Category: அஞ்சலி

இசையமைப்பாளர் ஆர்.கோவர்தனத்திற்கு இசைஅஞ்சலி / கலாப்ரியா

இசை அமைப்பாளர் கோவர்தனம்

இசை அமைப்பாளர் கோவர்தனம்

பனி மூடிய இசைமலைகள்
”சாஞ்சா சாயுற பக்கமே சாயுற செம்மறி ஆடுகளா- உங்க
சாயம் வெளுத்துப் போகும் பழைய ஏடுகளா”

என்று ஒரு பாடல் உண்டு ரம்பையின் காதல் படத்தில், தஞ்சை ரமையாதாஸ் எழுதினது என்று நினைவு. சினிமாவிலும் அப்படித்தான். ஒரு நடிகனோ நடிகையோ நடித்து படம் வெற்றி பெற்று விட்டால் அவர்கள் பின்னாலேயே போவார்கள். நடிகர் நடிகை மட்டுமல்ல, இசையமைப்பாளர்கள் கதையும் அப்படித்தான். பா(ட்)டும் அப்படித்தான் என்று சொல்ல வேண்டும். கே.வி.மகாதேவன் இசை அமைத்த ஒரு படம் நன்றாக ஓடி விட்டால அவர் பின்னாலேயெ செல்வார்கள். விஸ்வநாதன் ராம மூர்த்தி படம் வெற்றி பெற்றால் அவர் பின்னால் படையெடுப்பார்கள் படத் தயாரிப்பாளர்கள். நீண்ட காலத்திற்குப் பின் எம்.ஜி.ஆரின் பணத்தோட்டம் படத்திற்கு மறுபடி இசை அமைத்தார்கள் விஸ்வநாதன் ராம மூர்த்தி இருவரும். அதிலிருந்து அவர்களை அதிகம் நாடிச் சென்றார்கள் எம்.ஜி.ஆர் படத் தயாரிப்பாளர்கள்.

பெரும்பாலும் தமிழ்த் திரை ரசிகர்கள், கோவர்த்தனம் அவர்களை விஸ்வநாதன் ராம மூர்த்தியின் உதவியாளராகவே அறிவார்கள். அவர் ஏ.வி.எம்.நிறுவனத்தின் ஆஸ்தான இசை அமைப்பாளரான ஆர் சுதர்சனத்தின் சகோதரர் ஆனாலும் கூட ஏ.வி.எம் மின் பல படங்களில், சுதர்சனத்தின் உதவியாளராகக் கூட அவர் பெயர் வராது. விஸ்வநாதன் ராம மூர்த்தியின் உதவியாளரான ஜி.கே. வெங்கடேஷ் பிரிந்து கன்னடத் திரையுலகில் பிரபலமானதும் கோவர்த்தனம் விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தியுடன் இணைந்தார். ஆனால் அதற்கு முன்பாகவே அவர் தனியேயும் இசை அமைத்திருந்தார்.

அவர் தெலுங்கைத் தாய் மொழியாகக் கொண்டவர் என்றாலும், கன்னடம், தமிழ் இரண்டும் நன்றாகவே தெரியும். கன்னடம், தமிழ் தெலுங்கு என மும்மொழிப் படமாக வந்த ’ஜாதகம்’ படமே அவருக்கு முதல் படம். இந்தப் படத்தைத் தழுவியே பின்னாளில் கே.எஸ்.கோபாலகிருஷ்ணனின் ‘செல்வம்’ படம் வந்தது என்பார்கள். ஜாதகம் படத்தில் எம்.எஸ்.ராஜேஸ்வரி பாடும் “ மாடுகள் மேய்த்திடும் பையன் தன்னை மதிப்பவர்க்கே மெய்யன்” பாடல் பிரபலமானது. https://www.youtube.com/watch?v=HqK26OK_dLE

இதில்த்தான் பி.பி.ஸ்ரீனிவாஸ் அறிமுகமாகிறார். “சிந்தனை ஏன் செல்லமே..” என்ற தனிப்பாடலும், ”கண்ணுக்கு நேரே மின்னலைப் போலே…. “ என்று ஜானகியுடன் பாடும் பாடலும் பிரபலம். (ஜாதகம் சிலருக்கு சாதகம் அது சரியில்லேன்னா பாதகம் என்றும் ஒரு பாடல் உண்டு என்று நினைவு).

ஏ.வி.எம். பட்டறையிலிருந்து தயாரான, இயக்குநர், எடிட்டர், கே.சங்கருடன், ஸ்டுடியோ நிர்வாகியான வாசு மேனன் இணைந்து, வாசு ஸ்டுடியோ என்று புதிதாக ஆரம்பித்து,முதன் முதலாக ’ஒரே வழி’ என்ற படம் தயாரித்தார்.அதற்கு இசை கோவர்த்தனம். அன்பும் அறனும் உயிரெனக் கொண்டால் அதுதான் ஆனந்தம்…” https://www.youtube.com/watch?v=O0lNCQEtJ1c&list=RDO0lNCQEtJ1c&t=16 .

இந்தப் பாடல் அப்போது சிலோன் வானொலியில் ஒலிக்காத நாளே இருக்காது. இதன் வெற்றிக்குப் பின் வாசு மேனன், சங்கர், கோவர்த்தனம் கூட்டணியில் ”கை ராசி” வெளி வந்தது. 1960 தீபாவளிக்கு, மன்னாதி மன்னன், பாவை விளக்கு, பெற்ற மனம், யானைப்பாகன் ஆகிய படங்களுக்கு எதிராக வந்து சக்கைப் போடு போட்டது. சங்கர் ராசியான இயக்குநர் ஆனார்.

இதே வாசு மேனன் பின்னாளில் தயாரித்த “ பூவும் பொட்டும்” பிரமாதமாக எதிர் பார்க்கப்பட்ட படம். ”எண்ணம் போல கண்ண வந்தான் அம்மம்மா”, ”நாதஸ்வர ஓசையிலே தேவன் வந்து பாடுகிறான்”, போன்ற பாடல்கள் அற்புதமாக இருந்தும் படம் வெற்றி பெறவில்லை. சங்கர் இயக்க மறுத்து தாதா மிராஸி இயக்கினார் என்பார்கள்.கே.சங்கரின் தம்பிகளான கே.நாரயணன், கே.சங்குண்ணி ஆகியோர் எடிட்டிங் இருந்தும் வெற்றி பெற முடியவில்லை.

கே.சங்கரின் தம்பி கே.நாராயணன் இயக்கிய படங்களில் கொஞ்சம் நன்றாக ஓடிய படம் வரப்பிரசாதம். இதற்கு இசை கோவர்த்தனம். “கங்கை நதியோரம் ராமன் நடந்தான் கண்ணின் மணி சீதை மெள்ள நடந்தாள்…” என்கிற புலமைப்பித்தனின் அழகான பாடலுக்கு பிரமாதமான டியூன் போட்டிருப்பார். படமும் நன்றாக ஓடியது. வாசு பிலிம்ஸின் அஞ்சல்பெட்டி 520 படத்திற்கும் கோவர்த்தனின் இசையமைப்பில் மிக மிக சிறப்பான பாடல்களும் பின்னணி இசையும் அமைந்தது ‘பட்டணத்தில் பூதம்” திரைப்படம். இது பிராஸ் பாட்டில் என்கிற ஆங்கிலப் படத்தின் தழுவல். ஜாவர் சீதாராமன் எழுதியது.

முதலில் கண்ணதாசன் தயாரிப்பதாக இருந்து கை விட்டு விட்டார். அவரது சிபாரிசின் பெயரிலேயே கோவர்த்தனம் இசை அமைத்தார். அவ்வளவு பாடல்களும் பிரமாதமானவை. எல்லோருக்கும் பிடித்த சிவரஞ்சனி ராகப் பாடலான. “ சிவகாமி மகனிடம் சேதி சொல்லடி..” உட்பட அவ்வளவு பாடல்களும் பிரமாதமானது. படக்கதையையும் அப்போதைய (1967) சூழலுக்கேற்ப ஜேம்ஸ்பாண்ட் பாணியில் படமாக்கி இருப்பார்கள். ”எதிர்பாராமல் இருந்தாளோ இங்கு ஏன் வந்தாள் என்று நினைத்தாயோ….” என்ற பாடல் எனக்குப் பிடித்தமானது, குமுதம் விமர்சனத்திலும் இந்தப் பாடலை பாராட்டிய நினைவு. விஸ்வநாதன் ராம மூர்த்தியிடம் பணியாற்றிய சங்கர் –கணேஷ் தனியாக இசை அமைத்த போது அவை விஸ்வநாதன் ராம மூர்த்தியின் நகல்களாகவே இருந்தன. உதாரணம், “இதயவீணை”. ஆனால் கோவர்த்தனம் இசை அப்படி இல்லை. தனித்துவமானது.

விஸ்வநாதன் ராம மூர்த்தியுடன் இவர் இசை அமைத்த வெற்றிப் படங்கள் தெலுங்கிலும் கன்னடத்திலும் மொழி மாற்றம் செய்யப்படும் போது அவற்றிற்கு கோவர்த்தனமே இசைப் பொறுப்பை முழுதுமாகப் பார்த்துக் கொள்ளுவார். போலீஸ்காரன் மகள், ராமு, களத்தூர் கண்ணம்மா (சுதர்சனம் இசை) போன்ற படங்கள் உதாரணம். இவை பெரும்பாலும் ஏ.வி.எம் நிறுவனத்திற்காகச் செய்யப்பட்டவை.

தன்னுடைய இசை அறிவின் மீது அபார நம்பிக்கை கொண்டதனால் பெரிய சமரசங்களுக்கு உடன்படாதவர். அதனாலும் அவரால் தனிப் பெரும் இசை அமைப்பாளராக வலம் வர முடியவில்லை. நாம் ஏற்கெனவே சொன்னது போல திடீரென்று திரையுலகில் வந்து விடுகிற ராஜாக்களும் சக்கரவர்த்திகளையுமே தயாரிப்பாளர்கள் தேடி ஓடி விடுவதால் கோவர்த்தனம் போன்ற இசை மலைகளைப் பனி மூடியே இருக்கிறது எப்போதும்.

•••••

இன்பக் காதல் இசை பாடியதும் நீயே அன்றோ? – ( திரையிசை மேதை சேலம் R. கோவர்தனன் நினைவு அஞ்சலிக் கட்டுரை ) – சத்தியப்பிரியன்

இசை அமைப்பாளர் கோவர்தனம்

இசை அமைப்பாளர் கோவர்தனம்

.

18-09-2017 அன்று மறைந்த திரையிசை மேதை சேலம் R. கோவர்தனன் நினைவு அஞ்சலிக் கட்டுரை

இசையமைப்பாளர் R.கோவர்த்தனம் ஏ.வி.எம்மின் ஆஸ்தான இசையமைப்பாளரான R. சுதர்சனத்தின் சொந்த சகோதரர் ஆவார். எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் அவர்களிடம் நெடுநாட்கள் உதவியாளராக இருந்து பட்டணத்தில் பூதம் , கைராசி, வரப்பிரசாதம் போன்ற படங்களில் பல இனிமையானப் பாடல்களைக் கொடுத்தவர். சேலத்த்துக்காரர். என்ன காரணமோ தெரியவில்லை இவரால் ஒரு மிகப்பெரிய இசையமைப்பாளராகப் பரிணமிக்க முடியவில்லை. கோவர்தனம் தனது தந்தை ராமச்சந்திர செட்டியார் மூலமே இசையைக் கற்றுக் கொண்டார். மூன்று மொழிகளில் நல்ல பரிச்சயம் உள்ளவர். தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம். இதன் காரணமாகவே இவருடைய முதல் திரை இசை மூன்று மொழிகளில் வெளியான ஜாதகம் என்ற படத்தின் மூலம் நிகழ்ந்தது. பிருமாண்ட ஆரம்பம் என்றாலும் அதன் பின்னர் அவர் வளர்ச்சி அப்படிச் சொல்லிக் கொள்ளும்படியில்லை. எம்.எஸ்.விஸ்வநாதனின் உதவியாளராகத் தொடர்வது வசதியானது என்று இருந்து விட்டார் போலும். கன்னடம், தெலுங்கு, தமிழ் மூன்று மொழிகளிலும் சேர்த்து மொத்தம் ஐம்பது படங்களுக்கு இசையமைத்திருப்பார். ஆனால் ஒவ்வொரு படமும் இசையில் சொல்லிக்கொள்ளும் விதமாக அமைந்திருக்கும்.

S.ஜானகி ஏ.வி.எம் நிறுவனத்தின் ஆஸ்தானப் பாடகியாக இவரால்தான் தேர்வு செய்யபப்ட்டார்.

எஸ்.ஜானகியை மட்டுமில்லை ஜெமினியின் பிரத்தியேகப் பின்னணிக் குரல் என்று பேசப்பட்ட பி.பி.ஸ்ரீநிவாசைத் தமிழுக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தவரும் இவர்தான். ஜாதகம் என்ற தமிழ், கன்னடம், தெலுங்கு மூன்றிலும் பாடும் வாய்ப்பைப் பெற்ற பின்னர் பி.பி. ஸ்ரீநிவாஸ் தொட்ட உயரங்கள் எத்தனை எத்தனையோ.

இன்னும் ஒரு அற்புதமான அறிமுகம். தனது ஆரம்ப காலங்களில் இடதுசாரி மேடைகளில் இசையமைத்துக் கொண்டிருந்த இசைஞானி இளையராஜாவைத் தனது உதவியாளராக இணைத்துக் கொண்டு அவரது முன்னேற்றத்திற்குக் காரணமாக இருந்தவர் கோவர்தனம் அவர்கள்தான். இதனை இளையராஜா எல்லா மேடைகளிலும் கூறுவார். வரப்பிரசாதம் என்ற திரைப்படத்தில்தான் முதன் முதலாக இளையராஜாவிற்கு கோவர்தனன் மூலம் டைட்டில் அந்தஸ்து கிடைத்தது. தன் வாழ்நாள் முழுவதும் திறமையுள்ளவர்களை ஏற்றிவிடும் ஏணியாகவே இருந்திருக்கிறார்.

கண்ணதாசனைப் போலவே மாயவநாதன் என்றொரு கவிஞர் ஒருவர் இருந்தார். சில பாடல்களைக் கேட்கும்பொழுது இந்தப் பாடலைக் கவிஞர் எழுதினாரா மாயவநாதன் எழுதினாரா என்று தோன்றும். கண்ணதாசனை அடியொட்டி எழுதியதாலோ என்னவோ தனக்கென ஒரு பாணியை ஏற்படுத்திக் கொள்ளாமல் போகவே அந்தக் கவிஞரால் தனிப்புகழ் அடையமுடியாமல் போனது. இதே விபத்து விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இருவரையும் அடியொற்றிய கோவர்தனத்திற்கும் நேர்ந்திருக்கும். பெரும்பாலும் இவர் எம்.எஸ். விஸ்வநாதனின் நிழலாகவே இருந்து செயல்பட்டவர்.

இவரது இசையில் வெளியான பட்டணத்தில் பூதம் என்ற திரைப்படத்தில் இடம் பெற்ற அந்த சிவகாமி மகனிடம் சேதி சொல்லடி பாடல் குறித்து ஒரு ரசமான சம்பவம் ஒன்று உண்டு. இதனைக் கண்ணதாசனே தனது எழுத்தில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். அருமையான காபி ராகப் பாடல். கண்ணதாசன் காங்கிரசில் ஏன் அகில இந்திய அளவில் போற்றிய ஒரே தலைவர் காமராஜர் மட்டும்தான். காமராஜர் தலைவராக இருந்தார் என்பதனாலேயே காங்கிரசில் அங்கத்தினராக இருந்தார். ஆனால் உலகறிந்த கவிஞரின் குடிப்பழக்கம் அவருக்கு கட்சியில் பலத்த எதிர்ப்பைப் பெற்றுத் தந்தது. ஒரு சமயம் காமராஜர் கூப்பிட்டு,” கட்சியா? மதுவா?,’என்ற கேள்வியை எழுப்ப கவிஞர் பட்டென்று,”மது,’” என்று கூறிவிட்டார். அதன் பிறகு கர்மவீரர் கவிஞருடன் பேசுவதை நிறுத்திக் கொண்டார். கவிஞருக்கோ காமராசர் மீதிருந்த பற்று குறையவில்லை. மீண்டும் காங்கிரசில் சேரப் பிரியப்பட்ட நிலையில் தனது சொந்த முயற்சியில் பட்டணத்தில் பூதம் படத்தை எடுக்கத் தொடங்கினார். அதன் பிறகு அது வேறு ஒரு நிறுவனத்தின் கைக்குச் சென்று வீனஸ் பிக்சர்ஸ் இறுதியில் தயாரித்து வெளியிட்டது வேறு கதை. அந்தப் படத்தில் ஹீரோயின் கே.ஆர்.விஜயா ஹீரோ ஜெய்ஷங்கரை நினைத்துப் பாடுவதைப் போல ஒரு பாடலுக்கு கோவர்தனம் மெட்டு அமைத்திருந்தார். பல்லவியில் கவிஞர் ‘ அந்த சிவகாமி மகனிடம் தூது சொல்லடி. என்னைச் சேரும் நாள் பார்க்கச் சொல்லடி?’ என்று கிட்டத்தட்ட காமராஜரை மனதில் நிறுத்தி கண்ணதாசன் எழுதிய பாடல். பாடலும், இசையும் மிகப் பிரமாதமாக அமைந்த பாடல் அது. பாடல் காமராஜருக்குப் போட்டுக் காட்டப்பட்டது. காமராஜர் தனது உதவியாளரைக் கூப்பிட்டு,” கவிஞரை வந்து கட்சியில் சேரச் சொல்லுங்க,”என்றாராம்.

கடித இலக்கிய மரபு என்றவொன்று தமிழ் இலக்கியத்தில் கிடையாது. நேரில் சொல்ல முடியாத பல விஷயங்களைக் கடிதத்தில் தெரிவிக்கும்பொழுது ஒருவித பயமற்ற அச்சமற்ற தெளிவான கருத்து வெளிப்பாடு உண்டாகிறது. இதற்கு முன்னோடி தமிழில் உண்டா எனப் பார்த்தால் தூது இலாக்கிய மரபு இருந்திருக்கிறது. விலங்கு , பறவை போன்ற வாய் பேச முடியாத ஜீவராசிகளிடம் தங்கள் எண்ண வெளிப்பாடுகளைச் சங்ககாலப் புலவர்கள் பாடல்களில் பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். .

அவரது இசையில் 1960-ம் ஆண்டு வெளியான கைராசி படத்தின் பாடல் ஒன்றைக் கொஞ்சம் அலசுகிறேன்.

மடலெழுதும் பழக்கம் ஆதிகாலம் தொட்டே தமிழ் இலக்கியத்தில் இருந்து வந்திருக்கிறதா தெரியவில்லை. பாகவதத்தில் ருக்மிணி ஸ்ரீகிருஷ்ணருக்கு எழுதிய கடிதம் மிகப் பிரபலம்.அதே போல தமயந்தி நளன் நடுவில் கடிதப் போக்குவரத்து இருந்திருக்கிறது. காப்பியம் என்று எடுத்துக் கொண்டால் அனுமான் இராமனுக்கும் சீதைக்கும் நடுவில் ஒரு காகிதம் போலவும் ஒரு தொலைபேசிக் கருவி போலவும் ஒரு கூரியர் சேவகனைப் போலவுமே செயல்பட்டிருக்கிறான். கம்பர் அதன் காரணமாகவே அவனுக்கு சொல்லின் செல்வர் என்ற சிறப்புப் பெயர் வழங்கினார்.

தமிழில் கோவலனுக்கு மாதவி எழுதிய மடலும், சீவகனுக்கு காந்தருவதை எழுதிய கடிதமும் இலக்கியச் சான்றுகள். பெரியபுராணத்தில் இடம்பெறும் திருமுருகப் பாசுரங்களும் , மாணிக்கவாசகரின் நீத்தல் விண்ணப்பப் பாசுரங்களும் கடிதஇலக்கியங்களாகும். மிகச்சமீபமாக பாரதியார் எழுதிய சீட்டுக்கவிகள் சான்றாகும். பின்னர் இந்த இலக்கியமரபு கொஞ்சம் அரசியல் சாயம் பூசிக்கொண்டு அண்ணாவின் கடிதங்கள் , உடன்பிறப்பிற்குக் கருணாநிதி எழுதிய கடிதங்கள், மகள் இந்திராவிற்கு தந்தை ஜவஹர்லால் நேரு எழுதியக் கடிதங்கள் என்று உருமாறின.

இப்படிப்பட்டச் சூழலில்தான் கண்ணதாசன் தனது திரைப்படப் பாடல்களில் இந்தக் கடிதஇலக்கியத்தை அறிமுகப்படுத்துகிறார். கவிஞரின் உயிர்நாடியே தமிழனின் தலைமைப் பண்பான காதல் என்றாகும்பொழுது அவர் தனதுக் கடிதப்பாடலைத் தலைவனுக்கும் தலைவிக்கும் இடையிலேயே அமைக்கிறார். இது முற்றிலும் இலக்கியத்தில் தோய்ந்த பாடல். ஆயிழைஎன்ற சங்ககாலச் சொல்லைப் பயன்படுத்தியிருப்பார் கவிஞர் இந்தப் பாடலில்.

இது காட்சிப்படுத்துதலின் காலம். மேலும் திரைப்படம் என்பது பல்வேறு இலக்கிய அம்சங்களை உள்ளடக்கிய ஊடகம். இதன் பல்வேறு காட்சிப்படுத்துதல்களின் கூறுகளை நமது சங்க இலக்கியப் பாடல்களில் காணலாம். உண்மைக்குப் புறம்பானவை என்று சீரிய இலக்கியவிமர்சகர்களால் தமிழ் திரைப்படங்கள் கடுமையாக விமர்சிக்கப் படும்பொழுது இவ்வளவு தெளிவோடும் சிலநேரங்களில் அதீத கற்பனைவளத்தோடும் எழுதப்பட்டுள்ள சங்கப் பாடல்களையும் நாம் உண்மைக்குப் புறம்பானவை என்ற தராசில் வைத்துதான் அளக்கவேண்டியிருக்கும். எனவே திரைப்படங்களில் பாடல் காட்சிகள் என்பன தனியாகத் தோன்றினாலும் கவிஞர் கண்ணதாசன் போன்ற –போன்ற கிடையாது என் அபிப்பிராயத்தில் அவர் ஒருவர் மட்டும்தான்– சிலபாடல்களுக்கு நமது சங்ககால அந்தஸ்து வழங்கியிருப்பார்.

அப்படி ஒரு பாடல்தான் கைராசி படத்தில் இடம் பெற்றுள்ள அன்புள்ள அத்தான் என்று தொடங்கும் இந்தப்பாடல்.

கைராசி 1960ம் ஆண்டு வெளிவந்தத் தமிழ்த்திரைப்படம். ஜெமினி கணேசனும் சரோஜாதேவியும் முக்கியக் கதாபாத்திரங்களில் நடிக்க கே.சங்கர் இயக்கத்தில் வெளிவந்த படம். இசை R..கோவர்த்தனம். பாடல்கள் கவிஞர் கண்ணதாசன்.

தனது இளமைக்கால திரைப்படங்களில் ஒரு நவீன கதாநாயகன் அதிலும் சர்வ லட்சணங்களுடன் பொருந்திய கதாநாயகன் என்ற அந்தஸ்து ஜெமினி கணேசனுக்கு மட்டும் உண்டு. காதல் மன்னன் என்பது ஒரு குறும்புக்கார ரசிகன் இவருக்குக் கொடுத்த சிறப்புப் பெயர். இவரும் சரோஜாதேவியும். நடித்து ஸ்ரீதரின் இயக்கத்தில் உருவான கல்யாணப்பரிசு அசாத்திய வெற்றியை ஏற்படுத்தி இளமை இயக்குனர் என்ற சிறப்புப் பெயரை ஸ்ரீதருக்குப் பெற்றுத் தந்தது. காதல் என்ற தனியாளுமையை தமிழ்ப்படங்களில் உண்டாக்கிய படமும் இதுவே. இதைப் பின்பற்றி உடனே நூறு திரைப்படங்கள் வருவது தமிழ்த்திரைப்படத் துறையில் இடம்பெறும் வாடிக்கையான ஒன்று. அப்படி உருவான திரைப்படம்தான் கைராசி. தன் வசதிக்கேற்ப இயக்குனர் திரைப்படத்தைக் கொண்டு போயிருப்பார். எது எப்படியோ அன்புள்ள அத்தான், காத்திருந்தேன் காத்திருந்தேன்,கண்ணும் கண்ணும் போன்ற சில கண்ணதாசனின் அற்புதப் பாடல்கள் இடம் பெற்றத் திரைப்படம் இது.

இந்தப்பாடலும் திரைப்படத்தை மீறிய பாடல். கவிஞர் மீது வைக்கப்படும் குற்றச்சாட்டு அவர் ஒரு திரைப்படத்தில் ஒரு திரைக்ககதைக்கு எழுதிய பாடல்களை எவ்வாறு இலக்கியமாகக் கருதுவது என்பதுதான்.. அப்படிப் பார்த்தால் மகாகவி தனது பாடல்களை தேசியம்,பக்தி,தத்துவம் என்று வைகைப்படுத்திப் பாடவில்லையா? அதில் பொதுத் தன்மை இல்லாமலா போயிற்று?

நிலவு வந்து உலவும் பூஞ்சோலையில் மலர்கள் உதிரும் பன்னீர் மரநிழலில் தன் காதலன் வேண்டிக்கொண்டான் என்று அவன் பிரிவாற்றாமையின் துயரை அவனிடமே அவள் விவரிப்பது போல் அதுவும் கடிதமொழியின் வாயிலாக விவரிக்கும் பாடல். சரோஜாதேவியின் இளமையும் இனிமையும்ததும்பும் வசீகர முகம் . ஒரு குளிர்நிழற் பூஞ்சோலையின் காட்சியமைப்பு. இரவுநேரத்திற்கான மிதமான் ஒளிப்பதிவு என்று பாடலின் ஆரம்பமே ரம்யமாக இருக்கும்.

அன்புள்ள அத்தான் வணக்கம்
உங்கள் ஆயிழை கொண்டாள் மயக்கம்.

என்று குறும்பு ததும்பும் பாவத்துடன் காட்சியமைப்புக்கேற்பப்ப் பாட வேண்டிய கட்டாயம் பி.சுசீலா அவர்களுக்கு. அழகாகப் பாடியிருப்பார். ஆயிழை என்ற வார்த்தையின் அமைப்பிலேயே அந்தப்பாடலில் ரசிகர்கள் கவனத்தை தன் பக்கம் கவிஞர் திருப்பியிருப்பார். அந்த வார்த்தையை பி.சுசீலா பிரமாதமாக உச்சரித்திருப்பார்.

தென்னவர் கையிருக்கும் திருவாளைப் போலிருக்கும்
கண்ணிருந்தும் இல்லை உறக்கம்.

இங்கே தென்னவர் என்று குறிப்பிட்டது பாண்டியர்களை. பாண்டியர்களின் கையிலிருக்கும் வாளின் கூர்மையினைப் பற்றி பாடல் பாடல்களாக சங்க இலக்கியம் கூறும்.
பிரிவாற்றாமையைக் குறித்து திருவள்ளுவர் பல அருமையானக் குறள்களை எழுதியுள்ளார். அதில் ஒரு குறளில் நெருப்பு தொடும்போது சுடும் ஆனால் பிரியும்பொழுது சுடுவது காமநோய் ஒன்று மட்டுமே என்ற பொருளில் ஒரு குறள் உண்டு.

தொடிற்சுடின் அல்லது காமநோய் போல
விடிற்சுடல் ஆற்றுமோ தீ. என்கிறது அந்தக் குறள்.

வாராக்கால் துஞ்சா வரின் துஞ்சா என்று கண்களை மிக நுட்பமாக திருவள்ளுவர் பாடியிருப்பார். வைரமுத்து இதையே
உன்னை வந்து பாராமல் தூக்கம் இல்லையே
உன்னை வந்து பார்த்தாலும் தூக்கம் இல்லையே என்று எழுதியிருப்பார்.

எனவே தென்னவர் கையிலிருக்கும் வாளைப் போன்ற கண்கள் நீ வாராததால் உறங்கவில்லை என்கிறார் கவிஞர்.
பட்டியல் தொடர்கிறது.

மாலைப்பொழுது வந்து படைபோல கொல்லும்
வருவார் வருவார் என்ற சேதியும் சொல்லும்
ஆலிலைப் போன்ற உடல் ஆசையில் துள்ளும்
அந்தியிலே இயற்கை என்னையும் வெல்லும்.

மாலையோ அல்லது மணந்தார் உயிருண்ணும் வேலைநீ என்பார் திருவள்ளுவர்.

சிலநேரங்களில் கவிஞர் மீறும் சில அந்தரங்க இடங்கள் அதன் அகத்தன்மையின் உச்சத்தை அதன் கவிதைத்தனமை வென்றுவிடும் . அப்படிப்பட்ட வரிகள்தான் மேற்கூறிய வரிகள். நமக்குக் கிடைக்கும் சங்காலக் குறுந்தொகை போன்ற அகப்பாடல்கள் வெறும் ஏட்டு வடிவிலும் எழுத்து வடிவிலும் மட்டுமே. இங்கே கவிஞரின் பாடல்களுக்கு ஒரு நல்ல இசையமைப்பாளர் உண்டு. ஒரு நல்ல பாடகி உண்டு. அப்படியே கட்டிக் காப்பாற்ற வேண்டியது நமது கடமையல்லவா?

கண்ணும் கொளச்சேறி நெஞ்சே இவையென்னைத்தின்னும் அவர்காணல் உற்று என்கிறார் வள்ளுவர்.

அதாவது தனது எல்லாவற்றையும் பறித்துச் சென்ற காதலனிடம் தன் கண்களையும் பறித்து செல்லுமாறு காதலி இதயத்திடம் விண்ணப்பிக்கிறாள். காரணம் காதலனைக் காண வேண்டுன்று கண்கள் அவளைப் பிடுங்கித் தின்கின்றனவாம். இதைத்தான் கவிஞர் இப்படிப் பாடுகிறார்.

பருவம் நிறைந்திருந்தும் எனக்கென்ன சுகமே?
பருகும் இதழிரண்டு இருந்தென்ன பயனே?
கரங்கள் இரண்டிருந்தும் அணைப்பதற்கில்லை
கண்ணா இனிநான் பொறுப்பதற்கில்லை.

இந்த வரிகளும் அதற்கு பி.சுசிலாவின் குயிலை வெல்லும் குரலும் பிசிறு தட்டாத உச்சரிப்பும் பாடலை அற்புதப் படுத்தி விடும்.

பொன்அணி மேகலை பூமியில் வீழும்
புலம்பும் சிலம்பிரண்டும் எனைவிட்டு ஓடும்
கைவளை சோர்ந்து விழும் கண்களும் மூடும்
காண்பவர் உங்களைத்தான் பழிசொல்ல நேரும்.

என்ன அழகான வார்த்தைப் பின்னல்கள். என்ன அற்புதமான இசை. என்ன அற்புதமான குரல் வளம்.

கவிஞரின் இலக்கியத்தரமான பாடலை அதன்தன்மை மாறாமல் பி.சுசீலா பாடி ஓர் உயர்ந்த அந்தஸ்தை அளித்திருப்பார்.

கோவர்தன் இசையில் கொண்டாடப்பட வேண்டிய பாடல்.

இந்தப் பாடல் காலத்தால் அழியாத பாடல். அதேபோல இந்தப் பாடலுக்கு இசையமைத்த கோவர்தனத்தின் பெயரும் இந்தப் பாடல் இருக்கும் தோறும் நீங்காது இடம் பெறும்.

****

கல்வி – மரணம் – பாடம் பாலகுமார் விஜயராமன்

நீட் அனிதா

நீட் அனிதா

தமிழகத்துக் கல்விமுறை என்பது மாணவர்களுக்கு தொடர்ந்து வாய்ப்புகளை வழங்கிக் கொண்டே இருப்பது. எட்டாம் வகுப்பு வரை கட்டாயத் தேர்ச்சி என்பது, பின் தங்கிய நிலையில் இருக்கும் ஒரு மாணவனும் தொடர்ந்து எட்டாவது வரை பள்ளிக்கு வந்து, தொடர்ச்சியாக கல்விச் சூழ்நிலையில் இருந்து, முடிந்தமட்டும் கற்று, தனக்கும், தன் குடும்பத்தாருக்கும், சமூதாயத்திற்கும் பயனுள்ள வகையில் தன்னைத் தகவமைத்துக்கொள்வது. பத்தாவது தேர்வில் தோல்வியடைந்தால், அவனைக் கல்விச் சூழலில் இருந்து விலக்கி, வொர்க் ஷாப் வேலைக்கோ, களையெடுக்கவோ அனுப்பி விடாமல், அடுத்த மாதமே மறு தேர்வு வைத்து, அந்த கல்வியாண்டே அவனுக்கு அடுத்த வகுப்பில் படிக்க வாய்ப்பு வழங்குவது.

சமூகத்தில் கடைக்கோடியில் இருக்கும் மாணவனும், கல்வியின் மூலம் ஏதாவது ஒரு நிலையில் தனக்கான ஊன்றுகோலைப் பிடித்து மேல் எழுந்து வந்துவிட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் வடிவமைக்கப்பட்ட கல்வி முறை இது. பள்ளிக்கல்வியில் வெகு சுமாராகப் படிக்கும் எத்தனையோ மாணவர்கள், தொடர் வாய்ப்புகள் மூலம் சிறந்த நிலையை அடைந்திருக்கிறார்கள்.

அவர்களின் வெற்றிக்கு இந்த இலகுவான கல்வி முறை தான் காரணம். தகுதியில்லை என பெரும்பகுதியைக் கழித்துக் கட்டிவிட்டு சிறந்ததற்கு மகுடம் சூட்டும் முறை அல்ல இந்த கல்வி முறை, மாறாக சமூகத்தில் இருக்கும் அனைவருக்கும் தொடர் வாய்ப்புகள் வழங்கி அனைவரையும் மேலே அழைத்துச் செல்வதே இதன் பிரதான நோக்கம்.

நூற்றாண்டுகளாக சமூகத்தின் ஒடுக்கப்பட்ட நிலையில் இருப்பவர்களுக்கு வழங்கப்படும் இட ஒதுக்கீடும், கிராமப்புறத்தைச் சேர்ந்தவர்களுக்கான சிறப்பு ஒதுக்கீடும் இந்த அடிப்படையில் தான். ஒரு நெடுந்தூர ஓட்டப்பந்தயத்தில் ஓடுகிற எல்லா வீரர்களுக்கும் சமமான வாய்ப்புகளை வழங்குவது, அதில் ஊட்டச்சத்து இல்லாமல் இளைத்திருப்பவனுக்கு கொஞ்சம் க்ளுகோஸ் கொடுத்து அவனையும் தேற்றி, பந்தய தூரத்தை கடக்க வைப்பது.

போதுமான நீண்ட கால அவகாசமும், சரியாக முன்னெடுத்துச் செல்கின்ற தலைமையும் இருந்திருந்தால், ”நீட்” தேர்வையும் எதிர்கொள்ள தமிழகம் தயார் ஆகியிருக்கும். ஆனால் நீட் எதிர்ப்புக்கான காரணம் அதுவல்ல.

பலதரப்பட்ட பண்பாடு, மொழி, பொருளாதார, சமூக நிலை உள்ள பரந்துபட்ட தேசத்தை, ஒற்றைக் கொள்கை மூலம் அடைக்க நினைக்கும் முட்டாள்த்தனத்துக்கு எதிராக கிளம்பு எதிர்ப்பு இது. ஏற்கனவே கல்வியிலும், பொருளாதாரத்திலும், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியிலும் தலைநிமிர்ந்து நிற்கும் மாநிலங்களை, தங்கள் பிடிவாதமான கடிவாளப் பார்வை கொண்டு, ஒடுக்க நினைக்கும் அடக்குமுறையாகத் தான் இதைப் பார்க்க வேண்டியுள்ளது.

மாநில இனங்களின் அடையாளங்களை அழிப்பதன் மூலமே, அகண்ட பாரதத்தை உருவாக்க முடியும் என்ற கருத்து இருக்குமானால், அது ஒருங்கிணைந்த வளர்ச்சிக்கான பாதையாக நிச்சயம் இருக்காது.

சமீப காலத்தில், “நீட்” தொடர்பாக, மத்திய மாநில அளவில் நடந்த கலந்துரையாடல்கள் எதுவுமே ஆக்கப்பூர்வமான பாதையில் செல்லவில்லை. நீதிமன்றத்தில் அடிபட்டுப் போகும் என்று தெரிந்தே, மாநில வழிக்கல்விக்கு 85 சதம் ஒதுக்கீடு அளித்தது, மத்திய அமைச்சர்களின் பொய்யான வாக்குறுதிகள், மாநில அமைச்சர்களின் டெல்லி பயண நாடகங்கள் இப்படி எல்லாமே வெறும் கண் துடைப்பாகவே அமைந்தன. உடைத்து சொல்வதானால், இவையணைத்தும் மக்களை ஏமாற்றும் வேலையின்றி வேறு இல்லை. மத்திய மற்றும் மாநில அரசின் பிரதிநிதிகள் தொடர்ந்து தவறான வழிகாட்டுதல்களை செய்து கொண்டே இருந்தார்கள்.

எப்படியும் நீட் தேர்வுக்கு விலக்கு கிடைத்து விடும் என்ற எதிர்பார்ப்பை மக்களின் மனதில் போலியாக விதைத்துக் கொண்டே இருந்தார்கள். இவர்கள் தங்கள் பதவிகளுக்காக நடந்த பேரங்களை எல்லாம், நீட் குறித்த விவாதம் என்று பரப்பினார்கள். விளைவு, நிதர்சனத்தை எதிர்கொள்ள முடியாமல், ஒரு உயிர் தன்னை மாய்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. இன்னும் எத்தனை நூற்றுக் கணக்கான பிள்ளைகள், மனக்குமுறலோடும் ஆற்றாமையோடும் புழுங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்களோ, தெரியவில்லை.

நம்மைச் சுற்றியுள்ள பெரும நிலை அரசியல் இப்படி தரம் தாழ்ந்து சென்று கொண்டிருக்கிறது. பெரும் மக்கள் விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டால் ஒழிய இதற்கான உடனடித் தீர்வு கண்களுக்குத் தென்படுவது போல இல்லை. வழக்கம் போல, அடுத்த தேர்தலுக்காக காத்திருக்கத் தான் வேண்டியிருக்கிறது. மத்தியில் இருப்பவர்களுக்கு, நாமெல்லாம் கிள்ளுக் கீரைகள், இங்குள்ள மக்கள், அவர்களுக்கான முதல்தர குடிமகன்கள் இல்லை. மாநிலத்தில் இருப்பவர்களுக்கோ தங்கள் நாற்காலிகளைக் காத்துக் கொள்ள வேண்டிய பரிதாமான நிலை. இது மேலே இருப்பவர்களுக்கு மிக வசதியாய் போய்விட்டது. நினைத்தபடி எல்லாம் அடித்து ஆடுகிறார்கள்.

இது ஒரு புறம் இருக்க, அரசன் குடிகளை நினைக்க மறந்தாலும், குடியானவன் உழுவதை நிறுத்தக் கூடாது என்பது தானே விதி. உச்சநீதிமன்றம் வரை சென்று போராடிய சிறுமியின் மன உறுதியை, ”மனிதர்களுக்கு வைத்தியம் பார்க்கப் போவேன் என்று சொல்லிட்டு இருந்த, இப்போ மாட்டுக்கு வைத்தியம் பார்க்கப் போறியா” என்பது போன்ற எந்த சுடு சொல் வீழ்த்தியதோ தெரியவில்லை. அவளின் மனவருத்தங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டு, அவளுக்கு இருக்கும் மறு வாய்ப்புகள் பற்றி, மாற்றுப் பாதைகள் பற்றி மனம் விட்டு உரையாட, அந்த நேரத்தில் அவள் அருகில், அணுக்கமான ஒரு ஆசிரியரோ அல்லது அவள் உச்சநீதி மன்றம் வரை சென்று வாதாடத் துணை நின்ற ஏதேனும் அமைப்புகளோ இல்லாமல் போனார்களே என்ற ஆதங்கம் மனதை அரித்துக் கொண்டே இருக்கிறது.

கிராமப்புற, விளிம்பு நிலை மாணவர்களிடம் பேச வாய்பு கிடைக்கும் போதெல்லாம், நாம் நினைக்கின்ற கனவு தேசம் என்று ஒன்று இல்லவே இல்லை. இங்கே ஏற்றத்தாழ்வுகளும், அவநம்பிக்கைகளும், அவமானங்களும் எப்பொழுதும் நம் வழியை மறித்து நிற்கவே செய்கின்றன. அதற்காக எல்லாம், மனம் நொந்து, உங்கள் பயணத்தை இடையில் நிறுத்திவிடாதீர்கள். உங்கள் தொடர் முயற்சிகள் எப்பாடுபட்டேனும் திறக்காத கதவுகளைத் திறக்க வைக்கும், இல்லையென்றால், உங்கள் பயணத்துக்கான மாற்றுப் பாதையும் இருக்கலாம், சரியான திசையைக் கண்டறிந்து தொடர்ந்து முன்னேறிக் கொண்டே இருப்பதே சாதிப்பதற்கான வழி. முழுதும் எதிர்மறை எண்ணங்களை வளர்த்துக் கொள்ளவும் தேவையில்லை. ஏற்கனவே இதைப் போன்ற இடர்களை எல்லாம் உடைத்து பலர் முன்னேறி இருக்கிறார்கள்.

அப்படிப்பட்டவர்களை உங்கள் பயணத்தில் சந்திப்பீர்கள், அவர்களது வழிகாட்டுதல் உங்களுக்கு தக்க நேரத்தில் இளைப்பாறுதலைத் தரும். எப்படி இருந்தாலும், முயற்சியை மட்டும் கைவிட்டு விடாதீர்கள் என்று சொல்லிக் கொண்டிருப்பேன். தன் வாழ்நாள் கனவான மருத்துவப்படிப்பு அநியாயமாக மறுக்கப்பட்டதை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாமல், மனம் நொந்து தற்கொலை செய்து கொண்ட அந்தச்சிறுமியின் மனநிலையில் யாரெல்லாம் இருக்கிறார்கள் என்று முன்கூட்டியே அறியும் ஆற்றல் ஒருவருக்குமில்லை. ஆனாலும், இந்தப்பிரச்சனை தான் என்றில்லை, எதுவாக இருந்தாலும், நம்மைச் சுற்றியுள்ள பிள்ளைகளிடம் மனம் விட்டுப் பேசி, அவர்களின் தயக்கங்களை விலக்கி, அவர்கள் மனதில் உள்ளதைக் கொஞ்சம் காது கொடுத்துக் கேட்டு அவர்களுடன் உரையாடினால், அவர்களுக்கு மிகப்பெரிய தன்னம்பிக்கை கிடைக்கும்.

அதனால் பல விபரீத நிகழ்வுகள் நிகழாமல் தடுக்க முடியும் என்று தோன்றுகிறது. இன்று அந்தச் சிறுமிக்காக கண்ணீர் சிந்துகிற ஒவ்வொருவருக்கும் அந்தப் பொறுப்பு இருக்கிறது. ஒரு மரணத்தைக் கொச்சைப் படுத்துகிறவர்களைப் பற்றி பேச எதுவுமில்லை.

******

முன்றில் நினைவுகளும் மா அரங்கநாதனும்… / அழகியசிங்கர்

download (20)

நான் டில்லியில் ஒரு வாரம் தங்கியிருந்தேன். அந்த ஒரு வாரத்தில் தமிழ் நாட்டில் என்ன நடக்கிறது என்பது தெரியவில்லை. முகநூல் பார்க்கவில்லை. நான் வைத்திருந்த இரண்டு தொலைபேசிகளில் ஒன்றுதான் உபயோகத்தில் இருந்தது. ரவி சுப்பிரமணியன் போன் ஒரு முறை வந்தபோது எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. அவர் மூலம்தான் எனக்குத் தெரிந்தது மா அரங்கநாதன் இறந்து விட்டார் என்பது. என்னால் நம்ப முடியவில்லை.

மா அரங்கநாதனுக்கு 85 வயது ஆகிவிட்டது. ஆனால் என் அப்பா பொதுமருத்துவமனைக்கு ஒரு முறை சென்றபோது, ஒரு வாக்கியத்தை அடிக்கடி படிப்பார். ஒருவர் 60 வயதுக்குப் பிறகு வாழ்கின்ற ஒவ்வொரு நாளும் அவனுக்குப் போனஸ் என்று. என்ன இப்படி சொல்கிறாரே என்று தோன்றும். இதைக் குறிப்பிட்ட என் அப்பா 94 வயது வரை இருந்தார். அப்பா சொன்னது உண்மை என்பதை என்னுடன் அலுவலகத்தில் பணிபுரிந்த பல நண்பர்கள் 60 ஆண்டுகள் முடிந்த சில ஆண்டுகளிலேயே இறந்து போவதைப் பார்த்து நினைத்துக்கொள்வேன்.

மா அரங்கநாதனுக்கு 85 வயது ஆனாலும் அவர் மரணத்தை என்னால் நம்ப முடியவில்லை. காரணம் அவர் சுறுசுறுப்பானவர். தடுமாறாமல் ஒரு இடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்திற்கு நடக்கக் கூடியவர். தெளிவாகப் பேசக் கூடியவர். அளவுக்கு மீறி சாப்பிட வேண்டுமென்று ஆசை இல்லாதவர். மிக எளிமையான பழக்கவழக்கங்களைக் கொண்ட எளிய மனிதர். அவர் எப்படி மரணம் அடைந்திருக்க முடியும். 100 வயது வரை அவர் வாழ்ந்திருக்க வேண்டியவர். அதானல்தான் ரவிசுப்பிரமணியம் சொன்னபோது என்னால் நம்ப முடியவில்லை.

மேலும் மா அரங்கநாதனுடன் போனில் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, தன் உடம்பில் ஏற்படும் அவதிகளை ஒருபோதும் அவர் தெரிவித்ததில்லை. அவருடைய மனைவியின் உடல்நிலை அவர் கவலைப்படும்படி சொல்வார். அதுவும் என்ன செய்வது என்பார். அவர் சென்னை வாசியாப இருந்து, பாண்டிச்சேரி வாசியாக மாறியபிறகு, அவரைச் சந்திப்பது என்பது சிரமமாகப் போய்விட்டது. அதனால் போனில் பேசுவதோடு என் தொடர்பு எல்லை குறுகிவிட்டது.

download (21)
ஆரம்ப காலத்தில் நான் மா அரங்கநாதனை மின்சார ரயிலில் பயணம் செய்யும்போது அடிக்கடி சந்தித்திருக்கிறேன். அவர் பூங்கா ரயில் நிலையத்தில் இறங்கி சென்னை மாநகராட்சி அலுவலகத்திற்குச் சென்றுவிடுவார். நான் அவரைத் தாண்டி என் வங்கிக்குச் செல்வேன். அப்போதெல்லாம் அவரைப் பார்க்கும்போது இருவரும் மகிழ்ச்சியாக சிரித்துக் கொள்வோம். பேசிக்கொள்வோம். இரண்டொரு முறை அவருடைய அலுவலத்தில் அவரைச் சந்தித்திருக்கிறேன்.

அதன்பின் அவரைச் சந்தித்தது, ரங்கநாதன் தெருவில் உள்ள முன்றில் அலுவலகத்தில். அந்த அலுவலகம் ஒரு விசித்திரமான அலுவலகம். அப்போதெல்லாம் அங்கே வைத்திருக்கும் புத்தகங்களையோ பத்திரிகைகளையோ யாரும் வாங்க வருவதில்லை என்றே நினைக்கிறேன். ஆனால் அங்கே எழுத்தாளர்கள் கூடுவது வழக்கம். மா அரங்கநாதன் தவறாமல் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் முன்றில் அலுவலகத்திற்கு வந்து விடுவார். 60 வயதுக்கு மேல் அவர் அங்கு வந்தாலும், அவரிடம் சாப்பாடு விஷயத்தில் ஒரு ஒழுங்கு இருக்கும். வீட்டிலிருந்து சாப்பாடு எடுத்துக்கொண்டு வந்து விடுவார். மேலும் மா அரங்கநாதன் யாருடன் பேசினாலும் அவர்களுடைய மனதைப் புண்படுத்துபம்படி பேச மாட்டார். தான் சொல்ல வேண்டிய கருத்தில் உறுதியாக இருப்பார்.
இந்த இடத்தில் இன்னொன்றும் சொல்ல வேண்டும். அரங்கநாதன் முன்றில் என்ற பத்திரிகை நடத்திக்கொண்டு வந்தார். முதலில் அப் பத்திரிகையின் ஆசிரியர் க.நா.சு. அதன் பின் அசோகமித்திரன். மா அரங்கநாதனுக்கு கநாசு மீதும், அசோகமித்திரன் மீதும் அளவுகடந்த மரியாதை உண்டு. ஒரு முன்றில் இதழ் வந்தவுடன், விருட்சம் இதழ் தொடர்ந்து வரும். இரண்டும் அளவில் ஒரே மாதிரியாகத்தான் இருக்கும். பக்க அளவும் அதிகமாகப் போகாது. இரண்டு பத்திரிகைகளுக்கும் ஆதிமூலம்தான் லெட்டரிங் எழுதியிருப்பார். அசப்பில் பார்த்தால் இரண்டு பத்திரிகைகளும் ஒரே மாதிரியாகத்தான் ùதியும். ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் இரண்டு பத்திரிகைகளும் ஒரே அச்சகத்தில் அச்சடிக்கப் பட்டிருக்கும். சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மா அரங்கநாதனே அந்தப் பத்திரிகை ஆசிரியராக இருந்தார்.

அப்போதெல்லாம் அவரைப் பார்க்கும்போது, üஇந்த வயதில் இதத்னை துடிப்புடன் இருக்கிறாரேý என்று தோன்றும். கிட்டத்தட்ட அசோகமித்திரனை விட ஒரு சில ஆண்டுகள்தான் குறைவான வயது உள்ளவராக இருந்தார். இருந்தாலும் அவரைப் பார்க்கும்போது ஒரு இளைஞனாகத்தான் காட்சி அளித்தார்.

அவருடன் பேசும்போது அவருக்குக் கோபம் வருமா என்ற சந்தேகம் எனக்கு அடிக்கடி தோன்றும். எதையும் நிதானமாகத்தான் பேசுவார். அவர் பேசும்போது யார் மீதும் அவருக்கு அன்பு உள்ளதுபோல் உணரமுடியும். அவர் சிறுகதைகள் எழுதுவதில் நிபுணர் என்பதை அப்போதெல்லாம் நான் உணரவில்லை. ஏன்என்றால் எப்போதும் தன்னைப் பற்றி பெருமையாகப் பேச மாட்டார்.
ஒருமுறை அவருடைய சிறுகதைத் தொகுதியை என்னிடம் கொடுத்தார். அந்தப் புத்தகத்தின் விமர்சனம் விருட்த்தில் வர வேண்டுமென்று விரும்பினார். நான் கொடுக்கக் கூடாத ஒருவரிடம் அவர் புத்தகத்தை விமர்சனத்திற்காகக் கொடுத்து விட்டேன். அவரும் அந்தப் புத்தகத்தை தேவையில்லாமல் தாக்கி எழுதியிருந்தார். எனக்கு சங்கடமாகப் போய்விட்டது. நானே கூட அந்தப் புத்தகத்தைப் பற்றி எழுதியிருக்கலாம், ஏன் இப்படி செய்தோம் என்று வருத்தமாக இருந்தது. மா அரங்கநாதனிடம் அவர் எழுதிய விமர்சனத்தைக் கொடுத்தேன். அதைப் படித்து மா அரங்கநாதனுக்கும் சற்று வருத்தமாக இருந்தது.
‘அவர் எழுதிய விமர்சனத்தை விருட்சத்தில் பிரசுரம் செய்ய மாட்டேன்,’ என்று அவரிடம் கூறினேன்.

அந்த விமர்சனத்தை மட்டும் நான் பிரசுரம் செய்திருந்தால் மா அரங்கநாதன் என்ற நல்ல நண்பரின் நட்பை இழந்திருப்பேன். ஒரு சமயம் நான் பிரசுரம் செய்திருந்தால் அவர் அதைக் கூட பெரிசாக எடுத்துக்கொள்ளாமல் இருந்திருக்கலாம். என்னால் எதுமாதிரி நடந்திருக்கும் என்று இப்போது யூகிக்க முடியவில்லை.

விருட்சமும் முன்றிலும் இரண்டு சகோதரிகள் போல் ஒன்று மாற்றி ஒன்று வந்தாலும், இரண்டும் வேறு விதமான பத்திரிகைகள்.ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் முன்றில் ஒரு இலக்கிய விழா நடத்தியது. அது பெரிய முயற்சி. அதன் தொடர்ச்சிதான் காலச்சுவடு தமிழ் இனி 2000 என்று விழா நடத்தியதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது.

மா அரங்கநாதனிடம் ஒரு எழுத்தாளர்தான் ரொம்ப ஆண்டுகளாக தொடர்பு இல்லாமல் இருந்தார் என்று நினைத்தேன். ஆனால் சிலகாலம் கழித்து அந்த எழுத்தாளரும் முன்றில் அலுவலகத்தில் மா அரங்கநாதனுடன் பேச ஆரம்பித்துவிட்டார். அவர் வேறு யாருமில்லை. பிரமிள்தான். பிரமிளுடன் யார் பேசினாலும் தொடர்ந்து நட்புடன் இருக்க முடியுமா என்பது சந்தேகம். மா அரங்கநாதன் எப்படி பிரமிளை சமாளிக்கப் போகிறார் என்று கவலையுடன் இருந்தேன். ஒரு முறை பிரமிளிடம் நான் கேட்டேன். ‘மா அரங்கநாதனின் கதைகள் பற்றி என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்’ என்று. ‘நான் இப்போது ஒன்றும் சொல்ல மாட்டேன்,’ என்றார் பிரமிள். கொஞ்சங்கூட உயர்வாக சொல்ல மனம் வரவில்லையே என்று எனக்குத் தோன்றியது. மா அரங்கநாதன் எழுத்தை அசோகமித்திரன், நகுலன் போன்ற எழுத்தாளர்கள் புகழ்ந்து எழுதவும் எழுதியிருக்கிறார்கள். க நாசுவும் எழுதியிருக்கிறார்.

பிரமிளுக்கும் மா அரங்கநாதனுக்கும் கருத்து வேற்றுமை ஏற்பட்டு விட்டது. முன்றில் பத்திரிகையில் அது எதிரொலிக்க ஆரம்பித்தது. உண்மையில் பிரமிள் படைப்புகள் மீது மா அரங்கநாதனுக்கு அபாரமான லயிப்பு உண்டு. சண்டைப் போட்டாலும் பிரமிள் கவிதைகளைப் புகழ்ந்து சொல்வார். ஆனால் கருத்து வேறுபாடு வந்தபோது, பிரமிளைப் பற்றி தனக்கு ஒவ்வாத கருத்துக்களையும் அவர் எழுதத் தவறவில்லை. உண்மையில் கொஞ்சம் தைரியயமாக எழுதியவர் மா அரங்கநாதன்தான். அப்போது அதையெல்லம் படிக்கும்போது, ஐயோ ஏன் இப்படி எழுதிகிறார், அவருடன் மோத முடியாதே என்று எனக்குத் தோன்றும். யாராவது பிரமிள் மீது ஒரு அடி பாய்ந்தால் பிரமிள் 10 ஆடி பாய்வார். மேலும் பிரமிள் ஒரு பத்திரிகையைப் பற்றி எதாவது எழுத ஆரம்பித்துவிட்டால், அந்தப் பத்திரிகை தொடர்ந்து வராமல் நின்றுவிடும். இது என் கற்பனையாகக் கூட இருக்கலாம். பிரமிள் உள்ளே புகுந்து கலகம் செய்ததால் பல சிறு பத்திரிகைகள் நின்றே விட்டன என்று கூறுவேன். முன்றில் எள்ற எளிய பத்திரிகைக்கும் அதுமாதிரி நடந்துவிட்டதோ என்று எனக்குத் தோன்றியது. விருட்சத்துடன் தொடர்ந்து வந்துகொண்டிருந்த முன்றில் என்ற சகோதரி பத்திரிகை நின்று போனதில் விருட்சத்திற்கு வருத்தம். அதேபோல் முன்றில் கடையும் முடப்பட்டுவிட்டது. தொடர்ந்து நஷ்டத்துடன் வாடகைக் கொடுத்துக்கொண்டு நடத்துவது என்பது முடியாத காரியம். அதை அவர்கள் நிறுத்தும்படி ஆகிவிட்டது.

அதன் பின்னும் மா அரங்கநாதன் தொடர்ந்து எழுதிக் கொண்டு வந்திருக்கிறார். சிறுகதை எழுதுவதில்தான் அவருக்கு ஆர்வம் அதிகம். 90 கதைகள் எழுதியிருக்கிறார்.

மா அரங்கநாதன் படைப்புகள் என்ற புத்தகத்தில் மா அரங்கநாதன் இப்படி எழுதி உள்ளார் :
üகதை என்றால் என்ன – கவிதை என்றால் என்ன – கடவுள் என்றால் என்ன என்ற கேள்வியைக் கேட்டுக்கொண்டே இருக்க விரும்புகிறேன்,ý என்று.
மா அரங்கநாதனை நான் அடிக்கடி சந்திக்க முடியாமல் போய்விட்டாலும், தொலைபேசியில் என்னை விஜாரிக்காமல் இருக்க மாட்டார். விருட்சம் பத்திரிகையை அவர் முகவரிக்குக் கட்டாயம் அனுப்பச் சொல்வார். ‘நீங்கள் ஏன் எனக்கு கதைகள் அனுப்பக் கூடாது,’ என்பேன். எனக்கு இரண்டு மூன்று கûதாகள் அனுப்பியிருக்கிறார்.
எதை எழுதி அனுப்பினாலும் அதில் அவர் திறமை வெளிப்படும்.

பொதுவாக என் அலுவலகத்திற்குப் போன் செய்து பென்சன் கிரிடிட் ஆகிவிட்டதா என்று விஜாரிப்பார். அப்போதுதான் அவர் கணக்கில் ஒன்றை கவனித்தேன். அவர் பென்சன் கணக்கில் நாமினேஷன் இல்லாமல் இருந்தது.
“சார் நாமெல்லாம் எத்தனை வருஷம் இருப்போம்னு சொல்ல முடியாது.. நாமினேஷனில் உங்கள் பையன் பெயரையோ பெண் பெயரையோ போடாமல் இருக்காதீர்கள்?” என்று சொல்லிக்கொண்டிருப்பேன். நாமினேஷன் இல்லாமல் இருந்தால் அவருடைய பணத்தை அவருக்குப் பின் வாங்குவதில் பிரச்சனையாக இருக்கும்.

நான் சொன்னபடி அவர் நாமினேஷன் போட்டிரு&ப்பார் என்றுதான் நினைக்கிறேன்.
நாம் ஒரு எழுத்தாளரைப் பற்றி பேசுகிறோம் என்றால் அவர் ஒன்று எதாவது பரிசு வாங்கியிருக்க வேண்டும். அதாவது சாகித்திய அகாதெமி பரிசுபோல் ஒன்று வாங்கியிருக்க வேண்டும். அல்லது அந்த எழுத்தாளர் மரணம் அடைந்திருக்க வேண்டும். மா அரங்கநாதனைப் பற்றி நாம் அவர் மரணம் அடைந்த பிறகுதான் பேசுகிறோம். இது வருத்தத்தற்குரிய விஷயம். அவருடைய முழு தொகுதி வந்தபோது அது குறித்து எதாவது கூட்டம் ஏற்பாடு செய்திருக்க வேண்டும். ஏனோ யாரும் கண்டுகொள்ளவில்லை.

நற்றினை என்ற பதிப்பகம் மா அரங்கநாதன் படைப்புகள் என்ற புத்தகத்தை 1022 பக்கங்களில் அற்புதமாக அச்சடித்து கொண்டு வந்திருக்கிறது. ரூ890 கொண்ட இப்புத்தகம் முக்கியமான புத்தகம் என்று நினைக்கிறேன். மா அரங்கநாதனை முழுவதுமாக இதன் மூலம் அடையாளம் காண முடியும். இது அவருக்குக் கிடைத்த கௌரவம் என்று நினைக்கிறேன். அதேபோல் ரவி சுப்பிரமணியன் அவரைக் குறித்து எடுத்து ஆவணப்படமும் முக்கியமானதாக நினைக்கிறேன். எஸ் சண்முகம் அவரைப் பேட்டி கண்டு அற்புதமான புத்தகம் ஒன்று கொண்டு வபந்திருக்கிறார். அதில் மா அரங்கநாதனின் புகைபடங்கள் அற்புதமாக பதிவு ஆகியிருக்கும்.

மா அரங்கநாதன் கதைகளில் எப்படியும் முத்துக் கருப்பன் என்ற பெயர் வராமல் இருக்காது. அந்த முத்துக் கருப்பன் என்பவர் யார்? அவர் வேறு யாருமில்லை மா அரங்கநாதன்தான். ஆரம்பத்திலேயே அவருடைய எல்லாக் கதைகளைப் படித்திருக்கிறேன். திரும்பவும் இப்போது அவர் கதைகளைப் படிக்கத் தோன்றுகிறது. அதற்கு ஏற்றார்போல் மா அரங்கநாதன் படைப்புகள் என்ற புத்தகமும் என்னிடம் இருக்கிறது.

download (22)
இங்கு வருவதற்கு முன் கண்ணை மூடிக்கொண்டு ஒரு கதையைத் தேர்ந்தெடுத்தேன். அலுப்பு என்பது அந்தக் கதை. கதை ஆரம்பிக்கும்போது முத்துக்கருப்பன் என்ற பெயர் எங்கும் வராமல் இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டு படித்தேன். கதை படித்துக்கொண்டே இருக்கும்போது முத்துக்கருப்பன் வந்துவிட்டார். மா அரங்கநாதன் முத்துக் கருப்பனாக என் கண்ணில் தென்பட்டார். இந்தக் கதையை இங்கு வருவதற்குள் மூன்று முறை படித்துவிட்டேன். அக் கதையில் வருகிற முத்துக்கருப்பன் அதாவது மா அரங்கநாதன் இறந்து விடுகிறார். அந்தக் கதையை அவர் எழுதிக்கொண்டு போகிற விதம் அபாரம். கடந்த காலத்தையும் நிகழ்காலத்தையும் கலந்து கலந்து எழுதியிருக்கிறார். அவர் எழுத்தில் நான் காண்பது மனித நேயம். இந்தக் கதையிலும் அது தென்படாமல் இல்லை. மனித நேயம் சிலசமயம் நம்மை ஏம்மாற்றவும் ஏமாற்றி விடும்.

பெரும்பாலபன எழுத்தாளர்கள் துரோகத்தைதான் அடிப்படையாகக் கொண்டு கதைகள் எழுதுவார்கள். அல்லது வருமைச் சித்தரிப்பை கதைகளாகக் கொண்டு வருவார்கள். இந்தக் கதையை அவர் 1988ல் எழுதியிருக்கிறார். இந்தக் கதையை இன்னொரு முறை படித்தாலும் அதில் எதாவது தென்படுகிறதா என்பதை ஆராய்ந்து பார்க்கலாம்.
இத் தொகுப்பில் 90 கதைகள் உள்ளன. தன் வாழ்க்கை அனுபவங்களை ஒவ்வொரு கதைகயாக எழுதிப் பார்த்திருக்கிறார்.

சமீபத்தில் நவீன விருட்சம் பத்திரிகையைத் தொடர்ந்து அனுப்பச் சொல்லி ஒரு செக் அனுப்பியிருந்தார். அவர் அனுப்பாவிட்டாலும் பத்திரிகையை அவருக்கு அனுப்பியிருப்பேன். இனிமேல் யாருக்கு பத்திரிகையை அனுப்புவது.

•••

(26.04.2017 அன்று கவிக்கோ அரங்கத்தில் மா அரங்கநாதன் குறித்து நடந்த இரங்கல் கூட்டத்தில் பேசிய கட்டுரை)

•••

இதழாசிரியர் குறிப்பு

கட்டுரை முழுவதும் மா . அரங்கநாதன் என்றே வருகிறது. ஆனாலும் அவர் ம.அரங்கநாதன்தான். அரங்கநாதனின் அப்பா பெயர் மகாதேவன். அந்தப் பெயரைதான் அவருடைய மகனுக்கு மகாதேவன் என பெயரை சூட்டியுள்ளார். இந்த மகாதேவன் தற்போது சென்னையில் நீதியரசராக இருக்கிறார்.

அசை போடவேண்டிய பொழுதிலுமா? / தி.இரா.மீனா

download (20)

சமீப காலமாக மரணம் என்ற இயற்கை நிகழ்வின்போது வெளிப்படும் தமிழ்ப் படைப்பாளிகளின் சிந்தனைப்போக்கு வாசகனை ரணப்படுத்துவதும் அந்தக் கோபத்தில் கடுமையான விமரிசனங்களை முன்வைப்பதும்,.விமர்சனத்திற்கு ஆளான படைப்பாளிகள் மீண்டும் அப்படியான சந்தர்ப்பங்கள் வரும்போது முன்பை விடத் தம்மைத் தரம் தாழ்த்திக் கொண்டு வெளிப்படுவதும் இன்று மிக அதிகமாகியிருக்கிறது.

ஒவ்வொரு பத்தாண்டு படைப்பும், பின்னர் வரும் தலைமுறைக்கு சரித்திரமா கிறது.அப்படியான நிலையில் தமிழ்ப்படைப்பாளிகளை எடுத்துக் கொண்டால் வாசகராகும் இளையதலைமுறைக்கு நாம் காட்டுவதும்,சொல்லித் தருவதும் எப்படி சக படைப்பாளனை சொல் சேற்றால் அடிப்பது என்பதைதானோ என்ற எண்ணத்தை அண்மைக்கால விமரிசனங்கள் உறுதி செய்கின்றன.

படைப்பிற்காக எழுத்தாளனை முன்னிறுத்தி,படைப்பைப் படிக்கத் தூண்டி இலக்கிய விவாதத்திற்கு ஆளாக்குவது தான் விமர்சனம் என்றொரு சிந்தனை நம்மிடம் இருந்ததே இன்று வரலாறாக நினைத்து மகிழ்வதான ஒன்றாகி விட்டதோ ?ஆரோக்கியமான சூழலிலிருந்து விலகித் ’தன்னை ’மேம்படுத்தும் பார்வை எப்போது விமர்சனத்திற்குரிய இலக்கணமானது?யார் அதை முன் வைத்தது?சமீபகாலமாக ஏன் இது பரவலாகிவீட்டது?
எழுத்து என்பதைத் தன் வசமாக்கிக் கொண்டவன் எல்லாக் காலத்திலும் தொடக்கத்தில் எந்த வலுவான பின்னணியுமே இல்லாதவனாகத்தான் இருந்திருக்கிறான் என்பது நிதர்சனம்.தன் லட்சியத்தைப் பின்னணியின்றி தானாகவே வெளிப்படுத்த வேண்டியதுதான் படைப்பாளியின் அடிப்படை அம்சம் என்னும் போது ’வாழ வேண்டிய கட்டாயத்தில்’ சுயமரியாதையை முன்னிலைப்படுத்தி இயன்றதைச் செய்து அடுத்த கட்டத்திற்குப் போவதுதான் காலம் காலமாக இயல்பாகி வந்திருக்கிறது

தேநீர் விற்பதும்,கார் துடைப்பதும், ஆங்கிலக்கல்வி பின்னணியின்றி இருப்பதுவும் யாரையும் ’தரம்” தாழ்த்தும் தன்மை என்று எப்போது , எங்கே ,யார் நமக்கு கற்றுத் தந்தது?அடிமட்ட வாழ்விலிருந்து மேலெழும்பி வந்ததற்கும், எழுத்தாளுமைக்கும் என்ன தொடர்பு இருக்கிறது, அவன் அனுபவங்கள் நல்ல எழுத்தால் மலர்கிறதென்ப தைத் தவிர?
ஒரு படைப்பாளி மரணமடைந்த அடுத்த கணம் அவன் படைப்புகளை முடக்கி விட்டு ,சாதனைகளைப் புறம்தள்ளி ,அவனுடைய எந்தவகையிலும்,யாருக்கும் தேவையற்றதான ஆரம்பகால வாழ்வை அலசி அலசிப் பார்த்து கொச்சைப் படுத்துவது என்ன சுகம் தரமுடியும்?

இதை எந்த வகை எழுத்து நாகரிகத்தில் அடக்க முடியும்? மற்ற துறைகளைப் போலவே இங்கும் தர்மம், இலக்கணம் என்ற கூறுகள் எல்லாம் உள்ளனவே! தி.ஜானகிராமன்,ஜெயகாந்தன், அசோக மித்ரன் என்னும் தமிழின் மிகச் சிறந்த ஆளுமைகளை கடந்த பத்து நாட்களில் நாம் புரட்டிப் போட்ட ,போடும் விதம் எதை நம் வாரிசுகளுக்கு முன் வைக்கப் போகிறது!!! படிக்கும் வழக்கம் குறைந்து வருகிறதாக அங்கலாய்த் துக் கொள்ளும் நாம் ’எங்கள் வெளிப்பாடு இது”என்று முகநூல் தொடங்கி எல்லாவற்றிலும் நம்மை அடையாளம் காட்டிக் கொள்வது இப்படித்தானே? படிக்கத் தூண்டுவதற்கான் வழி இதுவா?

மறைந்த எழுத்தாளர்களின் படைப்புப் பட்டியல்,மொழிபெயர்ப்பு, பிற மொழி யாளர்களைக் கவர்ந்த படைப்பாளியின் கரு,அணுகுமுறை,பன்முகம் என்று பட்டியலிட வேண்டியவை கணக்கற்றிருக்க அவர்களை நாம் ’பதிவு செய்யும்” விதம் தூற்றுதல் என்ற சொல்லிற்கான விளக்கத்தை விரிவுபடுத்துதலா கிறதே!
இத்தனை வெறுப்பையும் ,நிந்தனையையும்,தூற்றலையும் வேறெந்த மொழி யிலும் நம்மால் காணமுடிவதில்லை;அதுவும் மரணத்தின் ஈரம் ஆறும் முன்பாக….மகா ஸ்வேதாதேவி,ராபூரி பரத்வாஜ், சிவராம் காரந்த் என்று எந்த பிறமொழி எழுத்தாளனின் மறைவிற்கும் பிறகு ,ஈரம் காய்வதற்குள்ளாகவே இப்படிச் செய்திகள் எழுந்ததாக நினவிலில்லை.

மரணமென்பது வேறுபாடு களைப் புறம்தள்ளி ,இதமானவற்றை அசை போட மனிதனுக்குக் கிடைக்கும் வாய்ப்பு என்பது நினைவில் நிறுத்த வேண்டியத தருணம் இதுவாகும்.தமிழ் நவீன இலக்கிய வரலாறு இளம்தலைமுறைக்கு முன்னிலைப்படுத்திச் சொல்ல வேண்டியது நிறைய இருக்கிறது என்பதைக் காட்ட விமர்சகர்களும், சக படைப்பாளிகளும் செய்ய வேண்டியது ’வாரி இறைப்பதை நிறுத்துவது தான் ’ என்றே முடிக்கத் தோன்றுகிறது.

—————————–

அசோகமித்திரன் – நினைவேந்தல் கூட்டம்

download (20)

அசோகமித்திரன் – நினைவேந்தல் கூட்டம்

தலைமை : இந்திரா பார்த்தசாரதி

புலிக்கலைஞன் என்ற அசோகமித்திரனின் சிறுகதையின் குறும்படம் திரையிடப்படும்.
அம்ஷன்குமார் இயக்கிய அசோகமித்திரனின் ஆவணப்படம் காட்டப்படும்
கீழ்க்கண்டவர்கள் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டு சிறப்பிக்க உள்ளார்கள்.
1. எஸ் வைதீஸ்வரன் 2. சா கந்தசாமி 4. நாசர் 5. பாலகுமாரன் 6. அம்ஷன்குமார் 7. திலகவதி 8. திலீப் குமார் 9. ஞாநி 10. ஏ எஸ் பத்மாவதி 11. சாருநிவேதிதா 12. எஸ் ராமகிருஷ்ணன் 13. திருப்பூர் கிருஷ்ணன் 14. மனுஷ்யப்புத்திரன் 15. தேவகோட்டை வ மூர்த்தி 16. பா ராகவன் 17. இளையபாரதி 18. இரா.தெ.முத்து 19. சிகரம் ச. செந்தில்நாதன் 20. இரா முருகன் 21. பாரவி 22. சுகுமாரன் 23. வெளி ரங்கராஜன் 24. வேடியப்பன் 25. கிருஷாங்கினி 26. க்ளிக் ரவி 27. ஷங்கர ராம சுப்பிரமணியன் 28. ரோகினி 29. ரமேஷ் (தினமணி) 30. முத்துக்குமார் 31. பத்ரி 32. ராஜாமணி 33. வத்சலா 34. கௌதம சித்தார்த்தன் 35. ஜனனி
மேலும் அசோகமித்திரன் குடும்பத்தில் யாராவது ஒருவரைப் பேச அழைக்க உள்ளோம்.
இடம் கவிக்கோ மன்றம்
6 இரண்டாவது பிரதான சாலை
சிஐடி காலனி
மயிலாப்பூர், சென்னை 4
தேதி 31.03.2017 (வெள்ளிக்கிழமை)

நேரம் மாலை 5.00 மணிக்கு

இக் கூட்டத்தை அழகியசிங்கர், ஸ்ரீகுமார், பெருந்தேவி மூவரும் ஏற்பாடு செய்கிறோம்.

அஞ்சலி / வானவன் மாதேவி

download (6)

சேலத்திற்கு எழுத்தாள நண்பர் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் ஒருமுறை சில வருடங்களுக்குமுன் வந்திருந்தபோது அவர் என்னை பனங்காடு என்ற பகுதிக்கு அழைத்து சென்றார். அங்கே வானவன் மாதேவி மற்றும் அவருடைய சகோதரி வல்லபியை அறிமுகப்படுத்தினார்.

பிறகு ஒவ்வொருமுறை சேலம் வரும்போதும் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் தவறாமல் வானவன் மாதேவியையும் அவருடைய சகோதரியையும் சந்திப்பதும் அவர்களோடு இலக்கியம் சார்ந்து உரையாடுவதுமாக சில மணி நேரங்களை செலவிடுவார்.
அப்போது தவறாமல் என்னையும் அவர்களை சந்திக்க அழைத்து செல்வார்,
கடந்த இரண்டு மாதங்களுக்குமுன் பெங்களூர் நண்பர் சீனிவாச கண்ணன் அவர்களை சந்திக்க போகலாம் என சொல்லி இருவரும் அவர்களின் புது ஆதவ் அறக்கட்டளை இடமாக சேலத்திற்கு தள்ளி சுமார் 20 கிலோமீட்டர் தொலைவிருக்கும் அனுப்பூர் என்ற கிராமத்திற்கு அழைத்து சென்றார்.
அந்த அறக்கட்டளை சார்பில் அவரைப் போலவே தசைசிதைவுநோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு தங்குமிடம் கொடுத்து சிகிச்சையளித்து வருவதைப் பார்த்தேன்
அன்றே அவரின் உடல்நிலை கொஞ்சம் மோசமாக தான் இருந்தது

ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன் அவர் இறந்துவிட்டார் என்ற தகவல் வந்தபோது அதிர்ச்சியாகதான் இருந்தது.
எழுத்தாளர் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் மற்றும் நண்பர் பெங்களுர் சீனிவாச கண்ணன் ஆகியோருக்குமுதலில் தகவல் சொல்லிவிட்டு
திருவண்ணாமலை வம்சி பதிப்பக நண்பர் பவா செல்லதுரைக்கும் எழுத்தாளர் ஜெயமோகனுக்கும் தகவல் அறிவித்தேன்

வானவன் மாதேவியின் இழப்பு வருத்தத்திற்குரியதுதான்.
ஆனால் நோயை எதிர்த்து போராடும் வல்லமையையும் தன்னம்பிக்கையையும் அவர்களிடமிருந்துதான் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற பாடத்தையும் தன்னம்பிக்கையையும் விட்டுச் சென்றிருக்கிறார் தோழி வானவன்மாதேவி

ஆழ்ந்த இரங்கல்கள்

சேலத்தில் ஞானக்கூத்தன் அஞ்சலி கூட்டம்

download (42)

சேலத்தில் ஞானக்கூத்தன் அஞ்சலி கூட்டம்

ஞானக்கூத்தன் கவிதைகள் வாசிப்பு கட்டுரைகளை பற்றிய உரையாடல்

31 / 7 / 16 ஞாயிறு காலை 11 மணி
இடம் 119 கடலூர்மெயின் ரோடு அமமாபேட்டை சேலம்

பங்கேற்போர்

கவிஞர் ஷாஅ

மோகனரங்கன்

சிபிச்செல்வன்

தக்கை பாபு

சாகிப் கிரான்

அகச்சேரன்

குமாரநந்தன்

மற்றும்

நீங்கள்

நிகழ்ச்சி ஏற்பாடு

சேலம் இலக்கிய வட்டம் , தக்கை இலக்கிய அமைப்பு மற்றும் மலைகள் இணைய இதழ்

இலக்கியத்தை விரும்புகிற அனைவரும் வருக

பெண்டுலம் நின்றது ( உம்பர்த்தோ எக்கோ ) எம்.ஜி.சுரேஷ்

download (4)

உம்பர்த்தோ எக்கோ இறந்துவிட்டார். இத்தாலியில், மிலான் நகரில் இருக்கும் ஒரு அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பில் வாழ்ந்து வந்த இந்த மனிதர், தனது 84வது வயதில், நேற்று இயற்கை எய்தி இருக்கிறார்.

அவரைப் பற்றிப் பேசும் முன் முன்னோட்டமாகச் சில விஷயங்களைப் பேச வேண்டியிருக்கிறது. அப்போதுதான் இத்தாலிய இலக்கியத்தில் மட்டுமல்லாமல், உலக இலக்கியத்தில் அவர் இடம் என்ன என்பதை நாம் துல்லியப்படுத்திக் கொள்ள முடியும்.

இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், ஆந்திரே பிரதான், ஆலன் ராபே க்ரியே போன்ற அவண்ட் கார்ட் கலைஞர்கள் பலரும் ‘நாவல் இறந்து விட்டது’ என்று பிரகடனம் செய்த போது உலகம் திடுக்கிட்டது. ’நாவல் அதன் கலைத்தன்மையை இழந்துவிட்டது. அது வெறும் வணிகப்பண்டமாகிவிட்டது. தொடக்க காலத்தில் இருந்த வடிவத்தை அது மாற்றிக் கொள்ளவே இல்லை எனவே இறந்து விட்டது’ என்று தங்கள் பிரகடனத்துக்கு அவர்கள் காரணம் சொன்னார்கள். இதன் விளைவாகப் பலரும் நாவல் எழுதத் தயங்கினார்கள். லத்தீன் அமெரிக்க எழுத்தாளரும், உலக இலக்கியத்தில் மிகப்பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தியவருமான போர்ஹேயும் நாவல் எழுதியதில்லை. சிறுகதைகள் மட்டுமே எழுதினார். போதாக்குறைக்கு ழீன் பால் சார்த்தர் எதிர் நாவல் (anti – novel)பற்றிப் பேச ஆரம்பித்தார்.

ஒன்று இறந்த நாவலை உயிர்ப்பிக்க வேண்டும் அல்லது புதுவகை எழுத்தில் நாவல் என்ற வகைமையை உருவாக்க வேண்டும் என்பது எழுத்தாளர்களின் முன் ஒரு பெரும் சவாலாக கால் பரப்பி நின்றது. அந்த சவாலை ஏற்று வெற்றிகரமாக ஒரு நாவலை எழுதினார் ஓருவர். அந்த நாவல் நூறாண்டுக்கால தனிமை வாசம். காப்ரியல் கார்சியா மார்க்வெஸ் எழுதிய அந்த நாவல் ஒரு புதுவகை நாவலாக இருந்தது. அதிக அளவில் விற்கப்பட்ட புத்தகமாக இருந்தது. நோபல் பரிசும் வென்றது. அந்த வெற்றி பலரது கவனத்தைக் கவர்ந்தது. அப்படிக் கவரப்பட்டவர்களில் ஒருவர்தான் உம்பர்த்தோ எக்கோ.

இதாலியில், பொலோக்னோ பல்கலைக்கழகத்தில் குறியியல் துறையில் பேராசிரியராகப் பணிபுர்ந்து கொண்டிருந்த அவர் 1980 ஆம் ஆண்டு ஒரு புது வகை நாவல் எழுதினார். ‘ரோஜாவின் பெயர்’ என்ற பெயரிலான அந்த நாவல் மிகப் பெரிய வெற்றி பெற்றது. திரைப்படமாகவும் வந்தது. அது ஒரு ஷெர்லாக் ஹோம்ஸ் பாணியிலான துப்பறியும் நாவல். துப்பறியும் நாவலா? இலக்கியரீதியாக வெற்றியடைந்து விட்டதா… பலரது புருவங்கள் உயர்ந்தன. இன்றளவும் அந்த நாவல் பின் நவீன வேதம் என்று கொண்டாடப்படுகிறது. ஓராண்டுத் தனிமை வாசம் நாவலுக்குப் பின் அதிக பிரதிகள் விற்ற நாவல் என்ற பெயரும் அதற்கு உண்டு. அந்த நாவலின் வெற்றி எக்கோவின் நிம்மதியைக் குலைத்துவிட்டது. மிலான் நகரில் இருந்த அவரது அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பின் கதவுகள் சதா தட்டப்பட்டுக் கொண்டே இருந்தன. ரசிகர்களும், பத்திரிகையாளர்களும் அவரைத் துரத்தித் துரத்தித் தொல்லை கொடுத்தனர். அவரது அடுத்த நாவல் இது என்று தங்கள் யூகங்களை எழுதினர். எரிச்சலுடன் எக்கோ சொன்னார்: ‘நான் ஒரு புதிய புத்தகத்தை எழுதப் போவது நான் விரும்புவது போலவா அல்லது மற்றவர்கள் எதிர்ப்பார்ப்பது போலவா?

அவரது இரண்டாவது நாவலான ஃபூக்கோவின் பெண்டுலமும் முக்கியமான பிரதி. முதல் நாவல், வடக்கு இதாலியில் இருந்த ஒரு மடாலயத்தில் நடக்கும் தொடர் கொலைகளைப் பற்றிய புலன் விசாரணையைக் கதைக்கருவாகக் கொண்டது என்றால், அவரது இரண்டாவது நாவல் ‘சதிக்கோட்பாடு’ பற்றியது. பின்பு வந்த அவரது நாவல்கள் ஒவ்வொன்றுமே வித்தியாசமான களங்களில் அமைந்தவை. ’முந்தைய நாள் தீவு’ மூழ்கிய கப்பலிலிருந்து தப்பிய கதாபாத்திரத்தைப் பற்றியது என்றால் ‘எண் பூஜ்யம்’ என்ற நாவல் பத்திரிகைத் துறையில் நிகழும் சதித்திட்டங்கள், மர்மம்,கொலை பற்றியது.

எக்கோவின் கதைகள் எல்லாமே தகவல்களால் நிரம்பியவை. கண்களை மூடிக்கொண்டு எந்த வரியைத் தொட்டாலும், அங்கே ஒரு அரிய தகவல் ஒளிந்திருக்கும். ரோஜாவின் பெயர் என்ற நாவலில் நடக்கும் கொலைகளுக்கான விஷம் ஆராயப்படும் போது அது தொடர்பான பலவிதமான விஷங்களைப் பற்றியும், அந்த விஷங்களின் தொடர்பான மூலிகைகள் பற்றியும் விவரித்திருப்பார் எக்கோ. அத்தனை விஷயங்களை மனிதர் எப்படித்தான் சேகரித்தாரோ என்று நினைக்கையில் மலைப்பு தட்டும். இந்தக் கலையை போர்ஹேயிடமிருந்து எக்கோ சுவீகரித்துக் கொண்டார். போர்ஹேயின் எழுத்துகளில் இந்த பாணியைக் காணலாம். இதை கலைக்களஞ்சிய எழுத்து முறை என்பார்கள். எக்கோ தன் பங்குக்கு ஒரு அறிவியல் கதையும் எழுதி இருக்கிறார். போர்ஹேவை உயரமான மனிதர் என்று வைத்துக் கொண்டால், அவர் தோள்களின் மேல் ஏறி நிற்பவராக எக்கோவைக் குறிப்பிடலாம்.

இலக்கியம் என்பது தீவிரமான, சிடுமூஞ்சித்தனமான மனிதர்களுக்காக எழுதப்படுவது; ஏனெனில், நகைச்சுவை இலக்கியத்துக்கு எதிரானது; சிறந்த இலக்கியம் உயர்கலை, நகைச்சுவை இலக்கியம் தாழ்ந்த கலை’ என்பது போன்ற கட்டுக்கதைகளைத் தகர்த்தவர் எக்கோ. பார்த் முன் வைக்கும் பிரதி தரும் இன்பத்தைத் தன் பிரதிகளில் சாதித்தவர். தனக்கு முன்பு இருந்த நாவல் என்ற புனைகதையின் வரைபடத்தை மாற்றி அமைத்தவர். இத்தாலிய இலக்கியத்திலும் சரி, உலக இலக்கியத்திலும் சரி அவருக்கென்று ஒரு தனி இடம் இருக்கிறது. இன்னொருவரால் ஈடு செய்வதற்கு முடியாத இடம்தான் அது.

##########

பேராசிரியர் ராமானுஜமும், நானும் – வெளி ரங்கராஜன்

download (6)

1980-களில் நாடகம் குறித்த ஈடுபாடுகள் வலுப்பட்டுக் கொண்டிருந்த நிலையில் பேராசிhpயா; ராமானுஜத்தின் நாடகச் செயல்பாடுகள் குறித்து மிகுந்த அபிமானம் கொண்டவனாக இருந்தேன். 1977-ல் காந்திகிராமத்தில் பன்சி கௌலுடன் இணைந்து அவா; நடத்திய நாடகப் பட்டறை தமிழ் நாடகச் சூழலில் புதிய பாh;வைகளையும், அணுகுமுறைகளையும் உருவாக்கிய ஒரு முக்கிய திருப்புமுனை என்ற உணா;வு எனக்கு இருந்தது. அந்தப் பட்டறையில் என்னால் கலந்து கொள்ள முடியவில்லை என்றாலும் அதில் பங்கேற்றவா;களிடம் அது உருவாக்கிய உணா;வுகளைக் கேட்டறிந்த போது ஒரு எழுச்சியான மனநிலை ஏற்பட்டது. உடலையும், மனத்தையும் எவ்வாறு நாடகத்துக்கு சிறப்பாக பயன்படுத்துவது என்பது குறித்தே அவரது கவனம் இருந்தது. பிறகு 1980-ல் பாதல்சா;க்காh; சென்னை சோழ மண்டலத்தில் நடத்திய நாடகப் பட்டறை இந்த உணா;வுக்கு மேலும் வலுவும், வண்ணமும் சோ;த்தது. எந்த தொழில் நுட்பத்தையும் சாராமல் மனித உடலின் பல்வேறு ஆற்றல்களை திரட்டுவதின் மூலம் பல்வேறு வடிவங்கள் கொண்ட ஒரு திறந்த அரங்கத்தை உருவாக்கமுடியும் என்கிற மனநிலையை அவா; உருவாக்கினாh;. ராமானுஜம் இயற்கை அழகியல் சாh;ந்த மனநிலைக்கு அழுத்தம் கொடுத்த போது பாதல்சா;க்காh; சமூக மனவியல் சாh;ந்த உடல் கட்டுமானத்தை வலியுறுத்தினாh;. ஆனால் இவை இரண்டும் ஒரு நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள்தான் என்று எனக்குத் தோன்றியது.

இந்த இரு உத்வேகங்களின் அடிப்படையில் நான் என்னுடைய நாடக செயல்பாடுகளை உருவாக்கிச் கொண்டிருந்த காலகட்டத்தில் அடிப்படையில் நான் ஒரு சிறுபத்திhpகை மனநிலை சாh;ந்தவனாக இருந்ததால், தமிழில் அhpதான நாடக ஆக்கங்களை ஆவணப்படுத்துவதின் மூலம் நாடக இயக்கம் மேலும் செறிவு அடையும் என்ற உணா;வுடன் வெளி இதழை 1990-ல் துவக்கினேன். அப்போது நாடக ஆக்கங்களுக்காக நான் முதலில் அணுகியது பேராசிhpயா; ராமானுஜம் அவா;களைத்தான். என்னுடைய நாடக ஆh;வங்கள் மீது மதிப்பு கொண்டிருந்த ராமானுஜம் வெளியின் உருவாக்கத்துக்கு தொடா;ந்து பங்களிப்புகள் செய்பவராக இருந்தாh;. அவா; சென்னையில் நடத்திய நாடகப்பட்டறைகளின் போதெல்லாம் பயிற்சி மாணவா;களுக்கு வெளியை அறிமுகம் செய்து அவா;களுடன் உரையாடல்களுக்கு ஏற்பாடு செய்தாh;. ஒருமுறை சென்னையில் உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவன வளாகத்தில் அவா; ஏற்பாடு செய்திருந்த பயிற்சிப்பட்டறையில் ஆரம்பம் முதல் அவருடைய கற்பனையும், படைப்புணா;வும் கொண்ட பயிற்சி வழிகாட்டுதல்முறைகளையும், நாடக உருவாக்கத்தையும் பாh;க்கும் வாய்ப்பு எனக்கு கிடைத்தது. அப்படி உருவானதுதான் ஜாpஷ் நாடகாசிhpயா; ளுலபெந-ன் ‘சுனைநசள வழ வாந ளுநய’ நாடகம். ராமானுஜத்தால் மிகவும் அற்புதமாக வடிவமைக்கப்பட்ட அந்த நாடகத்தின் நுட்பங்கள் பற்றி நான் எழுதியபோது ராமானுஜம் அதிக மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தினாh;.

அதற்குப் பிறகு பலமுறை நாங்கள் சந்தித்து உரையாடுவதற்கான வாய்ப்புகள் ஏற்பட்டன. அவா; புதிய நாடக ஆக்கங்கள், எதிh;கால நாடகத்திட்டங்கள் ஆகியவை குறித்த பல செய்திகளை அவ்வப்போது என்னுடன் பகிh;ந்து கொண்டாh;. கலைக்கும், வாழ்க்கைக்குமான நீரோட்டம் குறித்த எங்கள் பாh;வைகளில் அதிக இணக்கம் இருப்பது புலப்பட்டு எங்கள் பரஸ்பர உரையாடல்கள் அதிக நேசம் கொண்டன. 1995-ல்; அவா; கைசிக நாடக மீள் உருவாகத்தில் ஈடுபட்டு திருக்குறுங்குடி கோவிலில் முதல் அரங்கேற்றத்தை நிகழ்த்துவதற்கு முன்னால் ஒரு ஒத்திகையை வடுவூh; கோவில் வளாகத்தில் ஏற்பாடு செய்திருந்தாh;. அதை பாh;ப்பதற்கு வடுவூh; வரும்படி அவா; என்னையும், வெங்கட் சாமிநாதனையும் அழைத்தாh;. ஒத்திகைக்கு முன்னால் அக்கலைஞா;களுடன் ஒரு உரையாடல் நிகழ்வையும் ஏற்பாடு செய்திருந்தாh;. அப்போது தான் தேவதாசி நடனம் பற்றி நன்கு அறிந்த இசைவேளாளா; மரபில் வந்த ஹேரம்பநாதனுடன் எனக்கு பாpச்சயம் ஏற்பட்டது. அவா;தான் கைசிக நாடகத்துக்கான தாளங்களையும், நடன அசைவுகளையும் ஒழுங்கு செய்தவா;. வடுவூh; கோவில் பின்புலத்தில் நிகழ்ந்தப்பட்ட அந்த ஒத்திகை நிகழ்வு ஒரு பிரமிப்பான அனுபவமாய் இருந்தது. திருக்குறுங்குடி கோவிலில் நடந்த முதல் அரங்கேற்ற நிகழ்வையும் நான் பாh;க்கவேண்டும் என்று விரும்பி அதற்கான ஏற்பாடுகள் செய்திருந்தாh;.

இப்படி பரஸ்பர மதிப்பும், அபிமானமும், கொண்டிருந்த எங்கள் உறவில் ஒருபெரும் அன்பின் நீரோட்டத்தை நான் பாh;த்தேன். சமகாலத்திலும், கடந்த காலத்திலும் அதிக வெளிச்சத்துக்கு வராத நிகழ்கலைக் கலைஞா;கள் பற்றி நான் தீராநதியில் தொடா; எழுதிய போது அதில் அதிக ஈடுபாடு கொண்டு இன்னும் வெளிவராத பல கலைஞா;கள் பற்றி என்னுடன் தொடா;ந்து உரையாடினாh;. அதன் தொடா;ச்சியாகவே கைசிக நாடகத்தில் பங்கேற்ற எளிய பெண் நடனக் கலைஞா;கள் பற்றி நான் எழுத நோ;ந்தது. அவருடைய தஞ்சை வீட்டில் அக்கலைஞா;களுடன் அவா; ஒரு உரையாடலுக்கு ஏற்பாடு செய்தபோது ஒரு நெருக்கமான சூழல் நிலவியது. அந்தக் கட்டுரைகள் பின்னா; ஒரு புத்தகமாக வெளி வந்தபோது அவருடைய சிறப்பான ஒரு முன்னுரையுடனேயே அது வெளிவந்தது.

இவை எல்லாவற்றையும் விட தஞ்சை சென்று எனக்குப் பிடித்தமான ஒரு தஞ்சை சூழலில் அவருடன் உரையாடுவது எனக்கு கிளா;ச்சியான ஒரு அனுபவமாக இருந்தது. நான் தஞ்சை வரும்போதெல்லாம் எனக்காகவென்று தஞ்சை ஸ்டேஷன் எதிரே கொஞ்சம் ஒதுக்குப்புறமாக அமைந்த வள்ளி ஹோட்டலில் எனக்காக ரூம் ஏற்பாடு செய்துவிடுவாh;. வள்ளி ஹோட்டல் சூழல் எனக்கு மிகவும் விருப்பமானது. அமைதியும், நல்ல உணவும், கேட்பதற்கு பழைய பாடல்களும் நிறைந்த அந்த சூழலில் என்னுடைய நேசங்கள் குறித்த ஒரு நினைவுப் பயணம் மேற்கொள்வதும், செயல்பாடுகள் குறித்த பாpசீலனைகளில் ஈடுபடுவதும் எனக்கு மிகவும் பிடித்தமானவை. படைப்பு சாh;ந்த பல காரணங்களுக்காக அந்த ஹோட்டலில் தங்கி என்னுடைய பொழுதுகளை கழிக்கும் தருணங்களை நான் விரும்பினேன்.

இப்போது ராமானுஜம் மறைந்த பிறகு அந்த வள்ளி ஹோட்டல் அவ்வளவு மகிழ்ச்சி தருமா என்பது சந்தேகமாக உள்ளது. ஒரு நாடக முரண் போன்று ராமானுஜம் மறைந்த போது தஞ்சை சென்று அவரை கடைசியாக பாh;ப்பதற்கு கூட வாய்ப்பில்லாத ஒரு நிலைக்கு நான் தள்ளப்பட்டிருந்தேன்.

*********