Category: கவிதை

முகமது பாட்சா கவிதைகள்

1. ஓவியனின் கோடுகள்

கேன்வாசின் மீது தெறிக்கப்பட்ட வண்ணங்கள்
குடிசையின் ஒழுகலாய் வழிந்து நிற்க
சற்றே உற்றுப் பார்க்கிறேன்,
அதில் பாலகியொருத்தி பாழ் சிதைவில் கிடக்க,
சுற்றிலும் யோனியின் உதிரம் கொட்டிக் கிடக்கிறது,
பட்டை தூரிகையெடுத்து நிட்டை கலைக்கிறேன்,
துப்பாக்கிப் பிடித்த ஒருவன் வைத்த பொட்டுகளில்
சிதறிக் கிடக்கின்றன உடற் பாகங்கள்,
ஒன்றிரண்டு கோடுகளால் தூரிகையை அலசுகிறேன்,
நித்திரை கலைந்த சாமியாரின் பின்
ஒரு லார்வாப் புழு அசுரம் எடுக்க ,
காலடியில்
ஆடையிழந்தப் பெண் அழுது கொண்டிருந்தாள்,
தூரிகையை மாற்றி வனங்களை இழுத்தேன்,
இடையில் எவனோவொருவன்
மரங்களை வெட்டிக் கொண்டிருந்தான்,
வானம் வரைந்தேன்
நீலத்திட்டுகளின் ஒழுகலில்
ஓசோனின் ஓட்டை அடைய மறுத்தது,
நதிகளை வரைந்த போதும் ,
வயல்வெளிகள் இரத்தத்திட்டுகளில் இறந்து கிடந்தன.
மூளைக்குள் நெளிந்த நெகிழிக் குழம்பால்…
நான்கைந்து வண்ணங்களை ஒன்றாக்கி வீசினேன்,
போதி மரத்தின் கீழ் பாம்புகள் நெளிந்து கொண்டிருக்க,
புத்தன் எங்கோ சென்று கொண்டிருந்தான்.
அபாரம்! அபாரம்! என்று
எல்லோரும் எழுந்து நின்று கை தட்ட
என் கைகளைச் சாத்தான் முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தான்.


2. பேரம்

பேரம் பேசியும் படியாதவர்கள்
அங்கேயே உட்கார்ந்திருக்க,
படிந்துவிடும் நம்பிக்கையில்
பேசிக் கொண்டேயிருந்தார்கள்,
நுட்பமாகவே நகர்கிறது பேரம்
பிணைத்த சங்கிலிகள்
ஒவ்வொன்றாய் அவிழ்கின்றன,
வெட்கப்படாமல் பேரம் எகிர்கிறது
அவர்களுக்குத் தெரியும்
குதிரைகள் விற்பனைக்கென்று
கடிவாளங்களைக் கழற்றியோட
குதிரைகள் எத்தனிக்கின்றன…
துப்பாக்கிகளின் கண்கள்
தோட்டாக்கள் வழி குறி பார்க்க…
பேரம் பேசியவர்கள்
கை கலப்பில் இறங்கியிருந்தார்கள்,
பேரத்தின் முடிவில் இதுவும் சாத்தியம்,
சந்தைக்கடை முழுவதும் அவர்களையே
வெறித்துக் கொண்டிருக்க.
ஒன்றிரண்டு குதிரைகள் இறந்து கிடந்தன,
அங்குவந்த அதிகாரிகள்
பேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள்
கரண்சிகள் இடம் மாறியவுடன்
‘இதெல்லாம் அவர்கள் பிரச்சனை
நமக்கேன் வம்பு’ என்று நகர்ந்துவிட்டார்கள்.
மீண்டும் பேரம் தொடங்கியது…

3. பிழைக் கவிதைகள்

பிழைகளென்றொதுக்கிய
கவிதைகளை
சந்தையில்
விதைத்துவிட்டு வருகின்றேன் ,
ஒவ்வொன்றும், வெவ்வேறு
செடிகளாகவும் மரங்களாகவும்
விளைந்திருக்கின்றன !
பறவைகளும்
அதில் கூடுகட்டி
குஞ்சு பொறித்திருக்கின்றன ,
பறவைகளுக்காக
சில இரைகளும்
இரைகளுக்காகச் சில உயிர்களும்
உற்பத்தியாகின்றன !
வாழ்விடத் தேடல்களின் நிமித்தத்தில்
அவைகள்
என் மேசைகளையும் அபகரிக்க
என்னையும் பற்றிப் படரும்
சில செடி, கொடிகள்
கழுத்தை இறுக்கி
ஒரு மரணத்தை நிகழ்த்துகின்றது ,
பறவைகளின் அலகுகளில்
பேனாவும், எழுதிடச் சில பேப்பர்களும்
எனது மரணத்திற்கான
இரங்கற்பாவை
எழுதுவதற்காக இருக்கலாம் !

4. காகமும் நானும்

அந்தக் காகமும் நானும்
ஒரு வகையில் உறவாக இருக்கலாம் !
நான் தனியென்று தெரிந்து
என் அருகிலேயே நிற்கிறது !
கடலின் சிலிர்த்த காற்றில்
சிறகுகள் அசையும் போதில்,
அவளின் கூந்தல்
நினைவிற்கு வந்து போகிறது !
தலை சாய்த்து பார்க்கும்
அந்த ஓரவிழிப் பார்வையும் கூட,
அவளின் பார்வைதான் !
ஆனாலும்
அவள் காகத்தை விடவும்
சற்று நிறம் கம்மிதான் !
காயம் படுத்தாமல் தலையை
தட்டிவிட்டு முன் நிற்கிறது ,
தலையைக் கலைத்து விடுவதில்
அவளுக்கும் அத்தனை சந்தோஷம் !
வேர்க் கடலையை
ஒவ்வொன்றாய் வீசுகின்றேன்,
தாவி தாவி பிடிக்கின்றது !
ஆனால்
அவள் தூக்கிப் போடுவாள்,
நான்தான் தாவி வாயில் பிடிப்பேன் !
பிரியும் போது
அதன் பார்வையில் சோகம் தெரிந்தது,
அவளுக்குத் தெரியுமாத் தெரியாது
இன்று நான்
அவளோடு இருந்து விட்டுப் போனது !

•••

அன்வர் புஹாரி கவிதைகள்

1.
உண்மை வளர்த்தல்
0
என்னுடைய தாத்தா
மரம் வளர்ப்பது போல மிக நூதனமாக
இந்த உண்மையை வளர்த்துவந்தார்
அதன் உடலில் சிறு துரும்பு பட்டாலும்
தாங்கிக்கொள்ள திராணியற்ற அவர்
இந்த உண்மையை வளர்ப்பது பற்றியும்
உண்மையின் உயிர் பிடுங்கும்
பொய்யின் கொடூரம் பற்றியும்
அவர்தம் பிள்ளைகளுக்கும்
குடும்பத்திற்கும் கற்றுக்கொடுத்தார்

எனது அப்பா
எங்களுடைய வசதிக்காக
இந்த உண்மையை
ஆடு மாடு கோழி வளர்ப்பது போல வளர்த்து
அதன் மேல் ஒரு ஈர்பை
எங்களுக்கு உண்டாக்கினார்
இப்போது நாங்கள் இந்த உண்மையை
ஒரு பிள்ளையை வளர்ப்பது போல
உள்ளங்கையில்
நெருப்புத் தணலை ஏந்துவதைப்போல
மிகக் கவனமாகவும்
மிகக் கடினமாகவும் வளர்த்து வருகின்றோம்
எங்கள் சந்ததிக்கும் அதனை
கட்டாய கடமையுமாக்கியிருக்கின்றோம்
இருந்த போதும்
விழுந்துவரும் ஓசோன் ஓட்டை போல
அழிந்துவரும் இந்த உண்மையின்
எதிர்காலம் பற்றித்தான்
முழுக் கவலையும் எங்களுக்கு

2.
ஆதலால் நாம் தண்ணீரை காதலிப்போம்
0

எனது அப்பாவின் அப்பாவிடம்
மழை இருந்தது
அதையவர்
நாய்க்குட்டி போல வளர்த்து வந்தார்
அப்பாவிடம்
ஒரு கடல் இருந்தது
அதற்கு பூனைக்குட்டி யென்று பெயர்
அவர் காலையது சுற்றிச் சுற்றி வந்தது
அம்மா புளியாணம் காய்ச்சினால்
அது ஆறு போலது ருசித்தது
நான் முங்கிக் குளித்தேன்
அந்த இடம் தன்னை குளம் என்றது
நண்பன் நீச்சல் பழக
ஏரிக்குப் போனான்
என் மனைவிக்கு
நீர்வீழ்ச்சி பிடித்திருந்தது
நேற்று நான் எனது பிள்ளைகளுக்கு
கிணறொன்றை பரிசளித்தேன்
இன்றது அவர்களிடம்
இல்லாமல் போயிருந்தது
நாளை என் பேரப்பிள்ளைகள்
ஒரு மிடர் தண்ணீருக்காக கண்ணீர் சுமந்து
விண்வெளி செல்லும் ஒரு கெட்டகனவை
சூரியன் வந்தென்னிடம் சொல்லிச் சொல்லி
அழத்தொடங்கியது இன்று
ஆதலால் நாம் தண்ணீரை காதலிப்போம்

3.
பொறுமையை தின்றவனின் அருமையான அனுபவங்கள்
O

அம்மாவின் சமையல் குறிப்பின்படி
பொறுமையை
நெய் ஊற்றி
தாளித்துக் கொட்டினாள் மனைவி
நான் அதை
சிறு சிறு பொட்டலங்களாக கட்டிக்கொன்டு
கூடவே
தனிமையெனும் பூனைக் குட்டியொன்றையும்
கையில் பிடித்துக்கொண்டு
காலாற கடலோரம் நடந்தேன்
அங்கு
விளையாடிக் கொண்டிருந்த மீன்கள்
என்னிடம் பசியென்றதும்
என் நிழலை அதற்கு தின்னக் கொடுத்துவிட்டு
மீண்டும்
என்னை மட்டும்
கையில் பிடித்துக்கொண்டு நடந்த நான்
அங்கு
பட்டம் விட்டுக் கொண்டிருந்த
நண்டுகளோடு அமர்ந்து
பொட்டலங்களை பிரித்து
பொறுமையை
அருமையாய் தின்று முடித்ததும்
என்னை தூக்கிக்கொண்டு
குதிரை சவாரி போக ஆயத்தமானது காற்று

4.
கனவில் கணவனாகிய மனைவியொருத்தி பற்றிய
கணவனொருவனின் சில கனவுக்குறிப்புகள்

O

நான் அவளாகவும்
அவள் நானாகவுமாகிய ஒரு கனவில்
வேலை முடிந்து
வீட்டுக்கு வரும்போதவள்
என்னைப்போல
லைட்டாகவோ
ஹெவியாகவோ குடித்திருக்கவில்லை
பின்பு
மூடவுடென்று
மணிக்கொருதரம்
புகைக்கவுமில்லை
கொத்துக் கொத்தாய்
சாப்பாட்டில் முடி கிடக்கின்றதென்று
எரிந்து விழவோ
அல்லது
சோற்றுப் பீங்கானை முகத்தில்
தூக்கி வீசவோ இல்லை
அன்ட்ரோயிட் போனை
படுக்கையறைக்கு கொண்டு வராதவள்
இரவெல்லாம் என்னை
புன்னகையால் குளிப்பாட்டி
ஒரு பூவைப் போல பார்த்துக்கொண்டாள்
மீண்டும்
காலையில் எழுந்து
வேலைக்கு போகும் முன்
ஒரு காபியோடு
இனிப்பான முத்தங்களையும்
அன்புப் பரிசாயெனக்கு தந்துவிட்டுப் போக
மறக்கவுமில்லை அவள்

5.
புனைவுப் பாடம்
0
அறிவை கழற்றிவைத்துவிட்டு
யானையை பறக்கவைத்தல் மிக மிக இலகு
தும்பிக்கையோடு சேர்த்து
அழகான வண்ணத்துப்பூச்சியின் சிறகுகளையும்
நம்பிக்கையோடு இணைத்துவிடலாம்
அது பறக்கும் அழகை படம்பிடித்து
புனைவுக் கதை சொல்ல
பள்ளிப் பிள்ளைகளின்
பாடப்புத்தகத்தில் அச்சடிக்கலாம்
மலர்களிலது போயமர்ந்து
தேனருந்தும் அழகைச் சொல்லி
குட்டி நட்டிகளை குஷிப்படுத்தலாம்
கதைக்குள் போயமர்ந்து
யானை பிடித்து நூலில் கட்டி
பறக்கவிட்டு விளையாடும் சிருசுகளிடம்
பாவமது என்று சொல்லி
ஜீவகாருண்யம் நாம் வளர்க்கலாம்

•••

ஏதேன் தோட்டம் ( கவிதை ) / ப.மதியழகன்

பகல் மரணித்து தான்

இரவைப் பிரசவிக்க வேண்டும்

அழியப்போகும் ஜீவராசிகள்

மரணக் கனவினை

அலட்சியப் படுத்துகிறார்கள்

மேகம் தன்னை

இழப்பது தானே மழை

கண்ணெதிரே எரிந்து

கொண்டிருக்கிறதே சூரியன்

அன்பு மட்டுமே மரணத்திற்கு

அர்த்தம் தருகிறது

உள்ளுக்குள் ஏதோவொன்று

நமக்கு தேவையாய் இருக்கிறது

அதை திருப்திப்படுத்த

புறத்தில் எதைஎதையோ தேடி

நாம் அலைந்து கொண்டிருக்கிறோம்

கூரையைப் பிய்த்துக்கொண்டு

கொட்ட வேண்டாம்

கடவுள் உள்ளத்தில்

கருணையை எதிர்பார்த்து தான்

நான் கோயில்படி ஏறுகிறேன்

பூபாளம் பாட மறந்தால்

சூரியன் உதிக்காதா என்ன

நிமித்தங்களை கூர்ந்து

கவனிக்கும் போது

மரணம் என்னைத்

துரத்துவதாகப்படுகிறது

எச்சமிடும் காக்கைகள்

விதை விருட்சமாகும் வரை

அங்கேயே காத்திருப்பதில்லை

கூவும் போதுதான்

காகம் அறிந்து கொள்கிறது

அது குயில் என்று

இப்போதும் தெரிகிறது வானவில்

ஆனால் என் பால்யம்

தொலைந்துபோய் விட்டதே

மொய்க்கும் ஈசலுக்குத் தெரியுமா

தனது ஆயுட்காலம்

ஒருஇரவு தான் என்று

உன் கண்களுக்கு

அழகுறத் தெரிவதெல்லாம்

இயற்கையின் வெளிப்பாடுகள் தான்

வாழ்க்கை என்னவென்ற

அவதானிக்கும் முன்

மரணம் நெருங்கிவிடுகிறது

விதைக்கும் ஒருவன்

அறுக்கும் வரையிலாவது

உயிரோடு இருப்பானா

எவரெவருக்கு எது

பலகீனமென்று மரணம்

தெரிந்து வைத்திருக்கிறது

என்னைப் போன்று

உங்களாலும் கண்டுகொள்ள

முடிகிறதா உங்களைத்

தொடரும் மரணத்தின் நிழலை

வாழ்க்கை நாடகம்

எல்லோருக்கும் சுவாரஸியமாக

இருப்பதில்லையே ஏன்

சின்ன வேடமென்றாலும்

அரிதாரத்தைப் பூசிக்கொண்டு

மேடை மீது ஏறத்தானே

வேண்டியிருக்கிறது

விதியின் கோடுகள்

எங்கு ஆரம்பித்து

எங்கு முடிகிறதென்று

யாருக்குத் தெரியும்

கோபுரம் தாங்கிகளா

கோபுரத்தை தாங்குகின்றன

நித்யமான ஒன்றை

தேடியவர்களுக்கெல்லாம் இங்கு

சிலுவையே பரிசாகக் கிடைத்தன

கைதிகள் அனைவரும்

மரணத்தை எதிர்கொண்டு தானே

ஆகவேண்டும்

அதர்மத்திற்கு துணைபோக

கடவுளிடம் பேரம் பேசும் கூட்டத்தினர்

உலகில் பெருகிவிட்டனர்

காலடித் தடத்தில்

கடவுளின் தாமரைப் பாதத்தை

ஆண்டாளால் மட்டுமே

கண்டு கொள்ளமுடியும்

நான் தொலைத்தது

கடவுளின் விலாசமென்று

இன்று தான் தெரிந்தது

தேவாலயத்தில் யாருமற்ற

நேரத்தில் நான் சென்றிருந்தேன்

அங்கு இயேசு பாவிகளுக்காக

காத்திருந்தார்

கங்கை புத்திரனுக்கு

மரணத் தாகமெடுத்தது

என்றால் நம்ப முடிகிறதா

உயிர்த்தெழுதல் சாத்தியமில்லைதான்

அன்று அற்புதங்கள்

நடத்திய பிதா இன்று

பரமண்டலத்தில் என்ன

செய்து கொண்டிருக்கிறார்

இஸ்ரவேலில் நிறைய

கிணறுகள் இருக்கின்றன

தாகத்துக்கு தா என்று கேட்க

எந்த தேவகுமாரனையும்

காணவில்லை

தர்மத்தை நிலைநிறுத்த வேண்டும்

என்று நினைப்பவர்கள் எல்லோரும்

கடவுளின் அவதாரங்கள் தான்

பொறுத்திருப்போம்

யூதர்களின் மெசியா

இவ்வுலகைக் காண

வருவாரென்று.

அன்வர் புஹாரி கவிதைகள்

1.

உண்மை வளர்த்தல்

என்னுடைய தாத்தா
மரம் வளர்ப்பது போல மிக நூதனமாக
இந்த உண்மையை வளர்த்துவந்தார்
அதன் உடலில் சிறு துரும்பு பட்டாலும்
தாங்கிக்கொள்ள திராணியற்ற அவர்
இந்த உண்மையை வளர்ப்பது பற்றியும்
உண்மையின் உயிர் பிடுங்கும்
பொய்யின் கொடூரம் பற்றியும்
அவர்தம் பிள்ளைகளுக்கும்
குடும்பத்திற்கும் கற்றுக்கொடுத்தார்

எனது அப்பா
எங்களுடைய வசதிக்காக
இந்த உண்மையை
ஆடு மாடு கோழி வளர்ப்பது போல வளர்த்து
அதன் மேல் ஒரு ஈர்பை
எங்களுக்கு உண்டாக்கினார்
இப்போது நாங்கள் இந்த உண்மையை
ஒரு பிள்ளையை வளர்ப்பது போல
உள்ளங்கையில்
நெருப்புத் தணலை ஏந்துவதைப்போல
மிகக் கவனமாகவும்
மிகக் கடினமாகவும் வளர்த்து வருகின்றோம்
எங்கள் சந்ததிக்கும் அதனை
கட்டாய கடமையுமாக்கியிருக்கின்றோம்
இருந்த போதும்
விழுந்துவரும் ஓசோன் ஓட்டை போல
அழிந்துவரும் இந்த உண்மையின்
எதிர்காலம் பற்றித்தான்
முழுக் கவலையும் எங்களுக்கு

2.

ஆதலால் நாம் தண்ணீரை காதலிப்போம்

எனது அப்பாவின் அப்பாவிடம்
மழை இருந்தது
அதையவர்
நாய்க்குட்டி போல வளர்த்து வந்தார்
அப்பாவிடம்
ஒரு கடல் இருந்தது
அதற்கு பூனைக்குட்டி யென்று பெயர்
அவர் காலையது சுற்றிச் சுற்றி வந்தது
அம்மா புளியாணம் காய்ச்சினால்
அது ஆறு போலது ருசித்தது
நான் முங்கிக் குளித்தேன்
அந்த இடம் தன்னை குளம் என்றது
நண்பன் நீச்சல் பழக
ஏரிக்குப் போனான்
என் மனைவிக்கு
நீர்வீழ்ச்சி பிடித்திருந்தது
நேற்று நான் எனது பிள்ளைகளுக்கு
கிணறொன்றை பரிசளித்தேன்
இன்றது அவர்களிடம்
இல்லாமல் போயிருந்தது
நாளை என் பேரப்பிள்ளைகள்
ஒரு மிடர் தண்ணீருக்காக கண்ணீர் சுமந்து
விண்வெளி செல்லும் ஒரு கெட்டகனவை
சூரியன் வந்தென்னிடம் சொல்லிச் சொல்லி
அழத்தொடங்கியது இன்று
ஆதலால் நாம் தண்ணீரை காதலிப்போம்

3

பொறுமையை தின்றவனின் அருமையான அனுபவங்கள்

அம்மாவின் சமையல் குறிப்பின்படி
பொறுமையை
நெய் ஊற்றி
தாளித்துக் கொட்டினாள் மனைவி
நான் அதை
சிறு சிறு பொட்டலங்களாக கட்டிக்கொன்டு
கூடவே
தனிமையெனும் பூனைக் குட்டியொன்றையும்
கையில் பிடித்துக்கொண்டு
காலாற கடலோரம் நடந்தேன்
அங்கு
விளையாடிக் கொண்டிருந்த மீன்கள்
என்னிடம் பசியென்றதும்
என் நிழலை அதற்கு தின்னக் கொடுத்துவிட்டு
மீண்டும்
என்னை மட்டும்
கையில் பிடித்துக்கொண்டு நடந்த நான்
அங்கு
பட்டம் விட்டுக் கொண்டிருந்த
நண்டுகளோடு அமர்ந்து
பொட்டலங்களை பிரித்து
பொறுமையை
அருமையாய் தின்று முடித்ததும்
என்னை தூக்கிக்கொண்டு
குதிரை சவாரி போக ஆயத்தமானது காற்று

4.

கனவில் கணவனாகிய மனைவியொருத்தி பற்றிய
கணவனொருவனின் சில கனவுக்குறிப்புகள்

நான் அவளாகவும்
அவள் நானாகவுமாகிய ஒரு கனவில்
வேலை முடிந்து
வீட்டுக்கு வரும்போதவள்
என்னைப்போல
லைட்டாகவோ
ஹெவியாகவோ குடித்திருக்கவில்லை
பின்பு
மூடவுடென்று
மணிக்கொருதரம்
புகைக்கவுமில்லை
கொத்துக் கொத்தாய்
சாப்பாட்டில் முடி கிடக்கின்றதென்று
எரிந்து விழவோ
அல்லது
சோற்றுப் பீங்கானை முகத்தில்
தூக்கி வீசவோ இல்லை
அன்ட்ரோயிட் போனை
படுக்கையறைக்கு கொண்டு வராதவள்
இரவெல்லாம் என்னை
புன்னகையால் குளிப்பாட்டி
ஒரு பூவைப் போல பார்த்துக்கொண்டாள்
மீண்டும்
காலையில் எழுந்து
வேலைக்கு போகும் முன்
ஒரு காபியோடு
இனிப்பான முத்தங்களையும்
அன்புப் பரிசாயெனக்கு தந்துவிட்டுப் போக
மறக்கவுமில்லை அவள்

5.

புனைவுப் பாடம்

அறிவை கழற்றிவைத்துவிட்டு
யானையை பறக்கவைத்தல் மிக மிக இலகு
தும்பிக்கையோடு சேர்த்து
அழகான வண்ணத்துப்பூச்சியின் சிறகுகளையும்
நம்பிக்கையோடு இணைத்துவிடலாம்
அது பறக்கும் அழகை படம்பிடித்து
புனைவுக் கதை சொல்ல
பள்ளிப் பிள்ளைகளின்
பாடப்புத்தகத்தில் அச்சடிக்கலாம்
மலர்களிலது போயமர்ந்து
தேனருந்தும் அழகைச் சொல்லி
குட்டி நட்டிகளை குஷிப்படுத்தலாம்
கதைக்குள் போயமர்ந்து
யானை பிடித்து நூலில் கட்டி
பறக்கவிட்டு விளையாடும் சிருசுகளிடம்
பாவமது என்று சொல்லி
ஜீவகாருண்யம் நாம் வளர்க்கலாம்

***

இரண்டு கவிதைகள் : சமயவேல்

அம்மாயி ஒரு தூதுவளைச் செடியை வளர்த்தாள்

அம்மாயி ஒரு தூதுவளைச் செடியை வளர்த்தாள்

அவளது ஒற்றையறை வீட்டு வாசலில்

ஒரு கம்பையும் நட்டி அதில்

அவள் உயரத்துக்குப் படர்ந்திருந்தது தூதுவளை

என்ன வடிவம் என்று சொல்ல முடியாத வடிவுடன் இலைகள்

தலையில் மட்டும் கொஞ்சம் வயலட் நிற மலர்கள்

முட்கள் நிச்சயம் உண்டு

முட்களோடேயே கழிந்ததல்லவா அவளது காலம்.

உறவுகளின் துரோக முட்கள்

அவளை காலமெல்லாம் குத்தி வந்தன

முதல் முள்ளை தாத்தா அவளுக்குப் பரிசளித்திருந்தார்

அடுத்த நாளே பிள்ளைகளையும் இழுத்துக்கொண்டு பஸ் ஏறினாள்

அம்மாயியின் அம்மாயி இந்த வீட்டைக் கொடுத்திருந்தாள்

வீட்டு முற்றத்தில் மும்மூன்றாய் ஒன்பது செங்கல் அடுக்கி

அதன் மேல் ஒரு இட்லி சட்டியை ஏற்றினாள்

இட்லி அடுப்புக்குக் காவலாக ஒரு வேம்பையும் வளர்த்தாள்

அம்மாயி அழுது நாங்கள் பார்த்ததில்லை

அடி மேல் அடி விழுந்தும் அழுந்தி அழுந்திப்

புதைந்த போதும்

வெடித்து விடாமல் அவள் காத்த அமைதிக்குள்

ஒரு அம்மனே முளைத்தாள்

பிள்ளைகளோடு அந்த அம்மனையும் வளர்த்தாள்

திடீரென இறங்குவாள் அம்மன்.

பல்லை நறநறவென்று கடித்து டேய் என்று கத்துவாள்

என் பிள்ளைகள், என் பிள்ளைகள், என் பிள்ளைகள்

என்று முணுமுணுத்து எல்லோருக்கும் திருநீறிடுவாள்

மூசு மூசென்று அழுது அடங்கி மலையேறுவாள்

நாங்கள் எப்பொழுது சென்றாலும்

அம்மாயியின் தூதுவளைச் செடியில்

அபூர்வ கருநீலப் பழங்கள் இருக்கும்

அவற்றின் சிறு கசப்பை விழுங்கிவிட்டால் சுவாசம் சீராகும்

அம்மாயியின் சொரசொரத்த விரல்கள் நெஞ்சை நீவும்.

இப்போது அம்மாயி தாழ்வாரத்தில் படுத்திருக்கிறாள்

நூல் சேலையில் ஒரு செப்புப் பொம்மையைப் போல இருக்கிறாள்

நெஞ்சுக்கும் வாய்க்கும் நடுவில் ஓடும் சுவசாம்

ஒரு சிற்றலை போல வந்து வந்து போகிறது

கண் திறந்து பார்த்து இரண்டு நாளாகிறது

இருபது ஆண்டுகள் முன்பு காணாமல் போன

ஒரே மகனின் நினைப்பிருக்கும் என்றார்கள்

அவளது தலைமாட்டுக்கருகில் இருக்கிறது துளசித் தீர்த்தம்

அவ்வப்போது

பிரிய மகள்களும் பேரன் பேத்திகளும் நாங்கள்

ஆளுக்கொரு ஸ்பூன் துளசித் தீர்த்தம் கொடுத்து

அழுதழுது அழைத்துப் பார்க்கிறோம்

மருத்துவர் கூறியிருந்த ஓரிரு நாட்களின் மூன்றாவது நாள் இன்று.

கரிபடிந்த ஒன்பது செங்கல்கள் அடுக்கை ஒட்டி நிற்கும்

தூதுவளைச் செடியின் சிறு நிழலின் வெயிலில்

நாங்கள் காத்துக் கிடக்கிறோம்.

௦௦௦

ஆமைகளும் குருவிகளும்

தோட்டத்துக்கு போகும்போதும் வரும்போதும்

முக்கியமாக மனிதர்கள் எவருமே இல்லாத வெயில் வேளைகளில்

இந்தக் கிணற்றை எட்டிப் பார்க்காமல் போனதே இல்லை,

கிணற்றின் நால்புறமும் இருக்கும் கற்சுவர்கள்

வெளிப்புறமும் உள்புறமும் வெவ்வேறு கற்சித்திரங்கள்

அந்த அழகான கிணற்றுக்குள்

எனக்குப் பிரியமான ஒரு ஆமைக் குடும்பம்

அவன் ஆமை

அவள் ஆமை

ஐந்து குட்டி ஆமைகள்.

வடபுறச் சுவரில் ஒரு குருவியின் குடும்பம்

குருவிகள் மனிதர்களைக் கண்டு கொள்வதே இல்லை

அதுகள் விரும்பியபடி குறுக்கும் மறுக்குமாகப் பறந்து திரியும்

நமது காலடி ஓசையைக் கேட்டாலே

விருட்டென்று பறந்து கண்காணாமல் போய்விடும்

எத்தனை குருவிகள் இருக்கின்றன என்று கூட நாம் அறியமுடியாது

ஆனால் ஆமைக் குடும்பம் அப்படி இல்லை

சுள்ளென்று வெயிலடிக்கிற முன்பகலில்

கீழுச்சியிலிருந்து சூரியக்கற்றைகள் சாய்கோடுகளாக

அடர்நீல நீருக்குள் இறங்கியிருக்கும் அழகை

உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டே இருப்பேன்

முதலில் ஒரு ஆமை கால்களை அசைத்தசைத்து மேலே வரும்

பின்னர் வரிசையாகக் குட்டிகள் வரும்

ஒரு நாளைக்கு ஒரு முறையாவது பார்த்துவிட நினைப்பேன்

இத்தினியூண்டு கால்களின் அசைவில்

நீல வானமே அசையும்

சின்னஞ்சிறிய சப்தம்

நானும் நீருக்குள் நீந்துவது போல

நினைத்துக் கொள்வேன்

படபடவென்று வரும் குருவிக் குடும்பம்

நான் திகைத்தாலும் ஆமைகள் திகைப்பதில்லை

ஆமைகளும் குருவிகளும் ஒரு குடும்பம்

நான்?

நானும் அந்தக் குடும்பம் தான்.

௦௦௦

கருப்பன் கவிதைகள் ( பின் நவீன கவிதைகள் )

கருப்பன் கவிதைகள்
( பின் நவீன கவிதைகள் )

•••

முட்டைகோஸ் 3
மூணு கிலோ
கத்திரிக்காய் கால்கிலோ
வெண்டைக்காய் ஊசிப் போனது
பேரிக்காய்
பெருங்காயம்
வெங்காயம்
போ
போ
டூபாக்கூர்

புடலங்காய் கூட்டு
ஆமைவடை
புட்டு
டூபுக்கு

•••
ஏலக்காய்
முந்திரி
பனைகிழங்கு
ஆமணக்கு
கொட்டமுத்து
ஆனைமுத்து
யானை விட்டை
போட்ட
குதிரை முட்ட
போ
போ
பொறுக்கிப் பயலே
எங்க தேடுகிறாய்
உன் கவிதை
ரசனையை
•••
3
உன் வழக்கமான காதல் கதையல்ல இது
கூட்டுக் குடும்ப வாழ்வுமல்ல
மைக்ரோ குடும்பமும் அல்ல
உறவுகளில்லா உறவுமில்லை
ஆனால்
உறவு கொள்ளவே சார்ந்திப்போம்
இணைவோம்
இதற்குப்பெயர்
லிவிங்டுகெதர் அல்ல
பின் நவீன காதல் என்பது இதன் மற்றொரு பெயர்
உன் பழைய காதலை கடாசி எறி
குப்பையில்
அதன் கெட்ட நாற்றம் மூக்கைப் பிடிக்கிறது
•••

எதிரொலி ( கவிதைகள் ) / தமிழ் உதயா ( லண்டன் )

01

நான் செங்கல்
சுட்டுக் கொண்டிருந்தேன்
அவன் மெழுகுவர்த்தி
செய்து கொண்டிருக்கிறான்
முகங்களில்
சொற்களில்
சுழல் காந்தவழிகளில்
எவனோ விபரிக்கும் நம்மில்
நாம் விடைபெற்றுக் கொள்ள
நமக்குத் தெரியாது
யாரோ ஒருவன் தீர்க்கதரிசி ஆகிறான்
யாரோ ஒருவன் நீதிமான் ஆகிறான்.
இன்று சனிக்கிழமை
எல்லோருக்கும் விடுமுறையாக இருக்கலாம்
என் சந்ததியை ஆளாக்க
நான் பயணப்பட்டுத்தான்
ஆக வேண்டும்

00

பயணத்தின் வழி சேமித்திருக்கிறேன்
நீலமடர்ந்த கடல்
நெடிதுயர்ந்த மலை
அதற்கும் அப்பால் பெயர்ந்து
பறக்கும் ராசாளிப்பறவை
ஆதரவாய் பின் மௌனமாய்
சடையுதிர்த்த மரம்
கிண்ணங்களில் ஏந்தி எடுத்த பிஞ்சுச்சூரியன்
கிடுகு வேய்ந்திருந்த முகங்கள்
சொட்டும் பனித்துளி
கொஞ்சமாய் செவ்வரத்தம் பூந்தளிர்

அத்தனையையும்
இப்போது வரைந்து கொண்டிருந்தேன்
நிறமற்றுப்போன தடாகத்தில்
அம்மா நீலநிறச்சேலையில்
எனக்கொரு தூளி கட்டியிருந்தாள்
என் மகளுக்காக
என்னைக் காணாமல் தேடுகிறேன்.

00

உன் கடிதத்திடம்
ஒரு சிறு சிறகின்
மயில்ப்பீலி நிறச் சருகிருந்தது
உன் பற்றுகோல்களுக்கான கண்களால்
நான் பார்க்கிறேன்
கசடுகள் உருகி ஓட
மீள்கணங்களின் அகராதியில்
பாஷையில் ஊடுருவி
ஒரு மரம் போல்
உருக்குலையாது இருந்திருக்கலாம்
கடல் சிரித்துக் கொண்டே இருக்கிறது
பச்சிலை ஓணானின் பிராணனை இழுத்து
ஒரு நிலாவுக்காக காத்திருந்தேன்
அவ்வேளையில்
பூடகமாக ஒளிப்புழுதியைக்
கிளப்பியபடி நீ வந்தாய்
கரைய மறுத்த நேற்றைய கனவில்
முங்கி எழும்பிய கடற்சங்கு முகத்தில்
அர்த்தம் மிதக்கிறது

00

மாஞ்சோலையிலும்
தென்னந்தோப்புகளிலும்
மர்மப் புத்தன்களுக்காக
போதி மரங்கள் விளைந்திருக்கின்றன

செவியுறா உட்சுடரும் பொன்னொளியில்
எம் நிலத்தில்
தொடை எலும்புகளும் விலாக்கூடுகளும்
உருகி ஒழுகிய தலையோடுகளும்
தளம் பாவும்

பூமி எனும் இக்காற்று
நுழைத்த போதைப்பந்தில்
மனிதர்களால் மட்டுமே
எத்தப்பட்ட எலும்புச் சீசாக்களில்
சேமிக்கப்பட்டதெல்லாம் இரத்தம்
வெறும் பச்சை இரத்தம்

இரு கைகளாலும் நிலத்தைக் கிளறி
நாங்கள் நட்டு வைத்த
எங்கள் பிஞ்சுகளின் குருத்துக்கண்கள்
செவ்விதழ்கள் கொழுந்துடல்கள்
எல்லாம் நினைவன்றி

கஞ்சாச்செடி நட்டு
தீபச்சுடராய் திரட்டி
மீதமுள்ள குழந்தைகளையும்
கரும்புகையின் கந்தக நெடிக்குள்
மண் தின்று செரிக்க மானுடத்துயருக்குள்
உருக்கமான பாடல் ஒன்றைப் புனையவோ நான் ?

00

முன் எப்போதும் பார்த்தேயிராத
அரூப இரயில் ஒன்று
என் வழக்கமான வழித்தடத்தை
கடந்து போகிறது
எப்போதும் நிச்சயமற்ற
பாதைகளின் வழி பயணிக்கும் நான்
அந்த இரயிலை
பிடித்திருக்க வேண்டும்
அது ஒரு பனித்துளி போல
தூரத்தில் உடைந்து மறைகிறது
பழுத்த முந்திரிகளில்
துருத்திக் கொண்டிருக்கும்
விதைகளைப் போல
நினைவுகள் முன் நீள்கின்றன
பறவைகள் மீது பூக்களின் மீது
கந்தகத் தந்திகளை
மீட்டியபடி கிடக்கிறது
அந்த மகரயாழ்
ஆனாலும்
எண்ணற்ற சிகரெட் தழும்புகளும்
காலி மதுப்புட்டிகளுமாய்
காத்துக் கிடக்கிறது
அந்த பேர்மிங்ஹாம்
இரயில் நிலையம்
முன் திட்டமிடல் ஏதுமின்றி.
இருந்தும் நீள்துயிலகன்று

வீழ்ந்தும் எழுந்தும் பறந்தும்

மகரந்தத்துகள் ஞாபகமுளைவிட
நிறைகிறது நேற்றைய மனக்குளம்

00.

அரைப்பைத்திய ருசி மிகுந்த
வைன் குவளைகளை
ஒவ்வொன்றாய் சேகரித்தேன்
அதில்
நிகழ்காலத்தை உடைத்து
எதிர்காலக் கண்ணாடியை வனைந்து
என் விசித்திர அறைக்குள் பொருத்தினேன்
இருள் மூலைகளை
சில கடல்களால் நிறைத்து
ஒளியுறச் செதுக்கினேன்
எதுவாயினும்
எவ்வாறெனினும்
ஏதுமற்றும் துடிக்கும் நாடிச்சுனையில்
கொஞ்சம் வெங்கோடை
கொஞ்சம் பசுந்தரை
கொஞ்சம் வழிந்த அமுதம்
கொஞ்சம் கொய்தவிடம்.
துர்க்கனவுடன்
எதிர்மாடத்தில் இருப்பவன்
தன்னைத் தீட்டிக்கொண்டு
என் கதவுகளை உடைக்கக்கூடும்
பெருமரங்கள்
வனாந்திரங்களில் சேகரமாயிருக்கின்றன
மலைக்கணமொன்றைப் பற்றி
முளைதகவுள்ள விதையொன்றை
உதிர்த்து விடவும் கூடும்
ஆனாலும் பார்
பறந்த பருத்திச்செடி ஒன்றில்
ஊதாப்பூவின் காத்திருப்பில்
வெண்ணிறத்துப் பூவானேன் நான்

00

வெகு நேர்த்தியாக
வெகு வசீகரமாக
விலைமதிப்பற்ற உயிர்களை
மிக விலைமதிப்புமிக்க
துப்பாக்கிகளுள் பொருத்துகிறீர்கள்
அது பாய்வதற்கு முன்
செப்பனிடப்பட்டிருக்கிறது
தூசு தட்டிச் சத்தம்
எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது
மிகப் பத்திரமாக விலாக்கூடுகளில்
செருகப்பட்டிருக்கிறது
குழல்களில் இரத்த நெடி பிசுபிசுக்கிறது
பொசுக்கும் மணம் நாசி தின்கிறது
குடிசைகளில் காளியப்பன்களின்
உயிர்கள் சூறையாடப் பட்டிருக்கலாம்
குழந்தைகள் உருக்கு ஆலைகளில்
நையப் புடைத்திருக்கலாம்
சூனியத் துணுக்குகளால்
பெண்களின் குரல்வளைகளை
ஈரல் குலைகளை பிடுங்கி
ஏவுகணைகள் தயாரித்திருக்கலாம்
தீப்பொறி கக்கும்
டிஜிட்டல் கண்களைக் கொய்திருக்கலாம்
ஆனாலும் துர்ப்பாக்கியமான
அத்துப்பாக்கிகள்
ஹிட்லர்களுடையது என்றே
பெயர் சூட்டப்பட்டிருக்கின்றன
அக்கிட்லர்களது கோட்டைகளைத் தகர்க்க
ஒரு பிரபாகரம்
இக்கணமே முளைகட்ட வேண்டும்.

00

இடையறாத இருகணங்களுக்குள்
ஒரு சிறு சலனம்
சமன்குலைவை ஏற்படுத்திவிடுகிறது

எதிர்காலம் வசீகரிக்கிறது
இதோ அருகில் இருக்கிறது
என் முகம்

அழுவதற்கும் சிரிப்பதற்கும்
அக்குழந்தையின் கண்கள்
பனிப்பதைத் தான் செய்கின்றன

ரகசியங்களைக் கவிழ்த்து வைத்து
ஒரு மரத்தை எப்புறம் பார்த்தும்
வரலாற்றை அறிய முடிவதில்லை

கடலடியில் கிடக்கும்
கூர்மையற்ற பாறையும்
உரசியதும் கிழிக்கத்தான் செய்கிறது

எண்ணங்களுக்கு மொழியேது
எந்த மொழியில் மொழிபெயர்ப்பது
உங்கள் எண்ணங்களால்
மொழிபெயர்த்துப் பாருங்கள்

•••

வண்டி சாலை ( கவிதை ) / ந.பெரியசாமி

*
வாசனை மிதக்கும்
நெல்லித் தோப்பில்
சடைச்சடையாய் காய்ப்பு.
நிலம் புசித்து மீந்தவை
சூரியனுக்கு படையலாக…
ஊடு பயிர்களை மிதித்திடாது
அவ்வை வந்தாள்
தீராத் தாகமென்றபடி.
விரும்பும் மரத்தில்
விரும்பியதை உண்ண பணித்தேன்.
மறுத்து கை நீட்டினாள்
வேலி ஓரம் நீண்டிருந்த பனைகளை நோக்கி.
குடுவை ததும்ப குடித்திட்ட
அவளின் கண்களில்
குளம் தழும்ப அதிர்ந்தேன்.

நெஞ்சறைந்து
ஒப்பாரியிட்டாள்.

•••

ஜே.பிரோஸ்கான் கவிதைகள் ( இலங்கை )

ராத்திரி யாசகன்

நிசி நாய்களின் கத்தலினால்
சலனப்பட்டுக்கிடக்கிறது இரவு
எனதறையின் சன்னல் வழியாக
எதிர் வீட்டு மொட்டை மாடி மேலாக
நட்சத்திரத்தை ரசிக்க வாய்ப்பளித்த
தெரு நாய்களுக்கு நன்றி.
விழிப்பை உற்சாகப்படுத்திய தேநீர்
எனதறையை விட்டு கீழுறங்கி வர செய்தது.
ஊரே உறங்கிப் போன நடு நிசியில்
நான் சாலையோரமாக நடக்கிறேன்.
மனசின் நோவு குறைய குறைய
நான் இன்னுமின்னும் சாலையை கடக்கிறேன்
அந்த நீலக் கண்களுடைய நாய்கள்
என்னை பின் தொடர்கிறது
தனது கத்தலை விரித்தவாறு.
நான் பயம் கொண்டு வேகமாக நடக்கிறேன்
நாய்கள் ஒன்றுக்கு இரண்டாக சேர்ந்து கொள்கிறது.
இனியும் அந்த சாலையை கடக்க முடியாது
முட்டுச் சந்துக்குள் மாட்டிக் கொண்டேன்.
பின் வந்த நாய்கள் எனக்கு முன்பாக
படுத்துக் கொண்டது.
தனது வாலை சுருட்டி மண்டியிட்டு.
ஆச்சரியப்பட்டு வலது பக்கமாக திரும்புகிறேன்
இரவு யாசகனொருவன் மீதமான சாப்பாட்டு இலையுடன்
நாய்களுக்காக காத்திருந்தான்.

பட்டாம்பூச்சியாகி பறக்கிறேன்.

அந்த பட்டாம்பூச்சி தனது இறக்கையில்
எனது தனிமையை சுமந்து செல்கிறது.
மணம் வீசும் மலர்ச்செடிகளின் பக்கம்
என்னை சுமந்து அலைகிறது.
என்னை பின் தொடர்கின்ற சக
வண்ணத்துபூச்சுகளும்
சில அறிமுகமில்லாதவர்களின் தனிமையை
சுமந்து வருகின்றன.
இப்போது அந்த மலர்த் தோட்டத்திற்குள்
பட்டாம் பூச்சிகள் பசி தீர்ப்பதற்கெனவும்
இளைப்பாறவும் என்னை இறக்கி விட்டு
மலர்களை சுற்றிச் சுற்றி தேனருந்தும் காட்சிகளினூடே
எனது இருத்தலை ரசித்தலாக மாற்றிக் கொண்டு
மகிழ்கிறேன் தனிமையை மறந்து.
இப்போது எனது உடல்களை ஓவியங்களாய்
தனது வண்ணங்களைக் கொண்டு நிறம் தீட்டு விட்டு
என்னை பறக்கச் சொல்கிறது பட்டாம்பூச்சி.
வானத்தை நோக்கி பறப்பதென்பது எப்படிப்பட்ட
கனவனெக்கு சிறுபராயத்தில்.
இப்போது பறக்கத் தொடங்குகிறேன் ஒரு பட்டாம்பூச்சியாய்
எனது அறையில் என் தனிமையை விட்டு விட்டு.

வெயில்

பகலின் ஒரு நட்ட நடுப் பொழுதில்
மரங்களற்ற தெருவில்
சைக்கிள் மிதிக்கிறேன்.
தொண்டை வரண்டு தாகத்தின் வலியால்
அவதியுற்றுயிருக்க எச்சில் ஈரம்
ஆறுதல் தருகிறது.
வெயில் பொழுதை கடக்க இன்னும்
பல தெரு கடக்க வேண்டியிருந்தது.
நான் கட்டிடங்களின் நடுவில் பயணிக்கிறேன்
எனது அடையாளப்படுத்த முடியாத விலாசத்தை
தேடியலைந்து.
வியர்வை நெடி வீச
உடலின் எல்லாப் பாகங்களிலிருந்தும்
துளி துளியாக சொட்டி வியர்வை
என்னை நனைக்கிறது.
பயணம் இன்பம் என்பது
இந்த மரங்களற்ற நகர வாசிகளுக்கு
பொருத்தமற்றது.
மனசு நொந்து தொடரும் பயணம்
நிச்சயமாக எனக்கு இன்பத்தை தந்துவிட முடியாது.
மழையை விரும்பி ஏற்றுக் கொள்ளும் நான்
வெயிலை வெறுத்துதான் இருக்க வேண்டுமென்பதல்ல.

அகம் புறம்
………………….
வாழ்க்கையின் அகப் பிரதியென்பது
உழைப்பு
அதனை விருப்பத்தோடு
செய்யும் காலமெல்லாம்
புறப் பிரதியை அழகாக்கிவிடும்.
துண்புறுத்தலுக்குள் சிக்காத வாழ்க்கையை
நிச்சயமாக பணத்தோடு பயணப்படுதலே
நிர்ணயப்படுத்தி நிற்கிறது.
மனைவியின் உச்சக் கட்ட மகிழ்ச்சி
ஆடம்பரத்தில் மட்டும் நிறைந்து விடாதவொன்று.
தின வாழ்க்கைப்படுதல் கணவனினது
அலுவலகம் விட்டால் வீடு
வீடு விட்டால் அலுவலகம் என்பதாக
நீளுகின்ற சலிப்புமிகு பயணம்
ராத்திரிகளை தூங்கிக் கழிக்க மட்டுமே செய்து விடுகிறது.
கூடலை எதிர் பார்க்கும் மனையாள்
எப்போதும் திருப்தி பட்டுட முடியாத சிணுங்கள்
வீட்டில் சந்தோசத்தை பறித்து விடுகிறது.
இப்போது தான் சண்டைகள்
நாளாந்தம் தொடர்கிறது.
பணம் நிறைந்த வாழ்க்கை
மன நிறைவை கொடுக்க தவறியதை
எப்போதும் குறையாகவே அவனை
பார்க்கும் அவளுக்கு
இவனது அலுப்பு மிக்க பணி தான்
எனது ஆத்ம அவையக தேவையை
தடுக்கிறது.
புரிந்து கொண்ட நான்
விடுமுறை சொல்லி விடுங்கள்
ஞாயிறு வரை காத்திருக்க முடியாது
வரும் போது மல்லிகைப் பூவும்
அல்வாவும் வாங்கிடு வாங்க என்ற
வார்த்தையை அவரிடம்
நானே சொல்லிடப் போறேன்.

தீர்ப்பு
…………
நண்டுகள் வரைந்த ஓவியங்களை
கடல் அலைகள் அழித்து விட்டுத்
திரும்பும் போதெல்லாம்
நான் கவலை கொண்டுள்ளேன்.
நண்டுகள் தன்
நடை பயணத்தின் போதெல்லாம்
வரைந்து விட்டுச் செல்கின்ற ஓவியங்களனைத்தும்
நிறங்களற்றவையாகவே இருக்கின்றன.
அது வர்ணங்களை இழந்திருப்பதால்
கடல் அலைகள் அதனை ரசிக்க தவறுகிறது.
இதையறியாத நான் கவலை கொள்வது
நியாயமில்லையென்கிறது மீன்கள்.

****

சிபிச்செல்வன் கவிதைகள் / ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்ப்பு லதா ராமகிருஷ்ணன்

சிபிச்செல்வன்

12. BASEMENT

Standing at the mountain-base
I kept watching for a long time
The mountain was all tall and massive
I waited there itself
One can see the mountain from all sides
of our place
Viewing it from a distance
we won’t see its base.
But, the mountain-base never worried about it
It had no grievance at all of its absence
when I watch so.
In mountain-climbing
the base remains the start
and the close.

மலை யடிவாரம்

மலையடிவாரத்தில் வெகுநேரம் பார்த்திருந்தேன்
மலை மிக மிக உயரமாகத் தெரிந்துகொண்டிருந்தது
அங்கேயே காத்திருந்தேன்
ஊரின் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும்
மலையைப் பார்க்கலாம்
தொலைவிலிருந்து பார்க்கும்வேளை
மலையடிவாரம் தெரியாது
ஆனால் அதைப் பற்றி ஒரு நாளும் கவலைப்பட்டதில்லை மலையடிவாரம்
நான் பார்க்கும்போது அது இல்லையென்பதில் அதற்கு ஒரு நாளும் குற்றச்சாட்டு கிடையாது
மலையை ஏறத்தொடங்கும் ஆரம்பமும்
மலையடிவாரத்தில்தான்
மலையிலிருந்து இறங்கும்போது அதுதான் முடிவாகமுடிந்தும் நிற்கிறது
•••

13. THE CHILD IN ITS FATHER’S SHIRT

Getting inside its father’s shirt
The child was trying to become the father.
That the father is wearing the shirt of his child
which has grown along with the father
_ his friends make fun of him.
The son goes to office, wearing his father’s shirt.
Wearing his son’s trendy shirts the father tries to
Appear youthful.
The son who had worn his father’s shirt
Implies his desire to become a father.
Thus Time keeps enjoying
The father’s shirt
And that of the son
Turning all too hastily
Time-worn.

அப்பாவின் சட்டைக்குள் குழந்தை

நுழைந்து அப்பாவாக முயற்சித்துக்கொண்டிருந்தது
அப்பாவோடு வளர்ந்த குழந்தையின் சட்டையை அப்பா அணிந்துகொண்டிருப்பதாக
நண்பர்கள் பகடி செய்கிறார்கள்
அப்பாவின் சட்டையை மாற்றிப்போட்டுக்கொண்டு அலுவகம் போகிறன் பிள்ளை
பிள்ளையின் காலத்திற்கேற்ற பேஷன் சட்டைகளை உடுத்திக்கொண்டு இளமையின் மெருகை காட்டிக்கொள்ள விரும்புகிறார் அப்பா
அப்பாவின் சட்டையைப் போட்டுக்கொண்ட பிள்ளை
குறிப்பாலுணர்த்துகிறான் அப்பாவாக மாறவிரும்புவதை
இப்படியாக இந்த விளையாட்டை
ரசித்துக்கொண்டிருக்கிறது காலம்
அப்பாவின் சட்டையும்
பிள்ளையின் சட்டையும்
வேகமாக நைந்துகொண்டிருப்பதை
••

14. THE NOON-MAN’S SMOKY PLAY

A man keeps watching from beneath a towering over-bridge
The wagons going at so great a height;
also their hues and shades;
furthermore their varying speeds
The noon-man kept on watching
the cars that whizzed past along the roads
underneath the bridge
driving away the noon
in a hot chase
When he became bored
buying a cigarette from a roadside shop,
he lit it.
Inhaling the first smoke deeply,
relishing it
he blew it out.

The smoke taking its own time flew
and dispersed in the air.
Following that
commencing the game of
inhaling and exhaling smoke
when he was turning fatigued,
in the last curl of smoke blown out
the over-bridge vanishing,
in a few moments
the noon-man almost ran
terribly agitated.
He remained watching the traffic-police
blowing his whistle
and chasing him in hot pursuit.

மத்தியானவாசியின் புகை விளையாட்டு

உயரமான மேம்பாலத்தின் அடியிலிருந்து
ஒருவன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான்
உயரமாக போய்க்கொண்டிருந்த வாகனங்களை
மற்றும் அதன் வண்ணங்களை
மற்றும் அதன் வேகங்களை
பாலத்தின் கீழிருந்த சாலையிலும் மத்தியானத்தை விரட்டிக்கொண்டு போன கார்களையும் பார்த்தபடியே இருந்தான் அந்த மத்தியானவாசி.
சலிப்புற்ற ஒரு கணத்தில் சாலையோர பெட்டிக்கடையில் சில்லறைகொடுத்து ஒரு சிகரெட் வாங்கி கொளுத்தினான்.
முதல் புகையை ஆழ்ந்து இழுத்து ரசித்தவாறே
புகையை வெளியே ஊதினான்
புகை அதன் வேகத்தில் மெல்ல காற்றில் கலைந்தது
அடுத்தடுத்து புகையை இழுப்பதும்
அதை வெளியே ஊதுவதுமாக ஒரு விளையாட்டைத் தொடங்கி அதை அவனே சலித்துக்கொண்டிருந்தவேளையில்
கடைசியாக விட்ட சுருள் சுருளான புகையில்
மேம்பாலம் மறைய
சில கணங்களில்
பதட்டமாக விரைந்தான் மத்தியானவாசி.
போக்குவரத்துக் காவலர் வீசில் ஊதி அவனைப் பின்னாலேயே விரட்டிக்கொண்டு போவதைப் பார்த்தவாறேயிருந்தான் அவன்.
••••

THOSE WHO KEEP ON WASHING THEIR HANDS

In bathrooms
In the kitchen wash-basin
In toilets
and everywhere else
they have kept dettol solutions in bottles
As soon as you wake up in the morning
First you should wash the hands and then only
brush the teeth.
After attending to nature’s call at the loo
you should wash your hands with great caution
focusing on your utmost safety
then, after taking bath,
should squeeze the dettol soap-solution
and wash impeccably
Each time you should wash for twenty seconds.
First you should pour the solution in your palm
and spread and press it slowly oh softly
Then increase the speed, entwining your palms
tightly pressing against each other.
First wash the left palm with the right
and then the right with the left
Pressing, squeezing, wiping.
Then, repeat the exercise
upon the outer portion of the palms
From right to left and left to right;
Spare no spot but wipe hard in between the fingers
and on the rims and edges of nails.
Thus whenever there is time in a day
they go on washing their hands
trying to be clean to the core.
They keep cleaning the hands for ever.
Over and over
pouring water all over
saying that germs shouldn’t be there
they keep on butchering bacteria
and
fellow humans
washing their hands off…
all the time….
Oh my…..

குளியலறைகளில்
சாப்பாட்டு அறை வாஷ்பேஸின்களில்
கழிவறைகளில் என எல்லாயிடங்களிலும்
கைகளைக் கழுவிக் கொள்வதற்காக நவீன டெட்டால் சோப்பு நீரை பாட்டில்களில் அடைத்து வைத்திருக்கிறார்கள்
காலையில் எழுந்ததும் முதலில் கைகளைக் கழுவிக்கொண்டுதான் பல் துலக்க வேண்டும்
கழிவறைகளில் காலைக்கடன்களை கழித்ததும்
கைகளைக் கழுவிக்கொள்ள வேண்டும்
பின் குளித்து முடித்ததும் ஒருமுறை அதீத பாதுகாப்பு கருதி கைகளில் டெட்டால் சோப்பு நீரை பிதுக்கி சுத்தமாக கழுவிக்கொள்ள வேண்டும்.

ஒவ்வொருமுறையும் இருபது நொடிகள் கழுவுதல் வேண்டும்
முதலில் உள்ளங்கையில் சோப்புநீரை விட்டு
மெதுவாக மிக மெதுவாக தேய்த்து
பின் வேகவேகமாக தேய்த்துவிடவும்
வலது கையிலிருந்து இடது கையையும்
இடது கையிலிருந்து வலது கையையும் தேய்க்கவும்
உள்ளங்கைகளை சுத்தமாக அழுத்தி தேய்க்கவும்
பின் கைகளின் மேற்புறத்தில் இதேபோல இடவலமாக வலஇடமாக தேய்க்கவும்
விரல்களுக்கிடையில் நகக்கண்களுக்கிடையில் என ஒரு இடம் விடாமல் தேய்க்கவும்
இப்படியாக ஒரு நாளின் வாய்ப்புகள் கிடைக்கும்போதெல்லாம்
சுத்தம் சுத்தமென கைகளைக் கழுவிக்கொண்டேயிருக்கிறார்கள்.
கைகளைக் கழுவிக்கொண்டேயிருக்கிறார்கள் ஓயாமல்
கழுவிக்கொண்டேயிருக்கிறார்கள்.
கிருமிகள் ஒட்டிக்கொள்ளக்கூடாதென சொல்லியவாறே
ஓயாமல் கொல்கிறார்கள் பாக்டீரியாக்களை
மற்றும்
சக மனிதர்களை
ஓயாமல் கைகளைக் கழுவிக்..,,,,,

PHANTOM FOE

They were rehearsing boxing
From a corner I was watching it
They were punching at those in front.
The wrestlers
jumping and leaping to and fro,
front and back
rehearsing hard
would be forever
giving their make-believe foes
ferocious shadow-punches.
So early that morn
the playground was overcrowded.
With the nose broken
the trainer’s face turns bloody.
The other coaches come running
shouting that the practice is over
The foe escapes then, from there
on a fantasy flight.

பாவனை எதிரி

குத்துச்சண்டை பயிற்சியை மேற்கொண்டிருக்கிறார்கள்
ஒரு ஓரத்திலிருந்து அதை நான் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்
முன்னால் இருந்தவர்களை நோக்கி
குத்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள்
முன்னும் பின்னுமாக குதித்து
கடும் பயிற்சியை மேற்கொண்ட குத்துச் சண்டை வீரர்கள்
இப்போதும் அப்போதும்
எதிரிலில்லாத எதிரியை நோக்கி
குத்துகிறார்கள் பாவனையாக
அவ்வளவு அதிகாலையில் நிறைந்திருக்கிறது விளையாட்டு மைதானம்
மூக்குடைபட்டு இரத்தம் தெறித்து
வழிகிறது பயிற்சியாளனின் முகம்
பயிற்சி நிறைந்துவிட்டதாக கத்திக்கொண்டு ஓடிவருகிறார்கள்
மற்ற பயிற்சியாளர்கள்
அப்போது பாவனையாக தப்பித்து ஓடுகிறான்
எதிரி வீரன்
•••