கோ யுன் கவிதைகள் / மொழிபெயர்ப்பு ஆங்கிலத்தில்: டைஜியின் சகோதரர் அந்தோணி / தமிழில்: சமயவேல். .

[ A+ ] /[ A- ]

download (3)

சமீபத்தில் ‘என்ன? 108 ஜென் கவிதைகள்” என்ற புத்தகம் கண்ணில்பட்டது. கோ யுன் என்னும் கொரியக் கவிஞரின் அத் தொகுப்புக்கு ஆலன் கின்ஸ்பர்க் ஒரு முன்னுரை எழுதியிருக்கிறார் என்ற குறிப்பையும் படித்தவுடன் நூலை வாங்கினேன். ஜப்பானின் காலனியாக கொரியா இருந்த 1933ல் பிறந்தவர் கோ யுன். பள்ளிகளில் கொரிய மொழி கற்பிப்பது தடை செய்யப்பட்டு இருந்ததால் பக்கத்து வீட்டில் இருந்த ஒரு வேலைக்காரரிடம் கொரிய மொழியைப் பயின்றிருக்கிறார். கொரியா விடுதலை அடைந்தபோது அவரது பள்ளி வகுப்பில், கொரிய மொழி படிக்கவும் எழுதவும் தெரிந்த ஒரே மாணவராக கோ யுன் இருந்திருக்கிறார்.

1949ல், கொரியக் கவிஞர் ஹன் ஹா-வுன்னின் கவிதைத் தொகுப்பு தற்செயலாக சாலையோரம் கிடைக்கிறது. அந்தக் கவிதைகளைப் படிப்பதிலும் அழுவதிலும் ஒரு முழு இரவும் கழிகிறது. தொழு நோயாளிக் கவிஞர் ஹன் ஹா-வுன்னால் ஆழமாகப் பாதிக்கப்பட்ட கோ யுன், ஒரு கவிஞனாவதென முடிவு செய்கிறார். கிடைக்கிற வேலைகளை செய்து கொண்டு அலைகிறார். கொரிய மொழி கற்பிக்கும் வேலை கிடைக்கிறது. ஆனால் 1950-53 யுத்தம் அவரது வழ்வையே மாற்றுகிறது. கொரியப் படை கம்யூனிஸ்டுகளைத் தோற்கடித்தவுடன் கட்டவிழ்க்கப்படும் வன்முறையில் இவரது குடும்பத்தினர், நண்பர்கள் என பலரும் கொல்லப்படுகிறார்கள். கோ யுன்னுக்கு பிணங்களைத் தூக்கிவரும் வேலை கிடைக்கிறது. முதுகில் பிணங்களை சுமக்கிறார். பித்துப் பிடித்தவராக மலைகளிலும் காடுகளிலும் அலைகிறார். பிறகு ஒரு எழுத்தராக அமெரிக்கக் கடற்படையில் சேர்கிறார். அந்த சமயத்தில் ஹைய்க்கோ என்னும் துறவியைப் பற்றி கேள்விப்பட்டு அவரை சந்திக்கிறார். தனது 19வது வயதில், 1952ல், ஹைய்க்கோவின் வழிகாட்டுதலில் ஒரு முழுத்துறவி ஆகிறார். சங்க்சாங்க் என்னும் புத்தப் பெயரும் பெறுகிறார். ஓராண்டுக்குப் பிறகு குரு ஹைய்க்கோ ஒரு காதலில் விழுந்து சன்னியாசத்தைக் கைவிடுகிறார். சீடர் கோ யுன், பெரும் அதிர்ச்சி அடைந்து தற்கொலைக்கு முயல்கிறார்.

பிறகு ஒரு வருடம் துறவியாக பிச்சையெடுத்து அலைகிறார். ஹையோபோங்க் என்னும் துறவியிடம் ஞானதீட்சை பெற்று அவரது மடத்தில் இணைகிறார். குருவின் “எல்லாவற்றிலும் மூடனாக இரு. ஒன்றுமின்மை தான் உனது மூச்சு, உனது குசு, உனது தந்தை” என்று போதிக்கப்படுகிறார். “ சொற்களிடமிருந்து விடுதலை பெற்று நான் பறக்கத் தொடங்கினேன். மீண்டும் மொழியை சந்தித்த போது எல்லாம் புதிதாக இருந்தது” என எழுதுகிறார்.

கொரியா ஒரு கவிதைகளின் தேசம். கொரிய இளைஞர்கள் கவிஞனாக வேண்டும் என்று கனவு காண்பார்களாம். கொரிய வரலாறு முழுவதும் கவிஞர்களால் ஆனது. கோ யுன் ‘பௌத்த செய்தித்தாளி’ன் ஆசிரியரான போது செய்தித்தாளின் காலியிடங்களை கவிதைகளால் நிரப்புவாராம். ஜப்பானின் ஆதிக்கத்தில் கொரியா இருந்தபோது ஷீனம் அடைந்த புத்த மதத்தை மீட்டெடுக்கப் பாடுபட்டார். 1959ல் ஹயின்சா மடத்தை அடைகிறார். பிறகு ஏற்பட்ட அரசியல் ஆட்சிக் குழப்பங்களால் மடத்தைவிட்டு வெளியேறுகிறார். 1963ல் பொதுவாழ்வுக்குத் திரும்புகிறார். 1970 வரை பித்துப் பிடித்தவராக எங்கெங்கோ அலைகிறார். ஆனால் 1970ல் ஒரு நாளிதழில் ஒரு தொழிலாளி தீக்குளித்த செய்தியை வாசித்து ஏற்பட்ட ஒரு தெளிவுக்குப் பிறகு, ஒரு பத்தாண்டுகளில், 1980க்குள் ஒரு பெரிய அரசியல் போராளியாக மாறுகிறார். பௌத்த அமைப்புகளை விட்டு வெளியேறிய போதும் ஜென் அவருடனேயே இருந்தது. சுமார் 150 புத்தகங்கள் வரை எழுதியிருக்கும் இவர், 1983ல் திருமணம் செய்து கொண்டு அன்சியாங்கில் வசித்து வருகிறார். 2007லிருந்து சியோல் தேசிய பல்கலைகழகத்தில் வருகைதரு இலக்கியப் பேராசிரியராக இருந்து வருகிறார். இவரது ஏராளமான கவிதைகள் இணையத்தில் கிடைக்கின்றன. தொகுப்புகள் ஆங்கிலத்தில் கிடைக்கின்றன.

டக்ளமகான் பாலைவனம்

நான் ஏன் டக்ளமகான் பாலைவனத்திற்குப் போகிறேன்

அங்கிருக்கிறது ஏதுமற்ற வெறுமை

நான் ஏன் டக்ளமகான் பாலைவனத்திற்குப் போகிறேன்

எழுபத்தைந்து வயதில், எல்லா சொற்களையும் விட்டுவிட்டு: கதறல்

அங்கிருக்கும் ஏதுமற்ற வெறுமையின்.

நான் ஏன் டக்ளமகான் பாலைவனத்திற்குப் போகிறேன்

இனிமேலும் என்னால் தாக்குப்பிடிக்க முடியாது

இந்த உலகின் அல்லது என்னின்

பேராசை

அங்கே, டக்ளமகான் பாலைவனத்தில்

ஒரு ஆயிரம் வருட கபாலத்தின் மௌனம்.

••

கதைகள்

அங்கே கதைகள் இருக்கின்றன
அங்கே கதைகள் கூறும் மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள்

மற்றம் அவைகளைக் கேட்கும் மனிதர்களும்.

அறை நிறைந்திருக்கிறது

கதைகளின் சுவாசத்தால்

அது போதும்

மைனஸ் 40ல் குளிர்காலம் எட்டு மாதங்கள்

ஒரு தாய்ப்பால் மறந்த குழந்தை உறைகிறது சாவில்

துக்கிப்பவர்களும் வெகுநாள் இருப்பதில்லை.

விரைவில் அங்கு கதைகள் இருந்தன

பிரார்த்தனைகளுக்கும் கூடுதல் பிரார்த்தனைகளுக்கும் நடுவில்

ஒரு சாப்பாட்டுக்கும் அடுத்ததற்கும் நடுவில்
அங்கே கதைகள் இருந்தன

இந்த வகையான நிலையே பூரணமான நிலை.

••

அடிவானம்

கீழைக் கடலின் மேல் அடிவானத்தைப் பார்த்தபடி நான் நிற்கிறேன்

ஆயிரத்து எழுநூறு கோவன்-விடுகதைகள்

என்ன ஆயின?

அலைகளின் சப்தம்

அலைகளின் சப்தம்

உங்களிடம் விளையாடியபடி அவைகளை வெளியே எறிந்துவிட்டேன்.

•••

கடும் பயிற்சி

ஏன், நீ ஒரு மணலான உணவை சமைக்கிறாய்

யாரதை சாப்பிடப் போகிறார்கள்?

வெளியே வயல்களில் தானியக் கதிர்கள் முதிர்ந்திருக்கின்றன

ஏன், குருவிகளைக் காட்டிலும் நீ குறைந்தவளா !

உஹ்! ஊச்!

தூரத்து விளக்குகள்

இரவில் பயணிக்கையில்

தூரத்து விளக்குகள் என் பலமாய் இருந்தன.

அவைகளால் மட்டுமே

அவைகளால் மட்டுமே

எனது நேற்று இன்று மற்றும் நாளையும் கூட.

வழி கேட்டல்

புத்தம் என்றால் என்ன என்று கேட்கும் மரமண்டைகளே

பதிலாக இப்பொழுது வாழ்கிற ஒவ்வொரு உயிரையும் பற்றி கேளுங்கள்

உயிர்த்திருக்கும் பொருட்கள் எல்லாவற்றையும் பற்றி கேளுங்கள்

நீங்கள் பசித்திருக்கும் பொது

உணவைப் பற்றிக் கேளுங்கள்.

வழியைப் பற்றி நிலவொளியிடம் கேளுங்கள்.

எலுமிச்சை மரங்கள் பூத்திருக்கும் ஒரு துறைமுகத்தைக் கண்டுபிடியுங்கள்

அங்கே எலுமிச்சை மரங்கள் பூத்திருக்கின்றன

துறைமுகத்தில் குடிப்பதற்கான இடங்கள் பற்றிக் கேளுங்கள்

கேளுங்கள் கேளுங்கள் கேட்பதற்கு எதுவும் மிஞ்சியிருக்காத வரை.

••••

download (4)

Comments are closed.