’ரிஷி’ (லதா ராமகிருஷ்ணன்)யின் கவிதைகள்

[ A+ ] /[ A- ]

download (14)

பெயர்ப்பலகைகளுக்கு அப்பால்….

பின்கட்டிலிருந்த மராமரத்தில் வழக்கம்போல்

துள்ளிவிளையாட வந்த குட்டி அணிலைத்

தடுத்துநிறுத்தினாள்

கத்துக்குட்டிப் பெண்ணொருத்தி.

வீட்டின் உரிமையாளர்கள் மாறிவிட்டார்களாம்.

?இனி நான் சொல்லும் நேரத்தில்தான்

மராமரம் பக்கம் வரவேண்டும் தெரியுமா?

என்னிடம் அனுமதி பெற்றே இதில் ஏறவேண்டும்.

வருபோதெல்லாம் எனக்கு ‘சலாம்’ போடவேண்டும்.

உன் புட்டத்தை ஆட்டியாட்டி நடனமாடி

என்னை மகிழ்விக்கவேண்டும்.

இதிலுள்ள பழத்தை என்னைக் கேட்காமல் பறிக்கக் கூடாது;

இன்னொரு மரத்தின் பழத்தைக் கவ்வி வந்து

இதில் அமர்ந்து கொறிக்கக்கூடாது.

தெரியுமா? தெரியுமா? தெரியுமா….? வென

அடுக்கிக்கொண்டே போனவளை

துடுக்காகப் பார்த்தச் சொன்னது குட்டி அணில்.

வீட்டுரிமையாளர் காட்டுரிமையாளரல்ல;

காட்டிற்கும் மரத்திற்கும்

பெயர்ப்பலகைகளுக்கு அப்பாலான வாரிசுமையாளர்கள்

நாங்கள்.

வாலுள்ள என்னிடமே வாலாட்டுகிறாயே –

எதற்கிந்த வீண்வேலை?

என் முதுகிலுள்ள மூன்றுகோடுகளுக்கும்

மராமரங்களுக்கும் உள்ள பந்தத்தைப்

புரிந்துகொள்ள முயன்றுபார்.

முடியவில்லையென்றால்

முசுக்கொட்டைப் பழம் பறித்துவருகிறேன்

தின்றுபார்.

download (43)


மராமரமும் மராமத்துவேலையும்

இரு மரமென நின்றிருந்த உடல்களுக்கிடையில்

பெருகிக்கொண்டிருந்தது

சிற்றோடையோ

சாகரமோ

சுட்டெரிக்கும் எரிமலைக்குழம்போ…

கண்விரியப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த கேனச்சிறுக்கியொருத்தியின்

காணெல்லைக்கு அப்பாலான

மாயவெளியொன்றில்

அவ்விரு தருக்களும் என்னென்னவோ பறவைகளின்

சரணாலயமாய்,

கிளைகளும், இலைகளும் காய்கனிகளுமாய்

உயிர்த்திருந்தன வண்ணமயமாய்.

சட்டென்று அற்புதங்கள் நிகழ்த்திவிட முடியும்

மாயக்கோல்கள் சில

அவற்றின் வேர்களில் இடம்பெற்றிருப்பதை

பிறரால் காணவியலாது.

போலவே அவளாலும்.

வண்டுதுளைத்த கர்ணன் மடிவலியை

வாழ்ந்துதான் அனுபவிக்கமுடியும்.

புகைப்படக்கருவிக்குள் சிறைப்பிடிக்கவியலாக்

காலத்துணுக்குகளை

தன் சிறுபிள்ளைத்தனமான செயல்களால்

கோர்க்க முடியுமென்று நம்பியவள்

தன் அகன்ற விழிகளால் அத இரண்டு மரங்களையும்

திரும்பத் திரும்பப் படமெடுத்துக்கொண்டிருக்கிறாள்

பலகோணங்களில்.

வானில் வட்டமிட்டுக்கொண்டிருந்த புள்ளினங்களால்

வந்திறங்க முடியவில்லை.

விதவிதமாய்க் கீச்சிட்டன.

அண்ணாந்துபார்த்தவள்

துப்பாக்கியால் சுட்டுத்தள்ளுவதுபோல் அவற்றையும்

படம்பிடிக்கத்தொடங்க

அலறியடித்து அப்பால் சென்றுவிட்டன பறவைகள்.

’இவள் காலைக் கட்டெறும்பு கடிக்காதா’ என்று

ஆற்றமாட்டாமல் முனகிக்கொண்டிருந்திருக்கக்கூடும்

அடிவேர்கள்.

இளந்தென்றல் வீசினாலே போதும் _

இருமரங்களின் கிளைகளும், இலைகளும் உரசிச் சிலிர்க்க

வழிபிறக்கும்……

கேனச்சிறுக்கியோ தன்னை யொரு காங்க்ரீட் தடுப்பாக

நடுவில் நிறுத்துக்கொண்டு

இருமரங்களின் நீளமான கிளைகளை

எக்கியெக்கித் தேடி

அவற்றைப் பிணைத்து முடிச்சிடப் பிரயத்தனப்படுகிறாள்

முழுமனதுடனோ முக்காலுக்கும் கீழான மனதுடனோ…

அவள் இழுக்க

சில இலைகள் கிழிபடுகின்றன

சில கிளைகள் முறிந்துவிடுகின்றன.

வார்தாப் புயலால் விழுந்தாலும்

ராட்ஷஸ ரம்பத்தால் வெட்டுப்பட்டுச் சரிந்தாலும்

சாவு நிச்சயம்தானே….

இரண்டு மரங்களையும் வெட்டி

ஒன்றின் மீது ஒன்றைக் கிடத்தி

இணைத்துவிட முடியுமே என்ற விபரீத எண்ணத்தில்

கோடரியைக் கொண்டுவந்துவிடுவாளோவென

விசனப்பட்டுப்பட்டு

என்றைக்குமாய் பட்டுப்போய்க்கொண்டிருக்கிறது

இரண்டிலொன்று.

Comments are closed.