தீர்ப்பு மூலம் : பிரான்ஸ் காஃப்கா ஆங்கிலம் : இயான் ஜான்ஸ்டன் [ Ian Johnston ] – தமிழில் : தி.இரா.மீனா

[ A+ ] /[ A- ]

kafka

kafka

அது வசந்தகாலத்தின் அழகிய ஒரு ஞாயிறு காலைப் பொழுது.இளைஞனான வியாபாரி ஜார்ஜ் பெண்டர்மென் முதல்மாடியிலுள்ள தனது சிறிய அந்தரங்க அறையில் உட்கார்ந்திருந்தான்.தாழ்வான ஆற்றுப் பகுதியை ஒட்டி நீண்டதாக மிக மோசமாகக் கட்டப்பட்ட கட்டிடம் அது.அவற்றின் உயரத்தையும் ,நிறத் தையும் மட்டும் வைத்தே ஒன்றிலிருந்து ஒன்றைப் பிரித்தறிய முடிபவை. அவன் அப்போதுதான் வெளிநாட்டிலுள்ள தன் இளம்பருவத்து நண்பன் ஒருவ னுக்கு கடிதம் எழுதிமுடித்திருந்தான்.எழுதும் மேஜையில் கையை ஊன்றி ஜன்னல் வழியாக ஆறு,பாலம்,கண்ணுக்குத் தெரிகிற பசுமையான குன்றுகள் ஆகியவற்றை நிலையின்றிப் பார்த்தபடி கடிதத்தை ஒட்டினான்.

வீட்டில் தனக்கு சாதகமான நிலையில்லாததால் அங்கிருப்பதை வெறுத்து சில வருடங்களுக்கு முன்பு ரஷ்யாவிற்கு ஓடிப்போன தன் நண்பனை நினைத்துப் பார்த்தான்.இப்போது அவன் பீட்டர்ஸ்பர்க்கில் ஒரு தொழில் நடத் துகிறான். தொடக்கத்தில் நன்றாக நடந்த தொழிலில் இப்போது தள்ளாட்டம் இருப்பதால் மிக அபூர்வமாக ஊருக்கு வரவேண்டிய தன் நிர்பந்த நிலையை வருத்தமாகச் சொல்லியிருக்கிறான். வெளிநாட்டில் வேலை செய்வதால் எந் தப் பயனுமில்லை என்ற எண்ணம் அவனுக்குள் எழுந்தது.தனது இளம்பருவ நாட்களிலிருந்து அவனுக்கு நினைவிலிருந்த அந்தமுகம் இப்போது தாடியால் மறைக்கப்பட்டு,தோல் வெளிறி, நோயாளி போன்ற தன்மையைத் தந்தது. அவன் சொன்னதுபோல அவனுக்கு அந்தக் காலனியில் தன் நாட்டு மனிதர் கள் என்று சொல்லிக் கொள்ள யாருமில்லாமல் உள்ளூர்க் குடும்பங்களோடு அத்தனை நெருக்கமின்றி தன்னை ஒரு நிரந்தர பிரம்மச்சாரியாக நினைத்துக் கொண்டான்.

அப்படிப்பட்ட ஒரு மனிதனுக்கு உதவி எதுவும் செய்யமுடியவில்லை.வருத் தம் தெரிவிப்பதைத் தவிர என்ன எழுதமுடியும்.மீண்டும் வீட்டிற்கு வரச் சொல்லி அறிவுரை சொல்லலாமா,பழைய நட்பை,உறவுகளை புதுப்பித்துக் கொள்ள – உண்மையில் அதைத் தடை செய்யமுடியாது. தன் வாழ்க்கையை இங்கே அமைத்துக் கொள்ள ,நண்பர்களின் உதவியை நாட அறிவுரை சொல் லலாமா?அப்படிச் சொல்வதும் அவன் நிலையைத் திரும்ப எடுத்துச் சொல்வ துதானே—யாரோ சொன்னது போல அது அவனை மிகுதியாகக் காயப்படுத்த லாம்—அவனுடைய முன்னாள் முயற்சிகள் வெற்றியடையாமல் போனதைச் சொல்லி அவன் அவற்றை விட்டு விட்டு வரவேண்டும், எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு திரும்பும் போது அவனை ஊதாரியாக எல்லோரும் பார்ப்பார்கள். அவனுடைய நண்பர்கள் மட்டும் புரிந்து கொள்வார்கள். குடும்பத்துடன் தங்கி யிருந்து வெற்றிபெற்ற நண்பர்களின் பேச்சிற்குப் பணிந்து வயதுவரம்பு கடந் தவனாக இருக்கவேண்டிய நிலைவரலாம்.அவனைக் குறை சொல்லியவர்க ளுக்கு இது சாதகமாகி விடுமல்லவா?அவனைத் திரும்ப ஊருக்கு வரச்சொல் வது சரியான முடிவாக இருக்காமல் போகலாம்—அவனால் தன் ஊர் நிலை யைப் புரிந்து கொள்ளமுடியாது.அறிவுரைகளால் வெறுப்படைந்த அவன் நண்பர்களைப் பிரிந்திருந்தாலும் வெளிநாட்டிலிருப்பதே சரி ஜார்ஜ் தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டான்.

2

ஆனால் அவர்களின் அறிவுரையை ஏற்று இங்கு வந்து மன அழுத்தமடைந்து– வேண்டுமென்றே இல்லை,ஆனால் அவனுடைய சூழ்நிலையால் – நண்பர்களு டனோ ,நண்பர்களில்லாமலோ ,வாழ்க்கையோடு இணங்க முடியாமல் ,வெட் கமடைந்து ,உண்மையில் நாடோ,நண்பர்களோ இல்லாமல் வருந்துவதை விட இப்போது இருப்பது போலவே வெளிநாட்டில் இருப்பது உசிதமல்லவா? அவ னால் உண்மையாகவே இங்கு வந்து முன்னேற முடியுமா?

இந்தக் காரணங்களுக்காக, உண்மையை அப்படியே வெளிப்படுத்த முடியாமல் நட்பை கடிதங்கள் மூலமாகத் தொடர்ந்துகொண்டு, தனக்கு நெருக்கமானவர் களிடம் எவ்விதத் தடையுமின்றி பேசலாம்.நண்பன் வீட்டை விட்டுப் போய் மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகிவிட்டன.ரஷ்யாவில் உள்ள நிலையற்ற அர சியல் பிரனைகள் காரணமாகத் தன்னால் வரமுடியவில்லை என்று பொருத் தமில்லாத காரணத்தை அவன் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறான். ஆயிரக்கணக் கான ரஷ்யர்கள் உலகம் முழுவதும் அமைதியாகப் பயணம் செய்து கொண்டி ருக்க சிறிய வியாபாரியான அவன்சில நாட்கள் கூட வரமுடியவில்லை என் பது ஏற்கமுடியாததுதான்.

ஆனால் இந்த மூன்றுவருடங்களில் ஜார்ஜின் வாழ்க்கையில் பெரிய மாற்றங் கள் நிகழ்ந்துவிட்டன.இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பான தாயின் மரணத்திற் குப் பிறகு ஜார்ஜ் தன் தந்தையோடிருந்தான்.அவனுடைய நண்பனுக்கு அச் செய்தி தெரிந்து கடிதத்தில் தன் இரங்கலைத் தெரிவித்திருந்தான். வெளி நாடுகளில் அது போன்ற நிகழ்வு அத்தனை வருத்தத்தை உள்ளாக்காது என்ப தால் அவன் எழுதிய கடிதம் உணர்ச்சியற்று இருந்தது.ஆனால் அந்தச் சமயத் திலிருந்து ஜார்ஜ் தன் தொழிலையும், பிற விவகாரங்களையும் தீர்க்கமான முடிவோடு கையாளத் தொடங்கியிருந்தான்.ஜார்ஜ் தனக்கெனத் தனியாகத் தொழில் தொடங்கக் கூடாதென்பது அப்பாவின் எண்ணம்.தவிர அம்மா உயிரு டனிருந்த வரை தொழிலில் அவன் எந்தஅபிப்ராயம் சொன்னாலும் அப்பா அதற்குத் தடை சொல்பவராக இருந்தார்.அம்மாவின் மறைவிற்குப் பிறகு தொழிலில் இருந்தாரெனினும் ஒருவிதத் தளர்ச்சி அவரை ஆட்கொண்டது; அதிர்ஷ்டம் அவர்கள் பக்கம் திரும்பியது.அது மிக அரியதுதான்.இந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் எதிர்பார்க்காமல் தொழில் நல்லவளர்ச்சி அடைந்தது. வேலை யாட்களின் எண்ணிக்கை இரண்டு பங்காக அதிகரித்தது.வருமானம் பெருகி யது. இன்னும் வரப்ப்போகும் வருடங்களில் அது பெருகும் என்பதில் சந்தேக முமில்லை

அவனுடைய நண்பனுக்கு இந்த மாற்றங்கள் பற்றியெல்லாம் தெரியாது. இரங் கல் கடிதத்தில் ஜார்ஜ் ரஷ்யாவில் குடியேறவேண்டும் என்ற தன் விருப்பத் தைத் தெரிவித்திருந்தான்.ஜார்ஜ் செய்யும் தொழில் செயின்ட்பீட்டர்ஸ்பர்க் கில் நன்றாக வளரக் கூடியது என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தான்.அவன் குறிப்பிட்டி ருந்த அந்த நல்ல வளர்ச்சியை இப்போது இங்கேயே ஜார்ஜின் தொழில் பெற்றிருந்தது. ஆனால் ஜார்ஜுக்கு தன் தொழில் ரீதியான வளர்ச்சியை நண்ப னுக்கு தெரியப் படுத்த விருப்பமில்லை.தவிர இவ்வளவு தாமதமாக இப்போது அதைச் சொல்வது நிஜமாகவே வினோதமாகவே இருக்கும்

அதனால் ஜார்ஜ் மிக முக்கியமற்ற விவரங்களை மட்டும் நண்பனுக்கு அமை தியான ஞாயிற்றுக் கிழமையில் எழுதிய கடிதத்தில் தெரிவித்தான். தானில் லாத காலத்தில் ஊரில் நடந்தவைகள் தெரியாமல் தனது ஊரைப் பற்றிய கற்பனையில் அவன் வாழப் பழகிக் கொண்டு விட்ட நிலையை ஜார்ஜ் மாற்ற விரும்பவில்லை.

3

அதிகப் பரிச்சயமில்லாத ஒருவனின் நிச்சயதார்த்தம் குறித்து நண்பனுக்கு ஜார்ஜ் விரிவாகக் கடிதங்கள் எழுதினான்.ஜார்ஜின் எதிர்பார்ப்புக்கு மாறாக நண்பன் அந்த விஷயத்தில் ஈடுபாடு காட்டத் தொடங்கினான்.

ஆனால் ஒரு மாதத்திற்கு முன்னால் தனக்கு ப்ரீடா பிராண்டன்லெட் என்ற பெண்ணோடு தனக்கு நடந்த நிச்சயதார்தத்தை எழுதி மன்னிப்பு கேட்பதை விட இப்படியான சில விஷயங்களை எழுதுவதை விரும்பினான்.தபால் மூல மாக நண்பனுக்கு வித்தியாசமான கடிதங்கள் எழுதியது குறித்து அடிக்கடி தன் காதலியிடம் பேசியிருக்கிறான்.”அப்படியென்றால் அவர் நம் திருமணத்திற்குக் கண்டிப்பாக வர வாய்ப்பில்லை.என்றாலும் உங்கள் எல்லா நண்பர்களையும் சந்திக்கும் உரிமை எனக்கிருக்கிறது ”என்று அவள் சொன்னாள்.”நான் அவ னைக் கஷ்டப்படுத்த விரும்பவில்லை.என்னைத் தவறாகப் புரிந்து கொள் ளாதே.ஒருவேளை அவன் வரலாம் என்று நான் நினைக்கிறேன்.ஆனால் கண் டிப்பாக அவன் என்னைப் பார்த்து பொறாமைப்படலாம். மகிழ்ச்சியின்றி தனி யாக வர நேர்ந்தது பற்றி தனக்குள் பொறுக்க இயலாமல் வருந்துவான்.

“தனியாக—உனக்கு அதன் அர்த்தம் புரிகிறதா?”

ஆனால் நம் திருமணம் பற்றி அவர் வேறு வழியில் தெரிந்து கொள்ள முடி யாதா?”

ஆமாம் .அது உண்மை.என்னால் அதைத் தடுக்க முடியாது.ஆனால் அவன் வாழ்க்கை வசதிகளைப் பார்க்கும் போது அது இயலாதது என்றுதான் தோன் றுகிறது.”

“ஜார்ஜ், உங்களுக்கு அப்படியான நண்பர்களிருந்தால் நீங்கள் நிச்சயதார்த்த் ததிற்கு உடன்பட்டிருக்கக் கூடாது.””சரி,நாங்களிருவரும் தவறுக்குரியவர்கள் தான்,ஆனால் இப்போது எந்த மாறுபாடும் ஏற்படுவதை நான் விரும்ப வில்லை.” என்று சொல்லி முத்தமிட்டான்.”ஆனாலும் இது எனக்கு வருத்தம் தருகிறது.”என்றாள் அவள்.தன் நண்பனுக்கு எல்லாவற்றையும் தெரிவிப்பதில் எந்தத் தவறுமில்லை என்று அவன் நினைத்தான்.”இப்படித்தான் நான்.அவன் என்னை அப்படித்தான் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும்”என்று தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டான்.”நட்பு என்பதற்காக நான் இன்னொரு மனிதனாக என்னை செதுக் கிக் கொள்ள முடியாது.”

உண்மையில் அவன் தனக்கு நடந்த நிச்சயதார்த்தம் பற்றி நண்பனுக்கு எழு திய விரிவான கடிதத்தில் குறிப்பிட்டிருந்தான்.”மிக அழகான ,முக்கியமான இந்த விஷயத்தை கடைசியில் எழுதுவதற்காக நான் வைத்திருக்கிறேன். பணக்காரக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பரீடா பிராண்ட்ன்பெல்டுவை மணக்கப் போகிறேன்.நீ போனதற்குப் பின்னால அவர்கள் குடும்பம் இங்கு குடியேறியது. எனவே அவர்களை உனக்குத் தெரிய வாய்ப்பில்லை.என் காதலியைப் பற்றி இன்னும் விளக்கமாகச் சொல்ல எனக்கு வாய்ப்புகளுண்டு.நான் அதிர்ஷ்டமா னவன் என்று இப்போது உனக்குத் தெரிந்தால் போதும்.நம் நட்பைப் பொறுத்த வரையில், இன்று நீ சந்தோஷமானவனாக இருக்கிறாய் என்பது எனக்கு மிக்க மகிழ்ச்சி தருகிறது.என்காதலி தன் அன்பைத் தெரிவிக்கச்சொன்னாள். உனக்கு அவள் விரைவில் கடிதம் எழுதுவாள்.சாதாரணமாக ஒரு பிரம்மாச்சாரிக்கு கிடைக்காத வகையில் உனக்கு ஓர் அருமையான பெண் தோழியாக இருப் பாள்.இங்கு நீ திரும்பி வருவதைத் தடுக்கும் வகையில் உனக்கு பல பிரச்னை கள் உண்டு என்றெனக்குத் தெரியும்.ஆனால் ஒரு நண்பனின் திருமணத் திற்காக அவைகளையெல்லாம் தூக்கியெறிந்து விட்டு வருவது உனக்குச் சரியான வாய்ப்பாக இருக்குமல்லவா?ஆயினும் உனக்கு நல்லதென்று தெரிவதைக் கவலைப்படாமல் செய்”

ஜார்ஜ் ஜன்னலைப் பார்த்தபடி நீண்ட நேரம் இந்தக் கடிதத்தோடு தனது எழுதும் மேஜையில் உட்கார்ந்திருந்தான்.தனக்குத் தெரிந்த ஒருவன் தன் நிலையைப் பாராட்டுவான் என்பது குறித்து அவனுக்குச் சந்தேகமாக இருக்க. தன்னை மறந்து சிரித்த வண்ணமிருந்தான்

4

கடைசியில் அந்தக் கடிதத்தை பையில் வைத்துக்கொண்டு தன் அறையிலி ருந்து வெளியேவந்து ,எதிராக இருந்த தந்தையின் அறைக்குப் போனான். அவன் அங்குபோய்ப் பல மாதங்களாகிவிட்டன.அவன் அங்கு போகவேண்டிய அவசியம் இதுவரை ஏற்படவில்லை.ஏனெனில் அவன் தந்தையை அலுவலகத் தில் பார்த்து விடுவான்.தினமும் இருவரும் ஒரே ஹோட்டலில்தான் மதியச் சாப்பாடு சாப்பிடுவார்கள்.மாலையில் இருவரும் அவரவருக்கு பிடித்தமான தைச் செய்வார்கள். பெரும்பாலான நேரங்களில் ஜார்ஜ் தன் நண்பர்களுடன், அல்லது தன் காதலியுடன் இருப்பான்.எனினும் இரவில் ஹாலில் இருவரும் அவரவர் செய்தித்தாளை வைத்துக் கொண்டு உட்கார்ந்திருப்பார்கள்.

அந்தக் காலைநேரத்திலும் தந்தையின் அறை இருட்டாக இருப்பதைப் பார்த்து ஜார்ஜ் வியப்படைந்தான்.மிகக் குறுகியதாக இருந்த முற்றத்தின் மறு பகுதி யில் உயர்வாக எழுந்திருந்த சுவர் அப்படி நிழல் விழக்காரணமாக இருந்தது. அவனுடைய தாய் பலவிதமாக அலங்கரித்து வைத்திருந்த பொருட்களின் ஞாபகம் எழும்படியாக இருந்த அந்தஅறையில் ஜன்னலோரத்தில் ஒரு கண்ணுக்கு முன்னால் செய்தித்தாளை வைத்து ,தலையைச் சாய்த்து உட் கார்ந்து தந்தை படித்துக்கொண்டிருந்தார்.அங்கிருந்த மேஜையில் இருந்த மீதமான காலைஉணவு அவர் அதிகம் சாப்பிடவில்லை என்று சொல்லியது.

ஓ,ஜார்ஜ்,” கூப்பிட்டபடி அவர் அவனருகில் வந்தார்.நடந்து வந்தபோது அவ ருடைய கனமான இரவு உடை அவரை முழுவதுமாகச் சுற்றியிருப்பது போலி ருந்தது.”இன்னும் என் அப்பா பேராற்றல் நிறைந்தவர்தான்” ஜார்ஜ் தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டான்.

“பொறுக்க முடியாத இருட்டு அங்கே” என்று சொன்னான்.

“ஆமாம், மிக இருட்டாகத்தானிருக்கிறது”அப்பா பதிலளித்தார்.

“நீங்கள் ஜன்னல் கதவுகளையும் மூடி விட்டீர்கள்?”

“எனக்கு அதுதான் பிடிக்கிறது.”

“வெளியில் வெம்மையாக இருக்கிறது.”தான் முன்பு சொல்லியதைத் தொடர் வது போலப் பேசிவிட்டு அவன் உட்கார்ந்தான்.

அப்பா காலை உணவுத் தட்டை எடுத்து சுத்தம் செய்துவைத்தார்.

“செயின்ட் பீட்டர்ஸ்பர்க்கிற்கு நான் என் நிச்சயதார்த்த விவரத்தை அனுப்பி யிருக்கிறேன் என்று உங்களிடம் சொல்ல வந்தேன்”அடிக்கடி மறந்து போகும் தநதைக்கு நினைவுபடுத்த விரும்பியவனாக ஜார்ஜ் அதைச் சொல்லிவிட்டு தன் பாக்கெட்டிலிருந்து ஒரு கடிதத்தை வெளியே இழுத்து பின்பு திரும்பவும் உள்ளே வைத்தான்.
“ஏன் பீட்டர்ஸ்பர்க்கிற்கு? ”தந்தை கேட்டார்.

“என் நண்பனுக்கு “சொல்லிவிட்டு அவர் கண்களை ஊடுருவிப் பார்க்க முயன் றான்.’தொழில் என்று வரும்போது அவர் மிக வித்தியாசமானவர்”என்று நினைத்தான்.மார்பில் கையைக் கட்டிக் கொண்டு எப்படி உட்கார்ந்திருக்கிறார்.

“ஆமாம், உன் நண்பனுக்கு ”அழுத்தமாகச் சொன்னார்.

“அப்பா,முதலில் என் நிச்சயதார்த்தத்தை அவனிடம் சொல்லவேண்டாமென் றுதான் நினைத்தேன்.இதற்கென்று காரணம் எதுவுமில்லை.அவன் வித்தியாச மானவன் என்று உங்களுக்கே தெரியும்.தனிமையில் வாழும் அவனுக்கு இது தெரிய வாய்ப்பில்லையென்றாலும் மற்றவர்கள் மூலமாக தெரிந்துவிடும் என்று நான் எனக்குள் சொல்லிக் கொண்டேன். அதை என்னால் தடுக்கவும் முடியாது.ஆனால் ஒருபோதும் என் மூலம் அவனுக்குத் தெரியக் கூடாது என்று நினைத்தேன்.”

“இப்போது நீ அதைப் பற்றி வித்தியாசமாக நினைக்கிறாய்?” அப்பா கேட் டார்.ஜன்னலின் கீழே செய்தித்தாளையும் ,அதன் மேல் தன் மூக்குக் கண்ணா டியையும் வைத்து கைகளால் மூடிக் கொண்டார்.

“ஆமாம், இப்போது நான் அதை மறுபரிசீலனை செய்கிறேன்”

5

அவன் என்னுடைய நல்ல நண்பனாக இருந்தால் என்னுடைய நிச்சயதார்த்தம் அவனுக்கும் மகிழ்ச்சியளிக்கும் என்று எனக்குத் தோன்றியது.அதனால் அவனி டம் சொல்வதற்கு இனி எனக்குத் தயக்கமில்லை.

“ஜார்ஜ், நான் சொல்வதைக் கேள்.இந்த விஷயத்தை விவாதிக்கத்தான் என்னி டம் நீ வந்திருக்கிறாய்.அது உன்னுடைய நல்லஇயல்புதான்.ஆனால் நீ இப் போது முழு உண்மையையும் சொல்லவில்லையென்றால் அதனால் எந்த,எந் தப் பயனுமில்லை.பொருத்தமில்லாத விஷயங்களை இங்கு பேச எனக்கு விருப்பமில்லை.அம்மாவின் மறைவிற்குப் பிறகு இங்கு சில மோசமான நிகழ்வுகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன.அதைப் பற்றி பேசுவதற்கான நேரம் நாம் எதிர்பார்த்ததைவிடச் சீக்கிரமாக வந்திருக்கிறது.தொழிலில் எந்தப் பிரச் னையும் இல்லை ,அது என்னைக் காப்பாற்றுகிறது. என்னிடமிருந்து எதுவும் மறைக்கப்படவில்லை.—அதே சமயத்தில் எனக்குப் பின்னால் நடக்கிறது என்று சொல்லவும் நான் தயாரில்லை.—என்னிடம் இப்போது பலமில்லை,என் ஞாபக சக்தி குறைந்து கொண்டிருக்கிறது, பெரும்பாலான விஷயங்களில் என்னால் கவனம் செலுத்த முடியவில்லை.முதலாவதாக ,இயற்கை தன் வேலையைக் காட்டுகிறது,இரண்டாவதாக அம்மாவின் மரணம் உன்னைவிட எனக்குப் பெரிய அடி.ஆனால் நாம் இப்போது இந்தக் கடிதத்தைப் பற்றிப் பேசுவதால் ஜார்ஜ் ,உன்னைக் கெஞ்சிக் கேட்டுக்கொள்கிறேன், என்னை ஏமாற்ற வேண் டாம்.இது ஓர் அற்பமான விஷயம், பேசக் கூடிய பெரிய விஷயமில்லை. அத னால் என்னை ஏமாற்றாதே. உனக்கு நிஜமாகவே பீட்டர்ஸ்பெர்க்கில் இந்த நண்பன் இருக்கிறானா?” அப்பா கேட்டார்.

ஜார்ஜ் சங்கடத்தோடு எழுந்து நின்றான்.”நாம் என் நண்பனை மறந்துவிடு வோம்.ஆயிரக்கணக்கான நண்பர்கள் இருந்தாலும் என் அப்பா ஸ்தானத்தை மாற்ற முடியாது.நான் என்ன நினைக்கிறேன் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? நீங்கள் கவனமாக உங்களைப் பார்த்துக் கொள்ளவில்லை.ஆனால் முதுமை தன் வேலையைக் காட்டுகிறது.தொழிலில் நீங்கள் எனக்கு மிக முக்கியமான வர்.-உங்களுக்கும் அது நன்றாகத் தெரியும்.-ஆனால் தொழில் உங்கள் உடல் நலத்தைப் பாதிக்குமென்றால், அது நடக்காமல் நான் நாளையே அதை மூடி விடுவேன்.உங்களுக்காக ஒரு புதிய வாழ்க்கைச் சூழலை நாம் உருவாக்க வேண்டும் ஆனால் முழுவதும் வித்தியாசமானதாக மாற்ற வேண்டும்.நீங்கள் இங்கு இருட்டில் உட்கார்ந்திருக்கிறீர்கள்.ஹாலில் நல்ல வெளிச்சமிருக்கிறது உங்கள் உடல்நலத்தைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்கு பதிலாக நீங்கள் காலை உணவைச் சரியாகச் சாப்பிடுவதில்லை.காற்று வரும் ஜன்னலின் அருகே உட் கார்ந்து கொண்டால் உங்கள் உடலுக்கு நல்லது.இல்லை, அப்பா! நான் மருத்து வரை அழைத்து வருகிறேன்..அவருடைய அறிவுரைப்படி நடப்போம்.உங்கள் அறையை மாற்றி விடலாம்.நீங்கள் முன்னறைக்கு வந்து விடுங்கள்.நான் இங்கு வந்துவிடுகிறேன்.உங்களுக்கு எந்தச் சிரமும் இருக்காது.எல்லாம் உங்க ளுடன் வந்து விடும். ஆனால் எல்லாவற்றிற்கும் ஒரு நேரமிருக்கிறது.நான் இன்னும் சிறிது நேரத்தில் உங்களுக்குப் படுக்கை போடுகிறேன்.உங்களுக்கு முழு ஓய்வுதேவை.வாருங்கள்,உடை மாற்ற உதவுகிறேன்.அல்லது இப்போதே முன்னறைக்குப் போக விரும்புகிறீர்களா. இப்போது என் படுக்கையில் நீங்கள் படுத்துக் கொள்ளலாம்.அது சரியாக இருக்கும்.”

நரைமுடியைக் கோதிக் கொண்டிருக்கும் அப்பாவின் மிக அருகில் ஜார்ஜ் நின்றான்.

“ஜார்ஜ்,” அழுத்தமாக அசையாமல் அப்பா கூப்பிட்டார்.

ஜார்ஜ் உடனே அவரருகில் மண்டியிட்டு உட்கார்ந்தான்.அவருடைய பெரிய கூர்மையான விழிகள் தன்னை வெறிப்பதை உணர்ந்தான்..

உனக்கு நண்பனென்று யாரும் பீட்டர்ஸ்பெர்க்கில் இல்லை.எப்போதும் கேலி பேசுபவனாகவே இருக்கிறாய். என்னிடம் கூட உன்னால் விளையாடாமலி ருக்க முடியவில்லை.எப்படி உனக்கு ஒரு நண்பன் அங்கிருக்க முடியும்? என்னால் நம்பவே முடியவில்லை.”

6

“ஒரு கணம் சிந்தித்துப் பாருங்கள், அப்பா” ஜார்ஜ் சொன்னான்.அப்பாவை சாயும் நாற்காலியிலிருந்து எழுந்து நிற்க வைத்து அவர் இரவு ஆடையை களைந்தான்.அவர் வலிமையற்றுப் போய் நின்றிருந்தார்.”என் நண்பர்கள் என்னைப் பார்க்க வந்து மூன்று ஆண்டுகளாகிவிட்டன.குறிப்பாக அவனை உங்களுக்குப் பிடிக்காதென்பது எனக்கு இன்னமும் நினவிலிருக்கிறது.என் அறையில் இரண்டுமுறை அவன் உட்கார்ந்திருந்த போதும் நான் நீங்கள் அவனைச் சந்தித்து விடாதபடி பார்த்துக் கொண்டேன்.அவனை நீங்கள் வெறுப் பது எனக்கு நன்றாகத் தெரியும்.அவனுக்கென்று சில வினோதமான குணங்க ளுண்டு.பின் ஒருநாளில் நாள் நீங்கள் அவன் பேச்சைக் கவனித்தும், தலை யாட்டியும்,கேள்விகள் கேட்டும் அவனிடம் நன்றாகப் பேசினீர்கள்.எனக்கு மிகப் பெருமையாக இருந்தது.நினைத்துப் பார்த்தால் அது உங்களுக்கு ஞாபகம் வரலாம்.அப்போதுதான் ரஷ்யப் புரட்சி பற்றிய வியப்பான கதைகளை அவன் நமக்குச் சொன்னான்.உதாரணமாக ,கீவியில் அவன் தொழில் பயணம் மேற்கொண்டபோது ஒரு கலவரத்தைப் பார்க்க நேர்ந்தது. மாடியில் நின்று கொண்டிருந்த பாதிரியார் ஒருவர் சிலுவையைத் தன் உள்ளங்கையில் வைத்து அறுத்துக்கொண்டு கூட்டத்தைப் பார்த்து வேண்டிக் கொண்டதைச் சொல்லலாம்.நீங்கள் கூட அந்தக் கதையை அடிக்கடி சொல்வீர்கள்.

இதற்கிடையே ஜார்ஜ் கவனமாக அப்பாவை உட்காரவைத்து அவருடைய ஆடைகள்,காலணி எல்லாவறையும் மெதுவாகக் களைந்தான்.அவருடைய உள்ளாடைகள் அவ்வளவு சுத்தமாக இல்லாமலிருப்பதைப் பார்த்து தான் அவரைக் கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டதை உணர்ந்தான். அப்பாவை இது மாதியான விஷயங்களில் கவனித்துக் கொள்ள வேண்டியது தன் பொறுப்பு என்றுணர்ந்தான்.தன் காதலியிடம் அப்பாவின் எதிர்காலம் பற்றி இன்னமும் அவன் விவரமாக எதுவும் பேசவில்லை.அவர் தனியாக பழைய குடியிருப்பி லேயே தங்கிக் கொள்வாரென்று அவர்கள் நினைத்துக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால் இப்போது அவரைத் தன்னுடனே வைத்துக் கொள்ளும் உறுதியான முடிவுக்கு வந்துவிட்டான்.மிகக் கூர்மையாக கவனித்தால் அவன் தன் அப்பா விடம் இப்போது எடுத்துக் கொள்ள விரும்பும் கவனம் எப்போதோ எடுக்கபட்டி ருக்க வேண்டுமென்பது புரியும்.அவரைத் தூக்கிக் கொண்டு படுக்கையறைக் குப் போனான்.படுக்கையை நோக்கி அவன் சென்றபோது அப்பா தன் கழுத் தில் அணிந்திருந்த சங்கிலியை இறுக்கப் பிடித்திருப்பதைப் பார்க்க முடிந்தது. படுக்கையில் அவரைக் கிடத்த முடியாதபடி அந்தச் சங்கிலியை அவர் இறுகப் பற்றியிருந்தார்.

ஆனால் படுக்கையில் அவரைக் கிடத்தியவுடன், எல்லாம் இயல்பாகத் தெரிந்தது.அவர் தானாகவே தோள்வரை போர்வையை இழுத்துப் போர்த்திக் கொண்டு ஜார்ஜைப் பார்த்தார்.

“உங்களுக்கு அவனை ஞாபகமிருக்கிறதில்லையா?’அவரை உற்சாகப்படுத்தும் பாணியில் தலையை ஆட்டியபடி ஜார்ஜ் கேட்டான்.

“நான் நன்றாகப் போர்த்திக் கொண்டிருக்கிறேனா?”தன் பாதங்களைச் சரியாக மூடமுடியாதது போலக் கேட்டார்.

“படுக்கையில் படுத்தவுடன் தெம்பாகத் தெரிகிறதல்லாவா?”கேட்டபடி போர் வையைச் சரிசெய்தான்.

“நான் நன்றாகப் போர்த்திக் கொண்டிருக்கிறேனா?”அந்தக் கேள்விக்குத் தனக்கு கண்டிப்பாக பதில் கிடைக்க வேண்டுமென்பது போல மீண்டும் கேட்டார்.

“உம். இப்போது ஒய்வெடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.”

’இல்லை,” ஜார்ஜின் பதிலைத் தடுப்பது போலக் கத்தினார்.

7

போர்வையை முழு வேகத்தோடு இழுத்து படுக்கையின் மீது விழும்படி எறிந் தார்.கம்பியை ஒரு கையால் பிடித்துக் கொண்டு ”நீ மூடி மறைக்கப் பார்க் கிறாய்–நான் சிறுபிள்ளை போலாகி விட்டேன் என்றெனக்குத் தெரியும்.—ஆனால் இன்னும் மோசமாகிவிடவில்லை.இவ்வளவுதான் எனது பலமென்றா லும் அது உனக்குப் போதும், உனக்கு அதிகமானதும் கூட. ஆமாம்,எனக்கும் உன் நண்பனைத் தெரியும்.மகனாக என் மனதுக்கு நெருக்கமானவன் என்று உனக்குத் தெரியும்.அதனால்தான் பல வருடங்களாக அவனுக்கு நீ துரோகம் செய்கிறாய்.ஏன்? நான் அவனுக்காக அழவில்லை என்று நினைக்கிறயா? அதனால்தான் உன் அறையை சாத்திக்கொண்டு முடங்கிக் கிடக்கிறாய்.—யாரும் உன்னைத் தொந்திரவு செய்யக் கூடாது. முதலாளி எப்போதும் பிஸி—அந்த வழியில்தான் இரண்டு முகம் கொண்ட நீ ரஷ்யாவுக்குக் கடிதங்கள் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறாய்.ஆனால் அதிர்ஷ்டவசமாக ஒரு தந்தைக்கு தன் மகனை உற்று நோக்கக் கற்றுத்தர வேண்டியதில்லை.அசைய முடியாத அளவுக்கு அவன் மேல் நீ அழுந்த உட்கார்ந்து விட்டதாக நினைத்து, அந்தத் தருணத்தில் திருமணம் செய்து கொள்ள முடிவு செய்துவிட்டாய்!”

அப்பாவின் பயம்தரும் மாயத் தோற்றத்தை ஜார்ஜ் பார்த்தான். பீட்ட்ர்ஸ்பெர்க் கிலுள்ள நண்பனைப் பற்றி திடீரென்று அப்பா நன்றாகத் தெரிந்து கொண்ட விவரம் அவன் கற்பனைக்கு எட்டமுடியாததாக இருந்தது.ரஷ்யாவைப் பற்றிய விரிவான எண்ணத்தில் அவர் தொலைந்து போயிருப்பது தெரிந்தது. இழந்து விட்ட தொழிலில் அவரைப் பார்க்க முடிந்தது.சிதைந்த அவரது அலமாரிக ளில் தகர்ந்து கிடந்த பொருட்கள், உடைந்து சிதறிய பொருட்கள் எல்லாம் கிடக்க வெறுமையாய் நின்று கொண்டிருந்தார்.ஏன் அவர் அவ்வளவு தூரம் போக வேண்டும்!

“ஆனால் என்னைப் பார்”அப்பா கத்தினார்.ஜார்ஜ் அவரருகில் தன்னை மறந்து ஓடத் தொடங்கிய போது அவர் பேச்சில் திக்கல் வந்தது.”அவள் உன்னைத் தன் வசப்படுத்தியதால் நீ மயங்கி யாருடைய இடையீடுமின்றி அவள் வச மானாய்–அம்மாவின் நினைவை மறந்தாய்.உன் நண்பனுக்குத் துரோகம் செய் தாய், அசையமுடியாதபடிக்கு அப்பாவைப் படுக்கையில் கிடத்தினாய். ஆனால் அவரால் அசையமுடியும்.,முடியாதா அவரால்?”அவர் எந்த ஆதரவுமின்றி எழுந்து நின்று கால்களால் உதைத்துக் கொண்டார். உள்ளொளியால் பிழம்பு போல இருந்தார்.

ஜார்ஜ் தன்னால் இயன்ற வரை அவருக்கு வெகு தொலைவில் நின்றிருந் தான். நீண்ட நாட்களாகவே எல்லாவற்றையும் மிக நுணுக்கமாக உற்றுநோக்க அவன் முடிவு செய்திருந்தான்.அதனால் பின்னால், மேலிருந்து தொடர்பில் லாமல் கூட ஏற்படுகிற தாக்குதல் அவனை ஆச்சர்யப்படுத்தாது. பல காலத் திற்கு முன்பு எடுத்திருந்த –மறந்து போன முடிவு இப்போது ஊசியின் காதில் சிறிய நூலை வைத்திழுப்பது போல நினவுக்கு வந்தது.

“ஆனால் இப்போது உன் நண்பனுக்கு துரோகம் செய்யப்படவில்லை.அவ்வப் போது நடப்பவற்றைச் சொல்லிவிடுகிற பிரதிநிதியாக நான் இங்கிருக்கிறேன்.” தன் ஆட்காட்டிவிரலை முன்னும் பின்னும் அசைத்தபடி தன் கருத்தை உறுதி யாகச் சொன்னார்.

நீங்கள் நகைச்சுவை நடிகர்தான்!”ஜார்ஜால் அப்படி அழைப்பதை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.அது எவ்வளவு தவறானது என்றுஅவன் உடனே உணர்ந்து தன் நாக்கை கடித்துக் கொண்டான்.,ஆனால் அது மிக காலதாமதமான உணர்வு என்று தெரிந்து அவன் கண்கள் வலியில் உறைந்தன.

8

“ஆமாம்,சரிதான் நான் நகைச்சுவையாளனாகத்தான் இருக்கிறேன்! நகைச் சுவை! சரியான வார்த்தை!வயதான துணையற்ற அப்பாவிற்கு வேறு என்ன ஆறுதல் இருக்க முடியும்?சொல்—பதில் சொல்லும் என்னுடைய அருமை மகன் நீ— என் அறையில் என்ன மீதமிருக்கிறது,துன்பப்படுத்தும் விசுவாச மில்லாத ஊழியர்கள் ,என் நரம்புகளில் இவை ஊடுருவி இருக்க எனக்கென்று என்ன மீதமிருக்கிறது?நான் உருவாக்கித் தந்த தொழிலை வைத்துக் கொண்டு என் மகன் உலகம் முழுவதும் மகிழ்ச்சியாகச் சுற்றிவருகிறான், தந்தை யிடமிருந்து வெகுதூரம் விலகி இறுகியநிலையில்!என்னிடமிருந்து வந்த உன்னை நான் நேசிக்கவில்லை என்று நீ நினைக்கிறாயா?”

“இப்போது வளைந்து அவர் முன்னால் வருவார்”என்று ஜார்ஜ் நினைத்தான். அவர் இப்போது கீழே விழுந்து சிதறி விட்டாலென்ன ஆகும்!”இந்த வார்த்தை கள் அவன் மண்டைக்குள் பரவிக் கொண்டிருந்தன.

அவன் அப்பா முன்னால் வளைந்தார் ,ஆனால் விழவில்லை.ஜார்ஜ் அவர் எதிர்பார்த்தது போல அருகில் வராததால் அவர் தானாகவே நிமிர்ந்து நின்றார்.

“நீ இருக்குமிடத்திலேயே நில். எனக்கு உன் உதவி தேவையில்லை!உனக்கு இங்கு வந்து நிற்க இன்னமும் பலம் இருப்பதாக நீ நினைக்கிறாய்.அதுதான் உன் விருப்பமும் கூட. ஆனால் உன் எண்ணம் தவறாக இருந்தால் ! நான் இப்போதும் உன்னைவிட பலமானவன்.நான் பின்வாங்குபவனாக ஒரு வேளை இருந்தாலும் உன் தாய் கொடுத்த பலமெனக்கு அதிகமென்பதால் உன் நண்ப னுடன் அற்புதமான உறவுத் தொடர்பிலிருக்கிறேன். உன் வாடிக்கையாளர்க ளும் என் சட்டைப் பையில்தான்!”

“அவர் சட்டையில் பாக்கெட் கூட வைத்திருக்கிறார்!”ஜார்ஜ் தனக்குள் சொல் லிக் கொண்டான்.தன்னுடைய இந்த அபிப்பிராயத்தால் அவரை உலகின் முன் கேலிக்குரியவாராக ஆக்கிவிடமுடியும் என்று நினைத்தான்.இந்த நினைவு ஒரு கணம்தான் ஏனெனில் அவன் எல்லாவற்றையும் தொடர்ந்து மறந்து கொண்டிருந்தான்

“உன் காதலியுடன் சேர்ந்து என் வழியில் நீ குறுக்கிட்டுப் பார்!நான் அவளை உன்னிடமிருந்து விசிறியடித்து விடுவேன்-எப்படி என்று உனக்குத் தெரியாது.”

ஜார்ஜ் அதை நம்பமுடியாதவன் போல முகத்தைச் சுளித்தான்.அவர் ஜார்ஜின் முகத்தைப் பார்த்துவிட்டு தான் சொன்னது உண்மை என்பது போல ஜார்ஜின் முகத்தைப் பார்த்தார்

“உன் நண்பனுக்கு நிச்சயதார்த்தம் குறித்து எழுத வேண்டுமா என்று கேட்டுக் கொண்டு இன்று எப்படி என்னிடம் வேடிக்கை காட்டுவது போல வந்தாய். முட்டாளே,அவனுக்கு எல்லாம் தெரியும்,முன்பாகவே தெரியும்!அவனுக்கு நான் தொடர்ந்து எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன்,ஏனெனில் நீ எழுதும் பொருட் களை என்னிடமிருந்து வாங்க மறந்து விட்டாய்.அதனால்தான் அவன் வெகு காலமாக இங்கு வரவில்லை.உன்னைவிட அவனுக்கு எல்லாம் நூறு மடங்கு தெரியும். வலது கையில் படிப்பதற்காக அவன் என் கடிதங்களை வைத்துக் கொண்டு இடது கையால் உன் கடிதங்களைப் படிக்காமல் சுருட்டிக் கசக்கு கிறான்.”

உற்சாகத்தின் வேகத்தில் தன் முழங்கையை தலைக்கு மேல் வைத்து “அவ னுக்கு ஆயிரம் மடங்கு விஷயங்கள் நன்றாகத் தெரியும்”என்றார்.

“பத்தாயிரம் மடங்கு” தன் அப்பாவை முட்டாளாக்கும் பாணியில் அவன் சொன்னான்.

“இந்த மாதிரியான கேள்வியோடு வருவாய் என்று தெரிந்து பல ஆண்டு களாக நான் உன்னை கவனித்து வருகிறேன்.எனக்கு வேறு எதிலோ கவனம் இருக்கிறதென்று நினைத்தாயா?நான் செய்தித்தாள் வாசிக்கிறேன் என்று நினைத்தாயா?பார் !”அவனை நோக்கி அவர் செய்திதாளைத் தூக்கி எறிந்தார்—அது ஜார்ஜ் கேள்விப்பட்டிராத மிகவும் பழைய ஒரு செய்திதாள்.

“பக்குவம் அடைவதற்கு எவ்வளவு காலமாக காத்திருந்தாய்!உன் தாயின் மரணம் வரைக்கும். இந்த மகிழ்ச்சியான நேரத்தை அனுபவிக்க அவளில்லை.

9

’உன் நண்பன் ரஷ்யாவில் அழிந்து கொண்டிருக்கிறான்—மூன்று ஆண்டுக ளுக்கு முன்பே தூக்கி எறியப்பட வேண்டியவன்.நான்—என் விஷயங்கள் எப்படியாகி விட்டன பார். நீ அதன் மீது கண்வைத்துவிட்டாய்”

“அதனால் எனக்காக நீங்கள் காத்திருந்தீர்கள் ”ஜார்ஜ் கேட்டான்.

“முன்பே நீ அதை மறைமுகமாகச் சொல்ல நினைத்தாய். ஆனால் இப்போது அது பொருத்தமற்றது.” என்று சிறிதுயோசனைக்குப் பிறகு இரங்கலான தொனி யில் சொன்னார்

“வெளியுலகில் என்ன நடக்கிறதென்று இப்போது உனக்குத் தெரிந்து விட்டது. இதுவரை உன்னைப் பற்றித்தான் உனக்குத் தெரியும்!அடிப்படையில் நீ அப்பா விக் குழந்தையாகத்தான் இருந்திருக்கிறாய்,ஆனால் அடிப்படையில் நீ கொடு மையான மனிதனாகவும் இருக்கிறாய். அதனால் இதைப் புரிந்து கொள்: தண்ணீரில் மூழ்கி இறக்கும் தண்டனையை நான் உனக்கு அளிக்கிறேன்!”

அந்த அறைக்குள்ளேயே தான் துரத்தப்படுவது போல ஜார்ஜ் உணர்ந்தான். அவனுக்குப் பின்னால் அப்பா படுக்கையில் விழும் பெரும் சத்தம் காதில் கேட்க அவன் போய்விட்டான்.சாய்ந்த நிலையிலிருந்த படிக்கட்டுகளில் மோதும் வேகத்தில் அவன் இறங்கிய போது இரவிற்கு முன்பாக வீட்டைச் சுத்தம் செய்ய வந்த வேலைக்காரியைப் பார்த்தான்.

யேசுவே!”கத்திவிட்டு தன் முகத்தை துணியால் மூடிக்கொண்டாள். ஆனால் அவன் அதற்குள் அவளைக் கடந்துவிட்டான்.வெளிகேட்டைப் பாய்ந்து, திறந்து சாலையின் எதிரிலிருந்த தண்ணீரை நோக்கி ஓடினான். பசியான மனிதன் உணவை வெறியோடு பறிப்பது போல வேலியை இறுக்கிப் பிடித்தான். இளமையில் உடற்பயிற்சி வல்லுனன் போல் இருந்து பெற்றோர்களுக்கு மிகப்பெருமை சேர்த்தவன். வேலியின் அருகே வரும் மோட்டார் வண்டி கண் ணில்பட அதன் ஒலியில் தான் விழும் சப்தம் ஒடுங்கி விடும் என்ற எண் ணத்தில் தன்னுடைய பிடியை மெல்லத் தளர்த்தினான்.”அன்பான பெற்றோர் களே,நான் எப்போதும் உங்களை நேசிக்கிறவன் “என்று சொல்லிக் கொண்டே மூழ்கினான்.

பாலத்தின் மேல் அந்த நேரம் முடிவில்லாத நீண்ட போக்குவரத்து தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது.

——

Comments are closed.