ஒரு ஒப்பீடு / தமிழில் அரவக்கோன்

[ A+ ] /[ A- ]

download

Comparison of the recently discovered Amazonmachy with the Mahishasura mardani Maamallapuram panel by Carmel Berkson appeared in Lalit Kala Number-23/1988

Carmel Berkson / Born-1924/American Sculptor/Confered Padmashri Award in 2010

இஸ்ரேல் நாட்டின் வடக்குக் கடலோரப் பகுதியில் உள்ள டெல் மெவோரக் (Tel Mevorakh) என்னும் இடத்தில் செதுக்கப்பட்ட பூவேலைகள் கொண்ட கல்லினால் ஆன சவப்பெட்டி ஒன்று அண்மையில் (இருபது ஆண்டுகள் முன்னர்) அகழ்வாராய்ச்சியாளர் களால் கண்டெடுக்கப் பட்டது. இதன் காலம் 180 கி.பி. என்று கணிக்கப் படுகிறது. இக் கண்டுபிடிப்பு ஒரு முக்கியமான நிகழ்வு. இந்தக் கண்டுபிடிப்பு, இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கிரேக்க நாட்டுக்கும் இந்தியாவுக்கும் இடையில் நிகழ்ந்த கலாச்சாரப் பரிமாற்றங்களை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகின்றது. கிரேக்க-ரோம நாடுகளுடனான கலாச்சாரப் பரிமாற்றம் வட இந்தியாவிலும், தட்சிணப் பீடபூமியிலும் நிகழ்ந்தது பற்றி விரிவாகவும் நுணுக்கமாகவும் முன்னரே வரலாற்று அறிஞர்கள் ஆராய்ச்சி செய்துள்ளனர். ஆனால், அரபிக்கடல் வழியாக நிகழ்ந்த செழுமையான இவ்வகைப் பரிமாற்றங்கள் பற்றி விவரமான ஆராய்ச்சிகள் அதிகமில்லை. சென்னைக்கு அருகில் உள்ள மாமல்லபுரத்தில் புடைப்பு சிற்பமாக படைக்கப்பட்ட மஹிஷாசுரமர்த்தினி போர்க்காட்சியுடன் இந்தக் கல் சவப்பெட்டியில் காணப்படும் போர்க்காட்சியை ஒப்பிடும்போது இரு நிலங்களுக்கும் இடையில் நிகழ்ந்திருக்கும் கலாச்சாரக் கொடுக்கல் வாங்கல் பற்றின விவரங்கள் நமக்கு ஏராளமாகக் கிட்டுகின்றன

இந்தியாவுக்கும் (குறிப்பாகத் தென் இந்தியாவுக்கும்) மேலை நாடுகளுக்கும் இடையே நிகழ்ந்த வர்த்தக, கலாச்சாரப் பயணங்களால் பல்லவர் ஆட்சி காலத்தில் (கி.பி.7ஆம் நூற்றாண்டு) தமிழகச் சிற்பிகளுக்கு மேலைநாட்டு சிற்பப் படைப்பு சார்ந்த தெளிவான புரிதல் அவர்களின் படைப்புகளுக்குப் பேருதவியாக இருந்திருப்பது இவ்விரண்டின் ஒப்பீடு மூலம் தெரிய வருகிறது. இந்த மஹிஷாசுரமர்த்தினி சிற்பப்படைப்பு நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ நாம் குறிப்பிடும் கல் சவப்பெட்டியில் காணப்படும் அமெசோனா போர்க்காட்சியை உள்வாங்கிக் கொண்டிருப்பது தெரியவருகிறது. அது எவ்வாரெனில், அதன் கட்டமைப்பு, போரிடுவோரின் தோற்றங்கள், சிற்பம் வடிக்கப்பட்டுள்ள பாங்கு, சில அடிப்படை ஒத்திசைவு, படைப்புசிந்தனைக் கருப்பொருள் போன்றவை இரண்டு நிலங்களின் கலாச்சார பாதிப்பாக இருந்துள்ளது.

இவ்விரண்டு படைப்புகளையும் நாம் பின்வரும் விதமாக ஒப்பிடலாம்:

1- ஒட்டுமொத்தக் கட்டமைப்பு, சில உருவங்களின் தோற்ற அமைப்பில் காணப்படும் வியக்கத்தக்க ஒற்றுமை (போர்வீரர் அமைந்துள்ள விதம்).

2- இரண்டிலும் கருப்பொருள், நிகழ்ச்சி போன்றவை ஒத்திருத்தல், வடிவியல் (Geometrical) சார்ந்த அமைப்புகளின் ஒற்றுமை.

3- கருப்பொருள், போர்க்காட்சி.

4- இரண்டிலும் முன்வைக்கப்படும் அந்த அந்த நிலங்களின் வீரம் செறிந்த பெண்னை முழுமையாகப் போற்றும் விதமாக அமைந்துள்ள விதம்.

நாம் இவற்றை ஒவ்வொன்றாக இன்னும் விரிவாக நோக்குவோம்

1- இரண்டிலும் வெளிப்படையாகத் தெரியும் ஒற்றுமை, அவற்றில் காணப்படும் கட்டமைப்பும் போர்வீரர்களின் வடிவம் அமைந்துள்ள விதமும்தான். இரண்டிலும் நடுநாயகமாக அமைந்திருக்கும் பெண் கையில் உறுதியாகப் பற்றியிருக்கும் நீண்ட ஈட்டியுடன் தான் பயணிக்கும் விலங்கின்மீது விரைப்பாக அமர்ந்தவாறு போரிடும் பாங்கு. அவள் தன் முன்னே (போரிடும் இருவரும் ஒத்த உருவ அமைப்பு உள்ளவர்கள்) சற்றே பின்புறம் சாய்ந்து நிற்கும் ஆணுடன் போரிடுகிறாள். இருவருக்கும் இடையே உள்ள இடைவெளியில் மடிந்த வீரன் ஒருவன் கவிழ்ந்து வீழ்ந்து கிடக்கிறான். இந்த சவப்பெட்டிப் படைப்பு ஒன்றுக் கொன்று தொடர்புடையதான மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ள (இடது,மையம்,வலது) தொகுப்பு நெடுங்கால கிரேக்க போர் காட்சிச் சிற்ப மரபின் மூலமானது என்பதை நமக்குக் காட்டுகிறது. இந்தத் தொகுப்பு தொடக்கத்தில் அசிரிய கலைப்படைப்புகளிலும், பின்னர் கிரேக்கக் கலைப்படைப்புகளிலும், ஜாடி ஓவியங்கள், வெளிப்புறச் சுவர்கள், (Friezes) கல்லறைப் பெட்டிகள் போன்றவற்றில் பலவித தொடர் மாற்றங்களுடன் காணப்படுகின்றன.

இந்தியாவில் துர்க்கையும் எருமை வடிவ அரக்கனும் தொடக்கத்தில் வேறுவிதமாகவே அமையப்பெற்று வந்துள்ளன. சிலவற்றில் இரு உருவங்களும் (துர்க்கை, அசுரன்) இடைவெளியின்றி ஒரு கட்டமைபினுள்ளேயே நெருக்கமாகப் பொருத்தப்பட்டுள்ளன. நிற்கும் துர்க்கையின் காலடியில் கொல்லப்படும் அசுரன் (எருமை) அல்லது, துர்க்கையின் முன் குறுகிய உருவமாக போரிடும் அசுரன் என்னும் விதமாகவே வடிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், துர்க்கையும் ஏறத்தாழ சம பலமும் உருவமும் கொண்ட விதமாக எருமைத் தலையும் மனித உடலும் கொண்ட அசுரனும் பிரிக்கப்பட்ட இடைவெளியில் பொருதுவதை மாமல்லபுரத்தில் காணப்படும் புடைப்புச் சிற்பத்தில்தான் காணமுடிகிறது. எனவே, இதுதான் முதல்முதலாக இந்தியாவில் படைக்கப்பட்ட போர்க் காட்சி எனலாம்.

இவ்விரு படைப்புகளில் காணப்படும் சிக்கல் கூடிய கட்டமைப்பிலுள்ள ஒற்றுமையைக் காணும்போது இது தன்னிச்சையாக ஒரு இந்திய சிற்பியின் மனதில் (அல்லது சிற்பிகளின் குழுவில்) தோன்றியிருக்க வாய்ப்பில்லை என்னும் முடிவுக்கு வரவேண்டியுள்ளது. எவ்வாறெனில், இவ்வித பெண்வீராங்கனை தனது வாகனத்தில் பயணித்தவாறு ஆண் போராளியுடன் போரிடும் காட்சியை உருவகப்படுத்துவது ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே கிரேக்க நாட்டில் நிகழ்ந்துள்ளது. எனவே, வரலாற்றில் இது பெரும் முக்கியம் வாய்ந்த படைப்புச்சிறப்பு கொண்டது. மாமல்லபுரத்துச் சிற்பிகள் மேற்கிலிருந்துதான் இந்த வடிவமைப்புத் திறமையையும், கற்பனையையும் கடன் வாங்கியிருக்க வேண்டும்.

download (4)
போரில் காயமுற்று விழும் வீரர்கள், இறந்த வீரனின் உடல் போர்க்களத்தில் அமைந்துள்ள இடம், வீராங்கனை அமர்ந்திருக்கும் விலங்கு (புரவி/சிம்மம்) இரண்டிலும் ஏறக்குறைய ஒரே விதமான அமைப்புதான் காணப்படுகிறது. மாமல்லபுரத்து சிற்பத்தில் போர்க்களத்தின் நடுவில் தலைகவிழ்ந்து கீழேவிழும்விதமாக படைக்கப்பட்டுள்ள வீரனும் கிரேக்க படைப்பின் தாக்கம்தான். இந்திய சிற்பிகள் மேலை நாடுகளில் பயணித்தபோது உள்வாங்கிய படைப்பு சிந்தனை, அல்லது இந்தியாவுக்குப் பயணித்து இங்கேயே நிலை கொண்டு வாழ்ந்த யவன சிற்பக் கலைஞர்கள் தங்களது கட்டமைப்பு உத்தியை மாமல்லபுரத்து சிற்பிகளுடன் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கலாம். மாமல்லபுரத்துப் படைப்பு வணக்கத்துக்குரியதாக இல்லாத காலத்தில் வெளி நாட்டுச் சிற்பிகளைக்கூட நேரிடையாக சிற்பம் படைக்க அனுமதித்து இருக்கலாம்.

2- கடந்தகாலச் சிந்தனை வழியில் வடிவாகும் ஒரு படைப்புச்சிந்தனை நிலத்துக்கு நிலம் மாறுபடும். என்றாலும் இவ்விரண்டின் சிற்பக் கட்டமைப்பிலும் ஒரே விதமான வடிவியல் அமைப்புகளைக் காணமுடிகிறது. சிற்பி கல்பரப்பில் உளிகொண்டு செதுக்கும் முன்னர் வரையும் உருவக்கோடுகள் இரண்டிலும் பெரும் அளவில் ஒத்திருக்கின்றன. ஆயின் இது எப்படி நிகழ்ந்தது என்பதை விளக்குவது கடினம்.

3- மாமல்லபுரத்தில் உள்ள இந்தப் போர்க்காட்சி சிற்பத்தில் நாம் காணும் துர்க்கை தனது சிம்ம வாகனத்தில் அமர்ந்தபடி ஒரு போராளியாய் போர்க்களத்தின் நடுவே பகைவனை அச்சுருத்தும் விதமாய் வடிக்கப்பட்டுள்ளாள். இவ்விதமான போரிடும் துர்க்கை இந்தியாவில் இதற்குமுன்னர் எங்கும் காணப்படவில்லை. துர்க்கை சிங்கத்தின்மீது அமர்ந்தவாறு உள்ள காட்சி முன்னர் நாணயங்களிலும், வடைந்தியாவில் சிலையாகவும் காணப்படுகின்றன. போர்க்காட்சிகள் என்பவை காலாட்படை எதிரெதிராகப் பொருதுவதும், ஊர்வலம்போலவும், தனித்த இரு போராளிகள் மோதுவதும் போலத்தான் காட்சிப்படுத்தப் பட்டிருக்கின்றன. இந்திய புராணங்களில் பெரும் போர்க்காட்சிகள் நுணுக்கமாகவும் விரிவாகவும் விவரிக்கப்பட்டுள்ள போதிலும், சிற்பங்களில் அவை இடம் பெறவில்லை. இதிலிருந்து பல்லவர் ஆட்சியில் படைப்பதில் ஒரு புதிய அணுகுமுறைச் சிந்தனையை நோக்கி சிற்பிகள் நகர்ந்திருப்பது தெரிகிறது. அதன் விளைவாக, அவர்கள் மேலைநாட்டுப் படைப்புத்தியை வரித்துக் கொண்டார்கள். அதன்மூலம், தமது அரசனின் வலிமையை உள்ளடக்கியவிதமாக துர்க்கையின் வழியாக அதை பறைசாற்றிப் போற்றும்விதமாக இந்தச் சிற்பத்தைப் படைத்தார்கள்.

4- பல்லவ அரசன் தனது வலிமையையும் ஆளுமையையும் துர்க்கையின் போர்க்காட்சியில் தெளிவாக மக்களுக்கும் பகைவனுக்கும் சொல்கிறான். ஒரு அரசன் போரில் பெறும் வெற்றியை செழிப்பு பின்தொடர்கிறது. ஆனால் தோற்கும் அரசனின் நாடும் குடியும் அழிவைச் சந்திக்கின்றன. அல்லாமலும், கொற்றவை இந்த சிற்பத்தில் போரைத் தானே முன்னின்று வழிநடத்துகிறாள். எனவே போரின் முடிவு என்ன என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. இந்தக் கொற்றவையின் சிற்பம் இரண்டு செயற்பாடுகளை கூறுகிறது. ஒன்று அவளை வணங்குபவன் கொடுக்கும் உயிர்பலி; மற்றது, போரில் அவள் அரசனுக்கு வெற்றியையும் அதன்மூலம் நாட்டுக்கு வளத்தையும் செழிப்பையும் அளிப்பது.

இம்மாதிரி ஒரு போர்க்காட்சியை சிற்பத்தில் வடித்ததே அரசனின் கட்டற்ற அதிகாரத்தைப் பறைசாற்றவும், மக்களிடம் ஒரு அச்சத்தைத் தோற்றுவிக்கவும்தான் என்று உணரலாம். எனவே, பல்லவ சிற்பிகளின் கவனம் கிரேக்க படைப்பின் அமைப்பை நோக்கித் திரும்பி, பல்லவ சிற்பிகளுக்கு முன்மாதிரியாக அமைந்தது எனலாம். மேலும், தங்கள் இறை நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்த இந்த கிரேக்க போர்க்காட்சிச் சிற்பம் அவர்களுக்குப் பெருந்துணையாக இருந்திருக்கிறது.

அழகியல் பற்றின மாறுபட்ட விவரிப்பு

(A different narrative aesthetics-by G.Chandrasekar, Principal-Government College of Fine Arts, Chennai appeared in The Hindu 4th September 2007 Sunday Magazine Art. Translated from Tamil by Subashri Desikan)

லலித் கலா அகாதமி வெளியிடும் ‘லலித் கலா’ என்னும் இதழ் தொகுப்பில் (எண்.23 ஆண்டு-1988) அமெரிக்கப் பெண் சிற்பி ‘கார்மெல் பெர்க்சன் (Carmel Berkson) எழுதிய கட்டுரை ஒன்று காணப்படுகிறது. அக்கட்டுரையில் அவர் இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இஸ்ரேல் நாட்டில் மேற்கொள்ளப்பட்ட அகழ்வாராய்ச்சியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட சவப் பெட்டி பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார். அது கல்லினால் ஆன பூவேலைகள் கொண்டது. அதன் ஒரு வெளிப்புறச் பகுதியில் புடைப்புச் சிற்பமாக படைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு ‘அமெசோன்மாச்சி’ போர்க் காட்சியுடன் மாமல்லபுரத்தில் உள்ள மஹிஷாசுரமர்த்தினி சிற்பப் படைப்பை ஒப்பீடு செய்கிறார். ( அமெசோன்மாச்சி (Amazonmachy ) என்பது அமெசோன் என்று அழைக்கப் பட்ட பெண் வீரர்களுடன் கிரேக்கவீரர்கள் நிகழ்த்திய போர்.) இது அந்தக் கல் சவப்பெட்டியில் புடைப்பு சிற்பமாக படைக்கப் பட்டுள்ளது. அது படைக்கப்பட்ட காலம் 180 கி.பி. என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் பதிவுசெய்துள்ளனர்.

இவ்விரண்டுக்குமான கால இடைவெளி

சிற்பி பெர்க்சன், மாமல்லபுரத்தில் நாம் காணும் மஹிஷாசுரமர்த்தினி மாதிரியான போர்க்காட்சிகள் இந்தியாவில் பெரும்பாலும் சிற்பமாக வடிக்கப்பட்டதை காணவியலாது; ஆனால், கிரேக்க நாட்டில் இவ்வகைப் போற்சிற்பங்களை அதிக அளவில் காணமுடியும். எனவே, மாமல்லபுரத்துச் சிற்பிகள் அங்கிருந்து பெற்ற பாதிப்பில் இந்த மஹிஷாசுர மர்த்தினி சிற்பத்தைப் படைத்திருக்கவேண்டும் என்னும் முடிவுக்கு வருகிறார். இது சரியான முடிவு அல்ல என்பது தென் இந்தியாவில் (கலிங்க / மராட்டிய நிலப்பகுதியில்) 150கி.பி காலத்தில் சாதவாகன வம்சத்து அரசர்களின் ஆட்சிக்காலத்திலேயே அமராவதி பகுதியில் இவ்விதப் போர்க்காட்சிகள் புடைப்புச் சிற்பங்களாகக் காணக் கிடைகின்றன. அவை இங்கு இவரால் குறிப்பிடப்படும் கிரேக்கப் படைப்பைக் காட்டிலும் கூடுதலான செரிவும் அடர்த்தியும் கொண்டவையாக உள்ளன.

வெவ்வேறு நாகரிகமும், வாழும் முறையும், கலாச்சார வேறுபாடுகளும் கொண்ட கிரேக்கம், இந்தியா ஆகிய இரு நிலத்து மக்கட் சமுதாயமும் வர்த்தகம் அல்லது பயணித்தல் காரணமாக அவற்றை பரிமாற்றம் செய்துகொண்டது என்பது வரலாறு. கிரேக்க யாத்திரிகர் இந்தியா வந்தபோது இங்கு தமது பழக்க வழக்கங்களை விட்டுச் சென்றதும் ஒரு குறுகிய அளவில்தான் நிகழ்ந்தது. தென் இந்தியாவில் கிரேக்கப் படையெடுப்போ, அவர்களின் ஆட்சி அமைதலோ என்றும் நிகழ்ந்ததில்லை. எனவே, கிரேக்க சிற்பிகளின் ஆதிக்கமோ அல்லது தாக்கமோ மாமல்லபுரத்துச் சிற்பிகளுக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் என்னும் வாதத்தை ஏற்க வேண்டியதில்லை.

கலை வரலாற்றை ஆராய்ந்தவர்களின் கூற்றுப்படி, மேலைநாட்டுக் கலைஞர்கள் தாங்கள் கண்டவற்றை மிகநுணுக்கமாகத் தமது படைப்புகளில் மறுபதிவு செய்தார்கள். ஆனால், கீழை நாட்டுக் கலைஞர்களின் படைப்பு வழி தாங்கள் கண்டவற்றை மனக்கற்பனை சார்ந்த விதமாகப் படைப்பதாகவே இருந்துள்ளது. 200 கி.பி. காலத்திலிருந்தே கிரேக்கவழி படைப்பு சிந்தனை என்பது மேலைநாட்டுப் படைப்புகளில் பெருமளவில் குறைந்து விட்டிருக்கிறது. அல்லாமலும், அங்கு எழுச்சி கண்ட “மறுமலர்ச்சிக் காலம்” என்னும் கலை சிந்தனை என்று சிறப்பிப்பது 1200 கி.பி. யில்தான் நிகழ்ந்தது என்பது உறுதிபடுத்தப்பட்ட வரலாற்றுப் பதிவு.

கலைசார்ந்த குறை நிறைகளை திறனாய்வு செய்தல்

இப்போது நாம் மேலே குறிப்பிடப்ட்ட கருத்து பற்றின திறனாய்வு ஒன்றைச் செய்வோம். சில வடிவங்களின் தொடர் நிகழ்ச்சியைப் பார்ப்போம். இதற்கு நீலமலைத் தொடரில் கரிக்கியூர் என்னும் இடத்தில் உள்ள பாறை ஓவியங்களை சான்றாக எடுத்துக் கொள்வோம். இவை ஏசு பிறப்பதற்கு முன்னதான காலத்தில் அங்கு வாழ்ந்த பழங்குடி மக்களால் படைக்கப்பட்டவை. (படம்-1) இதில் போர்க்கருவிகளை ஏந்தியபடி செல்லும் வீரர்களின் கால்களுக்குக் கீழே அவர்களை இணைக்கும் விதமாக ஒரு நீண்டகோடு காணப் படுகிறது. அது அவ்வுருவங்கள் நிலத்தில் ஊன்றி நிற்பதைக் காட்டும் உத்தியாக இருந்திருக்க வேண்டும். வியக்கத்தக்க விதமாக அமெசோன்மாச்சி சிற்பமும் இதுவும் இரு இணை கோடுகளுக்கு இடையில் அமைந்துள்ளன.

படம் 2இல் நாம் காலாட்படை வீரர்களுக்கும், புரவியின் மீது அமர்ந்திருப் போருக்குமான போர்க்காட்சியைக் காண்கிறோம். ஆனால், இங்கு முதல் படத்தில் கண்ட நிலக்கோடு இல்லை. ஓவியனுக்கு இங்கு அவ்விதக்கோடு போர்புரிபவனின் தன்னிச்சையான இயக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் என்று தோன்றியிருக்கலாம். பரப்பில் போரிடுபவர் எங்கும் விரவியிருக்கின்றனர். இது போரின் கொந்தளிக்கும் உணர்ச்சியை வெளிப்படுத்துகிறது. எனவே, இந்தப்படைப்பில் ஒரு வட்டமான கட்டமைப்பு உள்ளது. இதை நாம் சாதவாகன போர்க்காட்சிப் படைப்பிலும் மஹிஷாசுரமர்த்தினி படைப்பிலும் காண்கிறோம். இதனால், இங்கு நாம் திறனாய்வு செய்ய எடுத்துக்கொண்டுள்ள இரு சிற்பப் படைப்புகளிலும் அமைப்புசார்ந்த வேறுபாடு துல்லியமாகத் தெரிகிறது.

அடுத்ததாக, இந்தப் போர் நிகழ்ந்த இடத்தைப் பற்றிப் பார்ப்போம். இந்தியவழிச் சிந்தனைப்படி உலகம் நிலம், நீர், காற்று, தீ, வெளி என்னும் ஐந்து பூதங்களின் கலவை என்பதை யாவரும் அறிவர். பண்டைய கிரேக்க சிந்தனையில் வெளி என்னும் பகுதி இல்லை, மற்ற நான்கும்தான் உள்ளன. வெளி/வானம் என்பது இந்தியப்படைப்பில் ஒரு முக்கிய இடம் பெறுகிறது. படங்கள் 3,4, இரண்டையும் படைப்பியல் சார்ந்த அலசலுக்கு உட்படுத்தும்போது, இவற்றின் கட்டுமானம் என்பது இரண்டு சாய்ந்த பரப்பாகப் பிரிக்கப் பட்டு வீரர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் போரிடுவதும் கொல்வதும் தெரிகிறது. சிற்பங்களின் கீழ்ப்பகுதி நிலம் என்பது வீரர்கள் நிற்கும் விதத்தால் புரிகிறது. மேற்புறத்தில் உள்ள வெறுமைப் பகுதியை வானமாகக் கொள்ளலாம். படம் 5இன் அமைப்பை வைத்துப் பார்க்கும்போது, சாதவாகன/பல்லவப் படைப்புகளில் மேற்புறத்தில் காணக்கிடைக்கும் வானம் என்பது அமெசோன்மாச்சி படைப்பில் இல்லை. இடது, மையம், வலது என்று மூன்றாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ள பல்லவர் படைப்பில் துர்க்கையைத் தொடரும் வீரர்கூட்டம் இடதுபுறத்திலிருந்து வலப்புறமாக நகர்வது புலனாகும். அமெசோன்மாச்சி படைப்பில் அவ்வித நகர்வு இல்லை. இரண்டு குழுவாக வீரர்கள் ஓரிடத்தில் நிலைத்துப் பொருதுகிறார்கள். இவ்விரண்டு படைப்புக்களுக்கும் உள்ள ஒற்றுமை என்பது இரண்டும் புடைப்புச் சிற்பங்கள்; இரண்டிலும் கருப்பொருளாக உள்ளது ஒரு போர்நிகழ்வுக் காட்சி. இரண்டிலும் போரை வழிநடத்துபவர் ஒரு பெண். அவர் குறிப்பிடும் மற்ற எதுவும் ஏற்புடையதாக இல்லை.

download (5)
தொன்மையான மேலைநாட்டுக் கலைவழி என்பது ஒரு தொடர் சிந்தனையை அடுத்தடுத்த தலைமுறையினருக்கு அளித்துச்செல்லல், காட்சிகளைப் பதிவு செய்தல், படைப்பதற்கான கருவிகளைக் கொடுத்தல் என்றவிதத்தில் அமைந்திருக்கிறது. 12ஆம் நூற்றாண்டில் இந்த சிந்தனை வழியில் ஒரு மாற்றம் தோன்றியது. கலை சிந்தனையின் ‘மறுமலர்ச்சிக்காலம்’ என்று அது போற்றப்பட்டது. ஆனால், 20ஆம் நூற்றாண்டில் நவீனசிந்தனை என்னும் கோட்பாடு முந்தயவற்றையெல்லாம் புறக்கணித்து ஒதுக்கியது. நம்மவரோவெனில் சங்க காலத்துக்கு முன்பிருந்தே கலைத்தேடலைநோக்கிப் பயணித்தனர். அன்னியரின் படையெடுப்புக்களாலும், அவரது ஆட்சியின் தாக்கத்தாலும் இன்று நாம் நுண்கலைகளில் நவீனம் என்பதை அன்னாரின் சிந்தனை வழியிலேயே பேசியும் பழகியும் வருகிறோம். இந்தியக் கலை வரலாற்றில் நிகழ்ந்த இந்தத் தாக்கத்தை சரிசெய்யவேண்டும்.

சிற்பியை மாமல்லபுரத்து மஹிஷாசுரமர்த்தினி சிற்பப் படைப்பு அழகியல் ரீதியாக வெகுவாகக் கவர்ந்திருப்பது நமக்குப் புரிகிறது. நம் நாட்டுக் கலை வரலாற்று வல்லுனர்களும் இம்மாதிரியான ஆராய்ச்சிகளை இன்னும் அதிக அளவில் மேற்கொண்டு நமது பழங் கலைகளின் சிறப்பை உலகின் பார்வைக்கு எடுத்துச் செல்லவேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.

•••••••

Comments are closed.