சூரர்பதி கவிதைகள்

[ A+ ] /[ A- ]

download (31)

1.வலசை

======

பன்னெடுங்காலமாக விதிக்கப்பட்டிருப்பது இந்தப்பாதைதான்

எனக்கும் இந்த சூரியனுக்கும்

சத்தியத்தைத் தேடும் பாதையற்ற பயணமில்லை

பிழைப்பு நாடும் அன்றாடம்தான்

ஒரு நாளும் ஒரு குழந்தைக்கும் கையசைத்ததில்லை

வழித்துணையாய் ஒருவரும் ஏற்பில்லை

எதையும் பிரசவிக்காத நிலங்களின் மௌனம் திகைப்பூட்ட

காலை முதல் மாலை வரை

மலைகளை கலைத்து அடுக்குகிறேன்

எருக்கிலையில் ஓளிந்திருக்கும் சீமத்தம் வண்டுகளைத் தவிர

வழியெங்கும் இறைந்து ஓலிக்கும் சீத்தளாங் குருவிகளைத்தவிர

ஆறுதலாய் முளைத்துள்ள புற்களைத் தவிர

ஆயிரமாயிரம் பார்வைக்கரங்களை வீசீக்கொண்டேதான் செல்கிறேன்

பாழடைந்த வீடுகளின் இண்டு இடுக்கின் இருளைத் தாண்டி

பார்வைக்கரங்கள் பீதிக்குள்ளாகித் திரும்புகின்றன

பள்ளிகளின் கோரஸும்

கோயில்களின் பஜனையும்

கட்சிகளின் கோஷங்களும்

வானை முட்டி என்னை எட்டுகிறது

நீர் வற்றியும் காத்திருக்கும் கொக்காய்

என்னினிந்த பாதைதான்

எத்தனை குழிகள் மேடுகள் பள்ளங்கள் சரிவுகள்

அன்றாடங்களை அன்றாடங்களே அன்றாடமும் உற்பவிக்குமிந்த

சூரியனை துணைக்கழைத்து

ஓரேயோரு நாளாவது சுடுகாட்டில் வண்டியை நிறுத்தி

கரமைதுனம் பழக வேண்டும் – அப்போதாவது இந்த

வாழ்வு சுவாரசியமளிக்கிறதா என்று.


2. யாப்புக்குள் அடங்கா வாழ்வு

1

கண்ணில் நிறையுது வானம் – அதன்

கீழே உறைவது அடவி – அதன்

உள்ளிருந்து கேவுவது மயிலின் அகவல்

ஓரத்தே தெரிவது ஒரு குளம்

அங்கே துணிகளை வெளுப்பது வண்ணாத்தி

ஆங்கே அலை உசுப்பி கெளுத்தி – ஓரத்தே

நுணல் நிரம்பி ஓய்வெடுப்பது நீர்ப்பாம்பு

2

யாப்புக்குள் அடங்கா வாழ்வு

துள்ளத் துவள

தற்செயலாய் அணில் பிள்ளையை

பிடித்து விட்டது காகம்

கால்களுக்குள் இடுக்கி

குதறிக் குதறி

இதோ இந்த நண்பகலை

உண்டு பசியாறத் தொடங்கிவிட்டது

3

இதோ இந்தக் கவிதையின்

தாழ்வான மின்கம்பியில் கூடுகட்டி

அந்தரத்தில் ஊசலாடும் சிலந்திதான் என்ன செய்யும்

மழை பிசுபிசுத்து தூறி

இருள் கவியும்

இந்த மாலை ஒரு சாம்பல்மேடு

வயதேறிய பறக்க இயலா கினிகோழியே

மரத்தின் மேலிருந்து துயர சிம்பொனி ஒலிக்கத் தொடங்கிவிட்டது

முள்காட்டில் கைவிடப்பட்ட பூனைக்குட்டியாய்

இந்த இரவுக்கு இதுபோதும்

இதயத்தின் மீது பாறாங்கல்லை ஏற்றி வைக்க

4

என் செல்வக்குழந்தையே

இனிய பொன்வண்டே

செல்வ மூசே

பிரிய தேசமே

உன்னை அருகணைந்து விட்டேன்

பதறாதே உன்னைச் சமீபிப்பேன்

உன் பிஞ்சுப்பாதம் தொட்டுத்தூறுவேன்

அதுவரை கண்ணுறங்கு மகளே

சுழிக்கும் உன் அதரச் சுனையில் மீள

வரும் வழியில்தான் பார்த்தேன்

எனையீன்ற குட்டி நாயொன்றை

இந்தத் தார்ச்சாலை கூளமாக்கி புசிப்பதை

==

Comments are closed.