Category: கவிதை

சித்தாந்தங்களின் குகை / சூர்யா

download (21)

1.சித்தாந்தங்களின் குகை

இத்தனை நாள் அக்குகையினுள் பதுங்கி கிடந்தேன்
பெருநிழலை தந்த குகை பிரம்மாண்ட சலிப்பை தரத் தொடங்கியபோது
குகையை விட்டு வெளியேற ஓர் அடி எடுத்து வைத்தேன்
வரலாற்றின் விரல்கள் என்னை இறுக பிடித்து பின்னே இழுத்தன
குகையை விட்டு வெளியேற மற்றொரு அடியை எடுத்து வைத்தேன்
அடையாள அட்டைகளின் சிம்பொனிகள் என் காதுகளை இறுக பிடித்து பின்னே இழுத்தன
குகையை விட்டு வெளியேற மற்றொரு சக்திவாய்ந்த அடியை எடுத்து வைத்தேன்
அறத்தின் வியர்வை வாடை என் நாசிகளை இறுக பிடித்து பின்னே இழுத்தது
குகையை விட்டு வெளியேற இன்னொரு அடியை எடுத்து வைத்தேன்
அதிகாரத்தின் பற்கள் என் நாக்கினை இறுக கவ்வி பின்னே இழுத்தன
குகையை விட்டு வெளியேற மற்றொரு அடியை எடுத்து வைத்தேன்
மொழியின் கண்கள் என் பார்வையை கவர்ந்து பின்னே இழுத்தன
கடைசியாக கடைசியாக என் மற்றுமொரு அடியை எடுத்து வைத்தபோது
சித்தாந்தங்களின் குகைகளை விட்டு வெளியே வந்திருந்தேன்
யாவும் உன்னத அழகியலோடு இயங்கத் தொடங்கியது

**

2.அரூபினி

அவளுடைய ஓசையிலி பாடலை
உங்கள் செவிகளின் செவிகள் வழியே தான் கேட்க முடியும்
அவளுடைய அரூப சொரூபத்தை
உங்கள் விழிகளின் விழிகள்
வழியே தான் பார்க்க முடியும்
அவளுடைய நீலப்பரிமளத்தை உங்கள் நாசிகளின் நாசிகள்
வழியே தான் முகரமுடியும்
அவளுடைய கலவர முலைகளை உங்கள் வாய்களின் வாய்
வழியே தான் சுவைக்கமுடியும்
இப்படியும் ஒரு பெண்ணா யென சிந்திக்கிறீர்களா
சிந்தனைகள் தேவையில்லை
அறிவுக்கோ அவசியமில்லை
ஒருவேளை போற்றி போற்றி யென வெட்டவெளியில் நின்று
உரக்க சொல்வீர்கள் யெனில்
அப்பெண்ணின் அதரங்கள்
உங்கள் அதரங்களின் மீது துயில் கொள்ளவும் வாய்ப்பிருக்கிறது

**

3.விளக்கங்களுக்கு எதிரான மனநிலையின் குறிப்புகள்

- ஜீவன்-சூர்யா

1
ஒரு மரம்
எப்படி இருக்கிறதென ஏன் உங்களிடம் விளக்க வேண்டும்
அதற்கு என்ன அவசியம் வந்துவிட்டது இப்போது
அதை விளக்காவிடில் அது மரமாக இல்லாமல் போய்விடுமா என்ன
அது ஒரு மரம் அவ்வளவு தான்

2
ஏன் அனைத்திடமிருந்தும்
அர்த்தத்தை எதிர்பார்க்கிறீர்கள்
சற்று அர்த்தத்தை மறந்து வாழ்ந்தால் தான் என்ன
மாற்றங்கள் வருகிறது போகிறது
ஏன் மாற்றங்களை அறிவித்துக்கொண்டு கணத்தை வீணாக்குகிறீர்கள்
உங்களைத் தான் கேட்கிறேன்

3
அது ஒரு உதிர்ந்த இலை அவ்வளவு தான்
அந்த இலை விளக்கங்கள் இல்லாதபோது அழகாகத் தான் இருந்தது
நீங்கள் விளக்க தொடங்கியபோது தான் அந்த இலை தன் உன்னதத்தை இழந்திருந்தது
விளக்கமளித்து விளக்கமளித்து சலிக்கவில்லையா உங்களுக்கு
எதையும் விளக்க உதவாத மொழியை எப்போது கற்றுக்கொள்ளப் போகிறோம் ?

*******

குறிப்பு:
இதில் இடம்பெறும் மூன்றாவது கவிதை நானும் எனது நண்பரான ஜீவனும் இணைந்து எழுதியது.

றாம் சந்தோஷ் கவிதை ( அறிமுகக் கவிஞர் )

images (18)

திணை: நீட்
துறை: தேர்வெழுதவந்து எரிச்சலுற்றுத் திரும்புதல்

இந்நூற்றாண்டிலும் நெய்யிட்டு,
வகுடெடுத்தனுப்பும் தம் தாய்களுக்கு
டாடா பகன்றுவிட்டு செலுத்துகின்றனர் பைக்-ஐ.
காலையின் ஒரு தேர்வுக்கு வைகறை புறப்பாடு
நன்நிமித்தம்தானா என்பது தாய்களுக்கு
ஒரு கேள்வியாகவே மீந்திருந்தது.

தலைவி தன் கடமையாற்ற
தேர்வுவறையின் முன்போய் சலாம் இட்டபோது
அதுபோதாது, உன் உயரம் ஆகாது,
கொஞ்சம் மண்டியிடேன் என்று கட்டளை இடப்பட்டது.
தலைவி தன் கடமையாற்றுவதில்
சற்றும் சளைக்காதவள் என்பதால்
அவள் வளையத் தலையைக் கொடுக்க
கொடுத்த தலையின் மயிர்ப் பரப்பில்
பிரேதப் பரிசோதனை வெற்றிகரமாக நடத்தேறியது.

மயிர்ப்பரப்பில் சோதனை செய்ய என்ன மயிர் இருக்கிறது
என்று தலைவிக்குப் பலமுறை கேள்வி வந்தது
அவள் வந்த கேள்விகளை டேக்-டைவர்ஷன் போர்டு காண்பித்து
திரும்பவும் தொண்டைக்குள்ளேயே திருப்பி அனுப்பிவிட்டாள்.
ஆகையால், அவள் தேசதுரோகி இல்லை என்பது நிறுவப்பட்டு தேர்வறைக்குள் அனுமதிக்கப்பட்டாள்.
அவள் எழுதி முடித்துவிட்டு எழுத்து வந்தபோது
தம் எஜமான நாய்களைப் பார்த்து
கொஞ்சம் எச்சிலை மெல்லத் துப்பி
தன் எரிச்சலை வேகமாய் ஆற்றுப்படுத்தினாள்.
அதற்கும்மேல் தன்னால் என்னதான் முடியும்
என்று நொந்தும் கொண்டாள்.

இஃதோர் புறமிருக்க -
அதன் எதிர்ப் புறம்,

தலைவனின் கைச்சட்டை கிழித்தெறிய
அவனோ கொஞ்சமும் புறமுதுகிடாது
தன் காற்சட்டைக் கிழித்தெறிந்தாலும்
தனக்கோர் களங்கமுமில்லை என நினைத்துக்கொண்டான்.
அவன் தன் அம்மணத்திற்கு அருகில் சென்றபோது
அதைக் கொஞ்சம் பார்த்துத் தொலைத்தாள் தலைவி;
அவளொடு இன்னொரு கிழவியும் அதையே.

தலைவன் தன் கடமையாற்றவா அல்லது காதலுறவா என்று
பலமுறை நினைத்துக்கொண்டான். அவனுக்கு,
ஏதோ கருமம் எழுதிவிட்டுபோகலாம்
என்ற பழக்க உணர்வு தலைவனின் உடலில் படர்ந்து படர்ந்தது.
அவன் நாயொன்று மல்லாக்க ரோட்டில் புரள்வதுபோல்
மூளையைப் பைத்தியமாய் புரட்டப் புரட்டினான்.

புரட்டப் புரட்டியவன் அதை முடித்துவிட்டு புறப்படும் வேகத்தில்
இமைகளை வில்களாக்கிப் பார்வையை வேக எய்தினான்
அவை தலைவி தாங்கியிருந்த டேக்-டைவர்ஷன் போர்டைப் பார்த்து
திரும்பி வந்து அவனையே தாக்கின
அதனால் தலைவன் தன்னையே காதலுற்றான்
தலைவியோ உசாராக மீந்துபட்டாள்.

•••

காட்டின் சித்திரம் ( அறிமுகக் கவிஞர் ) / சூ.சிவராமன்

images (16)

1.அழைப்பு..

காளைகளின் கழுத்து இறுக்கிய நுகத்தடி கயற்றில்
இந்த பூமியைப்போல வட்டவடிவிலான
அழகிய சுருக்கொன்றை போடக்கற்றுத் தேர்ந்திருக்கிறான்
நடவுப்பாட்டை நாட்டுப்பாட்டை பாடிவரும்
மாமன்மகளை விடவும் நேசித்த..
நிலத்தின் நிர்வாணம் சகிக்கவியலாததது
வயிற்றுப்பாட்டை முன்னிருத்தி
விழிகள் ஆச்சர்யத்தில் விரிந்தனவோவென்றிருக்க
நாக்குத்துருத்தி நிமிர்ந்த கதிரென
அந்தரத்தில் நெட்டுக்குத் தொங்குகிறான்
பாரந்தாளாமல் உச்சிக்கொம்பு வளைந்திருக்கிறது
சட்டைப்பையிலிருந்து கைபேசி ஒலித்தபடியிருக்கிறது
இருண்ட குடிசையில்
மரணத்தின் சூரியனென வெளிச்சமிடும் திரையில்
அழைத்தபடி இருக்கிறார் வங்கி மேலாளர்.

2.காட்டின் சித்திரம்

உடும்புக்கறி சமைக்கும் சோன்பேட்
அருகமர்ந்து
தாழைக்கோழியை தனலில் வாட்டி சூப் தயாரிக்கிறாள் தலைவி
அணில்களின் வால் நுனி பஞ்சு
காக்கையின் இறகுகள்
கெளதாரி அலகுகள்
நரியின் பற்கள்
பனங்காடைகளின் கால்கள் சிதறியிருக்கின்றன வாழிடமெங்கும்
குடியிருப்பு நெடுக
குயிலாக
மயிலாக குரலெழுப்பும் சகபாடிகள்
மடையான்,நாரை கொக்கென
சீழ்க்கையொலிக்கு
வலசைப் பறவைகள் தரையிறங்கக்கூடும்
கிளிகள் அழகாக தமிழ் பேசுகின்றன
மைனா தோளமர்ந்து இசைபாடுகிறது
சிறுவர்கள் உண்டிவில்லோடு திரிய
சிறுமிகள் மணிமாலை கோர்க்கப் பழக
அவர்களின் வேட்டைக்கான காடு
தொலைவிலிருப்பதான நம்பிக்கை சாகாதிருக்கிறது
இரவுதோறும்
கள் பருகி உலர்ந்த தேனடையைப் பிழிய வழியும் சொட்டுகளை
உச் கொட்டி பாடியபடி
காடா விளக்கொளி படர கரிக்கோடுகளால்
சுவரெங்கும் தீட்டுகிறான் பெருங்காட்டின் சித்திரத்தை
அச்சித்திரத்தில் மரங்கள் செடிகள் கொடிகள்
பறவைகள் இருக்கின்றன
விலங்குகள் எறும்புகள் பூச்சிகளிருக்கின்றன
ஒரு மனிதனைக் கூட காணவுமில்லை
அவன் தீட்டவுமில்லை.

3.நானொரு நல்நிலத்து வாரிசு

பாட்டனின் நினைவான
இம் மா மரத்தின் பூக்கள் ஒரு வண்டை ஈர்க்கிறது
நாங்கள் காத்திருந்தோம்
காயிலேயே பழுக்கவைக்கும் பீய்ச்சு மருந்திற்கு
உள்ளங்கால்களின் கொப்புளங்களுக்கு
வேப்பிலைகளும் மஞ்சளும் சேர்த்தரைக்கும் முயற்சியிலிருந்தோம்
மருந்துக்குப்பிக்கு காப்புரிமையும் விலைநிர்ணயமும் செய்துவிட்டுச் சிரிக்கிறார்கள்
நஞ்சை பரவலாக்கியவர்களின் கரங்களில்
மரபணு மாற்றப்பட்ட விதைகள்
புல்மேயாத மாட்டின் பாலை நெகிழிப்பைகளில் அடைத்து வீசுகிறார்கள் வீடு வீடாக
விடலைகள் அணையாத காளைகளோ ஆண்மையிழந்துவிட்டிருந்தன
மொழியும் இனமும் பட்டழிவதெண்ணி திகைக்கையில்
எழுந்துவருகிறது தேவநாகரி
தானியக்குதிர்களின் கதகதப்பிற்குள்
முளைவிடத்துடிக்கும் உழவனின் விந்தணுக்கள்
பழக்கத்தில் மண்வெட்டியோடு மடைதிறக்கப் போனவன்
ஆற்றைப் பார்த்தான்
அண்ணாந்தும் பார்த்தான்
சுருண்டு விழுந்து செத்தான்
மீதமிருப்பவர்கள் செய்வதறியாது ஓடிப்போய்
வங்கி வரிசையில் நின்றுகொண்டார்கள்.

4.நிலமும் உழவனும் நிர்வாணத்தில்..

நீரற்ற மணலற்ற கரைகளற்ற மரங்களற்ற ஒன்று
நிலத்தின் மீது வகிடென நீண்டுகிடக்கிறது
மண்ணுயிர் வாழ ஓடும் ரத்தநாளங்கள் சிதிலமடைந்துவிட்டன
சுரண்டப்பட்ட வளங்கள் சாமானியர்களின்
வயிற்றிலடிக்கிறது
குடிசை வாயிலில் தொங்கும்
நெற்கதிர்களும் இன்றில்லை.
இந்த தை”யில் கருக்கரிவாள் தொடாத கரங்கள்
உளுந்து பயறு தெளிக்காத விரல்கள்
துயரத்தின் நெடுவாசல்களில் அல்லாடுகின்றன
ஆற்றுக்குட்டைகள் தேடியலைந்த கால்கள்
இந்நிலம் நெடுகிலும்
ஈரம் தேடி மாடாடுகள் நா வறண்டு கதறும்
நீதி பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் பக்கமாய் சாய்கிறது
அதிகாரத் தலைமையும் சாமியார்களை தேடியலைகிறது
கடவுள்களை குடியேற்றுவதற்கு
கோயில்களும்,மசூதிகளும்,தேவாலயங்களும்
கட்டிவிடத் துடிக்கிற பதர்களே
ஒருபோதும் விளைவிக்க முடியாது உங்களால்
ஒரு பிடி தானியத்தை.

5.எரியவிடு சொற்களை..

புதைத்து விடலாமாவென்றால்..
வேண்டாமென்றேன்
புழுக்கள் துளைக்கும்
நாய்கள் நரிகள் கிளற வாய்க்கும்
வெய்யிலில் புழுங்கி வெக்கையில் தவிக்கும்
கீரிகள் புதைமேட்டை துளைக்கும்
ஓணான்கள் முட்டையிடும்
குழிச்சிலந்தி இரைபிடிக்கும்
அடிக்கடி சாவு விழுந்தோ மழை கரைத்தோ
அடையாளமிழக்கும் ‘புதையலை’
தவிர்த்துவிடலாமென்றேன்
இப்போது சொற்கள் சுடலையாகி நாட்டியமாட
மூன்றாம்நாள் நினைவைத் தெளித்துவிட
எலும்பின் ரூபத்தில்
கொஞ்சம் மீதமிருக்கின்றன சொற்கள்.

6.நிகழ்

அன்று ஞாயிறு கிழமை
வேலைக்கழைக்கிறான் வலிய
வயிறு தள்ளி நகரும் சிசுவை
ஒப்படைத்திருந்தாள் கால்கள் உப்பிய தாயிடம்
இரண்டு குவளை நீரால் வயிற்றை நிரப்பி
நித்தம் கூட்டிப் பெருக்கத்திறக்கும் கதவுகள் ஒருக்களித்திருக்க
நுழையுமவளை
வாய்பொத்தி பணியச்செய்யும் கரங்கள்
உடைகள் நெகிழ்த்தப்பட்ட அவ்வுடல் அதிர அதிர
உக்கிரமாய் இயங்குகிறான்
கண்ணீர் வழிந்து தரைத்துணி கசங்கி அழும்
உடல் கூசியது போகப் போக நீர்குடித்த பாலை
திருப்தியா..திருப்தியா..முனகினான் உச்சத்தில்
மூடிய இமைகளுக்குள் வாழ்வின் சித்திரம்
ஈனசுரத்தில் இறைஞ்சினாள்
“கொழந்தைக்கு புதுத்துணி எடுக்கணும்
நூர்ருபா தர்றீங்களா சார்..”

7.நான்

தட்டித் தட்டி தட்டுத்தடுமாறி
சென்றுகொண்டிருக்கிறேன்
எங்கோ என்றோ திறக்கும் கதவுக்காக
ஒன்றில் கலவிமுனகல்
ஒன்றில் இல்லறச்சண்டை
பாலியல் அத்துமீறல்
அரசியல் கூச்சல்
பதவிப் பேராசை
உழைப்புச் சுரண்டல்
சாதிச்சண்டை
மதச்சண்டை
இலக்கிய அடிதடி
மனமுறிவு
என் கதவுத்தட்டல் ஒலிக்கு காதுகொடுக்காத
ஆயிரம் சிக்கல்கள் மனச்சிடுக்குகளுக்குள்
ஒளிந்துகொண்டிருப்பவர்களே..
உங்கள் ஒவ்வொருவர் வாயிலிலும் வந்துபோனது யாரென அறியாமல்
காலத்தில் கரைந்துபோன ஓசைகளை விலக்கி
இயல்பில் இயங்கும்போது
புயலெனக் கிளம்பி
உங்கள் கூரைகளை பிய்த்தெரியத்துவங்குகிறேன்
இப்போது நன்றாகத் தெரிகிறது
நீங்கள் நடுங்கியபடி அமர்ந்திருப்பது.

•••

சுயாந்தன் கவிதைகள்.

18118658_1226268380805731_480789767473769502_n

1. பூஜ்ஜியங்கள்.

ஆகாய இடுக்குகளில்
ஆயிரம் பூஜ்ஜியங்கள்.
மணமான மங்கையின்
ரத்தப் பொட்டுவழி
கரையிறங்கிய செம்பூஜ்ஜியங்கள்.
அவளது தீட்டுக்களைத் தீண்டி ஒரு கோயிலின் கருவறையில்
யாவரும் வணங்கும்
சிலையின் பின்வளையமாகி
எம்மை உற்றுப் பார்ப்பதுண்டு.

அப்போதுதான் புதிதாகப்
பிறந்த பூமியின்
கறுப்பிகளும், சிவப்பிகளும்
கண்வெட்டாமல் என்மீது
முதல்காதலை வீசியெறிகின்றனர்.

2. உரையாடல்கள்.

ஒரு பக்கமும் சிந்திக்க முடியாதபடி ஒவ்வொரு
பக்கமும் உருகிவிடுகிறது.

ஒரு பக்கத்தின் நிழலில்
ஒவ்வொரு பக்கத்தின்
உருவும் சதிராடுவதால்
புதுப்பக்கங்கள்
பழைய பக்கங்களை
உரையாட விடுவதில்லை….

3. இடமாற்றம்.

சதுர நிலவுகள்
வட்ட நினைவுகளில் அழ்ந்தன.
ஒருபோதும் அவை வானத்துக்குள் தம் எல்லைகளை விஸ்தரிப்பதில்லை.

சதுரத்தின் நாற்பக்கமும்
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக
வேதனைகள் அழுந்தப் பதிந்தன என்று நீள்சதுரமான நட்சத்திரங்கள் விவரிக்கின்றன எங்கோ இருந்து…..

இப்படியான நிலவுகளுக்கு
வானத்தில் இடமில்லை என்பதனால்
அணையுடைத்த குளம் ஒன்று ஊரருகிலுண்டு.

அங்கே குடியிருந்து
வானத்தையும், பூமியையும்
ஆழத்தொடங்கியது வட்ட நிலவுகள்.
சதுர நினைவுகள் கூடவே துணையிருக்க…..

4. தனியறை

சுவர்களில் தொங்கவிடப்பட்ட வானத்தை,
சேர்ட்டுடன் சேர்த்துக் குத்தப்பட்ட பத்து நிலவுகள் உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தன.

தனித்த விண்மீனின்
வெளிச்சம் அணைக்கப்படவில்லை.
யார்மீதோ ஏறிப்போகும்
கருமுகில்கள் தொங்கவிடப்பட்ட வானின் நீலத்துடன் இப்போது அழையாத விருந்தாளியாக…..

••••••••••••••

பூவிதழ் உமேஷ் கவிதைகள்

12074886_793797267432431_3543079615050370159_n

நீர்த்தடத்தை இரத்தத்தில் வரைதல்

தாகத்தின் உச்சி நனைய கடைசி துளிகள் பருகி
கடைசி மீன் குஞ்சின் துடிதுடிப்பை
பார்த்தவாறு பறந்தது பறவை

புனலில் ஒவ்வொரு நாளும் ஓரிடத்தில்
படுத்த கூழாங்கற்கள்
நீர்மை தேடும் கொடுங்கனவில் இருந்தன

நீண்ட தாகமென படுத்திருந்த ஆறு
தன் கழுத்து உயர்த்தி பார்த்ததபடி லாரிகளில் சென்றது
லாரியின் சக்கரங்கள்
நீர்தடம் ஒன்றின் கடைசி கோட்டை
வரைந்தபடி சென்றன
நேர்மையான அலுவலரின் இரத்தத்தில்

கடைசியாக குளித்த நாளைப் பற்றி
காலி குடங்களில் கதைகள் நிரப்பினார்கள்

திருடுவதற்கு கூட
இல்லாத பொருளான தண்ணீர்
அவமானங்களை உருவாக்கும் பொருளானது

நான் கொல்லாத மீன்களின் கருவாட்டை
சுவைத்தபடி இருந்தேன்
தவளைகளின் பாட்டை
பாம்புகள் முணுமுணுத்தபடி
மணலற்ற ஆற்றினை வரைந்து சென்றன

•••••

ஓவியனின் காதல்

வானத்திற்கு ஒரு வாசல் வைத்து
ஓவியம் வரைந்தான்
பறவைகள் மட்டும் வந்து போகலாம் என்றான்
தன்னை பறவையாய் அலங்கரித்தவள்
உள்ளே சென்று மரக்கிளை ஒன்றை பரப்பினாள்
தன் நரம்புகளில் வேர் பாய்த்தபடி.

ஓவியனின் அன்பு நிறமற்ற கனியாக
இருப்பதை அறிந்து
உலகின் புதிய சொல் ஒன்றினால்
பறவைகளை அழைத்தாள்

புதிய நடனம் ஒன்றின் சாயலோடு
இரைக்கு பதிலாய் மேகத்தை கொத்திய ஈர அலகோடு பறந்து வந்தன

தன் முத்தத்தில் ஒரு தாழ்ப்பாள் செய்து
பறவைகளுக்கு பழக்கியபடி
சேலை தலைப்பில் பிரிந்த நூலின் நுனியில் இருந்த
பழைய காதல் கவிதையைப் படித்தாள்
மேகத்தின் ஆழத்தில் இருந்த
ஆதி மௌனம் சொல்லான நேரத்தில்

யாருக்கும் தெரியாமல் இறந்த ஓவியனை
சிறு துணுக்கு ஓவியங்களாய்
பறவைகள் சுமந்து சென்றன .

•••••

செடியில் பூத்தவள்

இன்னும் பூக்காத அந்த சிறிய செடியின்
இலைக்கோணத்தில்
தனது சிவப்புக்கல் மூக்குத்தியை
பூக்க செய்கிறாள் சிறுமி

கொஞ்சம் தூரத்தில் ஒருசில துளிகளோடு
நிற்க மனமின்றி நின்ற மழை
மண்வாசனையை அனுப்புகிறது

யார் சொல்லியோ வருகிற வண்ணத்துப்பூச்சி
தேன் குடித்ததாய் மயங்குகிறது

இனி எப்படி காய்ப்பதென
பதறுகிறது செடி

காற்று ஒரு ஆட்டிடையனை
சற்று மயக்கி தூங்கவைக்கிறது

ஆட்டு மந்தை ஓடுகிறது
எதிரியற்ற போர்க்களமென

பயமறியாத மறி ஒன்று செடிமீது
கோலையோடு புழுக்கை போட்டு விரைகிறது

செடி பச்சை நிற காய்களோடு
இன்னும் கொஞ்சம் வளர்ந்துவிட்டது
நாளை மறி மேய்ந்து கொள்ளட்டும் என்று

சிறுமி தன் மூக்குத்தியின் ஒளியை
சூரியனுக்கு கொடுத்தபடி நடக்கிறாள்

••••••••••••••

விஷ்ணுகுமார் கவிதைகள்

images (8)

ஓ…அது உங்கள் ஆடையா…!!

நன்கு அயர்ந்துறங்கும் சமயமாய்ப்பார்த்து
அளவு சரியில்லையென
கீழ்சட்டையும் மேல்சாராயும் என்னை உருவிப்போட்டுவிட்டு ஓடிவிட்டது
கண்திறக்கும் நேரம் ஒரு துணிக்கடையின் முன்பு ஆடையில்லாமலிருக்கிறேன்
ஓடிவந்த ஆடையோ , கடைக்குள்ளே தன்னை புத்தம்புதிதாக மடித்து அடுக்கில் அமர்ந்துகொண்டிருப்பதைப் பார்த்ததும் சத்தமிட்டு அழைக்கிறேன்
ஆனால் அதுவோ என்னைக் கண்டும் காணாதபடி அமர்ந்திருக்க
விருட்டென உள்ளே வந்து அதையெடுத்து அங்கேயே அணிந்துகொண்டு போகிறேன்

நீங்கள் இதுபோன்ற சம்பவங்களை எப்படி எதிர்கொள்கிறீர்கள்
ஏனெனில்
ஆடையை அணிந்துகொண்டு வெளியேறுகையில்
வாசலிலிருந்த முதலாளி
புன்னகைத்து வழியனுப்புகிறார்

———–

தலைகீழி…!!!

குழந்தையின் விரலைப்பிடித்து வந்துகொண்டிருந்தவள் சாலைக்கடக்கவேண்டி சற்றுநேரம் நின்றாள்
அங்கே மழையின் விரலைவிட்ட குட்டையொன்று சாலையின் மத்தியில் விழிபிதுங்கியபடி அல்லது வழிந்தபடி படுத்துக்கொண்டிருந்தது

அதைப்பார்த்ததும்
இவள் ஓடிப்போய் குட்டையில் குதித்தாள் அவ்வளவு சந்தோஷம்
அவ்வளவு ஆர்பரிப்பு
தெறித்த நீர் சாலையின் நடுவே வந்துகொண்டிருக்கும் நரைக்கோடுகளை சற்றுநேரம் மறைத்துக்கொண்டது
கைகளை விரித்த குரல்வளையும் முடிந்தளவு ஒலிவீசிக்கொண்டிருந்தது
சாலையில் எல்லோரும் இவளையே பார்க்க ஓடிவந்த குழந்தை பின்மண்டையில் அறைந்து அவளை இழுத்துப்போகிறது

குதித்த அவளின் எடைக்கேற்ப
வெளியேறியிருந்த நீர் மீண்டும் குட்டைக்கே வந்துகொண்டிருக்க
இதே நிகழ்வு போனநூற்றாண்டிலும் நிகழ்ந்தது ஆனால்
அப்போது கொஞ்சூண்டு நீரே வெளியேறிருந்தது

கருணாகரன் கவிதைகள் ( இலங்கை )

download (19)

-

இது நான் தின்று முடிக்காமலிருக்கும் பிணம்

இன்னும் வாசம் வீசிக் கொண்டிருக்கிறது

அன்பின் மணம்தான்.

விலகிச் செல்ல உங்களுக்கு எந்த நியாயமுமில்லை

நீங்களும் வந்தால்

சேர்ந்து நாம் தின்று களிக்கலாம்.

ஒரு பிணத்தை இப்படி அரையும் குறையுமாக விட்டுச் செல்வது நீதியற்றது

அதுவும் உடலொன்றைப் புசிக்க வேணும் என்ற தாகத்தோடிருக்கும்

இந்த நாட்களில்.

இன்னும் உதிரம் வற்றிக் காயவில்லை

என்பதே இந்தப் பிணத்தின் சிறப்பு

வற்றாத அன்பின் ஓட்டங்கள்

பிணமெங்கும் நிறைந்திருக்கின்றன.

ஞாபங்களும் எதிர்காலக் கனவும் பிணத்தின் இடது ஓரத்தில்

ரகசியமாகப் பதிந்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறது

பலரைப்பற்றிய ரகசியக் குறிப்புகளும் பிணத்தின் இதயத்தில் உண்டு

இன்னும் ஒரு பங்கை இரவு தின்பேன்

அதன் பிறகும் மீதியிருக்கும்.

முப்பதாண்டுகளாகத் தின்று கொண்டிருக்கும் இந்தப் பிணத்தை

இன்னும் தின்று முடிப்பதற்கு ஒரு இரவோ பல யுகங்களோ தேவைப்படலாம்

சிலவேளை இந்தக் கணத்தில்கூட

முழுப்பிணமும் பசியாறி முடியக்கூடும்.

அதற்குள் வந்து விடுங்கள்

பிணமாயினும் பகிர்ந்துண்பதே கூடி வாழ்வதன் அழகல்லவா.

00

சூர்யா கவிதைகள் 3

download (23)

1. அறியாத அறிந்தவைகள்

அறியாத
அறிந்தவைகளை பற்றி உங்களுக்கு தெரியுமா
தெரியவில்லை யென்றாலும் பிரவாயில்லை
தெரியும் யென்றாலும் பிரவாயில்லை
தெரியும் அல்லது தெரியவில்லை யென்பதை மீறி ஏதாவது நீங்கள் சொன்னாலும் பிரவாயில்லை
தெரிந்தவைகளால்
நீங்கள் கட்டிய
வீட்டின் கதவு தெரியாதவைகளால் ஆனதென்றால்
தெரியாதவைகளால்
நீங்கள் கட்டிய வீட்டின் கதவு தெரிந்தவைகளால் ஆனதாகும்
இதில் மாயமொன்றுமில்லை
மற்றொரு வீட்டின்
கதவை திறந்து
மற்றொரு வீட்டிற்குள்
நுழையும் போது நீங்கள் எதிர்கொள்வதெல்லாமே
அறியாத அறிந்தவைகளை தான்
அவைகள் சில சமயங்களில்
அறிந்த அறியாதவைகளாக
கூட பாவனை செய்யும்
ஆகவே
நீங்கள் கவனமாகவும் இருக்கவேண்டும்

2.நனவிலியிலிருந்து சில வரிகள்

1
யூகலிப்டஸ் தைலக் குப்பியை மறுபடி மறுபடி முகர்ந்து பார்க்கிறான்
மூன்று வருட காலம்
பின் நோக்கி போகிறது அவன் மூக்கு
மண்ணில் புதைக்கப்பட்ட சிதை போல அவள் மார்பினுள் புதைகிறது முகம்
நறுமணத்திற்குள் பிணவாடையாக மறைந்து தொலைகிறது தேகம்

2
ஒரு பெண்ணின்
முலைகளை
ஒரு தேகமும் இல்லாமல்
சுவைத்துக் கொண்டிருந்தான்
எதிர்பாராவிதமாக
தேகத்தோடு வந்தால் தான் மீதி என்றாள்
இப்போது தெருத்தெருவாய் அலைந்து கொண்டிருக்கிறான்

3.என்ன செய்து மீட்பேன் என் கண்ணே

யாளி போன்ற காதலிற்குள் அன்றிருந்தோம்
பழம்பெருமை கொண்ட கோயிலுக்கு போனபோது
நம்மிடையே கமழ்ந்த அரூபயாளியின் பொருட்டு கல்யாளிகள் உனை வியந்து கொண்ட நினைவு இருக்கிறதிப்போதும்
நல்மயக்குறு அந்தியில் யாளியாக மாறிவிடும் தன் அவாவை நீ சொன்னபோது கனிவாக நான் மறுத்த கணநினைவு இருக்கிறதிப்போதும்
கல்யாளிகளை அளவுக்கதிகமாக நேசிக்காதே என மொழிந்தேனே இப்போது உன்னிருண்மையில் கரைந்து போன என் காதலை என்ன செய்து மீட்பேன் என் கண்ணே…

••••

குன்றிமணி மற்றும் சில கவிதைகள் / சிபிச்செல்வன்

download (35)

குன்றிமணி

குன்றிமணி அது எங்கோ வேலியில்
காய்த்திருக்கிறது
ஒரு முட்செடியின்மீது பற்றிப் படர்ந்திருக்கும்
கொடியிலிருந்து காயைப் பறித்தேன்
நிறைய சிவப்பு
கொஞ்சம் கருப்பு
ஒரு துக்குணியூண்டு குன்றிமணியில் இரண்டு நிறமா
பிரமித்துக் கொண்டிருந்தபோது
கருப்பு நிறம்
முழு கருப்பாகவே தெரிந்தது
இன்னொரு பக்கத்திலிருந்து
அது முழுசாகவே சிவப்பு நிறத்தில் நிறைந்திருக்கிறது
சிவப்பிலிருந்து கருப்பைப் பார்க்க யாராலும் இயலவில்லை
மெள்ளக் கீறி கருப்பு நிறத்தினை ஊடுருவி
உள்ளே உள்ளே நுழைந்தேன்
வெள்ளையாக நீக்கமற நிறைந்திருக்கிறது
முழு குன்றிமணி
ஆக
ஒரு குன்றிமணிக்கு மூன்று நிறம்
நீங்கள் பார்க்காதபோது
அந்த மூன்றாவதை
எப்போதும்
மறைத்திருக்கின்றன சிவப்பும் கருப்பும்

********

என்றொரு ப ய ண ம்

தன்னாலே தொடங்கி விட்டது பயணம்
தொடங்கிய இடத்திலிருந்து
வெகுதொலைவாக சில சமயங்கள்
திட்டமிடாதவையாக மற்ற அனைத்து சமயங்கள்
போய்க்கொண்டிருக்கின்றன
பல மைல்கற்களில் அதுவரை இல்லாத மொழிகளில்
ஒருநோயின் பெயரை எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள்
மைல்கற்களில் சிலசமயங்களில் பயணத்தின் வயதையும்
சிலநேரங்களில்
நோய்களின் அளவையும் எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள்
போய்ச் சேரவேண்டிய தொலைவையும்
நேரத்தையும் ரகசியமாக வைத்திருப்பதால்
ஒரு திகிலான
ஒரு சவாலான
ஒரு நேரமின்மையில்
பரபரப்பாக பயணம் மேற்கொண்டிருக்கிறோம்
உங்கள் திசைகாட்டிகள் இங்கே வேலை செய்யாது
உங்கள் ஜிபிஎஸ் கருவிகள் இங்கே வேலை செய்யாது
உங்கள் பிரஷரை அளவிடுகிற கருவிகள்
மற்றும் உங்களின் இசிஜி கருவிகள்
மற்றும் உங்கள்
டிரட் மில்கள்
மேலும் உங்களின் அதிநவீன அறிவியல் கருவிகள்
துணைக்கு வருவதில்லை
பயணத்தில் உங்களோடு யாவரும் வருவார்கள் என
நீங்கள் உறுதியாக நம்பியவர்கள்
இப்போது கையசைத்து உங்களுக்கு விடை கொடுக்கிறார்கள்
உங்கள் பயணத்தின் எதிர்பாராத மைல்கல்லில்
எந்தப் பெயரும் எந்த நோயும் அல்லது எந்த உயிரும்
அங்கே பதியப்பட்டிருக்கவில்லை என்பதை
நீங்கள் அறியும் நொடியில்
அந்த மைல்கல்லில் இயற்கை என எழுதியிருக்கும்
அப்போது கண்கள் சொருகியிருக்கும்
எப்படிப் படிப்பீர்கள்
இயற்கையை

•••

நீலவான் வெண்மை

download (37)download (37)

எங்களூரில்தான் நீலவானம் இருக்கிறது என நினைத்திருந்தேன்
கடல் கடந்து பறந்து போனேன் ஒரு நிலம்
அங்கேயும் நீலத்தில்தான் இருந்தது வானம்
இன்னும் இன்னும் என நிறைய ஊர்களுக்கு
போகப்போக எல்லா ஊர்களிலும்
வானம் நீலத்தில்தான் விரிந்து கிடந்தது.
போகவேண்டும்
நீலமற்ற வானம் இல்லாத ஊருக்கு.
வானமேயில்லாத ஊருக்கும் ஒருநாள் போகவேண்டும்.
அதற்கு நிறத்தை நான் விரும்பிய வண்ணத்தில் ஏற்ற வேண்டும்
துளிப் பாலை வீசினால்
வானம் முழுக்க வெண்மையேறாதா
அத்தருணத்தில்
நான் போகிற எல்லா ஊர்களிலும்
வெண்மையான வானத்தில்
பறந்து பறந்து அலைகின்றன மேகங்கள்

*****

நன்றி

நான்காவது கோணம் இதழ்

இரண்டு வெயில் ஒரு இருள் ( கவிதைகள் ) / ஷாஅ

images (9)

இரண்டு வெயில் ஒரு இருள்

கூர்மெளனம்

நீர் வேண்டி

நீர் தேடி

வரும் யானைக்கு என்ன பிடிக்கும்

மத்ததைப் பிடிக்காமல் இருந்தால் சரி

நதையின்

நடுவெழுத்து எகிறி மேல் இத்தனை பதமாய்

இடம் மாறி விழுந்து கிடக்கு. அதுவும் நன்று

நன்றின் இழை இழுத்துப் போகிறது கூடு

வயல் வரப்போரம்

ஒரு கூர்மெளனம் ஈரமாய்க் கசிந்து.

எதிரோரம்

ஈரம் காயட்டுமென

வரட்டி தட்டிய மறைப்பில் இன்றொரு அன்றாடம்

நின்று அசை போடுகிறது

அமர்ந்து அசை போடுகிறது, திடுமென

வால் ஆட்டுகிறது

நிழல் தரும் கொட்டகையின்

உள்ளே

சுரீரென்று வெயில் ஏன் சிலிர்க்கிறது

வேண்டும் ஒரு கண்

அலையா மணலா எதற்கும் ஓய்வில்லை தத்தித் தத்தி

போகிறது

வருகிறது

தூரத்தில் என்ன எண்ணெய்ப் பழுப்பா

அருகில் ஒரு பிடரி

அருகில் ஒரு வண்டி

கழன்று சக்கரம் தனியே விண்ணையும் மண்ணையும்

உருட்டிப் புதைந்திருக்கிறது ஒரு நீள்நொடி

சவாரிக்கு என்றோ அழைத்த குரல்

வண்டிக்குள் மணலறக் குத்துக்காலிட்டு பார்க்கிறது

துளையும் முடிச்சுமற்ற வலை சாய்ந்து நீள்வதை

அந்தப் படகு அல்லது இந்தப்

படகுவரை

சிறு கால்களையும்

கடற்காற்றையும் முதுகில் அமர்த்தி

எகிறி எகிறி மாலையில் குதிரை நடக்கும்போது சரியான தமாஸ்

நட்சத்திரங்களுக்கும் சந்தோஷமா. கைதட்டுகின்றன.

அவ்வோசைக்கு வெளியே

துறைமுக வெளிச்சம் படாத அலைகளின்

கீழே

கீழே

நடுவாந்திர இருளில்

நகரும் கடல் குதிரை

மீன் குட்டிக்கா

திமிங்கிலப் பிள்ளைக்கா

எந்தக் குழந்தைக்குக் காட்டுகிறது வேடிக்கை

கண்ணில் படாத வேடிக்கை கண்ணுக்கு நல்லதா

முல்லாவின் வெயில்

மாட்டுச்சாணம் விழுந்திருக்கும் குன்றொன்று

சரியும் அதளப்

பள்ளம். நிலைகுலையும் அத்தனைக் கரடுமுரடிலும்

அசையாத நம்பிக்கையில்

அசைந்து அசைந்து

வருகிறது யானை மேலே யானே

முன்னால் போகிற நீரை நீர்ஆவியை

முல்லாவின் கழுதையெனவாகித்

துரத்துகிறது வெயில்

யாரென்றறியாப்

பின்னாலிருந்து ஒரு குரல் -

காற்றின் குமிழியில் உன்னைக் கண்டுபிடித்தேன்

ஆமாம், நீ யார் என்கிறது.

திரும்பாமல் யானே

யானுமாகிய மண் தேசத்துக்காரன்

யானை பிளீறிடுகிறது

கேட்டுப் புரிந்துரைக்கும் நல் உள்ளங்களின்

கணம் இதுவெனில்

கொஞ்சம் கண் அயர்ந்து கொள்கிறேனே

இப்படியே

இங்கேயே