Category: நவம்பர்

கண்ணீரால் ஆறாது காயம். / இமையம்.

download-8

நாம் ஒவ்வொரும் நம்முடைய வாரிசுகளுக்காகத்தான் வாழ்கிறோம். இதுதான் மனித குலத்தின் வாழ்க்கை முறையாக, நெறியாக இருக்கிறது. இருக்கப்பட்டவர்கள், இல்லாதப்பட்டவர்கள் என்று யாராக இருந்தாலும் நம்முடைய உயர்ந்தபட்ச ஆசை, கனவு, நோக்கம், லட்சியம் தங்களுடைய குழந்தைகள் நன்றாக இருக்க, படிக்க, நல்ல வேலைக்கு செல்ல வேண்டும், பணக்கஷ்டம், மனக்கஷ்டம், உடல் கஷ்டம் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதுதான். இந்த லட்சியங்களுக்காக நாம் செய்கிற சாகசங்கள், அர்ப்பணிப்புகள் அளப்பரியது.

பழைய காலத்து பெற்றோர்கள் மாதிரி இந்த காலத்து பெற்றோர்களாகிய நாம் இல்லை. குழந்தைகளின் சின்னச்சின்ன ஆசைகளை மட்டுமல்ல, பெரியபெரிய ஆசைகளைகூட நிறைவேற்றுகிறோம். கேட்கிற பொருள்களையெல்லாம் வாங்கித்தருகிறோம். ரகரகமான ஆடைகள், விதவிதமான உணவுகளை கொடுக்கிறோம். பிறந்த நாளை சிறப்பாக கொண்டாடுகிறோம். எந்தப் பள்ளியில், எந்த கல்லூரியில் என்ன பாடம் படிக்க வேண்டும், என்ன பாடத்தில், எவ்வளவு மதிப்பெண் எடுக்க வேண்டும் என்பதையெல்லாம் திட்டமிடுகிறோம். தங்களுடைய குழந்தைகளின் எதிர்காலத்திற்காக எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு சிந்திக்கிறோம். எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு கஷ்டப்படுகிறோம். நோக்கத்தில் சிறிதளவு சமரசத்தையும் செய்துகொள்ளாத நாம் ஒரு நிலையில் தோற்றுப்போகிறோம். லட்சியத்தை மட்டுமல்ல, லட்சியத்திற்கு அடிப்படையான குழந்தைகளையே இழந்துவிட்டு நிற்க வேண்டிய அவலம் வருகிறது.

நம்முடைய குழந்தைகளுக்கு ரகம்ரகமாகவும், விதவிதமாகவும் உணவைத் தருகிற, குளிர்பானங்களைக் குடிக்கத் தருகிற நாம் சாப்பிட்ட உணவும், குடித்த பானகமும் கழிவாக வெளியேற வேண்டும் என்பதில் கவனம் கொள்வதில்லை. சாப்பிடுவதைவிடவும் முக்கியமானது சாப்பிட்டது கழிவாக வெளியேறுவது. சாப்பிடுவதில் இருக்கிற அக்கறை கழிவை வெளியேற்றுவதில் இல்லை. இதுதான் நோய்களின் தோற்று வாய்.

குழந்தைகளுக்கு மலம், சிறுநீர் கழிப்பதற்கு நேரமில்லை. அதற்குக் காரணம் நவீன பள்ளிக்கூடங்களும், கல்வி முறையும்தான். ப்ரி.கே.ஜி., எல்.கே.ஜி., யு.கே.ஜி., படிக்கிற குழந்தைகள் காலையில் ஆறு மணிக்கெல்லாம் தயாராக வேண்டும். ஐந்து, பத்து கிலோ மீட்டர் தூரம் ஆட்டோ, வேனில் பயணம் செய்து பள்ளிக்கு செல்ல வேண்டும். ஆட்டோ, வேன் வந்துவிடும் என்ற அவசரத்தில் பதட்டத்தில் சாப்பிடாமல், மலம், சிறுநீர் கழிக்காமல்தான் நிறைய குழந்தைகள் ஓடுகின்றன. வீட்டில்தான் நேரமில்லை என்று ஆட்டோவில், வேனில் ஏறிவந்த குழந்தைகள் பள்ளிக்கு வந்தவுடனேயே சிறுநீர் கழிக்க, மலம் கழிக்க ஓட முடியுமா? மீறி ஓடினாலும் சிறுநீர், மலம் கழிப்பதற்கான வசதிகள் கொண்ட பள்ளிகள், சுகாதாரமான கழிப்பறைகளைகொண்ட பள்ளிகள் தமிழகத்தில் எவ்வளவு இருக்கின்றன? “உங்கள் குழந்தைகளின் எதிர்காலம் எங்கள் பள்ளியில்” என்றும் “Tablet மூலம் பாடம் நடத்தப்படுகிறது” என்றும் விளம்பரம் செய்கிற தனியார் பள்ளிகள் போதிய கழிப்பறை வசதி உள்ளது என்று விளம்பரம் செய்வதில்லை.

வளர்ந்த பிள்ளைகள்கூட எவ்வளவு அவசரமாக இருந்தாலும் வகுப்பில் எழுந்து கழிப்பறைக்கு செல்ல வேண்டும் என்று கேட்பதில்லலை. அப்படி கேட்பது கேலிக்குறியதாக, ஏளனத்திற்குறியதாக மாறிவிடும் என்பதால் யாரும் கேட்பதில்லை. உயர் வகுப்பு படிக்கிற பிள்ளைகளுக்கே இந்த நிலை என்றால் ப்ரி.கே.ஜி., எல்.கே.ஜி., படிக்கிற குழந்தைகளின் நிலை என்ன? ‘மிஸ்’ என்ற சொல்லும், ‘மிஸ்’ என்ற ஆளும் குழந்தைகளின் மனதில் ஏற்படுத்தியிருக்கும் பிம்பம் பயங்கரமானது. பயங்கரங்களின் உருவமாக இருக்கிற ‘மிஸ்’ஸிடம் போய் ‘எனக்கு சிறுநீர், மலம் வருகிறது என்று ஒரு குழந்தை சொல்லுமா? கட்டுப்படுத்த முடியாமல் வகுப்பறையிலேயே சிறுநீர் கழித்துவிடுகிற குழந்தைகளை மிஸ்களும், ஆயாக்களும் பார்க்கிற பார்வை, கொலைகுற்றவாளியைப் பார்ப்பதுபோல்தான் இருக்கும். சிறுநீரை, மலத்தை அடக்கிக்கொண்டிருப்பதைவிட கொடூரமானது, மிஸ், ஆயாக்களின் ஏளன, அலட்சியப் பார்வை. ஒரு நாளில் வகுப்பறையில் ‘மிஸ்‘ அதிகமாக பயன்படுத்தக்கூடிய வார்த்தை ‘பேசாத’ என்பதுதான். அதற்கடுத்த சொல் ‘வாய மூடு’ என்பது. இந்நிலையில் ப்ரி.கே.ஜி., எல்.கே.ஜி., படிக்கிற குழந்தை எனக்கு சிறுநீர் வருகிறது, மலம் வருகிறது என்று சொல்லாது. ‘முதல் வகுப்பில் சேர்வதற்கு முன்பாக மூன்றாண்டுகள் குழந்தைகளை பள்ளிக்கு அனுப்பிய கொடூரத்தின், பேராசையின் தண்டனையை மருத்துவமனைகளுக்கு கண்ணீரோடும், பிள்ளை பிழைக்குமா என்ற கவலையோடும் அலையும்போதுதான் நாம் உணர்கிறோம்.

இரண்டாயிரம்பேர் படிக்கிற பள்ளிக்கூடத்தில் இடைவேளையின்போது குறிப்பிட்ட நேரத்திற்குள் அத்தனை பிள்ளைகளும் கழிப்பறையை பயன்படுத்த முடியுமா? அந்த அளவுக்கு வசதிகொண்ட பள்ளி என்று தமிழ்நாட்டில் ஒன்றைக்கூட அடையாளம் காட்ட முடியாது. ஐந்து, பத்து நிமிடத்திற்குள் இரண்டாயிரம் பிள்ளைகள் கழிப்பறையைப் பயன்படுத்த முடியாது. கூட்டத்தில், வரிசையில் நின்று சிறுநீர் கழிக்க, மலம் கழிக்க கூச்சப்படுகிற குழந்தைகள் உண்டு. கூட்டமாக இருக்கிறது, வரிசையில் நிற்க வேண்டுமே என்பதற்காகவே சிறுநீர் கழிக்காமல் திரும்பி வந்துவிடுகிற பிள்ளைகள் உண்டு. சிறுநீர் கழிப்பதற்காக, மலம் கழிப்பதற்காகக் காத்திருந்த நேரத்தில் மணி அடித்துவிட்டது, நேரமாகிவிட்டது ‘மிஸ் திட்டுவார்கள்’ என்று கழிப்பறையைப் பயன்படுத்தாமல் ஓடிவந்துவிடுகிற பிள்ளைகளும் உண்டு. குழந்தைகள் மலம், சிறுநீர் கழிப்பது முக்கியமல்ல. மதிப்பெண் எடுப்பது மட்டும்தான் முக்கியமானது என்று நம்முடைய பள்ளிக்கூடங்கள் நினைக்கிறது. நாமும் அப்படித்தான் நினைக்கிறோம். மதிப்பெண்ணுக்குக் கொடுக்கிற முக்கியத்துவம் உடலுக்கு இல்லை.

ஒரு நாள் சாப்பிடாமல் இருந்தால் உடலுக்கு நல்லது. ஆனால் ஒருநாள் சிறுநீர் கழிக்காமல் இருப்பது, மலம் கழிக்காமல் இருப்பது நல்லதல்ல. ஒருவாரம், பத்து நாள்கூட பலர் உண்ணாவிரதம் இருக்கிறார்கள். இருக்க முடியும். அதை உடல் ஏற்றுக்கொள்ளும். ஆனால் ஒரு மணிநேரம் கழிவுகளை வெளியேற்றாமல் இருந்தால்கூட உடல் ஏற்றுக்கொள்ளாது. உரிய நேரத்தில் சிறுநீர், மலம் கழிக்காமல் இருப்பதால்தான் இன்றைய குழந்தைகள் பலநோய்களுக்கு ஆளாகின்றன. அதற்கு முக்கியமான காரணம் மூன்று வயதிலிருந்தே பள்ளிக்குச் செல்வது. காலை ஆறு, ஏழு மணிக்கு வீட்டைவிட்டு செல்கிற பல குழந்தைகள் பள்ளியிலிருந்து திரும்பி வீட்டிற்கு வந்த பிறகே மலம், சிறுநீர் கழிப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டிருக்கிறர்கள். இந்தப் பழக்கம் பல குழந்தைகளுடைய எதிர்காலத்தை பாழாக்கிவிடுகின்றது. குறிப்பாக சிறுநீரை அடக்கி அடக்கி வைப்பதால் சிறுநீர் வெளியேற வேண்டிய பாதையில் கழிவுகள் அடைப்புகளாக மாறி நெஃப்ரான்களை செயலிழக்க வைத்து சிறுநீரகத்தை சுருங்கிப்போகவைக்கிறன்றன. சிறுநீரகம் செயல்படாததால் செயற்கை முறையில் டயாலிசிஸ் (ரத்தத்தை சுத்தப்படுத்துதல்) செய்ய வேண்டிய நிலை. இந்த நோய்க்கு மாற்று அறுவை சிகிச்சை, டயாலிசிஸ் இரண்டுதான் தற்போதிருக்கும் வழி. இந்த இரண்டு வழிகளுமே முழு உத்தரவாதம் இல்லாதவை. வாரத்திற்கு இரண்டு, மாதத்திற்கு எட்டு, வருடத்திற்கு தொண்ணூற்று ஆறு முறை டயாலிசிஸ் செய்ய வேண்டும். பணம், நேரம் என்று மற்றதை கற்பனை செய்துபாருங்கள்.

தமிழகத்தில் தற்போது சிறுசிறு நகரங்களில்கூட டயாலிசிஸ் மையங்கள் இருக்கின்றன. சென்னையில் மட்டும் மாற்று சிறுநீரக சிகிச்சை மையங்கள் பல இருக்கின்றன. டயாலிசிஸ் செய்துகொள்ள, ஒவ்வொரு மருத்துவமனைகளிலும் காத்திருக்கும் குழந்தைகளின் உயிர்சத்தற்ற முகங்களை பார்க்க முடியாது. டயாலிசிஸிற்காக, மாற்று சிறுநீரக அறுவை சிகிச்சைக்காகக் காத்திருக்கும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை நாளுக்குநாள் அதிகரித்தப்படியே இருக்கிறது. நம்முடைய வாழ்வாக, கனவாக, லட்சியமாக எந்த குழந்தைக்காக வாழ்ந்தோமோ, எந்த குழந்தைக்காக நம்முடைய வாழ்வை அர்ப்பணித்தோமோ, எந்த குழந்தை சீரும் சிறப்புமாக வாழ வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டோமோ, போராடினோமோ அந்த குழந்தை எப்படியாவது உயிர் வாழாதா என்ற ஆசையில் மருத்துவமனை மருத்துவமனையாக அலைய வேண்டியிருக்கிறது. எட்டு வயது, பத்து, பதினைந்து வயது குழந்தைகள் எந்த நம்பிக்கையுமற்ற பிணம் போன்று ஐந்து மணி நேர டயாலிசிஸிற்காக மருத்துவமனையில் வரிசையில் காத்துக்கிடக்கிறார்கள்.

இதற்கு மூன்று வயதிலேயே தங்களை நோக்கி ஓடிவர வேண்டும் என்று ஆசைப்படாமல் பள்ளியை நோக்கி ஓட வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்ட நாம், உலகத்தரத்திலான கல்வியைத் தருகிறோம் என்று சந்துபொந்துகளில்கூட ஆட்டோ, வேன் என்று அனுப்பி நடக்க முடியாத குழந்தைகளைக்கூட அள்ளிச்செல்லும் தனியார் கல்வி நிறுவனங்களும் ப்ரி.கே.ஜி., எல்.கே.ஜி., வகுப்பு நடத்த அனுமதி அளித்த அரசு நிர்வாகமும்தான் குற்றவாளிகள். இன்றைய பள்ளிக்கூடங்களும், கல்விமுறையும் படிப்பாளிகளை, அறிவாளிகளை உருவாக்கவில்லை. நோயாளிகளையே உருவாக்குகிறது. நாம் பணம் கொடுத்து கல்வியை பெறவில்லை. நோய்களையே பெறுகிறோம். சிறுநீரக செயலிழப்பிற்கு பள்ளிக்கூடங்கள் மட்டுமே முழு காரணமில்லை. ஆனால் அதுதான் முதன்மையானது. பள்ளிக்குச் செல்கிற குழந்தைகளில் அநேகம்பேர் அரை லிட்டர் தண்ணிருக்கு மேல் எடுத்துச்செல்வதில்லை. ஒரு பகல் முழுவதும் ஒரு குழந்தைக்கு அரை லிட்டர் தண்ணீர் போதுமா? தேவையான நேரத்தில் தண்ணீர் குடிக்காததால் பிற்காலத்தில் தண்ணீர்தான் பெரிய எதிரியாக, நோயாக மாறிவிடுகிறது. சிறுநீரக செயலிழப்பு நோய் நிறைய அலைச்சலையும், பணவிரயத்தையும் தரவல்லது. புற்றுநோயைவிட கொடியது. நோய் பணக்காரர்களுக்கு மட்டுமே வருவதில்லை. கண்ணீரால் நோய் தீராது. காயம் ஆறாது.

ஆண் குழந்தைகளின் நிலையைவிட பெண் குழந்தைகளின் நிலை இன்னும் மோசம். பள்ளிக்கூடங்களில், கல்லூரிகளில் மட்டுமல்ல அரசு அலுவலங்களில், பள்ளிகளில் பணிபுரியும் பெண்களின் நிலையும் மேம்பட்டதாக இல்லை. காலையில் வீட்டில் சிறுநீர் கழித்தால், மாலையில் வீடு திரும்பிய பிறகுதான் சீறுநீர் கழிக்க வேண்டிய நிலை. காரணம் தனியாக கழிப்பறை இல்லாததது, சுத்ததமாக இல்லாதது. சிறுநீரை எவ்வளவு அடக்கி வைக்கிறீர்களோ அவ்வளவு ஆபத்து காத்திருக்கிறது என்பதை எப்போது நாம் உணர்வோம்?

குறைந்தபட்சம் ப்ரி.கே.ஜி., எல்.கே.ஜி., யு.கே.ஜி., வரை நாம் குழந்தைகளை பள்ளியில் சேர்க்காமல் இருக்கலாம். தனியார் கல்வி நிறுவன முதலாளிகளிடம் ஐந்து வயதுவரையாவது எங்களுடைய குழந்தைகளை விட்டுவிடுங்கள் என்று கேட்கலாம். தமிழக அரசாங்கத்திடம் இலவசங்களைவிட எங்களுக்குத் தேவை – எங்களுடைய குழந்தைகள். இனிமேலாவது ப்ரி.கே.ஜி., எல்.கே.ஜி., யு.கே.ஜி., வகுப்பு தொடங்க அனுமதிக்காதீர்கள் என்று கேட்கலாம்.

மருத்துவமனைகளில் ஐந்து மணி நேரம் டயாலிசிஸிற்கு குழந்தையை படுக்க வைத்துவிட்டு பார்வையை மறைக்கும் கண்ணீருடன் மாடிப்படிக்கட்டுகளில் இறங்கிவரும் நம்முடைய உச்சப்பட்ச வேண்டுதலாக, பிரார்த்தனையாக இருப்பது ‘என் குழந்தை அமைதியாகவும், சிரமப்படாமலும் இறக்க வேண்டும்’ என்பதாகவே இருக்கிறது. இந்த வேண்டுதலுக்கு யார் பொறுப்பு? இந்த வேண்டுதலை நிறைவேற்றப் போவது யார்? இனிமேலாவது நாம் குழந்தைகளை குழந்தைகளாக இருக்கவும், வாழவும் விடுவோமா?

•••••

கருணாகரனின் நான்கு கவிதைகள்

download-10

இரண்டு முகங்கள்

நெருங்கி அமர்கிறோம்
விலகிச்செல்கிறது நெடும்பாதை
எந்த வழியில் செல்வதென்று
தடுமாறிய கணத்தில்
தெரிகிறது வானவில்

நிறங்களின் கலவை
எங்களின் வழியை ஒன்றாக்கியது
பிரிந்த வழியில்
எந்தப் பக்கம் சென்றோமென நினைவில்லை
சென்று கொண்டிருக்கிறோம்
நதியின் மேலே சென்று கொண்டிருக்கிறது தெரு
தெருவின் கீழே போய்க்கொண்டிருக்கிறது நதி

இறங்கிச் செல்லும்
மலைசசரிவின் வளைவிலிருக்கும் கடையொன்றில்
தேநீருக்குச் சொல்கிறாய்
இரண்டு சிறுவர்கள் வருகிறார்கள்
அவர்களை முந்தி வருகிறது தேநீர் வாசனை
வியப்போடு நீ
அவர்களை அழைத்துக் கைகளைக் குலுக்க முயன்றாய்

அப்பொழுதுன் கைகளிலிருந்தது தேநீர்க்குவளை
அதில்
பொன்னிறத்தில் தளும்பிக்கொண்டிருந்தது
அந்தச் சிறுவர்களின் நிகழ்காலம்.

நாம எந்த வழியில் செல்லவேண்டும் என்று
சொல் இப்போது
அந்த வானவில் எங்கே?

00

நன்னாரி

நன்னாரி வேர்க்குடுவையோடு செல்லும்
ஐயாவைப் பின்தொடர்ந்தேன்

காட்டு வழி

கொவ்வம் பழக்கொடியில் கிளிக்காலம் கண்டு
அதிசயித்த சிறுவனின் கண்களில்
துவரம் பழங்களும் கரும்பைப் பழங்களும் நிறைந்த காடு
கறுப்புச் சிவப்பாய் கனிந்த பெரிய பழம்.

விரிந்த சடைத்த முதிரை மரத்தினடியில்
சற்றாற
ஒற்றையடிப் பாதையில்
மான்கூட்டம்
தனித்த முயல்

ஐயாவைப் பின்தொடர்ந்து செல்லும்
என்னுடன்
கூடிக் களித்து வரும் வீமன் மோப்பமிட்ட பொந்தில்
உடும்பின் வால் மறைந்தும் தெரிந்தும் ஆடிய வித்தை
வேட்டையின் முதலடி.

‘விட்டு வாடா வீமா’
என்றழைக்கும் ஐயாவின் காலடியை முந்தியோடி
இன்னொரு புதரில் மணமெடுக்கும் வீமனைக் கண்டு
துள்ளிக் குதித்தோடிய முயல்
வேட்டையின் இரண்டாவதடி

புதரில் நுழைய
வேர்க்கிழங்குகள் தேடி ஐந்தாறுபேர்
காடலைந்தனர் பன்றித்தடங்களில்
பன்றி அகழ்ந்த கிடங்கில் கண்விழிக்கும்
வேர்க்கண்ணிகளை சேகரிக்கும்
மூலிகை தேடிகளோடு ஐயாவும் சேர
காடும் வீடும் மூலிகை வாசம்
வேட்டையின் மூன்றாவது அடி.

நன்னாரித் தண்ணீரில்
ரத்தம் பெருக்கியவன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்
காட்டூன்களில் காடலைந்து கொண்டிருக்கிறான் பேரன்.
வேட்டை நாய்கள் கலைத்தோடும் மான்கள் திரும்பிப் பேச
கைகொட்டிச் சிரித்தவன்இ
வேர்களைத் தேடும் பன்றியைக் கண்டவுடன்
முகம் திருப்பியென்னிடம் கேட்டான்
‘ஏன்தாத்தா இவன் நிலம் தோண்டுறான்?’ என்று.

மாத்திரைப்போத்தலில் உறங்கும் குழந்தையை
நினைத்தேன்
வேட்டையின் நான்காவது அடி.

00

எதிர்காலத்தின் பிம்பம்

கண்ணாடியைத் துடைத்துக் கொண்டிருந்தவனின் முன்னே
எதிர்காலத்தின் பிம்பம் தோன்றியது

சட்டென்று அதைப்பிரதியெடுத்துக் கொண்டான்
தொழில் நுணுக்கங்களைப்பற்றிக் கற்றுக்கொள்வதற்கு
அந்தப் பிம்பத்தை மறுபடி திரையிட்டபோது
அது கடந்த காலத்தைக் காண்பித்தது

மறுபடியும் அவன் கண்ணாடியின் முன்னே வந்தபோது
எதிர்காலத்தின் முகம் துல்லியமாகத் தெரிந்தது

மறுபடியும் பிரதியெடுத்துக்கொண்டான்
மீண்டும் அதைத் திரையிட்டபோது
நிகழ்காலத்தின் வழிகளே தெரிந்தன

மறுபடியும் அவன் கண்ணாடிக்கு வந்தபோது
அதில் சிதைந்திருந்தது முக்காலப் பிணம்
யாருமறியாமலே அதைப் புதைக்க முயன்று கொண்டிருக்கும்
அவனைப் பிரதியெடுத்துக் கொண்டிருந்தது கண்ணாடி.

00

பாவமன்னிப்பு

கொலையாளியோடு கூடிச்சென்றார் கடவுள்

எங்கெல்லாமோ மறைந்து திரிந்தனர்
கொலைகளும் கொண்டாட்டமுமாக
ஆடிக்களித்தனர் இருவரும்

மரத்தின் கீழே உறங்கிய இடத்தில்
கத்தி வடிவத்தில் தன்னுடலின் பதிவைக் கண்ட கடவுள் திடுக்கிட்டார்.
இரத்தம் மணக்கும் தன்னுடலை
எப்படி மறைப்பதெனக் கொலையாளியிடம் கேட்டார் கடவுள்

கடற்கரை மணலில்
கீறிய வரைபடத்தை அழிக்காமல் விட்டுச் சென்ற கடவுள்
தவறினை மறைப்பதற்காக
கொலையாளியைக் காட்டிக் கொடுத்தார்

இருந்தாலும்
கொலையாளி கடவுளைக் காட்டிக் கொடுக்கவில்லை
தண்டனைக்கு முன்பாக
இதோ என்னுடைய இரத்தம் என அவருக்கு
தன்னுடைய தேநீரைப் பரிசாகக் கொடுத்தான்

இறுதிப் பரிசின் கனதியைத் தாங்க முடியாமல்
அவனுடைய காலடியில் வீழ்ந்த கடவுள்
அவனையும் கொன்றபின்
கைகளைக் கழுவினார்
களைப்பு நீங்கிய பின்
நடந்தார் விபச்சாரியின் வீடு நோக்கி.

•••

அம்மாவிடம் சேகரமாகிய முத்தங்கள் (சு. குணேஸ்வரனின் கவிதைப் பிரதி பற்றிய பார்வை) – தர்சன் அருளானந்தம்

download-4

சு. குணேஸ்வரன் கவிதை பிரதியை நான்கு வகையான விடய தளங்களில்,உத்தி முறைகளை என்னால் வாசிக்க முடிந்தது.

1) ஈழப்போராட்டதில் ஏற்பட்ட மனித அவலங்களும், உடல், உள சிக்கல்களையும் நேர்கோட்டு பொதுமைபடுத்தி(direct generalization ) வெளிப்படுத்தும் கவிதைகள்.

2) அதிகாரம் ஒடுக்குமுறைகளை கட்டவிழ்த்து விடுகின்றபோது எழுகின்ற சாதாரணனில் ஏற்படுகின்ற கோபங்களை குறியீட்டுவடிவமாக(symbolic ) வெளிப்படுத்தும் கவிதைகள்.

3) அரசியல் செயல்பாடுகளின் மேற்கொண்ட அவநம்பிக்கையை ஏளனஞ்செய்து(irony ) படைக்கப்பட்ட கவிதைகள்(சர்க்கஸ் கோமாளிகளும் னங்களும், படங்காட்டுதல்)

4) சமூகத்தின் கள்ள மௌனங்களை கேள்விக்கு உட்படுத்தும் உருவகமுறை(metaphor ) கவிதை வெளிப்பாடு.

Barack Obama
இருந்தாலும் மேற்கிறிப்பிட்ட தளங்களில் இருந்து விலகல்களான இருந்த கவிதைகளும் இருக்கின்றன. “தலைப்பில்லாத கவிதைகள்” ஒருவகையான மாறுபட்ட பொருள் கொள்ளலிலும், சமூக வன்முறைகள் மீது வெறுப்புக் கொண்ட ஒரு மனநிலையை கூறிச்செல்கின்றது. அண்மையில் பிஞ்சுகளின் மீது வன்முறையை காட்டியவர்களை வெறுக்க செய்கின்றது. வித்தியாக்களையும், ஹரிஸ்ணவிகளையும், சோயாகளையும் நினைவுகூர்ந்து செல்கின்றது

‘கனவிலும் நனவிலும் திடுக்கிட்டு விழித்து
எங்கே என் சின்னப்பெண் எனத் தவிக்கும்
ஈரவிழிகளின் உலகத்தில் நான்
இன்னும்
குறி கள் மட்டுமே உள்ளவர்
மனிதரென வாழ்கின்றனர்”

” தீராக்காதலியின் வினாக்கள்”, “கனகியின் கொண்டைக்கு பூச்சூடும் அப்பையன்” சாதாரணர்களின் பெண் மீது கொண்ட காதலையும், காம இச்சையையும் பேசிசெல்ல, “அம்மாவிடம் சேகரமாகிய முத்தங்கள்” எல்லாவற்றிலும் இருந்து மாறுபட்டு தாய் மீது கொண்ட பாசத்தையும் நினைவு தோய்தலையும் கவிதையாக கூறுகின்றது. கவிதை தொகுப்பின் பொதுவகைமைக்குள் அடக்கபடாததாலோ என்னவோ அம்மாவின் பட்சத்தையே தொகுப்பு பிரதியின் பெயராக்கியும் விட்டார்.

ஒரு கவிதை சொல்லி உருவாக்கப்படுகின்றான். அவனுடைய கவிதைகள் தாமாகவே அவனது நிரம்பி வழியும் இதயத்தில் இருந்து வெடித்துக் கிளம்புகின்றது. கவிதை சொல்லி குணேஸ்வரனின் மனம் உயர்ந்த சிந்தனைகளாலும், தீப் பொறி என மின்னும் கற்பனைகளின் பிரவாகமாகவும் காணப்படுகின்றது. கவிதைகள் என்பன ஒரு படைக்கப்பட்ட அழகு. அழகு சில சமயங்களில் வேதனைகளின் ஒப்பாரியாகவும், திகிலூட்டும் விவகாரத்தின் அழகாகவும் வந்து செல்கின்றது.

“கொடி சுற்றி பிறந்த பிள்ளை
குலத்துக்காகது என்றே
கோயிலெல்லாம் சுற்றிப்
பிணி நீக்கினார்
எங்கள் பாட்டி
வீட்டில் வளர்த்த மாட்டிற்கு பின்பக்கம் நாகபடம்
உடனே விற்றுவிடுங்கள் என்றார் அப்பா
உடம்பெல்லாம் நச்சுப் கொடி படரத் திரியும்
எங்கள் தனயன்மாரை
நாங்கள் யாரிடம் விற்றுத் தீர்ப்பது.?”

கவிதை செயன்முறையானது வளர்ச்சிபோக்கில் உள்ளதாகவும், பிரச்சினை களுக்கு தீர்வுகளை பிரயோகிக்கும் சிந்தனை காரணபடுத்தல்களையும் கொண்ட பரிசோதனை முயற்சியாக சில இடங்களில் கவிதை சொல்லி முயன்ற இடங்களில் ஒன்று “ஓளி” என்ற தலைப்பில் அமைந்த கவிதை.

“கொல்லைப் புறத்தால் கடவுள் வந்தார்
கையில் அணைந்து போன விளக்கு
ஒரு மின்மினிப் பூச்சியை
அடையாளமாக பிடித்திருந்தார்”

சீன இலக்கிய கொள்கையான one divided into two என்ற இணைமுரணியல் கொள்கையின் பரிகாரம் மெற்றாபிசிக்ஸ் (metaphysics) தொடர்புறும் தளம் பற்றி இக் கவிதையில் காணலாம். அமைந்து போன விளக்கும், மின்மினிப் பூச்சியும் இணைமுரணியல் என்று கருதினால் ஒளி என்பது மீபொருண்மையீயல் கருத்தாகும்.புதுயதார்த்தங்கள் (neorealism) முயற்சிக்கப்பட்ட ஒரு இடமாக இக் கவிதையைக் கொள்ளமுடியும். வாழ்த்துகள் குணேஸ்வரன்.

படைப்பாளிகளின் உலகம் மிக அகண்டது. அது வியாழன் கோளைவிட பருமனானது இந்த கலக்ஷியில். நான் ஒரு மூலையில், ஒரு புள்ளியை மட்டுமே தொட்டு செல்கின்றேன். பல இடங்களை தொட்டுச் செல்லும் ஆளுமையும், அறிவுப்போதாமையும், என்றுமே என்னிடம் உள்ளன. இருந்து கொண்டே இருக்கும் என்பது தேடல், வாசிப்பு பசி உள்ள அனைவரும் புரிந்து கொண்ட ஒன்றே! குறைபாடுகளை வைத்துக் கொண்டு “கவிதைப் படைப்பை” பற்றி பிடித்தபடி இருக்க நான் விரும்பவில்லை. இதனை கவிதை சொல்லி யின் கவிதை ஒன்றின் ஊடாக கூறுவது பொருத்தமாக இருக்கும்.

“எனக்கொரு ஊன்றுகோல் கிடைத்திருக்கின்றது
உடை யாருக்கு குடைபிடிக்கவும்
பக்கபாட்டு பாடவும்
என் முதிர்ச்சிக்கு முன்னரே
விசேடமாக கிடைத்த ஊன்றுகோல்
இதனை நன்றாக பற்றிக் கொள்ள வேண்டும்.”

“பறக்கும் தட்டு கிரகவாசிகளுக்கு
நல்ல விலைக்கு மூளை விற்றவர்கள்
செம்மறியாட்டினதும்
குரங்கினதும்
காண்டாமிருகத்தினதும்
மூளைகளை மாட்டிக் கொள்கின்றார்கள்
சித்தம் கலங்கி பேய்களாகின்றனர்”

சாதாரணமான நிகழ்வுகளில் உள்ள இயல்புத்தன்மையையும்(freaky ) இயல்பான விடயங்களில் ஒளிந்துள்ள ஆச்சரியமூட்டும் விஷயங்களையும் ஒருங்கிணைக்கும் ரசவாதம்(alchemy ) என பின்னூட்டம்(feedback) வழங்க தோன்றும் கவிதைகளாக பின்வருவனவற்றை கூறமுடியும்.” அவளுக்கொரு புதுச் சைக்கிள் கிடைத்து இருக்கின்றது”, செட்டிக்குளமும் பிரெஞ்சு மருத்துவனும்”, “யாரோ போட்டு முடித்து தானமாக கிடைத்த இரவுச் சட்டை”
ஒரு பிரதியின் முக்கியத்துவம் என்பது பிரதியின் உள்ளே இருப்பதன் காரணங்களால் ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும். பிரதிக்கு வெளியே யான காரணிகள் அந்த முக்கியத்துவத்தை ஏற்படுத்தக் கூடாது என்பதில் மிக்க நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கின்றது.

இவ் கவிதை பிரதியில் காணப்படும் குறியீட்டுத் திறவுகோல்கள்(symbolic keys) பல மேலதிக தேடல்களை வழங்க முனைவதை மறுத்துவிட முடியாது. இலக்கிய வழிமுறையான விமர்சனம் பற்றி தெரிதா கூறும்போது
“வாசிப்பு விதிகள் வாசிக்கப்படும் குறிப்பான பிரதியால் தீர்மானிக்கப்படுகின்றது” என இவ் கூற்றிற்கு/ கட்டுப்பாட்டுக்கு ‘அம்மாவிடம் சேகரமாயிருக்கும் முத்தங்கள்’ கவிதை பிரதியும் விதிவிலக்கு ஆகவில்லை. ஆனால் மாறுபட்ட ஒரு சிந்தனை போக்கில் இயங்கும் தற்கால உலகிற்கு பொருத்தமான முறையில் அறிவாதார முறையியல்(epistemological appreciation ) சார்ந்த மதிப்பீட்டுக்குள் கவிதை சொல்லியால் வரமுடியவில்லை. கருத்தியலில்(ideology ) முக்கியமான நோக்கம் நெறிசார்ந்த சிந்தனைகளின் ஊடாக மாற்றங்களை உண்டாக்குவதாகும். குணேஸ்வரனின் கவிதைகளில் கருத்தியலை பொது விடயங்களில் பிரயோகிக்கும் பொதுமை சிந்தனை(abstract thoughts ) வெளிப்படையாக கூறப்படாவிட்டாலும் உள்ளார்ந்த நிலையில் ஒரு ‘அரசியலை’ கொண்டே இயங்க முற்படுகின்றது.

கவிதை செயற்பாட்டினை பொறுத்தவரை புதிய வகையான செயற்பாடுகள் முயற்சிக்கப்படுவது மிகவும் அற்பமாகவே இருக்கின்றது. சொற் சிக்கனத்தோடும் ஒரு புள்ளியில் தொடங்கி இறுதி யை நோக்கி தெளிவாக நகர்ந்து ஒரு கண அதிர்ச்சியை மட்டும் உண்டாக்கிவிட்டுச் செல்லும் இன்றைய ஈழத்து கவிதைப்போக்கு சாதாரணமாக அனைவராலும் படைக்கப்படுகின்ற அழகாகவே உள்ளது. துவாரகன் என்னும் கவிஞன் கவிதை செயற்பாட்டில் அசாத்தியங்களை சாத்தியமாக்கும் புதுயதார்த்த படைப்பு முயற்சியில் ஈடுபடுவார் என்ற நம்பிக்கையை இப்பிரதி ஏற்படுத்துகின்றது. அவரது கவிதை செயற்பாடுகள் இன்னொரு பரிமாணம் கொண்டவையாக எதிர்காலத்தில் வெளிவர மேலும் சிறப்பு பெற பேரன்புமிக்க வாழ்த்துகள்.

***

ஐந்து கவிதைகள் – ஷாஅ

download-6

கண் காட்டும் விடை

சுண்டக் காய்ச்சிய பால்

இறக்கி வைக்கும் தோழி நீ

மறந்து

எரியும் அடுப்பை அணைக்காமல்

மண்மேல் நகர்ஓவியம் எழுதப்

போவது தகுமோடி

ஆள்காட்டி விரல்மீது முளைக்கிற

கண்

உன்னையும்

உன் நிழலையும் பார்த்துச் சிமிட்டும்

பொருள் அறியாயோ

நல்லுடை தரித்து மேடையேற்றும் விடையில்

தீச்சொல் வாரா சுபநாள் வரச்

சொல்லடி

தப்பாட்டம்

நேரடியாகவே கேட்டு விடுகிறேன்.

சுற்றி வளைக்காமல்

இந்தச் சொல் உன்னைத் தொடும்போது,

எனக்கும் சேர்த்து டிபன் வாங்கி வை

சரியென்றால்

பசியாறுவேன்

மறுத்தால்

என் பசியை உனக்குத் தானமளிப்பேன்

ஞானப்பழம்

கற்பிப்பதற்கும்

கற்பதற்கும்

இடைப்பட்ட தொலைவில்

இட்டு நிரப்பும் ஓசை

அ முதல்

அ வரை

பிறகு சேர்வது

உயிரோ மெய்யோ

உயிர் மெய்யோ

எல்லாம் நன்கொடைமுதல்

நன்கொடைவரை

(கற்பிக்காததற்கும்

கற்காததற்கும்

இடையில் இல்லாத

தொலைவில்)

அழகைச் சொல்

இல்லையுடன்

அழகைச் சேர்ப்பது

அழகாயிருக்காது

வறுமை

கோபம்

ஐயம்

பயம்

வலி

இவை தருமே ஐயா

அழகு

மண் புதிது

பூமியோடு சமரசம் கொண்டு

பருவ கால திசைகள்

முளைக்கும் நிசப்தத்தில் வந்து விட்டேன்

நாம் அறுவடை ஆவோமா

எழுந்து

கலப்பையை அழுத்திப் பிடிக்கிறேன்

மனசை விதை நீ

பயிர்களின் இசை எழும்பும்

நம்மில்

மண் புதிது

மழை புதிது

***

பூவிதழ் உமேஷ் கவிதைகள்

download-2

1. அந்தியை யாராவது எடைக்கு போடுங்க

எளியவர்களின் பசியைப்போல
அழைக்காமலே வந்துவிடுகிற அந்தியை
யாராவது எடைக்கு போட்டால் நல்லது

வெள்ளிக்கு அடுத்து சனி வருவது போல தினமும் குடித்துவிட்டு
திட்டி அடித்த பிறகும்
சமைக்கும் அவள்
கனவனின் கைகளையும் கால்களையும்
அடுப்பில் எரித்துக் கொண்டிருக்கிறாள்
இதயம் தீய்கிறது தென்னங்குரும்பில்
அவன் நாக்கை எரிக்கச் சொல்லி
விழுகிறது காய்ந்த இலையொன்று

கண்ணில் தெரிபவர்களெல்லாம்
சொற்களாகவே தெரிகிறார்கள்
இன்று
கூலி சீக்கிரம் கிடைத்திருக்கக் கூடாது
அல்லது
வேலை சூரியனை விழுங்கி இருக்கனும்

2. கிளி

சேகுவேரா* வரைந்த
கிளியின் மீது
குறுக்கும் நெடுக்கமாக கோடுகளால்
கிறுக்கிவிட்டான் தூயநிலா ஓவியம் *
கிளி பறக்காமல் இருக்க
கூண்டு வரைந்திருக்கே
என சேகுவேராவை
சமாதானப்படுத்துகிறாள் அம்மா
கிளிக்கு
ஏதாவது பெயர் வைக்கலாமா
என நானும் சமாதானப்படுத்த
குடும்பமே ஒரு கூண்டில் அடைந்ததை
வேடிக்கை பார்க்கிறது கிளி .

* என் குழந்தைகள்

3. மனிதர்களை மெல்லும் கிழவி

மேகத்தை ஒட்டடை என அடிக்கிறது
குச்சி காற்று
எட்டிய தூரம் வரை
இருட்டை இழுத்து நிரம்புகிறது
தெருவிளக்கு

பழுதான பொருள்களோடும்
பழைய சொற்களோடும் வாழும் கிழவி
வெற்றிலை பாக்கு தின்பதை விட்டு
வெகு காலமாகிறது

இப்போதெல்லாம்
தனது பிள்ளைகளையும் மருமகள்களையும்
மென்று கொண்டிருக்கிறாள்
நீங்களும்
ஒரு கிராமத்து இரவுக்குள் நடந்து பாருங்கள்
உங்களையும்
மென்று துப்ப காத்திருப்பாள் ஒரு கிழவி.

•••

பழமொழியில் நானோநச்சியல்! – முனைவர். ஆர். சுரேஷ்

8114937415_3900ff98fa_n

நலமுடன் வாழ்தல் என்பது, ஏதோ ‘உடலலவில் நோயின்றி வாழ்தல்’ என்பதை மட்டும் குறிக்காது. உலக சுகாதார நிருவனம், ’நலம்’ என்பதற்கான வரையறையை கீழ்கண்டவாறு தந்துள்ளது.

’மனதலவிலும், உடலலவிலும், சமூக அமைப்பிலும் குறையின்றி நிறைவாக வாழ்வதே நலமாகும்’. இவ்வரையறையின் அடிப்படையில் நலமுடன் வாழ்கிறோமா? என்ற வினாவிற்கு அவரவர் தம்விடை காண முயலுதல் வேண்டும். நலமுடன் உள்ளேன் என்றால் மகிழ்ச்சி. இல்லை! என்ற பதில் வருமாயின், அதற்கான காரணம் என்ன? ’நஞ்சு’ ஆம் நஞ்சு நலத்தை குறைக்கிறது. எவையெல்லாம் நஞ்சாக செயல்படலாம்? உடல் நலத்தை கெடுக்கும் பொருட்களோ அல்லது நுண்ணுயிரிகளோ நஞ்சாக செயல்படலாம். அல்லது தீய பழக்கவழக்கங்களும் நஞ்சாக செயல்பட்டு நலத்தை பாதிக்கலாம்.

மூன்று வகை நலமும் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புடையது. அதாவது, தீமையான குணம் மனதை கெடுத்து தீய பழக்கங்களை உண்டுபன்னுகிறது. இதுவே நஞ்சாக மாறி உடல் நலத்தையும், சமூக நலத்தையும் கெடுக்கிறது. அல்லது, நோய் பரப்பும் நுண்ணுயிரிகளால் உடல் நலம் பாதிக்கப்படலாம். இதன் காரணமாக, அவரை சார்ந்த சுற்றத்தாரின் மனநலனும், சமூக நலனும் பாதிக்கப்படலாம். எனவே நலமுடன் வாழ வேண்டும் என்றால், நலத்தை கெடுக்கும் நஞ்சினை அறவே அகற்றுதல் வேண்டும். அதற்கு நஞ்சினை பற்றி அறிதல் வேண்டும். இக்கட்டுரையில் தீமை தரும் நஞ்சினை பற்றி, குறிப்பாக நானோநஞ்சினை பற்றியும், தமிழர் பழமொழியில் இதை மறைபொருளாக கூறியிருப்பதை பற்றியும் பார்போம்.

நஞ்சு என்பது உயிரினங்களுக்கு கெடுதியை தரக்கூடியது. ஏன், இறப்பை கூட தரவள்ளது. இத்தகைய நச்சு பொருட்களை பற்றி படிப்பதற்கு ’நச்சியல்’ எனும் தனி துறையே இருக்குகிறது. ’ஒரு பொருளின் ’அளவை’ பொருத்து அது நஞ்சா? இல்லையா? என்று தீர்மானிக்கப்படுகிறது’ என்ற கருத்தை கூறியவர் பராசெலசு. பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த இவர், நன்மை தரும் பொருட்களும் அதன் அளவிற்கு அதிகமாக பயன்படுத்த நஞ்சாக மாறலாம் என்பதால், எல்லா பொருட்களுமே நஞ்சுதான் என்றும் கருதினார். உதாரணமாக, மனிதன் உணவு உட்கொள்ளும் செயலை கருதுவோம்.

உடலின் வள்ர்ச்சிதை மாற்றத்திற்கும், வேலை செய்வதற்கும் உணவு முக்கியம். வாழ்விற்கு இன்றியமையாததாக உணவு இருப்பினும், ஒருவர் தனது ஆற்றல் தேவையைவிட அதிக அளவு உணவை உன்னும் போது, இன்றியமையாத உணவே, நஞ்சாக மாறி உடல் பருமன் போன்ற உபாதைகளை உண்டுபன்னலாம்!

மற்றோரு உதாரணமாக, நீரினை எடுத்துக்கொள்வோம். மழைநீரின் முக்கியத்துவத்தை திருவள்ளுவர் இவ்வாறாக விளக்குகிறார்.

”துப்பார்க்குத் துப்பாய துப்பாக்கித் துப்பார்க்குத்
துப்பாய தூஉம் மழை”

அதாவது, உண்பவர்க்குத் தகுந்த பொருள்களை விளைவித்து தந்து, அவற்றை பருகுவதற்கு தானும் ஓர் உணவாக விளங்குவது மழையே என்கிறார் திருவள்ளுவர்.

மேலும் மழைநீரை ’அமிழ்தம்’ என்றும் கீழ்வரும் குறளில் குறிப்பிடுகிறார் திருவள்ளுவர்.

”வான்நின்று உலகம் வழங்கி வருதலால்
தான்அமிழ்தம் என்றுணரற் பாற்று”.

நவீன மருத்துவமும், ஒரு நாளைக்கு மூன்று லிட்டர் நீர் நம் உடலுக்கு தேவை என்கிறது. ஆனால், உயிர்களுக்கு இன்றியமையாத நீரை, அளவிற்கு அதிகமாக பருக கல்லீரல் நோய், சிறுநீரக பிரச்சினைகள் உள்ளிட்ட உபாதைகள் வரலாம் என்கிறது நவீன மருத்துவம்.

அடுத்த உதாரணமாக பிராணவாயுவான ஆக்ஸிஜனை சொல்லலாம். வளிமண்டலத்தில் ஆக்ஸிஜனின் அளவு சுமார், பத்தொன்பது சதவிகிதம் உள்ளது. உயிர் ஆதாரமான ஆக்ஸிஜனின் அளவு இயற்கையாகவே வளிமண்டலத்தில் குறைவாக உள்ளது. ஒருவேலை, காற்று மண்டலத்தில், இதன் அளவு கனிசமாக அதிகரித்தால் என்னவாகும்? எல்லாம் எரிந்துவிடும்! ஆம், ஆக்ஸிஜன் எரித்தல் வினையை ஊக்குவிக்க கூடியது. எனவே, ஆக்ஸிஜன் வளிமண்டலத்தில் அளவோடு இருந்தால் மட்டுமே அனைவருக்கும் நல்லது.

மேற்கண்ட உதாரணங்களான உணவோ, நீரோ அல்லது ஆக்ஸிஜனோ உயிர்களுக்கு அத்தியாவசமானது. ஆனால் அவைகளின் அளவு அதிகரிக்க அவைகளே நஞ்சாக மாறி கேடு விளைவிக்கின்றன. அவைகள் அளவில் குறைந்தலும் உடல்நலக்கேட்டினை உண்டுபன்னும். இதைதான் நம் முன்னோர்கள் இயல்பாக சொல்லிவைத்தனர், ”அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமுதமும் நஞ்சு” என்று.
’ஒரு பொருளின் அளவை பொருத்து அதின் பண்புகள் (அமுதமா அல்லது நஞ்சா) மாறும்’ என்ற அறிவியல் உன்மையை நம் மூதாதயர்கள் அறிந்து தங்களது வாழ்வில் கடைபிடித்து வந்துள்ளனர் என்பதை இப்பழமொழி காட்டுகிறது.

இதனை அறியும் பொழுது நாம் பெருமைபடுவதோடு மட்டுமல்லாமல் இக்கருத்தை உணர்ந்து செயல்பட வேண்டாவா? மேலும் தற்காலத்தை கலக்கி கொண்டிருக்கும் நானோ தொழிற்நுட்பமானது ”அளவை” அடிப்படையாக கொண்டதுதான்! அதாவது, ஒரு பொருளின் அளவு சிறியதாகி (10-9 மீட்டர்) நானோமீட்டர் அளவிற்கு வந்தால் அதை நானோபொருள் என்கிறோம். இவற்றின் பண்புகள், அவைகள் அளவில் பெரியதாக இருக்கும் பொழுது உள்ள பண்புகளை காட்டிலும் பெருமளவு மாறுபடும். எனவே, நானோதொழிற்நுட்பத்தின் அடிப்படையை மேற்கண்ட பழமொழியில் மறைபொருளாக இருப்பது வியப்பு என்றாலும் அதைவிட மற்றொரு வியப்பு, “நானோநச்சியல்” பற்றின கருத்தாகும். வெகு சில காலமாகதான், நானோபொருள்களின் நச்சுதன்மை பற்றி சிந்திக்கவும், ஆராயவும் தொடங்கியுள்ளோம். ஆனால், இக்கருத்தினை நம் முன்னோர்கள் எவ்வாரு ”அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமுதமும் நஞ்சு” என்ற பழமொழியில் கூறியுள்ளனர் என்பதை பார்போம்.

அமுதம் என்பது கிடைப்பதற்கு அரிதான, மிகுந்த சுவையுடைய மற்றும் தேவர்களுக்கு மட்டுமே கிடைக்கும் வாய்ப்பு கொண்ட உணவாக கருதப்படுகிறது. மேன்மை கொண்ட அமுதமாகிய உணவைக்கூட அளவை மீறி உட்கொள்ளும் பொழுது நஞ்சாக மாறும் என்ற நேரிடையான பொருளை நம்மால் அறிந்து கொள்ளமுடிகிறது. இதனையே, அறிவியல் கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தால், நானோநச்சியல் பற்றிய கருத்து மறைபொருளாக இருப்பது விளங்கும். வாருங்கள் ஆராய்வோம்.

’அமுதத்தை’ மிகுந்த பயன் தரும் வேதிபொருளோடு ஒப்பிடுவோம். உதாரணமாக ’தங்கத்தை’ எடுத்து கொள்ளலாம். அளவில் (விட்டத்தில்) பெரிய (சென்டிமீட்டர் அல்லது மில்லிமீட்டர்) தங்கத்தை ஆபரணமாக செய்து அணிந்து கொண்டால் நமக்கு எந்த பாதிப்பையும் ஏற்படுத்துவதில்லை. அதாவது, தங்கமானது நச்சுத்தன்மையற்ற மந்த பொருளாக செயல்படுகிறது. மேலும், தங்கத்திற்கு சில மருத்துவ மதிப்பு உள்ளதாகவும் கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

’மிஞ்சுதல்’ என்பதற்கு இருவேறு பொருள் உண்டு. ஒன்று ’எஞ்சிதல்’ அதாவது குறிப்பிட்ட ’அளவைவிட அதிகமாக இருத்தல்’ என்ற பொருளையும் மற்றொன்று ’குறைதல்’ அல்லது ’ஒழித்தல்’ என்ற பொருளையும் கொண்டுள்ளது. தற்போது, அமுதத்தை தங்கத்தோடும், ’மிஞ்சுதல்’ என்பதற்கு ’குறைதல்’ என்ற பொருளோடு பொருத்தி பார்த்தால், மேற்கண்ட பழமொழியை இவ்வாறாக பெறலாம்.

’அளவில் குறைந்தால் தங்கமும் நஞ்சு’.

அதாவது அளவில் (உதாரணமாக விட்டத்தை கருதலாம்) பெரிய தங்கம், சிறியதாகி மீச்சிறு நானோமீட்டர் அளவுக்கு (விட்டத்திற்கு) கொண்டு செல்லும் பொழுது, அதன் பண்புகள் மாறுபட்டு, உயிரினங்களுக்கு தீங்கினை ஏற்படுத்தலாம்.

உன்மையில், மீச்சிறு நானோமீட்டர் அளவிலான தங்கம் தீங்கினை தான் தருகிறதா? பொதுப்படையாக இல்லை எனலாம்! இதற்கு காரணம், தங்க நானோதுகளின் எண்ணற்ற பயன்பாடுகளே! ஆம், பல்வேறு முறைகளை பயன்படுத்தி தயாரிக்கப்படும் தங்க நானோதுகள்கள் மின்னணு சில்லுகளிலும், வேதிவினையில் வினையூக்கியாகவும், எரிபொருள் மின்கலனிலும், கட்டிகளை அழிக்கும் போட்டோடைனமிக் சிகிச்சை முறையிலும், மருந்துகளை உடலின் பாதிக்கப்பட்ட இடத்தில் வெளிவிடும் பொருளாகவும், உணவு பொருட்களின் தரத்தை பரிசோதிக்கும் உணரியாகவும், புரதங்கள், மாசுக்களை கண்டறியும் உணர்கருவியாகவும், பயன்படுகிறது. மேலும் இதய நோய் மற்றும் புற்றுநோயினை கண்டறிவதிலும் தங்க நானோதுகள் பயன்படுகிறது. இத்தகைய பயன்பாடுகளுக்கு காரணம், நானோ அளவிலான தங்கத்தின் சிறந்த பண்புகளே!

ஆனால், தங்க நானோதுகளின் மருத்துவ பயன்பாடுகளை சந்தேகிக்கும் வகையில் சமீபகாலமாக சில ஆய்வு முடிவுகளும் வெளியிடப்பட்டு வருகின்றன. ஆம், தங்க நானோதுகளின் அளவு, வடிவம், உடலில் பயன்படுத்தும் போது அவைகள் தாக்கும் செல் உறுப்புகளை பொருத்து அவைகளின் நச்சு தன்மை அமைவதாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகின்றனர். குறிப்பாக, ’அளவை’ பொருத்து தங்க நானோதுகளின் நச்சு தன்மை மாறுபடுவதை ஜெர்மானிய நாட்டை சேர்ந்த, பேராசிரியர் ஜேனன் டிஷன்ட் தலைமையிலான ஆய்வுக்குழுவினர் விளக்கமாக கண்டறிந்துள்ளனர். இதற்காக, பதினைந்து முதல் சுமார் ஒரு நானோமீட்டர் விட்டமுடைய தங்க துகளை எடுத்துக்கொண்டு நான்கு வகையான உடல் செல்களுடன் சேர்த்து விரிவான சோதனையை செய்துள்ளனர். இதில், மீச்சிறு விட்டமுடைய (சுமார் ஒரு நானோமீட்டர்) தங்கத்துகள் அதிக நச்சுத்தன்மை வாய்ந்ததாகவும், சற்று பெரிய நானோதுகள் தீங்கற்றதாகவும் இருப்பதை கண்டறிந்துள்ளனர்.

தங்க நானோதுகள்கள் மாத்திரமல்ல, பல்வேறு வகையான நானோ சேர்மங்கள் வெவ்வேறு துறைகளில் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. அவைகளின் அளவினை பொருத்து நச்சுத்தன்மை உண்டாவதாக பல ஆராய்ச்சி கட்டுரைகள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. இதற்கென ’நானோநச்சியில்’ என்ற தனித்துறையே உருவெடுத்துள்ளது. இதிலிருந்து அறிவது என்னவென்றால், அளவு (மீச்சிறு நானோமீட்டர்) குறைய, நன்மை தரும் பொருட்களும் நஞ்சாக மாறலாம் என்பதே! இக்கருத்தை ”அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமுதமும் நஞ்சு” என்ற பழமொழியின் மறைபொருளாக இருப்பதை உணர முடிகிறது அல்லவா? அறிவியல் கருத்துகள் சிறந்த ஆய்வேடுகளில் மாத்திரம் இருப்பதன்று.

நம் முன்னோர்களின் சிந்தையிலும், பேச்சிலும், அன்றாட செயலிலும் இருந்திருக்கிறது. இவைகளையும் கருத்தில் கொண்டு நவீன அறிவியில் பீடு நடை போட்டு வளர்தல் வேண்டும். அதன் மூலம் நாமும் நலமுற வேண்டும். சுற்றுச்சூழலும் காக்கப்பட வேண்டும். இதன்மூலம் புவியில், வருங்கால சந்ததியினர் வலமுடன் வாழ்வார்கள்.

********

முனைவர். ஆர். சுரேஷ்,
ஆராய்ச்சியாளர்,
பகுப்பாய்வு மற்றும் கனிம வேதியியல் துறை,
கன்செப்ஷன் பல்கலைக்கழகம், சிலி

ஞா.தியாகராஜன் கவிதைகள் ( அறிமுகப் படைப்பாளி )

download-9

1.

வேறு எண்ணிலிருந்து நீ அழைக்க கூடுமென்ற

பைத்தியக்கார நம்பிக்கையை

எதற்காகவும் இழப்பதாக இல்லை

நான் மீளாத இரவொன்று

எல்லாம் முடிந்ததாக நீ குறுஞ்செய்தி

அனுப்பிய ஒரு நடுநிசியில் நிற்கிறது

கணினிகள் நிறைந்த அலுவலகங்களின்

வரவேற்பறைகளில் நிற்க முடியாமல்

ஓடக்கூடுமென

எந்த ஒரு நேர்முக தேர்விலும்

நான் நினைத்துப் பார்த்ததில்லை

அலைபேசிகளின் சிணுங்கள்கள்

ஒரு நாள் என்னை இவ்வளவு

தவிக்க விடுமென

யாராவது முன்னால் சொல்லியிருந்தால்

நான் அவர்களை பார்த்து கண்டிப்பாய்

ஏளனமாக சிரித்திருப்பேன்

ஒரு சிலவேளைகளில் எனக்கு இப்படி

தோன்றுகிறது தோழி

நம் காதல் ஒரு குறுஞ்செய்தியாகவும்

ஒரு நள்ளிரவின் அழைப்பாகவும்

சில ஸ்மைளிகளாகவும் இருந்திருக்கிறது

கொஞ்சம் பதட்டத்துடன்

குடித்த ஜூஸை பாதியில் நிறுத்தி விட்டு

ஒரு அழைப்பை எடுக்கும் இவன் மீது

எனக்கு எந்த பொறாமையும் இல்லையென

உறுதியாக சொல்ல முடியாது

2.

ஒரு நாள் எல்லாம்
மாறிப்போயிருக்கும்
அப்போது நான் ஒரு சராசரியாக
இருக்க பழகியிருப்பேன்

புத்தகங்கள் வாசிப்பதை நிறுத்தியிருப்பேன்
கூட்டங்களுக்கு போக
எங்க நேரமிருக்குயென்று யாரிடமாவது
சலித்து பேசிக்கொண்டிருப்பேன்
எழுத்தாளர்களை பற்றி யாரும்
பேசினாள்
உள்ளுக்குள் சிரித்து கொண்டிருபேன்
தீவிரமாய் வாசிக்க தொடங்கிய புதியவனை
ஏளனமாய் பார்க்க தொடங்கியிருப்பேன்

கவிதைகளை விட்டு விலகி போயிருப்பேன்
எழுத்த வச்சு ஒன்னும் ஆகாது என்று
உபதேசம் செய்ய தொடங்கியிருப்பேன்

அறிவுரை சொல்வதற்கான அனுபவம்
என்னிடம் இருப்பதாய் ஒரு மமதை வந்திருக்கும்

சபிக்கப்பட்ட ஒருவனாய் என் வாழ்க்கையை
சுமந்து கொண்டிருப்பேன்

இப்படி இருந்தவர்கள் எல்லாம்
இப்போது இந்த மாதிரி தான் இருக்கிறார்களாம்

சொற்களின் போதை தெளிந்த போகும்
ஒரு வயதில்
எதாவது வரிசையில் மெதுவாக முன்னாடி
நகர்ந்து கொண்டிருப்போம்

3.

வேண்டாமென்றால் நிறுத்தி
கொள்ள வேண்டியது தான்

எதற்கு சும்மா போட்டு அதையே
திரும்ப திரும்ப செய்து கொண்டு
நீயாக தருவித்து கொண்டது தானே
எல்லாம்

சூட்சமமாய் அவர்கள் சொல்வதை
நீ தான் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்
இதற்குமேல் நாகரீகமாய் எப்படி
உணர்த்த முடியும்

நீயும் உடைந்து விட கூடாதென்று தான்
இவ்வளவு மென்மையாக உன்னை
தவிர்க்கிறார்கள்

உன் நம்பிக்கைகளுக்கும்
எதிர்பார்ப்பிற்கும்
அவர்களென்ன செய்ய முடியும்
சொல்

நீயாக தேடிக்கொண்டதற்கு
நீயே தான் நொந்து கொள்ள வேண்டும்
இதிலென்ன பரிதாபம்

கற்பனைக்கும் யதார்த்தங்களுக்கும்
தொலைவு அதிகம்
ஏற்றுக்கொள்ள தெரியாத உன் பிரச்சனைக்கு
யார் புனையாக முடியும்.

4.

செத்துதான் போயேன்.
தூக்கு மாட்டியோ,மதுவில் விஷம் கலந்தோ
அதிகம் பயமுறுத்தாத ஏதோ ஒரு வழியில்

யார் அழுதார்கள் நீயில்லையே என்று…

இருபத்தியொன்றாம் நூற்றாண்டில்
நீயில்லாமல் என்ன மோசம் போய் விட போகிறது.

உன்னால் இங்கே சிலருக்கு மன உளைச்சல்.
பலருக்கும் உன்னால் இங்கே பெரிய தலைவலி

உன் சிறு நிழலை யாருக்கேனும்
இங்கே தர முடியும் என்று ஏன் இன்னும்
நம்பி தொலைக்கிறாய்

உன் சாவுக்கு அழும் யாரையாவது நான் அழைத்து வருகிறேன்

உன் மரணத்திற்கு இவர்கள் இரங்கல் தெரிவிக்க கூடுமென ஒரு முட்டாளாகவே இறந்து போகாதே.

உன் சாவுக்கு பின் இவர்கள் விடும் ஆசுவாச மூச்சு
உன்னிடம் வருவதை மட்டும் தடுக்க முடியாது
சொக்கா….!

5.

நீங்கள் சொல்ல வருவது…..

இந்த நகரத்தில் எத்தனையோ பேர்
இருக்கிறார்கள்
சாக்கடை அள்ளும் தொழிலாளி
சந்தையில் காய்கறி விற்பவர்கள்
தினம் அடுப்பில் வெந்து சாகும்
வடநாட்டு இளைஞர்கள்
கேட்கலாமா வேண்டாமயென
வாசல்களில் தயங்கி நிற்கும்
காய்லான் கடைக்காரர்
மீந்து போன உணவிற்கு பாத்திரம் தேய்க்கும்
கிழவிகள்
கதவை திறந்து வெல்கம் சொல்லும்
நட்சத்திர உணவகத்தின் பணியாள்
தீர்ந்து போன மதுபாட்டிலகளை
சேகரிக்கும் பிச்சைக்காரர்கள்
பகுதி நேரமாய் உணவு பரிமாற செல்லும்
மாணவர்கள்
பீட்ஸா டெலிவரி செய்பவர்களாக

இன்னும் எத்தனையோ வேலைகளை
செய்பவர்களாக இந்த நகரத்தில்
நிறைய பேர் இருக்கிறார்கள்

இவர்களில் ஒருவனாய் இருப்பதில்
உனக்கென்ன சிரமம்

***

கண்டிச்சீமையிலே – இரா.சடகோபன் ( விமர்சனம் ) – இமையம்.

download-7

இரா.சடகோபன் எழுதியிருக்கிற ‘கண்டிச்சீமையிலே’ என்பது வரலாற்று நூல். கோப்பிக்கால வரலாறு 1823 -1893 என்று நூலின் தலைப்பிலேயே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த நூலின் வழியாக இலங்கையில் எழுபதாண்டுகளில் நிகழ்ந்த அரசியல் மாற்றங்கள், பொருளாதார, வாழ்வியல் மாற்றங்கள் அனைத்தையும் அறிந்துகொள்ள முடியும். நடந்து முடிந்த வரலாற்று நிகழ்வுகளை வெறும் புள்ளிவிபர தொகுப்புகளாக தொகுத்து தராமல், சமூக நிகழ்வுகளுக்கு பின்னே இருந்த அரசியல், பொருளாதார வாழ்வியற் காரணங்களையும் சேர்த்து எழுதியிருப்பது, ஆராய்ந்து எழுதியிருப்பதுதான் இந்நூலின் பலம்.

இலங்கையில் வெளிநாட்டினரின் ஆக்கிரமிப்பு, குறிப்பாக பிரிட்டிஷ் ராணுவத்தினரின் ஆக்கிரமிப்பு பற்றி நூலில் சொல்லப்படுகிறது. 1815-ல் இலங்கை முழுவதுமே பிரிட்டிஷ் ராணுவ கட்டுபாட்டின்கீழ் வந்தபோது ஏற்பட்ட சமூக மாற்றங்கள் என்ன? சிங்ஹபிட்டி என்ற இடத்தில் சோதனை முயற்சியாக நூற்றிஐம்பது ஏக்கரில் பயிரிடப்பட்ட கோப்பி சில ஆண்டுகளிலேயே பெரும் வளர்ச்சி பெற்று ஒரு லட்சம் ஏக்கருக்குமேல் பயிரிடப்பட்டது. எப்படி, எதனால்? கோப்பியின் மூலம் கிடைத்த வருமானம்தான் மொத்த இலங்கையின் பொருளாதாரத்தையே நிர்ணயிக்கிற சக்தியாக இருக்கிறது. கோப்பியின் உற்பத்தியைப் பெருக்குவதற்காகவும், அதிக அளவிலான ஏற்றுமதியை செய்வதற்காகவும் தமிழகத்திலிருந்து கூலிகளை வரவழைக்கப்படுகின்றனர். ஐம்பது வருட காலத்தில் முப்பது லட்சம் தமிழக கூலிகள் வந்துபோயிருக்கின்றனர். இந்த கூலிகள்தான் தங்களுடைய உழைப்பால் கையடக்கமே உள்ள ‘சிலோன்’ என்ற தீவினை உலகு அறியச் செய்தவர்கள். கூலிகளை கங்காணிகள், தோட்டத்துரைமார்கள் நடத்தியவிதம், கூலிகள் பட்ட துயரம் என்ன என்பதெல்லாம் நூலில் விரிவாக எழுதப்பட்டுள்ளது. தோட்ட துரைமார்கள் நடத்திய கொடுமைகளைவிட கங்காணிகள் இரண்டு மடங்கு செய்துள்ளனர். கோப்பி தோட்ட தொழிலுக்கும், தேயிலை தோட்ட தொழிலுக்கும் சிங்களவர்கள் – தொழிலாளர்களாக வர மறுத்துவிட்டார்கள் என்பது முக்கியமானது. கோப்பி தோட்டத் தொழிலையும், தேயிலை தோட்ட தொழிலையும் அவர்கள் இழிவாகக் கருதினார்கள்.

தமிழகத்திலிருந்து வந்த கூலிகள் தலைமன்னாரிலிருந்து கம்பளைவரை நூற்றிஐம்பது மைல் தூரத்தை நடந்தே சென்றுள்ளனர். நடைபயணத்தின்போது கூலிகள் பலர் நோயினால் இறந்துள்ளனர். தமிழகத்திலிருந்து இலங்கைக்கு செல்லும் வழியில் பலமுறை படகு கவிழ்ந்து பலர் இறந்துள்ளனர். 1853-ல் கொழும்பு என்ற கப்பல் கவிழ்ந்து நூற்றுக்கும் அதிகமான கூலிகள் இறந்துள்ளனர். இவையெல்லாம் வெறும் தகவல்கள் அல்ல. ஒரு பக்கம் கோப்பியின் வளர்ச்சி, இலங்கையின் பொருளாதார வளர்ச்சி தோட்டதுரைமார்களின் வளர்ச்சியைப் பற்றி விவரிக்கிற அதே நேரத்தில் மறுபக்கம் தோட்ட தொழிலாளர்களின் அவல வாழ்வினையும் தக்க சான்றுகளுடன் இரா.சடகோபன் எழுதியிருக்கிறார். இலங்கையில் கோப்பி பயிரிடப்பட்ட பிறகுதான் பொருள் கொடுத்து பொருள் வாங்கும் நிலைமாறி, பணம் கொடுத்து பொருள் வாங்கும் செயல்முறை நடைமுறைக்கு வருகிறது.

ஹெமிலியா வெங்டாரிக்ஸ் என்ற நோய் பரவியதால் பெரும் வர்த்தகத்தை ஈட்டிதந்த கோப்பி படிப்படியாக அழிய ஆரம்பிக்கிறது. பெரும் செல்வந்தர்களாக இருந்த தோட்ட துரைமார்களின் வாழ்க்கைத்தரம் சீரழிந்துபோகிறது. இலங்கையின் வர்த்தகமும் வீழ்ச்சியடைகிறது. கோப்பி தொழில் முற்றிலுமாக வீழ்ச்சியடைந்துவிட்டதால் வேறுவழியின்றியும், படிப்படியாகவும் கோப்பி தொழிலாளர்கள் தேயிலை தோட்ட தொழிலாளர்களாக மாறவேண்டிய நிலை. மாறினார்கள். கோப்பி தொழில் அழிந்து, தோட்ட துரைமார்கள் வெளியேறியபிறகு, தேயிலை தோட்டமாக மாறிய பிறகு இலங்கையில், கண்டியில் பொருளாதார ரீதியாக, அரசியல் ரீதியாக, வாழ்வியல் முறை ரீதியாக ஏற்பட்ட மாற்றங்களைப்பற்றி இரா.சடகோபன் தெளிவாக எழுதியிருக்கிறார். அதோடு 1914-ல் இலங்கையில் பரவிய பிளேக் நோயினால் ஏற்பட்ட விளைவுகள் பற்றிய குறிப்பும் நூலுக்குள் இருக்கிறது. 1940-ல் இலங்கை இந்திய காங்கிரஸ் – என்ற அமைப்பு உருவாவது, 1949-ல் இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ் என்ற அமைப்பு உருவாவது, அதனுடைய செயல்பாடுகள், 1968-ல் வம்சாவழி பிரஜை உரிமைகோரி நடத்திய போராட்டங்கள், தொழிலாளர் நலச்சட்டங்கள் அதனுடைய சாத பாதகமான அம்சங்கள் பற்றியெல்லாம் நூலாசிரியர் துல்லியமாக பதிவு செய்திருக்கிறார்.

‘கண்டிச்சீமையிலே’ நூலில் இரா.சடகோபன் எதையுமே கற்பனையாகவோ, யூகமாகவோ எழுதவில்லை. தன்னுடைய மனச்சாய்வுக்கு ஏற்ற வகையில் வரலாற்றை திரித்து, புனைந்து, இட்டுக்கட்டி எழுதவில்லை. ஒவ்வொரு நிகழ்வையும் வரலாற்றையும் ‘சான்றுகளுடன்தான் எழுதியிருக்கிறார். தேவையான புள்ளிவிபரங்கள், தகவல் என்று கொடுத்திருக்கிறார். தன்னுடைய எழுத்து, கருத்து உண்மை என்பதை நிரூபிக்கும் விதமாக நிழற்பட ஆதாரங்களையும் தந்திருக்கிறார். எழுபதாண்டுகால கண்டியை மட்டுமல்ல மொத்த இலங்கையையுமே புரிந்துகொள்வதற்கு இந்த நூல் பெரிதும் துணை செய்கிறது. முக்கியமான ஆவனமாக இருக்கிறது.

Express newspapers private limited
No- 185, grand pass road
Colombo -14
Srilanga .

மிஸ்டர் ஜூல்ஸுடன் ஒரு நாள் ………… டயான் ப்ரோகோவன் (தமிழில் மொழிபெயர்ப்பு : ஆனந்த்) / பெஷாரா

download-14

இயற்கையால் பேதமின்றி படைக்கப்பட்ட உலகத்தில் ஜாதி, மதம், இனம், மொழி, நாடு என்ற அத்தனை வகையான பிரிவுகளும் மனிதனின் மேம்பட்ட அறிவு மற்றும் மேதாவித்தனத்தை வெளிப்படுத்தும் விதத்தில் உருவாக்கப்பட்டவை. இருப்பினும் மானுட வாழ்க்கையில் அடிப்படை சாரமாக இயலாமை, கோபம், வருத்தம், சந்தோஷம், தைரியம், ஆற்றாமை, குரோதம், எதிர்பார்ப்புகள் என பல்வேறு வகையான உணர்வுகள் நிகழ்வுகளின் அடிப்படையில் ஒன்று போல்தான் தம்மை பிரதிபலித்துக் கொள்கின்றன. ஆண், ஆளூமையின் மேல்தட்டில் தன்னை இருத்திக் கொண்டு என்னதான் பெண்ணுடன் சரிசமமாக கை கோர்த்துக் கொண்டு நடை பயின்றாலும் எப்போதும் தன்னை ஓர் வழிகாட்டியாகவே நிலை நிறுத்திக் கொள்கின்றான். பல சமயங்களில் நேரிடையாகவோ மறைமுகமாகவோ இதன் தாக்கம் அவனுள் பயணித்துக் கொண்டே உள்ளது. பெண்ணும் தன் பங்கிற்கு சற்றும் இளைத்தவளல்ல. மென்மையும், அழகும், அறிவும் கொண்ட இவளின் சாமர்த்தியத்துடன் கூடிய சமயோசிதமான அணுகுமுறையை அவளே அவளை முழுமையாக புரிந்து கொண்டாளில்லையாதலால், ஒவ்வொரு நிகழ்வின் போதும் மாறுபட்ட தன் குணங்களின் மூலம் பல வர்ண ஜாலங்களின் நவீன ஓவியமாக தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டேயிருக்கிறாள்.

மிஸ்டர் ஜூல்ஸ்ஸுடன் ஒரு நாள் நாவலில் ஆசிரியர் டயான் ப்ரொகோவன், கண்ணாடியில் பிரதிபலிக்கும் முகமும் உள் மன முகமும் வெவ்வேறாக காட்சிப்படுதலை வெகு அழகாக கலை நயத்துடன் கூடிய வரைபடமாக நம் மனக்கண் முன் நிறுத்துகிறார். நிகழ்வின் இயல்புகளை வாசகர்கள் உணர்வுபூர்வமாக புரிந்து கொள்ளும் விதத்தில் மொழியை லாவகமாக கையாள்கின்றார்.

படுக்கையிலிருந்து எழுந்திரிக்க மனம் வராமல் புரண்டபடியிருக்கும் ஆலிஸின் நாசியினை வருடும் காபியின் மணம். அவள் நினைவலைகளில் ’எப்போதும்போல் சமையலறையில் காலை உணவை தயார் செய்து கொண்டிருக்கிறார் அவர். அவள் நினைவுக்கு தெரிந்து வீட்டு வேலைகளில் அவரது ஒரே பங்களிப்பு அது. ஒவ்வொரு நாளும் சரியாக எட்டு மணிக்கு அவர் இந்த சடங்கை துவங்குகிறார்’ என்ற எண்ணத்தின் வெளிப்பாட்டின் மூலம் ஆசிரியர் பொதுவாக ஆண்கள் சமையல் வேலையில் தம்மை முழுவதுமாக நிர்ப்பந்தித்துக் கொள்வதில்லை என்ற உண்மையை எடுத்துரைக்கின்றார். பெரும்பாலும் பெண், சமூகத்தினரால் சமையலுக்கு உகந்தவளாகத்தான் வடிவமைக்கப்படுகின்றாள். ஒரு வேளைக்கான சமையல் உதவியே ஆனாலும் ஆண் அதனை ஈடுபாட்டுடன் செய்யும் பொழுது பெண் சந்தோஷத்தில் பூரிப்பதை ஆலிஸின் மனநிலை காட்டுகின்றது.

மிஸ்டர் ஜூல்ஸ் சற்றே கண்டிப்பான குணம் உடையவர். எந்த வேலையாக இருந்தாலும் அதை சிரத்தையுடனும், கவனத்துடனும் சரியாக செய்யப்பட வேண்டும் என்ற இயல்பு உள்ளவர். தனித்து வாழும் இரு முதியவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கைப் பாதையில் கடந்து வந்த நிகழ்வுகளை ஆழ்மனதில் சேமித்து வைத்து, ஒருவருக்கொருவர் உதவியாக இருப்பதையும் பரஸ்பரம் உண்மையான அன்பினை பகிர்ந்து கொள்வதையும் நாம் அறிய முடிகின்றது. அத்தியாவசிய தேவைகளான நியூஸ்பேப்பர் எடுப்பது, இருவரும் ஒன்றாகச் சென்று அங்காடியில் வேண்டிய பொருட்களை மட்டும் வாங்கிக் கொள்வது, உடை உடுத்திக்கொள்ளும் பாங்கு, உணவு மேஜையிலிருந்து வீட்டின் வரவேற்பறை, படுக்கையறை என எல்லாவற்றிலும் முழுக் கவனம் பதித்து சிரமம் பாராது தூய்மை படுத்திக் கொள்வது, வயோதிகத்திலும் பிறர் உதவியை நாடாது தன்னம்பிக்கையுடன் இருவரும் வீட்டு வேலையை பகிர்ந்துகொண்டு செயல் படும் விதம் போன்றவை மனம் ஒன்றி வாழும் வாழ்க்கையை காட்டுகிறது.

வழக்கம்போல் பேசிக்கொண்டே தன் கணவரின் தோள்மேல் சரியும் ஆலிஸ் சற்று நேரம் கழித்து அவர் இறந்து விட்டதை உணரும்போது வெளிப்படுத்தும் அதிர்ச்சி, நாவலைப் படிக்கும் வாசகனையும் தாக்கி சோக சூழலை ஏற்படுத்துகின்றது. வயோதிக பருவத்தில் இருவர் மட்டுமே ஒருவருக்கு ஒருவர் துணை என வாழும் போது எதிர்பாராமல் ஏற்படும் மரணத்தின் பிரிவால் மனம் அதிர்ந்து ஆலிஸின் வாயிலிருந்து ”’இருப்பவர்கள் நிலைமைதான் மோசமானது”’ என உதிரும் சொற்கள் படிப்பவர்களை நெகிழ வைத்துவிடுகின்றது. இனி வரும் தனிமை வாழ்வை எதிர் கொள்ள வேண்டிய தவிப்பு மனதை வலியுடன் அலைக்கழிக்கின்றது. தொடர்ந்து அவர்களின் கடந்த கால வாழ்க்கையின் நிகழ்வுகள் மாறி மாறி மனதில் ஊஞ்சலாடும் பொழுது “’அவர்தான் அவளுடைய முதல் காதலன். அவர்தான் அவளை வாழ்தலுக்கும் காதலுக்கும் அறிமுகப்படுத்தியவர்.”-ரசனையுடன் கூடிய இவ்வரிகள் இருவருக்கும் இடையில் இருக்கும் ஆழ்ந்த நேசத்தை உண்மையான காதலை பிரதிபலிப்பவை.

சமீபத்தில் தன் கையில் உயிர் விட்ட சிறு பறவையுடன் தன் கணவரின் மரணத்தை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் ஆலிஸின் மனம் இரக்கமுள்ள சுபாவத்தைக் காட்டுகின்றது. இறந்து விட்ட மனிதரிடம் இயல்பாக பேசுவதும் அவர் போட்டு வைத்த காபியை இனி தன் வாழ்நாளில் இத்தருணம் கிடைக்காது என்ற மனக் கஷ்டத்துடன் குடிப்பதும், தன் உள் மனதில் அவரின் மரணம் ஏற்படுத்திய பேரிழப்பை பிரக்ஞைபூர்வமாக உணர்ந்திருந்தாலும் அவருடன் உரையாடியபடியே ஏதும் நிகழாததைப் போல் அவருக்கு மூக்குக் கண்ணாடியை அணிவிப்பதும், அவரின் சில்லிட்ட கால்களில் செருப்புகளை போட்டு விடுவதும் அவரின் இயல்பு வாழ்க்கை முறையில் இருப்பது போலவே தற்கணத்தில் நிகழ்வுகளை பதிவு செய்து கொள்வதும் என துக்கத்தில் ஆழ்ந்த தன் மனத்தை தேற்றிக்கொள்ள ஆலிஸ் நடந்து கொள்ளும் விதம் துயரத்தின் வெளிப்பாடாய் அமைகின்றது. அவர் அருகாமையில் அமர்வதும், மடி மீது தலை வைத்து படுப்பதும், தானே தனக்காக மட்டும் சமைத்து உண்பதும், என இத்தனை காலம் வாழ்ந்த வாழ்க்கையினை மிஞ்சும் விதத்தில் இந்த ஒரு நாளை காலை முதல் இரவு வரை தன் வித்தியாசமான அணுகுமுறையால் வாழ முயல்வது நெகிழ வைக்கும் நிகழ்வாகும்.

மிஸ்டர் ஜூல்ஸின் இறப்பு பற்றிய விவரம் வெளியே தெரிந்தால் அடுத்த நொடியே கடமைகளும் சடங்குகளும் முன் நின்று தன்னை அவரிடமிருந்து பிரித்து விடும் என்பதால் தன் ஒரே மகன் ஹெர்மனுக்கும் தெரியப்படுத்தாமல் இருப்பது மனதை உருக்கும் நிகழ்ச்சியாகும். உறவுமுறைகள் எல்லா இடங்களிலும் ஒன்றுபோல்தான் உள்ளன. உறவு அவ்வப்போது மேலோட்டமான முறையிலும், பாசப் பிணைப்புடனும் எல்லோரிடத்திலிருந்தும் வெளிப்படுகின்றது. உதாரணமாக தன் மருமகள் ஏமியின் மூலம் தந்தையின் மரணத்தை தெரிவிப்பதை விட தானே நேரில் தன் மகனிடம் கூற விழையும் தாயின் மன நிலை. தாய் மகன் மருமகள் இடைபட்ட உறவுமுறை எந்த நாட்டை சார்ந்திருந்தாலும் சராசரி பெண்ணின் மன நிலையின் பிரதியாகவே வெளிப்படுகின்றது.

தன் கணவருடன் வாழ்ந்த ஒவ்வொரு கணத்தையும் தற்போதைய இழப்பின் துயரத்தின் ஊடே மெல்ல நினைவு கூர்ந்தபடி அந்நாளையும் அன்றாட வாழ்வின் ஓர் நாளாக வாழ முயலும் ஓர் வித்தியாசமான பெண்மணியாக தோற்றம் தரும் ஆலிஸ். தனக்கு ஏற்பட்ட முதல் கருகலைப்பில் தானே கற்பனையில் வளர்த்துக் கொண்ட மகளை இழந்த துக்கத்தை சற்று முன் நிகழ்ந்தது போல் கணவருடன் பகிர்ந்து கொள்கிறாள். எதிர்பாராத விதத்தில் அவளின் கையில் ஜூல்ஸின் காதலி ஓல்காவிற்கு அவர் கைப்பட எழுதிய கடிதம் கிடைத்ததும் பழைய நினைவுகளின் கோபம் வருத்தம் தாங்கிய மனநிலைக்கு மாறிவிடுகிறாள். அவரை வேவு பார்த்ததையும், அவரைப் பிரிய தானாக எடுத்த முடிவையும், பின் அவர் மீது கொண்ட அதீத காதலால் அவருக்குத் தெரியாதவாறு வோல்காவையும் அவரையும் பிரித்து இறுதிவரை அவருடன் உண்மையான காதலுடன் தான் வாழ்ந்ததையும் “’தாங்கள் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறீர்களா”’ என மன்னிப்புக் கோரும் விதத்தில் பேசிக் கொண்டிருக்கிறாள். இந்நிகழ்வின் வாயிலாக மிக நுணுக்கமாக தருணங்களுக்கேற்றவாறு பொதுவாக எல்லா பெண்களிடமும் வெளிப்படும் சாமர்த்திய குணாம்சம் புலப்படுகிறது.

ஆட்டிஸம் பாதிக்கப்பட்ட சிறுவன் டேவிட் மிக மிக இயல்பாக “’மிஸ்டர் ஜூல்ஸ் போய் விட்டார். இது மிஸ்டர் ஜூல்ஸ்ஸின் வெளிப்புறம் தான்.’’ என்று உரைக்கையில், உயிரற்ற உடலின் உபயோகமற்ற வெறுமையை உணரலாம். மிகவும் நுட்பமாக பல்வேறு விதமான மன நிலைகளின் தன்மையை அவற்றின் அணுகு முறைகளை சராசரி மனித மனத்தின் நிஜமான குணங்களை ஆலிஸ், டேவிட், அவனின் தாயார் பியா, மற்றும் காட்சிக்கு வராமலேயே பியாவின் தாயாருக்கு நேர்ந்த ஓர் விபத்தின் மூலம் அவரைப் பற்றிய சில தகவல்கள் வாயிலாகவும், உறவுகளுக்கு இடையிலான வாழ்வனுபவங்களை பல வண்ண நூல்கண்டுகளால் பின்னப்பட்ட அற்புதமான ஓர் அழகிய பின்னலாடையைப் போல் நம் மனக் கண்முன் நிறுத்துகிறார் ஆசிரியர். மிகச் சிறப்பாக மனித மன நிலையை அன்பு, மரியாதை என அனைத்தும் இருந்தாலும் தான் தனது என்னும் உரிமை மட்டுமே தன்னை முதல் ஆளுமைக்கு ஆட்படுத்திக் கொள்வதை ஆசிரியர் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார்.

இந்நாவலின் அழகியல் தன்மையுடன் கூடிய மனதை நெகிழ்ச்சியுடன் தொட்டுச் செல்லும் உறவுகளின் சாராம்சம் சற்றும் மாறாமல் இதனை திரு. ஆனந்த் அவர்கள் தமிழில் மொழி பெயர்த்திருப்பது மிகவும் சிறப்புக்குரிய விஷயமாகும்.

••••

unnamed

காலச்சுவடு வெளியீடு

மிஸ்டர் ஜூல்ஸுடன் ஒரு நாள்
(நவீன உலக கிளாசிக் வரிசை நாவல்)
டயான் ப்ரோகோவன்
தமிழில் : ஆனந்த்

விலை ரூ 75

விரதம் இருக்கும் புத்தர்…. ( அறிமுகப் படைப்பாளி ) / இரட்ணேஸ்வரன் சுயாந்தன்.

download-12

வீதி குடிகொள்ளும் நிசப்தம்.
வீட்டுக்கு வெளியே ராணுவக் காலடியில் என் மூத்த அண்ணனின் மண்டையோட்டு சப்தம்.

புத்தன் குடியிருந்த கோயில்.
புதன் முதல் செவ்வாய் வரை பிக்குகளுக்காம்.
சில பூசாரிகளையும் கொன்றனர் அவர்களே- இன்று வியாழன்.

பூமிக்கு உள்ளே ஒரு சூரியன்.
பனித்துளி கற்பைப் பறிகொடுத்த கதை என்னவென்றே
என்தம்பி வந்துசொல்வான் சிறைதாண்டி தன் பிணக்கையின் ஓரத்தில் குத்திய குறியீட்டுப் பச்சையால்.

காக்கைகளின் ஓய்விடம் என்வீடு.
பாரதியின் நந்தலாலா செத்துவிட்ட கதையறிவேன் போன தசாப்தங்களில், என்றாலும் ஒரு அக்கினிக்குஞ்சு தேடி அலைகிறேன் கல்லறைக் கற்களிடம்…

வயல்வெளியில் தனித்த மூங்கில்.
இசைக்க அழைக்கும் காற்றெல்லாம் தீயழிந்த உருவத்துடன் உள்ளே புகுந்து என் தனிமைகளையும், நாட்டின் சிறைகளையும் மேலும் மேலும் நிரப்பாமல் இருக்க
நானே காற்றாக மாற முன்னங்கால்களை நகர்துகிறேன்….

சில நண்டுகளின் உதவியுடன்…

•••