விஷ்ணுகுமார் கவிதைகள்

[ A+ ] /[ A- ]

images (2)

ஒளிவட்டம்..!!!

1.)

என் வலது காலின்-எண் நான்கு இடது காலின்-எண் பத்து சும்மா இல்லாமல் வேண்டுமென்றே சகதியில் குதித்தேன் உம் முகத்தில் தெறிக்க பின்பு அதை மின்கம்பத்தில் இழுகிவிட்டுச் சென்றேன் மேலும் தடயமாக என் உணவுக்கூடை சிக்கிக்கொண்டது அதையெல்லாம் கண்டுகொள்ளாமல் கால்தடத்தை மட்டும் உற்றுநோக்கி இரு நபரென்று துப்பறிந்து செல்கிறீர்

2.)

தேர்வின்போது தினமும் மடிதெரியாதபடி அமர்ந்திருக்கும் பசுவைத் தொட்டு வணங்கிப்போவோம் அன்றைய நாள்தோறும் எழுதும்போது ரெட்டைக் கொம்புகளை அதிகமாக பயன்படுத்துவோம் இப்போது ஆரம்ப காலத்து தொலைபேசியின்மீது படுத்திருக்கும் ரெட்டைக்கொம்பையெடுத்து பேசுகிறார் அவர், அடுத்த தடயம் இன்று தொழுவமில்லாமல் மாடு மின்கம்பத்தில் கட்டப்பட்டிருக்கிறது

3.)

இந்த மைதானம் இப்படியொரு விளையாட்டை பார்த்திருக்காது ” நிண்டா ஒதை ”
அதாவது
எது நடந்தாலும் நீங்கள் குத்தவைத்து அமர்ந்தேயிருக்கவேண்டும்
யாராவது எழ யோசித்தால்கூட முதுகெலும்பு ஒட்டடையாடும்
என்ன செய்ய
பெரும்பாலும் கேள்விகேட்கயெழும்நாம் நிறம்பியிருக்கும் நம் கைகளிலிருந்து ஏதேனுமொரு எழுத்தைச் சிந்திவிடுகிறோம் நம் கேள்வியும் பொருளற்று
புரியாமலேயே போகிறது
அதாவது பேசிக்கொண்டிருந்த அவர் ரிசிவரை பெட்டியின்மீது சரியாக வைக்காததைப்போன்று

4.)

ஒளிவட்டத்தை
ஓளிவிட்டம் என்றெழுதும்
ஐந்தாறு ஜோடிக்கால்களை
வகுப்பிற்கு வெளியே
எரிக்கப்போகும் விறகுக்கட்டைகளைப்போல் வரிசையாகக் கிடத்தப்பட்டன
அவற்றிலிருந்து தப்பியோடிய
ஒரு ஜோடிக்கரிக்கட்டை மட்டும்
கழிப்பறை சுவற்றில் ஓளிவிட்டத்தைப் பற்றி கெட்டவார்த்தையில் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறது
அதும் அவரை அருகில் வைத்துக்கொண்டே
கரிக்கட்டைக்கு எவ்வளவு கொழுப்பு

5.)

மழைமுடிந்தநேரம் மென்ற
வெத்தலயைைத் துப்ப வீடுமுழுதும் சேறு
இந்த காலத்திலெல்லாம் வெத்தலைக்கறையோடு வெளியேறும் எறும்புகளில் வர்ணபேதமெல்லாம்
ஒரு மயிறுயுமில்லை

நம் நிலம்
நம் சேறு
நம் சுவர்
ஆனால் பெரும்பாலனோர் பதற்றமுற்று தொடர்ந்து கையொப்பமிடுகிறோம் ஆனால் வெகுசிலரே கெட்டவாரத்தையை எழுதி வைப்பது அல்லது மூஞ்சியை அருகில் கொண்டுவரும்போது சேற்றில் குதிப்பது

Comments are closed.