முகம் ( கவிதைகள் ) / மதியழகன்

[ A+ ] /[ A- ]

download-26

1

வீழும் சொற்கள்
வானம் பார்க்கும்
தன்வழி செல்லும்
ஆற்றை யாராலும்
தடுத்து நிறுத்த முடியாது
மறதி இல்லையென்றால்
வாழ்க்கை சகிக்க
முடியாததாகிவிடும்
மனதுக்கு சாந்தி தரும் பாட்டு
மையல் கொண்டாடும்
மாதுவின் மார்பினில்
புதைந்து போனேன் நேற்று
சாமியென்று நீங்கள்
துதிக்கும் அனைத்தும்
சாத்தானையே போய்ச்
சேரும்
ஆயிரம் சாமிகள் வேறு
வசிப்பிடம் தேடும்
கொள்கைக்கு சமாதி
கட்டி மக்களை கொள்ளையிடுவார்
இங்கே
அவரைக் கூண்டிலேற்றுவது
எங்கே
கொடி பிடித்து கோஷம் போட்டு
நீ ஏமாந்து போனாய் தம்பி
அரசியல் விளையாட்டை நம்பி
கட்சிகளின் வாக்குறுதிகளைக்
கேட்டு ஓட்டுப்போட்டாய் நீ
நேற்று
வயிறு கேட்குது சோறு
கொஞ்சம் வாய்க்கு அரிசி
நீ போடு
கன்னமிட்டுக் கொள்ளையிட
ஆயிரம் வழிகளை நீ கண்டுபிடித்தாய்
காந்தி தேவனின் வழியில் வந்த நீ
நீதியை ஏன் மறந்தாய்
இரவும் பகலும் போதையிலே
மிதந்து
குடும்பத்தையும் மறந்து
கோழையானது ஏனோ
கண் இருந்தும் குருடனானது
நீ தானோ.

2

இவர்களுக்கு பணமே
முக்கியம்
தர்மம் நீதி பேசுகிறவர்கள்
பிழைக்க முடியாது இங்கே
தடுக்கி விழும் வரை
பிடித்து நிறுத்த முடியாது
இவர்களை
தெருவில் குதித்து விடாதீர்கள்
வடம் பிடித்து இழுக்க
ஆட்கள் இருக்கிறார்கள்
மலத்தில் ஈ மொய்க்கிற
மாதிரி இவனுக்கு
உறுத்தல் இல்லாமல் இருக்காது
தேடல் தான் வாழ்க்கை
இவன் பெண்ணாசையால்
மீண்டும் பிறவி எடுக்க
வேண்டியிருக்கும்
சங்கோஜப்படாதீர்கள்
வரிசையில் நிற்பவர்கள்
எல்லாம் கட்டாயம்
தரிசனம் பண்ணலாம்
இவனது பசிக்கு
பந்திச் சாப்பாடு
போதாது
ஜீவனின் கணக்கு
பரமனின் கையில்
வாழ்க்கை விதிவசம்
சிவனே அன்னபூரணியிடம்
கையேந்த வேண்டியிருந்தது
பிச்சை எடுக்கலாம்
எழுதிப் பிழைப்பு நடத்த
முடியாது
உயிர்த்தெழ ஆசையில்லை
இவனுக்கு சலிப்பூட்டுகிறது
வாழ்க்கை
முக்கியத்துவத்தை இழந்து
நிற்பதை விட
மரணமே மேல்
முற்பிறவியின் பலன் தான்
இவனை சந்தியில்
நிறுத்தியிருக்கிறது
சாரமற்ற வாழ்க்கையில்
சிக்கிக் கொண்டு
இந்த ஜீவன்
ஓலமிடுகிறது
புலன் வழியே மனம்
செல்லும் தருணம்
நரகத்தை விடக் கொடியது.

3

கையேந்த வைக்காமல்
விட்டதே
இன்னும் கொஞ்சம்
அழுத்தம் கொடுத்திருந்தால்
என் சித்தம் கலங்கியிருக்கும்
அறிவுரையை காதில்
வாங்கிக் கொள்ளாதவர்களுக்கு
காலம் தான்
கற்றுக் கொடுக்கும்
கால ஆற்று வெள்ளத்துக்கு
சாம்ராஜ்யங்கள் எல்லாம்
சீட்டுக்கட்டு மாளிகையை
போலத்தான்
இருப்பு இருந்தால் தான்
கொடுக்க முடியும்
என்பதற்கு அன்பு
கடைச்சரக்கா
சடங்குகள் நடத்தப்படுகின்றன
குறைவைத்தால்
குடும்பத்துக்கு சங்கடங்கள்
நேரும் என்பதற்காக
கடவுளை விடுத்து
காசை நோக்கி
ஓடுகிறபோது இரவில்
தூக்கம் வராது
காரியங்கள் விதிப்படி
நடக்கின்றது
இயற்கை இருக்கின்றவனுக்கே
அள்ளிக் கொடுக்கின்றது
கண்ணால் காணும்
காட்சிகளெல்லாம்
ஏக்கத்தையே கொடுக்கின்றது
பணத்தின் பின்னால்
ஓடும் உங்களுக்கு தெரியாது
ஏர்வாடியில் கட்டப்பட்டிருப்பவர்களுள்
யாரேனும் ஒருவர்
கடவுளாக இருக்கலாமென்பது.

4

வானுயர வளர்ந்திருந்தது
அந்த மரம்
கிளைகளில் ஒரு இலை கூட
இல்லை
சூரியன் அதை
காய்ந்து போன
சுள்ளியாய் மாற்றிக்
கொண்டிருந்தான்
மரத்தின் ஒவ்வொரு
அணுவும் வேரை
நீருக்காக கெஞ்சிக்
கொண்டிருந்தன
கடந்து போகும்
கருமேகங்களிலிருந்து
விழும் ஒரு துளி நீரை
கிளை யாசித்தது
மரணம் மரத்தை
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக
ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருந்தபோது
இரக்கப்பட்ட மனது
உடலுக்கு தாகம் எடுப்பதை
உணர்ந்தது
மனிதர்களின் மனது
பொறுப்பைத் தட்டிக்
கழிப்பதிலேயே
குறியாக உள்ளது
மனிதர்களுக்கு மட்டுமானதல்ல
இவ்வுலகம் என்று
கூறுபவர்களை கேவலமாய்
பார்த்து சிரிக்கின்றது
இயற்கையின்
சாபத்தால் தான்
மனித குலம்
இந்த நிலையை
அடைந்துள்ளது
இடம் தந்த நிலத்தில்
விஷத்தை தெளித்துவிட்டு
மனித இனம் வேறெங்கோ
தப்பி ஓடப்பார்க்கின்றது.

5

எந்த நேரத்திலும்
அந்த சிந்தனையிலா
இருப்பது
எண்ணத்தின் பின்னாலிருந்து
இறைவன் பார்க்கின்றான்
அல்லவா
விழித்திருக்கும் போது மட்டும்
தோன்றும் இவ்வுலகம்
கனவு போன்றது
உன் மனக்கோட்டையை
தகர்த்தெறிய கடவுள்
தயாராகவே இருக்கிறார்
பாஞ்சாலியின் கேலிச்
சிரிப்பு தான் பாரதப்
போருக்கு வித்திட்டது
மண்ணிலிருந்து உருவாவதன்
மீதான காதல்
பாடையில் போகும் வரை
தீராது
சோற்றுக்கு அலைந்த நாயை
சொர்க்கத்தில் வைத்தான்
இறைவன்
அது உடலை மோகித்து
மலத்தில் விழுந்து புரண்டது
சாக்கடையில் சந்தனம் விழுந்தால்
வாசனை மாறாது இருக்குமோ
வேப்பமரத்தில் குடிகொண்டிருக்கும்
தெய்வத்தினால் அதில்
மாங்காய் காய்க்க
வைக்க முடியுமா
ஊர்ப்பணத்தில் உடல்
வளர்க்கும் கள்வனுக்கு
தெரியாது உழைப்பது
எப்படியென்று
ஏய்த்துப் பிழைப்பு நடத்தும்
மனிதர்களின் உடலில்
எண்ணிடலங்கா நோய்கள்தான்
குடியிருக்கும்
தள்ளாமையால் உடல்
சொல் பேச்சு கேளாது
ஆனாலும் மனத்திற்கு
பெண் மேல் இருக்கும்
ஆவல் என்றென்றும்
தீராது.

6

விட்டிலுக்கு நெருப்புடன்
காதல்
சூரியோதயத்தைக் காணாத
சோம்பேறிகளுக்கு
உறக்கமென்பது இறைவன்
அள்ளித் தரும் பரிசு
கனவு பலிதமாக வேண்டுமென்பது
தான் அனைவரின் விருப்பம்
எப்பொழுதும் இரவாயிருந்தால்
உறங்கிக் கொண்டே
இருக்கலாம்
மேலிருந்து கீழே விழும்
அருவி
அதைப் பார்க்கையிலே
நாம் ஒரு சிறு குருவி
ஒவ்வொரு முறை
தவறு செய்யும் போதும்
வைராக்கியம் பிறந்துவிடும்
சற்று நேரத்திற்கெல்லாம்
தண்ணீரில் உப்பென
கரைந்துவிடும்
வானிலிருந்து மழை
வீழும்
துக்கமென்பது எப்போது
தீரும்
கூரிய விழியம்பு
இதயத்தில் பாய்ந்திடும்
பொங்கிடும் குருதியில்
காதல் பிறந்திடும்
கோப்பையிலே மதுவை
நிரப்பும்போது
வார்த்தைகள் கடலலையைப்
போல சீறிடும்
கந்தல் துணி மானம்
காத்திடும்
வீதியே கூரை வேயாத
வீடாக மாறிடும்
அலட்சியப்படுத்திய கேள்விகளெல்லாம்
முட்களாக மாறி
கால்களை காயப்படுத்திடும்
இளரத்தம்
ஓயாமல் ஆட்டம் போடும்
ஆட்டம் அடங்கிய
பின்பு தான்
பட்டினத்தார் சொல்ல வந்தது
என்னவென்று புரியும்.

7

தொடங்குவது தான் நான்
தொடர்ந்து எழுதுவதும் முடிப்பதும்
அவன்தான்
வேண்டுவது நான் தான்
பலிக்க வைப்பதும்
பாராட்டு மழையில்
குளிக்க வைப்பதும் அவன் தான்
சிறு கல்லை எடுத்து
குருவியை அடிக்கத் தளைப்பட்டேன்
வெட்டவெளியில் எங்கோ
சென்று மறைந்தது
அக்குருவி
காட்டிக் கொடுக்க
காகம் வருமென்று
காத்திருந்தேன்
வந்த காகம் என் தலைமீது
எச்சமிட்டுச் சென்றது
தென்னந் தோப்பில்
அச்சத்துடனேயே நடந்தேன்
குலைகள் தலைமீது
விழுந்துவிடுமோ என்ற
பீதியில்
மார்கழியில் கோலமிட
வரும் தேவதையை தரிசிக்க
இவன் அலாரம் வைப்பான்
கைக்குழந்தை முலை தேடுவது
யதார்த்தம்
இந்த வயதில் துணை தேடுவதும்
யதார்த்தம் தான்
துக்க வீட்டில் நுழைந்து
வெளியேறும் போது
ஏற்படும் தெளிவு
எனக்கான நாள்
ஏற்கனவே குறிக்கப்பட்டிருக்கும்
ஆராரோ பாடி தூங்க
வைத்த தாயை
ஒப்பாரி பாடி வழியனுப்ப
வைக்காத மகனே
பாக்கியவான்
காமதகனம் செய்யப்பட்ட
மன்மதன்
புணர்ச்சிக்காய் ஏங்குகிறான்
அரசன் உடலில்
சங்கரம் நுழைந்து
புணர்ச்சி விதி
பழகுகிறான்
தேவி குமரியை
சிவன் மறந்து
இடுகாட்டில் ஆடுகிறான்
ஞானமடைந்த மனிதனின்
பேச்சை மானுடன்
ஏற்றுக் கொள்ளாமல்
ஏசுகிறான்
மரணம் நெருங்கிவிட்ட
பின்னாலும் இன்னுமிவன்
கலவிக்காக ஏங்குகிறான்
வட்டத்துக்குள் அடைபட்ட
வாழ்க்கை வாழும் உனக்கு
இத்தனை திமிர் கூடாது.

8

வாழ்க்கையில் சில விஷயங்கள்
சலிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன
தூங்கும்போது கவலைகளை
மறக்கிறோம்
விழித்திருக்கும் போது சிலுவை
சுமக்கிறோம்
உச்சிவெயிலில் சிமெண்ட்
தரையில் விழும் மழைத்துளி
காணாமல் போகும்
தரித்திர வாழ்வு என்னை
வீதிவீதியாய் அலைய
வைக்கிறது
மற்றவர்களின் வாழ்விலிருந்து
பாடம் கற்றுக் கொள்ளவில்லையென்றால்
என்ன மனிதன் இவன்
செய்த தவறுக்கு
பிராயச்சித்தம் செய்துவிட்டால்
கர்மவினையிலிருந்து தப்பித்துவிட
முடியுமா
கோபத்திலும் காமத்திலும்
என்னை நான் இழக்கிறேன்
குற்றவுணர்வுடன் தான்
கோயில்படி மிதிக்கிறேன்
உடலில் தொந்தரவு
தாங்க முடியவில்லை
சாகும்வரை உடலைப்
பேணுவதிலேயே பொழுது
கழிகிறது
கையேந்தும் என்னை
ஏசுங்கள் தப்பில்லை
வயிற்றை பட்டினி போட்டு
வதைக்காதீர்கள்
அன்றைய பொழுதில்
நடந்ததையெல்லாம் குடித்து
மறக்கலாம் என்றுதான்
இவர் வீட்டுக்கு வருவது
இவன் வாழ்க்கையில்
விளக்கேற்றிவைக்க
யாரும் முன்வரமாட்டார்கள்
தீவிரமான யோசனையில்
கவனிக்காததால்
சிகரெட் தீர்ந்துபோய்
விரலைச் சுட்டது
புணர்ச்சியே மனஉளைச்சலுக்கு
மருந்து
அது கிடைக்காததால்
இவன் இரவைக்
கொள்கிறான் விழித்திருந்து.

••••

ப.மதியழகன்(P.MATHIYALAGAN)
115,வள்ளலார் சாலை,
ஆர்.பி.சிவம் நகர்,
மன்னார்குடி – 614001.
திருவாரூர் மாவட்டம்.
தமிழ்நாடு,
இந்தியா.
cell:9597332952, 9095584535
mathi2134@gmail.com

Comments are closed.