உடைதல்மிதக்கும் மாயை ( கவிதை ) மனுதீரன் ( அறிமுகக் கவிஞர் )

[ A+ ] /[ A- ]

images (1)

உடைதல்மிதக்கும் மாயை.

பொதுமையின் விதிகளை கடந்து
கண்ணாடிக் கிளாஸ் மீதான காட்சி எண்ணத்தின் இறுதி நிமிடத்தில்
காலவினைகளுக்காக
மாயையை உடைத்திருக்கிறது

நிமிடத்தின் முதுகின் வழியாக பேராற்றலுடையதான
காலம் ஓடிச் செல்கின்றது
காலத்தை சூட்சும இருழுக்குள்
கலந்து கொண்டு எதிரே இருந்த
டெபிள் ஃபேன் கிளாஸ்ஸிலினுள்ள
நீரின் தணிகத்திலிருந்து

தன்னை அசைக்கிறது

அந்த கதவை யாரோ அசைப்பதிலிருந்து
கறுப்புத்திரவம் தாங்கிய வார்த்தைகளில்
தன்னைத்தானே சபித்துத் திரும்புகிறது
மோட்சதுணிக்கைகளுக்குள்

பெண்டுலவிதி
இரச்சலுடனான தேவ வார்த்தைகளும்
அணுவின் இறுதி சிறியதில் நுளைகிறது

மாயை துகளின் பருமன் பெரும்
வேகத்தை இன்னும் சுவாசித்து என் ஆதி கலத்தில் நிறைகிறது

காட்சி சுயங்கள் இன்றிய நினைவுகளால்
இறுக்கம் பெற்றிருக்கிறது

இதோ!!
அந்த மாயை உடைக்கும் தன்மையில்
கிளாஸ் தண்ணீரும்
பாதி மூடிய கதவும்
இரைகின்ற டேபிள்ஃபேன்
இவை போதுமானதாக இருக்கிறது

மாயைக்கு எந்த தத்துவார்த்தங்களும்
அனுபவங்களும் தேவையற்றதுதான்
செயல்கள் பயனற்றதென்றானது
கதவும் தண்ணீரும் ஃபேனும் இருந்தாலும்
அதிகம்தானே மாயை உடைக்க.

Comments are closed.