Category: கவிதை

தேன்மொழிதாஸ் கவிதைகள்

தேன்மொழிதாஸ்

தேன்மொழிதாஸ்

ஜன்னல் ஓரங்கள் நகரும் வானங்கள்

க பறக்கத் துவங்கும் போதெல்லாம்
நிற் பின்னால் போகிறது
இப்படித்தான் பயணங்களின் ஊடே
ஏதேனும் ஒரு எழுத்து
வலுப்பெற்று மேல் எழும்
குழந்தையின் முதல் எழுத்தோ
குழப்பத்தின் கடைசி எழுத்தோ பின் மாயும்
முன்செல்லும் வாகனத்தில்
Sound Horn எழுத்துக்கு பக்கத்தில் கிளிகள்
கம்மலோசான் என்ற அந்நியமொழி பாடல்
காதில் விழுகிறது
விரைவில் தார்ச்சாலையின் மையவரி தொடரி
குஞ்சம் கட்டிய லாரியில் சிந்தும் மணல்
நதியின் உட்சூடு
இடது கருவிழிக்கும் வலது கருவிழிக்கும்
நடுவில் ஆடும் தொட்டிலில்
சாலையில் சிதைந்த தாயின் உடல்
கண் அடைக்கவிடுவதில்லை
சக்கரங்களை விடவும்
ஆன்மாக்களே வேகமாய் விரையும் தன்மையிலிருக்கிறது
வீட்டுப்பொருட்களோடு கந்தலாக சாய்ந்து போகிறாள் ஒருத்தி
பாட்டில் பிரஷ் பூங்கொத்து போல்
வாகனம் துடைப்பான் விற்கும் சிறுவன்
வார்த்தைகளில் பாசிமணிகளின் வாசம்
திருநங்கைகள் கைநிறைய வளையல்களால் மங்கள ஒலியெழுப்புகிறார்கள்
அவர்கள் பார்வை பிறை நகர்வின் நகல்
புளியம்பூக்களில் ஏலியன்ஸ் முகச்சரிவு
செவ்விளந் தென்னங்குலைகள் முகமூடிகள்
முத்தமிட்டபடி கைநீட்டும் குழந்தை
மனதுக்குள் முத்துக்குவியலை கவிழ்த்துகிறது
சாலைகடக்கும் வெள்ளைப் பட்டாம்பூச்சிக்கு
முக்கோண உயிர் வடிவம்
பாதை திருப்பும் அம்புக்குறி முப்பாட்டி
ஜன்னல் ஓரங்கள் நகரும் வானங்கள்
அறியா மனிதர்கள் உறவில் உருகும் கோள்கள்
இறுக அணைத்தபடி செல்லும் காதலி
காதில் ஏதோ சொல்கிறான் காதலன்
“அறியாதே வந்நு நீ குளிராய் என்னுள்ளில்” என்ற பாடல் எனது காதில் முடிவுறுகிறது
நிற்க

Composed By – Thenmozhi Das
19.10.2017
11.31am

நடுகை

வானத்தில் பாறைகள் அலைகின்றன
தூரத்தில் அங்காளி ஓடிவரும் பாடலோடு
மழையின் ஆணிமுத்துக் கால்களால்
புற்களின் முதுகுகள் வளைகின்றன
சகபாடி விவசாயி
மண்புழுக்களுக்கு தீனி தேடுகிறான்
மருத்துவச்சி குறிசொல்லியாக மாறிவிட்டாள்
அவள் வீதி மக்களுக்கு
குங்குமத்தை நிலம் என்றும் விபூதியை நீர் என்றும் அணியத் தருகிறாள்
மஞ்சளை நெருப்பென்று ஊதி
சந்தனத்தை காற்று என்று பூசுகிறாள்
நிறங்களை சோழிகளாக சுழற்றி
அவள் சொல்லும் வாக்கில் எல்லாம்
நன்றாகவே இருக்கிறது
அவள் வீதி தாண்டினால்
வேம்பின் இலைகள் ஏனோ கத்தியாய் சுழலும்
கேழ்வரகுச் சாலை கேவும்
செங்கரும்புத் தோப்புகள் செஞ்சோறு தெரியுமா
பாடுகளால் செழிக்கும் சன்மபூமி
குருதி வாங்கி குருதி ஊட்டும்
குருட்டு நியாயத்தில் முத்தமிடுகிறேன்
மக்கள்தாயம் எங்கும் முடியவில்லை
தலைச்சுமை புடைக்கும் வார்த்தைகளை
நாத்தாங்கால்களில் இருந்து பிடுங்கி
நஞ்சைக்கு சுமந்து
கழற்சிக் காயளவேனும் கணவன் பற்றிய கசப்புகளை வேரோடு நடுகிறார்கள்
மஞ்சள் சரடுகளில் பொன்னில்லா துயர்
பச்சைப் பாம்புகளாய் சரசரக்கிறது
நடுகை நிலநடுக்கத்தின் மேல் தோல்
வல்லவன் செம்மறிகளை புசிப்பித்து மகிழ்கிறான்
முன்னிரவில் மனைவியின் முந்தானையில் முன்னிற்கும் ஒரு காசு வாழ்வின் மூக்குத்தி
ஆலமரத்தடியில்
ஆடுபுலி ஆட்டம் ஆடும் முப்பாட்டன்
விழுதை
இறந்து மனைவியின் கூந்தல் என்று பாடுகிறான்
ஆடு வெட்டுப்படும் போதெல்லாம்
“ஏம்புள்ள போச்சே” என்று தொடையில் அடித்து விசனப்படுகிறான்
உரசி உரசி விளையாடினாலும் வாழ்வு சமர்
மக்கள்தாயம் எங்கும் முடியவதில்லை
தூக்கணாங்குருவிகளின் மோகம்
மழைக்காலத்தின் துளிகள் ஊடே பொழிகிறது
மகுடிகளாய் பின்னி மடிகளை கழுவும் அவை
வீடுகளை கனாவின் கரியதும்பில் ஏற்றுகின்றன

Composed By – Thenmozhi Das
18.10.2017
4.30am

மலை மற்றும் கடல் கவிதைகள் மூன்று / சிபிச்செல்வன்

download (12)

ஒரு மலையைப் பார்த்து வியந்து நிற்கிறேன்

சப்தமேயில்லாமல் போய்க் கொண்டிருந்தது
மலை

•••

மலையைப் பார்த்தவாறே நின்றிருந்தேன்.
அடர்கருமேகம் எங்கேயிருந்தோ பறந்து மலையை மொத்தமாக மூடியது.
மலையைப் பார்த்தவாறே யிருந்தேன்.
மலைமீது வெயில் தகதகவென மின்னியது.
மலை என்னைப் பார்த்து கண் சிமிட்டியது

•••
உள்ளங்கையளவு கடல்நீரை அள்ளினேன்.
அலையடித்து
புயல்காற்று சுழன்றடித்து
மழை பொழிந்தது

தலைநகரம் மூழ்கிக்கொண்டேயிருக்கிறது.

•••

நெகிழன் கவிதைகள்

download (15)

1)
பனியிரவின்
ஆஸ்துமா நோயாளியைப்போல
சுருதி பிசகாமல்
அதிவேகமாய் இசைக்க உனக்கு
ஒருபோதும் வராது குயிலே.
ஆயினும் நீ முயல்கிறாய்
அந்த ஆஸ்துமாக்காரன் போல.
உன் ஆயிசு முழுக்கவும்
அவன் வீட்டின்
பூசனம் பிடித்த முதுகுக்குப் பின்னால்,
கருவேல மரத்தின் கைகளில் அமர்ந்துகொண்டு
சதா கத்திக்கொண்டே இருக்கிறாய்.
மனம் தளராமல் கத்து, கத்திக்கொண்டேயிரு.
நான் வருவேன்
ஒருநாள் அல்லது ஒருநாள்
உன்னிலிருந்து வெளியேறும்
அந்த சீக்கி சத்தத்திற்கு
ஒரு உதட்டு முத்தமிடுவேன்.

2)
உருண்டு திரண்டிருந்த
வாழ்வின் பிருஷ்டத்தை நாவால் சுத்திகரித்தேன்.
தோல் பற்றி எரியுமளவுக்கோர்
சூடான முத்தமிட்டேன்.
அதன்பின்
நேரம் போனதும் தெரியவில்லை
மரணம் வந்ததும் தெரியவில்லை.
உயிர் துறந்த பின்னும்கூட
வாழ்வின் வெளிர் கூந்தலை
விடாப்பிடியாக பிடித்துக்கொண்டு
இயக்கத்தை நிறுத்தாமல்
புணர்ந்துகொண்டிருக்கிறேன்.
வலி தாளாது புதைகுழியிலிருந்தபடியே
அழுகிறது
ஓ…வென்று அழுகிறது.
அதன் அழுகுரலோசை என் எலும்புக் கூட்டின்
இண்டு இடுக்கெல்லாம் புகுந்து
கிச்சுகிச்சு மூட்டுகிறது.
என்ன செய்ய
எனக்கு சிரிப்புதான் வரமாட்டேன் என்கிறது.

3)
இயந்திரத்தின் பற்சக்கரங்களுக்கிடையே
என் முழுக் கை சட்டையின் நுனி சிக்கிக்கொள்ளும் ஓர் நாளில்
இருக்குமிந்த ஒரேயோர் சட்டையை
சிறிதளவும் கிழிசலுறாமல்
மீட்டாகவேண்டும்.
சட்டை மீட்கும் முனைப்பில்
தன்னை அடகு வைத்த கைக்காக
நானே கூப்பாடுபோடவேண்டும்
நானே கதறியழவேண்டும்
நானே மூர்ச்சையுறவேண்டும்
நானே..
நானே… அய்யோ.. நானே

4)
பசிக்கிறதென்று
கடையில் ஒரேயொரு தோசை ஆர்டர் செய்தேன்.
பாயைப்போல சுருட்டி
வட்டலில் வைத்துப்போனார் கடைக்காரர்.
சாம்பரில் தொட பிய்க்கையில்
தோசை நிறைய துளைகள் தெரிந்தன
ஒவ்வொரு துளையினுள்ளிருந்தும்
ஒவ்வொரு தலை எட்டிப்பார்த்தது
எனக்குத் தெரியும் அவையெல்லாம்
விடாப்பிடியாய், களைப்புறாமல், இளைப்பாறாமல் துரத்தும்
துயரின் தலைகளே.
ஆனால் பார்க்க மட்டும் ஒரு சின்ன குட்டியான ஈயின் தலையைப்போல காட்சியளிக்கும்.

5)
அவள் சிரிக்கையில்
மாதுளை முத்துகளாய் கொட்டுகின்றன.
அவளழும்போதோ
நீர்மக் கம்புகளாய் உதிர்கின்றன.
ஒரு ஜோசியர் சொன்னார்
அவள் முன்பொருகாலத்தில் தானியநிலமாய் இருந்தாளாம்.

6)
அம்மா ஒரு கோடை நாளில் மாய்ந்தாள்.
ஒரு கடிதம் வழி கூறினாள் இப்படியாக.
“அன்பு மகனே, அன்பு மகனே
என்றென்றைக்கும் நலமாய் இரு.
நம்பிக்கையாய் செயற்படு.
ஒருபோதும் சோர்ந்துவிடாதே.
ஒன்றில் மட்டும் தெளிவாகு,
வாழ்வென்பது சற்று கசப்பான உண்மை”.
முன்வாசலினூடே எனது சடலம் கொண்டுசெல்லப்பட்டதும்,
நான் விட்டுச்சென்ற அவ் வெற்றிடம் நிரப்ப
பின்வாசலினூடே
வேறொரு புதிய அம்மாவை உன் அப்பா கொண்டுவந்து நடுவார்
சென்ற ஆண்டு நட்ட
தக்காளிச்செடியின் நேர்த்தியில்.
அதற்கு உன் அப்பா
தொடர்ச்சியாக நான்கு நாள்
அயராது நீரிறைத்தார்.
பின்நாட்களில் சோம்பல் அவரை தொற்றிக்கொண்டது.
அச்செடியும் பழுப்பேறி நிலைகுலைந்து மாய்ந்தது.
அதை நன்கு உற்றுப் பார்த்திருப்பாயானால்
அதிலுன் அம்மாவின் முகச் சாயையை அறிந்திருப்பாய்.
இப்போது வந்திருக்கும் அவள்
எனைக்காட்டிலும் வாளிப்பான இளமையான ரோஜாச்செடியின் வடிவுடையவள்.

7)
1.
பொழுது சாய்ந்துவிட்டிருந்தபோது
மழை பெய்ய ஆரம்பித்தது.
அப்போது தலையை முந்தானையால் போர்த்தியபடியே சாவகாசமாய் நடந்துவந்து
நானொதுங்கியிருந்த
அந்த அங்கன்வாடியின் பட்டாசாலைக்குள் நுழைந்தாள் அப்பெண்.
ஒருமுறை என்னை பார்த்துவிட்டு
தலையை வேறு திசைக்கு திருப்பி
கூரையிலிருந்து ஊற்றிக்கொண்டிருந்த
மழைக்கு
தன் மருதாணிச் சிவப்பேறிய கையை நீட்டினாள்.
மழைநீர் பட்டுப் பட்டுத் தெறித்தது.
என்னிலிருந்து ஐந்தடி இடைவெளியில் நின்றபோதிலும்
அவள் கைபட்டுத் தெறித்த துளிகள் என்மீது விழுந்தன.
என் சூடான உணர்ச்சியின் மீது விழுந்தன.

8)
எனது Tvs50இன் பழுதுபட்ட தலைவிளக்கு எப்போதாவது அதிசயமாய் ஒளிரும் சுபாவமுடையது.
நேற்றிரவு
இருபக்கமும் புளியமரங்கள் அடர்ந்த சாலையின் கும்மிருட்டில் விரைந்தபோது
சக்கரங்கள் மழை தேங்கிய
ஓரடிக் குழிக்குள் இறங்கி ஏறியதும் சட்டென ஒளிர்ந்து
சாலையின் கருத்த உடலில் மஞ்சளொளியை பீய்ச்சியடித்துக்கொண்டே வந்தது.
ஒருவழியாய் இருளை விலக்கி விலக்கி
வீடடைந்ததை எண்ணி பெருமூச்செறிந்துகொண்டே
நிறுத்தியை இடுகையில்
என்றைக்குமல்லாது
இன்று பேசிற்று எனதருமை மோட்டார் சைக்கிள்.
ஓ..என் ஓனரே கவனித்தீரா
எனக்கு முன்பாக ராஜநடையிட்டு
சாலையை கடந்த அந்த செவலை நாயை,
அதன் ரேடியம் கண்களை.
எனை நோக்கிப் பார்வையை எறிந்ததே அது,
அப்போதுதான் என் தலைவிளக்குக்கு முழிப்புதட்டியது.
என் மரியாதைக்குரிய ஓனர் அவர்களே
உங்களுக்குத் தெரியுமா
அதன் ரேடியம் கண்கள்
எத்தனை வசீகரமானதென்று.
எனக்காக நீங்கள் உங்கள்
காய்ப்புக் காய்ச்சிய விரல்கொண்டு
மிகமிக மென்மையாய்
அதன் ஒளிர்கண்களை நோண்டியெடுத்து
எனக்கு பொருத்தவேண்டும் என்று
மன்றாடிக் கேட்கிறேன்.
செய்வீர்களா, இந்த ஒன்றையேனும் எனக்காக.

9)
மரத்திலிருந்து உதிர்வன.
அவ்வப்போது
சில இலைகள்,
சில பூக்கள்,
சில கனிகள்
மற்றும்
சில பறவைகள்.

10)
யுகயுகமாய்
ஆடையரணுள்
சிறைபட்டுக்கிடக்கும்
பாக்கு நிறப் பல்லி முட்டைகளே.
பற்கடிப்பின்போது திமிரும்
மந்திர மணிகளே, செல்லங்களே.
எலும்புகள
தளதளவென வளர்ந்த கைவிரல்கள்
காற்றில் நீந்தியபடி அழைப்பது உங்களைத்தான்.

••••

ஆதி பார்த்தீபன் கவிதைகள்

download

புரிபடாத அட்சரக்கோடு

நம்மைப்போல குழந்தைகள் விளையாடிக்களைத்த பிளாஸ்டிக் சொற்கள்

வாயில் ஒட்டியதன் பின்னர் படபடத்து கழன்றுபோகும்

நேசம்-

பூமியின் கடைசித்தரிப்பிடத்தில் படடம் ஒன்றை ஏற்றி விட பிரயாசை கொண்டோம்

வாழ்வின் அனைத்து சொற்களையும் சேமித்து கிடைக்கும்

வரலாற்று ஆவணத்தைப்போல சில நாட்கள்

சொற்களை ஏற்றத்தயாராகும் அச்சியந்திரமாய் இன்னொன்று

பின் சில சொற்கள் வெயிலில் உலர்திக் காயவிடப்பதோ

பெருமழையில் நீர்த்துப்போயோ இருக்கலாம்

காலம் திரும்பாது அழு

பால்யகாலத்தில் காமம் பற்றி கதைத்து விடுதல் எத்தனை பிரயோசமானது

இளமையில் ஞானியாதலை பற்றி சிந்திக்க ஏதுமானதாய் இருக்கும்

காலம் திரும்பாது சிரி அல்லது சிரித்தலை அழுதலை பற்றி

சிந்தித்துக்கொண்டிரு- தனிமை

முறிந்த பேனா முனையைபோல எதையும் சொல்லாமலே முடிந்து விடலாம்

வாழ்தலும் சாவதும் கொண்டாட்டத்தில் இருப்பதும்..

2.

முதலாவது தேநீரை உன்னுடன் சேர்ந்து அருந்தவில்லை

இறுதி தேநீரையும் கூட

இடையில் இருக்கும் பல்லாயிருக்கணக்கான தேநீருக்குள்ளும் தான் இத்தனை

தத்துவச்சிக்கல்கள்.

ஏதாவது ஒரு கதை ஒவ்வொரு தேநீருக்குள்ளும் சாத்தியமாகின்றது,

எதாவது ஒரு காமம் நிரம்பிய குழப்பம்

முடிவில் ஒரு முத்தம் சாத்தியமாகின்றது, வாழ்தலின் உன்னத நிலையிலோ

காதலின் மௌனமான வெளியிலோ அருந்திக் கொண்டிருக்கும்

தேநீர் எதுவுமில்லை

கணத்தில் கரைந்து போகும் உணர்வுகளுக்காய் பகிர்ந்து கொண்டதே அதிகம் அதிகம்

உடலின் இறுக்கத்தை ஒரு முத்தம் கொண்டு அல்லது தேநீர் கொண்டு தளர்த்திக்கொள்ளலாம் எனும் போது

ஒரு தேநீரையோ அல்லது தகுந்த உதடுகளையோ சுவைப்பதில் தவறில்லை

அதனால் தான் – நண்பா

வாழ்தலுக்கும் சாவுக்குமிடையே பல்லாயிரக்கணக்கான தேநீரும் சில நூறு

பெண்களும் இருக்கின்றனர்.

••••

-ஆதி பார்த்தீபன் (2017)

ந. பெரியசாமி கவிதைகள்

images (4)

1. இறகு

பிரிவு கொண்டு
மண்ணில் மிதந்திருக்க
கைக்கொண்டு காது குடையாது
பரிசளிக்கிறீர்கள்.

கிரீடம் சூடி
ராஜா ராணியாக
அற்புதம் கொள்கிறார்கள்.

தோழமையை வருடி
துள்ளும் நாணத்திற்கு
குதியாடுகிறார்கள்.

புத்தகப் பக்கங்களை
வாழ்விடமாக்கி
மகிழ்ந்திடுகிறார்கள்.

கனவில் உடன் பறந்து
களைப்பில் பிதற்றிடுகிறார்கள்.

உணர்ந்திடுகிறீர்கள்
இறகின் அழகு
பறத்தலில் மட்டுமல்ல.

*

2. பின் உறக்கம்

மௌனித்திருக்கும் நிசியில்
நா மீட்டிட
பற்றும் சுடர் கனன்ற
விரவும் வெதுவெதுப்பு.

சுழிதல் கொள்ளும் இசை
பீச்சிட்ட திரவத்தின் நிழலில்
பிணைகளின் உறக்கம்
ததும்பும் நிறைவோடு.

•••

கல்யாண்ஜி கவிதைகள்

கல்யாண்ஜி

கல்யாண்ஜி

1.
ஒரு கல் உதிர்ந்த மூக்குத்தி அணிந்த பெண் அவள்.
அந்த உதிர்ந்த கல்லின் இடத்தில்
அவள் மா பெரும் சந்தோஷத்தை இட்டிருந்தாள்.
மேல் உதட்டில் சதா சிரிப்பின் ஈரம் இருந்தது.
என்ன எனில், அதன்
பின்னான என் வாழ்வு முழுவதும்
அந்த உதிர்ந்த மூக்குத்திக் கல்லைத் தேடுகிறவன் ஆனேன்.
மலைபோல் வளர்ந்து மினுங்கிக் கிடக்கிறது
எடுக்க முடியாத் தூரத்தில் அது.

2.
படித்துறையில் அவள் இறங்கும் போது
கரண்டைக் கால் அளவு ஓடியது ஆறு.
சூரியனுக்கு தன் உடலைத் திறந்ததும்
மஞ்சள் உரசிய படியில் நீர் ஏறியிருந்தது.
சிமிழ் போலொரு முலை கழற்றி
நதியில் இட்டதும்
ஆரத்திச் சுடரேந்தி நகர்வதைப்
படகிலிருப்பவர் வணங்கினர்.
மறு முலை கொய்து
செம்பருத்தி என மிதக்கவிட்டதும்
புரண்ட பிரவாகத்தில்
எதிர் நீந்துகிறது நானான மீன்.

3.
நீத்தார் சிதைச் சாம்பலில்
ஒரு வெண்தாமரை மொக்கிட்டு வணங்கினேன்.
ஈரேழு லோகம் தொட்டு
இதழ் மலர்த்திக் கிடக்கிறது
என் ஜென்மம்.

4.
அவளைக் கடைந்தேன்.
அவளுக்கே அமுதிட்டேன்.
அவளுக்கே ஆனேன்
ஆலமுண்ட நீலகண்டன்.

%

மாலதி மைத்ரி கவிதைகள்

மாலதி மைத்ரி

மாலதி மைத்ரி

நான் அவளாக

ரகசியமாய்த் தடவிக் களிக்க
துளிர்க்கும் அரைப்பாக்கு முலையை
ஓடுரசிப் பொசுக்க
ரகசிய குறிப்பு தரும்
பால்யத் தோழி

மறைவில் இருட்டில் தனிமையில்
எண்ணிலா லிங்கங்கள்
வாயிலும் குதத்திலும்
கதறக் கதறத் திணித்தப் பின்னும்
மிச்சமிருக்கும் உயிர்த்திருக்கும் வெறி.

இடையறாத கொத்தல்களில்
குரலாலும் உடலாலும்
கூட்டுக்கு அந்நியம்
அன்றாடம் என்பது
ஈஸ்ட்ரோஜன் வளர்ப்பின்
தியானப் பயிற்சி
நான் வளர்கிறேன் அம்மா
தாயைப் போல
நீ பெறாத மகளை
உனக்கே பெற்றுத் தருபவன் நான்

வெட்டி குறியறுத்து
மீண்டும்
ஒருமுறை என்னையே உருவாக்கும்
படைப்பின் உச்சம் நான்
நான் அவளாக.

அசல் அசைவம்

பெண் முத்தம்
துடிக்கும் இறாலை
உயிராய் உரித்துண்பது
பதனீயுடன்

ஆண் முத்தம்
பச்சைக் கணவாய் மீனை
பற்கடிப்படாமல் பனங்கள்ளுடன்
சுவைப்பது.

முத்தத்துக்கு பிந்திய முத்தம்

சிற்றகலின் நாக்கு மேய்கிறது
வெக்கையான இரவின் உடலை
சன்னமான மூச்சில்
அலையும் சுடரை வாயமர்த்துகிறது
பெருமுத்தத்தால் இவ்வுதயம்.

ப்ராய்டின் தத்துப்பிள்ளைகள்

அமேசான் காடுகளில் விளைந்த
அரிய மூலிகைகளைத் தருவித்து
ஆண்குறிகளைப் பெரிதாக்க
நீவிக்கொள்ளும் ரோமியோக்கள்
ஆன்லைனில்
360 மணிநேரம் தொடர்ந்து
இயங்கும் ஆண்குறியின்
சாகசக் கதைகளை விற்கிறார்கள்
முலைகளைப் பெரிதாக்கும்
வில்லைகளை விழுங்கும்
ஜுலியட்கள்
மடாதிபதிகளின் அந்தபுரத்தில்
ஆயகலைகளை
அய்யம் திரிபர கற்கிறார்கள்.

வெட் சாட்

அவன்: ஹை!
அவள்: ஹை!
அவன்: உன் ட்ரீமில் நான் வந்தனா?
அவள்: என்னது?
அவன்: ஏன் டார்லு கோபம்….
அவள்: ஹேய் கோபமில்லை :)

அவன்: அப்ப சொல்லு.
அவள்: உன் ஆண்குறி சைஸென்ன?
எவ்வளவு நேரம் எரெக்‌ஷன் நிக்கும்?
எத்தனை ரவுண்ட் வருவ?
அவன்: என்னது?
அவள்: பதில் சொல்லு மச்சி.
அவன்: நேர்ல வா மச்சி காட்றன்.
அவள்: ஹாய் மச்சி முதல்ல வீடியோவில் காட்டு.
அவன்: பொண்ணா நீ
அவள்: பிறகென்னனு நினைச்சு சாட்டுக்கு வந்த?
அவன்: வாய மூடுடி பிட்ச்…..
அவள்: மூடிட்டு போடா பொறம்போக்கு… எச்ச பொறுக்கி…..

காமத்தைக் கொண்டாடித் திளைக்கும்
வெளிவர இருக்கும் ஆயிரம் பக்க
ரொமாண்டிக் நாவலிலிருந்து சில வரிகள்….

••••

நிஷாமன்சூரின் மூன்று கவிதைகள்

images (13)

1)

மாமுதுகு போற்றுதும்..!

ஒரு சிறுகவிதை எழுதிவிடலாம் போலொரு
வனப்புமிகு முதுகு இவளுக்கு

ஒரு நீள்கவிதை எழுதிவிடலாம் போலொரு
வாளிப்புமிகு முதுகு அவளுக்கு

ஒரு சிறுகதை எழுதிவிடலாம் போலொரு
பிரம்மாண்ட முதுகு இன்னொருத்திக்கு

மல்லிகைப்பூச்சரம் புரளும்
மலர் முதுகென் பால்யகாலசகிக்கு

ஈரம்காயாத நீள்ரோமங்கள் தவழும்
கார்குளிர்மேக முதுகென் ரகசிய சிநேகிதிக்கு

பிடரிக்குழல்மேற் சூடியரோஜா இதழுதிர்ந்து
வியர்வையருவி மேல்மிதக்கும் பரந்தவெண் முதுகென் அணுக்கிக்கு

அன்புசூழ் மாந்தரனைவரையும் ஆராதிக்க
வான்போல் விரிமனசுகொண்ட யாம்
பின்புறமிருந்து கட்டியணைத்து முகம்புதைக்க அருள்பாலிக்கும்
மாமுதுகுகள் போற்றுதும்
மாமுதுகுகள் போற்றுதும்.

2)

போதாமைகளின் பெருநகரம்

இந்நகரம் மாறிவிட்டது
இந்நகரத்தின் அழகிகளுக்கு வயதாகிவிட்டது
இந்நகரத்தின் அடையாளச் சின்னங்கள்
சீந்துவாரற்றுச் சிதிலமடைந்து விட்டன
இந்நகரத்தின் புகழ்பெற்ற நவீன விடுதிகள்
போதைமருந்துக் கிடங்குகளாகி விட்டன
இந்நகரத்தின் எழில்மிகு பூங்காக்கள்
குடிகாரர்கள் வாந்தியெடுக்கும் கழிவுத்தொட்டியாகின

இந்நகரத்தின் கார்ப்பரேட் மஹான்கள்
ஒரு மாபெரும் கான்கிரீட் கூரையை வடிவமைத்தனர்.
அதற்குள் ஒருநாள் செயற்கைப் பூங்கா அமைக்கப் படுகிறது
மறுநாள் செயற்கை வனம் அமைக்கப் படுகிறது
அடுத்தநாள் செயற்கை மலைநகரம் நிமிர்ந்தெழுப்பப்படுகிறது
வார இறுதியில் செயற்கை பனிப்பொழிவு நிகழ்த்தப் படுகிறது
மக்கள் எல்லா இடங்களிலும் தற்படம் எடுத்து குதூகலிக்கிறார்கள்
அறிவிக்கப்படும் போட்டிகளில் உற்சாகமாகக் கலந்துகொண்டு
சிறுபரிசுகளை வென்று உளமகிழ்கிறார்கள்.
வண்ணக் கண்ணாடிகளுடன்
ஏழுபரிமாணக் குறும்படங்களைக் கண்டபடி
கற்பனை சாகசங்களில் இறும்யூதெய்துகிறார்கள்.

வாசல்களில் காத்துக் கொண்டிருந்த
வயசாளிகளில் ஒருவர்
இங்கே ஒரு பெரும் குளம் இருந்தது என்றார்.
அந்தக் குளத்தில் நீச்சல் பயின்றபோது ஏற்பட்ட
சிறுகாயத் தழும்பைத் தடவிக்கொண்டபடி
அங்கு துவைக்கவந்த காதலியை
ஆளரவமற்ற நண்பகலொன்றில் கட்டித்தழுவியதை நினைவுகூர்ந்தார்
சுற்றத்தாரை எதிர்த்து அவளைக் கரம்பிடித்து
பிள்ளைகள் பெற்று பெருவாழ்வு வாழ்ந்ததை நினைவுகூர்ந்தார்
அவள் மட்டும் உயிரோடு இருந்திருந்தால்
இப்படி கொடுநரகம்சூழ் தனிமையில் வாழ நேர்ந்திருக்காதே
எனக் கண்ணீர் உகுத்தார்.

அவரது இருக்கைக்குப் பின்புறம்
பூச்சொரிந்து கொண்டிருந்ததொரு செயற்கை நீரூற்று
அதில் பரப்பப்பட்டிருந்த ஆதிக்குளத்தில் இருந்த கூழாங்கற்களில் ஒன்று
உந்தி வெளியேறி அம்முதியவரின் குதிகாலில் தெறித்தது.
துணிகளைத் தப்பித்தப்பித் துவைக்கும் காதல் மனைவி
குறும்புத்தனமாக முகத்தில் தெறிக்கவைத்த
புடவை ஈரத்துளியைக் குதிங்காலில் உணர்ந்து
விதிர்விதிர்த்தெழுகிறார் அந்த முதியவர்.

அந்தக் கணத்தில் ஒரு வாழ்வின் முடிச்சவிழ்ந்து
ஒரு குலவையொலி அதிர்ந்தெழுந்தது.

3)

பெயர்ச்சொல்

யாரையாவது நினைவூட்டும் செயலை
யாராவது செய்கிறார்கள்

யாருடைய சாயலிலாவது
யாராவது இருக்கிறார்கள்

விரும்பாத சில பெயர்களைச்
சிலபோது கேட்கநேர்கையில் எரிச்சலுறுகிறோம்

நேசத்துக்குரிய சில பெயர்களை
சிலபோது கேட்க நேர்கையில்
புன்னகைத்து மலர்கிறோம்

மறக்க நினைக்கும் சில துரோகிகளின் பெயர்களை
யாராவது வலியவந்து நினைவூட்டுகிறார்கள்

இதயத்தைத் திருடிச்சென்ற ஒரு பெயரை
யாருடையதாகவோ எழுத நேர்கையில்
விரல்களில் சிறுநடுக்கம் பரவுகிறது

ஒரு பெருவரலாற்றைச் சுமந்து கொண்டிருக்கும் சில பெயர்களை
அந்தப் பெயருக்குரியவர் அறியாதிருப்பது
கடும் மனப்பதட்டத்தை உண்டாக்குகிறது

யாரையோ யாரோ அழைக்கும் ஒரு பெயர்
என்னுடையதாக இருக்கும்போது
யாரோ ஒருவராகக் கடந்து செல்ல வாய்க்கிறது

ஒரு நள்ளிரவில் இனி பெயர்கள் செல்லாப் பெயர்களென அறிவித்துவிட்டு
எண்களாக மாற்றிக்கொள்ள மாமன்னர் ஆணையிடுவதற்கு முன்
எல்லாப் பெயர்களையும் ஒருமுறை எழுதிப் பார்த்து விடுங்கள்

நாளை என்னுடையதென்று உரிமை கொண்டாட உங்களுக்கு
ஒரு பெயர்கூட இல்லாமற் போய்விடலாம்.

******

சமயவேல் 5 கவிதைகள்

ஞானக்கூத்தன்

ஞானக்கூத்தன்

அசோகமித்திரன்

அசோகமித்திரன்

அசோகமித்திரனும் ஞானக்கூத்தனும்

அடிபம்ப் சப்தம், நீர் விழும் சப்தம்.

அதிகாலை

எழுந்துவிட்டேன். திருவல்லிக்கேணி எனும் இம்பர் உலகமே

எழும்பிவிட்டது

தண்ணீர் வருவதைக் கண்டு பிடித்து

முதலில் அடிக்கத் தொடங்கிய அந்த எவரையோ

வாழ்த்திக் கொண்டே தங்கையை எழுப்பினாள் ஜமுனா

‘உனக்கு வேலை இல்லை, நீ போய் அடி’

எழுப்பியதற்காக இடதுபுறம் திரும்பிப் படுத்தாள்.

தண்ணீர் விழுகிற சப்தமும்

வாசல் தெளிக்கிற சப்தமும்

அடிபம்ப் சப்தமும் இல்லாமல் என்ன காலை?

4ஜி ஆட்கள் தோண்டிப் போட்ட தெருவில்

எதிர் காம்பவுண்டு ஆண்டாள்

நனைந்த சேலையுடன் குடந்தூக்கிப் போனாள்.

தோழிமார் குடங்கள் தெரு முழுதும் அலைந்தன.

ஹாண்ட்பாரில் ஒரு குடமும் கேரியரில் இரண்டு குடங்களுமாக

தெருவைத் தெளித்துக் கொண்டு

சைக்கிளைத் தள்ளிக் கொண்டு வந்தாள் கமலம்.

ஞானக்கூத்தன் வீட்டிலும் பம்ப் சப்தம் கேட்டது

தமிழகம் முழுவதும் கேட்டது என செய்தியில் வாசித்தார்கள்

நற்றமிழர் வாழ்வு நீரின்றி அமையாது

என முனகிக் கொண்டே தெளியாத போதையுடன்

தூங்கிக் கொண்டிருந்தான் கவி.

இழுவை விதிகள்

இன்னும் தூங்கு தூங்கு என இழுக்கிறது

தூக்கம்

இல்லை விழித்துக்கொள் விழித்துக்கொள்

என இழுக்கிறது பகல்

பால் வந்துவிட்டது

நாளிதழ்கள் வந்துவிட்டன

ஜன்னலில் அசைகிறது வெயில்

இல்லை கொஞ்சம் தூங்கலாம் இமைகளைத்

திறக்காதே என்கிறது தூக்கம்

படுக்கையில் எழுந்து உட்கார்ந்து

கண்களை மூடிக் கொள்கிறேன்

வாழ்வில் இணைய விரும்பாத வெற்று

நொடிகளின் போதையில்

மெல்லச் சுற்றுகிறது தலை

இக்கணம்

இப்பொழுதின் இப்பொழுதில்

ததும்புகிறது நகரம்

இக்கணத்தின் இக்கணம்

தங்க மீனாய்த் துடிக்கிறது

தொட்டியை நன்னீரால் நிரப்புவோம்

உயிர்வளி எந்திரத்தை முடுக்கிவிடுவோம்

இக்கணத்தின் இக்கணத்தில்

இளைப்பாறுவோம் கொஞ்சம்.

ஏதோ ஒரு நிலையத்தில்

தண்டவாளங்களின்

இருபுறமும் கும்பலாக

ரயில் பார்க்க

நெருக்கியடித்து நிற்கும்

பீ நாறிச் செடிகள்

எங்கணும் பறந்து

பார்வை மறைக்கும்

மழைக்கால

குட்டிக் குட்டி

வண்ணத்துப் பூச்சிகள்

எங்கோ போகிறோம்

நானும் என் ரயிலும்.

அம்மாவின் யானைகள் தேசம்

ஆயிரக்கணக்கில் யானைகள்

அணிவகுத்து நிற்கும் பெருநகரில்

மகாராணியாக இருந்தாள் அம்மா.

சர்வ லட்சணங்களுடன் கூடிய

தும்பிக்கை தூக்கிப் பிளிறும்

யானைச் சிற்பங்கள் நிறைந்த

மணிமண்டபத்தில் தான் அவளைச் சந்தித்தேன்

அவள் இறந்துபோன

அதே முப்பத்தைந்து வயது இளமையில் இருந்தாள் அம்மா

அறுபது வயது நிரம்பிய என்னை

ஆரத் தழுவிக் கொண்டாள்.

உனக்காகவே நான் உருவாக்கிய

எனது யானைகள் ராஜ்ஜியம்

இந்திரலோகத்தை விட ஆனந்தமானது என்றாள்.

அதை நான் பூமியிலேயே அமைத்திருக்கிறேன்

விழித்துப்பார் என்றாள்

அம்மா.

௦௦௦

த.அரவிந்தன் கவிதைகள்

download (25)

சாப்பாட்டுத் தட்டுகள்

1.

சாப்பிடும்போது
குழந்தைகளின் கண்கள்
அப்பாவின் தட்டிலேயே இருக்கின்றன
கண்டுபிடிக்க வேண்டிய
ஆறு வித்தியாசங்களையும் அம்மா
அப்பாவின் தட்டிலேயே வைத்துவிடுகிறாள்
வறுத்த சிறிய மீன் – பெரிய மீன்
குட்டியோண்டு கேசரி – அதிக கேசரி
துக்குணோண்டு சுண்டல் – வட்டா நிறைய சுண்டல்
ரெண்டு தோசை – ஐந்து தோசை
மோர் – கெட்டித்தயிர்
சின்ன கிளாஸில் ஜூஸ் – பெரிய கிளாஸில் ஜூஸ்
எளிதில் கண்டறியும் குழந்தைகள்
அம்மாவின் தட்டைத் தேடுவதில்லை.

2.

ஓர் அப்பன்
இனி, இந்தக் கழுதைகள் எதிரில் சாப்பாடு போடாதே என்கிறான்
கனவு காணும்
ஓர் அப்பன்
தெரு நீளத்துக்கான மேஜையில்
நண்டு, இறால், மீன், கோழி, ஆடு என அத்தனையும்
சமைக்கப்பட்டு,
ஆப்பிள், சாத்துக்குடி, மாதுளை என அத்தனை பழங்களும்
நறுக்கப்பட்டு, ஜூஸாக்கப்பட்டு
பெரிய குளிர்ப்பெட்டிகளில்
வெண்ணிலா, ஸ்ட்ராபெரி ஐஸ்க்ரீம்கள் நிரப்பப்பட்டு
குழந்தைகளை இஷ்டத்துக்கும்
ஒரு நாள் சாப்பிடவிடுவேன் என
சபதம் எடுக்கிறான்
போதையில் வரும்
ஓர் அப்பன்
இடப்படும் சாப்பாட்டை எடுத்து
தெரு நாயை வலிய இழுத்து ஊட்டுகிறான்.

3.

விருந்தினர்கள்
யாராவது வர வேண்டும் என்று
குழந்தைகள் எதிர்பார்க்கிறார்கள்
கறிச்சோறு, ருசி என
எல்லாமே சற்று கூடுதலாகும்தான்.

4.

பிடிக்காத சாப்பாடுகள்
தட்டுகளின்
சுவர் விளம்புகளில்
ஏறி, நின்று
குதிக்கின்றன.

5.

குழந்தைகளுக்கு என்றுதான்
அப்பன்
ஆரஞ்சு மிட்டாய், கமர்கட்
இலந்தை வடை
எல்லாம் வாங்கி வருவான்
வீடு வந்ததும்
டேய்…. டேய்
எனக்குக் கொஞ்சம் தாடா என்பான்.

6.

ஆறியிருந்தாலும்
சூடாயிருந்தாலும்
சோறு
வெள்ளையாகத்தான் இருக்கிறது
அவளுக்குக்
கடிக்கக் கொடுக்கும் எலும்பு
சண்டை நாள்களில் மட்டும்
நான்
நாயாயென கடிக்க வருகிறது.

7.
சாப்பாட்டின் கரங்கள்
எப்போதும்
தந்திரங்களால் நீள்வது
சில நேரம் நஞ்சாக
சில நேரம் அன்பாக

8.

மீன் குழம்பு என்றால்
ஒரு பிடி சாதம் கூடுதலாக
உள்ளே போகும்
சிலருக்கு
ரேஷன் அரிசிக்குப் பதில்
நல்ல வெள்ளைச் சாதமெனில்

9.

ஒண்டியாக இருப்பவள்
அணைந்த அடுப்பில்
ஏறிப் படுக்கிறாள்
பூனையாக.

10.

தொண்டைக்குக் கீழே
ருசிக்காவிட்டால் என்ன
நாக்கின் நீளம்
பால்வீதியையும் கடந்தது
அடியெடுக்க
அடியெடுக்க நீளும்.

11.

தம்பி
நான்
வெங்காயத்தையும்
பச்சை மிளகாயையும் கடித்து
கஞ்சி சோறு சாப்பிட்டவன்
தீய்ந்து போன தோசையை
எடுத்துப் போகச் சொன்னதற்காக
சில்லி பரோட்டாவில்
என்னை
மிரட்டப் பார்க்காதே

12.

ருசிக்காத சோற்றை
இவன்
தட்டோடு எறிந்து
சுவரைச்
சாப்பிடச் சொல்லி
மிரட்டுகிறான்
இவள்
எப்போதும் நல்லவள்
சாப்பிட்டு
வாய் கழுவாத குழந்தையை
நன்றாகத் துடைக்கிறாள்.

13.

சாப்பாட்டின்போது
உருட்டப்படும் கதைகள்
பாம்பும் ஏணியுமாக
பரமபதம் ஆடுகின்றன

14.

எல்லோரும்
ஆடை உடுத்தும் வரை
அரை ஆடையே அணிவேன்
என்றுகூட
சொல்ல முயலுவேன்
எல்லாருக்கும்
உணவு கிடைக்கும் வரை
என்று
ஒரு பருக்கை அளவுக்குக்கூட
வாய் திறக்க மாட்டேன்.

••••