பூந்தளிராட, பொன்மலர் சூட (பன்னீர் புஷ்பங்கள், 1981) – ஆனந்த்

[ A+ ] /[ A- ]

download (14)

 

இளையராஜாவின் இசைமொழி எனக்கு மிகவும் பரிச்சயமான ஒன்று. பரவலாகக் கேட்கப்படும் பாடல்களை நானும் பரவலாகக் கேட்டிருக்கிறேன். பாடிக்கொண்டு திரிந்திருக்கிறேன். இந்த பரிச்சயம்தான் என்னால், என்னைப் போன்ற உங்களால், இளையராஜாவின் பாடல்களை, இசைத்துணுக்குகளை, (எடுத்துக்காட்டாக) லுட்டோஸ்லாவ்கியின் இசையைவிட வெகு இயல்பாக ஏற்றுக்கொள்ள வைக்கிறது.

 

Forget all. பின்பு நான் இசையைக் கோர்க்க ஆரம்பித்ததிலிருநது இளையராஜாவின் பாதிப்பு ஏதுமில்லாமல் இயல்பாகவே விலகியிருக்கிறேன். இசையில் என் தொடக்கப்புள்ளி வேறு, என் கவனம், பிரச்சினைகள், வழிமுறைகள் எல்லாம் எனக்கானவை. தனியானவை. எடுத்துக்காட்டாக நான் ‘ட்யூன்’களாக யோசிப்பதில்லை. டியூன் என் இசையின் அடிப்படை அலகு அல்ல.

 

ஆக என் வழியில் நான் இசை பற்றிய ஒரு புரிதலை உருவாக்கிக்கொண்டிருக்கிறேன். இப்போது நான் ‘பூந்தளிராட’ போன்று ஒரு பாட்டைக் கேட்கும்போது, படைப்பாளியின் காலணிகளைப் போட்டுக்கொண்டு பாட்டுக்குள் உலவத்தோன்றுகிறது.

 

 

ஊட்டி. கான்வெண்ட். பதின்ம வயதுப் பையன் – பெண். காதல்.

 

டைரக்டர் சொன்ன சிட்சுவேசனில் முக்கிய வார்த்தைகள் இவைதான். ஊட்டியை சுற்றிக் காட்டுவார்கள். அந்தப் பையனுக்கும் பெண்ணுக்கும் காதல் அரும்புவது, பதின்ம வயதின் குறும்பு, துடிப்பு.

 

பாட்டில் காதலின் அழகு, இனிமை, நளினம் இருக்க வேண்டும். + சிறு வயதின் தேடல்,  enegry, துள்ளல், fun, excitement.

 

விளையாட்டு.

 

இளையராஜா விளையாடிவிட்டார் :-)

 

https://www.youtube.com/watch?v=p1eplC5zWxE

 

 

பாட்டில் புதுமையை (மேற்குறிப்பிட்ட காராணங்களுக்காக) கொண்டுவர புது வகையான, exciting/fun சப்தங்களைச் சேர்த்திருக்கிறார். preludeன் தொடக்கத்தில் வரும் தாளம், கீபோர்ட், கிட்டாரின் குறிப்பிட்ட ஒலிகள், அவற்றின் சவுண்ட் எஃபெக்ட்ஸ்.

 

அதற்காக முழுக்க முழுக்க experimentalஆன சப்தங்களையே போட்டு நிரப்ப முடியாது. (One flew over the cuckoo’s nestன் தொடக்க இசை என்றால் செய்யலாம்) பாட்டு standardஆனதாக இருக்க வேண்டும். அதனால் புதுமையான ஓசை, கோர்வைகளுடன், வழமையான, அழகான – இனிமையான – அதே சமயம் safeஆன ஓசை/துணுக்குகளையும் சேர்த்திருக்கிறார். தேவையான அளவு துடிப்பான ரிதம் கித்தார், ட்ரம்கள், புல்லாங்குழல், பியானோ…

 

Preludeன் ஆரம்பத்தில் மிகப்புதுமை. இந்த மாதிரியான கற்பனை ஒரு குறிப்பிட்ட மனநிலையிலிருந்து திடீரென உதிப்பது. சுரீரென வருமே கோபம், அது போல, உள்ளிருந்த ஒரு குவிந்த கணத்தில் கட்டுப்பாடில்லாமல், அதே தம்மை இழுத்துக்கொண்டு வருவது. ஆழ்ந்த சிந்தனையில் ஒரு புதிரை விடுவிக்கையில் நடுவில் கிடக்கும் ஒருநிலை.

 

அது பாட்டில் முதல் 10 நொடிதான் (இந்த வீடியோவில் 20 நொடி வரை). அதற்குள் prelude 2 அடுக்குகளைத் தாண்டி வந்துவிட்டது. பொங்கிவரும் அருவி இப்போது தெளிவான ஆறாகும் நேரம். இப்போது ட்ரம்ஸ் எல்லாம் சேர்ந்து கொண்டு ஒரு நேர்த்தியான அடுக்கு. இதைப் படைத்தது பொங்கி வரும் மனநிலையல்ல. அமைதியான, யோசிக்கும் இசைஞனின் மூளை. Balance.

 

பூந்தளிராட…

 

பல்லவி ஆரம்பிக்கிறது. ஆண் குரல்.

 

பூந்தளிராட…

 

அழகாக, வருடும் தொனியுடன் ஆரம்பிக்கிறது. இது ஒரு கதை சொல்பவனின் குரல். ‘பூந்தளிராட, பொன் மலர் சூட’ என ஒரு வர்ணனையுடன் ஆரம்பிக்கிறது. வர்ணனையாக இருப்பதால்தானோ என்னவோ பாடகர் கதை சொல்பவராகிறார். இவர் 3ம் நபர். காட்சியில் வரும் காதலனல்லர்.

 

அஅஅ ஒஒஒ அஅஅ ஒஒஒ கோரஸ் இளையராஜாவின் குறும்பு. இது நான் குறிப்பிடும் experimental element. அவ்வப்போது வழக்கமான கோரஸாகவும் மாறும். balance. இதே போல முதல் interludeல் (இணைப்பிசை) நடுவில் அவர்கள் பியானோ வாசிக்கும் காட்சி. அதில் வரும் பியானோவின் ஓசை அந்த காலகட்டத்தில் வந்த கீபோர்டில் வினோதமான sound effectஉடன். 1981ல் அது மிகப்புதுமையாக இருந்திருக்கும். உடனே அழகான, ஆனால் அவ்வளவு வினோதமில்லாத துணுக்குகளின் தொடர்ச்சி.

 

காதலை ஏற்றும் காலையின் காற்றும்…

 

நாயகியின் குரல் பாட்டில் முதன்முறையாக ஒலிக்கிறது. இது மூன்றாம் நபரின் குரலல்ல. காதலில் கிறங்கும் பெண்ணின் குரல். personal. intimate.

 

கோடிகள் ஆசை கூடிய போது…

 

இந்த ஆண் குரல் இனி மூன்றாம் நபரின் குரலல்ல. வர்ணனை இல்லை. ஒரு வேளை சரணத்தின் டியூன் இதற்கு ஒத்துழைக்கிறதோ? ஏன் பல்லவியில் இந்த பர்ஸனல் டச் இல்லை?

 

பூந்தளிராட…

 

பெண் குரல் முதல்முறையாகப் பல்லவியின் வரிகளைப் பாடுகிறது. அதே வர்ணனைப் பல்லவி, ஆனால் இது அந்த சின்னப் பெண்ணின் குரல். யாரும் கதை சொல்லவில்லை. அவள் தன் காதலனுடன் வாஞ்சை கொண்டிருக்கிறாள்.

 

காட்சியிலும் இசையிலும் இது வரை நிறைய விளையாட்டு. அஅஅ ஒஒஒ. ஆனால் ஒரு இசைகோர்ப்பவருக்கு இரண்டு melodic lineகளைக் கைகள் கோர்த்து ஆடவிடுவது போல் அலாதியான இன்பம் தரும் விளையாட்டு ஏதுமில்லை. இரண்டாவது இணைப்பிசையில் கித்தாரும் போஸும் உச்சஸ்தாயியிலும் கீ்ழ்ஸ்தாயியிலும் கைகள் பிணைத்து காதல் நடனம் புரிகின்றன. (ரயில் காட்சி). கண்கள் பார்த்துக்கொள்கின்றன. உள்ளம் வரை ஊடுருவும் பார்வைகள்.

 

(3:09) காதல் பருவம் முடிந்தது. இளையராஜா மணம் முடித்து வைக்கிறார். ஊட்டி. கான்வெண்ட். எதோ சர்ச்சில் திருமணம் நடக்கிறது.

3.26 தேனிலவு ஆரம்பம். bassல் புதுப்புது அனுபவங்கள். புல்லாங்குழலில் பட்டாம்பூச்சிகள் சிறகடிக்கின்றன.

 

இளையராஜாவின் continuity பிரமிக்கத்தக்கது. தொடர்ச்சியான இசை-மனதிலிருந்து எழும் தொடர் வாசங்கள். வெட்டி ஒட்டி சரிபார்க்கப்படாதவை. இயல்பான நடை. மோஸார்ட்டுடையது போல. (ரஹ்மானுடைய தொடர்ச்சியை பெத்தோவனுடயதுடன் ஒப்பிடலாம்). சுஜாதாவின் நடை போல.

 

ஆனால் இந்த தொடர்ச்சிக்குப் பின்னால் லாஜிக் ஏதும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. ஒரு ப்ரெலூடிலோ, இண்டர்லூடிலோ அடுத்தடுத்த துணுக்குகள் எந்த அடிப்படையில் பிணைக்கப் பட்டுள்ளன என்பதற்கு விடை ஏதும் கிடைக்காது. ஸ்டூடியோவில் இசைஞர்கள் கிட்டார், புல்லாங்குழல், வயலின் என வைத்துக் கொண்டு காத்திருப்பது காரணமாக இருக்கலாம். resource management. ஆளுக்கொரு பீஸ் போட்டு இந்தாங்க புடிச்சுக்கங்கன்னு கொடுப்பதாயிருக்கலாம்.

 

 

இரண்டாவது இண்டர்லூட் தாண்டி கடைசி சரணத்தை நான் கேட்பதில்லை. தமிழ்ப்பாடல்களில் இரண்டாவது சரணத்தில் ஒன்றும் புதிதாக இருப்பதில்லை, வரிகளைத் தவிற. அதே டியூன், அதே ஃபில்லிங்க் துணுக்குகள்.

 

பூமலர்த் தூவும் பூ மரம் நாளும்…

ஆண் குரலின் தொனியில் தெள்ளத்தெளிவான மாற்றம். இது அந்த விடலைப் பையன்தான்.

 

பூமழை தூவும் பொன்னிற மேகம்…

பெண் குரல், அன்பில் திளைத்திருக்கிறார்.

 

ஏங்கிடுதே.. (ஆண் ஏங்குகிறார், ஆனால்)

என் ஆசை எண்ணம் — இறங்கி பூலோகத்துக்கு வந்துவிடுகிறார்.

 

(ஆண்) பூந்தளிராட…

ஹனிமூன் முடிந்துவிட்டது. ஊர் திரும்ப ரயிலேறியாச்சி.

 

(பெண்) சிந்தும் பனி வாடைக்காற்று…

மனதெல்லாம் பூரிப்பு. கணவனின் தோளில் தலை சாய்கிறார். ரயில் கிளம்பிவிட்டது.

 

Comments are closed.