மொழியில் விளையாடும் மிலார்ட் பாவிச் / எஸ்.வாசுதேவன்

[ A+ ] /[ A- ]

download (30)

உண்மை,நம்பகத்தன்மை,அனுபவம், லட்சியம், நீதி, தர்மம், நியாயம் இத்தியாதிகளை ஒதுக்கி மொழியின் பல சாத்தியப்பாடுகளோடு பிரதியில் விளையாடுகிறார் செர்பிய எழுத்தாளர் மிலோர்ட் பாவிச். பின் நவீனத்துவ எழுத்தாளர்களில் அதிமுக்கியமானவர் பாவிச்.ஒரே கதையை வாசகனை பல்வேறு கோணங்களில் வாசிக்க தூண்டுகிறார்.நாம் நினைக்க முடியாத அளவுக்கு புனைவில் வாசகனை பங்கேற்க வைத்து மொழியின் பலவித பரிமாணங்களை வெளிக்கொணர்கிறார். தமிழில் தற்போது சடங்காக வெளிவரும் ஆயிரம் பக்கம் நாவல்களை வாசித்து பழக்கப்பட்ட ஒரு வாசகனுக்கு, பிரதியில் பாவிச் ஆடும் மொழி மாயாஜாலத்தை பிடிக்கவே முடியாது.
பாவிச் கலையை இரண்டாக பிரிக்கிறார்.

(a) சிற்பம்,ஓவியங்களை நாம் பல வித கோணங்களில் பார்க்கலாம்.ஒவ்வொருகோணத்திலும் ஒரு புதிய பரிமாணம் கிட்டும்.இதை Reversible Art என்கிறார்.

(b) இசை,இலக்கியத்தை நாம் மரபாக நேர்கோட்டு தன்மையில் கேட்கிறோம்/தொடக்கம்_முடிவு என வாசிக்கிறோம். இதை Non reversible Art என்கிறார். ஆக புனைவு இலக்கியத்தை Reversible Art க மாற்றுகிறார்.அதாவது சிற்பம்,ஓவியங்களை போல் பல விதங்களில் வாசிக்கலாம்.வாசகனை பன்முக வாசிப்புக்கு உள்ளாக்குகிறார்.

பாவிச்சின் ஒவ்வொரு நாவலை வாசிக்கும் ஒரு வாசகன், மொழியின் தீராத விளையாட்டை எதிர் கொள்கிறான். இந்த மொழிப்புதிரில் பிரதியில் தன்னை மறந்து விளையாடுகிறான்.. இப்படி பிரதியில் ஒரு வாசகன் சுதந்திரமாக ஆடுவதற்கு முன்னுரிமைக் கொடுக்கிறார்.

(1) கசார்களின் அகராதி என்ற நாவல் ஆண் பால் பதிப்பு,பெண் பால் பதிப்பு என இரண்டாக வெளிவந்துள்ளது.ஒரே கதைதான் ஆனால் ஒரு பத்திதான் இரண்டு பதிப்புக்கும் உள்ள வித்தியாசம்.ஒரு பத்தியில் மொத்த நாவலின் கதை போக்கு மாறுகிறது. கூடுதலாக, இந்த நாவலுக்குள் 3 பார்வையில் கசார்களின் அகராதி கதை சொல்லப்பட்டுள்ளது. கிறிஸ்துவம், இஸ்லாம், யூதம் என மூன்று பார்வைகளை உள்ளடக்கி, முன்னுரையில் பாவிச் எழுதியதுபோல் எங்கிருந்து வேண்டுமானாலும் ஒரு வாசகன் வாசிக்க ஆரம்பிக்கலாம்.

அதாவது கசார்கள் என்ற கற்பனையான இனக்குழுவின் வரலாறு மூன்று கலாச்சார மொழியில் எழுதப்பட்டுள்ளது. கிறிஸ்துவத்தின் அடிப்படையில் சிவப்பு நிறப் புத்தகமாகவும், இஸ்லாமியத்தின் அடிப்படையில் பச்சை நிறப் புத்தகமாகவும், யூதத்தின் அடிப்படையில் மஞ்சள் நிறப் புத்தகமாகவும் தொகுக்கப்பட்டு அவர்களின் கலாச்சார வாழ்க்கை மூன்று கோணங்களில் எழுதப்பட்டுள்ளது.

(2) இவருடைய மற்றொரு நாவலை Landscape painted with tea , மரபாக முதல் பக்கத்திலிருந்து வாசித்தால்,வாசகன் நாவலின் மத்தியில் எச்சரிக்கை வருகிறது.இது வரையில் நேர்கோட்டு தன்மையாக வாசித்தது தவறு என குறிப்பிட்டு எப்படி வாசிக்கவேண்டும் என குறுக்கெழுத்து கட்டத்தில் நாவலின் பல அத்தியாங்களை குறிப்பிடுகிறார்.அதாவது மேலிருந்து கீழாகவும்,இடமிருந்து வலமாகவும் வாசிக்கலாம்.ஒவ்வொரு வாசிப்பிலும் ஒரு புதிய கதை உருவாகுகிறது.

(3) மூன்றாவது நாவல் The Inner Side of the Wind வேறு ஒரு விளையாட்டை ஆடுகிறார். மரபாக நாம் வாசிக்கும் நாவலின் முடிவு கடைசி பக்கத்தில்தான் இருக்கும்.இந்நாவலை முதல் பக்கத்திலிருந்தும் மற்றும் கடைசி பக்கத்திலிருந்தும் வாசிக்கலாம். முடிவு நாவலின் மத்தியில் உள்ளது. ஆக இங்கேயும் இரு வித வாசிப்புகளை முன்வைக்கிறார்.

(4) அடுத்த Last Love in Constantinople நாவலோடு டாரட் கார்டும் வாசகனின் கைக்கு வருகிறது. எப்படி வேண்டுமானுலும் குலுக்கி போட்டு, வரும் அத்தியாயம் பொருத்து வாசிக்கலாம்.ஒவ்வொரு குலுக்கலிலும் கதையும் மாறும். ரம்மி சீட்டாட்டத்தில் கோடிக்கணக்கான வழிகளில் சீட்டை சேர்க்கமுடிவது போல், நாவலோடு டாரட் அட்டைகளூம் நமக்கு தரப்படுகிறது. ஒரு முறை சீட்டு குலுக்கி வரும் அத்தியாயம் பொருத்து வாசித்தால், நாவலின் முடிவு ஒரு மாதிரி இருக்கக்கூடும், அடுத்த நாள், குலுக்கி போட்டு வாசித்தால் முடிவு வேறுமாதிரி இருக்கும்.

(5) பொதுவில் புனைவு எழுத்தாளர்கள் முன்னுரையில் சொல்வது நாவலில் வரும் சம்பவங்கள்,கதாபாத்திரங்கள் கற்பனை. ஆனால் Second Body நாவலில் இப்படி ஆரம்பிக்கிறார்.

இந்நாவலில் வரும் சம்பவங்கள்,கதாபாத்திரங்கள் அனைத்தும் உண்மை.ஆனால் இதை எழுதிய எழுத்தாளன் கற்பனை என தொடங்குகிறார். வாசிக்கும் வாசகன் தன் மரணத்தை பார்க்க சாத்தியமில்லை என்றுதான் தோன்றும் ஆனால் இந் நாவலை வாசிக்கும் வாசகன் கொல்லப்படுகிறான். இதை இணையத்தில் வாசிக்கமுடியும். ஒரு சீரியஸ் வாசகன் கூகுளில் தேடினால் கிடைக்கும்.
(6) அடுத்து ஒரு விளையாட்டை “Unique Item” என்ற நாவலில் முன்வைக்கிறார். காதலை மர்ம நாவலைப்போல் எழுதியுள்ளார். ஆனால் இந்நாவலின் விஷயமே வேறு. இந்த நாவலுக்கு 100 முடிவுகள். நீங்கள் வாங்கும் நாவலின் பிரதியும், நான் வாங்கி வாசிக்கும் பிரதியும் வெவ்வேறானவை. அதாவது கதையின் முடிவு வேறானது.

இதுமாதிரி ஒரே பதிப்பில் நூறு முடிவுகளோடு ஒரு நாவல்! நாவலின் முன்னுரையில் பாவிச், ஒரு படைப்பின் மரணம் முக்கிய முடிவில் இருக்கிறது என்ற தொன்மையான கூற்றை தான் இந்நாவலில் பின்பற்றியதாக குறிப்பிட்டு, ஒரு வாசகனுக்கு கிடைக்கும் பிரதியில் வரும் முடிவை ஏற்றுக் கொண்டு, மற்ற 99 முடிவுகளைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ளவேண்டாம் என எழுதியுள்ளார். அதாவது புகைப்பிடித்தல் தீங்கானது. அது போல், ஒரே நாவலின் 100 முடிவுகளையும் வாசிப்பதும் கேடானது. இது மரணத்தை நூறு முறை சந்திப்பதற்கு ஒப்பானது என எச்சரிக்கையுடன் தன் முன்னுரையை முடிக்கிறார்.
(7) மெய் நிகர் வெளியான இணையத்தில் இதுவரை அச்சில் வெளிவர முடியாத ஒரு குறு நாவலை எழுதியுள்ளார். கதையின் பெயர் GLASS SNAIL. கதையின் துவக்கத்தில் வாசகர்களுக்கு முன் இரு தேர்வுகள். இரு கதாபாத்திரங்கள் பெயர்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஏதேனும் ஒரு கதாபாத்திரத்தை நேர்வு செய்து அதன் வாயிலாக கதையை வாசிக்கலாம்.

கதையின் மத்தியில் வாசகர்கள் முன் மற்றொரு இரட்டைத் தேர்வுகள். அதாவது கதையின் முடிவை வாசகர்களே தீர்மானிக்கலாம். அதாவது சோக முடிவு தேவையெனில் ஒரு திசையில் வாசிக்க வேண்டும் அல்லது மகிழ்ச்சியான முடிவு தேவையெனில் அம்புக்குறியிட்ட மற்றொரு திசையில் வாசிக்கவேண்டும். கதையின் தொடக்கத்தில் உள்ள மற்றொரு கதாபாத்திரம் வாயிலாக வாசித்தால் வேறொரு கதை பிறக்கும்.

கதாபாத்திரங்கள் பெயர்கள் எகிப்து இளவரசி Hatshepsut மற்றும் பண்டைய எகிப்து கட்டிட கலைஞர் Senenmut. கதையின் ஒரு முடிவு இரு கதாபாத்திரங்களும் மாண்டு, நம் முன் எழுத்தாக உருமாறுவதாக எழுதியுள்ளார்.

அபாரமான கதை.. ஒவ்வொரு அத்தியாமும் இரண்டு அல்லது மூன்று பத்திகளுக்கு மேல் இல்லை. ஒவ்வொரு அத்தியாய இறுதியிலும் அம்பு குறி வாயிலாக அடுத்த அத்தியாயத்திற்கு நகரலாம். மீண்டும் விளையாடியிருக்கிறார் பாவிச். அதாவது வாசகர்களுக்கு கதை தொடக்கத்தில் பல்வேறு சாத்தியப்பாடுகள் மற்றும் கதை முடிவின் பல கோணங்களை முன்வைத்து வாசகர்கள் தங்கள் விருப்பத்திற்கேற்ற முடிவை தேர்ந்தெடுக்கும் சுதந்திரத்தை வழங்கியுள்ளார்.

இப்படி பிரதியில் அனாயசமாக விளையாடியவர் பாவிச். இருபதாம் நூற்றாண்டின் அதிமுக்கிய எழுத்தாளர். இதுவரையில் இலக்கியம், வாசிப்பைப் பற்றிய அரதப்பழசான கருத்துகளை புரட்டிப் போட்டு பிரதியில் நிரூபித்து காண்பித்தவர். இவரைப்போல் மொழியில் பரிசோதனை முயற்சிகளை செய்தவர் எவரும் இல்லை. வாசகர்களுக்கு பல சாத்தியங்களையும், பன்முக வாசிப்புகளை பாவிச் போல் முன்வைத்த எழுத்தாளர் உலக சரித்திரத்தில் எவரும் இல்லை.

இப்படி பிரதியில் பாவிச் விளையாடியதற்கு உந்துதலாக இருந்தது அச்சம் என்கிறார். அதாவது பயம் அதிகரிக்கும்போதுதான் ஒரு எழுத்தாளன் பிறக்கிறான் என்கிறார். பயம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க, நாம் உண்மைக்கு அருகில் செல்கிறோம். பயம்தான் ஒரு எழுத்தாளனுக்கு ஆகச் சிறந்த நண்பன், தனக்கு சிறுவயது முதல் இருந்த பல அச்சங்களை பட்டியலிட்டுள்ளார்.. சிறுவயதில் தனக்கு முதுமை வரக்கூடாது என்ற பயம், தனிமை கண்டு பயம், ஆளில்லாத வீட்டைக் கண்டு பயம், இருட்டு வீட்டைக் கண்டு பயம், வீட்டிற்கு ஒரு கதவுதான் என்பதைக் கண்டு பயம், மற்றும் வீட்டின் பின்பறமும் அவருக்கு அச்சமூட்டியுள்ளது.

அவருக்கு வீடு மற்றும் வீட்டை சுற்றியுள்ள பயங்கள், எழுத்தில் படைப்பாற்றலின் உச்சத்திற்கு தள்ளியுள்ளது என ஒப்புக்கொள்கிறார். அவரை பொருத்தமட்டில், ஒரு வீட்டிற்கு ஒரு முன்வாசல் மற்றும் ஒரு பின் வாசல் என்பது பலத்த கிலியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அதாவது தான் ஒவ்வொரு நாவலையும் ஒரு வீடு போல் கட்டியுள்ளதாகவும். உள்ளே நுழைவதற்கு எண்ணற்ற வாயில்கள், வெளியேறுவதற்கு பல வழிகளோடு விசாலமாகவும், சுதந்திரமாக நடமாடமுடிகிற நாவல் என்ற வீட்டை பிரதியில் கட்டியுள்ளேன் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

எழுத்தாளனைப் பீடத்தில் ஏற்றி, சூடம் கொளூத்தும் இரண்டாம் நூற்றாண்டு கபாலத்தை சுமக்கும் தமிழ் வாசகர்கள், பாவிச்சின் எழுதியதை கவனிக்கவேண்டும். அதாவது எழுத்தாளனை மறுத்து, வாசகர்களை முன்னிலைப்படுத்தி, முக்கியத்துவம் கொடுத்து, முழு சுதந்திரத்தையும், சுயமாகச் சிந்திக்கும் பொறுப்பை தன் எழுத்து முன்வைக்கிறது என்கிறார்.

பாவிச்சை பொருத்தமட்டில் ஒரு வாசகனை நுகர்வோராகவோ அல்லது பார்வையாளனகவோ(Spectator) இருக்கக்கூடாது. பங்கேற்ப்பாளனாக (Participator) இருக்கவேண்டும் என வலியுறுத்துகிறார். அதாவது தன் நூலை வாசிக்கும் வாசகர்களுக்கு லட்சக்கணக்கான தேர்வுகளில் வாசிக்கும் சாத்தியப்பாட்டை முன்வைக்கிறேன் என்றும், இப்படி எண்ணற்ற முறையில் தன் நாவல் வாசிக்கப்படுவது திருப்தி அளிக்கிறது என்கிறார். இப்படி ஒவ்வொரு வழியில் வாசிக்கும்போது, பாவிச் என்ற எழுத்தாளர் மறைகிறார்.

ஒவ்வொரு வழியில் வாசகன் வாசித்து ஒரு புது எழுத்தாளரை கண்டடைகிறான். ஆக இப்படி பாவிச்சை மறந்து, வாசிப்பில் பல புது எழுத்தாளர்கள் பிறப்பது தனக்கு உத்வேகத்தையும், மகிழ்ச்சியையும் அளிக்கிறது என்கிறார்.
1969 ல் இரு கவிதை தொகுதிகளை வெளியிட்டார். பெரிதாக கவனம் பெறவில்லை. ஆனால் 1984ம் வருடம் அவருடைய முதல் நாவல் கசார்களின் அகராதி வெளிவந்தவுடன் உலக கவனத்தை தன் பக்கம் ஈர்த்தார். ஒரு எழுத்தாளனாக இருநூறு வருடங்களுக்கு முன்னால் தான் பிறந்துவிட்டதாகவும், தான் எழுதுவதற்கு தன்னுடைய மூதாதையர்களும் ஒரு காரணம் என்கிறார். இரு எழுத்தாளர்களை தன் வாழ்நாளில் சந்திக்க விருப்பப்பட்டுள்ளார்.

ஒருவர் டி.எம்.தாமஸ் மற்றொருவர் போர்ஹெ. ஆனால் போர்ஹெவிடம் உரையாடுவதற்கு தயக்கம் என்றும், அவரை சந்திக்க நேர்ந்தால், அவருடைய பேச்சை அமைதியாக கேட்கவே விருப்பபடுவேன் என்கிறார். பலமுறை நோபல் பரிசுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்ட பாவிச், அந்த அங்கீகாரம் கிட்டாமல் தன் 80 வயதில் 2009ம் வருடம் காலமானார்.

••••

தொடர்புக்கு

யாதென அழைப்பாய்
எஸ்.வாசுதேவன்

விலை 300

பக்கங்கள்318

மருதா பதிப்பகம்
6 , முதல் தளம்
77 தாமரைத் தெரு
பிருந்தாவன் நகர்
சென்னை 600 092

95000 61608

Comments are closed.