Category: சிபி பக்கம்

ஒரு பைத்தியத்தின் உளறல் / சிபிச்செல்வன்

உரையாடிக்கொண்டிருக்கிறேன்
மழையுடன்
ரகஸியமாக
அவ்வளவு கிசுகிசுப்பாக

•••
ஒரு பைத்தியத்தின் உளறலைப் போல
பிதற்றிக்கொண்டிருக்கிறது இந்த இரவு
யாருக்கோ ஒரு மெல்லிய விசும்பலைப் போல அது கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறது
இன்னும் சிலரின் காதுகளில் ரகஸியமாக ஒரு மௌன மொழி கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறது
அது பைத்தியத்தின் மொழியை
நள்ளிரவைப்போல உளறிக்கொண்டிருக்கிறது
•••
உருளைக் கிழங்கு

உருளைக் கிழங்கு எனக் கேட்கிறாள் பணிப்பெண்
அது என்ன?
அது என்ன? என நான் கேட்கிறேன்
பொட்டாட்டோ பொட்டாட்டோ எனக் கேட்கிறாள்
தற்போது
எனக்கு உருளைக் கிழங்கும் தெரியாது
பொட்டாட்டோவும் தெரியாது எனச் சொன்னால்
கேலியாக சிரிக்கிறாள்
இது உருளைக்கிழங்கிற்கும் பொட்டாட்டோவிற்கும் தெரியுமா எனக் கேட்டு
அதிர்ந்து நிற்கிறது
உருண்டு திரண்டு நிற்கிற அந்த காபிநிற
உருண்ட வடிவில் நிற்கிற காய்
ஆமாம்
நீங்கள் அறிவீர்களா?
உருளைக்கிழங்கையாவது
அதனால் போய்க்கொண்டிருக்கிறேன்

உருளைக் கிழங்கு
உருளைக் கிழங்கு எனக் கேட்கிறாள் பணிப்பெண்
அது என்ன?
அது என்ன? என நான் கேட்கிறேன்
பொட்டாட்டோ பொட்டாட்டோ எனக் கேட்கிறாள்
தற்போது
எனக்கு உருளைக் கிழங்கும் தெரியாது
பொட்டாட்டோவும் தெரியாது எனச் சொன்னால்
கேலியாக சிரிக்கிறாள்
இது உருளைக்கிழங்கிற்கும் பொட்டாட்டோவிற்கும் தெரியுமா எனக் கேட்டு
அதிர்ந்து நிற்கிறது
உருண்டு திரண்டு நிற்கிற அந்த காபிநிற
உருண்ட வடிவில் நிற்கிற காய்
ஆமாம்
நீங்கள் அறிவீர்களா?
உருளைக்கிழங்கையாவது
அல்லது
பொட்டாட்டோவையாவது
அறிந்தவர்கள்
சொல்லுங்கள்
பணிப்பெண்ணிடம்
உருளைக்கிழங்கின் குணங்களை
அதன் நிறங்களை
அதன் அதிசயங்களை
அதன் பூர்விகத்தை
அதன் வரலாற்றை
குறைந்தபட்சம் அதன் வாசனையை சொல்லுங்கள்
நான் ரஸித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
அதுவரை
ஒரு உருளைக்கிழங்கின் மூன்று பக்கங்களை
கூடவே
தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன் மறைந்திருக்கும் ஒன்றை
•••

இலக்கிய கூட்டங்களின் தற்கால நிலவரங்கள் / சிபிச்செல்வன்

சிபிச்செல்வன்

இலக்கிய கூட்டங்களில் உருப்படியாக எதுவும் நடப்பதில்லை என்பது ஒரு உண்மை. அதே சமயம் அதில் எதாவது நடக்கிறது என்பதும் உண்மை.

ஆம்

உருப்படியாக எதுவும் நடப்பதில்லை என்ற குற்றச்சாட்டுகள் இருப்பினும்,

நிறைய புது இலக்கியவாதிகளை எழுத்தாளர்களை சந்திக்க அது ஒரு வாய்ப்பாக அமைந்துவிடுகிறது என்பது ஒரு மிகப்பெரிய உண்மைதான்.

யாரோ சிலர் மேடையில் அமர்ந்து உரையாற்றுவார்கள் . பலர் அதைக் கேட்டு கம்மென உட்கார்ந்திருப்பார்கள். எந்த எதிர்வினைகளும் இருக்காது . மாறாக ஆமாம் சாமிகள் , குழுமனப்பான்மையில் முதுகு சொறிதல், சாமியாடுவது போன்ற நற்காரியங்களை நிகழ்த்துவதற்காக ஞாயிறுகளை விழுங்குவார்கள்.
தமிழகத்தின் பல கூட்டங்கள் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில்தான் நடக்கிறது. இப்படிதான் இன்ன ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில்தான் நடத்த வேண்டும் என்பது எழுதப்படாத சட்ட விதியாக மாற்றி வைத்திருக்கிறார்கள்.

இந்தக் கூட்டங்களுக்கு வருகிற பலர் வாயையே திறப்பதில்லை. எதற்கு நமக்கு வம்பு என்ற மனப்பான்மையே இதற்கு காரணமாக சொல்கிறார்கள். அப்புறம் எல்லோருக்கும் நல்ல பிள்ளையாக இருந்துவிட்டுப் போய்விடலாமே என்பது இன்னோரு காரணம்.
கேள்விகளைக் கேட்டால் அவர்கள் திருப்பி எதிர் கேள்வி கேட்பார்கள். அதற்கு நம்மிடம் பதில் இருக்க வேண்டும். நாம் பதில் சொல்லவில்லை என்றால் அம்பலப்பட்டு அவமானப்பட்டு நிற்க வேண்டும்.

மேலும் அவர் நமது குழுவைச் சார்ந்தவராகவோ அல்லது நாம் அந்தக்குழுவில் இணைவதற்காகவோ நெடுநாளாக துண்டுபோட்டு இடம் பிடித்து விட காத்திருப்பவர்களாகவோ இருப்போம். எதற்கு வம்பு.

மேடையில் உரையாற்றுவோர் ஒரு பிரபல பத்திரிகையின் ஆசிரியராகவோ அல்லது ஆசிபெற்றவராகவோ இருந்துவிட்டால் அவரின் தயவு எப்படியாவது தேவைப்படும் . ச்சும்மா அவரைப் பகைத்துக்கொள்வதால் நமக்கு இழப்புதானே என்ற சுயலாப நட்டக் கணக்குகளும் பெரும்பாலும் காரணங்களாக அமைந்து விடுகின்றன.

மேலும் மேடையில் பேசுபவர்கள் ஒரு ஸ்வீப்பிங் ஸ்டேட்மெண்ட் அடித்துவிடுவார். அவர் பேசுவது சரியானதா அல்லது தவறானதா என எதிர்கேள்வியே எழாது. காரணம் அவரின் ஆகிருதியைப் பார்த்து பலர் மிரண்டு போயிருப்பதே காரணம்.

கடந்த சில பத்து ஆண்டுகளுக்குமுன் இலக்கிய கூட்டங்களில் பேச வருபவர்கள் பல முன் தயாரிப்புகளோடு வருவார்கள். காரணம் கூட்டத்தைக் கேட்க வந்திருப்பவர்கள் பேச வந்திருப்பவரைவிட கூடுதலாக ஞானம் உடையவராக அதுவும் பல்துறை வித்தகர்களாக இருப்பார்கள். அவர்களின் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்ல வேண்டுமே என்ற பயத்தோடுதான் கூட்டத்தில் பங்கேற்பார்கள்.

ஆனால் இன்றைய நிலைமை அப்படியில்லை. அப்படி கேள்வி கேட்பவர்கள் பெருங்குடிக்கு அடிமையானவர்கள் என்ற முத்திரையை சகஜமாக குத்திவிடுகிறார்கள். இன்னொரு காரணம் மேடையில் பேசுபவர்களைப் போல இவர்கள் உழைத்து வாசித்திருப்பதில்லை என்பதையும் தற்போதைய கூட்டங்களில் காண முடிகிறது.
ஒரு பயிற்சிபட்டறையில் கலந்துகொண்ட ஒரு மூத்த எழுத்தாளர் தன் அனுபவங்களை பகிர்ந்துகொண்டார்.


அக்கூட்டத்தில் கலந்துகொண்ட பல இளம் எழுத்தாளர்களும் தங்களுக்குள் எந்த உறவும் இன்றி தனித்தனி தீவுகளாக இருந்ததைப் பற்றியும், எல்லோரும் தங்கள் செல்போன்களில் மூழ்கியிருந்ததைப் பார்க்க இயன்றது என்பதையும் வருத்தத்தோடு சொன்னார்.
தொடுதிரை மீது எதனால் இத்தனை மோகம் ஏற்பட்டது என்பது தனக்கு பெரும் வியப்பளிக்கிறது எனவும் வருத்தப்பட்டார்.
அவர்களோடு உரையாடினார் இவர்கள் அதாவது சக எழுத்தாளர்கள் சொல்லாத எதையும் கூகுள் ஆண்டவர் தனக்கு கற்றுக் கொடுப்பார் என்ற அபாரமான நம்பிக்கை அவர்களிடம் காண்பதாகவும் அவர் சொன்னார்.

மேலும் சமீபத்திய இலக்கிய வாதிகள் மற்றும் வாசகர்களின் மனோபாவம் ஒன்றும் ஆச்சரியப்படத்தக்க வகையில் வெளிப்படுத்துகிறது.

இவ்வளவு தொலைவிலிருந்து வந்திருக்கிறோம். இத்தனை ரூபாய்களை செலவழித்து வந்திருக்கிறோம். ஆகையால் அதற்கான பலன்களை அல்லது தகவல்களை அல்லது இலக்கிய அறிவை கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் அல்லது அறிந்து கொள்ளவேண்டும் எனவும் இருப்பதையும் காண முடிகிறது.

இவர்களுக்கு நேரெதிராக இன்னொரு வாசகர் மற்றும் எழுத்தாளர் கூட்டமும் தற்போது உருவாகி வருகிறார்கள்.
இப்போதைய இலக்கிய கூட்டங்களில் நடக்கிற விஷயங்களை முழுமையாக தங்களது செல்போன்களில் அல்லது வீடியோ பதிவாளர்களை அல்லது யூடியூப் சேனல் நடத்துபவர்களை கொண்டு பதிவு செய்து அவற்றை இணையத்தில் வெளியிடுகிறார்கள்.
அதைப் பார்த்துகொண்டால் தாங்கள் தொலைதூரங்களுக்கு பயணம் செய்து இலக்கிய கூட்டங்களில் பங்கேற்க வேண்டிய எந்த அவசியமும் இல்லை. அதே சமயங்களில் அங்கே நடக்கிற எந்த கவனத்திருப்பல்களும் இல்லாமல் மேடையில் என்ன பேசினார்களே அதை மட்டும் கனகச்சிதமாக கேட்டு விடாலாம். இதில் இன்னொரு வசதியும் இருக்கிறது.

ஆம் .

நாம் விருப்பப்பட்டவர்களின் உரையை மட்டுமே தேர்ந்தெடுத்து கேட்கலாம் என்பது ஒரு சௌகர்யம். மேலும் கூடுதல் சௌகர்யம் என்னவென்றால் அந்தக் குறிப்பிட்டவர்களின் உரையையும் குறிப்பிட்ட இடத்திலிருந்து குறிப்பிட்ட இடம் வரைக்கும் அல்லது குறிப்பிட்ட ஒரு கருத்தை மட்டுமே கேட்டுக்கொள்ளலாம் அல்லது பார்த்துக்கொள்ளலாம் என்பது எவ்வளவு பெரிய வசதி.

இவ்வளவு வசதிகளை இழப்பதற்கு யாருக்குதான் மனம் வரும்.சரி இப்படியாக இணையத்திலேயே பல கூட்டங்களை நடத்திக்கொள்ள திட்டமிடலாமே என்றால் அதற்கும் யாரும் பெரிதாக தயராகயில்லை.
ஆம் . யாராவது இப்படி பல கூட்டங்களை நடத்தி வெற்றி பெற்றிருந்தால்தான் அதை இவர்களும் கையெடுப்பார்கள். தாங்களாகவே முன்வந்து ஒரு புதிய விஷயத்தினை செய்து பார்த்துவிடமாட்டார்கள்.

அப்புறம் இதில் இன்னொரு அசௌகரியமும் இருப்பதாக சொல்கிறார்கள். ஆயிரமிருந்தாலும் நேரில் ஒரு கூட்டத்தில் பங்கேற்கிற அனுபவமே தனிதான்.
நமது ஆதரவாளர்களின் நட்பை பெறுவதற்கோ அல்லது அவரின் தயவை பெறுவதற்கோ இந்த மாதிரி இணைய காணொளிகள் உதவாது என்பதும் இவர்கள் கூறும் காரணங்கள்.

இலக்கிய கூட்டங்கள் எல்லாமே லாப நட்டக்கணக்குகளை பார்க்கிற இடத்தில் வந்து முட்டி நிற்கிறது,

இலக்கிய கூட்டத்தை நடத்தினால் நடத்துபவர்களுக்கு எந்த வகையில் அது லாபத்தை ஈட்டும் என அவர்கள் தனியாக கணக்குப் போட்டு பார்த்து தங்களுக்கு வேண்டியவர்களை மட்டுமே பேசவும் ,பங்கேற்கவும், அவ்வளவு ஏன் குறைந்தபட்சம் பார்வையாளர்கள் யார் என்பதையும் அவர்களே தீர்மானித்து அவர்களுக்கு மட்டுமே அழைப்பை அனுப்புவார்கள். அவர்களும் தங்களது சுற்றம் சூழ வருகை தந்து விடுவார்கள்.

அதேபோல எல்லா இலக்கிய கூட்டங்களுக்கும் எல்லோரும் போய்விட மாட்டார்கள். தங்களுக்கு வேண்டியவர்கள் நடத்துகிற இலக்கியகூடடங்கள் என்றால் அவர்கள் போகிறார்கள். இல்லையெனில் கம்மென்றிருக்கிறார்கள்.

இந்த இலக்கிய கூட்டங்களை அறிவிக்கவென்ற சில இலக்கிய ஆர்வமுள்ள தினசரிகள் இருப்பதாக ஒரு நம்பிக்கையை சிலர் உருவாக்கி வைத்திருக்கிறார்கள். அவர்களும் தங்களுக்கு வேண்டியவர்களின் நிகழ்ச்சிகள் என்றால் அதற்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து செய்தி வெளியிடுவார்கள். புகைப்படங்களை வெளியிடுவார்கள். அறிவிப்புகளை வெளியிடுவார்கள்.
அந்தப் பத்திரிகை வேண்டாதவர்கள் நடத்துகிற கூட்டங்கள் என்றால் தப்பித் தவறிகூட ஒரு விஷயத்தை வெளியிட்டுவிடமாட்டார்கள்.

இப்படியாக இலக்கிய கூட்டங்கள் பல நடந்துகொண்டிருப்பதை நீங்களும் காண முடிந்தால் அது உங்கள் பாக்கியமா அல்லது துர்பாக்கியமா என்பதை உங்கள் இலக்கிய அனுபவங்களை வைத்துதான் கணித்துக்கொள்ள வேண்டும்.

சிபிச்செல்வன் கவிதைகள் / ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்ப்பு லதா ராமகிருஷ்ணன்

சிபிச்செல்வன்

12. BASEMENT

Standing at the mountain-base
I kept watching for a long time
The mountain was all tall and massive
I waited there itself
One can see the mountain from all sides
of our place
Viewing it from a distance
we won’t see its base.
But, the mountain-base never worried about it
It had no grievance at all of its absence
when I watch so.
In mountain-climbing
the base remains the start
and the close.

மலை யடிவாரம்

மலையடிவாரத்தில் வெகுநேரம் பார்த்திருந்தேன்
மலை மிக மிக உயரமாகத் தெரிந்துகொண்டிருந்தது
அங்கேயே காத்திருந்தேன்
ஊரின் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும்
மலையைப் பார்க்கலாம்
தொலைவிலிருந்து பார்க்கும்வேளை
மலையடிவாரம் தெரியாது
ஆனால் அதைப் பற்றி ஒரு நாளும் கவலைப்பட்டதில்லை மலையடிவாரம்
நான் பார்க்கும்போது அது இல்லையென்பதில் அதற்கு ஒரு நாளும் குற்றச்சாட்டு கிடையாது
மலையை ஏறத்தொடங்கும் ஆரம்பமும்
மலையடிவாரத்தில்தான்
மலையிலிருந்து இறங்கும்போது அதுதான் முடிவாகமுடிந்தும் நிற்கிறது
•••

13. THE CHILD IN ITS FATHER’S SHIRT

Getting inside its father’s shirt
The child was trying to become the father.
That the father is wearing the shirt of his child
which has grown along with the father
_ his friends make fun of him.
The son goes to office, wearing his father’s shirt.
Wearing his son’s trendy shirts the father tries to
Appear youthful.
The son who had worn his father’s shirt
Implies his desire to become a father.
Thus Time keeps enjoying
The father’s shirt
And that of the son
Turning all too hastily
Time-worn.

அப்பாவின் சட்டைக்குள் குழந்தை

நுழைந்து அப்பாவாக முயற்சித்துக்கொண்டிருந்தது
அப்பாவோடு வளர்ந்த குழந்தையின் சட்டையை அப்பா அணிந்துகொண்டிருப்பதாக
நண்பர்கள் பகடி செய்கிறார்கள்
அப்பாவின் சட்டையை மாற்றிப்போட்டுக்கொண்டு அலுவகம் போகிறன் பிள்ளை
பிள்ளையின் காலத்திற்கேற்ற பேஷன் சட்டைகளை உடுத்திக்கொண்டு இளமையின் மெருகை காட்டிக்கொள்ள விரும்புகிறார் அப்பா
அப்பாவின் சட்டையைப் போட்டுக்கொண்ட பிள்ளை
குறிப்பாலுணர்த்துகிறான் அப்பாவாக மாறவிரும்புவதை
இப்படியாக இந்த விளையாட்டை
ரசித்துக்கொண்டிருக்கிறது காலம்
அப்பாவின் சட்டையும்
பிள்ளையின் சட்டையும்
வேகமாக நைந்துகொண்டிருப்பதை
••

14. THE NOON-MAN’S SMOKY PLAY

A man keeps watching from beneath a towering over-bridge
The wagons going at so great a height;
also their hues and shades;
furthermore their varying speeds
The noon-man kept on watching
the cars that whizzed past along the roads
underneath the bridge
driving away the noon
in a hot chase
When he became bored
buying a cigarette from a roadside shop,
he lit it.
Inhaling the first smoke deeply,
relishing it
he blew it out.

The smoke taking its own time flew
and dispersed in the air.
Following that
commencing the game of
inhaling and exhaling smoke
when he was turning fatigued,
in the last curl of smoke blown out
the over-bridge vanishing,
in a few moments
the noon-man almost ran
terribly agitated.
He remained watching the traffic-police
blowing his whistle
and chasing him in hot pursuit.

மத்தியானவாசியின் புகை விளையாட்டு

உயரமான மேம்பாலத்தின் அடியிலிருந்து
ஒருவன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான்
உயரமாக போய்க்கொண்டிருந்த வாகனங்களை
மற்றும் அதன் வண்ணங்களை
மற்றும் அதன் வேகங்களை
பாலத்தின் கீழிருந்த சாலையிலும் மத்தியானத்தை விரட்டிக்கொண்டு போன கார்களையும் பார்த்தபடியே இருந்தான் அந்த மத்தியானவாசி.
சலிப்புற்ற ஒரு கணத்தில் சாலையோர பெட்டிக்கடையில் சில்லறைகொடுத்து ஒரு சிகரெட் வாங்கி கொளுத்தினான்.
முதல் புகையை ஆழ்ந்து இழுத்து ரசித்தவாறே
புகையை வெளியே ஊதினான்
புகை அதன் வேகத்தில் மெல்ல காற்றில் கலைந்தது
அடுத்தடுத்து புகையை இழுப்பதும்
அதை வெளியே ஊதுவதுமாக ஒரு விளையாட்டைத் தொடங்கி அதை அவனே சலித்துக்கொண்டிருந்தவேளையில்
கடைசியாக விட்ட சுருள் சுருளான புகையில்
மேம்பாலம் மறைய
சில கணங்களில்
பதட்டமாக விரைந்தான் மத்தியானவாசி.
போக்குவரத்துக் காவலர் வீசில் ஊதி அவனைப் பின்னாலேயே விரட்டிக்கொண்டு போவதைப் பார்த்தவாறேயிருந்தான் அவன்.
••••

THOSE WHO KEEP ON WASHING THEIR HANDS

In bathrooms
In the kitchen wash-basin
In toilets
and everywhere else
they have kept dettol solutions in bottles
As soon as you wake up in the morning
First you should wash the hands and then only
brush the teeth.
After attending to nature’s call at the loo
you should wash your hands with great caution
focusing on your utmost safety
then, after taking bath,
should squeeze the dettol soap-solution
and wash impeccably
Each time you should wash for twenty seconds.
First you should pour the solution in your palm
and spread and press it slowly oh softly
Then increase the speed, entwining your palms
tightly pressing against each other.
First wash the left palm with the right
and then the right with the left
Pressing, squeezing, wiping.
Then, repeat the exercise
upon the outer portion of the palms
From right to left and left to right;
Spare no spot but wipe hard in between the fingers
and on the rims and edges of nails.
Thus whenever there is time in a day
they go on washing their hands
trying to be clean to the core.
They keep cleaning the hands for ever.
Over and over
pouring water all over
saying that germs shouldn’t be there
they keep on butchering bacteria
and
fellow humans
washing their hands off…
all the time….
Oh my…..

குளியலறைகளில்
சாப்பாட்டு அறை வாஷ்பேஸின்களில்
கழிவறைகளில் என எல்லாயிடங்களிலும்
கைகளைக் கழுவிக் கொள்வதற்காக நவீன டெட்டால் சோப்பு நீரை பாட்டில்களில் அடைத்து வைத்திருக்கிறார்கள்
காலையில் எழுந்ததும் முதலில் கைகளைக் கழுவிக்கொண்டுதான் பல் துலக்க வேண்டும்
கழிவறைகளில் காலைக்கடன்களை கழித்ததும்
கைகளைக் கழுவிக்கொள்ள வேண்டும்
பின் குளித்து முடித்ததும் ஒருமுறை அதீத பாதுகாப்பு கருதி கைகளில் டெட்டால் சோப்பு நீரை பிதுக்கி சுத்தமாக கழுவிக்கொள்ள வேண்டும்.

ஒவ்வொருமுறையும் இருபது நொடிகள் கழுவுதல் வேண்டும்
முதலில் உள்ளங்கையில் சோப்புநீரை விட்டு
மெதுவாக மிக மெதுவாக தேய்த்து
பின் வேகவேகமாக தேய்த்துவிடவும்
வலது கையிலிருந்து இடது கையையும்
இடது கையிலிருந்து வலது கையையும் தேய்க்கவும்
உள்ளங்கைகளை சுத்தமாக அழுத்தி தேய்க்கவும்
பின் கைகளின் மேற்புறத்தில் இதேபோல இடவலமாக வலஇடமாக தேய்க்கவும்
விரல்களுக்கிடையில் நகக்கண்களுக்கிடையில் என ஒரு இடம் விடாமல் தேய்க்கவும்
இப்படியாக ஒரு நாளின் வாய்ப்புகள் கிடைக்கும்போதெல்லாம்
சுத்தம் சுத்தமென கைகளைக் கழுவிக்கொண்டேயிருக்கிறார்கள்.
கைகளைக் கழுவிக்கொண்டேயிருக்கிறார்கள் ஓயாமல்
கழுவிக்கொண்டேயிருக்கிறார்கள்.
கிருமிகள் ஒட்டிக்கொள்ளக்கூடாதென சொல்லியவாறே
ஓயாமல் கொல்கிறார்கள் பாக்டீரியாக்களை
மற்றும்
சக மனிதர்களை
ஓயாமல் கைகளைக் கழுவிக்..,,,,,

PHANTOM FOE

They were rehearsing boxing
From a corner I was watching it
They were punching at those in front.
The wrestlers
jumping and leaping to and fro,
front and back
rehearsing hard
would be forever
giving their make-believe foes
ferocious shadow-punches.
So early that morn
the playground was overcrowded.
With the nose broken
the trainer’s face turns bloody.
The other coaches come running
shouting that the practice is over
The foe escapes then, from there
on a fantasy flight.

பாவனை எதிரி

குத்துச்சண்டை பயிற்சியை மேற்கொண்டிருக்கிறார்கள்
ஒரு ஓரத்திலிருந்து அதை நான் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்
முன்னால் இருந்தவர்களை நோக்கி
குத்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள்
முன்னும் பின்னுமாக குதித்து
கடும் பயிற்சியை மேற்கொண்ட குத்துச் சண்டை வீரர்கள்
இப்போதும் அப்போதும்
எதிரிலில்லாத எதிரியை நோக்கி
குத்துகிறார்கள் பாவனையாக
அவ்வளவு அதிகாலையில் நிறைந்திருக்கிறது விளையாட்டு மைதானம்
மூக்குடைபட்டு இரத்தம் தெறித்து
வழிகிறது பயிற்சியாளனின் முகம்
பயிற்சி நிறைந்துவிட்டதாக கத்திக்கொண்டு ஓடிவருகிறார்கள்
மற்ற பயிற்சியாளர்கள்
அப்போது பாவனையாக தப்பித்து ஓடுகிறான்
எதிரி வீரன்
•••

நன்றியறிதல்/ சிபிச்செல்வன்

சிபிச்செல்வன்

வணக்கம் நண்பர்களே / தோழிகளே

மலைகள் 150 ஆவது இதழை இதோ பதிவேற்றம் முடித்து உங்களோடு உரையாடும் நிலைக்கு வந்துவிட்டேன்.
இணைய இதழை நடத்துவது எளிதான விஷயமாக பலரும் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
ஆனால் எல்லா எளிதான விஷயங்களைப்போலவே அதுவும் அப்படி ஒரு மாய தோற்றத்தைக் கொடுப்பதில் வல்லமை கொண்டது.
ஒவ்வொரு இதழைக் கொண்டு வரும்போதும் எதிர்பாராத வகையில் தொழில்நுட்ப கோளாறுகளையும் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.
நேற்று மதியம் படைப்புகளை லே அவுட் செய்கிற சமயத்தில் கணினியில் படைப்பாளிகளின் படங்களை மலைகள் இணைத்தில் கொண்டு வருவதற்கு இயலாமல் செக்யூரிட்டி காரணங்களை காட்டி படங்களை ஏற்க மறுத்து அடம் பிடித்தது.
நல்லவேளை வீட்டில் என் மருமகள் ஐஸ்வர்யாவும் ( கணினி பொறியாளர் ), என் இளைய மகன் அருண்பாலாஜியும்( 9 ஆம் வகுப்பு ) கணினியில் காரணங்களை கண்டுபிடித்து அதை பழுது நீக்க முயன்றார்கள்.இவர்களுக்கு சென்னையிலிருந்து என் மூத்த மகன் அமுதராஜ் ( கணினி பொறியாளர் ) தொலைபேசி வழியாக உதவினார். இது சுமார் இரண்டு மணி நேரமாக நீடித்தது. பிறகே சரியானது.
இவர்களுக்கு நன்றி.
•••
மலைகள் இதழில் தொடர்ந்து பங்களித்து வரும் எழுத்தாளர் திரு . வண்ணதாசன் மற்றம் மொழிபெயர்ப்பு பணிகளில் சளைக்காமல் பங்கேற்றுவருகிற திரு.ச.ஆறுமுகப் பிள்ளை மற்றும் பல படைப்பாள நண்பர்களுக்கம் , வாசகர்களுக்கும் , விமர்சகர்களுக்கும் நன்றி.
••

இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு இந்த மலைகள் இணைய இதழை எதற்காக நடத்த வேண்டும் .
உங்களைப் போலவே எனக்கும் தெரியாது.
ஆனால் இப்போது வரை அதை நடத்த வேண்டும் என்கிற விடாப்பிடியான மனோபாவம் இருப்பது ஆச்சர்யம்தான். பல காரியங்களை செய்வதில் நான் சோம்பேறி.ஆனால் மலைகள் இதழை மட்டும் உற்சாகமாக விடாப்பிடியாக நடத்துவது எனக்கே ஆச்சர்யம்தான்.

எத்தனையோ காரணங்களால் மலைகள் நின்றிருக்க வேண்டியது. குறிப்பாக, கடந்த 2 ஆண்டுகளாக என் உடல்நிலை அவ்வப்போது மிக மோசமானது. பல சமயங்களில் இதழை கொண்டு வருவது சாத்தியமேயில்லை என்ற நிலைகளும் வந்தன. எப்படியோ கடைசி நேரத்தில் உடல்நிலைகளை மற்றும் மனநிலைகளை எதிர்கொண்டு மலைகள் இதழ்கள் வெளிவந்தன.
•••

கடந்த 150 இதழ்களாக ஒவ்வொரு இதழிலும் ஆசிரியர் பக்கங்களை எழுதியிருந்தால் 150 கட்டுரைகள் வெளிவந்திருக்கும். இப்போது நினைத்துப் பார்த்தால் ஏன் அதை செய்யவில்லை என்ற கேள்வி உங்களைப் போலவே கடந்த சில நாட்களாக எனக்கும் எழுந்தது.
இதழைப் படிக்கும் போது எக்காரணத்தை முன்னிட்டும் நான் என்ற தடை உங்களைப் படிக்க தொந்தரவாக இருக்கக்கூடாது என்ற சுய கட்டுப்பாடும் ஒரு காரணம்.
••
இன்னும் எத்தனை இதழ்கள் வெளிவரும்?
இந்தக் கேள்விக்கு விடை உங்களைப் போலவே எனக்கும் தெரியாது.
எவ்வளவு வலிமை உண்டோ அவ்வளவு மலைகள் இதழ்கள் வரும்.
••
இந்த நெகிழ்வான தருணத்தில் மேலும் கோடானுகோடி நன்றி தெரிவிப்பது சம்பிரதாயமானதல்ல.


படைப்பாளிகள்,வாசகர்கள்,விமர்சகர்கள்,நண்பர்கள்,தொழில்நுட்ப உதவிகளை எப்போதும் செய்கிற என் மூத்த மகன் அமுதராஜ்,என் மருமகள் ஜஸ்வர்யா மற்றும் என் இளைய மகன் அருண் பாலாஜி மற்றும் மலைகள் இதழை நடத்துவதை கேள்வி கேட்காத என் மனைவி அமுதலட்சுமி ஆகிய என் குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கும் இந்த தருணத்தில் நன்றி.
••

சிபிச்செல்வன் கவிதை / தினசரி தலைவலி

தினசரி தலைவலி
••

தினசரி தலைவலிக்கிறது
ஒருநாளும் வலிக்காமலிருந்தது இல்லை
என்ன செய்யலாம் என யோசித்துக்கொண்டிருப்பதால்தான்
தலைவலிக்கிறது என்கிறாள் அவள்.
யோசிக்காமல் இருக்கவும் என அன்போடு அறிவுரை சொல்கிறாள்.
ஒருநாளும் நான் யோசித்ததில்லை என்பதை அப்படியொரு அப்பட்டமாக ஒப்புக்கொள்ள மனமில்லாததால்
மீண்டுமொருமுறை தலைவலிக்கிறது என்றேன்
அவள் அருகில் வந்து தலையைத் தொட்டு பார்த்து ஆம் இப்படி விண்விண்னென்று வலிக்கிறதேயென்றாள்
ஆம் விண்ணை முட்டுகிற வலிதான் என்று கசப்பான சிரிப்பை உதிர்த்தேன்
அப்போதுதான் அந்த ஆச்சர்ய நொடி நிகழ்ந்தது
தலைக்குமேல் பறந்து போய்
அது
அந்த தலைவலியின்மீது உட்கார்ந்தது
மெல்ல அது இன்னொரு தலையில் அமர்ந்துகொள்வதற்குள்
தலையில்லாதவர்கள் எல்லோரும் ஓடிக்கொண்டிருந்தார்கள்
ஆக
தலைவலி இவ்வாறாக விடைபெற்றது

••
21 / 06 / 2017
பின்னிரவு மிகச் சரியாக 1 மணி

7 ஆம் ஆண்டு தொடக்க உற்சாக மனநிலை

கடந்த ஆறு ஆண்டுகளாக மிகச் சரியான நேரத்தில் ஒவ்வொரு இதழும் வெளி வந்திருக்கின்றன.

இதற்கே பல போராட்டங்களுடன்தான் இதழ்கள் வெளிவந்தன
இவை தவிர

மலைகள் இதழின் சாதனைகள் என்று பார்க்கிற வகையில் என்ன நடந்துள்ளன என உங்களைப் போலவே நானும் எனக்குள் கேள்விகளை எழுப்பாமல் இல்லை

முரகாமியின் நிறைய படைப்புகளை சிறப்பாக மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டுள்ளோம்

இதற்காக மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் ச.ஆறுமுகம் பிள்ளை மற்றும் நண்பர் ஸ்ரீதரன் ரங்கராஜ் மற்றும் பாலகுமார் ஆகியோருக்கு சிறப்பு நன்றி

உலக சிறுகதைகள் கவிதைகள் என ஒரு பரந்துபட்ட வீச்சோடு இயங்கி வந்துள்ள மலைகள் இதழ்

தமிழ் இலக்கிய உலகத்திற்கு ஏராளமான அறிமுகப் படைப்பாளிகளை அறிமுகம் செய்திருக்கிறது

அவர்களில் பலர் இப்போது தமிழின் முக்கியப் படைப்பாளிகளாக வலம் வருகிறார்கள்

மற்றபடி

பெரிய சாதனைகளாக எதையும் செய்யவில்லை என்பதை யாரும் சொல்லிதான் தெரியவேண்டும் என்பதில்லை

அதை நோக்கிய ஓட்டமாக

தொடர்ந்து அதே உற்சாகத்தோடு மலைகள் இயங்குவதற்கு திராணியோடு ஓடும்

படைப்பாளிகள் மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் மற்றும் வாசக நண்பர்கள் ஒத்துழைப்பார்கள் என்ற அதே நம்பிக்கையோடு

வழமைபோல அதே

உற்சாகத்தோடு

அதே அன்போடு

அதே நன்றியுடன்

உங்கள்

சிபிச்செல்வன்
ஆசிரியர்
மலைகள் இணைய இதழ்

சிபிச்செல்வன் கவிதைகள்

••
பார்த்து கொண்டிருந்த போது
அக்கட்டிடம் சாய்ந்துவாறேயிருந்தது
இன்னும் சில விநாடிகள் கழித்துப் பார்த்தபோதும் சாய்ந்தபடியே
நின்றது.
எப்போது சாயுமென
அதற்கும் தெரியாதுபோலும்.
கோபித்துக்கொண்டு
சாய்ந்து சாய்ந்து நடந்துகொண்டிருந்த வேளை
சற்றே நிமிர்ந்து நிற்கிறதந்த சாய் கட்டிடம்

••
தவிட்டு நிறத்தில் ஒரு புலி
என்னைப் பார்த்து உர்ர்ர்…
என உறும
தவிட்டு நிறத்தில் இருந்த பெண்புலியான நானும்
திரும்பி உறும
தவிட்டு புலி உடலை உதறி பதறி
கொர்ர்ர்என உறங்கியதுபோல நடிக்கிறது.

••
இரவெல்லாம் மழைபொழிந்த பின் வந்த காலை
மரங்கள் பறவைகளை அடைகாத்தவேளையில்லை.ஆனாலும் பறவைகள் மழையில் நனைந்தபடியே சிறகுகளை கோதியவாறே கூச்சலிடுகின்றன.
இதமான வானிலையை ரசித்து
ஒருகோப்பை தேரீரை அருந்தியபின்னும்
இன்னும கொஞ்சம் இன்னும் கொஞ்சம் என
தேநீரை ஊற்றச்சொல்லி கெஞ்சுகிறது
அதிகாலை மழையின் தட்பவெப்பம்.
#
17/3/18
மதியம் 1.11

SIBICHELVAN’S POEM IN ENGLISH – 5 / Rendered in English by Latha Ramakrishnan

PLEASE FASTEN YOUR SEATBELT CAREFULLY

Sir, please fasten your seatbelt carefully.
This is the time when the sun plays with the mirage in gay abandon
making this golden-hued four-lane highway slide, glide and fly off.
May I increase the AC slightly to be more soothing?
May I play your favourite song, increasing the volume a little more?
Or run the movie of your choice in the video?
If you need surveillance of your office while travelling, please tell me
I’ll connect the web and you can monitor all the ‘controls’ of Indian branches
May I tilt the seat and turn it into a bed for you to relax stretching your limbs for a while?
May I halt the car near some roadside motels for you to drink some fruit juice or quench your thirst and take rest?
You can clean your bladder here.
Let me also remind you sir of what the doctor has said
of the need or your skin to feel the sun
as you are constantly spending your time in AC!
I beseech you, Sir, as soon as you get inside the car please fasten your seat belt.
Despite the speedometer-needle vibrate beyond hundred I will drive the car with no jerks.
In six-lane, four-lane highways I would take you like a delicate blossom to your destination.
The roads shine so gloriously wide, gleaming like a dream, Sir,
Now and then zebras whizz past en route
But we or they, mutually unconcerned, rush onward
But, know what,
these bloody dogs
run across the road as suit their whims and fancies
Are we to stop the car worth several millions as not to hit these?
I take your ‘No’ as a command and accelerate crushing it to death, sir.
In blood-spilled road, cars countless go past
Sir, I beseech you, please fasten your seatbelt carefully.
Our car is empowered with the energy of hundreds of stallions
that fly along the roads in lightning speed
I won’t reduce their strength sir.
Even if a commoner happens to cross the road I won’t slow down sir.
Dashing against and disintegrating him we can continue travelling,
faster than bloodspread.
Sir, please fasten your seatbelt carefully
More than the dogs, ore than the commoner
Your life is valuable; Invaluable.
Therefore,I beseech you, Sir
please fasten your seatbelt with extra care.


உங்கள் சீட் பெல்ட்களைக் கவனமாக அணிந்துகொள்ளுங்கள்

அய்யா நீங்கள் முதலில் உங்கள் சீட் பெல்ட்டை அணிந்துகொள்ளுங்கள்
இந்த சாலை தங்க நாற்கர சாலை
தரை வழுக்கிக்கொண்டு பறக்கும்படியும்
சூரியன் சாலைகளில் கானல்நீரோடு விளையாடிக்கொண்டுமிருக்கிற நேரம்
ஏசியைக் கொஞ்சம் இதமாக இன்னும் கூட்டி வைக்கட்டுமா?
உங்களுக்குப் பிடித்த பாடலை இன்னும் கொஞ்சம் வால்யூம் வைக்கட்டுமா?
அல்லது உங்களுக்குப் பிடித்த சினிமாவை விடியோவில் போட்டு விடவா ?
பயணத்தின்போது அலுவலகத்தைக் கண்காணிக்க வேண்டுமானால் சொல்லுங்கள் இணையத்தை இயக்குகிறேன் அதில் மொத்த இந்திய கிளைகளின் கட்டுப்பாடுகளையும் நீங்கள் கண்காணிக்கலாம்.
பயணத்தின் அலுப்பில் கை கால்களை நீட்டி சற்றே ஓய்வெடுக்க இந்த சீட்டை சாய்த்து படுக்கையாக மாற்றி விடவா?
சாலையோர மோட்டல்களில் நிறுத்தி பழச்சாறு அருந்தவோ அல்லது தாகசாந்தி செய்து இளைப்பாறவோ செய்வதற்கு காரை சற்றே நிறுத்தட்டுமா?
உங்கள் சிறுநீர் உபாதையை இங்கே கழித்துக்கொள்ளலாம்
எப்போது பார்த்தாலும் ஏசியிலேயே நீங்கள் கழிப்பதால் கொஞ்சம் உங்கள் தோலின் மீது வெயில் படவேண்டும் என மருத்துவர் சொன்னதையும் நினைவூட்டுகிறேன் அய்யா!
அய்யா முதலில் காரில் ஏறி அமர்ந்ததும் உங்கள் சீட் பெல்ட்டைப் போட்டுக்கொள்ளுங்கள்
நூற்றுக்கும்மேலாக மைல்காட்டும் முள் துடித்தாலும் உங்களுக்கு உடல்குலுங்காமல் பயணத்தை செலுத்துவேன்
ஆறுவழி
நான்குவழி சாலைகளில் உங்களை பூப்போல கொண்டுபோய் சேர்ப்பேன்.
சாலைகள் அகலமாகவும் விசாலமாகவும் கனவுபோல மின்னுகின்றன அய்யா.
அவ்வப்போது சாலைகளில் வரிக்குதிரைகள் கடந்துபோய்க்கொண்டிருக்கின்றன
அவற்றைப்பற்றி நாமோ நம்மைப் பற்றி அவையோ கவலையில்லாமல் கடக்கிறோம்
ஆனால் பாருங்கள்
சாலையின் குறுக்கும் நெடுக்குமாக
இந்த நாய்கள் ஓடித் தொலைக்கின்றன
இவற்றை மோதாமல் இருப்பதற்கு பல லட்சங்கள் செலவளித்து வாங்கிய காரை நிறுத்தலாமா அய்யா?
உங்கள் மறுதலிப்பை உத்தரவாகக் கருதி அதனையேற்றி கடக்கிறேன்
இரத்தம் தெறித்த சாலையில் கடந்து செல்கின்றன பல கார்கள்
அய்யா தயவுசெய்து சீட் பெல்ட்டை கவனமாக அணிந்து கொள்ளுங்கள்
நமது கார் மிக வேகமாக மிகமிக வேகமாக சாலைகளில் பறக்கும் பல நூறுகுதிரைகளின் சக்தியைக் கொண்டவை
அவற்றின் சக்தியை உடனே குறைக்கமாட்டேன் அய்யா
சாலையை ஒரு சாதரண மனிதன் கடந்தாலே நிறுத்தமாட்டேன் அய்யா
மோதி சிதைத்துவிட்டு தெறிக்கிற ரத்தத்தை விட வேகமாக சாலைகளில் பயணிக்கலாம் அய்யா
தயவுசெய்து சீட் பெல்ட்டை கவனமாக அணிந்துகொள்ளுங்கள்
உங்கள் உயிர் நாய்களின் உயிரைவிட
சாதரண மனிதனின் உயிரைவிட மேலானது
ஆகையால் முதலில் உங்கள் சீட் பெல்ட்டை அணிந்துகொள்ளுங்கள்.

•••

வெங்கடேஷ் கவிதைகளைப் பற்றிய முன்னுரை / சிபிச்செல்வன்

ஆர்.வெங்கடேஷ்

ஆர்.வெங்கடேஷ்

எளிய கவிதைகளை எழுதுவதுதான் கடினம். எளிமைபோல எழுதுவது நிறைய பேருக்கு சாத்தியம். ஆனால் அவை எல்லாம் கவிதை என்ற வடிவில்தான் இருக்கும்.மாறாக அதில் உயிர் இருக்காது.

தமிழில் எழுதப்படுகிற பெரும்பாலான கவிதைகள் இந்த வரையறைக்குள்தான் அடங்கிவிடுகின்றன. எளிமையாக இருப்பதெல்லாம் கவிதை அல்ல . இந்தப் புரிதல் கவிதை எழுதுகிற பெரும்பாலானவர்களுக்கு இல்லை. அவர்கள் எழுதுவதெல்லாம் கவிதைதான் என்ற மயக்கத்தில் இருந்துவிடுகிறார்கள்.

இதற்கு அவர்களின் நண்பர்கள் அல்லது அவர்களுடைய குழுவினரின் மேலதிகமான பாராட்டுகளும் அதை நம்பிவிடுகிற கவிஞர்களின் இயல்புகளுமே தமிழில் மோசமான கவிதைகளின் , கவிஞர்களின் எண்ணிக்கைக்குக் காரணங்கள்.

மற்ற மொழிகளின் கவிதைகளுக்கு இல்லாத , கவிஞர்களுக்கு இல்லாத சவால் தமிழ் கவிஞர்களுக்கு உண்டு. அது தமிழ்க் கவிதையின் வரலாறுதான். இரண்டாயிரம் வருட கவிதையின் வரலாறு. சங்க கவிதைகளின் காலத்திலிருந்து இன்றைய கவிதை வரை நீண்ட நெடிய பாரம்பர்யம் கொண்டது தமிழ்க் கவிதை.
தமிழ்க் கவிதையின் பாரம்பர்யம் தெரிந்து கவிதை எழுதுகிற கவிஞர்களுக்குத் தமிழ்க் கவிதையின் வடிவங்களும் தமிழ்க் கவிதையின் போக்குகளும் மாற்றங்களும் தெளிவாகப் புரிந்துவிடும். மற்ற மொழிகளில் இல்லாத நெடிய வரலாறே தமிழ்க் கவிதையின் இத்தனை வடிவங்களுக்கும் பெயர்களுக்கும் காரணங்கள்.

ஆம் கவிதைக்கு ஒவ்வொரு காலத்திலும் ஒரு பெயர் இருந்திருக்கின்றன. ஒரு வசதிக்காக மரபுக் கவிதை ( செய்யுள் ) புதுக்கவிதை என இரண்டாக பிரித்தாலும் அது ஒரு வசதிக்காக தானேயொழிய மற்றபடி புதுக்கவிதை , பழைய கவிதை ( மரபுக் கவிதை ) என்பதெல்லாம் கிடையாது. கவிதையை எந்தப் பெயரில் சுட்டினாலும் எழுதினாலும் பேசினாலும் பொதுவாக அவை கவிதைதான்.
குறுந்தொகையில் இருக்கிற ஒரு பாடல் அல்லது கவிதை அல்லது பாட்டு இதில் எந்தப் பெயரைச் சுட்டி நாம் வசதிக்காக அழைத்தாலும் அது படிக்கும்போது நம்மோடு அனுபவத்திற்கு இயைந்து போகிறதோ அதை நாம் கவிதை என சொல்கிறோம்.

தமிழ்க்கவிதையின் நீண்ட பாரம்பர்யத்தை உணர்கிற பெரும்பாலானவர்களுக்குக் கவிதை எழுதுவதற்கே தயங்குவார்கள். அவ்வளவு வகைகளை நமது முன்னோடி கவிஞர்கள் செய்துவிட்டுப் போயிருக்கிறார்கள் என்பது நமது முன்னால் இருக்கிற நிதர்சனமான உண்மை. இந்த உண்மையை அறிந்துகொண்டு நமது கவிதைகளின் சவால்களை மீறி கவிதையைப் படைக்கிற வலிமையைக் கவிஞன் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

தமிழ்ப்புதுக்கவிஞரான ஞானக்கூத்தனைத் தன் ஆதர்சமாகக் கொண்டிருக்கிற துளசி என்கிற ஆர்.வெங்கடேஷ் தன் கவிதைகளைக் கடந்த மூன்ற தசாப்தங்களாக எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார், இது இவரின் இரண்டாவது கவிதை தொகுப்பு.அவருடைய நீண்ட கால நகர வாசம் அவரை நகரவாசியின் மனோபாவத்திற்குக் கொண்டு செலுத்தியிருக்கிறது.

துளசியின் கவிதைகள் எல்லாமே நகர அனுபவங்களையே சார்ந்து எழுதப்பட்டுள்ளன. அவற்றை ஒரு வசதி கருதி சில வகைகளாகப் பிரித்துக்கொள்ளலாம்.

குழந்தைகள் பருவத்தினைப் பற்றியது. நடுத்தர வயது அல்லது விடலைப் பருவத்திற்கானது. மற்றொன்று முதியவர்களின் மனநிலையைப் பற்றியதாக இருக்கின்றன. பெரும்பாலான கவிதைகள் இந்த மூன்று வகைகளில் அடங்கிவிடுகின்றன.

இவற்றில் குழந்தைகள் பற்றியோ அல்லது குழந்தைகளுக்கு சமர்ப்பணம் செய்திருக்கிற கவிதைகளும் குறிப்பிட்டுச் சொல்லக் கூடியவனவாக இருக்கின்றன. இயற்கை என்ற கவிதையை இந்த வகையில் சிறப்பானதாகச் சொல்லலாம்.
அதேபோல நீண்ட கவிதைகளின் மீது இவருக்கு ஆர்வமிருக்கிறது. அதில் பெரும்பாலான கவிதைகளில் எண்களிட்டு எழுதப்பட்டுள்ளன.

அந்த எண்களில் குறிக்கப்பட்டுள்ள சில அனுபவங்கள் நமது வாசக மனதோடு நல்ல அனுபவங்களாக மாறிகிற வலிமையைப் பெற்றுள்ளன.

விலங்குகளைப் பற்றி, பறவைகளைப் பற்றி துளசி எழுதியிருக்கிற கவிதைகளிலும் இவரின் நுட்பமான பார்வைகள் கவிதைகளாக உருமாறி வாசகனுக்கு நல்ல அனுபவங்களாகியுள்ளன. இதற்கு உதாரணமாக பூனை மற்றும் யானை கவிதைகளைச் சொல்லலாம். அக்கவிதைகளை இங்கே ஒருமுறை சொல்ல நான் விரும்பவில்லை.தொகுப்பிற்குள் நீங்களே வாசித்து உணர்ந்துகொள்ளலாம்.

நகரத்தின் இன்னொரு இயல்பான போக்குவரத்து சாதனங்களைப் பற்றிய இவரின் கவிதைகளும் இத்தொகுப்பில் உள்ளன. பேருந்து பயணத்தைப் பற்றிய கவிதைகளும் அந்த அனுபவங்கள் முயன்றால் உங்களுடையதாகவும் மாற வாய்ப்புள்ளன.
அலுவலகங்கள் அவற்றின் இயக்கங்களைப் பற்றிய அனுபவங்களும் எழுதப்பட்டுள்ளன.கணிணிகள் மற்றும் பைல்கள் , மேஜைகள் பற்றியும் இவரின் கவிதைகளில் பரவலாக இடம் பிடித்துள்ளன.

கடந்த மூன்று தசாப்தங்களாகத் துளசி எழுதிய கவிதைகளின் இரண்டாவது தொகுப்பாக இங்கே தொகுக்கப்பட்டுள்ள இக்கவிதைகள் திட்டமிட்டு வலிந்து எழுதப்பட்டவையல்ல. என்றாலும் அந்தந்தக் காலத்தில் தொகுப்பாக வெளிவந்திருந்தால் வாசகர்களுக்கு இன்னும் எளிதாக சென்றடைந்திருக்கும் என்பதே உண்மை.

கவிதையைவிட வெங்கடேஷ் என்ற பெயரில் உரைநடையைதான் இவர் அதிகமானதாக எழுதி வந்திருக்கிறார். நாவல் சிறுகதை கட்டுரை என பல்வேறு வடிவங்களிலும் இயங்கி வந்துள்ள இவருக்கு இது இரண்டாவது கவிதை தொகுப்பு என்பது கொஞ்சம் குறைவாகதான் படுகிறது.

உரைநடையில் நிறைய எழுதியிருக்கிறதாலேயே இந்தக் கவிதைகளிலும் நிறைய சிறுகதை வடிவங்களில் கதை சொல்லும்பாணி கவிதைகளை முயற்சித்துள்ளார். அந்த முயற்சிகள் எப்படியுள்ளன என்பதை நீங்களே வாசித்து ஒரு முடிவிற்கு வர இக்கவிதை தொகுப்பைப் பரிந்துரை செய்கிறேன்.

துளசி நிறைய நல்ல கவிதைகளை எழுத வேண்டும் என வாழ்த்துகிறேன்.

05 / 11 / 2017
சேலம்
சிபிச்செல்வன்

SIBICHELVAN’S POEMS IN ENGLISH Rendered in English by Latha Ramakrishnan

sibichelvan

sibichelvan

3.EVERYTHING REMAINS IN THAT MOMENT

Yes of course, everything remains in that moment, they say

Have you seen that moment? They ask.

Those who have seen spin tales aplenty about that moment;

Those who haven’t are always speaking about it and nothing else.

It goes to show that none has forgotten that moment.

Thus that moment lives in each and every moment.

Therefore that moment is being blessed with eternity,

observes the philosopher.

The existentialist mocks at it.

Thus when that moment was being spent

Another moment is being born anew.

So,

there comes into being another moment

exactly as the earlier one.

Of these not knowing which is real

and which is superficial

the moment is struggling momentarily.

Thus

everything remains in that moment.

4.CLEAVING THE AFTERNOON

At dawn I left

heading towards the town with the waterfalls

Soon as I alighted the bus

the town’s afternoon welcomed me.

‘It would be wonderful to bathe in the waterfalls

Your heart would be eased of all pressures’, said the Noon.

The oil-massaging expert came after us, chasing.

Said oil-massage would cool the body;

Further it is also good for health _

So he went on, pursuing.

Asking him to give oil-massaging to noontime

I made it sit on a rock.

Pouring oil onto the top of afternoon and massaging

it with hands He screamed.

That 990 was the heat of that afternoon

the oil-massager gave a weather report.

A sachet of shampoo and also a sandal soap

I bought and gave and took along the afternoon also

to bathe in the waterfalls with me.

The waterfalls which till that time was jumping topsy-turvy

hearing the afternoon yelling joyously “Oh waterfalls! Oh waterfalls!”

suddenly turned and leapt backwards.

I was bathing in it , happiness-personified

With the shampoo’s foam swelling so white

the waterfalls was swelling, flowing overflowing

thunderously.

Standing in one corner the afternoon is watching it

relishing it to its heart’s content.

5

It was flowing with its exclusive musical sound

“Oh lass, oh lady” I called aloud.

As if not hearing she moved on swiftly.

“What is her name?”

“What is her name?”

I asked.

He who stood nearby said “Kaveri”.

“Kaveri, Oh Kaveri”, cried I and ran after her.

Even then she was running as if not hearing my call,

being cross with me.

Thinking that she couldn’t hear me because of the roaring cataract

I asked it to keep quiet for a little while,

and, calling aloud “Kaveri, Oh Kaveri” again and again

pursued her.

Thinking that she couldn’t understand my call

I called out in Telugu.

Even then she moved on without looking back

He who was near me observed that

I would better call out in Kannada.

I called out in Kannada “Kaveri, Oh Kaveri”

But, before Kaveri could turn and look

The sea had arrived..

6. SO A JOURNEY

On its own the journey had begun.

Some hours, faraway,

All others not pre-planned,

went on.

In many a milestone

they’ve written the name of an ailment

in languages not in vogue till then.

In milestones, sometimes they’ve written

the journey’s age and sometimes

the ‘volume’ of the disease.

As they’ve kept hidden

the distance of one’s destination

We are journeying all too hastily, agitatedly ,

through a terrible, challenging

want of time.

Your compasses won’t work here;

your GPS instruments won’t.

Gadgets that measure your pressure

and your ECG machine

and your treadmills

Further your ultra-modern scientific devices

don’t come to your aid.

Those who you had firmly believed

would accompany you

are waving hands, bidding goodbye to you.

At the instant when you realize

that no name nor ailment nor life

is inscribed in your journey’s unforeseen milestone

the word Nature would be written in that.

But, then your eyes would be almost closed.

How would you read Nature?

****