என் புதிய நாடகம் / வெளி ரங்கராஜன்

[ A+ ] /[ A- ]

courtesy K.S.Rajendran

courtesy K.S.Rajendran

ஆண்டாள் குறித்த நாடகத் தயாரிப்பொன்றில் நான் தற்போது ஈடுபட்டிருக்கிறேன்.ஆண்டாளின்
கவிதைத்திறன்,கட்டற்ற நேசம்,உடல் கொண்டாட்டம் ஆகிய கூறுகளுக்குள் கவிதை,இசை மற்றும்
நடனம் சார்ந்த ஒரு பின்புலத்தில் ஊடாடிச் செல்லும் ஒரு நாடகம் இது.

இன்றைய பெண் கவிதை மொழியின் ஒரு வரலாற்றுக்குரலாகவே நான் ஆண்டாளை அனுமானித்தி-
ருக்கிறேன்.ஆண்டாளின் நேயமிக்க தீர்க்கமான பெண் குரலை வெளிப்படுத்தும்விதமாக முழுக்கவும்
பெண்கள் கொண்ட ஒரு வடிவத்தையே நான் திர்மானித்திருக்கிறேன்.ஆனால் அதற்கான மன அமைப்பும்
நடன உடலும் கொண்ட பெண்களைத் தேர்வது சுலபமானதாக இருக்கவில்லை.என்னுடைய நாடகங்களுக்கு
அடிப்படையாக நான் பெரும்பாலும் க்ளாசிகல் கதையாடல்களையே தேர்வு செய்கிறேன்.அவைகளில்
சமகால நுண்ணுணர்வுக்கான தளங்களை முன்னெடுப்பதே என்னுடைய நாடக செயல்பாடாக உள்ளது.ஒரு
நிகழ்தளத்தில் காப்பியங்களின் மறுவாசிப்பு என்பது இன்று உலகம் முழுவதும் முக்கிய அரங்க செயல்பாடாக
உள்ளது.அத்தகை நாடகங்களுக்கு இசையும் நடனமும் ஒரு வலுவூட்டும் அழகியல் பின்புலங்களாக இருந்து
வருகின்றன.

நவீன நாடகத் தளத்தில் செயல்படும் எனக்கு இத்தகைய நாடகங்களுக்குரிய நடிகர்களைத் தேர்வு செய்வது
என்பது எப்போதும் கடினமான செயலாகவே உள்ளது.நவீன நாடகத்தில் செயல்படும் கலைஞர்கள் பெரும்பாலும்
க்ளாசிகல் நாடகங்களுக்கு தேவையான இசை நடனப் பயிற்சி கொண்டவர்களாக இல்லை.அதனால் இத்தகைய
நாடகங்களுக்கு க்ளாசிகல் அடிப்படை கொண்ட நடிகர்களையே நாடும் நிலை உள்ளது.ஆனால் இக்கலைஞர்கள் நவீன நாடக அறிமுகம் பெற்றவர்களாகவோ,தாங்கள் பெற்ற கலைத் திறன்களின் நவீன பிரயோகங்கள் குறித்த பார்வை அற்றவர்களாகவோ உள்ளனர்.முக்கியமாக இலக்கிய வாசிப்பு மற்றும் நவீன சொல்லாடல்கள் குறித்த பரிச்சயங்கள் அற்றவர்களாக உள்ளனர்.இலக்கிய அடிப்படையும்,நுண்ணுணர்வும் தாங்கள் தேர்ந்துள்ள கலை
செயல்பாடுகளுக்கு மேலும் வலுவூட்டும் என்கிற பார்வை அவர்களிடம் இல்லை.இவை இரண்டிலும் தேர்ச்சி பெற்றவர்கள் மிகக் குறைந்த அளவிலேயே உள்ளதால் அவர்களைக் கண்டடைவது என்பது எனக்கு ஒரு
தொடர்ந்த தேடலாகவே உள்ளது.

இந்த பிரச்னையை ஒருவகையில் சமாளித்து இந்த நாடகத்தைத் துவக்கியிருக்கிறேன்.கவிதை,இசை,நடனம்
என ஆண்டாளின் உலகத்தில் ஊடுறுவிச் செல்லும்போது நாடகத்தின் வடிவம் மாறிக்கொண்டே இருக்கிறது.
நாடகத்தில் வரும் ஆண்டாளின் ஒரு கவிதை-
என்புருகியின வேல்நெடுங் கண்கள்
இமைபொருந்தா பலநாளும்
துன்பக்கடல்புக்கு வைகுந்தனென்பதோர்
தோணிபெறாது உழல்கின்றேன்
அன்புடையாரைப் பிரிவுறுநோயது
நீயுமறிதி குயிலே
பொன்புரை மேனிக்கருள கொடியுடை
புண்ணியனை வரக் கூவாய்.

Comments are closed.