கோ யுன் : புகழ் பெற்ற கொரியக் கவிஞர். கொரிய மொழியிலிருந்து ஆங்கிலம்: கிளேர் யு & ரிச்சர்ட் ஸில்பெர்ஹ் ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழ் : சமயவேல்.

[ A+ ] /[ A- ]

download

( இன்று ஆகஸ்ட் 1 கோ யுன் கவியின் பிறந்த நாள். அதைக் கொண்டாடும் வகையில் சிறப்பு வெளியிடாக இன்று இக்கவிதைகளை மலைகள் வெளியிடுவதில் பெருமைகொள்கிறது )

மூன்று வழி சத்திரம்: கோ யுன் கவிதைகள்

குயில்

அதிகாலையில், ஒரே வரிசையில் அமர்ந்திருக்கின்றன குயில்கள்

அமைதியாக, இந்த உலகம் பற்றிய மகிழ்ச்சியுடன்

மற்றும் அதைப் பற்றிய மகிழ்ச்சியுடன்,

நேற்றின் குயில்கள் சென்றுவிட்டன,

மிக சீக்கிரமாகவே இன்றைப் பாடுவதற்கு.

உங்கள் நல்ல காலம்!


வழி

நிர்வாணத்திற்கு இந்த வழி.

மடத்தனம்.

என் வழியில் நான் போவேன்

பாறைகளின் மேல், தண்ணீர்கள் ஊடாக,

அது என் குருநாதரின் மரண வழி.

காற்றுகள்

காற்றுகளிடம் இரக்கம் காட்டுமாறு கெஞ்ச வேண்டாம்,

நெடுங்-கால் லில்லிகளே,

வாழை லில்லிகளே,

புலி லில்லிகளே.

உங்கள் எல்லாத் தண்டுகளும் உடைந்த பிறகு

புதிய குருத்துகளை முளைவிடுங்கள்.

அது மிகத் தாமதமாக இருக்காது.

௦௦௦௦௦௦

மூன்று வழி சத்திரம்

எழுந்திரு,

புரிந்து கொள்தல் ஓர் ஆனந்தம்.

அங்கே துயரமே இருக்க முடியாது

மழையில் நனையும் சாலை கூறியது

மூன்று முறை குடித்த பின் நான் வெளியே பார்த்தபோது

மூன்று வழி சத்திரத்தில்.

கொசு

ஒரு கொசுவால் கடிக்கப்பட்டேன்.

நன்றிகள்.

வோவ், நான் இன்னும் உயிருடன் இருக்கிறேன்,

சொரிந்து, சொரிந்து.

மலை இறங்கி வருதல்

நான் சுற்றித் திரும்பினேன்.

எங்கே போனது அது?

சற்று முன் நான் இறங்கி வந்த மலை?

எங்கிருக்கிறேன் நான்?

இலையுதிர்காலக் காற்றில் சரசரக்கிறது பழைய பாம்புச் சட்டை.

ஆந்தை

மதியத்தில் ஆந்தை

ஒன்றையும் பார்க்க முடியாது

விரிந்து திறந்த கண்களுடன்.

பொறு,

உனது இரவு நிச்சயமாக வரும்!

௦௦௦௦௦௦

அதர்க்கம்

ஒரு குறிப்பிட்ட புலப்படாத கதிர்

அல்லது புறஊதா ஒளி

அதன் வழியாக

நான் பார்க்கிறேன், உங்கள் பிரம்மாண்டமான அதர்க்கம் ஒளிர்வதை

ஒரு பூத்தலாக ஆகிக்கொண்டிருக்கும் அது அழைக்கிறது ஒரு வண்ணத்துப் பூச்சியை.

அதர்க்கம்! என்ன ஒரு ஆசிர்வதிக்கப்பட்ட வயிறு.

சொந்தவூர்

வீடு என்பது ஒரு வெகு தொலைவில் உள்ள இடம்.

அங்கிருந்தது நீங்கள் தூங்கிய வயிறு,

நீங்கள் எங்கு பிறந்தீர்களோ அந்தக் கிராமம்,

நீங்கள் குதித்தும் விளையாடியும் இருந்த பக்கத்து இடங்கள்

அவைகளல்ல வீடு

நீங்கள் ஒரு மனிதனாவதற்கு முன்பு நீங்கள் திரும்பிச் சென்றால்

அங்கே இருக்கிறது உங்கள் வீடு.

இல்லை, அங்கே கூட அல்ல, இன்னும் பின்னால் நீங்கள் போகவேண்டும்.

ஒரு மிருகத்தின் எளிய குரலில்

மிகுந்த ஆசையின்றி பெருங்கூச்சலிட சற்று முயலுங்கள்

மிருகம் எதற்குத் திரும்புகிறது,

தூய நிலம், அதுதான் வீடு.

மனிதர்கள் இனி எதுவும் செய்யப் போவதில்லை.

மிருகங்கள், ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக தீங்கிழைக்கப்பட்டவை

பேராசையையும் மடத்தனத்தையும் கடந்தபடி

அந்தியின் பொன்னிற ஒளியில் அம்மணமாக எழுந்து நிற்கின்றன.

எனவே பூமியில் எங்குமே இல்லாதது, அதுதான் வீடு.

௦௦௦௦௦௦

நேற்றைய இரவின் கனவில் உள்ள கவிதை

பறவையைப் பாருங்கள்

அதன் கூட்டின் விளிம்பில்.

அதன் கூட்டின் விளிம்பில் கிளையிலிருக்கும் பறவையைப் பாருங்கள்

மற்றும் அது வெளியே பறப்பதையும்.

பறவை பறந்துவிட்ட பிறகு

வெறுங் கூட்டைப் பாருங்கள்.

தூய வெறுமை

இப்பொழுது சாம்பல் வானத்தைப் பாருங்கள்.

வெட்டப்பட்ட பைன் மரங்களை அடுக்கிய பிறகு

ஒரு ஆண்டுக்குப் பிறகு

பைன் மரம் வெட்டி வீழ்த்தப்பட்ட பிறகு

இன்னும் அது செத்திருக்கவில்லை.

ஒரு காலத்தில் நான் பூமியில் இருந்தேன் என அது கூறுமா?

நான் கடலைப் பார்க்க நேர்ந்த போதும்

அதையேதான் நான் கேட்டேன்.

அபரிதமாகப் பெருகும் அலைகளில்

அலைகளின் மீது கொத்தும் கடல் நாரைகளின் உரத்த கத்தலில்

அந்தக் கேள்விக்குப் பதிலளிப்பது மடத்தனம்.

காடுகளில்

காடுகளின் அந்திக் கருக்கலில்

என்னுடன் இருக்கும் குழந்தை

எனது கையை இறுக்கிப் பிடித்தது.

நாங்கள் இருவரும் ஒருவராக,

வார்த்தைகளற்று,

காட்டின் ஆழத்திற்குள் நடந்தோம்.

அங்கே அது இருந்தது,

நான் விட்டுப் போயிருந்தது போலவே எனது பால்யம்,

ஒரு தனித்த ஆண் மான் பாய்ந்தோடியது வெளியே.

—–

Comments are closed.