உமைக்குள்ளே சிவனாடும்.. ( கவிதைகள் ) / சக்தி ஜோதி

[ A+ ] /[ A- ]

download-35


1. உமைக்குள்ளே சிவனாடும்..

தேன் பெருக்கி, பால் கசியப் பூத்திருக்கும்
செவ்வரளி வனத்தில்
தன்னை இருத்தியிருந்தாள்.
குங்குமப் பூவும் கற்பூரமும் கூட்டிய
செஞ்சந்தனக் களபம்
சேர்த்தரைத்து வழித்தெடுத்துச்
சேகரித்தாள்
நரம்பு புடைத்த வில்வ இலையில்.
தண்மை படர்ந்து மையல் மினுங்கும்
நதிக்கரை மணல் அள்ளி
இருகைகளால் கூட்டிச் சமைத்தாள்
ஏகாந்த லிங்கம்.
அரைத்த சந்தன விழுதை
அமைத்த லிங்கத்தின் மேனி பூசி
தன்மேலும் அப்பித்
தகதகத்தாள் தேவியென.
உச்சிக்கால பூசைக்கு உகந்தவளாக
உணர்ந்தபடியே
நெய் வழியும் கல்விளக்கில் திரியிட்டாள்.
ஒற்றை நிமிர்சுடரில் துவங்கியது
உமைக்குள்ளே சிவனாடும்
ஊர்த்துவ தாண்டவம்.

%

2. ஆதிரூபம் காட்டி..

சித்தம் முழுக்க சிவனை ஏந்தி
பித்தாகி பெருநிலையடைந்த உமை
அவன் தலைமீது பாதம்வைத்து
போகத்தில் தோய்ந்திருந்த கணத்தில்
பனித்த கண்களில் செவ்வரியோட விரிந்து
தன்னுள்ளிருந்த சிவத்தை உணர்ந்து
அவனிடம் தன் ஆதிரூபம் காட்டி
முன்பு அவன் அருந்திய நஞ்சை
அச்சிறு கணத்தில்
அமுதாக்கினாள்.
%

3.. அவனோடு பிதற்றி..

ஆதியும் அந்தமுமில்லா காதலில்
அவனை நினைத்து
அவனால் நினைக்கப்படத் தவித்து
அவனைக்கண்டு
அவனுக்கே தன்னைத் திறந்து
அவனோடு பிதற்றி
அவனில் பித்தேறி
என்பும் உள் உருக
உருகி உயிராய் வழிய
சிவன் பாதம் சரண் புகுந்தாள்.
%

Comments are closed.