Category: கவிதை

கவிதைகள் ச.முத்துவேல் கவிதைகள்

கவிதைகள்             

 ச.முத்துவேல்

 

 

 

 

 

 

 

 

 

பூமிப் பந்து விளையாட்டு

 

1.

இந்த பூமிப்பரப்பில்

ஒரு மீச்சிறு புள்ளியை

விலை கொடுத்து வாங்கிவிட்டேன்

என்னிடம் விற்றது

எப்போதுமிருக்கும்

பூமியல்ல

கடவுளும் அல்ல

எனக்கு அதை

ஒரு மனிதன்தான் விற்றான்

 

2.

பூமிப்பந்து

தலைமை ஆசிரியரின் அறை

மேசையில் மட்டுமே இருக்கும்

அடிக்கடிச் செல்வது

அவ்வளவு எளிதா என்ன?

அத்தனை ஆண்டுகளில்

இரண்டுமுறைதான் சென்றிருப்பேன்

ஒரு பூமிப்பந்தை

விலைக்கு வாங்கும் வசதியில்லை

மேசையுமில்லை

இப்போது வாங்கிக் கொள்ள முடியும்

ஆனால், எப்போதாவது மட்டுமே

சுழற்றி, உற்றுப் பார்க்கவேண்டியதை

ஏன் வாங்கி எப்போதும் வைத்திருக்கவேண்டும்?

எப்போதாவது சந்தேகம் எழுகிற வேளைகளில்

கை விரல்களை குவித்து

உருண்டையாக்கிக் கொள்வேன்

சூரியனை சற்று உயரத்தில் தள்ளி நிற்க வைப்பேன்

பூமிப்பந்தை இப்படியும் அப்படியுமாக சுழற்றுவேன்

சந்திரகிரகணங்களையும் சூரிய கிரகணங்களையும்

இடைவேளையின்றி நிகழ்த்துவேன்

என் வீடு இருக்குமிடம்

நிச்சயமானதாகத் தெரியாததால்

இடம் மாற்றி மாற்றி வைப்பேன்

முப்பரிமாண சந்தேகங்கள்

தெளிந்த உற்சாகத்தில்

மீண்டும் பூமிக்கு வந்து

என் மனித உடலில் புகுந்துகொள்வேன்

 

3.

கோட்டும், சூட்டும் அணிந்த அதிகாரம்

என் கழுத்தை

கத்தரிக்கோலால்  துண்டுபோட முயன்றது

கத்திகளை கைகளால் விலக்கித் தள்ளிவிட்டு

தப்பியோடினேன்

 

அதிகாரத்தின் ஏவல்கள்

என்னை விரட்டுகின்றன

கொடூரக் கொலையிலிருந்து

எளிய மரணத்திற்கு தப்பியோட

நானொரு கிணற்றில் குதித்தேன்

அதில் தண்ணீருமில்லை ஆழமுமில்லை

 

துர்நாறும் சாக்கடையில் குதித்தேன்

அது விரட்டுபவர்களின் வீடுகளுக்கே

கொண்டு சேர்த்தது

 

ஓடிப்போய் உச்சிமலையில் நின்று வெளியே குதித்தேன்

அடிவாரத்தில் வலைவிரித்துக் காத்திருந்தார்கள்

 

பூமியில் எங்கிருந்து குதித்தாலும்

பூமிக்கே திரும்புவது கொடுமையில் கொடுமை

தப்பியோடிக்கொண்டிருக்கிறேன்

இந்த வீதியின்  நுனியிலிருக்கும் பூமியின் இறுதிக்கு

அங்கிருந்து பிரபஞ்சப் பள்ளத்திற்குள் குதிப்பதற்கு

 

 

***

கவிதைகள் ஆறுமுகம்முருகேசன் அரேபியராசாக்கள்

கவிதைகள்

ஆறுமுகம்முருகேசன்

அரேபியராசாக்கள் 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1.
விடுமுறையின் தாகம்
கானலில் ஒளிரும் உனது கையசைவில்,
கம்பி வேலிக்குள் தவறிப் புகுந்த பறவையின் சிறகுகளையே
வெகு நேரம் உணர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்

***

2.
மழை பெய்யும் கானலாய்
இந்நிலம்
எங்கும் உருளும் வெயில் நதியில்
உன் வழியனுப்பிய முகம்
ஏந்தி நிற்கிறது தீபமாய்

***

3.
வெயில் புரண்டோடும் மண்
கொணர்ந்தப் பிரிவுதனை
பூனையாய்க் ழுவுகிறேன்
நேசம் மருகி நேசம் பெருகி

தெப்பக்குளத்தில் கால் கடிக்கும் சிறு மீனாய்
துள்ளும் நினைவலைகளில்
பிரிய முகத்தின் ஈர சுவாசம்
பெரு நிலவாய்

***
4.
பரிசாய் நீ செருகிய
மறந்துவிட முடியாததொரு முத்தத்தை
இரண்டரை மணி நேரத்திற்கு அப்பாலிருந்து
நேசிக்க நேசிக்க நேசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்

திருவிழா ஆரவாரமாய்
மணற்காற்றெங்கும் ஏங்கிப் பொழிகிறது
அன்பின் சொற்கள் அன்பின் அன்பாக

கானல்நீர் என் திசைஅறுந்து செல்கிறது
உனது குரலை எந்தன் இசையில்
செவியாறப் பருகி

***

5.
தனியனாய்
எப்படிக் கடப்பேன்
இப்-பெரும்பாலையை
தினம் தினம் நான்

பள்ளியிலிருந்து வீடு செல்கையில்
நனைந்தோடிய மழையாய் ஞாபகமிருக்கிறது
உன்னை என்கிறாயே

***

6.
நடக்க கற்றுக் கொண்டிருக்கிறேன்
மனம் பிசையும் வல்லாத அன்பினிடத்து
கால்களை இரைந்துவிட்டு

வாஞ்சையோடு பற்றிக் கொள்ள
காத்திருக்கும்
ஒரு மலையடிவார நதியினை
விரல்களில் அள்ளிக் கொண்டு
கண் எட்டாத் தொலைவு கடந்திருப்பாய் நீ
எப்பொழுதோ

சந்திக்கும் தருணம் சொல் மறந்துவிடாது
உனக்கு முன் அடைந்திருந்த
எனது நட்சத்திரக்கண்கள்களிடம் பிரிவின் வாதையை

***

 

இளம் படைப்பாளி கவிதைகள் வளத்தூர்தி.ராஜேஷ்

இளம் படைப்பாளி

கவிதைகள்

வளத்தூர்தி.ராஜேஷ் 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

உருவாகியிராத திசையின் தென்றல் தீண்ட
உருவாகிறது என் மனதின் அசைவுகள்.
அதில் என் நொதிகள் சரிய
உன் அமைவை ரசிக்கிறாய் .

அண்டமெங்கும் ஒலிக்கின்ற
மன ஒலியை
என் எதிரொலியாக மாற்றுகிறாய் .

என் இல்லாமையின் இருப்பை மட்டுமே
கூறிக்கொண்டிருக்கிறேன்
சுயத்தின் புலம்பல்கள்
ஆதியின் மவுனத்தில் சரண் புகும் .

தன் உணர்தலின்
தொன்மையின் படிமங்கள்
பிரபஞ்ச நிழலில்
ஒளிர்கிறது கனவுகளாக .

**

கவிதைகள் மகுடேசுவரன் கவிதைகள்

கவிதைகள் மகுடேசுவரன் கவிதைகள்

 

 

 

 

எழுத்தாளனைச் சந்தித்தல்
————————————————–
ஓர் எழுத்தாளனைச் சந்திக்க
நினைக்கிறேன்.
அவனுடைய முகவரி வேண்டும்.
யாரிடமுள்ளது ?

எழுத்தாளனின் முகவரியைத்
தேடித் துழாவுகிறேன்.

எதிர்ப்பட்டோரிடமெல்லாம்
கெஞ்சி விசாரிக்கிறேன்.

ஊரையே அறிந்த
தானி ஓட்டியர்கூட
உதடு பிதுக்குகின்றனர்.

உள்ளூர் காவல் துறைக்கு
கிரிமினல்களின் சின்ன வீடுகள்
தெரிந்திருக்கிறது.

பொதுஜனங்கள்
க்ளெர்க்குகளைக் கைகாட்டுகிறார்கள்.

வாசகனிடம்
எழுத்தாளன் முகவரியாகத் தங்குவதில்லை.

நூலகத்தில்
அவனைப் பற்றிய குறிப்பே இல்லை.

அரசுகள்
அவனை இரகசியக் கோப்புகளில்
சேகரித்திருக்கலாம்.

எழுத்தாளன்
பயணியைப்போல் அலைந்துகொண்டிருப்பவனோ !
நாடோடியாகச் சுற்றித் திரிபவனோ !
இல்லை இல்லை
எழுத்தாளன் மண்ணில் வேர்பற்றியவன்.

பேனா நிறுவனங்களுக்கு
அவன் விளம்பரத் தோற்றம் தந்ததுண்டா ?

மை தயாரிப்பாளர்கள்
அவனைக் கண்டுகொண்டதுண்டா ?

காகித ஆலைகளேனும்
அவனைக் கணக்கிலெடுத்தனவா ?

பத்திரிகை நிறுவனங்கள்
எழுத்தாளனின் முகவரிப் பட்டியல் வைத்துள்ளனவா ?

இல்லை.
எங்கும் அவன் முகவரி இல்லை !

அவனுக்கும்
மனைவி மக்கள் வீடு வாசல் உற்றார் உறவுகள்
இருக்கும்.

அவனுக்கும்
குடும்ப அட்டை, பசி, பற்றாக்குறை,
மாசக் கடைசி, கடன், கவலைகள்
மிகுந்திருக்கும்.

அவற்றோடு அவன்
கும்பலில் ஒருவனாக நின்றிருக்கிறான்.

தான் ஓர் எழுத்தாளன் என்று
எங்கும் விளம்பாமல்
என்மீது உரசிக்கொண்டே
தலைகவிழ்ந்து நடந்துபோகிறான்.

 

***

 

 

கவிதைகள் ஷாஅ கவிதைகள்

ஷாஅ கவிதைகள்

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ரெண்டாம் மாடி முகப்பு வாசல்

திறக்கவும்

சிறுபொன் உரசி வானம்

சிலிர்க்கவும்

சரியாக இருந்தது

அதோ

ஆத்மாநாமின் காகம்

அந்த மலையும் தாண்டிப் பறக்கிறது

உச்சியில் எச்சமிட்டு

சூரியனைப்

பார்த்துக்

கா

***

கவிதைகள் கே.பாலமுருகன் கவிதைகள்

கவிதைகள் கே.பாலமுருகன் கவிதைகள்

 

 

 

 

 

 

 

 

கிணற்றடி  கதைகள்

1

துரத்தப்பட்ட  இரவொன்றில்

தாத்தாவும்  பாட்டியும்

கிணற்றடியிலேயே  கிடந்தார்கள்.

சுவரிலிருந்த  நகக்கீறலகளில்

அவர்களை நுகரலாம்.

தகறக்குவளையில்  மிச்சமாகியிருந்த

நீரில் சப்தமின்றி மிதந்தன

அவர்களின் தனிமை.

யாருக்கும்  கேட்காதபடிக்கு

ஒளித்துவைக்கப்பட்ட நிசப்தத்தில்

பத்திரமாக பரவிக் கொண்டிருக்கின்றன

நேற்றிரவு கிணற்றடியில்

நிகழ்ந்த  தற்கொலையின் வாசனை.

2

நீர்வாளியிலிருந்த நீரின்

அலம்பல்கூட  ஓயவில்லை

கிணற்றின் உள்சுவரில்

ஒழுகிக் கொண்டிருந்தது

மரணம்.

3

முனியாண்டி  மாமா

தொழிலில்  தோல்வியுற்ற தருணமும்

கீழ்வீட்டு  மேனஜர் மகன்

மலாய்மொழி சோதனையில் தோல்வியுற்ற  தருணமும்

ஒரே நாளில் வந்திருக்கக்கூடாது.

ஆழ்க்கிணறு  நிழலில்

இருவரும்  ஒரே மாதிரி

தெரிந்தார்கள்.

4

மரணத்தின்

நீளம் 17 அடி

அகலம் 200 செண்டி மீட்டர்.

ஒரே ஒரு கயிற்று  வாளி.

 

***

கவிதைகள் சூரியதாஸ் கவிதைகள்

 

சூரியதாஸ் கவிதைகள்

 

 

 

 

 

 

 

 

மரங்களைப்போல் நிழல்களும்

ஆழ வேர்விட்டுக் கிடக்கும் அடர்வனம்

ஆயிரம் விரல்களால் வேர்களை வேர்கள்

பின்னிக்  கிளர்ச்சியூட்ட

கிளைகள் குலுங்கிச் சிரிக்கும் பூக்களாய்

இலைநுனி முத்தங்களால்

கிறங்கிச் சொக்கிய மேகங்களில் சில

எங்கள் வயலில் வந்து விழும்

பெயர் தெரியா உயிரெல்லாம்

பெருவனத்தில்  சந்ததி பெருக்கும்

நெடுநாளாய்  வசித்துவந்த நிழலொன்று

வேரோடு காணாமல்  போயிருந்தது

வனத்தில்  ஒருநாள்

அதேநாள் அதேநேரம் அதேஆண்டில்

எங்கள் ஊரின்  மழையொன்றும்

காணாமல் போயிருந்தது

குஞ்சுகளைப் பறிகொடுத்துப்

புலம்பெயர்ந்த

புள்ளினத்தின் தகவல்-

கோடரியுடன்  ஒருவன் உள்நுழைந்தபோது

அமைச்சர்  ஒருவர்

மரம்நடு விழாவில்

வார்த்தைகளை நட்டுக் கொண்டிருந்ததாய்.

*

கவிதைகள் சுவாதி ச முகில் கவிதைகள்

கவிதை  சுவாதி ச முகில்  கவிதை

இச்சாதாரி

 

 

 

 

 

 

ரகசிய வனாந்திரங்களில் மண்டிய தாழம்புதர்கள்

மடலவிழ்க்கும் ஆளரவமற்ற பொழுதுகளில்

ஊர்ந்து வரத் துவங்குகிற அரவத்திற்குக்

கள்வத்திலூறிய பச்சைக் கண்கள்

தாழைக் கள்ளுண்ட பித்தேறி முறுக்கிய நெளியுடலமெங்கும்

முண்டிக் கிளம்பும் ப்ரக்ஞை பிணைச்சாரைக்கானது

 

பிணையலின் பேராவல் சுழன்றடிக்கும்

புலனைந்தின் ஊழிமூச்சில்

கொதியுலையின் கொந்தளிப்பு

 

உடுக்கள் சிதறுண்ட கருவிசும்பில் பரவும்

வெப்பத் தகிப்பில் பழுக்கக் காய்கிறது பௌர்ணமி

பற்றியெரிகிறது தாழங்காடு

 

கனிந்து கொண்டிருக்கும் ஏதேன் தோட்டத்துச் செங்காயில்

நஞ்சேற்றத் துவங்குகிறாள் இச்சாதாரி

 

**

கவிதை தீபச்செல்வன் கவிதை

தீபச்செல்வன்

 

 

 

அகதியின் பள்ளிக்கூடம்

அகதிமுகாமாக்கப்பட்ட பள்ளியின்
கதிரை மேசைகள் அள்ளியேற்றப்பட்ட
ஒருநாள் புத்தகங்கள் தொலைந்துபோயின
யாரும் திரும்பாத காலத்தில்
போர்க்களத்தில் நிற்கையில்
காயங்கள் மிகுந்த பள்ளியின் மணியை அசைத்திருப்பாயா?
நொந்த உள்ளத்தோடு கிழிந்த சீருடைகளுடன்
நான் அகதியான பொழுது
நிமிர்ந்திருந்த நம்; பள்ளியும் அகதியானது
ரொட்டிகளை பரிசளிக்கும் பசியாறும் கதைகளை
படித்த மரநிழலின் நினைவுகளை பொழியும்
சேலைகள் கட்டப்பட்ட
மரங்களாலான வீடுகளில்
என்னிடம் புத்தகங்கள் இருக்கவில்லை
அகதி முத்திரை குத்தப்பட்ட பள்ளிக்கு
உன்னைப்போலவே எந்தத் தோழர்களும் திரும்பவில்லை
யாரும் திரும்பாத வகுப்பறையில்
பாடல்கள் ஒலிக்கவேயில்லை
பேரீட்சைப் பழங்களில்லை
ஒட்டகங்களில்லை
எண்ணெய் கிணறுகளில்லை
சிறுவர்கள் சாகடிக்கப்படும் யுகத்தில்
ஒரு பாலஸ்தீனச் சிறுவனைப்போல
நான் ரொட்டிக்கு அலைந்தேன்
இறுதிவரை
கிழிந்த என் அகதிப் புத்தகப் பைகளுக்குள்
உனக்காக சில ரொட்டித் துண்டுகளிருந்தன.

***

 

கவிதைகள் கோசின்ரா கவிதைகள்

கோசின்ரா  கவிதைகள்

 

 

*

 

 

 

இந்த முறையும் உன் காதல்

என்னுடலை புதிதாக மொழிபெயர்த்து தருகிறது

ஒவ்வொரு மொழிபெயர்ப்பும்

புதிய மலைகளையும் சிகரங்களையும் கொண்டு வருகிறது

கண்களின் வெளிச்சம் சிகரத்திற்க்கு

இதுவரை போகாத தடங்களில்  அழைத்துச் செல்கிறது

தோழமையின் கரங்கள்

காதலின் கரங்களாக மாறும்கணம்

தன் மொழியையும் உதடுகளையும்  மாற்றிக்கொள்கிறது

அதன் உச்சரிப்புகள் புதிய  ராகததை இசைக்கின்றன

உடல் காதலின் நிலமாகும்போது

விரல்கள் புதிய விதைகளை  விதைக்கின்றன

அத்தனை விதைகளும் நொடியில்

மலர்களை மலரச்செய்கின்றன

உடல் நிலத்தில் ஈசல் நதிகள் மீன் களைப் போல் நீந்துகின்றன

அவைகள் மெல்ல எரிமலைகளை  எழுப்புகின்றன

உடல்கள்  நெருப்பின் ஆடையை அணிந்து கொள்கின்றன

சற்று நேரத்திற்கு பிறகு

உடல் மணல்வெளி போல கிடக்கிறது

அகவெளி நண்டுகள் வளைக்குள்ளிருந்து வெளிவருகின்றன

உடலிருந்து கீழே விழுந்த  நட்சத்திரங்களை பொறுக்குவதற்கு

 

*

 

 

நதியில் பிணமொன்று மிதந்து  செல்கிறது

மரங்கள் ஆர்ப்பரிக்கின்றன

கிளைகள் கைகளை நீட்டுகிறது

மாயாவியின் கைகளைப் போல் அது நீளமாகவில்லை

பறவைகள் பேசிக்கொள்கின்றன

அது பெண்ணின் பிணமென்று

அவள் இழுத்துக் கட்டிய சேலைக்குள்

ஒரு  குழந்தையின் சடலமும்

இருக்கிறதென்று சொல்லிச் செல்கிறது அலைகள்

வெளிச்சம் வடிந்துவிட்டது

பிணங்களைத் தேடித் யாரும் வரவில்லை

அல்லது வேறெங்காவது தேடிக்கொண்டிருக்கலாம்

நதிகள் பிணம் தூக்கிகளல்ல

கரையொதுக்கிவிட்டது தன்  மேலிருந்த உடல்களை

இருட்டின் புதர்களில் கிடக்கிறார்கள் தாயும் சேயும்

கரையேற்றத் தெரியாமல் தவிக்கிறது மின்மினிகள்

கருமேகங்கள் ஒன்று கூடின  மழையின் அஞ்சலி

ஆதரவற்று சாவதற்கு

நிறைய வழிகளை வைத்திருக்கிறது தேசம்

எல்லா அதிகாரங்களும்

சாவின் போர்வையை

சுலபமாக போர்த்தி விடுகிறது  ஏழைகளின் மீது

செய்தி வருகிறது தானியக்கிடங்கில் கிடக்கும்

இரண்டு லட்சம் டண் மூட்டைகளின்  மீது

விளையாடுகின்றன காளான்  பூஞ்சைகள்

எலிகள் மழை வெயில் காற்று

பிச்சையெடுக்க கற்றுக்  கொள்ளாமல்

குழந்தயை வெகுதூரம் கூட்டிச் சென்று

தற்கொலை செய்துக் கொள்கிறவளை எதுவும் கேட்கவில்லை

தானியக் கிடங்குகளோ அரசாங்கமோ வழிப்போக்கர்களோ.

*

என்னுடைய மதம்

என்ன சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறது

புலியைக் கண்டால் பயந்தொதுங்கி

மான்களைப் போல ஒடுவதற்கு

சிலரைக் கண்டால் தோள் துண்டினையெடுத்து

இடுப்பில் கட்டிக் கொள்வதற்கு

எப்படி முதுகை வளைக்க வேண்டுமென்பதற்கு

எவ்வளவு தூரம் கைகளை நீட்டிக் கொள்ளலாமென்பதற்கு

கேட்காமலே சுமைகளை சுமந்து

கூலியாக மாறிக் கொள்வதற்கு

மதம் எனக்கு என்ன சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறது

ஒளிந்திருந்து வேதங்களை கேட்கக்கூடாது  என்பதற்கு

இந்த பிறவியில் பிறந்ததற்கு

போன பிறவியின் பாவம்தான்  என நொந்துக் கொள்வதற்கு

கடவுளுக்கு நெருக்கமானவனெ  சொல்லித்தரவில்லை

நானும் அவனுடைய வாரிசுகளில்  ஒருவனெ அறிவிக்கவில்லை

ஒருமுறைகூட பேசாத கடவுளிடம்

கோபப்பட்டு என்ன நிகழ்ந்துவிடப்போகிறது

மதம் மனிதனை  விட ரொம்பவும்

இளவயதுக்காரன்தான்

வழிப்போக்கனைப் போல வந்த மதம்

கடவுளின் வீட்டுக்கு குத்தகை  காரனைப் போல நடந்துக்கொள்கிறது

மதம் இப்போது என்ன சொல்லிக் கொடுக்கிறது

அடுத்த சாதி பெண்களிடம்

காதல் கொள்ளாதேயென்று

அது கப் பஞ்சாயத்துகளை  உருவாக்குகிறது

மதம் தந்திரக்காரனாக மாறிவிட்டது

பழைய முகத்தின் மீது

புதிய முகமூடியை அனிந்துக்கொண்டது

என்னையும் கடவுளின் பிள்ளையென்கிறது

அதற்கு நிறைய நாக்குகளும் முகங்களும் முளைத்துவிட்டன

 

*

அவர் இறந்துவிட்டார்

அவர் இறப்பது இது முதல்  தடவையல்ல

இறப்பை யாரும் நம்பவில்லையென்பதால்

மீண்டும் மீண்டும் இறந்திருக்கிறார்

இப்பொழுது அவரை முழுவதும்  நம்பிவிட்டார்கள்

அதற்கு அடையாளமாக அவரை

அன்றைய செய்திதாள்களால் மூடியிருக்கிறார்கள்

சாவதற்கு சில மணி நேரம்  முன்புவரை

இருமிக்கொண்டிருந்தாராம்

அவருக்கென்று சொத்துக்கள்  ஏதுமில்லை

வாழ்ந்து வந்த நடைப்பாதை

நகராட்சிக்கு சொந்தமானது

அவர் மரணத்திற்கு அழ யாருமில்லை

தடவியல் நிபுணனுக்கு

எவ்வித சிரமும் கொடுக்காமல்  செத்துவிட்டார்

நெடு நாளாக பசி உருண்டைகளை விழுங்கியிருக்கிறார்

பசி மனிதனை கொல்லக்கூடிய மிருகம்தான்

திரைப்படப் சுவரொட்டிகள்தான்

படுக்கைவிரிப்புகளாக இருந்திருக்கிறது

அதை யாருக்கும் உயில் எழுதவில்லை

இறந்தபிறகு செய்திதாள் போர்வை கிடைத்திருக்கிறது

அவருக்காக அமரர் ஊர்தி வரப்போவதில்லை

மாநகராட்சி வண்டிக்காக காத்துக் கிடக்கிறார்

வைகுண்டஏகாதேசி தினத்தில் இறந்திருப்பதால்

சொர்க்கம் போவாரென பேசிக்கொண்டார்கள்

போனவாரத்தில் இறந்து கிடந்த நாயை

மாநகராட்சி வண்டிதான்  தூக்கிக்கொண்டு போனது

மாநகராட்சி வண்டிகளுக்கு ஏழைகளும் குப்பைதான்.

*

பிரிதல் பழகிவிட்டது

முதல் பிரிவுக்கு கண்கலங்கியது போலில்லை

இரண்டாம் பிரிவும் மூன்றாம் பிரிவும்

பிரிவு எப்போதுமே தளர்ந்த  சூழல்களை இறுக்கி கட்டிவிடுகிறது

பிரிதலின் போது மெளனத்திற்கு சோகை பிடிக்கிறது

காலம் நம்மை பொம்மைகளாக்கிப்  பார்க்கிறது

உடல் கணத்துப் போகிறது

மனைவியை பிரியும் உடலும் குழந்தைகளை பிரியும் உடலும்

அப்பா அம்மாவை பிரியும் உடலும் வெவ்வேறானவை

வீட்டை பிரிவது வேறொரு வலி

பழகிய இடத்தை பிரிவது

சில மனிதர்களிடமிருந்து மரங்களிடமிருந்து

சில அறிமுகங்களிடமிருந்து

சில கட்டமைப்புகளிடமிருந்து மீண்டும் அந்நியமாகிறோமென்பதே

அதிகாலையில் நண்பகலில்  மாலையில் இரவில் நடு இரவில்

எல்லா நேரங்களிலும் பிரிந்திருக்கிறேன் வீட்டை

குழந்தைகள்  தூங்கும்போது பிரிந்திருக்கிறேன

சிறு குழந்தையாயிருக்கும்போது அழுதிருக்கிறார்கள்

இப்போது வளர்ந்துவிட்டார்கள்

பிரிதல் வாழ்வின் அங்கமென்று புரிந்துக் கொண்டார்கள்

யாருக்காக பிரிகிறோம்

கனவுகளும் பொறுப்புகளும்

கடமையும் இழுத்துச் செல்கின்றன

பயணங்களெங்கும் கூடவே  வரும்

வழியனுப்பும் முகங்களோடு

மனசின் உதடுகள் பேசிக்கொண்டிருக்கும்

நிகழ்காலத்தில் இரயில் வண்டி இழுத்துக்கொண்டு  போகும்பொது

எதிர்திசையில் இறந்தகாலத்திற்குள் போய்க் கொண்டிருப்பேன்

*

 

அவர் வீட்டிற்கு வெளியே

நடந்துக் கொண்டிருக்கிறார்

இன்னும் என் வீட்டை கண்டடையவில்லை

இதற்கு முன்பு இந்த வீட்டிற்கு வந்திருக்கிறார்

சில நூற்றாண்டுகளாகத்தான் வரவில்லை

ஏதோ ஒரு சொல் வீட்டின் வழியில்

ஒரு மலையை உருவாக்கிவிட்டது

அந்த துருபிடித்த சொல்

காலத்தின் இடைவெளியில்  மேலும் இறுகியிருந்தது

சொற்களை துளைத்து சுரங்கப்பாதையை

அமைக்க முயல்கிறோம் முடியவில்லை

சொற்கள் நன்றாக வேர்பிடித்துவிட்டது

அது கடின பாறை போல வளர்ந்து விட்டது

இப்போது அந்த பாறையின் மீது

உட்கார்ந்துதான் பேசிக் கொண்டிருக்கிறோம்

பாறைகளை நகங்களால் சுரண்டிகொண்டு.