் மகன்களும் என் அன்பான மனைவியும் இணைந்து எனக்கே தெரியாமல் ரகசியமாக செய்த ஏற்பாடு.

கேக் மற்றும் ஆடைகள் என வாங்கி வந்ததும் நள்ளிரவு வரை என்னை உறங்கவிடாமல் அன்று பேச்சுக்கு இழுத்ததும் அந்த பிறந்த நாளின் முதல்நொடிவரை எனக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை.

சைவ அசைவ விருந்து என தடபுடலாக ஏற்பாடுகளை செய்து அசத்தினார்கள். என் மூத்த மகன் அப்போது இறுதியாண்டு பி .டெக் படித்துக்கொண்டிருந்ததால் அவருடைய வகுப்பில் படிக்கிற மாணவ மாணவிகளும் அந்த பிறந்த நாளுக்கு வந்திருந்து வாழ்த்தினார்கள்.

இப்படி ஒரு நிகழ்வை இதுவரை நான் கொண்டாடியதில்லை என்பதால் எனக்கு சற்றே கூச்சமாக இருந்தது.

இந்தப் பிறந்த நாளுக்காக எனக்குக் கைக்கடிகாரமும் பளபளக்கும் பட்டாடைகளும் வண்ண கண்கண்ணாடிகளையும் வாங்கிக் கொடுத்து என் குடும்பத்தினார் கொண்டாடினார்கள்.
அதற்குப்பிறகு வந்த ஆண்டுகளை நான் கொண்டாடவில்லை.

என் மகன்களின் மற்றும் மனைவியின் பிறந்த நாட்களை அதிக ஆர்ப்பாட்டமில்லாமல் கொண்டாடி வருகிறோம் என்பதும் உண்மைதான்.

ஆனால் நேற்று நடந்த பிறந்த நாள் விழாவில் நிற்பதற்கே இடமில்லாத நிலையிலும் நிறைய நண்பர்கள் உறவினர்கள் வந்திருந்து வாழ்த்திவிட்டு சைவ உணவு வகைகளை சாப்பிட்டுவிட்டும் போனார்கள்.

வந்திருந்தவர்கள் எல்லோரும் தவறாமல் கையில் பரிசுப்பொருட்களை வாங்கி வந்திருந்தார்கள்.

முந்தைய தலைமுறையினருக்கு அவர்களின் பிறந்த நாள் குறித்த எந்த விழிப்புணர்வுகூட இல்லாமல் இருந்தார்கள் என்பது உண்மையிலும் உண்மை. அப்புறம் அவர்களின் வயதுகூட இந்தப் பொங்கல் வந்தால் எனக்கு அறுபது என்றோ அம்பது என்றோ நாற்பது என்றோ சொல்லுவதை கேட்டிருக்கிறேன்,. அவர்களுக்கு வயதை அளக்கிற கருவியாக அவர்களின் ஜாதகம் இருந்தது. பலருக்கு அது கூட இருந்ததில்லை. அப்படி ஒரு குறிப்பை எழுதி வைக்கும் அளவிற்குக்கூட வசதி வாய்ப்புகள் அன்று இருந்ததில்லை என்பதும் உண்மைகளின் இன்னொரு பக்கமாக இருந்திருக்கிறது.

ஆனால் இன்று முகப்புத்தகம் மற்றும் அச்சு மற்றும் தொலைக்காட்சி போன்ற சமூக ஊடகங்கள் தாக்கம் பெரியஅளவில் பரவியதால் எல்லோருக்கும் அவரவர் பிறந்த நாளை கொண்டாடுகிற எண்ணத்தை உருவாக்கியருக்கின்றன.

தற்போது பணக்காரர்கள்தான் மட்டும்தான் தங்கள் பிறந்த நாளை கொண்டாடுகிறார்கள் என்ற நிலை இருப்பதில்லை.நடுத்தர வர்க்கத்தினர் மற்றும் விளம்பு நிலை மக்கள்கூட அவரவர் வசதிக்கும் வாய்ப்புகளுக்கும் ஏற்ப தங்களது பிறந்த நாளை கொண்டாடுகிறார்கள்.

அப்புறம் இன்னொரு விஷயம் , தற்போது பிறக்கிற குழந்தைகள் அவ்வளவு எளிதாகப் பிறந்து விடுவதில்லை என்பதால், அதாவது மருத்துவத்தின் பல்வேறு வசதிகளை பெற்றுதான் பிள்ளைகள் பிறக்கிற காலமாக மாறியிருப்பதாலும் பிள்ளைகளின் பிறந்த நாள் என்பது நிச்சயம் கொண்டாடுகிற தருணங்களாக மாறியிருப்பதில் வியப்பேதுமில்லை.
கேக் வெட்டுகிற நேரம் வந்ததும் ஹேப்பி பர்த்டே பாட்டை சுற்றியிருந்தவர்கள் பாட அந்தக் குழந்தை வீரிட்டு அழத் தொடங்கியது . அவ்வளவு மூச்சு முட்டுகிற மக்களின் நெருக்கத்தினாலும் புத்தம் புது ஜிகினா ஆடைகளின் நசநசப்பினாலும் அக்குழந்தை அழத் தொடங்கியது.
அந்தக் குழந்தையை ஆள் ஆளுக்குத் தூக்கிக் கொஞ்சியதால் மிரண்டுபோய் குழந்தை வெகுநேரம் தேம்பிக்கொண்டிருந்தது.