Category: கவிதை

ஆகியின் ஏழு கவிதைகள்

images (12)

சிலருக்கு (அ) பலருக்கு

இது கிராமத்திலிருந்து

நகரத்திற்கோ

நகரத்திலிருந்து

கிராமத்திற்கோ

அல்லது ஒரு நகரத்திலிருந்து

இன்னொரு நகரத்திற்குள்

செல்வது போலல்லாது

தனிவாழ்வு புவி

வாழ்விலிருந்து

மணவாழ்விற்குள்

செல்வதென்பது

சிலருக்கு

ஒரு நரகத்திலிருந்து

இன்னொரு நரகத்திற்குள்

நுழைவது போலும்

அந்தக் காதற்கவிகள்

கூறியது போல

மணவாழ்வு புவி

வாழ்வினில் வாழ்வென்பது

நரகத்திலிருந்து

சொர்கத்திற்கோ

சொர்கத்திலிருந்து

நரகத்திற்கோ

அல்லது ஒரு சொர்கத்திலிருந்து

இன்னொரு சொர்கத்திற்குள்

நுழைவதோ

அல்லது சொர்கமும்

நரகமும் கலந்ததொரு

வாழ்வில்லை போலும்

இதொரு எது அதொரு

இதெல்லாமொரு

தோற்றமயக்கமும்

மிகைநவிற்சியும் கலந்ததொரு

மாற்றுத்திணைமயக்கம் போலும்

….

அவரும் இவரும்

சிலசமயம் அவர்

புத்தம்புதிய விலை

உயர்த்தி விற்கப்படும்

இலவம்பஞ்சுத் தலையணை

மறுசமயம் மாபெரும்

தள்ளுபடியின் போதும்

வாய்பிளக்கவைக்கும் மாக்புக்

வேறுசமயம் வர்ணம் பூசி

திறக்கமுடியாவண்ணம்

இறுக்கமூடப்பட்டு

கண்கூசும் வெளிச்சத்தில்

வைக்கப்பட்டப் புட்டி

இவரோ சிலசமயம்

மூலையில் வீசப்பட்ட

கீறல்விழுந்த வெற்றுப்பூந்தொட்டி

மறுசமயம் தூசி தட்டாது

ஓரமாக ஒதுக்கப்பட்ட

மூட்டைப்பூச்சிகள் வசித்த மெத்தை

வேறுசமயம் இருட்டில்

வைக்கப்பட்டு துருபிடிக்க

எத்தனிக்கும் ஓலைச்சுவடிகள்

பதுக்கப்பட்ட தகரடப்பா

…..

இத்துணை தூரம்

குழந்தையின் உபயோகிக்கப்பட்ட

குட்டையான சட்டைத்துணிமணிகள்

வைக்கப்பட்டப் பை முதல் அலமாரியிலிருந்து இரண்டாவது

அலமாரிக்கு இடம் மாறியிருந்தது

ஒரு அலமாரிக்கும் இன்னொரு

அலமாரிக்கும் எத்துணை தூரம்.

கண்டறியப்பட்டப் பை

வெளியிலெடுக்கப்பட்டு

கேள்விகள் கேட்கப்பட்டு

பதில்கள் அளிக்கப்பட்டு

பெரிய பயணப்பைக்குள் திணிக்கப்பட்டது.

திணிக்கப்பட்டப் பை

மறுநாள் மீண்டும்

இடம் மாறியிருந்தது.

இடம்மாறியிருந்தப் பை

மீண்டும் கண்டறியப்பட்டு

கேள்விகள் கேட்கப்படாது

பதில்கள் அளிக்கப்படாது

சிறிய பயணப்பைக்குள்

திணிக்கப்பட்டது.

அந்தப்பை மறுநாள்

பெரிய பயணப்பைக்கு சிறிய

பயணப்பையிலிருந்து இடம்மாறியது.

அங்கிருந்து அது கேள்விகள் கேட்கப்படாது

பதில்கள் அளிக்கப்படாது முதல் அலமாரியில் இருத்தப்பட்டது.

இரு அலமாரிகளுக்கிடையே

நூற்றெண்பது கிலோமீட்டர்.

இடையில் மானுடர்

ஒலிகள் ஒளிகள்

சிந்தனைகள்

புகை மழை

கொசுக்கள்

மணங்கள்

அமைதி

சிற்றிடர்

பிணக்குகள்

வண்ணங்கள்

காழ்ப்பு ஆதல்

மூடுபனி இருள்

மகிழ்தல் இருப்பு

பசி

துண்டாடப்பட்டு

உண(ர்)வு மறுக்கப்பட்ட

தலையற்ற பனைகள்

ஏவிய ஏவுகணைகள்

யட்சன் யட்சினியாய்

அந்தரத்தில் கடல்மேல்

கலவி செய்கையில்

விசித்திர அமில மழை

பேயெனப் பெய்ய

புவியை வலம் வந்த

விண்மென்கலன்கள்

மெய்சிலிர்க்கின்றன

இனப்பெருக்கமுற்ற

யட்ச எறிகணைகள்

மலைகள் கடந்து

கட்புலனாகாமல்

நகரங்கள் கடந்து

மின்காந்த நிழற்பட்டையை

ஊதிப் பற்ற வைத்து

நுண்ணலைகளை

தேர்ந்தெடுத்துப் புசித்தும்

பசியாறாது பதினெட்டுத் திக்கும்

வலசை செல்கின்றன

இலக்கை நோக்கி

வலசை வருகின்றன

….

இவ்வியத்தகு பொழுதில்

மெய்மை பேணுவோர்

உண்மை சொல்கின்றனர்

தங்கள் வரலாற்றை

உறுப்புகளோடும்

நினைவுகளோடும்

நாகரிகமடைந்தோரிடம்

காவு கொடுத்தவர்கள் எஞ்சும்

இப்புண்பட்ட பொழுதில்

கட்டுக் கதையை வரலாறாக்கி

தொன்மமாக மாற்றும்

தொன்று தொட்ட

அரூப தொழில் நுட்பம்

உயர்தொழில்நுட்பத்துடன்

இரண்டறக்கலந்துவிட்ட

இப்படியும் பண்படவியலுமாவென

வியப்பூட்டும் இப்பண்பட்ட பொழுதில்

தமது வரலாறை எழுதி வைத்திராத

சமூகம் காவு வாங்கப்படுமென்று

மெய்யாகவே அவர்க ளென்றெழுதி

வாசித்து செல்கையில்

பேச்சின்மையென்றோர் எறிகணை

குரல்நாணினுள் ஏறிச் சென்று

நினைவுச் சங்கிலியை

துண்டித்து விட்டாற்போல்

….

அசரீரி

நீயோவைக் காணாது

யோநீக்கு வருத்தம்

உட்தேங்கும் வருத்தமும்

வருத்தந்தா னென்றாலும்

வெளிப்படாது உட்தங்கும் வருத்தம்

தெள்ளத் தெளிந்த வருத்தமாகாதது குறித்து

சிலர் வருத்தந் தெரிவிப்பதை

பரிசீலனைக்குட்படுத்துவதால் ஒன்றும்

இன்னொன்றும் பத்தொன்பதாகிடாது

எல்லாவற்றுக்கும் காரணம்

ஒநான் என்றொலித்த

ஒன்றை இன்றொலித்து

நாளை இன்னொன்றை யொலிக்கும்

அசரீரி எல்லாவற்றுக்கும்

காரணம் யோநீ என்றொலிக்க

நீயோ என்ன செய்வாள்

பாவம் அவளும் அதையே

முன்முடிவுகளின்றி

பின்மொழிகிறாள்

….

கொலுசொலியாடல்

நள்ளிரவில் கழிப்பறை செல்லத்தோணும்

கணத்தில் கேட்கும் கொலுசொலி

சன்னலை மூடினாலும் நிற்காதொலிக்கும்

சிலசமயம் சல் சல் சல் பிறசமயம் கீச் சல் சல் சல்

என்றொலிக்கும் கொலுசொலி கொலுசொலிதானா

அருகில் வசிக்கும் குழந்தையின் கொலுசொலியா

அவளேன் இந் நேரத்தில் நடமாடப்போகிறாள்

இன்மையில் சல சலம்பும் ஆவியின் கொலுசொலியா

அதெப்படி மேடையின்றி நின்று நிற்காது நடனமாடும்

ஆதலால் இது நிச்சயமாக சுவர்கோழியின் கீச் சல்தான்

அங்கனமெனில் நிச்சயமாக இது கட்புலனாகாக்

காற்றிலெழும் ஆவியின் கொலுசொலியில்லையா

அவ்விதமும் எவ்விதமும் இவ்விதமும்

பரிதவிக்கும் அணிற்குஞ்சின் கீச் சல்லாகவும்

இருக்கலாமில்லையா

போங்க இவா இது தூங்கா தவளையின் சத்தம்

என்றவள் தலைமுதல் கால்வரை

மூடிக்கொள்ளுமுன் கால்களை காற்றில் மிதித்தியக்கி

கண்மூடி தூங்கி என்றெழுந்தான் பசியிலும்

பேச்சொலியிலும் கண்முழித்த சக்கரச்சுட்டி

…….

பைத்தியக்காரர்களுக்கு மட்டும் ( அறிமுகக் கவிஞர் ) / கே.முனாஸ் ( இலங்கை )

download (3)

ஆத்ம வாகனம்
அல்லது
பைத்தியக்காரர்களுக்கு மட்டும்

நேற்று மொழி ஆசிரியர்
பாடம் எடுத்தார்
‘போக்குவரத்துச் சாதனம்’ அவரின் தலைப்பு
பிள்ளைகள்
உங்களுக்குத் தெரிந்த போக்குவரத்துச் சாதனங்களைக்
கூறுங்கள் என்றார்
அவர்களும் தமக்குத் தெரிந்தவற்றை
ஒவ்வொன்றாகச்சொன்னார்கள்.
சைக்கிள்,
கார்,
பஸ், என்றனர்
மேலதிகமாக அவர்
விமானம்,
ஹெலி கொப்டர் என்பவற்றைச்சேர்த்தார்.
அவர்
கப்பலையும் இன்னும் சிலவற்றையும்
விட்டுவிட்டார் என்பது எனக்குப்
பிரச்சினை அல்ல
நாம் பயணிக்கும்
‘ஆத்ம வாகனம்’ பற்றி அவருக்குச்
சொல்லணும் போல மனம் துடித்தது
அடக்கிக் கொண்டேன்
தப்பித் தவறிச் வாய்திறந்தால்
கொடுப்புக்குள் சிரித்துக் கொண்டு
பைத்தியக்காரன் என்று
மனதுக்குள் நினைத்துக் கொள்வார்.
நாம் இங்கு சிறு பிள்ளைகளாகவே
அவரின் வகுப்பில் இருந்தோம்.
ஐந்து ஆண்பிள்ளைகளுக்கு மத்தியில்
நீயே ஒரே ஒரு ராணி.

சிறு காட்டு ராணி

பின் அங்கிருந்து
சிறு காட்டுக்குப் போனோம்
வந்திருந்த நாம் எல்லோரும்
கைகொட்டிப் பாடினோம்
சிறுகாடு சிறு காடு
நீயே அதன் ராணி
நீயே அதன் ராணி
மலை அருவி ஓடை செழிப்புறும்பூக்கள்
நீ சூடிக்கொள்ள அவை காத்திருக்கும்
தேன்வண்டுகள் மொய்க்கும்
நான் தடுத்தால்
நீ கோவமுறுவாய்
அப்படி எத்தனிக்கவில்லை என்றால்
நான் அவதியுறுவேன்
சிறுகாடு சிறு காடு
நீயே அதன் ராணி
மானும் மரையும்
உன்னைச் சுற்றி நிற்கும்
உன் கண் கேட்டு ஏங்கித் திரியும்
மிடுக்கில் இந்த ரகசியங்களை
என்னிடம் குசுகுசுப்பாய்
நாம் சிரித்து மகிழ்வோம்.
சிறு காடு சிறு காடு
நீயே அதன் ராணி
பச்சை எங்கும் பூசிய மணல்வெளி
மெல்லிய இதமாக நம் பாதம் பட்டு ஆடும்
வண்ணத்துப்பூச்சிகளின்தாளம்
கலர் கலராய்
நீ அவற்றில் எடுத்த நிறத்தை வைத்து
வரைவாய் சித்திரத்தை
நான் பார்த்து ரசிப்பேன்
வேறு யாரும் அப்படிச் செய்தால்
என்னிலை என்னவென்று சொல்வேன் உன்னிடம்
அது உனக்குப் பிடித்திருக்கும்
உன் பார்வையால் என்னை ஆறுதல் படுத்துவாய்
அது எனக்குப் பிடிக்கும்
சிறு காடு சிறு காடு
நீயே அதன் ராணி
பின் அங்கிருந்து
தொடங்கிய இடத்திற்கே திரும்பினோம்

பூனைக்கு ஓதிப்பார்த்தல்

ஒவ்வொரு நடுச்சாமமும்
பூனையும் எலியும் விளையாட்டு
வாழ்வின் ஆலாபனையையும் ராகத்தையும்
பறிக்கிறது.
நீ பூனை
நான் எலி
பின், பாத்திரம் மாறி நீ எலியும்
நான் பூனையும்
திடீரென உனது பூனையை என்னிடம்
வீசிவிட்டு
எனது எலியைக் கேட்டு அடம்பிடிக்கிறாய்
என்ன பிடித்திருக்கிறது உனக்கு
வா, ஓதிப்பார்ப்போம்…!
ஒரே ஒரு நிபந்தனை
போகும் வழியில் பட்ட மரமோ,
அந்தி செம்மஞ்சளோ,
மாதுளை கிளையோ,
குளமோ இருக்கக் கூடாது குறுக்கறுத்தால்
நீ உருவம் மாறி விடுவாய்
வா, நாம்
சூபியைக் கொண்டு வந்து
ஓதிப் பார்ப்போம்.

கழுகுகள் கூடும் பெருவெளி

அடிக்கடி முன்னர் நாம் சந்திக்கும் இடம்
கழுகுகள் கூடும் பெருவெளி
இனி அங்கு நாம் சந்திக்கத் தேவையில்லை
அது சஞ்சலங்கள்,
ஆசைகள் நிறைவேறா ஆத்மாக்களுக்குரியது.
நிம்மதியாக பரவசத்தோடு
கூடிக் கனிவோம் நாம்எம் வெளியில்
கழுகுகள் கூடும் இடத்தில்
எதைப் பார்த்தாலும் ஏதோ செய்தி சொல்லி
சஞ்சலத்தை அதிகரிக்கிறது
ஒரு நாய்
ஒரு நரி
கரடி
ஆந்தை
இப்படி எல்லாமே
ஏதோவொன்றின் குறியீடாகித்துரத்துகின்றது.
இன்னும் நிறைவேறா வேலைகள்
காத்துக்கிடக்கின்றன எமக்காக
வா, இனி அங்கு போவோம்
இனி நம்மை நாம்
கழுகுகள் கூடும் பெருவெளியில்
தேடத்தேவையில்லை

அவர்களைப் பாட விடுங்கள்

ஏன் தடுக்கின்றீர்கள்
அந்தப்பாடல் நூற்றாண்டு காலச் சங்கீதம்
குழைத்துச் செய்த பாடல்

உங்களுக்கு ஏன் பிடிக்கவில்லை
சேர்ந்து தாளமிடுங்கள்
ஆடுங்கள்
பாடுங்கள்

நாம் ஆரம்பித்து வைக்கிறோம்

நீங்கள் தொடருங்கள்
வாருங்கள் சேர்ந்து தாளமிடுங்கள்

சங்கீதம் ஒரு சுகம்
பாடல் ஒரு ஆறுதல்
சித்திரம் ஒரு செய்தி
ஓவியம் ஆன்ம வெளிப்பாடு

உங்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை என்றால்
தள்ளி நில்லுங்கள்
ஏன்,எங்களைத் தடுக்கிறீர்கள்
நாங்கள் பாடுவோம்
நாங்கள் கீறுவோம்
நாங்கள் வரைவோம்

இங்கு ஆண்பெண் வேறுபாடு கிடையாது

இது கலை
இது வாழ்க்கை
எப்படி பெண்ணைப் பிரித்து
தடுத்து வாழ நினைக்கிறீர்கள்
அவள் தான் அச்சாணி

நீ பாடடி!
எனக்கு ஆக்கும் கலையைக் கற்றுத்தா
நான் சமைத்துப் போடுகிறேன்
அதில் ஒன்றும் தவறில்லை
இது தான் வாழ்வு

எங்களைப் பாடவிடுங்கள்
அவர்கள் தான் அந்த நாம்

••••

உடலின் கடவுள்ஜி ( கவிதைகள் ) / ஜிஃப்ரி ஹாஸன்

download (2)

உடலின் கடவுள்

எவ்வளவு குழம்பி இருக்கிறது மனம்

கல்லெறியப்பட்ட குளம் போல்

சலனங்களை உகுக்கிறது மனம்

மனத்தின் சலனத்தால்

உபாதையுறுகிறது உடல்

உடல் ஒரு கருவி

மனத்தின் கரங்களால்

இயக்கப்படும் ஒரு வெற்றுக் கருவி

மனத்திடம் தான் இருக்கிறது

உடலின் சாவி

இன்னும்

உடலின் மேன்மை

உடலின் வீழ்ச்சி

உடலின் வாசனையும்

உடலின் துர்வாடையுங் கூட

மனதிடமே இருக்கிறது

மனம் உடலின் கடவுள்

உடல் கடவுளின் சிறை

உடலின் அழிவிலிருந்து தொடங்குகிறது

ஆன்மாவின் உண்மையான விடுதலை!

2. பலிபீடம்

சுவற்றில் உறைந்திருக்கும் பல்லி

இரை தேடிப் பதுங்க

புதர்களற்ற சுவர்வெளி

தன் நச்சுப் பற்களால்

இரையைக் கவ்வும் போது

இரையின் இறுதி நேரப் படபடப்பு

பல்லிகளின் நடமாற்றமற்ற

வெற்றுச் சுவர்களில்

இன்னும் எதிரொலித்தபடியே இருக்கிறது!

••••

இந்த இரவு உரையாடிக்கொண்டிருக்கும்வரை / சிபிச்செல்வன்

images (2)

இந்த இரவு உரையாடிக்கொண்டிருக்கும்வரை


இதோ இந்த இரவைப் பற்றி உரையாடிக்கொண்டிருக்கிறேன்
ஒரு இருளைப் பற்றி எழுதவில்லை
ஒரு கிசுகிசுப்பைப் பற்றி எழுதவில்லை
மன்னிக்க
ஒரு காதலைப் பற்றி உரையாடவில்லை
ஒரு காமத்தைப் பற்றி உரையாடவில்லை
ஒரு திருட்டைப் பற்றி வரையவில்லை
ஒரு ஆந்தையின் அலறலைப் பற்றி இசைக்குறிப்புகளை எழுதவில்லை
ஒரு இரவைப் பற்றி உரையாடும்போது
மௌனமாக எழுதவேண்டும் என ஒரு அகராதியில் இருந்ததைப் பற்றி உரையாடவில்லை
இரண்டு காதுகள் கேட்பதைப் பற்றியோ
நான்கு கண்கள் உளவறிவதைப் பற்றியோ பாடவில்லை

ஆனாலும்
ஒரு இரவைப் பற்றி உரையாடுகிறேன்

அதில் நீல நிற இரவு இல்லை
ஒரு கண்ணீர் துளியில்லை
ஒரு காதும் அந்த விடியலோசையைக் கேட்கவில்லையென
இந்த இரவைப் பற்றி
உரையாடிக்கொண்டிருக்கிறேன்

ஆம்
உரையாடிக்கொண்டிருக்கிறேன்
யாரோடு என நீங்கள் முணுகுவது
இந்த இரவுக்கு மெதுமெதுவாக கேட்கிறது
ஆம்
இரவு இரவோடு உரையாடுவதை எனது மூன்று கண்களால் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறேன்

அதை நீங்கள் பல்லாயிரம் காதுகளால் ரஸித்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்

கேளுங்கள் கேளுங்கள்
கேட்டுக்கொண்டேயிருங்கள்
இந்த இரவு உரையாடிக்கொண்டிருக்கும்வரை

அதுவரை
இந்த இரவு பச்செனவிடிந்துகொண்டிருக்கும்

••••
••••
01 / 09 / 2017
அதிகாலை 3.09 மணி

உறங்கவில்லையா என கேட்கிறது இந்த இரவு
நானும் அதே கேள்வியை திருப்பிக்கேட்கிறேன்
இன்னும் உறங்கவில்லையா என?
அதிகாலையை நோக்கி நானும் இரவும்
பயணித்துக்கொண்டிருக்கிறோம்
காலையில் நான்கு கண்களும்
அதிகாலை சூர்யோதயத்தின் சிவப்பைப்போல சிவந்திருக்க
அனைவரும் கேட்கிறார்கள்
இன்னும்
உறங்க
வில்லை
யா?
என
அவர்
களுக்
கு
சிவந்த கண்கள் ஓராயிரம் பதில்களை கண்களால் உணர்த்திக்கொண்டேயிருக்க
அவர்கள் காதுகளால் கேட்டுக்கொண்டேயிருக்கிறார்கள்
இன்னும் உறங்கவில்லை

••••
ஒரு பைத்தியத்தின் உளறலைப் போல
பிதற்றிக்கொண்டிருக்கிறது இந்த இரவு
யாருக்கோ ஒரு மெல்லிய விசும்பலைப் போல அது கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறது
இன்னும் சிலரின் காதுகளில் ரகஸியமாக ஒரு மௌன மொழி கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறது
அது பைத்தியத்தின் மொழியை
நள்ளிரவைப்போல உளறிக்கொண்டிருக்கிறது

•••

போதனை ( கவிதைகள்) / ப .மதியழகன்

download

1
துயரக்கடவுளின் வாரிசு நான்
அவர் மனிதனை சிருஷ்டிக்கும் போது
அமைதியற்ற மனதைக் கொண்டிருந்தார்
பைத்தியக்காரனின் கனவாக அமைந்தது
அவரின் படைப்பு
அவர் மனிதனை கேடயமாக பயன்படுத்தி
பாவ காரியத்தைச் செய்தார்
இரக்கமற்ற மானுட இனம்
இரவை தனக்குச் சாதகமாக
பயன்படுத்திக் கொண்டது
கடவுளின் தேசத்தை
பேய்களின் வாரிசுகள் நிர்வகித்தன
கைவிடப்பட்டவர்கள் மரித்த போது
கடவுள் மனதிற்குள் சிரித்துக் கொண்டார்
இருளில் உழல்பவர்கள் கூக்குரலிட்டபோது
கடவுள் மஞ்சத்தில் வனிதயரோடு
வீழந்து கிடந்தார்
கடவுள் தனது உண்மையான விசுவாசிகளை
வேதனை ஆற்றில் தள்ளிவிட்டார்
தன்னிடம் நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு
மரணத்தையே பரிசாகத் தந்தார்
சாவைக்கண்டு அச்சம் கொண்ட மனிதன்
பெண் போதையில் மயங்கிக் கிடந்தான்
இறைவன் தன்னிடம் அடைக்கலம் கேட்டு
வந்தவர்களின் சுதந்திரத்தைப் பறித்துக் கொண்டான்
பாதுகாப்பின்மை மனிதனைப் பயப்படச்செய்தது
அதுவே அவன் கடவுளை சரணடைய
ஏதுவாக அமைந்தது
போராளிகள் கடுமையாக தண்டிக்கப்பட்டார்கள்
கடவுளின் கைப்பாவையாக செயல்படவே
மனிதனுக்கு கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டது
கடவுளின் கனவுப் பேரரசு
பைத்தியக்கார விடுதியாக அமைந்தது
வாழ்க்கையில் சலிப்புற்று மானுட இனத்தை
கைவிட்டுவிட்டுப் போக அவன் முடிவெடுத்தபோதுதான்
கடவுள் கொலை செய்யப்பட்டான்.

2
வாழ்க்கை யாருக்கும் சிவப்புக்கம்பளம்
விரிப்பதில்லை
தெய்வீக வாழ்வுக்காக மாம்சத்தைத்
துறப்பதற்கு யாரும் முன்வருவதில்லை
தவறுக்காக எந்த மனிதனும்
குற்றவுணர்ச்சி கொள்வதில்லை
பிறரை ஏய்த்து பிழைப்பு நடத்த
எந்த தயக்கமும் காட்டுவதில்லை
வருதப்பட்டு பாரம் சுமந்த
ஒரேயொருவனையும் தேவாலயத்தில்
சிறை வைத்தாயிற்று
கணிப்புகள் தவறிப்போகும்போது மட்டுமே
மனிதன் கடவுளை நினைக்கிறான்
பாவமற்றவனை உண்மையின் ஒளியே
காட்டிக் கொடுத்துவிடுகிறது
வாழ்க்கையின் லகான் மனிதனின்
கையில் இல்லை
மறைந்து கிடக்கும் புதையலை மனிதனால்
ஒருபோதும் கைப்பற்ற முடியாது
எல்லைச் சுவரை உடைக்க முடியாத மனிதன்
எது விடுதலை தரும் என்பதை
அறியாதவனாய் இருக்கிறான்
உறக்கம் மனிதனுக்கு மரணத்தை
ஞாபகப்படுத்துகிறது
ஆசிர்வதிக்கப்பட்டவர்களின் பேச்சு
இந்தப் பூமியுடன் தொடர்புடையதாக இல்லை
கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகள் கழிந்த பின்னும்
இன்னும் ஒரு மனிதனால் கூட கடவுள் இருக்கும்
சுவர்க்கத்தில் காலடி எடுத்துவைக்க முடியவில்லை
உண்மையை அறிந்தவர்களுக்கு கூட
கடவுள் ஆணா பெண்ணா எனத் தெரியாது
அனாதை என்றும் கருதும் போதுதான்
ஆண்டவனின் துணை தேவையாய் இருக்கிறது
உண்மையைக் கண்டு அலறும் போது
வாழ்வு மரணக்கிணற்றில் நம்மை
தள்ளிவிட்டு பேயாய்ச் சிரிக்கிறது.

3
கடவுளால் படைப்புத் தொழிலை
கைவிட்டுவிட முடியவில்லை
மனிதனுக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ள
சுதந்திரம் தனக்கே பேராபத்தாய் முடியும்
என்று அவன் அறியாமலில்லை
ஆடையால் உடலை மறைத்து
நாகரிகமாகத் தோன்றும் மனிதன்
உள்ளே இன்னும்
மிருகமாகத்தான் இருக்கிறான்
பிரபஞ்சத்தைக் கட்டியாள மனிதன்
நினைத்த போது கடவுள் பல்லைக் கடித்தான்
உண்மையின் அழைப்பை மனிதன்
காதுகொடுத்தும் கேட்பதில்லை
வாழ்க்கையில் தடுக்கி விழுபவர்களுக்கே
ஆறுதலின் குரல் கேட்கிறது
அடைக்கலம் நாடுபவர்கள் கூட தாங்கள்
ஆட்டு மந்தையைப் போல் நடத்தப்பட
விரும்பமாட்டார்கள்
துன்பமேகத்தின் துளிகள் ஒவ்வொன்றும்
உடலை துளைத்து வெளியேறுகிறது
களங்கமற்றவனைத் தேடித்தேடி
கடவுள் ஓய்ந்து போய்விட்டான்
மாபெரும் அமைதியை தேடுவோருக்கு
இறப்பின் பின்னால் அது கிடைக்க
வழிவகை செய்து வைத்திருக்கிறான்
இறைவன்
ஆறுதல் வார்த்தைகள் முடமாகிப்
போனவனைக் கூட எழ வைத்துவிடும்
உண்மையின் விளக்கத்தினை
பாவிகள் எளிதாக உணர்ந்து கொள்கிறார்கள்
சிறைக்கூடத்தில் இருக்கும் கைதிகளிடம்
சுதந்திரத்தைப் பற்றிப் பேசினால்
சிலுவையில் அறைவார்கள்
வரலாற்று நாயகர்கள் அப்போதைய
சமுதாயத்தால் அவமதிக்கப்பட்டவர்கள் தான்
தீர்க்கதரிசிகள் தான் கடவுளின் காலடியை
பின்தொடர்கிறார்கள்
புனிதஆத்மாக்கள் இன்னும் அடைக்கலம் தேடி
அலைவது வேதனையைத் தருகிறது
ஆறுதல் தேடிப் புலம்புபவர்கள்
அவன் குரலைக் கட்டாயம் கேட்பார்கள்.

4
மகிழ்ச்சியாகட்டும் துன்பமாகட்டும்
கண்கள் சிந்தும் கண்ணீரின்
சுவை உவர்ப்புதானே
நீங்கள் முயலாதீர்கள்
உண்மையைப் புரிய வைப்பதற்கு
கடவுளைத் தவிர யாராலும்
முடியாது
உனது செயலுக்கு மனிதனிடம்
நியாயம் கற்பிக்க முயலலாம்
கடவுளிடம் உனது நொண்டிச்
சமாதானம் எடுபடாது
செயல்களில் கவனம் செலுத்துபவர்கள்
விளைவுகளைப் பற்றிக்
கவலைப்படமாட்டார்கள்
நீ காணும் யாவும் நிரந்தரமற்றவை
தொடர்ந்து அழிவை நோக்கி
சென்று கொண்டிருப்பவை
ஆசைப்பட்டதை அடைந்த பிறகு
மனம் நிறைவு கொள்கிறதா என்ன
மரணத்தை எதிர்நோக்கி இருக்கும்
நோயாளியானவன் கடவுளுக்கு மிக
அருகாமையில் இருக்கிறான்
இருதயத்தில் அன்பை மலரச்செய்த
ஒருவனுக்கே சமாதான மணிமுடி
சூட்டப்படுகிறது
உணர்ச்சி நெருப்பு உடலை
சாம்பலாக்காமல் விடாது
துயரநீர்ச்சுழலிலிருந்து தப்பியவனுக்கு
காப்பாற்றியவன் கடவுளாகத் தெரிவான்
உலகை கடைத்தேற்ற இனி
யாரும் வரப்போவதில்லை
அநியாயமாக சேர்த்த சொத்தின் பாதியை
உண்டியலில் சேர்ப்பதால் பாவக்கறை
மறைந்துவிடுமா
சாத்தானுடன் கடவுள் சமரசம்
செய்து கொண்டார்
தன்னுடைய ஆளுகைக்குள் உள்ள
பூமியை சாத்தானுக்கு தாரை
வார்த்துவிட்டார் இனி
சாத்தானே கோயில் கருவறையில்
குடிகொண்டியிருப்பான்
அடியார்களின் வேத கோஷத்தை
காதில் வாங்கிக் கொண்டு
பித்தனிடம் பிச்சைப்பாத்திரம் ஒன்றே
மிச்சமிருந்தது
இனி சாத்தான் விளையாடுவான்
அது திருவிளையாடல் ஆகுமா?

5

பாவ காரியங்களில் ஈடுபடும்போது
தன்னை மறக்கிறோம்
கறைபடிந்த மனம்
விலங்கு போல் பதுங்குகிறது
வாழ்க்கை அதன் அர்த்தத்தைத்
தேடும் விளிம்பு நிலைக்கு
என்னைக் கொண்டுவந்து
விட்டிருந்தது
வசீகரிக்கும் அழகுக்கு அப்பால்
வேடன்(கடவுள்) வலைவிரித்து
காத்திருக்கிறான்
விலைமகளிடம் அன்பையும்
காதலியிடம் சதையையும் தேடி
ஏமாந்து போகிறோம்
மற்றவர்கள் விடைபெற்றுக் கொள்ளும்போது
இறைவன் தனக்கு மட்டும்
விதிவிலக்கு அளிப்பான் என
நம்புகிறோம்
பரத்தை நாடும் ஆன்மா
இந்த உடலுக்குள் சிறைபட்டிருக்கிறது
உடலின் தேவையை பூர்த்திசெய்வதிலேயே
காலத்தை தொலைக்கிறோம்
சில மனிதர்களை விதி
வழிதவறவைத்து மரணப்புதிருக்கு
விடைகாண வைத்துவிடுகிறது
கொழுத்த மந்தை ஆடு
மேய்ப்பனின் கண்களை
உறுத்திக் கொண்டேயிருக்கும்
எதனைப் பெறுவதற்கும்
ஒருவிலை கொடுக்க வேண்டியிருக்கிறது
இந்த உலகத்தில்
வாழ்க்கைப் பந்தயத்தின் இலக்கு
மரணமாய் இருக்கிறது
வாழ்க்கையின் ரகரியங்களை அறிய
வாய்ப்பு கொடுத்த போதும்
மனிதன் பெண்பித்தனாய்
புதையலை கையில் வைத்துத்திரியும்
குருடனாய்த் தான் இருக்கிறான்.

6

வாழ்க்கை எனக்கு
முள்படுக்கையை பரிசாக அளித்திருக்கிறது
ஏமாற்றிப் பிழைக்கத் தெரியாததால்
கையில் திருவோடு ஏந்த வேண்டியிருக்கிறது
உண்மையின் வழி கடவுளைச்
சென்றடையலாம் அதற்குள் எனக்கு
கல்லறையைத் தயாரித்துவிடுவார்கள்
மரணம் பயமுறுத்துகிறது
இரவில் உறக்கம்கூட வர மறுக்கிறது
புத்தி பேதலித்து போனவர்களெல்லாம்
கடவுளைக் குறித்து
சிந்தித்து இருக்க வேண்டும்
பிதாவானவர் நியாயத் தீர்க்கும்
அதிகாரத்தை இந்தக் குமாரனுக்கு
அளிக்கவில்லை
யார் மடியில் சாய்ந்து
இளைப்பாறுவதென என் மனம்
ஏங்குகிறது
என்னைக் கேடயமாக பயன்படுத்தி
கடவுளிடமிருந்து தப்பித்துக் கொள்ளப்
பார்க்கிறார்கள்
என்னை உடல் சிறையிலிருந்து
விடுதலையளிக்க உங்களால் முடியுமா
நிம்மதியைத் தர என்னிடமிருந்து
நீங்கள் என்ன எதிர்பார்க்கின்றீர்கள்
கடவுளே என்னிடம் உன்னை
அறிமுகப்படுத்துக் கொள்
உனக்கு பைத்தியப்பட்டம்
கட்டமாட்டேன்
கடவுளே என் மூளையில்
சாத்தானின் குரலை கேட்கச்
செய்யாமலிருந்தாலே போதும்
நரக இருளில் தள்ளப்படுவதற்குமுன்
என் குற்றங்கள் மன்னிக்கப்படுமா
காலம் சென்றுகொண்டேயிருக்கிறது
எல்லாவற்றுக்கும் சாட்சியாய் வானம்
இந்த உலகத்திலிருந்து வெளியேறும்
பாதையை நான் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்
இதோ இரண்டு தேவதைகள் மரணத்திற்குப்
பிறகும் கடவுள் தென்படமாட்டார் என்கின்றன.

••••

7

வாழ்க்கைப் பாதைியில் அடுத்து
என்ன எதிர்ப்படும் என்று
நாம் யூகிக்க முடியாது
மரண சாசனம் எழுத
யாருக்கெல்லாம் வாய்ப்பு கிடைக்கும்
துயரச்சுமை அழுத்தும்போது
மனம் கடவுளைப் பற்றிக்
கொள்கிறது
புனிதமானவர்களின் வாயிலிருந்து
வெளிப்படும் வார்த்தைகள்
பல நூற்றாண்டுகளாக எதிரொலித்துக்
கொண்டிருக்கும்
இந்த உலகத்தில்
அறத்தை நிலைநிறுத்த
கடவுள் முயன்று கொண்டிருக்கிறார்
சத்தியம் சாவை
பரிசாகக் கொடுத்தாலும் நாம்
ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும்
வாழ்க்கையின் விளிம்பில்
நின்று கொண்டிருப்பவர்கள்
அப்போது தான்
உண்மை பேசத் தொடங்குவார்கள்
மரணத்திலிருந்து தப்பிக்கும் வழியை
மனிதன் தேடிக் கொண்டிக்கிறான்
இரட்சகனின் இருப்பு
விடியலைக் காணுவோம் என்ற
நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துகிறது
பாவிகளை மன்னிப்பதே
கடவுளின் குணம்
நதிவெள்ளம் கடலை அடைய
பலமைல் தொலைவு
பயணம் செய்ய வேண்டிவரும்
வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தைத்
தேடத் தொடங்குபவர்கள்
தூக்கத்தைத் தொலைக்கிறார்கள்
மரணத்தை யாசிப்பவர்களுக்கு
வாழ்க்கை முள்படுக்கையாகிறது
வாழ்நாளெல்லாம் தேடினாலும்
கடவுளின் காலடிச்சுவட்டை
பூமியில் காண முடியாது.

•••
mathi2134@gmail.com

ஜிஃப்ரி ஹாஸன் கவிதைகள் ( இலங்கை )

download (33)


எழுதுவதைத் தவிர

ஒரு கவிதையை எழுத நினைத்து

அமர்ந்து பின்

எழுத முடியாமல் தோற்று எழும்புகிறேன்

சொற்களை அடுக்கி

நான் கட்டமுனையும் கோபுரம்

அரூபமாய் சரிந்து விழுகிறது

எனக்கு வேறு வழியில்லை

மீண்டும் மீண்டும்

எழுதுவதைத் தவிர!

வாழ்வென்பது மிகப்பெரும் பொய்

எனக்குள் மாயமாய் மேலெழும்

உலகை

எனக்குள் இருக்கும் என்னை

எப்படி உங்களிடம் கொண்டுசேர்ப்பது

என்ற அங்கலாய்ப்பில்

என் கணங்கள் கரைந்துகொண்டே செல்கின்றன

நான் எதைக் காண்பிக்க விரும்பினேனோ

அதுவல்ல நான் இதுவரை காண்பித்தது

நான் எதைச் சொல்ல விரும்பி இருந்தேனோ

அதுவல்ல நான் இதுவரை சொல்லியது

நான் படைக்கப்பட்ட மண்ணிலிருந்து

புதைக்கப்படும் மண் வரையிலான

தொலைவு வரைக்கும் மனதைப் பாய விடுகிறேன்

ஆயினும் அந்த உரு

நான் அடைய முடியாதபடி அரூபமாய்

நழுவிக்கொண்டே செல்கிறது

விழித்த கணத்தில் கண்களை விட்டுச் செல்லும்

கனவுக்குப் பின்னும் முன்னுமாய்

நான் காட்டமுனைந்த நிஜமும், நினைவும்

கனவுபோல் வெறும் பொய்தான்

வாழ்வென்பது மிகப்பெரும் பொய்!

•••

ஜுனைத் ஹசனி கவிதைகள் ( அறிமுகக் கவிஞர் )

download

மழை

வெண் மேகத்திலிருந்து

ஈரப்பதங்களிழுத்து வரும் மாலைக்காற்றின்

அசாதாரண வேகம்

மிகவும் உலுக்கி விட்டிருந்தது

தெருப்போக்கர்களை

கயிறுழுத்துக்கட்டப்பட்ட தன் மூக்குக் கண்ணாடி வழியே

இப் பிரபஞ்சத்தை ஆய்கிறார்

ஒர் முதியவர்

ஈனப்பட்ட அவர் கரப்பிடியின்வழியாய்

அவரது குடை அவரை

ஆக்கிரமித்துக்கொண்டு விட்டது.

வழிக்காற்று கொணர்ந்து சேர்த்த

உணர்வற்ற ஏதோ ஒரு ஜடப்பொருளாய்

நிலைகுலைந்து கொண்டிருந்தார்

அப்பாதைக்கு நடுவாய்

அவ்வயோதிகர்

தடதடத்துக்கொண்டிருக்கும்

அவரது இதய லப்டப்களினூடே

கிஞ்சிற்றும் இருப்பதற்கில்லை

அம்மழை சார்ந்த ஈரங்களும்

அதன் லயிப்புகளும்

பேனாப் பற்றிய

ஓர் கவிஞனுக்கோ

காகிதமுடைத்த ஓர் சிறுவனுக்கோ

போய் சேரட்டும் அம்மழை.

எல்லா மழைகளும்

எல்லோரையும் ஈர்த்துவிடுவதில்லை

எல்லா கவிதைகளைப் போல்.

சாளரம்

கதகதப்பூட்டும் இளவேனிற்காலத்தோர்

சாயங்காலப் பொழுதை

இன்னுமின்னும் சுவாரஷ்யமூட்டிக்கொண்டிருக்கிறது

முற்றத்துச் சாளரம்.

போவோர் திரிவோரின் சிலேடைப் பேச்சுக்களுடனே

அவ்வப்போது சில தும்பிகளையும்

மென் காற்றினூடே எறிந்து விட்டுத் திரும்புகையில்

படபடவென அசைக்கும் கதவுகள்

சமயங்களில் திகிலூட்டும் பேய்க்கதைகளை ஒத்திருக்கின்றன.

மெல்லிய ஸ்பரிசமாய் விலகிப் பிரிகின்ற

நினைவுச் சாரல்களின்

மென் வருடல்களைப் போலும்

இருட்டுலகின் கொடுங் கனவுகளைப் போலும்

திசை மாறி

சுரம் மாற்றி

தன்னசைவு மாற்றி

எக்காலத்தும்

துடித்தபடித்தான் கிடக்கின்றன

இந்தச் சாளரத்துக் கதவுகள்.

•••

டாக்கிங் டாம் பிம்பத்தோடு பேசிச் சலிப்பவர்கள் ( கவிதைகள் ) / நேசமித்ரன்

நேசமித்ரன்

நேசமித்ரன்

டாக்கிங் டாம் பிம்பத்தோடு பேசிச் சலிப்பவர்கள்

டாக்கிங் டாம் பிம்பத்தோடு
பேசிச் சலித்து அழுகையோடு
உறங்கும் குழந்தைகள் நிரம்பிய நகரம் இது

நிழல் அடர்வு குறைந்து மெல்ல ஒளியாக மாறுவதை பால்கனி
பிரம்பு ஊஞ்சல் வெறித்து
சிப்ஸ் கொறித்தபடி தனிமை
உணர்தல் விலையென்று பெயரிடப்பெற்ற தண்டனை

மனப்பாடமாகி விட்ட வசனங்களோடு ஏசி ரிமோட்டோடு
ஜோடி சேர்ந்து குழப்பும் சலித்தெறிந்த டிவி ரிமோட்
வெல்வதில் உள்ள பரவசம்
தீர்ந்த கணிணி ஆட்டங்கள்
காற்று குறைந்த பலூனைத் தழுவி வெறுமனே நீந்துவதைப் போலாக்குகின்றன பொழுதை

சரணாலயத்தின் விலங்குகள்
அறியாமல்
கண்காணிக்கும் காமிராக்களாய்
ஏதேனும் இரண்டு கண்கள்
எப்படியோ பின் தொடர்ந்து கொண்டே அலைகின்றன

அந்த கண்கள் பார்க்காத போது
பார்க்கப் பழகி இருக்கின்றன
அந்த கரங்கள் எதேச்சை போல்
நடிக்கும்
ஆடைவிலக்கும்
தீண்டல் பழகியவை
தப்பிதங்களை அனிச்சை என்றும் நம்பும் குழந்தைமைதான்
அவர்களது பசி
நஞ்சும் யாருக்கோ எச்சில்தான்
ஆம்
கோழைகளும் நீசர்களும் எதிர்ப்பற்ற எளிய
உடல்களையே தேர்கிறார்கள்

கதறல்களில் கிளறும் மனவியாதி
தொற்றிய அவை
தற்கொலைக்கு நகர்த்தும் குரூரவழிகளைப் பழகியவையாய் இருக்கின்றன
வளர்ச்சியற்ற பசும் உடல்கள்தான் அந்த
பிரேதப் புழுக்களுக்கு இரத்தம் பாய்ச்சுகின்றன

மேகப் பொதிகளில்
வானவில் வரையும் கனவுகள்
கொண்ட மென்னுலகில்
பூதங்களைப் போல் பிரவேசிக்கிறார்கள்
பூதங்கள் சாக்லேட் தருபவையாய் இருக்கின்றன
பூதங்கள் ஒரே ஒரு முறை என்று
கெஞ்சுபவையாய் இருக்கின்றன
பூதங்கள் சிறிய தவறுகளைச் சொல்லி சொல்லி மிரட்டுபவையாய் இருக்கின்றன
அவமானங்களை பணயமாக்கி
மீண்டும் மீண்டும் வதைப்பவையாய் இருக்கின்றன
பூதங்கள் இண்டர்னல் மார்க் போடுகிற பேனாவாய் இருந்து தொலைக்கின்றன
விரல்முனையில் வெற்றுடல்
காட்சிப்படுத்தும் விஞ்ஞானம்
பிறழ்ந்த பிசாசை வெறியூட்டி
நச்சுக்குப்பியாக்குகிறது

செவிகேளா குரலற்றவர்களின்
தேசிய கீதமாய்
செய்கைகளை புரிந்து கொள்வதற்குள்
சகலமும் முடிந்து
சருகுகளாக்கப் படுகின்றன தளிர்கள்

அப்போது உடல் நடுங்க
அச்சிறுமிகள் பிரார்த்தித்தபோது
அவர்களோ செவிடாய் இருந்தார்கள்
சப்தமிடாதே என்று அடித்தபோது
யாரேனும் தேவதை காப்பாற்ற வரக் கூடும் என்று நம்பிக் கொண்டிருந்தபோது அம்மிருகங்கள் மும்முரமாய் இருந்தன
யாரிடமும் சொன்னால்
என்று விழியுருட்டப்பட்டபோது
வாய் பொத்திய
விசும்பல்களிடையே காரணமே
தெரியாமல் வதையுற்ற போது
அவள் கடைசியாய் அழைத்தது
நம்மில் யாரோ ஒருவரின் பெயரைத்தான்

கைவிட்ட நம் பொன்னுலகோ
புனிதத்திற்கும் வலிக்கும்
உள்ள தூரத்தை மரணங்களால்
அளந்து கொண்டிருக்கிறது

***

தப்புக்கதிர்கள்

தளர்குழல் உதற தலைசாய்க்கும் தருணங்களில்
விழுதிறக்கிய கரையோர மரம் ஆற்றுடன் பேசும் இரவுநேர
ரகசியங்கள் நினைவூறுகின்றன

அப்பிரியத்தின் ஆரம்
கடல்வாழிகளின் கூடு
ஆமைகள் ஆழிவழியே
பூமி சுற்றும் பாதை அதன்
அலைவுதூரம்

பேரிச்சை விதைகள் திறக்க மறுக்கும் உதடுகளாய் இறுக்கம்
பேசுகையில்
உலர்ந்தாலும் உள்ளே குழைந்திருக்கும் கள்ளிப்பழம்
அவ்வுதடுகளின் முத்தம்

பயணங்களில் தொடைசாய்ந்து
கண்ணயர்கையில்
கன்னத்துக்கு தொடைக்கும்
இடையே உள்ளங்கை ஏந்தி
தாங்கும் கூச்சமும் ப்ரியமும் இழைந்த வேர்வை
வைக்கோல் சூட்டில் கனிந்து
பழுக்கும் வாசனை உடையது

பூமியில் எப்போதும் கொஞ்சம் பகல்
எஞ்சியிருக்கும் தேசத்தில்
அதன் சுள்ளிகள் கூடாக
சேமிக்கப்பட்டிருக்கிறது

அறுவடை முடிந்த நிலத்தின் ‘தப்புக்கதிர்கள்’ சேகரிக்க வருபவர்களாய்
புணராமல் தழுவிப் பிரிந்ததில் நெரிந்து உதிர்ந்த
மயிர்களை ஆடைமாற்றுகையில்
உதிராமல் பதைத்துப் புறப்படுத்தும்
மென்வெட்கத்தை உனக்கு
சொல்ல முடிந்ததில்லை

பாலூட்டியபடி தானும் உறங்கிவிட்ட தாயின்
கலைந்த ஆடையை சரி செய்து விழித்ததும் அவள் கொள்ளும் சிறுபதைப்பை ஒத்தி வைத்து உறங்க முயலும்
தகப்பனாய்
இந்த காமத்தை துயிலாழ்த்தி ரசிக்கிறது காதல்

திலகபாமா கவிதைகள்

download

சிலுவையில் காதல்

தனிமையில் சொற்களை விட்டு விடு.

அவை அவைகளாகவே இருந்து விட்டு

போகட்டும்

உன் கண்ணீர் உவர்ப்பில் ஊற வைத்து

தனிமை கசிவில் நெகிழ வைத்து

கோப தாப தகிப்பில் உலர விட்டு

இன்னொன்றாய் மாறிப்போகும் சொற்களை.

என்னது என எப்படி கட்டியங் கூறுவேன்

சொற்களின் நிர்வாணத்தில்

என் காதலை வாசி

உணர்வுகளை உடுத்திக் கொண்ட சொற்கள்

பெருஞ்சுவராய் ஆகி கணக்கின்றன

அதைவிட அவள் மெளனம்

இன்னும் ஈரமாகவே இருக்கிறது.

ஒட்டிக் கொள்ள மறுத்து விட்ட உன்னை.

கட்டிக் கொண்டதற்காய் ஒரு முறையும்

விட்டு விலகிய அன்பிற்காய் மறுமுறையும்

சிலுவை அறைகிறாய்.

இரத்த கவுச்சியில் காதல்

புலிகள்

எதிரிகள் கண்ணில் படும் வரை

பாதங்களை மெத்தெனவே வைத்திருக்கின்றன

கூர் நகங்கள் வெளி வந்த நேரம்

எதிரியின் நேரமா

இரையின் நேரமா

புலிகளின் இதயமும் வயிறுமே அறிந்திருந்தன.

குறத்திகளின் கைகளில் புலி நகங்கள்

வெறும் கண்ணூறு கழிப்பதாயும்

ஐம்பது ரூபாய் காசாவும் மாறி இருந்தன.

கழுத்திலிட்டு முத்தமிட்டு

புலியின் வீரத்தை தனக்குள்

திணித்துக்கொண்டு இருந்தான் ஒருவன்

புலிநகங்களைப் போல

ஆணும், பெண்ணும் சொற்களையும்

சம்பவங்களையும் தலைமாத்திக்

கொண்டிருந்தனர்.

என் சொற்கள் என்னதுவாக இல்லாது

இன்னொருவரானதாய் மாறிப்போய் இருக்க

இரத்த கவுச்சியில் மறைகிறது

காதல் சுக வாசம்

கியூப்

அந்த கனசதுரத்தின்

வர்ணங்களை சுழற்றிக் கொண்டிருந்தாள்

உடையும் சிறு சதுரங்கள்

பெரிய ஒரு சதுரமாக சுழன்றன

கலந்திருந்த வர்ணங்களை

பிரித்திடுவதே வெற்றியாக அறிவித்து விட

அவளோ

கலந்து இருப்பதையே இருப்பாக்கியிருந்தாள்

தோல்வியாய் அடையாளப்படுத்த

வெற்றியாய் எல்லா வர்ணமோடும்

கலந்து கொண்டிருந்தாள்

ஒற்றைப்படை காதலில் இல்லையென்பதை

கனசதுரத்திற்குள் சொல்லியிருந்தாள்

விளையாட்டில் அவனின் தோல்வியை

ரசிக்கவில்லை அவள்

வெற்றியை ரசித்தாள்

தோல்வியென அறிவித்தானவன் அவளை

Sibi Chelvan’s poem translated into English by Latha Ramakrishnan

download (95)

12. BASEMENT

Standing at the mountain-base
I kept watching for a long time
The mountain was all tall and massive
I waited there itself
One can see the mountain from all sides
of our place
Viewing it from a distance
we won’t see its base.
But, the mountain-base never worried about it
It had no grievance at all of its absence
when I watch so.
In mountain-climbing
the base remains the start
and the close.

மலை யடிவாரம்

மலையடிவாரத்தில் வெகுநேரம் பார்த்திருந்தேன்
மலை மிக மிக உயரமாகத் தெரிந்துகொண்டிருந்தது
அங்கேயே காத்திருந்தேன்
ஊரின் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும்
மலையைப் பார்க்கலாம்
தொலைவிலிருந்து பார்க்கும்வேளை
மலையடிவாரம் தெரியாது
ஆனால் அதைப் பற்றி ஒரு நாளும் கவலைப்பட்டதில்லை மலையடிவாரம்
நான் பார்க்கும்போது அது இல்லையென்பதில் அதற்கு ஒரு நாளும் குற்றச்சாட்டு கிடையாது
மலையை ஏறத்தொடங்கும் ஆரம்பமும்
மலையடிவாரத்தில்தான்
மலையிலிருந்து இறங்கும்போது அதுதான் முடிவாகமுடிந்தும் நிற்கிறது

•••